ஸ்ரீதரின் சிறந்த படம் எது?


நான் சுமைதாங்கி பார்த்ததில்லை, அதனால் இதை என் ஒரிஜினல் ஸ்ரீதரின் சிறந்த பட லிஸ்டில் சேர்க்கவில்லை. இப்போது தாஸ், ராமஸ்வாமி ஆகியோரின் கருத்துப்படி அதையும் சேர்த்திருக்கிறேன். ஏற்கனவே நீங்கள் “other” ஓட்டு போட்டிருந்தாலும் பரவாயில்லை, சுமைதாங்கிக்கு மாற்றிக் கொள்ள வேண்டுமென்றால் மாற்றிக்கொள்ளுங்கள்.

ஓசி போஸ்ட்கள்


கடைசி நாலைந்து போஸ்ட்களும் ஓசி போஸ்ட்கள். விகடன், குமுதம், ராஜநாயகம் மற்றும் பலரின் உபயம். ஸ்ரீதரை பற்றி ஒரு சீரிஸ் முடித்துவிட்டுதான் வேறு போஸ்ட்களை போட வேண்டும் என்று நினைத்தேன், ஆனால் சிவாஜி அவருக்கு சவால் விட்ட பாத்திரங்களை பற்றி எழுதியது மிகவும் சுவையாக இருந்ததாலும், ஸ்ரீதரைப் பற்றி இன்னும் பத்து போஸ்ட் எழுதலாம் என்பதாலும் இவற்றையும் காபி பேஸ்ட் பண்ணி விட்டேன்.

ஸ்ரீதரை பற்றி நிறைய எழுதலாம். காதலிக்க நேரமில்லை (இது பக்ஸுக்கு பிடித்த படம், பக்ஸ் நீ எழுதுகிறாயா?), நெஞ்சம் மறப்பதில்லை, கலைக் கோவில், மீண்ட சொர்க்கம், விடிவெள்ளி, வெண்ணிற ஆடை, ஊட்டி வரை உறவு, சிவந்த மண், உரிமைக் குரல், இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது, அழகே உன்னை ஆராதிக்கிறேன், தென்றலே என்னை தொடு போன்ற வெற்றி அடைந்த படங்களுக்கு எழுதலாம். போலீஸ்காரன் மகள், சுமைதாங்கி, நெஞ்சிருக்கும் வரை, நினைவெல்லாம் நித்யா மாதிரி படங்களை நான் பார்த்ததில்லை. எவ்வளவு எழுத முடிகிறது என்று பார்ப்போம்.

விட்டுப் போன ஸ்ரீதர் படங்கள் நினைவிருந்தால் சொல்லுங்கள். நீங்கள் ஏதாவது பார்த்திருந்தால் அதை பற்றி எழுதுங்கள்! ஸ்ரீதர் ஒரு முன்னோடி, அவருக்கு நாம் செய்யக்கூடிய மரியாதை இதுதான்.

சிவாஜிக்கு சவால் விட்ட பாத்திரங்கள்


விகடனுக்கு நன்றி! (1967 தீபாவளி மலரில் வந்தது)

தமது நடிப்புத் திறமைக்கு சவால் விட்ட இரண்டு கேரக்டர்கள் பற்றி இங்கே சொல்கிறார் நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன்.

ஒரு நடிகன் நடிப்புத் துறையில் பண்படுவது என்பது, நேரிடையாக சமூகப் படங்களில் நடிக்க ஆரம்பித்தால், இயலாத காரியமாகப் போய்விடும். இது என்னுடைய கருத்து. இதிகாசப் படங்களிலிருந்து அவனுடைய நடிப்புத் துறை துவங்கினால்தான், நாளாக நாளாக அவன் நடிப்பு பண்பட்டு, மெருகடையும். பக்திப் படங்களில் நடிக்கும்போது, நடிப்பிற்கான மிக உயர்ந்த கல்விச்சாலை ஒன்றில் இருப்பது போன்ற உணர்வே எனக்கு ஏற்படுகிறது. அந்த நினைப்பில், திருவருட்செல்வரில் அப்பராக நான் நடித்ததை பெறற்கரிய பேறாகக் கருதுகின்றேன்.

அப்பராக நான் நடித்திருப்பதைப் பார்த்தவர்கள், நம் காலத்தில் நடமாடும் தெய்வமாக விளங்கும் காஞ்சிப் பெரியவர் அவர்களையே என்னுடைய நடிப்பு நினைப்பூட்டுவதாக இருக்கிறது என்று கூறுகிறார்கள். இது முழுக்க முழுக்க உண்மையே! அப்பராக நடிக்கவேண்டும் என்ற அழைப்பு வந்தவுடனேயே, என் மனதில் பளிச்சிட்டவர் அந்த மகான்தான்.

காஞ்சிப் பெரியவர் அவர்களை நான் சந்தித்ததைப் பற்றி நினைத்தால், இப்போது கூட என் உடல் புல்லரிக்கிறது.

என் வாழ்க்கையில் மறக்கமுடியாத நினைவுகளுடன் ஒன்றிவிட்ட அந்தச் சந்திப்பு, கபாலீஸ்வரர் கல்யாண மண்டபத்தில் நடந்தது. அப்போது அங்குதான் பெரியவர் அவர்கள் தங்கியிருந்தார்கள்.

கல்யாண மண்டபத்தை நான் அடைந்தபோது இருள் சூழ்ந்திருந்தது. என்றுமே இருந்திராத ஒரு புத்துணர்ச்சியோடு, படபடக்கும் நெஞ்சுடன், பெரியவர் அவர்கள் இருந்த அறையில் நுழைந்தேன். கீழே விழுந்து, உடம்பு பூமியில் படும்படி வணங்கினேன். மின்சார விளக்குகளை அணைக்கும்படி சொன்னார் பெரியவர். அருகில் இருந்த குத்துவிளக்கு மட்டும் மங்கிய ஒளியைப் பரப்பிக்கொண்டு இருந்தது. அந்த நிழலாடிய ஒளியில் பளிச்சிட்டன அவர் கண்கள். அழகிய குறுந்தாடிக்கு இடையில், மென்முறுவலுடன், நல்ல கனிந்த குரலில் அன்பொழுகப் பெரியவர் அவர்கள் பேசலானார்கள். என் கண்கள் அவரை விட்டு அகல மறுத்தன. காதுகள், அவர் பேச்சுக்கு அடிமையாகின. எனது நா அவரது கேள்விகளுக்கு அடக்கமாகப் பதில் சொல்லிற்று. பத்து நிமிடங்கள் அந்தத் தெய்வ சந்நிதியில் இருந்தேன்.

விடைபெறும்போது, பெரியவர் ஆசீர்வாதமாகச் சொன்ன வாய் மொழியைக் கேட்டு நான் கண்ணீர் உகுத்தேன். ”நீங்க நன்னா இருக்கணும்னு ஆசீர்வாதம் பண்றதுக்கு உங்கள் தாய் தந்தையர் பல்லாண்டு வாழப் பகவானைப் பிரார்த்திக்கிறேன்” என்று சொன்னார் பெரியவர்.

தாய் தந்தையை முன்னிலைப் படுத்தி அவர் சொன்னதைக் கேட்டு எனக்கு மெய்சிலிர்க்காமல் இருக்குமா?

அன்று நடந்த அந்தச் சந்திப்பினால், பெரியவர் அவர்களின் பாவங்கள், என் மனத்தில் நீங்காத இடம் பெற்றுவிட்டன. அப்பராக நடிக்கச் சந்தர்ப்பம் கிடைத்த போது, என் மனதில் படிந்த அந்த பாவங்கள் தாமாகவே என் நடிப்பில் ஆட்சி செய்தன.

காஞ்சிப் பெரியவர் அவர்களை மனதில் கொண்டேதான் மேக்கப் நடந்தது. பிளாஸ்டிக் மேக்கப் அது. இந்த மேக்கப் போட மூன்று மணி நேரம் பிடித்தது. பதினாறு நாட்களுக்கு தினமும் அதைப் போட்டுப் போட்டு எடுக்கும்போது, ஒரு யுகம் கழிவது போலிருக்கும் எனக்கு.

அப்பர், பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த பெரியவர். ஆனால், வியட்நாம் வீட்டில் வரும் பிரஸ்டீஜ் பத்மநாபன் நிகழ்காலத்து மாடர்ன் பெரியவர், இந்த நாடகம் பிரமாத வெற்றி பெற்றதென்றால், அந்தப் பெருமை எல்லாம் கதாசிரியர் சுந்தரத்தையே சேரும்.
அவர் என்னை அப்படி நடிக்க வைத்துவிட்டார் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

‘வியட்நாம் வீடு’ கதையை நாடகமாக ஆக்க முடிவு செய்ததும், சுந்தரத்துடன் நான் தஞ்சாவூருக்குப் போனேன். மூன்று நாட்கள் நாடகத்தின் வசனத்தைப் படித்தார் சுந்தரம். என் வசனம் மட்டும் 125 பக்கங்கள் இருந்தன. இரண்டு நாட்களில் என் வசனங்கள் எனக்கு மனப்பாடம் ஆகிவிட்டன. இதில் ஒன்றும் அதிசயம் இல்லை. என் மனதிற்குப் பிடித்துவிட்டதென்றால், வசனம் எனக்கு உடனே மனப்பாடம் ஆகிவிடும்.

பிராமண பாஷை வருகிறது என்றவுடன், நான் அதை ஒரு சவாலாகவே ஏற்றுக்கொண்டேன். அதுவரை, பிராமண பாஷையை நாடகத்தில் கிண்டலுக்கும் கேலிக்குமாக, காமெடி பகுதிக்கே பயன்படுத்தி வந்திருக்கிறார்கள். ஆனால், நான் அந்த பிராமண பாஷையைக் கொண்டு, உணர்ச்சிமயமாக நடிக்கவேண்டியதாக இருந்தது. ஆகவே, அதில் பூரண வெற்றி பெறுவதை ஒரு சங்கற்பமாகக் கொண்டேன்.

வெற்றி பெறத்தான் செய்தேன் என்பதை நாடகம் நடக்கும்போது மெதுவாகவும் உரக்கவும் என் காதுகளில் விழுந்த ‘விம்மல்’ ஒலிகள் நிரூபித்துவிட்டன! பத்மநாபன், உயர்ந்த நிலையிலி ருந்து இறங்குகின்ற நிலையைத் தங்கள் வாழ்வோடு ஒப்பிட்டு அழுதவர்கள் பலர். அவர் தன் தாயைப் பற்றிக் கூறும்போது, தங்கள் தாயை நினைத்துக் கண்ணீர் விட்டவர்கள் பலர்!

நல்ல நடிப்பைப் போற்றுகின்ற மனப்பான்மை ஜனங்களிடம் வர வரக் குறைகிறதோ என்ற பயம் எனக்கு உண்டு. ‘கப்பலோட்டிய தமிழன்’ படம் நல்ல முறையில் வெற்றி பெறாததை இதற்கு ஓர் உதாரணமாகச் சொல்லலாம்.

அதே சமயம், அப்பரையும் பிரஸ்டீஜ் பத்மநாபனையும் பார்த்து உருகுகிறார்கள் என்றால், அந்தப் பயத்திற்கு அவசியமில்லை என்றே நினைக்கத் தோன்றுகிறது.

ஒளி விளக்கு (Oli Vilakku)


விகடனுக்கு நன்றி! படம் வந்தபோது(1968) எழுதப்பட்ட விமர்சனம்.

புரட்சி நடிகர் எம்.ஜி.ஆர். நடித்த நூறாவது படமான ‘ஒளி விளக்கு’ படத்தை, பல்வேறு துறையில் ஈடுபட்டிருக்கும் சிலர் ஓர் இடத்தில் கூடி, விமர்சித்தார்கள். அந்த விமர்சன உரையாடலில் பங்கு பெற்றவர்கள்…

1. திரு. கே.திரவியம், ஐ.ஏ.எஸ்.
2. திருமதி லீலா திரவியம், குடும்பத் தலைவி.
3. திரு. வி.கே.கிருஷ்ணமூர்த்தி, டைரக்டர், ஓரியன்டல் மெர்க்கன்டைல் டிஸ்ட்ரிப்யூட்டர்ஸ், சென்னை.
4. திருமதி சாந்தி கிருஷ்ணமூர்த்தி, குடும்பத்தலைவி.
5. திருமதி குப்பம்மாள், தமிழ் வளர்ச்சித் துறை.
6. திரு. ஏ.ஆர்.ரங்கநாதன். ஏ.ஸி. கல்லூரி மாணவர், சென்னை.
7. திரு. ஆர்.சீனிவாசன், ஆசிரியர், வழுத்தூர்.

திரவியம்: இந்தப் படத்தில் எம்.ஜி.ஆர். எல்லோருக்கும் நல்லவராக இருக்கணும்னு பாடுபடுகிறார். அதே மாதிரி ‘ஜெமினி’யும் எல்லோருக்கும் நல்ல படமா கொடுக்கணும்னு பாடுபட்டிருக்காங்க. கறுப்பும் சிவப்பும் கண்ணைப் பறிக்குது. கடவுளும் பக்தியும் கலந்திருக்கு. அவர்களுக்கு வேண்டியதையும் கொடுத்திருக்காங்க; இவர்களுக்கு வேண்டியதையும் கொடுத்திருக்காங்க!

லீலா: ஆமாம்! எம்.ஜி.ஆரோட இந்த ஒரு படத்திலேதான் கடவுள் பக்தி கொஞ்சம் அதிகமாக வந்திருக்குன்னு நினைக்கிறேன்.

சீனிவாசன்: தான் ஒரு குணசித்திர நடிகர்னு இதிலே காட்டிட்டார் எம்.ஜி.ஆர்.

லீலா: கடைசியிலே, குழு நடனம் ஒண்ணு வருதே… அப்படி ஒரு நடனம் நம்ப தமிழ்நாட்டிலே உண்டா?

துணை ஆசிரியர்: இருபது முப்பது வருஷங்களுக்கு முன்னால, காமன் பண்டிகைன்னு ஒண்ணு தமிழ்நாட்டிலே கொண்டாடுவாங்க. அது, இந்த மாதிரிதான் இருக்கும். இப்போ அது நடை முறையிலே இல்லாமல் போனதாலே, நமக்குப் புதுசா இருக்கு!

ரங்கநாதன்: படத்திலே ‘விஷ சுரம்’, ‘விஷ சுரம்’னு மைக்ல சொல்றதும், மக்கள் ஓடறதும் இயற்கையா இல்லேன்னு நான் நினைக்கிறேன்!

சாந்தி: அது பிளேக் மாதிரி ஒரு பயங்கர நோயா இருக்கலாம்!

சீனி: அப்படித்தான் இருக்கணும். ஒரு கிராமத்திலே அந்த அளவுக்குச் சொல்லிப் பயமுறுத்தலேனா, கிராமத்து ஜனங்கள் புரிந்துகொள்ளமாட்டார்கள். கஷ்டப்படுவார்கள்!

குப்பம்மாள்: மருமகளா வந்த சௌகார்ஜானகியைப் பாராட் டாம இருக்கமுடியாது! அடேயப்பா, என்னமா நடிச்சிருக் காங்க!

சீனி: எல்லாத்துக்கும் கதைதான் காரணம். இது கருத்தாழம் மிக்க கதை. மக்களைத் திருத்தக் கூடிய கதை. ‘ஒருவன் திருடனா கவே பிறப்பதில்லை; சமுதாயத்தாலேதான் அவன் திருடனாக்கப் படுகிறான்’ என்பதை எடுத்துக் காட்டுகிற கதை. அப்புறம் மதுவை வெறுத்து ஒரு காட்சி, அதை ஒட்டி ஒரு பாட்டு வருது பாருங்க. அது எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சுது.

திரவியம்: வாலியின் பாடல்கள் என்றால் வளமாயிருக்கும்! அந்தக் குறவன் குறத்தி பாட்டிலே, ‘சீர்திருத்தக் கல்யாணம் பண்ணிக் கிட்டோம், சிக்கனமா பெத்துப் போடுவோம்’னு வருதே… அதிலே நல்ல கருத்து இருந்தது.

சீனி: அந்த நெருப்புக் காட்சிக்கு அப்புறம் சௌகார் பாடறாங்களே ஒரு முருகன் பாட்டு, அதுதான் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்தது.

திரவியம்: அந்தக் காட்சியில் என் மனத்தில் பட்ட கருத்து இதுதான்… ‘கடவுள் பக்தி இல்லாதவர்கள் என்று சொல்லப்படுபவர்கள் கூட கண்ணியமான, கட்டுப்பாடான வாழ்க்கை நடத்தமுடியும்; அவர்களும் நல்லவர்கள்தான்’.

சீனி: இந்தப் படத்தில் காதல் காட்சிகளோ, டூயட்டோ கிடையாது, கவனிச்சீங்களா? ஓடிப் பிடிச்சு, குதிச்சு வெளையாடற விஷயமே கிடையாது!

திரவியம்: அது சிறந்த அம்சம் தான். ஆனால், கிளப் டான்ஸ்கள் கொஞ்சம் அதிகம்னு எனக்குப் பட்டுது.

ரங்க: இந்தப் படத்திலே எல்லாமே இருக்கு. ரொமான்ஸ் இருக்கு; கத்திச் சண்டை இருக்கு; கிளப் டான்ஸ் இருக்கு; சோகக் காட்சிகள் இருக்கு. ஜனரஞ்சக மான படத்திற்குத் தேவையான எல்லாமே இருக்கு. வசனமும் ரொம்ப நல்லா இருக்கு. ‘வானத் திலிருந்து விழும் தண்ணி காவிரி யிலே விழுந்தா, தூய்மையாகுது. புழுதியிலே விழுந்தா, சேறாகுது. அதே போல சந்தர்ப்பத்தினாலே தான் ஒருத்தன் திருடனாகிறான்’னு சொல்றாங்களே, அது ரொம்ப நல்ல கருத்து. என்னைப் போன்ற கல்லூரி மாணவர்கள் இந்தப் படத்தை விரும்பிப் பார்ப்பாங்க!

சாந்தி: எம்.ஜி.ஆர். குடிச்சுட்டு சௌகார் கிட்டே வராரே… அங்கே சௌகார் பயப்படறதும், அந்த இடத்திலே என்ன செய்துடுவாரோனு நாம பயப்படறதும்… அந்தக் காட்சியை ரொம்ப அழகா எடுத்திருக்காங்க.

ரங்க: அதே போல, குருட்டுப் பாட்டிக்கும் எம்.ஜி.ஆருக்கும் உள்ள அன்பை ரொம்ப அழகா காட்டியிருக்காங்க. அந்தப் பாட்டி இறந்த காட்சி, ரொம்ப உருக்கமா இருந்தது.

சீனி: நெருப்பு ஸீன் ரொம்பத் தத்ரூபம்! எம்.ஜி.ஆர். நெருப்புக்குள்ளே போனபோது எனக்குக் கொஞ்சம் பயமாவே இருந்தது. தமிழ்ப் படத்திலே இப்படி ஒரு ஸீனை நான் பார்த்ததே இல்லை. பின்னே, ‘ஜெமினி’ படம்னா ஒரு முத்திரை இருக்கணுமே!

குப்: ஜெயலலிதாவுக்குதான் பாத்திரம் சரியா அமையலே.

சீனி: சௌகார் ஜானகியின் அபார நடிப்பாலே ஜெயலலிதா வின் நடிப்பு மங்கிப் போயிட்டதோ?!

கிருஷ்ணமூர்த்தி: ஷி ஈஸ் கிளாமரெஸ்! அது போதாதா? எல்லாரும் ஒரு படத்திலே நடிக்கணும்னா முடியுமா? கவர்ச்சியா இருக்காங்க. கண்ணுக்கு விருந்து. அவ்வளவுதான்!

திரவியம்: மொத்தத்திலே, நல்ல படம் பார்த்த ஒரு திருப்தி! ‘இவர் கெட்டவர்னா, ஆயிரம் ஆயிரம் கெட்டவர்களை உலகத் துக்குக் கொடு’ன்னு இதிலே ஒரு வசனம் வருது. அந்த மாதிரி, ‘இதுதான் தமிழ்ப் படம்னா, இது போன்ற ஆயிரம் ஆயிரம் தமிழ்ப் படங்களை ரசிகர்களுக்குக் கொடுக்கணும்’னுதான் நான் சொல்லுவேன்.