அந்த நாள் (Andha Naal)


Backlog வளர்ந்துகொண்டே போகிறது.

சபா(பதி)மீதி இன்னும் பாக்கி இருக்கிறது. நவராத்திரி படத்தை பற்றி எழுத வேண்டும் – விகடனின் அந்த நாள் விமர்சனத்தை பார்த்ததும் ஞாபகம் வந்து எழுதவேண்டும் எழுதவேண்டும் என்று ஆர்வம்! (உங்கள் தலையெழுத்து சரியில்லை). சிவாஜி சிலை பற்றிய என் கருத்துக்களை இன்னும் தெளிவாக எழுத வேண்டும். சமீபத்தில் பார்த்த ஆங்கிலப் படமான “Burn After Reading” பற்றி எழுத வேண்டும். இரண்டு மூன்று நாட்களாக வந்திருக்கும் மறுமொழிகளுக்கு பதில் எழுத முடியவில்லை…

நேரக் குறைச்சலுக்கு ஒரு காரணம் நவராத்திரி. வெள்ளி இரவு எங்கள் வீட்டில் பக்ஸ் உள்ளிட்ட சில நண்பர்களை என் வீட்டில் கொலுவுக்கு அழைத்திருந்தோம். சனி நாங்கள் கொலுவுக்காக நண்பர்கள் வீட்டுக்கு போயிருந்தோம். இன்று ஹேமாவின் அம்மாவை விமானம் ஏற்றிவிட்டு இரண்டு மணிக்குத்தான் வந்தோம்…

வெள்ளி இரவு பார்த்த “அந்த நாள்” இன்னொரு காரணம். நானும் பக்சும் படம்தான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம். நான் உண்மையிலேயே அசந்து விட்டேன். படம் பார்த்து இரண்டு நாட்களான பிறகும் படத்தை பற்றிய யோசனை மனதில் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. இது வரையில் இந்த ப்ரோக்ராமில் பார்த்த படங்களில் வந்த நல்ல படங்கள் எல்லாம் முன்னால் பார்த்தவை. பார்க்காத நல்ல படம் என்றால் இது ஒன்றுதான். It exceeded all my expectations. நானும் பக்சும் படத்தின் லைட்டிங், ஒளிப்பதிவு, ஷாட்கள் பற்றி பேசிக்கொண்டே இருந்தோம். இதை பற்றி எழுத நேரம் வேண்டும், சும்மா உட்கார்ந்து பத்து நிமிஷத்தில் தட்டிவிட முடியாது.

தமிழ் படங்களை பார்க்க வேண்டிய முக்கியமான புலன் காதுதான், கண் இல்லை. வசனங்கள் மூலமாகத்தான் கதை முன்னால் நகரும். கண்கள் தேவைப்படுவது அழகான, பிரமாண்டமான செட்களை பார்க்க; அழகான வெளிப்புற காட்சிகளை, நடனங்களை பார்க்க; சில சமயம் நடிப்பை பார்க்க; சில சமயம் சண்டைகளை, குறிப்பாக கத்தி சண்டைகளை பார்க்க; முன்பெல்லாம் ரேடியோவில் ஒலிச்சித்திரம் என்று படங்களை “திரையிடுவார்கள்”, அதை கேட்டால் போதும், படம் பார்த்த அனுபவம் கிடைத்துவிடும். சாதாரணமாக ஏதாவது படித்துக்கொண்டே படம் பார்க்கலாம். இந்த படம் அப்படி அல்ல.

ஒளிப்பதிவு பிரமாதமாக அமைந்த படங்கள் தமிழில் உண்டு. சாரதா “அவளுக்கென்று ஒரு மனம்” ஒளிப்பதிவு பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தார். “சந்திரலேகா” ஒரு visual feast. “பதினாறு வயதினிலே” குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டிய படம். ஆனால் ஒளிப்பதிவு படம் பார்க்கும் அனுபவத்தை வேறு எந்த தமிழ் படத்திலும் இந்த அளவு உயர்த்தியதில்லை.

Film noir என்று சொல்லப்படும் படங்களை பார்த்திருக்கிறீர்களா? Maltese Falcon, Third Man, போன்ற படங்களை குறிப்பிட்டு சொல்லலாம். சில குரு தத் படங்கள்(ப்யாசா, ஆர் பார்), சில தேவ் ஆனந்த் படங்கள் (Baazi, CID) இவற்றையும் சொல்லலாம். இவற்றில் கறுப்பு வெள்ளை ஒளிப்பதிவு நிழல்கள், பாதி மறைந்த முகங்கள் போன்ற உத்திகளால் ஒரு ambience உருவாகிறது. இதில் ambience மட்டும் இல்லை, அதை எல்லாம் தாண்டிய ஒரு effect. காட்சிகளை கற்பனை செய்த இயக்குனருக்கும், எடுத்த ஒளிப்பதிவாளருக்கும் hats off!

இத்தனைக்கும் படம் பார்த்ததில்லையே தவிர, படத்தை பற்றி நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். சாரதா போன்றவர்கள் உபயத்தால், படத்தின் கதையில் அதிர்ச்சிகள் எதுவும் இல்லை. பாட்டு இல்லாததால் படத்திற்கு வயதாகிவிட்டிருக்கும், இன்று பார்க்கும்படியாக இருக்காது என்றுதான் நினைத்தேன். திரைக்கதையும், ஒளிப்பதிவும், நடிப்பும் வெளுத்து வாங்கிவிட்டார்கள். ஒரு முன் உதாரணம் இருந்தும் இந்த மாதிரி படங்கள் ஏன் வரவில்லை, பாலச்சந்தர் ஏன் மேலும் படங்கள் எடுக்கவில்லை என்று வருத்தமாக இருக்கிறது.

1953 1954இல் (திருத்திய ராஜ்ராஜுக்கு நன்றி!) வந்த படம். ஏவிஎம் தயாரிப்பு. சிவாஜி, பண்டரிபாய், ஜாவர் சீதாராமன், பி.டி. சம்பந்தம், இவர்கள்தான் தெரிந்த முகங்கள். சிவாஜியின் தம்பியாக வருபவர் டி.கே. பாலச்சந்திரன் என்று சாரதா சொல்லி தெரிந்துகொண்டேன். இசை அமைப்பாளர் கிடையாது – . மாருதி ராவ் ஒளிப்பதிவு. இப்போது கதை, திரைக்கதை, வசனம் ஜாவரா, இல்லை பாலச்சந்தரேவா என்று குழப்பமாக இருக்கிறது. இயக்கம் எஸ். பாலச்சந்தர்.

இந்த படத்தை குறித்து சாரதா எழுதிய அறிமுகத்தை இங்கே பார்க்கலாம்.

விறுவிறுப்பான திரைக்கதை. சாரதா படத்தின் ஆரம்பத்தை அருமையாக விவரித்திருக்கிறார், எனவே நான் மீண்டும் அதையே எழுதப் போவதில்லை.

ஒவ்வொருவராக விசாரணை செய்யும்போது, பக்கத்து வீட்டுக்காரரான பி.டி.சம்பந்தம் தான் கேட்ட சிவாஜி-பாலச்சந்திரன் பாகப்பிரிவினை சண்டையை பற்றி சொல்லி, தம்பிதான் சுட்டிருப்பார் என்று சொல்வதும், தம்பி தன் உணர்ச்சிவசப்படும் மனைவி முந்தைய நாள் சொத்து பற்றி சிவாஜியிடம் சண்டை போட்டதை சொல்லி, அவள்தான் சுட்டிருப்பாள் என்று சந்தேகப்படுவதும், தம்பியின் மனைவி (யார் இவர்? நன்றாக நடித்திருந்தார்) சிவாஜியின் கீப்பை சந்தேகப்படுவதும், கீப்போ தன் ஒரிஜினல் புரவலர் பி.டி. சம்பந்தத்தை சந்தேகப்படுவதும், அழகான வட்டம்!

துப்பறியும் கதைகளில் யார் மேல் முதலில் சந்தேகப்படமாட்டார்களோ அவர்தான் கடைசியில் குற்றவாளி. “கொலையும் செய்வாள் பத்தினி” என்று படித்ததும் ஜாவருக்கு குரளி சொல்லி விடுகிறது. அதற்கு பிறகு சுலபமாக கண்டுபிடித்துவிடுகிறார். அதனால் அதற்குப் பிறகு கதையில் அதிர்ச்சி இல்லை. படம் பார்ப்பதற்கு முன்பே நமக்கு சிவாஜி ஜப்பானிய உளவாளி என்று தெரியும் வேறு. ஆனால் கல்லூரியில் சிவாஜியின் வாதம், பண்டரிபாயின் எதிர்வாதம், பிரின்சிபால் சிவாஜி, பண்டரிபாயின் குணங்களை பற்றி சொல்லும் சம்பவங்கள், சிவாஜி உளவாளி என்று தெரிந்ததும் அவரும் பண்டரிபாயும் செய்யும் வாதங்கள் நன்றாக அமைக்கப்பட்டிருந்தன.

சாராதா சொன்ன மாதிரி துணைக் கதாபாத்திரங்கள் எல்லாரும் உயிருள்ள பாத்திரங்கள். பி.டி. சம்பந்தத்துக்கு எந்த படத்தில்லும் நல்ல பாத்திரம் அமைந்து நான் பார்த்ததில்லை. இதுதான் முதல். சமீபத்தில் அவரை பற்றி இங்கே படித்தேன்.

பல நடிகர்கள் யாரென்று தெரியவில்லை. சிவாஜியின் தம்பியாக வரும் பாலச்சந்திரனை நான் வேறு படங்களில் பார்த்ததில்லை. பாலச்சந்திரனின் மனைவியாக வருபவர் துடிப்பை நன்றாக வெளிப்படுத்தி இருந்தார். யார் இவர்? சாரதா குறிப்பிட்டிருந்த சோடா கடைக்காரர் – யார் இவர்? பி.டி. சம்பந்தம் பிய்த்து உதறி விட்டார். கொஞ்சம் நாடகத்தனமாக நடித்தவர் ஜாவர் ஒருவர்தான்.

சிவாஜியின் நடிப்பை பற்றி சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அவர் இந்த மாதிரி கதைகளை பிற்காலத்திலும் தேடிப்பிடித்து நடித்திருந்தால்…

படத்தில் ஒரு நாடகக்காரி பாத்திரம் இருக்கிறது. அதனால் ஏவிஎம் செட்டியார் வற்புறுத்தி இரண்டு பாட்டு போட்டிருக்கலாம். தனது visionஇல் உறுதியாக இருந்த இயக்குனருக்கும், அவரை அமுக்காத செட்டியாருக்கும் ஒரு சபாஷ்!

ஒரு police procedural என்ற முறையிலும் இந்த படத்தை பார்க்கலாம். அந்த காலத்து போலிஸ் எப்படி இயங்கியது என்று தெரிந்து கொள்ளலாம். சாட்சிகளை விசாரிப்பது இயல்பாக இருந்தது.

பார்க்க வேண்டிய படம். Pioneering effort. 10க்கு 8 மார்க். A grade.

Advertisements

பற்றி RV
Proud father of two daughters. Proud husband of one wife. Fanatical reader of books. Passionate about cricket, movies, tamil film music, hindi film music, chess. Like to read about math. Dream about writing one day. Going to succeed with my technical startup some day. Engineer by profession. Live in Silicon valley (Newark)

7 Responses to அந்த நாள் (Andha Naal)

  1. plum says:

    rv, ippo puriyudha sivaji yaarunnu? Avar thedi pidithu nadikkalaingaradhai vida appadi yaarume appo illaingaradhu dhaan varuthamana vishayam.
    Tamizh thirai ulagam indrum appadi thaan irukkiradhu. Star system, fan club alambal ellam kamalhassanai kooda thadumara vaikkindrana indrum. So, adhai yosithu paarkum bodhu, sivajyin avalam edhirpaarka thakkadhe. I always tell the world never saw even 20% of sivaji’s acting talent.

  2. RV says:

    Plum,

    I think this is a S. Balachandar movie, not a Sivaji movie. Sivaji did his job well, but with this story, screenplay and cinematography, I am sure that the director would have gotten great results with a halfway decent actor. Sahasranamam, for example, would have done well in this role. Of course, he wouldn’t have the same star appeal.

    A Navaratthiri, Kappalottiya Thamizhan, Kattabomman etc. are Sivaji movies. This is not. Sivaji did a great job, but this is a director’s movie. S. Balachandar and his vision are the key here…

  3. plum says:

    I was talking in terms of his acting skills.

  4. tacinema says:

    During Andha Naal, I belive NT didn’t have a star appeal. In fact, he was selected later and the movie was almost completed with another actor. During the rush, the AVM and director felt that NT might fit this role better – hence NT came into Andha Naal. This shows NT had tremendous potential. RV, your problem is that you are not agreeing that NT was undeniable a great actor!

  5. Bags says:

    ”அந்த நாள்”, அபாரமான திறமைகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. கதையில் Agatha Christie சாயல் தெரிகிறது. Alfred Hitchcock style நியான் விளக்கு யுக்திகள் அருமை. ஜாவர் சீதாராமன், ஆல்ஃப்ரெட் ஃபென்னெய் (Murder on Orient Express) போன்று துப்பறியும் அதே சமயத்தில் ஹிட்ச்காக் போன்று உருவ அமைப்பு கொண்டு ஒருவித hollywood surrealism brilliantடாக தரப்பட்டிருக்கிறது. ஒளிப்பதிவாளர் மாருதிராவ் தொழிலை தெய்வமாக மதித்து இருக்கவேண்டும். RVயும், நானும் சேர்ந்து அனலைஸ் செய்துக்கொண்டே பார்த்தது இரட்டிப்பாக enjoy பண்ண முடிந்தது. சிவாஜி மற்றும் பண்டரிபாய் 300 வருட உலக வரலாறு, தத்துவம், தேசபக்தி, இரண்டாம் உலகப் போர், ப்ரக்மடிஸம் இவை அனைத்தையும் தர்க்கங்கள் மூலமாக வெளிப்படுத்துவது – எஸ். பாலச்சந்தருடைய ingenuity மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது. இவரை போன்றவர்கள் எல்லாம் எங்கே போய்விட்டர்கள்?

  6. bmurali80 says:

    அந்த நாளில் துப்பறியும் காட்சிகள் மற்றும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரம் சொல்லும் கதை எனக்கு விருமாண்டிகேத் தகப்பன் போலிருந்தது.

    இருப்பினும் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது சிவாஜி மற்றும் பண்டரிபாயின் கல்லூரி நாட்களில் நடந்த சம்பவங்களே.

    சிவாஜி ரேடியோவை ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் கொண்டு செல்ல வேண்டும். ரூ.30க்கு கொடுத்து அதன் மூலம் கலாச்சாரம் வள்ர்ப்பு, அறிவு விரிவடைதல், மூட நம்பிக்கை ஒழிப்பு என்று தீருபாய் அம்பானி + சமூக ஆர்வலர் போல் காணும் கனவு நிறைவேறாமல் போவதே அவர் பின் நாளில் தன் நாட்டிற்கு துரோகம் செய்கிறோம் என்று தெரியாமலே(?) செய்கிறார்.

    இந்த காட்சியைப் பார்த்த பின் இன்றைய அம்பானி போல் அன்றே வானொலியைக் கொண்டு சிந்தித்துள்ளாரே இயக்குனர்/கதாசிரியர் என்று வியப்படைந்தேன்.

    பண்டரிபாய் மற்றும் சிவாஜியிடையே நடக்கும் கல்லூரி கருத்துப் பரிமாற்றம் “பிண்ணிப் பெடல் எடுத்துடாங்க சாமி” என்று சொல்ல வைத்தது.

    காங்கிரஸ் தலைவர்களை விடுதலை செய்ய கல்வி சாலைகளை மூடுவது அவசியமில்லை. ஒவ்வொரு மனிதனும் தன்னுடைய வேலையை செவ்வனே செய்தால் நாடு தானெ முன்னேறிவிடும் என்று கர்ஜிக்கும் சிவாஜி.

    அதற்கு எதிர்வினையாக பார்க்க பசுப் போல் இருக்கும் பண்டரிபாயின் தேச பக்தி பேச்சு எத்துனை நிதர்சனம்!

    இரண்டு முறை நெட்ஃபிளிக்ஸ் டி.வி.டியில் ரசித்து ரசித்துப் பார்த்தேன்.

  7. Pingback: ரஷ்யா ஹவுஸ் – ராஜனின் திரைப்பட விமர்சனம் | சிலிகான் ஷெல்ஃப்

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: