சினிமா சினிமா தொடர் பதிவு


சுபாஷ் எங்களை இந்த தொடர் பதிவுக்கு அழைத்திருக்கிறார். ஆனால் அவர் என்னை களஞ்சியம் என்று சொன்னதை என் மனைவியிடம் சொன்னால் குதிர் என்று அல்லவா சொல்ல வேண்டும் என்று கமென்ட் அடிப்பாள். தொப்பை சைஸ் அப்படி.

அவர் அழைத்தபோது நான் இரண்டு விஷயங்களை உணர்ந்தேன்.
1. நானும் 20 வருஷங்களாக கம்ப்யூட்டரில்தான் குப்பை கொட்டி கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால் தொடர் பதிவு (meme) என்றால் என்ன என்று இப்போதுதான் தெரிந்துகொண்டேன். இளைஞர்களுக்கு நிறைய தெரிந்திருக்கிறது, I have miles to go.

2. தொடர் பதிவுக்கு அடுத்தபடி நாங்கள் ஐந்து பேரை அழைக்க வேண்டும். இதை பற்றி இது வரை பதிக்காத ஐந்து பதிவர்களை எனக்கு அறிமுகம் உண்டா என்பதே சந்தேகம். :-)) அவர்களை எப்படி அழைப்பது என்றும் சரியாக தெரியவில்லை – அவர்கள் ப்ளாகில் சென்று அழைப்பு விடுக்க வேண்டியதுதான். அதிலும் சுபாஷ் உங்கள் அனுமதி இல்லாமல் உங்கள் அழைத்தேன் என்று சொல்வதை பார்க்கும்போது ப்ளாக் உலகத்தின் etiquette(இதற்கு தமிழில் என்ன எழுதுவது?) எனக்கு கொஞ்சமும் தெரியாது என்பதையும் உணர்கிறேன்.

எனக்கு இந்த பதிவு போடுவது சுலபம். நாகர்ஜுன் இந்த பதிவை ஆரம்பித்தபோது நான் பார்த்தேன். அவரது ப்ளாகிலேயே மறுமொழி இட்டிருந்தேன். அதை கொஞ்சம் விவரித்து கூட்டாஞ்சோறு ப்ளாகிலும் பதிந்திருந்தேன். அப்படியே கை காட்டி விடலாம். :-))

பக்ஸ், நீதான் எழுத வேண்டும்.

அடுத்த படி பதிவு செய்ய இந்த பதிவர்களை அழைக்கிறேன்.

வெங்கட்ரமணன்
பிமுரளி
நந்தா
பிரசன்னா
ஜெயமோகன்

பதிவு எழுதாதவர்கள் நிறைய பேர் இருக்கிறார்கள். இவர்களுக்கு ப்ளாக் இருக்கிறதா என்று தெரியாது, ஆனால் இவர்கள் பதிவு சுவாரசியமாக இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. நீங்களும் எழுத வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன். வேண்டுமென்றால் எனக்கு ஒரு மெய்ல் அனுப்புங்கள், இல்லை இங்கேயே ஒரு மறுமொழி எழுதுங்கள், அதையே ஒரு பதிவாக போட்டுவிடுகிறோம்.
சாரதா
ப்ளம்
மேலும் புரட்சி ரசிகன், ராஜ்ராஜ், புவனேஷ், மணிவண்ணன், உள்ளதை சொல்வேன், தாஸ், ரிங்க்ஸ்டர், ஷக்திப்ரபா, ராஜா, எல்லாரும் வாங்க! உங்க மறுமொழிகளை விரும்பி படிக்கறவங்க நிறைய பேர் இருக்காங்க!

நாகார்ஜுனின் ஒரிஜினல் போஸ்ட் இங்கே. கேள்விகளை வசதிக்காக இங்கே மீண்டும் தருகிறேன்.

1. எந்த வயதில் சினிமா பார்க்க ஆரம்பித்தீர்கள்? நினைவுதெரிந்து கண்ட முதல் சினிமா? என்ன உணர்ந்தீர்கள்?

2. கடைசியாக அரங்கில் அமர்ந்து பார்த்த தமிழ் சினிமா?

3. கடைசியாக அரங்கிலன்றிப் பார்த்த தமிழ் சினிமா எது, எங்கே, என்ன உணர்ந்தீர்கள்?

4. உங்களை மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா?

5-அ. உங்களை மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா-அரசியல் சம்பவம்?

5-ஆ. உங்களை மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா-தொழில்நுட்ப சம்பவம்?

6. தமிழ்ச்சினிமா பற்றி வாசிப்பதுண்டா?

7. தமிழ்ச்சினிமா இசை?

8. தமிழ் தவிர வேறு இந்திய, உலக மொழி சினிமா பார்ப்பதுண்டா? அதிகம் தாக்கிய படங்கள்?

9. தமிழ்ச்சினிமா உலகுடன் நேரடித்தொடர்பு உண்டா? என்ன செய்தீர்கள்? பிடித்ததா? அதை மீண்டும் செய்வீர்களா? தமிழ்ச்சினிமா மேம்பட அது உதவுமா?

10. தமிழ்ச்சினிமாவின் எதிர்காலம் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

11. அடுத்த ஓராண்டு தமிழில் சினிமா கிடையாது, மற்றும் சினிமா பற்றிய சமாச்சாரங்கள், செய்திகள் எதுவுமே பத்திரிகைகள், தொலைக்காட்சி, இணையம் உள்ளிட்ட ஊடகங்களில் கிடையாது என்று வைத்துக்கொள்வோம்? உங்களுக்கு எப்படியிருக்கும்? தமிழர்களுக்கு என்ன ஆகும் என்று நினைக்கிறீர்கள்?

நாட்டாமை, டெம்ப்ளேட்டை மாத்த சொல்லு!


புது டெம்ப்ளேட் எனக்கும் பிமுரளிக்கும் மட்டுமே பிடித்திருக்கிறது. அதனால் போன மச்சான் திரும்பி வந்தான்…

இந்த டிசைன் போதுமா? இன்னும் கொஞசம் வேணுமா?


This Poll is closed (Oct 20th 2008)

கேப்டன் மார்கன் II


I think I got a little too subtle with the Captain Morgan post.

புரட்சி ரசிகன் என்ற நண்பர் எழுதிய சுஜாதாவின் கமெண்ட்கள் பற்றிய விவாதத்தின்(1, 2) மீது அடித்த கமெண்ட் கீழே.
Funny thing is neither of you picked up Sujatha’s comment about Sivaji as controversial.
That shows,
clearly shows,
very clearly shows ,
Ullangai nelli kani pol,
Muzhu poosanikai in Soru pol,
that both of you are Sivaji haters and MGR fans.
Plum , you are dead right.

சிவாஜி பற்றியாவது சரி, பாவம் எம்ஜிஆர் எங்கிருந்து வந்தார் என்று தெரியவில்லை. இதில் ஏதோ புதுக்கவிதை மாதிரி ஒரு ஃபார்மட் வேறு. சில தீவிர சிவாஜி ரசிகர்களுக்கு எதை எழுதினாலும் நடுவில் சிவாஜி தலை சிறந்த நடிகர் என்று சொன்னால்தான் திருப்தி.

எனக்கு சிவாஜி பற்றி எழுதி எழுதி அலுத்துவிட்டது. சரி இவருக்காகவும் ஒரு போஸ்ட் போடுவோமே என்று நினைத்து சும்மா சும்மாஆஆஆஆ எதையோ எழுதி நடுவில் திடீரென்று சம்பந்தம் இல்லாமல் சிவாஜி பற்றி ஒரு லைன் எழுதினேன். நான் அடித்த ஜோக் யாருக்குமே புரியவில்லை போலிருக்கிறது. இதுக்குத்தான் தண்ணி அடிச்சுட்டு எழுதக்கூடாதுன்றது. நம்ம அடிக்கற ஜோக் ஒரே தமாஷ், ஆனால் யாருக்கும் நம்ம ஜோக் அடிக்கறோன்றதே புரியாது.

ஒரிஜினல் போஸ்ட் கீழே

காப்டன் மார்கன்


முதல் முறையாக இந்த காப்டன் மார்கன் ஸ்பைஸ் ரம் அடித்து பார்த்தேன். நல்ல ஃப்ளேவர். சாதாரணமாக தெரியும் கசப்பு இல்லை. லேசான ஒரு இனிப்பு தெரிகிறது. என்ன ஸ்பைஸ் போட்டுரிக்கிறார்கள் என்று யாருக்காவது தெரியுமா?

இதுதான் எனக்கு ரம்களில் பிடித்திருக்கிறது.

சொர்க்கமே ஆனாலும் நம்மூரு ஓல்ட் மாங்க் போல வருமா என்று நீங்கள் சொல்லலாம். நான் யங் ஆக இருக்கும்போது பியர் கூட குடிக்கமாட்டேன் (யாராவது வாங்கிக் கொடுத்தால்தான் அதெல்லாம், என் பைசா செலவழிக்க மாட்டேன். :-)) அதனால் எனக்கு தெரியாது.

சிவாஜி ஒரு நல்ல நடிகர்.

சிவாஜி எங்கே வந்தார் என்று நீங்கள் முடியை பிய்த்துக்கொள்ளாமல் (எனக்கு அந்த ப்ராப்ளம் கிடையாது) போன போஸ்டுக்கு புரட்சி ரசிகன் எழுதிய மறு மொழியை படியுங்கள்.

வாங்க, ”காப்பி” சாப்பிடலாம் II


சண்டை போட யாரும் வராததால் சரி நானும் பக்சுமே கொஞ்சம் அடித்துக் கொள்கிறோம்.

பக்ஸ் ஒரு அடாவடி ஸ்டேட்மென்ட் விட்டிருக்கிறார். அதை முதலில் பார்ப்போம்.
விக்ரமை விட நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் நன்றாகவே இருக்கிறது. அதனால் சுஜாதா நெஞ்சில் ஓர் ஆலயத்தை குறை சொல்லக் கூடாது..
இருந்து விட்டு போகட்டுமே? அதனால் என்ன? சுஜாதா எப்போதாவது விக்ரம் நெஞ்சில் ஓர் ஆலயத்தை விட சூப்பர் என்று எழுதி இருக்கிறாரா என்ன? பக்ஸ் இங்கே சொல்லாமல் சொல்வது என்ன – விக்ரம் மாதிரி ஒரு மசாலா படத்தில் பங்கேற்ற சுஜாதாவுக்கு நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் பற்றி பேச என்ன அருகதை இருக்கிறது என்பதுதான். அப்படி பார்த்தால் படமே எடுக்காத எங்களுக்கு தேன் கிண்ணம் சொத்தை, நாலும் தெரிந்தவன் சொதப்பல் என்று எழுத என்ன அருகதை இருக்கிறது? மனைவியிடம் மட்டுமே நடிக்கும் எங்களுக்கு சிவாஜி ஓவர் ஆக்டிங் செய்கிறார் என்று சொல்லும் யோக்யதை எங்கிருந்து வரும்? விட்டால் எல்லா விமர்சகர்களும் படம் எடுக்க வேண்டி வரும் போலிருக்கிறதே!

பக்ஸ் 3 அடாவடி ஸ்டேட்மெண்ட்களை குறிப்பிடுகிறார்.
1. இதெல்லாம் நல்ல படம் என்றால் தமிழ் சினிமாவுக்கு கதி இல்லை.
இதை இப்படி பார்க்க வேண்டும். நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் உலகத் தரம் வாய்ந்த படம் இல்லை. அதை தமிழின் தலை சிறந்த படம் என்று சொன்னால், we are setting the bar too low. இதுதான் அவர் சொல்வதற்கு அர்த்தம் என்று நினைக்கிறேன்.

2. ஸ்ரீதர், கே.எஸ். கோபாலகிருஷ்ணன் இருவரிடமும் திறமை கிடையாதாம்.
நாம் சாதாரணமாக ஸ்ரீதரை ராம நாராயணன், ஜம்பு புகழ் கர்ணன் ஆகியோரோடு ஒப்பிட்டு ஆஹா பெரிய ஜீனியஸ் என்கிறோம். அவர் அந்த கட்டுரையில் சத்யஜித் ரே எப்படி படம் எடுப்பார் என்று பேசுகிறார். (நான் அந்த பத்திகளை என் ஒரிஜினல் போஸ்டில் கொடுக்கவில்லை). கே.எஸ்.ஜிக்கும் கர்ணனுக்கும் உள்ள இடைவெளி ரேக்கும் கே.எஸ்.ஜிக்கும் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

3. கண்ணதாசன் காப்பி அடிப்பவர் என்றும் வாலி காப்பியை காப்பி அடிப்பவர் என்றும் எழுதி இருக்கிறார்.
சினிமா பாட்டுகளில் என்ன ராமாயணமா எழுத முடியும்? சுஜாதா ஆங்கில இசை படங்களிலோ, ஆபெராக்களிலோ என்ன காவிய நயம் ததும்பும் வரிகளை பார்த்திருக்கிறாரா? கண்ணதாசனும் வாலியும் கிடைத்த ஃபார்மட்டில் அருமையாக எழுதி இருக்கிறார்கள். சுஜாதாவுக்கு சினிமா பாட்டுகளின் constraints புரியவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

வாங்க, ”காப்பி” சாப்பிடலாம்!


இந்த போஸ்டை முதலில் ஒரு மறுமொழியாகத்தான் அளிக்க முயன்றேன். பின்னர் இதுவே ஒரு தர்க்கத்தை ஏற்படுத்தலாம் என்பதால் போஸ்டாக அப்-க்ரேட் செய்துவிட்டேன்.

RV சுஜாதாவின் ப்ளாக் – கணையாழியின் கடைசி பக்கங்கள் போஸ்டில், சுஜாதா “நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்” மற்றும் ஸ்ரீதர், கே.எஸ்.ஜி, கண்ணதாசன் பற்றி கூறியிருப்பதாக மேற்கோள் காட்டியது இது:
”இதெல்லாம் நல்ல படம் என்றால் தமிழ் சினிமாவுக்கு கதி இல்லை என்று எழுதி இருக்கிறார்.”
இது அடாவடி ஸ்டேட்மண்ட் நம்பர் 1.

ஸ்ரீதர், கே.எஸ். கோபாலகிருஷ்ணன் இருவரிடமும் திறமை கிடையாதாம்.
இது அடாவடி ஸ்டேட்மண்ட் நம்பர்2.

கண்ணதாசன் காப்பி அடிப்பவர் என்றும் வாலி காப்பியை காப்பி அடிப்பவர் என்றும் எழுதி இருக்கிறார்.
இது அவ்வளவு அடாவடி இல்லாத ஸ்டேட்மண்ட்.

”பிடிக்க்கவில்ல” என்பதுடன் நிறுத்தியிருந்தால் இந்த வம்பில் மாட்டியிருக்க மாட்டார். நானும் கொஞம் வம்பு இழுத்து தான் பார்க்கலாமே எனற என் எண்ணத்தை கைவிட்டிருப்பேன். ஆனால் அவருக்கோ, வம்பில் மாட்டுவது என்பது அல்வா சாப்பிடுவது போன்றது. “கறுப்பு, சிவப்பு, வெளுப்பு” வெளி வந்த காலத்தில் எவ்வளவு வம்பில் மாட்டினார் என்பது சுஜாதா வாசகர்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.
சுஜாதா என்பதால் நாம் அவர் சொல்லும் எல்லாவற்றையும் அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளமுடியாது. ஒரு காலத்தில் சோவையும்(சோவையும் தான் வம்பிற்க்கு இழுப்போமே!), சுஜாதாவையும் கண்மூடித்தனமாக ஆதரித்துக்கொண்டிருந்தேன். ”கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ” திரைப்படம் சரியாக ஓடாத பொழுது இப்படி ஒரு ஜீனியஸின் கதையை தமிழர்கள் ஆதரிககவில்லையே என்று மிகவும் வருத்தப்பட்டேன். இதைவிட யார் பிரமாதமாக கதை சொல்லிவிடமுடியும் என ஒரு இறுமாப்பு கூட என்னிடம் வளர்ந்தது. ஆனால் பின்னர் பகுத்தறிவு வளர, வளர இவர்களுடைய சில கருத்துகள் ஓட்டை நிறைந்ததாக பட்டது.

உதாரணத்திற்க்கு, சோ அவர்கள் மைக்கேல் ஜாக்‌ஷன் நடனங்களை “கீ கொடுத்த பொம்மை போல் இருக்கிறது” என்றும், “இதையெல்லாம் நடனம் என்று எப்படி சொல்வது?” என்றும் கூறினார். இது இந்திய கலாச்சாரத்திற்கு வேண்டுமானால் “கீ கொடுத்த பொம்மை” ஆட்டமாக இருக்கலாம். இன்னும் சரியாக சொல்லப்போனால் சோவிற்கு மட்டும் “கீ கொடுத்த பொம்மை” ஆட்டமாக இருக்கலாம். ஆனால் அமேரிக்காவிற்க்கும், நாகரீகம் அடைந்த நாடுகளுக்கும், இன்னும் பிற நாடுகளுக்கும், ஏன் இளைய பாரதத்திற்க்கும் கூட MJயின் நடனம் தானே முதன்மையாகத் தெரிகிறது. இன்று நமது கலாச்சாரத்தில் முக்கால்வாசி (முக்கால்வாசி என்பது ஒரு அப்ராக்‌ஷிமேஷனே) நடன ஆசிரியர்களுக்கு MJ மானசீக குருவாக, ஏன், தெய்வமாகவே இருக்கிறார். சோ இவ்வாறு கூறி பத்து பதினைந்து ஆண்டுகள் இருக்கும். ஆனால் இன்றும் அவர் கூறியது எனக்கு எந்த வகையிலும் அர்த்த்ம் ஏற்படுத்துவதாகத் தெரியவில்லை. குருடன் யானையை பார்த்த மாதிரி தோன்றுகிறது.

இதற்கு மாறாக, மேற்கத்திய நாடுகளில் பரதம், கதக் போன்ற நடனங்கள் மக்களை (குடியேறிய இந்தியர்கள் தவிர்த்து) அதிகம் கவராத ஒன்றாக இருக்கிறது. ஆனால் பரதம், கதக் போன்ற கிழக்கத்திய நடனங்கள் பிரபலம் அடையாத போதிலும் மற்றும் எந்த பெரிய ரசனையையும் ஏற்படுத்தாத போதிலும், மேல் நாடுகளில் இவைகளை வெளிப்படையாக விமர்சிக்காமல் கண்ணியம் காத்திருக்கிறார்கள்.

அவருடைய கண்மூடித்தனமான பா.ஜ.க ஆதரிப்பும் மனதிற்க்கு ஒரு நடுநிலமை உடைய தலைவரை இழந்தது போன்ற சுமையை கொடுக்கிறது.

சரி. சுஜாதா நெஞ்சில் ஒரு ஆலயம் தமிழ் திரையுலகத்திற்க்கு கதியற்ற நிலைமையை கொடுத்துள்ளது என்பது எதைப் பார்த்து? ஸ்ரீதர் போன்ற ஒரு படைப்பாளியை அவரால் எப்படி அலட்சியப்படுத்த முடிகிறது? ஒருவேளை பப்ளிசிடி ஸ்டண்டா? தெரியவில்லை. ஆனால் நிச்சயம் “விக்ரம்” திரைபடத்தை விட “நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்” நன்றாகவே இருக்கிறது. கண்ணதாசனை காப்பி அடித்தார் என்று குறை சொல்கிறார். “விக்ரம்” திரைபடத்தின் ஒவ்வொரு ஹை-டெக் யுக்தியும் அயன் ஃப்லெமிங்கின் (Ian Lancaster Fleming) அப்பட்ட காப்பி தானே?

திரையுலகத்தில் AR Rahman முதற்கொண்டு எல்லோரும் காப்பி தான் அடிக்கிறார்கள். இப்பொழுதெல்லாம் திரைபடத்தின் தலைப்பை கூட, ஏதோ தமிழில் வார்த்தைகளுக்கு பஞ்சம் வந்துவிட்டது போல் காப்பி அடிக்கிறார்கள். லேட்டஸ்ட் உதாரணம்: ராமன் தேடிய சீதை. தலைப்பென்ன? கதையையே ”ரீ-மிக்ஸ்” என்ற பெயரில் காப்பி போட்டு குடிக்கிறார்கள். தமிழ் திரைபட உலகில் ”காப்பி” என்பதன் ”எவல்யூஷன்” இது.  ஹாலிவுட்டை கோலிவுட்டுக்கு காப்பி அடித்த காலம் போக கோலிவுட்டையே கோலிவுட்டுக்கு மீண்டும் மீண்டும் கொடுத்துக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

சலாமியா நாட்டு பழக்க வழக்கங்கள் Octopussy காப்பி தானே? கண்ணதாசனையும், வாலியையும் குறை ஏன் கூறவேண்டும்? அப்பட்ட காப்பி ”நாக்க மூக்க”வையே யாரும் குறை சொல்வது போல் தெரியவில்லை. இவ்வளவு ஏன்? சுஜாதா மற்றும் நாமெல்லாம் போற்றும் “அந்த நாள்” யுக்திகளே காப்பி தான்.

மக்களுக்கு ஒரு வித போதையை கொடுக்கும் எந்த ”காப்பிக்கும்” தமிழ் திரையுலகத்தில் இடம் உண்டு.