கனவுத் தொழிற்சாலை – சுஜாதாவின் “இந்தியன்”


Indian-tamil-movie.jpg

இந்தியன் 1996 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். ஷங்கர் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் கமல்ஹாசன்,மனீஷா கொய்ராலா, சுகன்யா, நெடுமுடி வேணு, கவுண்டமணி  மற்றும் பலரும் நடித்துள்ளனர். A. M. ரத்னம் தயாரிப்பில் உருவான இத்திரைப்படத்தை  சூர்யா மூவீஸ் வெளிவிட்டது. ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் இசையில் அனைத்துப் பாடல்களும் வெற்றி பெற்ற  படங்களில் இதுவும் ஒன்று. இதற்கு வாலி மற்றும் வைரமுத்து ஆகியோரின் பாடல் வரிகளும், ஹரிஹரன் ஜேசுதாஸ் பாலசுப்ரமணியம் போன்ற பிரபல பாடகர்களின் இணைவும் முக்கிய காரணமாகும்.  ஒளிப்பதிவு ஜீவா.

இன்னொரு சுதந்திரத்துக்குப் போராடும் வீரனாக…  லஞ்சத்துக்குக்   கொள்ளிபோடத்  துணிந்த வயோதிக தியாகியாக.. வெள்ளி நரையும், சுருங்கிய முகமும், தளர்ந்த உடலும், தடுமாறாத உறுதியும் கொண்ட ‘இந்தியன்’ தாத்தாவாக நடித்து இந்திய ரசிகர்களின் ஒட்டுமொத்த பாராட்டுக்களை கமல் கட்டிக்கொண்ட படமிது. கமலுக்கு மூன்றாவது தேசிய விருதினை பெற்றுத் தந்ததோடு திரைத்துறையின் அதியுயர் விருதான ஆஸ்கார் விருதிற்காக இந்தியா சார்பில் பரிந்துரை செய்யப்பட்டது. இப்படம் இது போன்ற சமுதாய சிந்தனைகள் நிறைந்த படங்கள் வர துவக்கமாய் அமைந்தது.
“இங்கே மட்டும்தான் ஒருத்தன் தன் கடமையை செய்யறத்துக்கு லஞ்சம் கொடுக்கணும்” – இந்தியன் திரைப்படத்தில் வந்த பொதுமக்கள் அதிகமாக கைதட்டிய வசனமிது.

சுஜாதா கூறுகிறார்….

டைரக்டர் ஷங்கர்,  நான் குமுதம் ஆசிரியராக இருந்தபோது,  ஒரு முறை அலுவலகத்தில் வந்து சந்தித்தார்.  அப்போது அவரது ஜென்டில்மேன், காதலன் படங்கள் வெற்றிகரமாகப் போய்க் கொண்டிருந்தன.  தனது அடுத்த படத்தின் கதையைச் சொன்னார்.  “கமல்ஹாசனுக்கு இந்தக் கதையைச் சொல்லியிருக்கிறேன்.  அவர் இன்னும் சம்மதம் தெரிவிக்கவில்லை” என்றார்.  நான் கமலைச் சந்தித்து “நல்ல கதை வைத்திருக்கிறார்.  நீங்கள் அதில் குறுக்கிடாமல் நடித்துக் கொடுத்து விட்டுப் போகலாம்”  என்று யோசனை சொன்னேன்.

இந்தியன்... இன்னொரு சுதந்திரத்துக்குப் போராடும் வீரனாக.

கமல் “நீங்கள் வசனம் எழுதப் போகிறீர்களா ?” என்று கேட்டார்.  “Why not ?” என்றேன்.  அந்தப் படம் இந்தியன்.  ஹாலிவுட்டிலிருந்து மைக்கேல் ஜோன்ஸ் என்ற மேக்-அப்  கலைஞரை அழைத்து வந்திருந்தார்.  மாலை ஷூட்டுக்கு அதிகாலை எழுந்து மேக்-அப்  போட்டு மெய் வருத்தம் பார்க்காமல் காத்திருந்த கமலின் பரிபூர்ணக் கலையார்வம் இன்றும் அவரிடம் — தசாவதாரம் வரை தொடர்ந்து இருக்கிறது.  முதன்முதலாக  அவரை தாத்தா வேஷத்தில் இந்தியன் படப்பிடிப்பில் சந்தித்தபோது,  எனக்கே அடையாளம் தெரியவில்லை.  “சீனிவாச ஐயங்கார்,  நீங்க எங்க இந்தப் பக்கம்.  சன் ஷூட்டிங் பார்க்க வந்தேளா ?”  என்று கேட்டேன்.  (கமலின் அப்பாவைப் போலத் தான் இருந்தார்).  “பாட்டி,  ஷூட்டிங் பார்க்கணும்னா தள்ளி நில்லுங்கோ”  என்றேன்.  அது சுகன்யா.  கமல் டெக்னாலஜியின்  எல்லா சாத்தியங்களையும் அவை பற்றி படித்து புத்திசாலித்தனமாகப் பயன்படுத்துபவர்.  இந்த அளவுக்கு சிரமப்படாமல் அவர் நடித்துவிட்டு நடந்து சென்றுவிட முடியும்.  அதை அவரது தொழில் ஒழுக்கம் அனுமதிக்காது.

[654008_f520.jpg]

இந்தியன் படம் வெளிவருமுன் சென்சார் அதிகாரியாக இருந்த ஞானராஜசேகரன்  என்னை அலுவலகத்துக்கு அழைத்தார்.  “நடிகை சுகன்யா ஒரு கடிதம் எழுதியிருக்கிறார்.  அவரை ‘டூப்’ வைத்து துகிலுரித்த மாதிரி காண்பித்ததாக யாரோ சொல்லியிருக்கிறார்கள்.  அந்தக் காட்சியை அனுமதிக்கக் கூடாது” என்று எழுதியிருப்பதாகச் சொன்னார்.  “அப்படி ஒரு காட்சியே இல்லையே.  இல்லாத காட்சியை எப்படி வெட்டப் போகிறீர்கள் ?”  என்று கேட்டேன்.  சுகன்யாவை இந்தியனில் கொஞ்சம்போலும் இளமையாகக் காட்டிவிட்டு பெரும்பாலும் கிழ கமல்ஹாசனுக்கு மாட்சிங்காக சுருக்கங்கள் விழுந்து காட்டியதில் அவருக்கு மிகுந்த அதிருப்தி இருந்தது.  தெரியாத்தனமாய் ஷங்கர் படம் என்பதால் ஒப்புக்கொண்டுவிட்டார்.   ஷங்கரின் படத்துக்கு மறுப்புத் தெரிவித்தால் நிச்சயம் கவனிப்பார்கள்.  எல்லோருக்கும் பதினைந்து நிமிஷப் புகழ் தேவையாக இருக்கிறது.

இந்தியன் பெரிய வெற்றி அடைந்தது.  பாரதீயுடு என்று தெலுங்கிலும்,  ஹிந்துஸ்தானி என்று இந்தியிலும்  டப் செய்யப்பட்டு நாடெங்கிலும் ஓடியது.  அதில் தாத்தா, டெலிவிஷன் காமிராவுக்கு முன் நிழல்கள் ரவியைக் கொல்வார்.  அந்தக் காட்சிக்கு நான் எழுதிய நீண்ட வசனத்தை கமல் வெளிப்படுத்திய விதம் எழுத்துக்கு மற்றொரு பரி மாணத்தைத்  தந்தது.  அவரே ஒரு எழுத்தாளர்.  புதுசு புதுசாக எதையாவது செய்து பார்க்கும் ஆர்வத்தில் கமல்,  பீட்டர்செல்லர்ஸ்,  ஜிம் கேரி,  ராபின் வில்லியம்ஸ் போல.

டைரக்டர் ஷங்கர் கூறுகிறார்……

https://i1.wp.com/thebollywoodactress.com/wp-content/uploads/2008/02/19265488421.jpg

நான் கதைகள், புத்தகங்கள் என படிக்க ஆரம்பித்தது சுஜாதாவின் புத்தகங்களிலிருந்துதான். பின்னர் நான் திரைப்படங்களில் பணியாற்றத் துவங்கியபோது, இந்தியன் படத்துக்காக அவரை வசனம் எழுத வைக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்து அவரிடம் போனோம். அப்போது அவர் குமுதம் ஆசிரியராக இருந்தார்.

பெரிய எழுத்தாளராச்சே என்ற யோசனையுடன் போன எனக்கு அவரது எளிமையும் சுலபமான அணுகுமுறையும் ஆச்சரியம் தந்தது.  விஷயத்தைச் சொன்னதும், ‘ஓ பண்ணலாமே… ஒரு நாளைக்கு கதை சொல்லிடுங்க… வேலையை ஆரம்பிச்சிடலாம்’ என்றார். தனக்கு இவ்வளவு சம்பளம் வேண்டும் என்று கூட அவர் என்னிடம் கேட்கவில்லை. அது பற்றி கேட்டபோது, ‘உங்க முந்திய படத்து டயலாக் ரைட்டருக்கு என்ன கொடுத்தீங்களோ, அதையே கொடுங்க போதும்’ என்றார்.

என் படங்களுக்கு அவர் எழுதிய வசனங்கள் ஒவ்வொன்றும் சிம்பிளாக இருக்கும்… ஆனால் பெரிய பிரமிப்பைத் தரும்.

இந்தியன் படத்தில் அவரது வசனங்கள் முக்கியமானவை. சொல்லப் போனால் அந்தப் படம் நல்ல முறையில் முடிந்து வெளியானதற்கு சுஜாதா சாரும் ஒரு முக்கிய காரணம். முதல் முறையாக நான் கமல்ஹாஸனுடன் பணியாற்றினேன். அவர்தான் கமலிடம், ‘ஷங்கர்னு ஒரு பையன் நல்ல கதை வச்சிருக்கான். போய் நடிச்சிட்டு வந்தா போதும்’ என்று சொன்னதாக பின்னர் தெரிந்து கொண்டேன்.

அந்தப் படத்தில் ஒரு காட்சியில்,

‘பக்கத்துல இருக்கிற குட்டி குட்டி நாடெல்லாம் எங்கேயோ போயிடுச்சி. ஆனா இந்தியா இன்னும் அப்படியே இருக்கு.. ஏன்? ஏன்னா அங்கெல்லாம் கடமையை மீறுவதற்குதான் லஞ்சம். இங்க மட்டும்தான் கடமையைச் செய்வதற்கே லஞ்சம்…” என்று எழுதியிருப்பார். அது ரொம்பப் பிடிச்சிருந்தது எனக்கு. எத்தனை பெரிய உண்மையை அவர் எத்தனை எளிமையாக சொல்லியிருக்கிறார் பாருங்கள்.

இதே படத்தில், ‘எல்லாத்துக்கும் குறுக்கு வழியை யோசிச்சு யோசிச்சு இப்போ இந்தியாவில் எல்லா பக்கமும் குறுக்கு வழிகளாயிடுச்சி’ என்று ஒரு காட்சியில் வசனம் வைத்திருப்பார்.

தமிழ் மகன் கூறுகிறார்….. (திரைக்குப் பின்னே — உயிரோசை)
இந்தியன்திரைப்படம் வெளியான மறுநாள் என்று ஞாபகம் கமல்ஹாசனை அவருடைய அலுவகத்தில் பேட்டிக்காகச் சந்தித்தேன்.
50
ரூபாய், 100 ரூபாய் ஊழல்கள் நாட்டின் முன்னேற்றத்துக்கு எத்தனை பெரிய தடையாக இருக்கிறது என்று பேசிக் கொண்டிருந்தோம். உலக அரசியல், பல நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய அரசியல் என தொட்டு ஒரு ரவுண்டு வந்தோம்.

இத்தகைய சினிமாக்கள் வந்தால் நாட்டில் ஊழல் குறைய வாய்ப்பிருக்கிறது. மனித மனங்களில் இந்தச் சிறிய ஊழல்களால் பிரச்சினை இல்லை என்ற எண்ணம் வளரும் இல்லையா?” என்று கேட்டேன்.

இருக்கலாம். ஆனால் அத்தனை உறுதியாகச் சொல்ல முடியவில்லை. ஏனென்றால் சத்யம் தியேட்டர் வாசலில் இந்தியன் படத்தின் 100 ரூபாய் டிக்கெட்டை இருநூறு ரூபாய்க்கு விற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த டிக்கெட்டை வாங்கிக் கொண்டுதான் பாதி பேர் படம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்என்றார்.

ஒரு ஜனரஞ்சகப்படம் அதன் விஸ்தாரமான எல்லைக்குள் இருக்கும் கோடி பேரில் எத்தனை பேருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்த இயலும் என்பதை அவர் நன்கு உணர்ந்திருந்தார். அதையும் மீறித்தான் அவர் ஹேராம்‘, “குணா‘, “குருதிப் புனல்போன்ற பரீட்சார்த்தங்களையும் செய்கிறார்.

பூலோகம் ஆனந்தத்தின் எல்லை இந்த பூமிக்கு கண்ணீர் சொந்தம் இல்லை…” என்று மனித வாழ்க்கையின் ஆனந்தங்களை சொல்கின்றது.
அன்பில் தான் வாழ்க்கை இருக்கின்றது பணம் எதற்கு ?…. அழகாக சொல்கின்றார் கவிஞர். ஒரு சிறிய விவசாயக்குடும்பம் பெற்றோர்  இரண்டு பிள்ளைகள் , அவர்களின் வாழ்க்கையின் சந்தோஷங்களை, அவர்களுக்கிடையிலான அன்பை பதிவு செய்ய பாடல் உதவி உள்ளது. எத்தனை பேருக்கு கிடைத்திருக்கும் அந்த அழகிய வாழ்க்கை ?

பச்சைக் கிளிகள் தோளோடு…..

பானைக்கு மண் குழைக்கும் இடத்தில் எல்லோரும் ஆட முயற்சி செய்து சறுக்கி விழுவதும் அதில் முதிய வயது கமல் விழாமல் ஆடும் போது பின்னால் நின்று மனைவி ஆடுவதும் கணவன் பார்த்தவுடன் சேலைத்தலைப்பை எடுத்து போர்த்துவதும் கவிதையான தருணங்கள்.

டெலிபோன் மணி போல் சிரிப்பவள் இவளா ?

மாயா மச்சிந்த்ரா……

அக்கடான்னு நாங்க உடை போட்டா…   துக்கடான்னு நீங்க எடை போட்டா…..

[sujatha.jpg]

(கனவுத் தொழிற்சாலை தொடரும்…)

தொடர்புடைய பதிவுகள்: