ஜெயகாந்தனின் ‘எத்தனை கோணம் எத்தனை பார்வை’


சாரதாவின் மறுமொழியிலிருந்து:

ஜெயகாந்தனின் ‘எத்தனை கோணம் எத்தனை பார்வை’ வண்ணத் திரைப்படம், அழகான ஒரு படைப்பு. மிக மிக யதார்த்தமான ஒரு படம். எந்த ஒரு கட்டத்திலும் செயற்கைக் கோணம் தட்டாது. நான் பல ஆண்டுகளுக்கு முன் பார்த்ததாலும், ஒரே ஒரு முறை மட்டுமே பார்த்திருந்ததாலும் கதையமைப்பு கோர்வையாக நினைவில் இல்லை. ஆனால் மிக நல்ல படம் என்பது மட்டும் மனதில் மிக அழுத்தமாகப் பதிந்துள்ளது.

சாருஹாசன், வடிவுக்கரசி, ஸ்ரீபிரியா, சுரேஷ், நளினி, தியாகராஜன், வி.கோபாலகிருஷ்ணன், தேங்காய் சீனிவாசன், ஒரு விரல் கிருஷ்ணாராவ் என நிறைய பழைய முகங்களே நடித்திருந்தபோதிலும், உருவாக்கத்தில் புதுமையிருந்தது. தி.க.தலைவர் வீரமணி போல கருப்புச்சட்டையில் வரும் பத்திரிகை ஆசிரியர் வி.கோபாலகிருஷ்ணன் மட்டும் படம் முழுக்க செந்தமிழில் பேசுவது மிக நன்றாக இருக்கும். மனைவியை விட்டுப் பிரிந்து, இசைக்காக தன்னை அர்ப்பணித்து தன் தோழர்களுடன் தனியாக வாழும் சாருஹாசன்தான் படத்தின் முதுகெலும்பு. மது அருந்துவதை ஒரு தவ்றாக எண்ணாமல் அன்றாட சடங்காக கருதும் கூட்டம் அது.

தியாகராஜனுக்கும், ஸ்ரீபிரியாவுக்கம் நடக்கும் சுயமரியாதை திருமணம் எல்லாம் ரொம்ப இயற்கையாக, தெரு முனையில் பந்தல் போட்டு நடத்தப்படுவது போன்ற பல காட்சிகள் மனதுக்கு இதமாக அமைந்தவை. பாடல்களும் ஜெயகாந்தன் எழுதியதாக நினைவு. எத்தனை கோணம் எத்தனை பார்வை என்ற பாடல் படமாக்கப்பட்ட விதமும் அருமை. ஆனால் அப்பாடலின் நடுவே, துறைமுகத்தில் பெரிய பெரிய இரும்பு பிளேட்கள் இறக்கப்படுவதை ஏன் காண்பித்தனர் என்பது தெரியவில்லை. இது போக தேங்காயும், கிருஷ்ணாராவும் பாடும் என்ன வித்தியாசம் என்ற பாடலும், சாருஹாசன் பாடும் ‘அலை பாயுதே கண்ணா’ பாடலும் உண்டு.

அதிர்ஷ்டவசமாக இப்படம் பார்க்க நேர்ந்தது ஒரு கதை. எங்கள் குடும்ப நண்பரொருவர் சிங்கப்பூரிலிருந்து வந்திருந்தபோது அவரைப் பார்க்க நானும் என் கணவர் பிரகாஷும் சென்ற இடத்தில், ‘ஏதாவது திரைப்பட வீடியோ கேஸட் இருந்தால் கொடுங்கள் (அப்போது சி.டி. வரவில்லை) பார்த்துவிட்டு தருகிறோம்’ என்று கேட்டபோது, மூன்று பட கேஸட்டுகளைக் கொடுத்தார். அவற்றில் இந்த ‘எத்தனை கோணம் எத்தனை பார்வை’ படமும் ஒன்று. கேள்விப்படாத படமாக இருக்கிறதே என்று நினைத்து வீட்டுக்கு எடுத்துச் சென்று படத்தைப்பார்த்தபோது படம் அருமையாக இருந்தது.

ஆனால் இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து, டிசம்பர் 31 தினத்தந்தி செய்தித்தாளில், அந்த ஆண்டு வெளியான படங்களைப்பற்றிய விவரமான கட்டுரை வெளியாகியிருந்தது. (வருடா வருடம் தினத்தந்தியில் வருடக்கடைசியில் இப்படி ஒரு கட்டுரை போடுவார்கள்). அதில் ‘சென்ஸார் ஆகியும் இன்னும் வெளி வராத திரைப்படங்கள்’ என்ற தலைப்பில் மூன்று படங்களின் பெயர்கள் இருந்தன. அவற்றில் ஒன்றாக ‘எத்தனை கோணம் எத்தனை பார்வை’ பெயரும் இருந்தது.

My GOD… இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நாம் பார்த்துவிட்ட படம் இன்னும் தமிழ்நாட்டில் ரிலீஸ் ஆகவே இல்லையா? என்ன கொடுமை? இவ்வளவு நல்ல படத்தை வாங்க விநியோகஸ்தர்கள் தயாராக இல்லையா? தயாரிப்பாளரே வெளியிடத் தயக்கமா? இப்படியிருந்தால் நல்ல் படங்கள் எப்படி நம் பார்வைக்கு வரும்?. இன்றுவரை அப்படம் வெளியானதா இல்லையா என்பது தெரியவில்லை. வெளியாகியிருந்தால் எப்படி ஓடியது? தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: திரைப்படங்கள், சாரதா பக்கம்

தொடர்புடைய பதிவுகள்: ஜெயகாந்தனும் சினிமாவும்

Advertisements

ஜெயகாந்தனும் சினிமாவும்


அம்ஷன்குமார் எழுதிய நல்ல கட்டுரை ஒன்று கண்ணில் பட்டது. ஜெயகாந்தன் ஒரு டஜன் சினிமாவில் பங்கு பெற்றிருந்தால் அதிகம். ஆனால் அந்த படங்களின் தரம் உயர்வாக இருக்கிறது!

கட்டுரையிலிருந்து தெரிய வரும் அவர் பங்களிப்பு உள்ள படங்கள்:

  1. உன்னைப் போல் ஒருவன்: திரைக்கதை, இயக்கம். தயாரிப்பும் அவர்தானோ?
  2. யாருக்காக அழுதான்: திரைக்கதை, இயக்கம். தயாரிப்பும் அவர்தானோ?
  3. சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்: மூலக்கதை, திரைக்கதை, வசனம், பாடல்கள். இயக்கம் பீம்சிங்.
  4. ஒரு நடிகை நாடகம் பார்க்கிறாள்: மூலக்கதை, திரைக்கதை, வசனம், பாடல்கள். இயக்கம் பீம்சிங்.
  5. கருணை உள்ளம்: மூலக்கதை, திரைக்கதை, வசனம். இயக்கம் பீம்சிங்.
  6. எத்தனை கோணம் எத்தனை பார்வை: வசனம்
  7. புதுச்செருப்பு: இயக்கம்
  8. காவல் தெய்வம்: மூலக்கதை, திரைக்கதை, வசனம்
  9. ஊருக்கு நூறு பேர்: மூலக்கதை
  10. பாதை தெரியுது பார்: தென்னங்கீற்று ஊஞ்சலிலே பாட்டு
  11. காத்திருந்த கண்கள்: ட்ரீட்மென்ட்?
  12. நேற்று இன்று நாளை: (எம்ஜிஆர் படம் இல்லை) குறும்படம், 67-இல் வந்ததாம். இயக்கம்+தயாரிப்பு?
  13. நல்லதோர் வீணை: தொலைகாட்சி படம், மூலக்கதை
  14. அவர் யாருக்காக அழுதான் படத்தை விமர்சித்திருக்கிறார்.

    தியேட்டர்களுக்குச் சென்று ஜனக் கும்பலோடு உட்கார்ந்து படத்தைப் பார்த்தேன். ரசிகர்கள் வாரிக்கொண்டார்களே வாரி! படத்தின் ஆரம்பத்தில் 3 நிமிட நேரம் வெள்ளைத் திரையில் ஒன்றுமே தோன்றாது படம் ஓடும். தேய்ந்த பிரிண்ட்டின் கீறல்களை ரசிகர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள். அசரீரியாக நான் இந்தப் படத்தைப் பற்றி 3 நிமிட நேரம் பிரசங்கம் செய்வேன். பேச்சைத் தொடர்ந்து கண்ணதாசன் எழுதிய ஒரு நல்ல பாட்டு. ஒரு நல்ல பாட்டைக் கூடக் கேட்க விடாமல் ரசிகர்களை அடித்து விரட்ட முடியும். அதற்கு மேல் படத்தில் நாகேஷை நடக்க வைத்தும் படுக்க வைத்தும் சாப்பிடச் செய்தும் இசைத்தட்டில் இரண்டு பக்கம் வருகிற மாதிரி ஒரு பாட்டுக் காட்சி ரீல்.

    தான் இயக்கிய படத்தையே இப்படி கிழிகிழி என்று கிழிக்கும் மனிதரின் integrity பிரமிக்க வைக்கிறது.

    அம்ஷன்குமார் சொல்லும் பல படங்களை பார்த்ததில்லை. பார்த்தவர்கள் சொல்லுங்களேன்! சாரதா, காவல் தெய்வம் பற்றி ஏதாவது எழுதி இருக்கிறீர்களா?

    இன்னும் பெரிய பங்களிப்பாக இருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். நமக்குதான் அதிர்ஷ்டம் இல்லை.

    தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்

    தொடர்புடைய பக்கம்:
    அம்ஷன்குமார் எழுதிய கட்டுரை
    ஒரு நடிகை நாடகம் பார்க்கிறாள் – சாரதா விமர்சனம்
    சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் பக்சின் விமர்சனம், ஆர்வியின் விமர்சனம், சாரதாவின் விமர்சனம்
    ஜெயகாந்தனின் ‘எத்தனை கோணம் எத்தனை பார்வை’

ரேப்பு கரூன் க்யா உசுகி


இது நடந்தது எண்பதுகளில். எங்கள் காலேஜில் (Govt . College of Engg. சேலம்) டிவி வரவே இன்னும் ஒரு வருஷம் இருந்தது.

காலேஜுக்கு பக்கத்தில் ஒரு தாபா (dhaba) திறந்திருந்தார்கள். அனேகமாக அது தமிழகத்தின் முதல் தாபாவாக இருந்திருக்கலாம். ராத்திரி முழுவதும் திறந்திருக்கும், லாரி டிரைவர்களை குறி வைத்து ஆரம்பிக்கப்பட்டது அது. எங்கள் காலேஜ் மெஸ்ஸில் ஆறு மணிக்கே போய் ஆறேழு தோசையை சாப்பிட்டுவிட்டு ராத்திரி பன்னிரண்டு ஒரு மணிக்கு பசிக்கிறதே என்று யோசிக்கும் எங்களுக்கு அது ஒரு வரப்ரசாதமாக இருந்தது. மட்டர் பன்னீர், பைங்கன் பர்த்தா, ஆலு கோபி என்று இது வரை கேள்விப்பட்டிராத பல ஐட்டங்களை வெட்டிக் கொண்டிருந்தோம். ஹிந்தி மட்டுமே தெரிந்த கடைக்காரர்களும் தமிழ், ஆங்கிலம் மட்டுமே தெரிந்த நாங்களும் ஒரு மாதிரி குன்சாக ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்துகொண்டிருந்தோம். ராத்திரி இரண்டு மணிக்கு ஏதோ புரியாத ஹிந்திப் பாட்டு ஒலிக்க, கயிற்றுக் கட்டிலில் அமர்ந்து ஒரு கட்டை மீது சாப்பாட்டை வைத்து சாப்பிடுவது ஒரு புது அனுபவமாக இருந்தது.

ஒரு நாள் இரவு நானும் நண்பன் சிவகுருநாதனும் சாப்பிடப் போனோம். ஒரு அருமையான பாட்டு பின்னணியில். செம பீட்! பாட்டை ரெகார்ட் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தோம். வாட் மூவி திஸ் சாங் என்று நாங்கள் கேட்டது கடைக்காரனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. சரி பாட்டை உன்னிப்பாக கேட்டுக்கொண்டு போய் எங்கள் கூடப் படிக்கும் வடநாட்டு நண்பன் ஷிவேந்தர் டோகரிடம் கேட்டால் சொல்லிவிட்டுப் போகிறான் என்று பாட்டை உன்னிப்பாக கேட்டுக்கொண்டோம். இந்த மதராசப் பட்டினத்தில் ஆர்யாவும் நண்பர்களும் மங்க்யூ மங்க்யூ என்று உருப்போட்டுக் கொண்டே வருவார்களே அந்த மாதிரி நாங்களும் பாட்டை முனகி கொண்டே வந்தோம். ராத்திரி இரண்டரை மணிக்கு ஷிவேந்தர் கதவை இடித்தோம். அவன் பல கெட்ட வார்த்தைகளில் (அவனுக்கு நாங்கள் கற்றுக் கொடுத்திருந்த தமிழ் வார்த்தைகள் அவைதான்) திட்டிக் கொண்டே கதவைத் திறந்தான். இந்த மாதிரி பாட்டு கேட்டோம், என்ன பாட்டு இது, என்ன படம் என்று விசாரித்தோம். அவனும் திட்டிக் கொண்டே சரி வார்த்தைகளை சொல்லுங்கடா என்றான். நாங்கள் இருவரும் சொன்னோம் – “ரேப்பு கரூன் க்யா உசுகி

அவன் அப்டியே ஷாக்காயிட்டான். டே அப்படின்னா “Shall I rape her” என்றுதானடா அர்த்தம், அப்படி ஒரு பாட்டே கிடையாதுடா என்றான். நாங்கள் பாடியும் காட்டினோம். இல்லை பாட எல்லாம் வேண்டாம், நீங்கள் சொன்னதே போதும் என்று ஓடப் பார்த்தான். போடா உனக்கு ஹிந்தியும் தெரியவில்லை, ஒரு மயிரும் தெரியவில்லை என்று அவனை இரண்டு மொத்து மொத்திவிட்டு தூங்கப் போனோம். மீண்டும் அந்த கடைக்காரனிடம் இந்த பாட்டை எப்படி போடச் சொல்வது என்று தெரியவில்லை. மறந்தே போய்விட்டோம்.

இரண்டு மூன்று வருஷம் கழித்து கரக்பூர் ஐ.ஐ.டி.யில் எம்.டெக் படிக்கும்போது இந்த பாட்டை சித்ரஹாரில் பார்த்தேன். நீங்களும் பாருங்கள்.

சிவகுருவுக்கு கடிதம் எழுதினேன் – அது ரேப்பு கரூன் க்யா உசுகி இல்லை தாரீஃபு கரூன் க்யா உஸ்கி என்று. பாட்டு சாந்த் ச ரோஷன் செஹரா, படம் காஷ்மீர் கி கலி, பாடியவர் முகமது ரஃபி, இசை ஓ.பி. நய்யார், நடித்தவர்கள் ஷம்மி கபூர்+ஷர்மிளா தாகூர்.

நாம் இருவர் – விகடன் விமர்சனம்


விகடனில் ஏவி.எம்மின் நாம் இருவர் படம் வந்தபோது எழுதப்பட்ட விமர்சனத்திலிருந்து ஒரு பகுதி… நன்றி, விகடன்!

ஆடல் பாடல் நல்ல பொழுதுபோக்கு

படங்களைத் தயாரித்து விடலாம். நூற்றுக்கணக்கில் கூடத் தயாரித்துவிடலாம். ஆனால், படிக்காத பாமரர்கள் மட்டுமின்றி, படித்த அறிவாளிகளும் கண்டு வியக்கும் முறையில் கலை நுணுக்கங்கள் நிறைந்த நல்ல படங்களாகத் தயாரிப்பது சிரமம். இந்தச் சிரமமான காரியத்தில் ஏவி.எம். புரொடக்ஷன்ஸார் பாராட்டக் கூடிய அளவுக்கு வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்கள் என்றே சொல்லவேண்டும். அதற்கு ஓர் அத்தாட்சியாக இருக்கிறது ‘நாம் இருவர்’.

எடுத்ததுமே நம்மைக் கவர்ந்து விடுகிறது, நடிகர்களின் வேஷப் பொருத்தம். அந்தந்த பாத்திரங்களுக்கு மிகவும் ஏற்ற நடிகர்களாகவே தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள். அநேக படங்களில் காண்பிக்கப்படுவது போல் ’40 வயது வாலிபனும்’, ’35 வயதுப் பருவ மங்கையும்’ காதல் புரியவில்லை இப்படத்தில். உண்மையிலேயே இளம் வயதுள்ள டி.ஆர். மகாலிங்கமும், டி.ஏ. ஜெயலட்சுமியும் காதலர்களாகக் காட்சியளிக்கிறார்கள். அவர்களைப் பார்க்கும்போது நமது உள்ளம் அப்படியே அவர்களோடு ஒன்றுபட்டு விடுகிறது. மீசை நரைத்தும் ஆசை நரைக்காத தந்தையின் பாகத்தில் கே. சாரங்கபாணி நடிக்கிறார். பல சமூகப் படங்களில் நடித்துள்ள பி.ஆர்.பந்துலு உத்தம அண்ணனாக வருகிறார். அசட்டு ஞானோதயத்தின் பாகத்தை ஹாஸ்ய நடிகர் டி.ஆர். ராமச்சந்திரன் ஏற்று நடிக்கிறார். மற்ற நடிகர்கள் நாம் இருவர் நாடகத்தில் திறமையுடன் நடித்து அனுபவம் பெற்றவர்கள்.

நல்லதொரு பொழுதுபோக்காக இருப்பதற்குப் படத்தில் ஆடலும் பாடலும் ரொம்ப அவசியம் என்பதை உணர்ந்துள்ள ஏவி.எம். புரொடக்ஷன்ஸார் கண்ணுக்கினிய ஆடல்களையும் காதுக்கினிய பாடல்களையும் அமைத்திருக்கிறார்கள். ‘ஆடுவோமே பள்ளுப் பாடுவோமே‘ முதலிய பாரதியாரின் தேசிய கீதங்களை ஸ்ரீமதி டி.கே. பட்டம்மாள் அழகாகப் பாடியிருப்பதும், அந்தப் பாட்டுக்களுக்கு சிறுமி கமலா அபிநயம் பிடித்து அற்புதமாக ஆடியிருப்பதும், மனதை வசீகரிக்கக் கூடிய நல்ல அம்சங்கள். டி.ஆர்.மகாலிங்கம் பாடியிருக்கும் பாட்டுக்களும் படத்திற்கு ஒரு விசேஷ கவர்ச்சியை அளிக்கின்றன. சில பாட்டுக்கள், காலஞ்சென்ற கிட்டப்பாவின் பாட்டுக்களை ஞாபகப்படுத்துவதால், அவை கேட்போரைப் பரவசப்படுத்துகின்றன.

மகான் காந்தி மகான் என்ற பாட்டுக்கு “சிறுமி” கமலா இங்கே ஆடுகிறார்.

‘ஜே ஹிந்த்’, ‘மகாத்மா காந்திக்கு ஜே!’ முதலிய தேசிய கோஷங்களும், தேச பக்தர்களின் உருவப் படங்களும், அங்கங்கே சில சம்பாஷணைகளில் வரும் கருத்துக்களும் இக்கால மக்களின் மனப்போக்குக்கு ஏற்றவைகளாக இருப்பதால், படத்தின் வெற்றிக்கு அவை பெரிதும் உதவியாக இருக்கின்றன என்பதையும் இங்கே குறிப்பிடவேண்டும்.

இன்னும் சிலாகிப்பதற்கு இப்படத்தில் எவ்வளவோ நல்ல அம்சங்கள் இருக்கின்றன. ஒரே பேபி கமலாவை வைத்துக் கொண்டு, இரண்டு பேபி கமலாக்கள் நடனம் செய்வதாகக் காண்பித்திருக்கும் காமிராக்காரரின் திறமையைப் பாராட்டலாம். பாத்திரங்களுக்கும் சந்தர்ப்பங்களுக்கும் ஏற்றவாறு சம்பாஷணைகளை இயற்றிக் கொடுத்திருக்கும் கதாசிரியர் ஸ்ரீ ப. நீலகண்டனின் திறமையையும் பாராட்டலாம்.

சென்ற உலக யுத்தத்தில் ஹிட்லர் பிரயோகித்த ‘வி-டூ’ என்ற ஆயுதம் அதன் வேகத்திற்குப் பிரசித்தி பெற்றது என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். அந்தப் பெயரே இப்படத்தின் ஆங்கிலப் பெயராக அமைந்திருப்பதனாலோ என்னவோ, படம் ஆரம்பம் முதல் கடைசி வரையில் விறுவிறுப்பும் வேகமும் உள்ளதாக இருக்கிறது. படத்தில் அலுப்புத் தட்டும் இடமே இல்லை!

ஸ்ரீ ஏவி.எம். செட்டியார் அவர்களின் திறமையில் நமக்கு அதிக நம்பிக்கை ஏற்படுகிறது. வசதிகள் நிறைய ஏற்படும்போது, இதை விடப் பன்மடங்கு மேம்பட்ட படங்களை அவரால் தயாரித்துத் தமிழ்நாட்டுக்கு அளிக்க முடியும் என்பதில் நமக்குச் சந்தேகமே இல்லை.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: திரைப்படங்கள், விகடன் விமர்சனங்கள்

தொடர்புடைய சுட்டி: மாலை மலரில் இந்த படம் உருவான கதை

இரும்புக்கோட்டை முரட்டு சிங்கம்



(சாரதா விமர்சனம் எழுதுவதில் சிறிது முன்னேற்றம். ‘திரைக்கு வந்து பல வருடங்கள் ஆன’ படங்களைப் பற்றி எழுதியது போக ‘திரைக்கு வந்து சில மாதங்களே ஆன’ படங்களைப் பற்றி எழுதினாலும், பெரும்பாலும் திரையரங்குகளில் இருந்து படங்கள் எடுக்கப்பட்ட பின்னரே பதியப்படுவதால், டிவிடியில் பார்ப்போருக்கு மட்டுமே அவளது பதிவு பயன்படுகிறது. அதாவது நிஜமாகவே அப்படி பயன்பட்டால்)

தமிழில் கௌபாய் படங்கள் வந்து நீண்ட இடைவெளிக்குப்பிறகு வருவதால், இப்படம் பற்றிய எதிர்பார்ப்பு (அப்படங்களை விரும்புவோர் மத்தியில்) இருந்தது உண்மை. அதே சமயம் சிம்புதேவனின் ஆக்கம் என்பதால் ’23-ம் புலிகேசி’ போல நகைச்சுவை அள்ளித் தெளிக்கப் பட்டிருக்கும் என்பதும் எதிர்பார்த்ததுதான். அவ்வகையில் சிம்பு தேவன் ஏமாற்றவில்லை. ஆனால் கௌபாய் படங்களுக்குரிய சாகசங்கள் குறைவு. குறைவு என்ன அறவே இல்லையென்றுகூடச் சொல்லலாம்.

ஆரம்பத்தில் ‘ஷோலேபுர’த்தில் அமிதாப்ஜி படம் மாட்டப்பட்டிருக்கும் கோர்ட்டில், வாதாடிக்கொண்டிருக்கும் மோகன்ராம், முள்ளங்கி வைரத்தைத் திருடியதற்காக குற்றம் சாட்டப்பட்டிருக்கும் சிங்காரத்துக்கு மரண தண்டனை (????) விதிக்கும்படி கேட்கும்போதே படம் களை கட்டுகிறது. தொடர்ந்து, அந்த முள்ளங்கி வைரம் தங்களிடம் இருப்பதாகவும், அதைத் தர வேண்டுமானால் ‘கோழை சிங்காரம்’ தங்களிடம் இருந்து மறைந்துபோன ‘மாவீரன் சிங்கமாக’ (இருவருக்குமான உருவ ஒற்றுமையைப் பயன்படுத்தி) நடித்து எதிரிகளுக்கு கிலியை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று (பில்லா கதை போல இல்லே?) ‘ஜெய்சங்கர்புரத்’தைச்சேர்ந்த மௌலியும், வையாபுரியும் அழைத்துப் போக, கதை நகரத் துவங்குகிறது.

கௌபாய் படங்களுக்கேயுரிய செட்டுக்களுக்காக வெளிப்புறத்தில் ஒரு நகரத்தையே மர வீடுகளால் உருவாக்கியுள்ளனர். ஒண்ணுமில்லே ஜஸ்ட் ஒரு தெருதான். இருந்தாலும் செட்கள் மனதைக் கவர்கின்றன. போக்குவரத்துக்காக முழுக்க முழுக்க குதிரைகள்தான். ஆனால் குதிரைகளை வைத்து முன்பு இயக்குனர் கர்ணன் கௌபாய் படங்களில் செய்துகாட்டிய சாகசங்கள் அனைத்தும் மிஸ்ஸிங். அந்த சாகசங்கள் ‘அவரது பாட்டன் சொத்து’ என்பதால் இருக்கலாம்.

செட் அமைத்தவரையும், காஸ்ட்யூம் டிசைனரையும் கண்டிப்பாகப் பாராட்ட வேண்டும். முன்பெல்லாம் கௌபாய் படங்களில் கதாநாயகன், நாயகி, வில்லன், அவனது அடியாட்கள் என்று ஒரு சிலர் மட்டுமே கௌபாய் ட்ரெஸ் அணிந்திருக்க மற்றவர்கள் சாதாரண உடைகளில்தான் அலைவார்கள். இப்படத்தில் அப்படியல்ல. படத்தில் தோன்றும் அனைவருமே (அவர் பிரேமுக்கு அப்பால் சும்மா நிற்பவராக இருந்தாலும்) கௌபாய் உடையிலேயே வருகிறார்கள். அது போல லொக்கேஷன்களும் நல்ல வறட்சியான இடங்களாகப் பார்த்து ஷூட் பண்ணியுள்ளனர்.

மர வீடு செட்கள் அனைத்தும் மனதை அள்ளுகின்றன. அதுபோல புதையல் இருப்பதாகச் சொல்லப்படும் இடத்தின் உட்புற செட் அமைக்க ரொம்பவே மெனக்கெட்டிருக்கும் ஆர்ட் டைரக்ஷன் டிபார்ட்மெண்ட்டுக்கு ஸ்பெஷல் பாராட்டுக்கள். இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு தடைகளைத்தாண்டி உள்ளே போய் புதையல் எடுக்கப்போனால், அங்கிருக்கும் துண்டுச் சீட்டில் இருக்கும் சஸ்பென்ஸ் சரியான தமாஷ்.

கதாநாயகன் ராகவா லாரன்ஸைப் பொறுத்தவரை ஆரம்பத்திலிருந்தே ஒரு கோமாளி போன்ற தோற்றத்தையும் நடிப்பையுமே வெளிப்படுத்துகிறார். இறுதிக் கட்டத்தில் கொஞ்சம் வீரம் கொப்பளிக்கிறது. இருப்பினும் வில்லன் நாஸரிடம் இருக்கும் முறைப்புக்குத் தகுந்த பதிலடி இவரிடம் இல்லை. கௌபாய் படங்களுக்கே உரிய சவாலான சண்டைக்காட்சிகளும் இல்லை. முழுக்க முழுக்க நகைச்சுவைக்கே முக்கியத்துவம் கொடுத்து எடுத்திருப்பதால் இருக்கலாம்.

மூன்று கதாநாயகிகள் பத்மப்ரியா, லக்ஷ்மி ராய் மற்றும் சந்தியா. ஆனால் யாருக்கும் போதுமான பங்களிப்பு இல்லை. மூவரும் சிங்கம் லாரன்ஸைப் பார்த்து உருகுகிறார்கள். ஆளுக்கொரு பாடலும் பாடுகிறார்கள். சந்தியா செவ்விந்தியர் பாஸ்கரின் மகள். செவ்விந்தியர்களிடமிருந்து தப்பிக்க, சந்தியாவை மணந்துகொள்வதாக வாக்களிக்கிறார். அதோடு சரி, அப்புறம் படம் முடியும் வரை அதைப் பற்றிய பேச்சே இல்லை. பத்மப்ரியாவை மட்டுமே லாரன்ஸ் விரும்புகிறார்.

லக்ஷ்மி ராய் வீணடிக்கப்பட்டிருக்கிறார். வில்லன் நாஸர் பக்கத்தில் கௌபாய் உடையில் கால்களை அகல விரித்து நின்று கொண்டு ‘எஸ் பாஸ், எஸ் பாஸ்’ என்று சொல்வதோடு இவர் பணி முடிந்துவிடுகிறது. புதையலைத் தேடி போகும்போது, அருவியில் குளிக்கும் சீன் ஒன்று இருந்திருக்கும் போலும். சென்ஸாரில் கட் ஆகியிருக்கலாம். காரணம் ஸ்டில்களில் இடம் பெற்ற காட்சிகள் படத்தில் இல்லை.

படத்தில் புதையலைத் தேடிப் போகும் பயணம் சுவாரஸ்யமான ஒன்று. இந்த பயணத்தில் லாரன்ஸ், இளவரசு, சாய்குமார், பாஸ்கர், சாம், வையாபுரி என எல்லோரும் கலக்குகிறார்கள். கலக்காதவர் லக்ஷ்மி ராய் மட்டுமே. ‘மேப்’பில் குறிப்பிட்டிருக்கும் இடங்கள் ஒவ்வொன்றும் அதனதன் வடிவத்தில் நிஜமாக இருப்பதாகக் காட்டியிருப்பது அருமை. குறிப்பாக மலையின் பக்கத்தில் நிற்கும் அந்த பிரம்மாண்ட சிலை சூப்பர்.

இவர்கள் தவிர மௌலி, டெல்லி கணேஷ், மனோரமா, வி.எஸ்.ராகவன் ஆகியோரும் தங்கள் பங்கை நன்றாகச் செய்துள்ளனர். (இப்படத்தில் இருந்திருக்க வேண்டிய ஒருவர் மிஸ்ஸிங் என்றால் அது வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி).

படம் சுவாரஸ்யமாகப் போவதால், எந்த இடத்தில் வெளியில் சென்று வருவது என நினைப்பவர்களுக்கு பாடல் காட்சிகள் துணை புரிகின்றன. மனதில் ஒட்டாத பாடல்கள். (கௌபாய் படங்களில் வரும் பாடல்கள் எப்போதுமே மனதில் ஒட்டுவதில்லையென்பது வேறு விஷயம்).

அரங்க அமைப்பாளர்களும், உடையலங்கார நிபுணர்களும், ஒளிப்பதிவாளருமே 80 சதவீதம் மனதில் இடம் பிடிக்கிறார்கள். மிச்சமுள்ள 20 சதமே மற்ற எல்லோருக்கும். ஷோலேபுரம், ஜெய்சங்கர்புரம் இவற்றோடு ஜெய்சங்கர், அசோகன் ஆகியோரின் பிரம்மாண்ட சிலைகள் என்று அமைத்து சிறப்பு சேர்த்துள்ளனர். (கூடவே எம்.கர்ணன் வளாகம், ராஜ்கோகிலா காலனி என்று காண்பித்திருக்கலாம்). இடங்களுக்கும் தெருக்களுக்கும் சூட்டப்பட்டிருக்கும் பெயர்களில் கூட நகைச்சுவை கலந்த சுவாரஸ்யம்.

மொத்தத்தில் மனதளவில் சிறுவர்களாக மாறி, கவலைகளை மறந்து சிரித்து ரசிக்க ஒரு படம் ‘இரும்புக்கோட்டை முரட்டு சிங்கம்’.

ஆர்வி: எனக்கு படம் பிடிக்கவில்லை. சிம்புதேவனிடம் நான் நிறைய எதிர்பார்த்துவிட்டேனோ என்னவோ. ஆனால் செட், ஆர்ட் டைரக்ஷன், உடைகள் எல்லாமே மிக நன்றாக இருந்தன.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சாரதா பக்கம், திரைப்படங்கள்

சிவாஜி இல்லாத சிவாஜி பட டூயட் பாடல்கள்


சாரதாவின் ஒரு மறுமொழியிலிருந்து –

பலருக்குப் பிடிக்காத இமயம் படத்திற்கான எனது ஆய்வுக்கட்டுரையில் இடம் பெற்ற கீழ்க்கண்ட பகுதி மட்டும் உங்கள் (மற்றும் இதைப் படிப்பவர்கள்) பார்வைக்கு. (காமப் பார்வை சிவாஜியின் பெருந்தன்மைக்கு எடுத்துக்காட்டு).

ஜெய்கணேஷ்–மீரா ஜோடிக்கான டூயட் பாடல்:

இமயம் கண்டேன்….
பொன் தொட்டில் கட்டும் நேபாளத்தின்
பட்டுப்பூவை தொட்டுப் பார்த்தேன்… சுகங்கள்

இப்பாடலை எஸ்.பி.பி., சுசீலா பாடியிருந்தனர். பனி போர்த்திய இமயமலைச் சிகரங்களை பின்னணியாகக் கொண்டு எடுக்கப்பட்ட அற்புதமான டூயட் பாடல். இப்படம் வெளியானபோது இந்தப்பாடலும் ரொம்பவே பாப்புலர்.

தான் உச்ச நடிகராக இருந்த காலத்திலேயே இது போல எத்தனை அருமையான டூயட் பாடல்களைத் தன்னுடைய படத்தில், அடுத்த நாயகர்களுக்கும் துணை நடிகர்களுக்கும் விட்டுக் கொடுத்திருக்கிறார்!

  1. இன்பம் பொங்கும் வெண்ணிலா – கட்டபொம்மன்
  2. காற்று வெளியிடை கண்ணம்மா – கப்பலோட்டிய தமிழன்
  3. காலங்களில் அவள் வசந்தம் – பாவமன்னிப்பு
  4. யார் யார் யார் அவள் யாரோ – பாசமலர்
  5. அன்று ஊமைப் பெண்ணல்லோ – பார்த்தால் பசி தீரும்
  6. இதழ் மொட்டு விரிந்திட – பந்தபாசம்
  7. பண்ணோடு பிறந்தது ராகம் – விடிவெள்ளி
  8. வாராதிருப்பானோ – பச்சை விளக்கு
  9. கன்னி வேண்டுமா கவிதை வேண்டுமா – பச்சை விளக்கு
  10. வட்ட வட்ட பாறையிலே – பழனி
  11. உள்ளத்துக்குள்ளே ஓளிந்திருப்பது – பழனி
  12. கண்ணிரண்டும் மின்ன மின்ன – ஆண்டவன் கட்டளை
  13. இரவு முடிந்துவிடும் – அன்புக்கரங்கள்
  14. காத்திருந்த கண்களே – மோட்டார் சுந்தரம் பிள்ளை
  15. செந்தூர் முருகன் கோயிலிலே – சாந்தி
  16. மதுரா நகரில் தமிழ்ச்சங்கம் – பார் மகளே பார்
  17. ராஜ ராஜ ஸ்ரீ ராஜன் – ஊட்டி வரை உறவு
  18. என் கேள்விக்கென்ன பதில் – உயர்ந்த மனிதன்
  19. எங்க வீட்டு தங்க தேரில் – அருணோதயம்
  20. சொர்க்கத்தில் மயங்கும் மயக்கம் – குலமா குணமா
  21. முள்ளில்லா ரோஜா – மூன்று தெய்வங்கள்
  22. என்ன சொல்ல என்ன சொல்ல – பாபு
  23. யாருக்கு இங்கு கல்யாண ஊர்வலமோ – வாணி ராணி
  24. முல்லைப்பூ பல்லக்கு போவதெங்கே – வாணி ராணி
  25. பூவிழி வாசலில் யாரடி வந்தது – தீபம்
  26. அடி லீலா கிருஷ்ணா ராதா ரமணி -அந்தமான் காதலி
  27. அழகி ஒருத்தி இளநி விக்கிறா – பைலட் பிரேம்நாத்
  28. செவ்வானமே பொன்மேகமே – நல்லதொரு குடும்பம்
  29. தேவதை ஒரு தேவதை – பட்டாக்கத்தி பைரவன்
  30. ஒன்று சேர்ந்த அன்பு மாறுமா – மக்களை பெற்ற மகராசி
  31. குழலும் யாழும் உன்னிசைதானோ – கோடிஸ்வரன்
  32. ஆதி மனிதன் காதலுக்கு பின் அடுத்த காதல் இதுதான் – பலே பாண்டியா
  33. கண்ணான கண்ணனுக்கு அவசரமா – ஆலய மணி

அவசரத்தில் நினைவுக்கு வந்தவை இவை. இன்னும் இருக்கிறது. இதைக் குறிப்பிடக்காரணம், இவர் காலத்தில் இருந்த “மற்ற சில” நாயகர்கள், தங்கள் படத்தில் எத்தனை டூயட் பாடல் இருந்தாலும் அனைத்தையும் தானே பாடித் தீர்த்தார்களே தவிர மற்றவர்களுக்கு கொடுப்பதில்லை. (இதைச் சொல்லக் காரணம், பழம்பெரும் இயக்குனர் ப.நீ. தன்னுடைய கடைசிக் காலத்தில் ஒரு உண்மையைப் போட்டு உடைத்துவிட்டுப் போனார். எழுபதுகளில், தான் இயக்கிய ஒரு குதிரை வண்டிக்காரர் பற்றிய வண்ணப் படத்தில் இரண்டாம் நிலை நாயகனாக நடித்த ஒரு நவரசமான திலகத்துக்கு ஒரு டூயட் பாடல் கொடுத்து விட்டதற்காக, அதில் நடித்த பெரிய நடிகர் இவருடன் சண்டை போட்டாராம். ‘விடுங்கண்ணே நீங்க எவ்வளவோ டூயட் பாடியிருக்கீங்க. அப்படியிருக்க ‘கண்ணுக்கு தெரியாத’ ஒரே ஒரு பாடலால் என்ன வந்துவிடப்போகிறது’ என்று அவரை சமாதானம் செய்தார்களாம்).
ஆர்வி: இயக்குனர் ப. நீலகண்டன், திரைப்படம் என் தங்கை, இரண்டாம் கதாநாயகன் முத்துராமன், முத்துராமனின் ஜோடி விஜயநிர்மலா, பெரிய நடிகர் எம்ஜிஆர், பாட்டுதான் தெரியவில்லை

கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்த சுகம்
நெஞ்சுக்கு தெரிகின்ற இந்த சுகம்
ஒரு முறையா இரு முறையா
என்னைக் கேட்கச் சொல்லும்

மேலும் பாடல்களை நினைவுபடுத்திய விஜயனுக்கு நன்றி!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சிவாஜி பக்கம், சாரதா பதிவுகள்

ஜோடிக்கு முக்கியம் தராத சிவாஜி


சாரதாவின் இன்னும் ஒரு மறுமொழியிலிருந்து –

தன் திறமையை மட்டுமே நம்பிய நடிகர் திலகத்தின் அசாத்திய துணிச்சல்

எண்பதுகளுக்குப் பிறகு இவர் ஏற்று நடித்த வயதான வேடங்களை விட்டுவிடுவோம். ஆனால் இவர் மிகவும் மும்முரமான கதாநாயனாக நடித்த 1952 முதல் 1975 வரையிலான கால கட்டத்தை எடுத்துக்கொள்வோம். அன்றைய கால கட்டம், கதாநாயகன் என்றால் ஜோடியாக ஒரு கதாநாயகி வேண்டும். அவருடன் குறைந்தது மூன்று அல்லது நான்கு டூயட்கள் பாட வேண்டும் என்று தமிழ்த்திரையின் முன்னணி கதாநாயகர்கள் இருந்த நிலையில், இவர் ஜோடியில்லாமல் நடித்த படங்கள் எத்தனை!

இவற்றை பல வகைகளாக பிரிக்கலாம். அறவே கதாநாயகி (இவரது ஜோடியாக) இல்லாத படங்கள். சும்மா ஒரு பாடலுக்கு மட்டுமே ஜோடியாக வந்துவிட்டுப் போகும் படங்கள். படத்தின் முற்பாதியில் மட்டும் கொஞ்ச நேரமே ஜோடி இருக்க, பின்னர் படம் முழுதும் இவர் தனியாகவே நடித்த படங்கள் இப்படி பல.

அற்வே ஜோடியில்லாத படங்கள்:

  1. லட்சுமி கல்யாணம்
  2. பழனி
  3. காவல் தெய்வம்
  4. மூன்று தெய்வங்கள்
  5. ராமன் எத்தனை ராமனடி (கதாநாயகி உண்டு, ஆனல் இவருக்கு ஜோடி அல்ல)
  6. சரஸ்வதி சபதம் (இதில் வரும் ஒரே ஜோடி நாகேஷ் மனோரமா மட்டுமே, சிவாஜி, ஜெமினி, கே.ஆர்.விஜயா யாருக்கும் ஜோடியே கிடையாது)

ஒரே ஒரு பாடலுக்கு, அல்லது சிறிது நேரத்துக்கு மட்டுமே ஜோடி, பின்னர் தனி ஆவர்த்தனம்:

  1. நெஞ்சிருக்கும் வரை
  2. பாபு
  3. ஞான ஒளி
  4. தீபம்

படத்தின் முற்பகுதியில் சிறிது நேரம் மட்டுமே ஜோடியைகொண்ட படங்கள்:

  1. அவன்தான் மனிதன்
  2. பைலட் பிரேம்நாத்

ஜோடி இருந்தும் டூயட் பாடல்கள் இல்லாத படங்கள்:

  1. பாச மலர்
  2. படித்தால் மட்டும் போதுமா?
  3. மோட்டார் சுந்தரம் பிள்ளை (even he comes as young in flash-back)
  4. கை கொடுத்த தெய்வம்
  5. தில்லானா மோகனாம்பாள்
  6. நீதி
  7. தவப் புதல்வன்

அந்நேரத்தில் ஒரு படத்தில் குறைந்தது மூன்று அல்லது நான்கு டூயட் பாடல்கள் கண்டிப்பாக தேவையென்றிருந்த நிலையில், இவர் மட்டும் எப்படி!!!!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சிவாஜி பக்கம், சாரதா பதிவுகள்