ஆரூர் தாஸ் நினைவுகள் 2


தேவர்

சினிமா வசனகர்த்தா ஆரூர் தாஸ் எழுதிய புத்தகத்தில் இருந்து (நன்றி : தினமலர், விமல்)

தேவர் பிலிம்சின் பெண் தெய்வம் படத்திற்கு வசனம் எழுதி முடித்தேன் (ஆரூர் தாஸ்). அண்ணன் சாண்டோ சின்னப்பா தேவரிடம் படித்துக் காட்டினேன்.

ஒரு காட்சியில், “கடத்தப்பட்ட குழந்தை திரும்பவும் வேண்டும் என்றால், குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு 50 ஆயிரம் ரூபாயோடு வர வேண்டும்!’ என்று வில்லன் சொல்வதாக ஒரு வசனம் எழுதி இருந்தேன். அதைக் கேட்டதும் தேவர் சொன்னார்:

“எழுதறதை எழுதுறே, அஞ்சி லட்சம்ன்னு எழுதேன். அம்பதாயிரம்ன்னு பிச்சைக்காரத்தனமா ஏன் சொல்றே?’

இதைக் கேட்டு எனக்குக் கோபம் வரவில்லை; மாறாக, உரக்கச் சிரித்தேன்.

“ஏன் சிரிக்கிறே?’

“அண்ணே, ஒரு சின்ன பிளாஷ்பேக்’

“சொல்லு’

“நம்பர் ஒண்ணு, சாதுல்லா தெரு, தி.நகர் – வாடகைக் கட்டடத்துல நம்ம ஆபிஸ் இருந்தப்போ ஒரு நாள் ராத்திரி, மிலிட்டரி ஓட்டல்லேருந்து சாப்பாடு கொண்டு வரச் சொல்லி சாப்பிட்டுட்டு, மொட்டை மாடியிலே பழைய கோரைப் பாயில படுத்தபடி பல விஷயங்கள் பேசினோம். அப்போ நீங்க சொன்னது இன்னும் எனக்கு நல்லா நெனவிருக்கு’

“என்ன சொன்னேன்?’

“தாசு, ரெண்டு லட்ச ரூபாய் சம்பாதிச்சிட்டேன்னா, இந்த மெட்ராசை விட்டு கோயம்புத்தூருக்குப் போயிடுவேன். ஒரு லட்ச ரூபாய்க்கு நல்ல வீடு, வாசல், நகை நட்டுங்க; இன்னொரு லட்சத்துல கொஞ்சம் நில பொலம் வாங்கி வச்சிக்கிட்டு, பாக்கிப் பணத்தை பேங்குல போட்டுப் பத்திரப்படுத்திடுவேன்.

“இதுதான் நான் சினிமாவுக்கு வந்த காரணம். அந்த ரெண்டு லட்ச ரூபாயைப் பாக்குறதுக்குத்தான், இப்படி மாடு மாதிரி பாடுபடறேன். அப்படின்னு சொன்னீங்க.

அன்னிக்கு நீங்க பொருளாதார நிலையிலே ரொம்பப் பின்தங்கி இருந்தீங்க. அதனால, அந்த ரெண்டு லட்ச ரூபாய் உங்களுக்கு அவ்வளவு பெரிய தொகையா தெரிஞ்சுது. ஆனா, இன்னிக்கு உங்க பொருளாதார அந்தஸ்து உயர்ந்திடுச்சி.

அதனால்தான் இந்த ஐம்பதாயிரம் ரூபாய்ங்கிறது உங்களுக்குப் பிச்சைக்காரத்தனமா தோணுது. சிங்கிள் டீயும், டபுள் பன்னும் சாப்பிடுகிற ஒரு ஏழை, “பிளாக் மெயிலரு’க்கு, அம்பதாயிரம் ரூபாய்ங்கிறது சின்னத் தொகை இல்லேண்ணே, ரொம்பப் பெரிய தொகை!

“நீங்க சொன்னபடி அஞ்சி லட்சம்ன்னு எழுதறதுல தப்பு ஒண்ணும் இல்லே, அப்படியே எழுதறேன்.’

நிமிட நேரம் மவுனம் நிலவியது!

மூடியிருந்த அவரது விழிகளின் முனையில் தேங்கி இருந்த நீர்த் துளியை விரல் நகத்தால் விலக்கிக் கொண்டார்.

எடுத்த பேனாவைத் தடுத்தார்.

“வேண்டாம்பா, அம்பதாயிரம்னே இருக்கட்டும், மேற்கொண்டு படி” என்றார்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
ஆரூர் தாஸ் நினைவுகள் 1
ஆரூர் தாஸ் நினைவுகள் 3
4 தயாரிப்பாளர்கள்

ஆரூர் தாஸ் நினைவுகள் 1


சினிமா வசனகர்த்தா ஆரூர் தாஸ் எழுதிய புத்தகத்தில் இருந்து (நன்றி : தினமலர், விமல்)

ஒரு நாள் ஒப்பனை அறையில் நாங்கள் தனித்திருந்த வேளையில் எம்ஜிஆர், என்னிடம் (ஆரூர் தாஸ்) சொன்னார்:

“பசி பட்டினியின் எல்லையையே பார்த்தவன் நான். அன்றாட வாழ்க்கைப் பிரச்னைகளின் சிகரத்தைத் தொட்டிருக்கேன். இப்போ புகழின் உச்சியிலே இருக்கேன். வசதிக்குப் பஞ்சம் இல்லே. தினமும் என் வீட்டுல மூணு வேளையும் குறைஞ்சது 50–60 இலைங்க விழுது. ஆனாலும், ரெண்டே ரெண்டு குறைகளை மட்டும் என்னிக்குமே என்னால போக்கிக்கவே முடியாது. ஒண்ணு: குழந்தைங்க வாரிசு இல்லாத குறை ! இன்னொண்ணு…’

நான் இடைமறித்து, “ஏன், பெருந்தலைவர் காமராஜருக்குக் கூடத்தான் குழந்தைங்க வாரிசு இல்லே. அதனால் என்ன குறைஞ்சி போயிட்டாரு !’ என்றேன்.

“அப்படி இல்லே. காமராஜருக்குக் கல்யாணமே ஆகாத காரணத்தால குழந்தைங்க இல்லாம போயிடுச்சி; ஆனா, எனக்கு ரெண்டு, மூணு கல்யாணம் ஆகியும் ஒரு குழந்தை கூட பிறக்கலியே!

எந்த ஒரு புண்ணியவதியாவது என் வாரிசை அவ வயித்திலே பத்து மாசம் சுமந்து பெத்து என் கையிலே குழந்தையா கொடுக்க மாட்டாளா?’ அப்படிங்கற அந்த நிரந்தரமான ஏக்கம் என் நெஞ்சை விட்டு எப்பவுமே நீங்க மாட்டேங்குது.

பெரிய, பெரிய ஜோசியரை எல்லாம் ரகசியமா வீட்டுக்கு வரவழைச்சி என் ஜாதகத்தைக் காட்டிக் கலந்து ஆலோசனை பண்ணுவேன், ஜோதிடர் கலையில் நிபுணர்களான ரெண்டு, மூணு பேரு மட்டும் ஒத்து ஒரே கருத்தைச் சொன்னாங்க.

இது பலதார ஜாதகம்! ஒங்க வாழ்க்கையிலே பல பெண்கள் குறுக்கிடுவாங்க. அவுங்களுக்கு வேண்டியதை எல்லாம் நீங்க குடுப்பீங்க; ஆனா, அவுங்க யாரும் ஒங்களுக்கு வேண்டிய ஒரு குழந்தையைக் குடுக்க மாட்டாங்க; குடுக்கவும் முடியாது. குறை அவுங்ககிட்டே இல்லே’ன்னு சொன்னாங்க.

சமீபத்தில் ஆயுள் இன்சூரன்சுக்காக முக்கியமான ஒரு பெரிய மருத்துவர்கிட்டே உடல் பரிசோதனை பண்ணிக்கிட்டேன். அவர் உங்க மாதிரி என் அன்புக்கும், நம்பிக்கைக்கும் உரியவர். இனிமே எனக்கு குழந்தை உண்டாகிறதுக்கு வாய்ப்பே இல்லேன்னு உறுதியா சொல்லிட்டாரு.

அதைக் கேட்டு நான் அப்படியே உடைஞ்சி நொறுங்கிப் போயிட்டேன். அன்னிக்கு ராத்திரி பூரா நான் தூங்கவே இல்லே. அழுது, அழுது தலையணையே நனைஞ்சிடுச்சி.

என் அண்ணனுக்கு அத்தனைக் குழந்தைகளைக் கொடுத்த கடவுளுக்கு, எனக்கு ஒரு குழந்தை – ஒரே ஒரு குழந்தையைக் கூட குடுக்க மனசு வரலே பாத்தீங்களா?

எத்தனையோ சகோதரிகள், தாய்மார்கள் அவங்க பெத்தக் குழந்தைகளை என் கையில் கொடுத்து என்னைப் பேர் வைக்கச் சொல்லும்போது, உள்ளுக்குள்ளே என் நெஞ்சு பதறும். ஆனாலும், அதை வெளியில் காட்டிக்காம, அந்தக் குழந்தைகளுக்கு அப்பப்போ எனக்குத் தோணுற பேரை வச்சி, அவுங்க ஆசையை நிறைவேத்துறேன். போகட்டும்… நான் கொடுத்து வைச்சது அவ்வளவுதான்!

என்னோட ரெண்டாவது குறை என்னன்னா ஏதோ ஒரு அடிப்படைக் கல்வி அறிவு என்கிட்டே இருக்கு. அதுவும் நானா, ஆர்வத்திலே கத்து வளர்த்துக்கிட்டது. அதைத் தவிர பெரிசா ஒண்ணும் படிக்கத் தெரிஞ்சுக்கலே. இளமையிலே பட்ட வறுமை காரணமா அந்த வாய்ப்பு, வசதி இல்லாமப் போயிடுச்சி.

அண்ணாதுரை, கிருபானந்த வாரியார் இவுங்களோட சொற்பொழிவைக் கேட்கும்போது, என்னால அவுங்களை மாதிரி பேச முடியலியேன்னு நினைச்சி வருத்தப்படுவேன். ஆனாலும், எப்படியோ பேசிச் சமாளிச்சி, மத்தவங்களை சந்தோஷப்படுத்திடுவேன். ஆயிரந்தான் இருந்தாலும் குறை, குறைதானே! அதுவும் பூர்த்தி செய்ய முடியாத குறை. அடுத்த பிறவின்னு ஒண்ணு இருந்தா அதுலயாவது நான் பெரிய புள்ளைக் குட்டிக்காரனாகவும், சிறந்த கல்விமானாகவும் இருக்கணும்!

நடிப்பிற்கு அப்பாற்பட்டு அவரது கண்கள் நீர் நிலைகளானதை நேரில் நான் கண்டது அதுவே முதல் முறை!

நண்பர் கண்பத் எம்ஜிஆர் யாரிடமும் மனம் திறந்து பேசமாட்டார், இது சும்மா ஆரூர் தாஸ் அடிக்கும் உடான்ஸ் என்று கருதுகிறார்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: எம்ஜிஆர் பக்கம், ஆளுமைகள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
ஆரூர்தாஸ் நினைவுகள் – 2
ஆரூர் தாஸ் நினைவுகள் 3