தோளின் மேலே பாரம் இல்லே


நண்பர் விமல் “தோளின் மேலே பாரம் இல்லே” பாடலின் வரிகளை அனுப்பி இருந்தார். ஒரு காலத்தில் மிகவும் பிடித்த, ரோடில் நடந்து போகும்போது கூட பாடிக் கொண்டே போன பாட்டு. அதையே இன்று ஒரு பதிவாக போட்டிருக்கிறேன்.

விமல் மிச்ச பாட்டுகளைப் பார்த்தால் கண்றாவியாக இருக்கிறது, அதனால் இந்த பாட்டின் வீடியோவை பார்க்க இன்னும் தைரியம் வரவில்லை என்று எழுதி இருந்தார். அவர் வயிற்றேரிச்சலைக் கொட்டிக் கொள்வதற்காக இங்கே வீடியோவையும் சேர்த்திருக்கிறேன்.

ஏஏஏஏ ஏஏஏஏஏஏ ஏலோ ஏலோ ஏலோ ஏலோ ஏலேலேலோ ஏலேலேலோ
ஏலோ ஏலோ ஏலோ ஏலோ ஏலேலேலோ ஏலேலேலோ

ஏஏஏஏஏ

தோளின் மேலே பாரம் இல்லே
கேள்வி கேட்க யாரும் இல்லே
தோளின் மேலே பாரம் இல்லே
கேள்வி கேட்க யாரும் இல்லே
அட மாமாமாமா மாமாமியா
நீ ஆமாமாமா ஆசாமியா
அட மாமாமாமா மாமாமியா
நீ ஆமாமாமா ஆசாமியா
தோளின் மேலே பாரம் இல்லே
கேள்வி கேட்க யாரும் இல்லே

லோகத்தில் ஏது ஏகாந்தம்
இனி என்றென்றும்
பேரின்பம் எங்கள் வேதாந்தம்
இது பொன் மஞ்சம்
லோகத்தில் ஏது ஏகாந்தம்
இனி என்றென்றும்
பேரின்பம் எங்கள் வேதாந்தம்
இது பொன் மஞ்சம்

பாதையெல்லாம் மல்லிகைப்பூ
வாசம் வந்தா யார் பொறுப்பு
பாதையெல்லாம் மல்லிகைப்பூ
வாசம் வந்தா யார் பொறுப்பு

நான் வானம் தொட்டு வாழும் சிட்டு
வாழ்க்கைக்கிங்கே சட்டமில்லே வானத்தின் மேல் வட்டம் இல்லே

தோளின் மேலே பாரம் இல்லே
கேள்வி கேட்க யாரும் இல்லே
அட மாமாமாமா மாமாமியா
நீ ஆமாமாமா ஆசாமியா

யாருக்கு நாளை சொந்தமோ
யார் கண்டது
நாருக்கு மாலை சொந்தமோ
யார் சொன்னதோ
யாருக்கு நாளை சொந்தமோ
யார் கண்டது
நாருக்கு மாலை சொந்தமோ
யார் சொன்னதோ
தத்துவங்கள் தேவையில்லே
சோகம் என்றால் என்ன விலை
நான் பாடும் பட்சி காமன் கட்சி
காற்றுக்கொரு கஷ்டம் உண்டோ கடலுக்கென்றும் நஷ்டம் உண்டோ

தோளின் மேலே பாரம் இல்லே
கேள்வி கேட்க யாரும் இல்லே
தோளின் மேலே பாரம் இல்லே
கேள்வி கேட்க யாரும் இல்லே
அட மாமாமாமா மாமாமியா
நீ ஆமாமாமா ஆசாமியா
அட மாமாமாமா மாமாமியா
நீ ஆமாமாமா ஆசாமியா
அட மாமாமாமா மாமாமியா
நீ ஆமாமாமா ஆசாமியா

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்:
ஆளுமைகள்->ஸ்ரீதர் பக்கம்
படங்களின் பட்டியல்

தொடர்புடைய பதிவுகள்: நினைவெல்லாம் நித்யா நினைவுகள் II

ஸ்ரீதரின் “தேனிலவு” நினைவுகள்


சாரதா இதை தேனிலவு பதிவுக்கு ஒரு மறுமொழியாக எழுதி இருந்தார். சுவாரசியமான நினைவுகள், அதையே ஒரு பதிவாக போட்டிருக்கிறேன்.

அன்றைக்கு டெக்னிக்கல் வசதிகள் இல்லாத காலத்தில் தேனிலவு படத்தை எடுக்க புதுமை இயக்குனர் ஸ்ரீதர் எப்படியெல்லாம் கஷ்டப்பட்டார் என்பதை ஸ்ரீதர் வாயிலாகவே கேட்போம். (பழைய சினிமா இதழ் ஒன்றில் நான் படித்தது). ஸ்ரீதர் சொல்கிறார்:

தேன் நிலவு படத்தை காஷ்மீரில் ஐம்பத்திரண்டு நாடகள் ஷூட் பண்ணினோம். எடுத்த காட்சிகளை உடனே போட்டுப் பார்க்கும் வசதி எல்லாம் அப்போது கிடையாது. அதிலும் நாங்கள் இருந்த இடம் ஸ்ரீநகரில் இருந்து வெகு தொலைவில் ஒரு கிராமத்துக்கு அருகில் இருந்தது. அந்த கிராமத்தில் ஒரேயொரு சினிமா தியேட்டர்தான் உண்டு. காஷ்மீரில் கஷ்டப்பட்டு எடுத்த காட்சிகளை சென்னைக்குப் போய் போட்டுப் பார்த்து சரியாக வரவில்லை என்றால் மீண்டும் ஷூட் பண்ணுவது எல்லாம் முடியாத காரியம். அதனால் நாங்கள் காஷ்மீரில் இருக்கும்போதே, எடுத்தவற்றை எல்லாம் அவ்வப்போது போட்டுப் பார்க்க விரும்பினோம். சரியாக வரவில்லையென்றால் மீண்டும் எடுத்துக் கொள்ளலாமே என்பதனால்.

காஷ்மீரில் அதற்கான வசதிகள் அப்போது இல்லாததால், ஷூட்டிங் எடுத்தவற்றை போட்டுப் பார்க்க ஃபிலிம் ரோலகளை சென்னை அனுப்பித்தான் கழுவி பிரிண்ட் போட்டு வரவேண்டும்.

அப்போதெல்லாம் ஸ்ரீநகரில் இருந்து வாரம் இரண்டு முறை மட்டும் ‘டகோட்டா’ விமானம் டெல்லிக்குப் போகும். அதில் எங்கள் சித்ராலயா நிர்வாகி ராமகிருஷ்ணன் மற்றும் ஒருவரை, நாங்கள் எடுத்த நெகட்டிவ் படச் சுருள்களோடு அனுப்பி வைப்போம். அவர்கள் டெல்லி சென்று, அங்கிருந்து சென்னை செல்லும் விமானத்தை பிடித்து சென்னை சென்று, அங்கு விஜயா லேபரட்டரியில் அவற்றை பிரிண்ட் போட்டு மீண்டும் டெல்லி வழியாக ஸ்ரீநகர் வருவார்கள்.

அந்த படப் பிரதிகளை எடுத்துக்கொண்டு நள்ளிரவில் நாங்கள் இருந்த இடத்துக்கு அருகிலுள்ள கிராமத்தின் தியேட்டருக்குப் போய் அவர்களிடம் அனுமதி பெற்று, அங்கு வழக்கமான இரவுக் காட்சி முடிந்த பிறகு, இரவு ஒரு மணிக்கு மேல் அங்குள்ள புரொஜக்டரில் திரையிட்டு நான், கோபு, ஜெமினி, வைஜயந்தி(மாலா), நம்பியார், வின்சென்ட், பி.என். சுந்தரம் மற்றும் எங்கள் படப்பிடிப்பு குழுவினர் அனைவரும் பார்ப்போம். மனதுக்கு திருப்தியாக இருக்கும். திருப்தி இல்லாத சில காட்சிகளை மீண்டும் எடுத்திருக்கிறோம். இரவு சுமார் மூன்று மணிக்கு மேல் அங்கிருந்து திரும்பி வந்து, படுத்து விட்டு காலை ஆறு மணிக்கெல்லாம் மீண்டும் உற்சாகமாக படப்பிடிப்பில் கலந்து கொள்வோம். உண்மையில் ‘தேன் நிலவு’ படம் முதலில் ரிலீஸான தியேட்டர், காஷ்மீர் கிராமத்திலுள்ள அந்த தியேட்டர் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அந்த இடத்துக்கு முழுவதும் காரில் போக முடியாது. சிறிது தூரம் நடந்தும் போக வேண்டும். அப்படிப் போகும்போது, தான் ஒரு பெரிய வில்லன் என்ற பந்தா கொஞ்சமும் இல்லாமல் படச்சுருள் பெட்டிகளை நம்பியார் தன்னுடைய தலையிலும், தோளிலும் சுமந்து வந்ததை நான் இப்போதும் நன்றியுடன் நினைத்துப் பார்க்கிறேன். நாங்கள் பட்ட கஷ்ட்டத்துக்கு பலன் கிடைத்தது. படம் வெற்றிகரமாக ஓடியது.

இவ்வாறு ஸ்ரீதர் சொல்லியிருந்தார்.

எந்த வித வசதியும் இல்லாத அந்த நாட்களில் நல்ல படங்களை நமக்கு தர வேண்டும் என்று அவர்கள் பட்ட கஷ்ட்டங்களைப் பார்த்தீர்களா?. ஆனால் இன்றைக்கு இத்தனை டெக்னிக்கல் முன்னேற்றங்களை கையில் வைத்துக்கொண்டு…, (வேண்டாம், எதுக்கு வம்பு. யாராவது அடிக்க வருவாங்க. அடி வாங்குவதற்கெல்லாம் நமக்கு தெம்பு இல்லை).

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்->ஸ்ரீதர் பக்கம், கூட்டாஞ்சோறு->நண்பர்கள்->சாரதா பக்கம், படங்களின் பட்டியல்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
தேனிலவு – ஆர்வியின் விமர்சனம்