நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் (Nenjil Or Aalayam)


பல வருஷங்களுக்கு முன் பார்த்த படம். விவரங்கள் எதுவும் துல்லியமாக கொடுக்க முடியாது.

1962இல் வந்த படம். கல்யாண் குமார், தேவிகா, முத்துராமன், நாகேஷ் ஞாபகம் இருக்கிறது. விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசை. ஹிந்தியில் தில் ஏக் மந்திர் என்று வந்தது. ராஜேந்திர குமார், ராஜ் குமார், மீனா குமாரி? நடித்தது. மலையாளத்தில் 1970களில் எடுக்கப்பட்டது. ஸ்ரீதரின் சொந்தப் படம். (சித்ராலயா)

ஒரே செட்டில் எடுக்கப்பட்டது என்பது இந்த படத்தின் பெருமை என்று சொல்வார்கள். முதலில் அந்த தகவல் சரி இல்லை. “முத்தான முத்தல்லவோ” பாட்டுஒரு ஃப்ளாஷ்பாக் காட்சி வெளிப்புறத்தில் எடுக்கப்பட்டது. இரண்டாவது இது தயாரிப்பாளருக்கு நல்ல விஷயம். ஒரு கோ-ஆர்டினேட்டராக ஸ்ரீதர் திறமை வாய்ந்தவர் என்று புரிகிறது. பார்க்கும் எனக்கென்ன? ஒரு சுவாரசியமான தகவல் என்று சொல்லுங்கள். அது கலை ரீதியான சாதனை என்றெல்லாம் சொல்லாதீர்கள்.

இப்போது எல்லாருக்கும் தெரிந்த கதைதான். டாக்டர் கல்யாண் குமாரை காதலிக்கும் தேவிகா இதோ வருகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு காணாமல் போய்விடுவார். இப்படி எல்லாம் எழுதுவதை விட பாடல் வரிகளில் சொல்லிவிடலாம்.

வருவாய் என நான் தனிமையில் நின்றேன்
வந்தது வந்தாய் துணையுடன் வந்தாய்
துணைவரை காக்கும் கடமையும் தந்தாய்
தூயவளே நீ வாழ்க!
கல்யாண் பாடும் இந்த வரிகள்தான் கதை. இதில் முத்துராமனுக்கும் தேவிகாவின் முன்னாள் காதல் தெரிந்து அவரும் “நினைத்ததெல்லாம் நடந்துவிட்டால்” என்று பாட்டு பாடுவார். தான் இறந்துவிட்டால் தேவிகா மறுபடி கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று சொல்வார். தேவிகாவும் தமிழ் பண்பாட்டுபடி “சொன்னது நீதானா” என்று உருகுவார். கான்சர் உள்ள முத்துராமனை காப்பாற்ற இரவு பகலாக படித்து operation success, doctor out!

சுஜாதா ஆயிரம் சொன்னாலும் இது நல்ல கதைதான். எனக்கு பிடித்திருந்தது. இந்த படம் above average தமிழ் படம்தான்.

இந்த படத்தில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது முத்துராமனின் நடிப்புதான். அலட்டிக்கொள்ளாத, அருமையான நடிப்பு. முன்னாள் காதல் தெரிந்தும் அதை தெரியும் என்றே காட்டிக்கொள்ள மாட்டார். ஒரு உண்மையான gentleman ஆக பிரமாதமான நடிப்பு. கல்யாணும் தேவிகாவும் கொஞ்சம் ஓவர் ஆக்டிங், ஆனால் தவறாக தெரியவில்லை.

இது நாகேஷுக்கு முதல் படமோ? நினைவில்லை.

பாட்டுக்கள் அபாரம். ஏ.எல். ராகவன் மிக நன்றாக பாடி இருப்பார். எழுதியது கண்ணதாசனோ? “முத்தான முத்தல்லவோ”, “ஒருவர் வாழும் ஆலயம்”, “சொன்னது நீதானா” எல்லாமே மிக நல்ல பாடல்கள்.

“எங்கிருந்தாலும் வாழ்க” பாட்டில் இரவு நேர சத்தங்கள் எல்லாம் கேட்கும். தவளை கத்தும். எம்எஸ்வி, நீர் ஜீனியஸ் ஐயா!

எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாட்டு “நினைத்ததெல்லாம் நடந்துவிட்டால்”தான். தமிழில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடகர் பி.பி.எஸ்தான். இந்த பாட்டின் அருமையான வரிகளும், சுகமான குரலும், நம்மை எங்கேயோ கொண்டு சொல்லும்!

கொடுமையாக எனக்கு பாட்டு எங்கேயும் கிடைக்கவில்லை. உங்கள் யாருக்காவது தெரிந்தால் சொல்லுங்கள், இங்கே சேர்த்து விடலாம். நிரா சொன்ன சைட்டுக்கு என்னால் போக முடியவில்லை. வேறு ஏதாவது சைட்? மிச்ச பாட்டுகள் கிடைக்குமா?

இது ஸ்ரீதரின் சிகரங்களில் ஒன்று. 10க்கு 7 மார்க். B- grade.

நண்பர் சூர்யா தரும் கொசுறு செய்தி: நெஞ்சில் ஒர் ஆலயம் படத்தில் கல்யாண் குமாருக்காக ரவுண்ட் நெக் ஷர்ட் தைக்கப்பட்டது. பிறகு யூனிட் உள்ள அனைவருக்கும் அவ்வாறு டிரஸ் எடுத்துக்கொடுக்குமாறு ஸ்ரீதர் சொல்லவே அனைவருக்கும் வழங்கப்பட்டது. ஆனால் அந்த படத்திற்கு PROவாக பணியாற்றிய பிலிம் நியூஸ் ஆனந்தனை மட்டும் மறதியாக விட்டு விட்டனர். இதற்காக வருத்தப்பட்ட ஸ்ரீதர் அவருக்கும் அந்த மாதிரியே தைத்து கொடுக்க சொல்லவே அதற்குள் ஆனந்தன் அவர்க்ளே அவ்வாறு தைத்து கொண்டதுடன் அன்று முதல் காலர் இல்லாத ரவுண்ட் நெக் ஷர்டையே இன்றுவரை அணிந்தும் கொள்கிறார்.படத்தில் காண்க.

ஸ்ரீதரின் அவளுக்கென்று ஒரு மனம்


ஸ்ரீதரின் இன்னொரு படமான அவளுக்கென்று ஒரு மனம் விமர்சனம் இங்கே.

கல்யாணப் பரிசு (Kalyanap Parisu)


இரண்டு நாட்களுக்கு முன் மறைந்த இயக்குனர் ஸ்ரீதர் தமிழ் சினிமாவில் ஒரு புதிய இயக்கத்தை ஆரம்பித்தார் என்று சொல்ல வேண்டும். நகர்ப்புற, படித்த, மத்திய தர வர்க்கத்தின் ஆசாபாசங்களை ஓரளவு உண்மையாக பிரதிபலிக்கும் சினிமா அவர் ஆரம்பித்ததுதான். அவரது மார்க்கெட்டும் அதுதான். அவர் ஆரம்பித்த வழியில்தான் பின்னால் கே. பாலச்சந்தர் நடந்தார். கல்யாணப் பரிசு இந்த இயக்கத்தின் முதல் படம். அவரை எனக்கு தெரிந்த ஒரே வழியில் கௌரவப் படுத்த சில படங்களுக்கு விமரிசனம் எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன்.

சமீபத்தில் மறைந்தவர் என்பதற்காக அவர் மீது குறை சொல்லக்கூடாது என்பது போலித்தனம். அவரது குறைகள் மீது பூசி மெழுகுவது அவருக்கு அகௌரவம். எந்த முன்னோடிக்கும் குறைகள் இருக்கத்தான் செய்யும். அந்த குறைகளை மீறி அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் என்பது முக்கியம். அன்றைய காலகட்டத்தில் அவரால் வேறு விதமாக சிந்திக்க முடிந்தது. சில முறை வெற்றி அடைந்தார், பல முறை தோல்வி அடைந்தார். அதனால் தமிழ் சினிமாவில் அவரது பங்களிப்பை குறைவாக எண்ண முடியாது. இது உங்களுக்கு தவறாக தெரிந்தால் – நீங்கள் இறந்த பிறகு ஒருவரை குறை சொல்ல கூடாது என்று நினைப்பவராக இருந்தால் – அது உங்கள் கருத்துரிமை, நானும் அப்படியே நினைக்க வேண்டும் என்று சொல்லாதீர்கள்.

அவருக்கு கல்யாணப் பரிசு ஒரு turning point. ஏ.எம். ராஜா, பட்டுக்கோட்டை, தங்கவேலு, சரோஜா தேவி எல்லாரும் சேர்ந்து தமிழ் நாட்டையே கலக்கினார்கள். பதினாறு வயதினிலே 77இல் ஏற்படுத்திய தாக்கத்துக்கு கொஞ்சமும் குறைந்ததல்ல இந்த படம் 59இல் ஏற்படுத்திய தாக்கம். இப்போது பார்த்தால் புரிந்து கொள்வது கஷ்டம் – ஆனால் நம் பக்கத்து வீட்டு மனிதர்களை திரையில் கொண்டு வந்தது இந்த படம். பராசக்தியின் குணசேகரன், நாடோடி மன்னன் எல்லாருமே கதைகளில் காணப்படுபவர்கள். நாம் பார்ப்பது சினிமா என்று நமக்கு நன்றாக தெரியும். இந்தப் படத்தில் வந்தது உண்மையான சதையும் ரத்தமும் உள்ள சாதாரண மனிதர்கள். அவர்களும் அவ்வப்போது சினிமாத்தனமாக நடந்துகொள்வார்கள்தான், ஆனால் அவர்களில் நம்மை காண முடியும். நீங்கள் ஹாரி பாட்டர் கதைகளை விரும்பிப் படிக்கலாம், ஆனால் அது கதை என்பது நன்றாக தெரியும். அசோகமித்திரன் கதைகள் நம் கண்ணெதிரே நடப்பவை. அதைப் போலத்தான் இந்த படமும் அப்போது வந்து கொண்டிருந்த மற்ற படங்களும் இருந்தன.

சமீபத்தில் சன் டிவியின் இதை பார்த்த போது என்னை மிகவும் கவர்ந்த இடம் சரோஜா தேவி தன் காதல் தோல்வியை பற்றி பேசும் இடம்தான் – “நான் எப்படியும் யாரையாவது கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்ளத்தான் போகிறேன், இப்படியே இருந்துவிட மாட்டேன்” என்று சொல்வார். நம் தமிழ் பட நாயகிகள் இதற்கு முன்னால் எந்த படத்திலும் இப்படி சொல்லி இருக்கமாட்டார்கள். ஏன், இதற்கு பிறகு கூட இப்படி சொல்வதற்கு ஒரு முப்பது வருஷம் ஆகி இருக்கலாம். நிஜமான பெண். நம் படங்களில் நிஜம் வருவது குறைவுதான்.

எனக்கு தெரிந்து இதற்கு முன் சாதாரண மனிதர்களை சித்தரிக்க முயன்ற ஒரே படம் கூண்டுக்கிளிதான் – முயற்சி என் கண்களில் தோல்வி. எம்ஜிஆர் ஜெயிலுக்கு போனதும் எல்லாரும் கெட்டவர்களாக ஆகி விடுவார்கள்!

ஸ்ரீதருக்கு சில கலைஞர்களோடு ஒரு நல்ல rapport இருந்தது. ஒன்றாக இணையும்போது பாடல்கள், நடிப்பு எல்லாம் அருமையாக வரும். ஜெமினி, முத்துராமன், சிவாஜி, நாகேஷ், பாலையா, ஏ.எம். ராஜா, எம்எஸ்வி , கண்ணதாசன் போன்றவர்கள் இந்த லிஸ்டில் உண்டு. அவர் இயக்கிய முதல் படத்திலேயே அவருக்கு அப்படிப்பட்ட ஹீரோவும், இசை அமைப்பாளரும் அமைந்தது நல்ல விஷயம். ஏ.எம். ராஜாவின் மாஸ்டர்பீஸ் எல்லாமே ஸ்ரீதரின் படங்களில்தான். பற்றாக்குறைக்கு பட்டுக்கோட்டை வேறு இந்த படத்தில் சுமமா ரவுண்ட் கட்டி அடித்தார்.

1959இல் வந்த படம். ஜெமினி, சரோஜா தேவி, விஜயகுமாரி, தங்கவேலு, நாகேஸ்வர ராவ், நம்பியார் மற்றும் பலர் நடித்தது. ஏ.எம். ராஜா இசை. எல்லா பாட்டுமே பட்டுக்கோட்டைதான் என்று நினைக்கிறேன். சூப்பர் டூப்பர் ஹிட். ஹிந்தியில் ராஜ் கபூர், வைஜயந்திமாலா நடித்து நஸ்ரானா என்று எடுக்கப்பட்டது. தெலுங்கிலும் வந்தது.

கதை தெரிந்ததுதான். ஜெமினியின் காதலை ச. தேவி தன் அக்கா வி. குமாரிக்காக விட்டுக்கொடுப்பார். அக்கா சந்தேகப்படுவதால் ச. தேவி வீட்டை விட்டு வெளியேறுவார். ஜெமினி தங்கையின் தியாகத்தை சொல்லிவிட, அக்கா குற்ற உணர்ச்சியில் இறக்கும்போது ஜெமினி தங்கையை கண்டுபிடித்து கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று கேட்பார். ஜெமினி கண்டுபிடிக்கும்போது ச. தேவிக்கு கல்யாணம் நடந்துகொண்டிருக்கும். ஜெமினியும் அட்சதை போட்டு ஆசீர்வாதம் பண்ணிவிட்டு “காதலிலே தோல்வியுற்றான் காளை ஒருவன்” என்று பாட்டு பாடிக்கொண்டு walks out in the sunset.

கதை முழுவதும் ரியலிஸ்டிக் என்று சொல்லிவிட முடியாது. உதாரணமாக வீட்டை விட்டு வெளியேறும் ச. தேவி, எப்படியோ தன் மீது ஆசைப்படும் நா. ராவின் வீட்டில் போய் தங்குவார். 1959இல் கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்ளும் எவரும் என்ன ஜாதி என்று கேட்க மாட்டார்கள். ச. தேவியின் குடும்பம் ஏழையாகத்தான் தெரியும், ஆனால் அவர் காலேஜில் படிப்பார். Perhaps I am nitpicking. But, எல்லாவற்றையும் விட, காதல் தியாகம் செய்யக்கூடியதா? அப்போதைய values வேறாக இருந்திருக்க வேண்டும். (எனக்கும் படம் பார்த்துதான் தெரியும். :-))

தங்கவேலுவின் காமெடி பிரமாதம் என்று அந்த காலத்தவர்கள் சொல்லுவார்கள். என் அம்மா எப்போது இந்த வசனத்தை சொன்னாலும் – “மாப்பிள்ள என்ன பண்ணிட்டிருக்கார்? போண்டா சாப்பிடறார்” – சிரிப்பார். மன்னார் அண்ட் கோ நகைச்சுவை மிகவும் பிரபலமானது. இப்போது அவ்வளவு சிரிப்பு வரவில்லை.ஒரு வேளை நமக்கு இந்த ஜோக் தெரிந்துவிட்டிருபதாலோ என்னவோ புன்னகைதான் வருகிறது. தங்கவேலு வேலைக்கு போகாமல் தான் ஒரு ஆசிரியர் என்று டபாய்க்கும் இடமும் அப்படித்தான். மன்னார் அண்ட் கோ சித்ராலயா கோபுவின் மூளையில் உதித்ததாம்.

ஜெமினியின் அலட்டல் இல்லாத மிருதுவான நடிப்பு படத்துக்கு பலம். ஆனால் இது சரோஜா தேவியின் படம். கதை அவரை சுற்றித்தான் சுழல்கிறது. அவரும் சோடை போகவில்லை. விஜயகுமாரி தான் ஒதுக்கப்படுகிறோம் என்று நினைக்கும்போது நன்றாக நடிக்கிறார்.

நம்பக்கூடிய திரைக்கதை படத்துக்கு ஒரு தூண் என்றால், பாட்டுக்கள் இன்னொரு தூண். 8 பாட்டுகள் – 2 பாட்டுக்கள 2 முறை வரும். ஏ.எம். ராஜா இந்த படத்திலும் தேனிலவு படத்திலும் அடைந்த சிகரங்களை வேறு எப்போதும் அடையவில்லை. அவரது முன் கோபத்தால் அவரால் தமிழ் திரை உலகில் பிரகாசிக்க முடியவில்லை என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஸ்ரீதரும் சீக்கிரத்தில் எம்எஸ்வி காம்புக்கு மாறிவிட்டார்.

“வாடிக்கை மறந்தும் ஏனோ” என்ன அருமையான பாட்டு? “நான் கருங்கல்லு சிலையோ காதல் எனக்கில்லையோ வரம்பு மீறுதல் முறையோ” வார்த்தைகள் என்ன அபாரமாக விழுந்திருக்கின்றன?

“ஆசையினாலே மனம்” பாட்டில் வாலி எழுதுவது போல அர்த்தமில்லாத சில வார்த்தைகள் வரும் – “வாலில்லாத ஒரு அணில்” ?? அதுவும் ஒரு அழகுதான். அதுவும் ராஜா ஊ ஹூம், சாரி என்று சில வார்த்தைகளை மட்டும் சொல்லுவார். மிக நன்றாக இருக்கும்.

“துள்ளாத மனமும் துள்ளும்” பாட்டு உண்மையிலேயே மனதை அள்ளும் பாட்டு. ஜிக்கி எங்கேயோ போய்விட்டார்.

“காதலிலே தோல்வியுற்றான்”, “காதிலிலே தோல்வியுற்றாள்” இரண்டிலும் தெரியும் சோகம் மனதை தொடும். வரிகளும் சூப்பர்.

“உன்னை கண்டு நானாட” பாட்டு ஒரு காலத்தில் எல்லா தீபாவளிகளிலும் கேட்கலாம். இந்த பாட்டில் உள்ள உற்சாகம், வேகம், சிம்பிளான வரிகள், “சித்திரப்பூ போல சிதறும் மத்தாப்பூ, தீ ஏதும் இல்லாமல் வெடித்திடும் கேப்பு” – ஏன் எனக்கு பழைய தமிழ் பாட்டுகள் மீது ஒரு பைத்தியம் பிடிக்காது? இதன் சோக version எனக்கு அவ்வளவாக பிடிக்காது. ஆனால் இவ்வளவு உற்சாகமான பாட்டை கொஞ்சம் மெதுவாக பாடி சோகப் பாட்டாகியது ஜீனியஸ்!

எனக்கு அந்த வளைகாப்பு பாட்டு ஞாபகம் வரவில்லை. “அக்காவுக்கு வளைகாப்பு”?

எல்லா பாட்டுகளையும் இங்கே கேட்கலாம்.

உண்மையில் இந்த படத்துக்கு C+ தான் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால் இதன் தாக்கத்துக்காகவும், பாட்டுகளுக்காகவும், ஒரு pioneering effort என்பதற்காகவும், B grade கொடுக்கிறேன். 10க்கு 7 மார்க்.

பித்தாயிரம்


பத்தாயிரம் ஹிட் எப்போது நடந்தது என்று கூட தெரியவில்லை. பித்து பிடித்து எழுதியதை பார்த்த எல்லாருக்கும் நன்றி!

சினிமா சினிமா பதிவு


1. எந்த வயதில் சினிமா பார்க்க ஆரம்பித்தீர்கள்? நினைவுதெரிந்து கண்ட முதல் சினிமா? என்ன உணர்ந்தீர்கள்?

எந்த வயதில் என்று நினைவு இல்லை. பெருக்கி வகுத்துப் பார்த்தால், ஒரு ஐந்து அல்லது ஆறு வயது இருக்கலாம். நினைவு தெரிந்து பார்த்த முதல் சினிமா “திருமலை தென்குமரி”. (இன்றும் நினைவில் நிற்கும் காட்சிகள் – ஒரு பேருந்தில் பயணிகள் ஏறும் காட்சி, ”திருப்பதி மலை வாழும் வெங்கடேசா” என்று ஒருவர் பாடும் காட்சி. (சீர்காழி கோவிந்தராஜனா? – இந்த இரண்டு காட்சிகளும் இந்த திரைப்படத்தில் இல்லை என்றால் நான் நினைவு தெரிந்து பார்த்த முதல் படம் இந்த திரைபடம் இல்லை எனத் தெரிகிறது. நல்லா மாட்டிக்கொண்டேன்!)

2. கடைசியாக அரங்கில் அமர்ந்து பார்த்த தமிழ் சினிமா?

சிவாஜி, த பாஸ். (நண்பர் RVயுடன், மற்றும் மனைவியுடன்). நல்ல காமடி. (என் மனைவி இந்த படத்தில் லாஜிக் தேடியதை சொல்கிறேன்)

3. கடைசியாக அரங்கிலன்றிப் பார்த்த தமிழ் சினிமா எது, எங்கே, என்ன உணர்ந்தீர்கள்?

இக்காலத்தில் இதற்கு நூற்றுக்கு தொன்னூறு பேர் சொல்லும் அதே பதில் தான். ”டி.வி.யில் தான்”.

அன்னையும் பிதாவும்

”பெரிசா ரீல் விட்டால் எந்தப்படமும் பெட்டிக்குள் ரீலாகவே இருக்கும்” என்று நினைத்தேன். குடும்பம் என்ற சமுதாய ஒப்பந்தத்தை வைத்துக்கொண்டு எப்படியெல்லாம் எத்தனை விதமாக கதை மற்றும் பணம் பண்ணியிருக்கிறார்கள் என்று யோசித்தேன்.

4. உங்களை மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா?

ஒடஓட தாக்கிய திரைபடங்கள் எத்தனை எத்தனையோ!

என் உடல் வீங்கும் அளவிற்கு தாக்கிய சினிமாக்கள் Dr. சிவா, தீ, நெருப்பு,  போன்ற எண்பதுகளில் வந்த சிவாஜி, சிவாஜி ராவ் சினிமாக்கள். கமலும் விட்டுவைக்கவில்லை. அவரும் சில படங்கள் மூலம் கும்மாங் குத்து குத்தினார்.

ரத்தம் வரும் அளவிற்கு தாக்கியது பத்தில் ஐந்து தமிழ் சினிமாக்கள்.

இப்படி தாக்கப்பட்டு குற்றுயிராக எழுந்து நின்றால் அவ்வப்பொழுது சில சினிமாக்கள் லேசாக மனதை தாக்கியது. (நீங்கள் குறிப்பிடும் தாக்குதல் இது). வெவேறு காலகட்டங்களில் வெவ்வேறு சினிமாக்கள் வெவ்வேறு விதமாக தாக்கியதுண்டு. இதை எப்படி பட்டியல் போட?  அட, பட்டியல் கூட என்னை தாக்கியதுண்டு.

விவரமாக எந்த வகையில் தாக்கியது என்று சொல்லாவிட்டாலும், சிலவற்றை பட்டியலிடுகிறேன்:

அன்பே சிவம்

யாருக்காக அழுதான் – (பாதிக்கு மேல் புரியவில்லை – அது நல்ல சினிமா தானே 🙂 )

உன்னால் முடியும் தம்பி

அந்த நாள்

வீடு

உச்சக் கட்டம்

இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ! ஆனால் என் வாழ்க்கையையோ, சிந்தனையையோ மாற்றும் அளவிற்க்கு தாக்கிய படம் நான் எடுத்தால் தான் உண்டு (போட்ட பணமெல்லாம் காணாமல் திவாலானால் வாழ்க்கையும் மாறும், சிந்தனையும் மாறும்)

5-அ. உங்களை மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா-அரசியல் சம்பவம்?

ஒன்றுமிலலை. ஒன்று இருந்தால் அது “குப்பி”

5-ஆ. உங்களை மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா-தொழில்நுட்ப சம்பவம்?

தொழில்நுட்பம் காலம் சம்பந்தப்பட்டது. காப்பி அடித்தாலும் அது வேகமாக காப்பி அடிக்கப்பட்டால் ஒரளவு தாக்கம் இருக்கும். ஆனால் காலம் கடந்து தரப்பட்டால் அதுவே கடுப்பாகி போகும்.

உதாரணங்கள்:

வேகமாக காப்பி அடிக்கப்பட்டு தாக்கியது: சமீபத்தில் பார்த்த அந்த நாள் – படம் எடுக்கப்பட்ட காலத்தை மனதில் கொண்டு பார்த்தால் இது ஒரு ஹை-டெக் படம்.

மெதுவாக காப்பியடிககப்பட்டு கடுப்படித்தது –  சிவாஜி, த பாஸ்(2007). “மாட்ரிக்ஸ்”(1999) டெக்னிக் பழைய கஞ்சி. அதுவும் க்ளைமாக்ஸில் போய சோகப்படுத்தியது.

”பாய்ஸ்” (2003) படத்தில்  “மாட்ரிக்ஸ்” யுத்திகளை அப்படியே காப்பி அடிக்காமல் பாடல்களுக்கு டிரான்ஸிஷன் செய்தது நன்றாக இருந்தது. சண்டை காட்சிகளை விட பாடல்களுக்கு மிகவும் பொருந்தியது போன்று எனக்குத் தோண்றியது.

எனக்கு யாரேனும் வாய்ப்பு கொடுத்தால் (அதாவது பணம் கொடுத்தால்) “சந்திரேயன்” என்ற ஹை-டெக் படம் எடுப்பேன். (நிச்சயம் நம்பிக்கை இருக்கிறது. ஒருவர் கூட கொடுக்கமாட்டார்கள் என்று. அப்படி ஒருவர் நிதானம் தவறிவிட்டால் 4 ஆம் வினாவின் பதிலில் கடைசி வாக்கியத்தை படிக்கவும்; பின்னர் கொடுப்பதை பற்றி மறுபரிசீலனை செய்யவும்)

6. தமிழ்ச்சினிமா பற்றி வாசிப்பதுண்டா?

”பேசும் படம்” என்று ஒரு பத்திரிக்கை வந்தது. அப்பொழுது வாசித்தது. இப்பொழுது இணைய தளம் மற்றும் ப்ளாக் முலம். இப்பொழுது ஆர்வம் அதிகம் இருப்பதால் புத்தகங்கள் கிடைத்தால் படிப்பேன்.

7. தமிழ்ச்சினிமா இசை?

விரும்பிக் கேட்பதுண்டு. அதற்க்காக “ஒன்னும் ஒன்னும் ரெண்டு தானே, நான் புடிச்ச சிண்டு தானே” போன்ற பாடல்களையெல்லாம் சகிக்க முடியாது. பழைய SPB பாடல்கள் மிகவும் பிடித்தாமானது.

8. தமிழ் தவிர வேறு இந்திய, உலக மொழி சினிமா பார்ப்பதுண்டா? அதிகம் தாக்கிய படங்கள்?

ஹிந்தி சினிமாக்கள் பார்ப்பதுண்டு. (புரிந்தால் தானே தாக்கம் இருக்கும்) இப்பொழுதெல்லாம் ஆங்கில சப்-டைட்டில் வருவதால் பிரச்சனை குறைந்து விட்டது. ”சக் தே இந்தியா” (Longest Yard என்ற ஹாலிவுட் படத்தின் வேரியன்ட் இது), ”கோஷ்லா கா கோஸ்லா” (தமிழில் இப்பொழுது ”பொய் சொல்லப் போறோம்”) போன்ற திரைப்படங்கள் சமீபத்தில் பார்த்து ரசித்தவை. பழைய படங்கள் பார்ப்பதுண்டு. சப்-டைடில் இருந்தால் இன்னும் உற்சாகமாக பார்ப்பேன்.

ஆங்கில மொழி படங்கள் பார்ப்பதுண்டு. ஓட, ஓட, உடம்பு வீங்க, ரத்தம் வர தாக்கிய படங்கள், மனதை தாக்கிய படஙகள் இங்கேயும் உண்டு.

9. தமிழ்ச்சினிமா உலகுடன் நேரடித்தொடர்பு உண்டா? என்ன செய்தீர்கள்? பிடித்ததா? அதை மீண்டும் செய்வீர்களா? தமிழ்ச்சினிமா மேம்பட அது உதவுமா?

இல்லை.  எதாவது செய்யவேண்டும் என் நினக்கிறேன். இப்பொழுது முடிந்தது திரைப்படம் பற்றிய ப்ளாக் எழுதுவதுதான்.

10. தமிழ்ச்சினிமாவின் எதிர்காலம் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

விஜிலாண்டிஸ்ம், சண்டை மற்றும் பாட்டு இவை இல்லாமல் சினிமா இல்லை என்ற காலகட்டத்தில் பவணி வந்துக்கொண்டிருக்கிறது தமிழ் திரையுலகம். இந்த ஃபேஸ் (phase) முடிந்து (கொஞ்சம் நீநீநீநீநீநீநீளமான ஃபேஸ – அநியாயத்துக்கு தமிழ் மக்கள் ஆக்‌ஷன் மூவீஸ் என்ற அரைத்த மாவையே அரைத்து கொண்டிருக்கிறார்கள்) அடுத்த ஃபேஸ் (யதார்த்தம் dominate செய்யும் ஃபேஸ்) வரும் பொழுது தரமான படங்கள் வரவாய்ப்பு இருக்கிறது.

11. அடுத்த ஓராண்டு தமிழில் சினிமா கிடையாது, மற்றும் சினிமா பற்றிய சமாச்சாரங்கள், செய்திகள் எதுவுமே பத்திரிகைகள், தொலைக்காட்சி, இணையம் உள்ளிட்ட ஊடகங்களில் கிடையாது என்று வைத்துக்கொள்வோம்? உங்களுக்கு எப்படியிருக்கும்? தமிழர்களுக்கு என்ன ஆகும் என்று நினைக்கிறீர்கள்?

நான் ஹிந்தி மற்றும் ஹாலிவுட் படம் பார்ப்பது அதிகமாகும்.

தமிழர்கள் பல விதமாக வகைப்படுத்தலாம். குழந்தைகள், இளைய தலைமுறை, மாணவ சமுதாயம், வேலைக்குப் போவோர், வேலையற்றவர்கள், வேலை தேடுவோர், பெண்கள், குடும்பத்தலைவிகள், குடும்பத்தலைவர்கள், குடும்பத்தலைவலிகள்…இப்படி எத்தனையோ வகைகள்… ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொன்று ஆகலாம். அனைத்தையும் இங்கே அலச முடியாது. ஆனாலும் சில…

1. மாணவத் தமிழர்கள் தங்கள் பொன்னான நேரத்தை தங்கள் அறிவை மேம்படுத்த செலவழிக்கலாம். அதனால் சராசரி மாணவ அறிவு பெருகும்.

2. வேலையற்ற சோம்பேறித் தமிழர்கள் வேறு வழியின்றி வேலை தேடச் சென்றாலும் செல்லலாம். அதனால் வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் அதிகம் கண்ணில் படலாம்.

3. பொழுது போகாத குடும்பத் தலைவி தமிழர்கள் பக்கத்து வீட்டில் அரட்டை அடிப்பது அதிகப்படலாம். அதனால் சண்டை சச்சரவு அதிகப்படலாம். அல்லது ஒரு வீட்டில் வாழும் மக்களுக்கு எதிர், பக்கத்து வீட்டில் வாழ்பவர்கள் யாரென்றாவது தெரியவரும் ஒரு நல்ல பயன் கிடைக்கலாம். அழுது வடியும் டி.வி. மெகா சீரியல்கள் டிராமாகவாக வரலாம். அதைப் பார்த்து இவர்கள் மேலும் அழலாம்.

4. திரைப்படத் தொழிலில் உள்ள தமிழர்கள் வேலை இல்லாமல் கையை பிசைந்து கொண்டிருக்கலாம் அல்லது வேறு தொழிலுக்குத் தாவலாம். (இது தியேட்டரில் டிக்கட் கிழித்து கொடுப்பவரையும், முறுக்கு விற்ப்பவரையும் பாதிக்கலாம்; எடிட்டிங், ஸ்டண்ட் மாஸ்டர்ஸ், டைரக்டர்கள், நடிகர்கள் போன்ற தமிழர்களையும் பாதிக்கலாம்). மொத்தம் ஒரு பத்து லட்சம் இருக்க மாட்டார்களா?

5. அரசாங்கம் நடத்தும் தமிழர்கள் பத்து லட்சம் தமிழர்கள் உண்டாக்கும் தலைவலியால் அவதி படலாம்

6. ஜண்டு பாம் மற்றும் அனாசின் விற்கும் தமிழர்கள் விற்பனை பெருகி இந்த பத்து லட்சத்தில் ஒரு பத்தாயிரம் பேரை வேலைக்கு சேர்த்துகொள்ளலாம். ஆச்சர்யப்படுவதற்க்கில்லை.

வேண்டுமா இந்த விபரீதக் கற்பணை?

(சின்னத்தம்பி திரைப்படம் வெளி வந்த போது ஒரு மூன்று மாதத்திற்க்கு இந்த பிரச்சனை சிறிய அளவில் வந்ததாக ஒரு ஞாபகம். அதாவது தமிழ் திரையுலகம் மட்டும் பாதிக்கப்பட்டது. ஒன்றும் குடி மூழ்கி விடாது. நாம் உயிரோடு தான் இருக்கிறோம். மனிதர்கள் அட்ஜஸ்ட் செய்யத்தெரிந்தவர்களே. மனிதர்களின் DNA, Survival of the fittest என்ற சித்தாந்தத்தினால் ப்ரோக்ரம் செய்யப்பட்டுள்ளது.)

தன்னிலை விளக்கங்கள்


நாங்கள் (நானும் பக்சும்) இப்போது மூன்று ப்ளாக்களை எழுதுகிறோம்.

1. அவார்டா கொடுக்கறாங்க? – இது சன் டிவியின் முத்தான திரைப்படங்களை விமர்சிக்க ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இப்போது கொஞ்சம் குழப்பத்தில் இருக்கிறது. போன வாரம் சும்மா சுஜாதாவை வைத்து ஓட்டிவிட்டோம். அடுத்தது என்ன என்று எங்களுக்கு சில ஐடியாக்கள் இருக்கின்றன, ஆனால் இன்னும் இறுதி முடிவு எடுக்கப்படவில்லை. ஆலோசனை சொன்ன எல்லாருக்கும் நன்றி!

வார இறுதியில் முடிவு செய்துவிடலாம் என்று நினைத்திருந்தேன், நானும் பக்சும் சந்தித்தும் இதை பற்றி பேச முடியவில்லை.

சில எண்ணங்கள்:
1. இந்த ப்ளாகை சினிமாவுக்கு மட்டுமே உபயோகிப்பது. (தமிழ், ஹிந்தி, ஆங்கிலம், மற்றும் புரியாத மொழிகளின் சினிமா) மற்ற போஸ்ட்களுக்கு கூட்டாஞ்சோறு.
2. முடிந்த வரையில் இந்த வாரம் எதைப் பற்றி எழுதுகிறோம் என்று ஒவ்வொரு வார இறுதியிலும் அறிவிப்பது.
3. முடிந்த வரையில் ஒரு நாளைக்கு ஒரு போஸ்ட்தான். (சுபாஷின் போஸ்டை பார்க்கவும்)
4. பிமுரளி சொன்னது போல் பிழைகளை திருத்துவது. (ஒரு ப்ரூஃப் ரீடர் தேவை! என் பிழைகள் என் கண்ணில் படுவதில்லை)
5. பாஸ்டன் பாலா சொன்னது போல விகிப்படுத்துவது. (அப்பாடா, நானும் தமிழில் ஒரு புதிய சொல்லை சேர்த்துவிட்டேன்) Forum Hubஇல் உள்ள விகியில் இவற்றை சேர்ப்பது பற்றி கேட்டேன், பதிலே வரவில்லை. சாரதா, உங்களுக்கு யாரையாவது Forum Hubஇல் தெரியுமா?
6. பார்க்கும் படங்களை பற்றி எழுதுவது. ஆர்வம் இருந்தால் ஷக்திப்ரபா சொன்னது போல் நாம் எல்லோரும் ஒரு படத்தை பார்க்கலாம்.

இந்த வார திட்டம்:
1. பக்ஸ் சினிமா சினிமா தொடர் பதிவு பற்றி எழுதுவான்.
2. மணிவண்ணன் இயக்குனர் ஸ்ரீதர் மறைந்துவிட்டார் என்று சொன்னார். அவரை பற்றி ஒரு மதிப்பீடு எழுதுவது.
3. விட்டுவிட்ட மிச்சம் மீதி முடிப்பது (சபாபதி போல)
4. ஓவர் ஆக்டிங் பற்றி ஒன்றோ இரண்டோ போஸ்ட்கள்

2. கூட்டாஞ்சோறு – இது எதை பற்றி வேண்டுமானாலும் எழுத ஆரம்பிக்கப்பட்ட ப்ளாக். சில பாப்புலர் போஸ்ட்கள்:
அ. சேலத்தின் அருகே
ஆ. எங்கே பிராமணன்
இ. விஸ்வாமித்ர கோத்ரம்
ஈ. கலைஞரின் நண்பன் (1, 2)

இப்போதைக்கு ஆனந்த் கிராம்னிக் விளையாடும் உலக செஸ் சாம்பியன்ஷிப் (1, 2, 3, 4) பற்றி மும்முரமாக எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன்.

3. கணேஷ் -வசந்த் கதைகள்
புஸ்தகங்கள் கிடைக்காததால் தடுமாறி நிற்கிறது. இதை வெளிப்படுத்த இன்னும் காலம் வேண்டும் என்றுதான் நானும் நினைத்தேன், ஆனால் வெளியிட்டால் யாராவது சேர்ந்து கொள்வார்களோ என்ற நப்பாசையில் பப்ளிஷ் செய்தேன்.

தில்லானா மோகனாம்பாள்


எனக்கு தில்லானா மோகனாம்பாள் பற்றி நல்ல அபிப்பிராயம் இல்லை. நாகேஷ், மனோரமா, பாலையா நன்றாக நடித்திருந்தாலும், பத்மினி ஓவர் ஆக்ட் செய்து கெடுத்துவிட்டார் என்று நினைக்கிறேன். ஒரு காலத்தில் சிவாஜியும் ஓவர் ஆக்ட் செய்தார் என்று நினைத்தேன், பிறகு கதாபாத்திரம் அப்படி என்று உணர்ந்தேன். ஆனால் தமிழ் நாட்டின் ஒரு கால கட்டத்தை (தஞ்சாவூர் ஏரியா, 1930-60கள்) உண்மையாக பிரதிபலிக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.

கீழே இருப்பது படம் வந்த போது விகடனில் வந்த விமர்சனம்.

தில்லானா மோகனாம்பாள்… ‘கலைமணி’ எழுதிய இந்தக் கதை விகடனில் தொடர்கதையாக வெளிவந்தபோதே, லட்சக்கணக்கான வாசகர்கள் அதைப் படித்து இன்புற்றனர்.

இப்போது அது ஒரு வண்ணத் திரைப் படமாக வெளியாகியிருக்கிறது. இந்தப் படத்தை பல்வேறு துறைகளில் ஈடுபட்டிருக்கும் சிலர் விமர்சிக்கிறார்கள். அந்த விமர்சன உரையாடலில் பங்குபெற்றவர்கள்:

1. திரு. எஸ்.வெங்கிடரமணன், ஐ.ஏ.எஸ், சேர்மன், மெட்ராஸ் ஸ்டேட் இண்டஸ்ட்ரியல் டெவலப்மென்ட் கார்ப்பரேஷன்.

2. திருமதி ஜலஜா வெங்கிடரமணன், குடும்பத் தலைவி.

3. திரு. கே.என்.தண்டாயுதபாணிப் பிள்ளை, நடன ஆசிரியர்.

4. குமாரி சந்திரகாந்தா, நடிகை.

5. திரு.எஸ்.பி.கே.மூர்த்தி, இன்ஜினீயர்.

6. திருமதி ஹம்ஸத்வனி, தமிழ்ப் பேராசிரியை, ராணிமேரி கல்லூரி.

7. திருமதி லட்சுமி சுந்தரம், குடும்பத் தலைவி.

லட்சுமிசுந்தரம்: விகடனில் இதைத் தொடர்கதையா படிச்சிருக்கேன். ஹீரோவும் ஹீரோயினும் ரயில்ல போகும்போது ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்துக்கொண்டே இருப்பார்கள். அவங்க மனசிலே நினைச்சுக்கிறதை கலைமணி என்ன பியூட்டிஃபுல் டயலாகா எழுதியிருக்கார், தெரியுமா? இதையெல்லாம் எப்படிப் படத்திலே எடுக்கப் போறாங் கன்னு எனக்கு ரொம்ப ‘டவுட்ஃபுல்’லா இருந்தது. ஆனா, இவங்க ரொம்ப அழகா எடுத்திருக்காங்க!

இந்தப் படத்திலே எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சது நகைச்சுவை!

வெங்கிடரமணன்: இந்தக் கதையின் மையமே சோகம்தான்! படத்தின் நல்ல முடிவுக்காகக் கதையைச் சந்தோஷமாக முடித்துவிட்டார்கள்.

துணை ஆசிரியர்: கதையிலே இந்த முடிவும் உண்டு. ஆனா, இதற்குப் பிறகும் கதை இருக்கு.

வெ.ரமணன்: இருக்கலாம். அதுக்காக வேற ஒரு ஃபிலிம் எடுக்கப்போறாங்களா? ‘டாக்டர் ஷிவாகோ’விலே நாவல் முடிவிலிருந்து மாறி படத்திலே இருக்குன்னு வெச்சிக்குங்க… அதோட ‘எஃபெக்டே’ போயிருக்குமே!

ஹம்ஸத்வனி: இந்தக் கதையிலே வரவங்க – அது மோகனாம்பாள் குடும்பமானாலும் சரி, நாதஸ்வர வித்வானோட குடும்பமானாலும் அந்த மாதிரி குழுவிலே உள்ளவங்களாதான் இருக்காங்க. வெத்திலைப் பெட்டி தூக்கிட்டுப் போறதுலேயும் சரி, நாட்டியக் குடும்பம், அந்தத் தாயோட காரெக்டர் எல்லாமே உண்மையா, இயல்பா இருக்கு. கதைப்படி பாலையா சிவாஜியை விடப் பெரியவர். அவர் சில வேடிக்கைகள் பண்ணும்போது, அவர் எப்படி இந்த மாதிரி நடந்துக்கலாம்னு கேட்டா… அந்தக் குழுவிலே அதெல்லாம் ரொம்ப சாதாரணம்!

தண்டாயுதபாணிப் பிள்ளை: ஆனா, அதுக்குன்னு சதா கமுக்கத்திலே துணியை வெச்சிக்கிட்டே போறது, வர்றது… கொஞ்சம் அதிகமா தோணுது. பாலையா ஈஸ் வெரி குட்! அந்த நாதஸ்வரக்காரங்க செய்யாத அம்சங்கள் எல்லாம் இவர் செய்தார். அதிலே சந்தேகமே கிடையாது. சாரங்க பாணிப்பிள்ளையும் வாசிக்கிறாரு. ஆனா ‘ஒரிஜனலா’ இல்லே!

சந்திரகாந்தா: பழைய கலை களை அநாகரிகம்னு நினைச்சு மேல்நாட்டுக் கலைகளையே பின் பற்றிப் போகக்கூடிய நிலையிலே தான் இப்போ நாம இருக்கோம். இந்தச் சூழ்நிலையிலே தில்லானா மோகனாம்பாள் என்கிற இந்த நல்ல கதையைப் படம் எடுக்கணும்னு நினைச்சிருக்காரே ஏ.பி.நாகராஜன், அதுக்காகவே அவருக்கு ‘ஃபஸ்ட் பிரைஸ்’ கொடுக்கணும்.

வெ.ரமணன்: ஐ அக்ரீ! ஆனா, இதுலே போய் ஏன் இவ்வளவு காமெடியைப் புகுத்த வேண்டும்?

ச.காந்தா: ஏன்னா, படம் நல்லா ஓடணுங்கற காரணத்துக் காகவும், ‘அடடே..! காமெடி நிறைய இருக்காமே’னு கேட்டு ஓடி வர்ற ரசிகர்களுக்காகவும் தான்! அப்படி வரவங்க மனசிலே நம்ப பழைய கலையின் பெருமை யைப் பதிய வைக்கிறாரே, இது பெரிய சேவை இல்லையா?

படத்திலே ஒரு ‘பாயின்ட்’ கவனிச்சீங்களா? மறைஞ்சு போன ராஜரத்தினம் பிள்ளையை ஒவ்வொரு சீன்லேயும் ஞாபகப் படுத்தறாங்க! ஒரு காலத்திலே நாதஸ்வர வித்வான்களை அடிமைகளா நடத்திக்கிட்டு இருந்தாங்களாம். கேள்விப்பட்டிருக்கேன். ராஜரத்தினம் பிள்ளை தோன்றியதுக்குப் பிறகுதான், நாதஸ்வர கலைஞர்களுக்கு மதிப்புக் கொடுக்கத் தொடங்கினாங்க. ‘என் கலைக்கு மதிப்புக் கொடுத்தா உனக்கு நான் மதிப்புக் கொடுக்கிறேன். என் கலை உனக்கு அடிமை இல்லை’ அப்படின்னு நடந்துக்கிட்டாராம் அவர். அப்படிப் பார்க்கும்போது, இந்தக் கதையிலே வர்ற ஷண்முகசுந்தரம் ராஜரத்தினம் பிள்ளைதான்னு சொல்லுவேன்.

த.பிள்ளை: கதாசிரியரே அவரை மனசுல வெச்சுக்கிட்டுத்தான் எழுதினார். அவர் எண்ணமே அதுதானே!

மூர்த்தி: நல்ல கதைகளை சினிமாவாக எடுக்கும்போது, அதைச் சின்னாபின்னப்படுத்திடறாங்க! அது ‘ஷேப்’ தெரியாம போயிடுது! இந்தக் கதையிலே அந்த மாதிரி பண்ணல்லே! காரணம், இந்தக் கதையே ஒரு சினிமா தயாரிப்பாளருக்கு ஏற்றதா இருக்கு. இந்தப் படத்தில் நடிப்பைப் பொறுத்தமட்டில், கிரெடிட் கோஸ் டு பத்மினி. மத்தபடி இது ஒரு நல்ல கூட்டு முயற்சி.

த.பிள்ளை: மதன்பூர் ராஜா கிட்டே, அவ உள்ளுக்குப் போயிட்டு அந்தப் படிக்கட்டிலே வெளியே வரா இல்லையா… அப்போ சிவாஜி கணேசனுக்கும், அவளுக்கும் வாக்குவாதம்… அந்த இடம் ரொம்பப் பிரமாதம்!

ச.காந்தா: எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்ச இடம் உதயசந்திரிகா – பாலாஜி ஸீன்! தன் கணவன் கிட்டே ‘நீங்க எங்கே வேணாலும் போங்க. அதை நான் தடுத்து நிறுத்தினா, இன்னும் அதிகமா போவீங்கன்னு தெரியும். யார் கிட்டே வேணாலும் போங்க. ஆனா, உங்களுக்காக மஞ்சள் குங்குமத்தோட இங்கே நான் ஒருத்தி காத்துக்கிட்டு இருக்கேன்’னு சொல்லிட்டு உள்ளே போயிடறா! பிரமாதமான ஸீன்! அந்த ஒரு வார்த்தையிலே கணவன் திருந்திடறான். அந்த இடம்தான் என் மனசைத் தொட்டது!

து.ஆசிரியர்: மனோரமா பற்றி…

ஜலஜா: மனோரமாவைத் தவிர, அந்தக் காரெக்டரை வேற யாருமே நடிக்க முடியாது!

த.பிள்ளை: அந்த டிராமா கொட்டகையில் போய், அவனிடம் நாதஸ்வரத்தைக் கொடுத்து, வாசிக்கச் சொல்லி ரசிக்கிறா பாருங்க… அப்பா, ராஜா, அப்படி இப்படீன்னு… ஐயய்யோ, கொன்னுட்டா!

து.ஆசிரியர்: நான் பல நாடுகளுக்குப் போய், பல படங்களைப் பார்த்தேன். எனக்கென்னவோ, சிவாஜி கணேசனுக்கு இணையா உலகத்திலே இன்னொரு நடிகர் இருக்கிறதா தெரியலே.

த.பிள்ளை: அவரைப் பத்திப் பேசாதீங்க சார்! பேச என்ன இருக்கு? உலகத்திலேயே மிகப் பெரிய நடிகர் அவர். அப்புறம் புதுசா சொல்ல என்ன இருக்கு?

மூர்த்தி: ஐ திங்க்… கமர்ஷியலாகவும் இது பெரிய வெற்றியா இருக்கும்னு நினைக்கிறேன்.