சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்


நடிகை – லக்‌ஷ்மி, சுந்தரிபாய், ராஜசுலோச்சனா, சுகுமாரி, புவனாதேவி, ஜெயகீதா
நடிகர் –  ஸ்ரீகாந்த் (பழைய நடிகர்), நாகேஷ், ஒய்.ஜி. பார்த்தாசாரதி, நீலகண்டன்
கதை – ஜெயகாந்தன்
டைரக்டர் – A. பீம்சிங்

1975ல் பீம்சிங் இயக்கத்தில் வந்தது.  சாகிதய அகடமி பரிசு பெற்ற ஜெயகாந்தனின் கதை. கறுப்பு வெள்ளை படம். ராணி முத்துவில் நாவலாக மிகவும் பரபரப்பாக விற்கப்பட்டது. திரைப்படம் ஒரு அப்ரிட்ஜ்ட் வெர்ஷன் போல் இருக்கிறது.

கல்லூரிப் பெண்ணாக இருக்கும் பொழுதே சோதனைக்கு ஆளாக்கப்பட்ட கங்கா (லக்‌ஷ்மி) தன் மாமாவின் (ஒய்.ஜி.பி) தயாவால் படித்து அட்மினிஸ்ட்ரேட்டிவ் ஆஃபீஸராக பொறுப்பேற்கிறார். அதன் பிறகு ஒரு வலிமையான் பெண்ணாக பரிணமிக்கிறார்.

சிக்கல் வரும்பொழுது அதை சமாளிக்கத் தெரியாத தாய் (சுந்தரிபாய்), கல்லூரி லைப்ரரியில் வேலை செய்யும் ஆர்.கே.யின் (நாகேஷ்) அக்னி பிரவேஷம் என்ற கதையின் மூலமாக தான் இப்படி செய்திருக்கலாமோ என்று வேதனைப்படுவது சிந்தனைத் தடுமாற்றம் கொண்டவர்களின் பலவீனத்தின் குறியீடு. சிறப்பாக வந்திருக்கிறது.

கல்லூரி மேடையில் ஆர்.கே.யிடம் மாணவிகள் விவாதிப்பது முக்கியமான ஒன்று. ஆனால் மேலும் விவாதிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே ஆர். கே. இறங்கிப் போய்விடுகிறார். மாணவிகளுக்கு ஏமாற்றமோ இல்லையோ, நமக்கு உண்டு. கங்காவின் நிலைமைக்கு காரணமான பிரபுவை 15 வருடங்களுக்கு பின்னர் போனில் சந்திக்கும் பொழுது பெண் சிவாஜி போல் மாறிவிடுகிறார் லக்‌ஷ்மி. (போனை எடுத்தாலே, அதுவும் பல வருடங்களுக்கு பின்னர் ஒருவரிடம் பேசும் பொழுது துடிக்கவேண்டும் என்று நம் நடிகர் நடிகைகளுக்கு யார் சொல்லிக் கொடுத்தார்கள்?) அதை மறந்துவிட்டால் மிக நிதானமான, நேர்த்தியான நடிப்பு. கங்கா பாத்திரத்திற்கு பொறுத்தமானவர். ஜெயகாந்தனின் கங்காவின் மன பிம்பத்தை பீம்சிங் நம்முன் நிருத்தியிருக்கிறார் என்று சொல்லலாம். ”மெட்ராஸ்” பாஷை பேசும் பிரபு (ஸ்ரீகாந்த்) மிடுக்காக ஆங்கிலத்தில் உரையாடுவது வித்தியாசமாக இருக்கிறது. ஆங்கிலம் என்று சொன்னதும் நினைவுக்கு வருவது கால் பங்கு வசனங்கள் ஆங்கிலத்தில் உரையாடப்படுவதே. நிச்சயமாக B, C ஏரியாக்களில் வணிகரீதியாக வெற்றி பெறாமல் போவதற்கும், A செண்டர்களில் சக்கை போடு போடுவதற்கும் விரிக்கப்பட்ட வியூகமாகத் தெரிகிறது. மொத்தத்தில் வெற்றி பெற்றதா? அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்.

கங்காவின் வலிமையான ஆளுமைகள் பெண்களுக்கு இன்ஸ்பிரேஷன். தன் மாமாவின் தயவால் முன்னேறி வந்தாலும், அவர் தவறு செய்யும் பொழுது துணிந்து எதிர்த்து நிற்பது கதாபாத்திரத்தை தூக்கி நிறுத்துகிறது. கங்காவிற்கு கிடைத்த மிச்சமுள்ள வாழ்க்கையையும் கெடுப்பது போன்று குடும்பத்தார்கள் குறுக்கிடும் பொழுது, எல்லவற்றையும் உடைத்து எறிவது, மிஸஸ்.இம்மானுவேல் மீது ஆத்திரம் கொள்வது – இயற்கை. கங்கா மீது இரக்கமிருந்தாலும், கங்காவின் அம்மா மீண்டும் மீண்டும் தன் பழமையில் இருந்து வெளியே வர முடியாமல் தவிப்பது, அதனால் கங்காவிடம் கோபம் கொள்வது – யதார்த்தம். வீட்டுக்கு வந்திருக்கும் மாமாவை கிளப்ப கங்கா திருவல்லிக்கேணி அண்ணன் வீட்டுக்கு அம்மாவை அழைக்க வரும் பொழுது ”அத்தை வந்திருக்காங்க” என்று வரும் குழந்தைகளிடம் கனிவாகவும், கண்டிப்பாகவும் வரமுடியாது என்று சொல்வது, மன எழுச்சியில் குழந்தை பாட்டியுடன் அத்தையைப் பார்க்க வாசலுக்கு செல்ல முயலும் பொழுது கணேஷின் (நீலகண்டன்) மனைவி (சுகுமாரி) அதட்டி தடுப்பது, கங்கா கோபித்துக் கொண்டு வந்த அம்மவிடம் உரிமையுடன் கட்டளையிடுவது, போன்ற காட்சிகள் மிக இயற்க்கையாக, நம் வீட்டில் நடப்பது போல் இருக்கிறது.

மாமா மனம் மாறுவது போல் காட்டியிருப்பது புரியவில்லை. இயற்க்கையாக அவர் மிகவும் ஆத்திரம் அடைந்திருக்க வேண்டும் எனத் தோன்றியது.

கான்குபைனாக (concubine) வாழவேண்டிய சூழ்நிலைகள் உருவாக்கப்பட்டால் அப்படியும் வாழமுடியும் என்பது போல் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்கான வாதங்கள் வலிமையாக சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் சமுதாய எதிர்ப்பு (வசிதிக்காக?) ஆழமாக சொல்லப்படாதது இப்படத்தின் வீக்னெஸ் என்று நினைக்கிறேன். நாவல் வாசிக்கவில்லை. ஜெயகாந்தன் அதில் இன்னும் தீவிரமாக விவாதித்திருப்பார் என்று தோன்றுகிறது. எனக்கு மிகவும் பிடித்தது கங்காவின் காரக்டரைசேஷன்.

லக்‌ஷ்மிக்கு கங்கா பாத்திரத்தில் திறம்பட பணிபுரிந்ததற்கு தேசிய விருது கிடைத்தது.

இரண்டு பாடல்கள். இரண்டும் தேறவில்லை.

பத்துக்கு ஏழு.

(இந்த திரைப்படத்தின் எக்ஸ்டென்ஷன் “சிறை” என்ற லக்‌ஷ்மி, ராஜேஷ் நடித்தப்படமா?)

மேலும் Dr. கோபாலன் ரவீந்திரன் analysis கீழே:

Part A

Part B