Tribute to Malaysia Vasudevan by ItsDiff Radio


A Tribute to Malaysia Vasudevan  By It’s Diff Radio -LIVE

This Wednesday (Feb 23 1011) at 7:30 AM Pacific Standard Time and 9 PM Indian Standard Time

You can hear ItsDiff Radio from 6AM to 9 AM PST  (7:30 PM to 10:30 PM IST) every Wednesday

Advertisements

நான் மலரோடு தனியாக ஏனிங்கு நின்றேன்


இரண்டு வாரமாக இந்த பாட்டுதான் மனதில் ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறது.

நீ வருகின்ற வழி மீது யார் உன்னைக் கண்டார்
உன் வளை கொஞ்சும் கரம் மீது பரிசென்ன தந்தார்
உன் மலர்க்கூந்தல் அலை பாய அவர் என்ன சொன்னார்
உன் வடிவான இதழ் மீது சுவை என்ன தந்தார்

பாடும்போதே சுகமாக இருக்கிறது!

நான் மலரோடு தனியாக ஏனிங்கு நின்றேன்
என் மகாராணி உனைக் காண ஓடோடி வந்தேன்
நீ இல்லாமல் யாரோடு உறவாட வந்தேன்
உன் இளமைக்கு துணையாக தனியாக வந்தேன்

பொன்வண்டொன்று மலரென்று முகத்தோடு மோத
நான் வளை கொண்ட கையாலே மெதுவாக மூட
என் கருங்கூந்தல் கலைந்தோடி மேகங்களாக
நான் பயந்தோடி வந்தேன் உன்னிடம் உண்மை கூற

என்ற வரிகளில் குறை காணலாம். அதுதான் முகத்தை மூடியாயிற்றே, அப்புறம் என்ன பயம்? ஆனாலும் பொன்வண்டொன்று என்று ஆரம்பிக்கும் படிமம் அழகாக இருக்கிறது!

காட்சி இன்று செயற்கையாக இருக்கிறது. அதுவும் ஜெய்ஷங்கர் காட்டும் ஸ்டைலும் எல். விஜயலக்ஷ்மியின் முக பாவமும் கொஞ்சம் outdated-தான். ஆனால் ஜெய் அணிந்திருக்கும் உடை இன்றைய ஃபாஷனுக்கு சரியாக இருக்கும்!

திரைப்படம் இரு வல்லவர்கள். பாடியவர்கள் டிஎம்எஸ், சுசீலா. எழுதியது யார்? இசை வேதாவா? 1966 -இல் வந்த திரைப்படம். ஜெய் ஹீரோ, மனோகர் ஆன்டி-ஹீரோ. இரு வல்லவர்கள் ஐந்து வருஷம் கழித்து ஹிந்தியில் ஹாத் கி சஃபாய் என்ற பேரில் வந்தது. ஜெய் ரோலில் ரந்தீர் கபூரும் மனோகர் ரோலில் வினோத் கன்னாவும் நடித்தார்கள். கிட்டத்தட்ட பத்து வருஷம் கழித்து அதை ரீமேக் புகழ் பாலாஜி சவால் என்று தமிழில் எடுத்தார். இரு வல்லவர்கள் படத்தில் ஹீரோவாக நடித்த ஜெய்தான் சவாலில் ஆன்டி-ஹீரோ ரோலில் நடித்தார். கமல் ஒரிஜினல் ஜெய் ரோலில்!

ரஹ்மானின் சினிமா வரவுக்கு முதல் காரணம் இளையராஜாதான்!


விமல் அனுப்பிய தகவல். அவரே எழுதியதா இல்லை எங்கிருந்தாவது கட் பேஸ்ட் செய்தாரா தெரியவில்லை. அவர் சுட்டி எதுவும் தரவில்லை; ஆனாலும் யாருக்காவது சுட்டியோ, இல்லை ஏதாவது பத்திரிகையில் வந்ததது என்பது தெரிந்தாலோ சொல்லுங்கள், குறைந்தபட்சம் ஒரு acknowledgment ஆவது பதித்துவிடுகிறேன். இது விகடனில் வந்த கட்டுரை என்று இலா தகவல் தருகிறார். அவருக்கும் விகடனுக்கும் நன்றி! ஓவர் டு விமல்!

1989 தீபாவளி சமயம். கவிதாலயா நிறுவனத்திற்கு மிகவும் இக்கட்டான சூழலை உருவாக்கியிருந்தது. காரணம் இசைஞானி இளையராஜா. தன்னுடைய திரையிசைக்காகத்தான் சினிமா ரசிகர்கள் திரையரங்குகளில் வந்து குவிகிறார்கள் என்பதில் அசைக்க முடியாத, ஆணித்தரமாக நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார் இசைஞானி.

கே.பாலசந்தர்

கே.பாலசந்தர்

புதுப்புது அர்த்தங்கள் திரைப்படத்தினை தீபாவளி ரிலீஸாக கொண்டு வர வேண்டிய சூழலில் இருந்ததால் ‘இயக்குநர் சிகரம்’ கே. பாலசந்தர்
இளையராஜா

இளையராஜா

மிகுந்த பரபரப்பில் இருந்தார். பி்ன்னணி இசைக் கோர்ப்பு மட்டும் முடிந்தால், அடுத்து வெளியீட்டு வேலையில் இறங்கிவிடலாம் என்ற நினைப்பில் இசைஞானிக்காக கவிதாலயா காத்திருந்தது.

அதே நேரம் இசைஞானிக்காக பல திரைப்படங்களின் இசைக் கோர்ப்புகளும் காத்திருந்தன. அவரும் சும்மா இல்லை, கைவசம் 15 திரைப்படங்களை வைத்திருந்தார். ஒரு நாளைக்கு ஒரு திரைப்படத்திற்கென்று கால்ஷீட்டை ஒதுக்கி நோட்ஸ் மட்டும் கொடுத்துவிட்டு, மறுநாள் வேறொரு திரைப்படத்திற்குச் சென்று சளைக்காமல் பணி செய்து கொண்டிருந்தார்.

புதுப்புது அர்த்தங்களில் இசைஞானியின் திரைப்பாடல்கள் அமர்க்களமாக வந்திருக்க, அதே போல் பின்னணி இசையிலும் அமர்க்களப்பட வைக்க வேண்டும் என்பதற்காக இசைஞானியை நேரடியாக இசைக்கோர்ப்புப் பணியில் ஈடுபட வைக்க கவிதாலயா முயற்சி செய்தது. இசைஞானி சிக்கவில்லை. கடும் போராட்டத்திற்குப் பின் அவரிடம் பேசியபோது மிகுந்த கோபப்பட்டுவிட்டாராம்.

ஒரு ஆடியோ கேஸட்டை கொடுத்து, ‘நீங்க கூப்புடுற நேரத்துக்கெல்லாம் என்னால வர முடியாது. நான் வேணும்னா நீங்க வெயிட் பண்ணித்தான் ஆகணும். இல்லைன்னா, நான் ஏற்கெனவே போட்ட டிராக்ஸ் இதுல நிறைய இருக்கு. நீங்களே இருக்குறத பார்த்து போட்டுக்குங்க’ என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டார் இசைஞானி.

இதனை மிகப் பெரிய விஷயமாக எடுத்துக் கொண்ட கவிதாலயா, இனி எந்தத் திரைப்படத்திற்கும் இசைஞானியை அணுகுவதில்லை என்ற முடிவை அப்போதுதான் எடுத்தது.

கோபம்தான். சட்டென்று எழுந்த கோபம். படைப்பாளிகளுக்கு எப்போதுமே ஈகோவும், அதன் பக்கவாத நோயான முன்கோபமும்தான் முதலிடத்தில் இருக்கும். முதலில் வந்தது இசைஞானிக்கு. இது எங்கே போய் முடியும் என்று அப்போது அவருக்கும் தெரியாது. இரண்டாவதாக கோபப்பட்ட இயக்குநர் சிகரத்திற்கும் தெரியாது.

மறு ஆண்டு. மும்பை. தளபதி திரைப்படத்திற்கான பின்னணி இசைக் கோர்ப்புப் பணியில் ராப்பகலாக ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார் இசைஞானி. படத்தில் இடம் பெற்றுள்ள பாடல்களின் இசை, தியேட்டரிலேயே ரசிகர்களை எழுந்து ஆட வைக்கப் போகிறது என்பதை இயக்குநர் மணிரத்னமும், இசைஞானியும் அறிந்ததுதான். அதேபோல் மணிரத்னமும் தான் நினைத்தபடியே பி்ன்னணி இசையும் அதே வேகத்தில், அதே பாணியில் இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லி இசைஞானியிடம் வற்புறுத்திக் கொண்டிருந்த நேரம்.

ஏதோ ஒரு மதிய நேரம் என்கிறார்கள். இருவருக்குள்ளும் ஒரு சிறிய வார்த்தை பிரயோகம் எழுந்து, அது மணிரத்னத்தை ஸ்டூடியோவைவிட்டு வெளியேறச் செய்திருக்கிறது. மறுநாள் விடியற்காலையிலேயே தயாரிப்பாளர் ஜி. வெங்கடேஷ்வரன் சென்னையிலிருந்து மும்பைக்கு ஓடோடிப் போய் இருவருக்குமிடையில் சமாதானம் செய்து பார்த்தும், அது முடியாமல் போனது. இங்கேயும் முதலில் கோபம் எழுந்தது இசைஞானியிடமிருந்துதான். நிமிட நேரம் கோபம்தான். தொடர்ந்து எழுந்தது மணிரத்னத்தின் கோபம்.

இந்த முக்கோண முறைப்பு, தமிழ்ச் சினிமாவில் ஒரு புதிய இசைப் புயலை உருவாக்கப் போகிறது என்று மூவருமே அந்த நேரத்தில் நினைத்திருக்க மாட்டார்கள்! ஆனால் உருவாக்கப்பட்டது. அது காலத்தின் கட்டாயம்! இறைவனின் விருப்பமும் இதுவே.

இப்போது மணிரத்னத்திற்கும் இதே எண்ண அலைகள்தான். தன்னால் மறுபடியும் இசைஞானியை வைத்து வேலை வாங்க முடியாது. அல்லது அவரிடம் பணியாற்ற முடியாது என்பதுதான்.

இந்த நேரத்தில்தான் கே.பி. தனது கவிதாலயா நிறுவனத்திற்காக ஒரு படத்தினை இயக்க வேண்டும் என்று கேட்டு மணிரத்னத்தை சந்தித்தார். சந்தித்த நிமிடத்தில் அதனை ஒத்துக் கொண்ட மணிரத்னம் கதையைவிட, இசைக்கு யாரை அணுகுவது என்கிற தேடலில் மூழ்கிப் போனார்.

அவரை எப்போதும் போல் அன்றைக்கும் சந்திக்க வந்த அப்போதைய விளம்பரப்பட இயக்குநரான ராஜீவ் மேனன், ‘இந்த மியூஸிக்கை கேட்டுப் பாருங்க’ என்று சொல்லி ஒரு ஆடியோ கேஸட்டை மணிரத்னத்தின் கையில் திணித்தார். அது ராஜீவ் மேனனின் ஒரு மூன்று நிமிட விளம்பரத்திற்கு ரஹ்மான் போட்டிருந்த இசை. அந்த இசையைக் கேட்டுவிட்டு அதில் ஈர்ப்படைந்த மணிரத்னம், தொடர்ந்து ரஹ்மான் போட்டிருந்த அனைத்து விளம்பர ஜிங்கிள்ஸ்களையும் வாங்கிக் கேட்டுப் பார்த்துவிட்டு, அப்போதே முடிவு செய்து கொண்டார் இவர்தான் தனது அடுத்த இசையமைப்பாளர் என்று.

ஏ.ஆர். ரஹ்மான்

ஏ.ஆர். ரஹ்மான்

ஒரு ஆட்டோவில் சாதுவாக வந்திறங்கிய அந்தப் பையனைப் பார்த்து, கவிதாலாயா நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்தவர்கள்கூட நம்பவில்லையாம், இவர்தான் நமது அடுத்தப் படத்தின் இசையமைப்பாளர் என்று.

ஆனால் அலுவலகத்தில் இருந்த ஒருவர் மட்டும் டேப் ரிக்கார்டரில் அந்த இளைஞர் போட்டிருந்த விளம்பர இசையைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், சந்தோஷமாக துள்ளிக் குதித்து சம்மதித்தார். அவர் கவிதாலயாவின் தூணாக விளங்கிய திரு.அனந்து. உலக சினிமாவின் சரித்திரத்தையும், கதைகளையும் விரல் நுனியில் வைத்திருந்த அந்த உன்னதப் படைப்பாளி, இந்த இசையமைப்பு வேறு ஒரு ரீதியில் தமிழ்த் திரையுலகைக் கொண்டு போகப் போகிறது என்பதை மிக எளிதாகப் புரிந்து கொண்டு புத்தம் புது இசையமைப்பாளருக்கு முழு ஆதரவு கொடுக்க, சங்கடமில்லாமல், கேள்வி கேட்காமல் கே.பி.யால் இது அங்கீகரிக்கப்பட்டது. அந்த அலுவலகத்தில் உள்ளவர்கள் இப்போதும் சொல்கிறார்கள் படத்தின் பாடல்களை கேட்கின்றவரையில் யாருக்குமே நம்பிக்கையில்லை என்று!

தளபதி வரையிலும் வாலியுடன் இருந்த நெருக்கத்தை, அப்போதைக்கு முறித்துக் கொண்டு புதிதாக வைரமுத்துவுடன் கூட்டணி வைத்தார் மணிரத்னம். இசை ஒலிப்பதிவு செய்யப்பட்டவுடன் படத்தின் அனைத்துப் பாடல்களுமே இந்தியாவையே திரும்பி பார்க்க வைக்கப் போகிறது என்பதை கே.பி.யும், வைரமுத்துவும், மணிரத்னமும் உணர்ந்தார்கள்.

ரோஜா திரைப்படத்தின் ஆடியோ ரிலீஸ் நிகழ்ச்சி சென்னை சோழா ஹோட்டலில் நடந்தபோது பேசிய கே.பாலசந்தர், “இந்தப் படத்தோட இசையமைப்பாளர் ரஹ்மானை எனக்கு அறிமுகப்படுத்த மணிரத்னம் அழைத்து வந்தபோது, நான் கூட ஏதோ எனக்குத் தெரியாத வேற்று மொழிக்காரரையோ, அல்லது வயதான, திரையுலகம் மறந்து போயிருந்த ஒருத்தரையோ அழைத்து வரப்போகிறார் என்றுதான் நினைத்திருந்தேன். ஆனால் வந்தது இந்தச் சின்னப் பையன்தான். ஆனால் படத்தின் இசையைக் கேட்டபோது இது ஒரு புயலாக உருவெடுக்கப் போகிறது என்பதை இப்போது உணர்கிறேன். நிச்சயம் அதுதான் நடக்கப் போகிறது” என்றார். அவருடைய வாக்கு அடுத்த சில வருடங்களில் நிஜமாகவே நடந்துவிட்டது.

வீட்டிலேயே சிறிய அளவில் ஸ்டூடியோ வைத்து அதில் விளம்பரப் படங்களுக்கு இசையமைப்புப் பணிகளைச் செய்து கொண்டிருந்த ரஹ்மான், தனக்குக் கிடைத்த ஒரு நல்ல வாய்ப்பை மிகக் கச்சிதமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டார்.

அதற்கான முழுத் திறமையும் அவருக்குள் இருந்து, அதனை கொஞ்சமும் தயக்கமோ, சோம்பேறித்தனமோ இல்லாமல் சரியான சமயத்தில், கிடைத்த வாய்ப்பை வீணடிக்காமல் அவர் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

இயக்குநர் சிகரத்தின் நிறுவனம் என்கிற பேனர். மணிரத்னம் என்ற மாபெரும் இயக்குநர். இவர்கள் இருவரின் நேரடி பார்வையில் தன்னை பட்டென்று பற்றிக் கொள்ளும் சூடமாக ஆக்கிக் கொண்டு ஜெயித்தது திறமைதான்.

ராஜீவ் மேனன் மட்டும் அன்றைக்கு அந்தச் சூழலில் ரஹ்மானைப் பற்றிச் சொல்லாமல் இருந்திருந்தால்,

இதன் காரணமாக ரஹ்மான், மணிரத்னம் கண்ணில் படாமல் போய் அவர் தான் ஏற்கெனவே யோசித்து வைத்திருந்த ஹிந்தி இசையமைப்பாளர்களையே அழைத்து வந்திருந்தால்,

இந்த ‘ரோஜா’ வாய்ப்பே ரஹ்மானிடம் சிக்காமல் போயிருந்திருக்கும்.

இதன் பின்னால் அவருக்கு யார் இப்படி ஒரு கோல்டன் சான்ஸை கொடுத்திருப்பார்கள் என்று யோசிக்க முடியவில்லை. ஆனால் ரஹ்மான் சொல்வது போல் இது தெய்வீகச் செயல். கிடைக்க வேண்டும் என்று இருந்திருக்கிறது, கிடைத்துவிட்டது.


வேறொரு இயக்குநரால் ரஹ்மான் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருந்தால் முதல் திரைப்படத்திலேயே தேசிய விருதை அவரால் பெற்றிருக்க முடியுமா? சின்னச் சின்ன ஆசை உருவாகியிருக்குமா? அது இயக்குநரின் கற்பனையாச்சே! யோசித்தால் நடந்தும் இருக்கலாம், அல்லது நடவாமலும் இருக்கலாம் என்றுதான் என் மனதுக்குத் தோன்றுகிறது.

இந்த நன்றிக் கடனுக்காகத்தான் ஏவிஎம் நிறுவனம், தனது 150-வது படத்திற்கு ரஹ்மானை இசையமைப்பாளராக புக் செய்துவிட்டு, “யாரை இயக்குநராகப் போடலாம்?” என்று கேட்டபோது ரஹ்மான் தயங்காமல் கை காட்டியது ராஜீவ் மேனனை. தயக்கமே இல்லாமல் ஏற்றுக் கொண்டது ஏவிஎம். நன்றிக் கடன் தீர்க்கப்பட்டது. அத்திரைப்படமும் மாபெரும் வெற்றி பெற்று, ரஹ்மானுக்கே விருதுகளை வாரிக் கொடுத்தது.

ரஹ்மானின் திரையுலக வாழ்க்கை நமக்குச் சொல்கின்ற பாடங்கள் நிறைய!

சிந்துபைரவி படத்தின் பாடல்களைப் போல் ஒரு இயக்குநருக்கு கதைக்கேற்ற சிறந்த பாடல்கள் வேறெங்கே கிடைத்திருக்கும்?

தளபதி படத்தின் இசையைப் போல் ஒரு சூப்பர்ஹிட் கமர்ஷியல் படத்தின் தாக்கத்தை யாராவது உருவாக்க முடியும்?

ஆனால் இந்த இரண்டுமே ஒரு நொடியில் உடைந்து போனதே? அதன் பின் இன்றுவரையிலும் அது போன்ற இசை தமிழ்ச் சினிமாவுக்குக் கிடைக்கவில்லையே? நாம் நிச்சயம் இழந்திருக்கிறோம்!

ஆனால், ‘எல்லா சோகத்திலும் ஒரு வழி பிறக்கும்’ என்பார்கள். ‘எப்பேர்ப்பட்ட துக்கத்திலும் ஒரு செய்தி கிடைக்கும்’ என்பார்கள். இது இங்கே தமிழ்ச் சினிமா ரசிகர்களுக்கு இசைஞானியால் கிடைத்தது.

இளையராஜா என்ற மனிதரின் ஒரு நிமிட கோபத்தின் விளைவு, இப்போது ஆசியக் கண்டத்துக்கே பெருமை…

இந்தியாவுக்கே சிறப்பு…

தமிழ்த் திரைப்பட உலகத்திற்கே ஒரு மகுடம்…

எல்லாவற்றிலும் ஒரு காரண, காரியம் உண்டு. நம்புங்கள்! எல்லாம் இறைவன் செயலே!

நந்தா என் நிலா


By Eshwar gopal

திரைப்பட விமர்சனம்

படம்
வெளியான தேதி: 9.12.1977 (35 mm)

நடிகர்கள் விஜயகுமார், செல்வகுமார், வீராச்சாமி
நடிகைகள் சுமித்ரா, ஃபடாபட் ஜெயலட்சுமி, எம்.என்.ராஜம், குசல குமாரி, ஜெயகீதா, அனுபமா மற்றும் பலர்
பின்னணி எஸ்.பி.பி (நந்தா நீ என் நிலா), ஜெயசந்திரன், டி.கே.கலா (ஒரு காதல் சாம்ராஜ்யம்),
பி.சுசீலா (கோயிலுக்கு), எஸ்.ஜானகி (கண்ணுக்குட்டி செல்லம்மா),
பாடல்கள் கவிஞர் இரா பழனிச்சாமி (நந்தா என் நிலா), நா.காமராஜன் (ஒருகாதல் சாம்ராஜ்யம்)
பின்னணி இசை வி.தட்சிணாமூர்த்தி புகைப்படம் தத்
கதை புஷ்பா தங்கதுரை தயாரிப்பு ஆர்.எஸ்.சங்கரன்
படத்தொகுப்பு விஜய் ஆனந்த் திரைக்கதை, இயக்கம் ஜகன்னாதன். B.A.

கதை ஒரு வரியில்

ஒரே போல் இருக்கும் இருவரில் ஒருவரை காதலித்து (ஒரு தலைக்காதல்), காதலித்தவர் நாயகியை முதலில் விரும்பாததால் ஏற்படும் மனக்காயங்களும், குழப்பங்களும் – அதனால் ஏற்படும்  சச்சரவுகளையும் நேர்த்தியாகவும், தடுமாறியும் படமாக்கி பரிமாறி இருக்கிறார் இயக்குனர் ஜகன்னாதான் (B.A).

விரிவானகதை

நந்தா (சுமித்ராவின்) குடும்பம் சாதாராண நடுத்தரக்குடும்பம், கிராமத்தில் வாழ்கிறது.  அவர் தந்தை (வீராச்சாமி) சிறு நிலங்களை வைத்து பராமரித்தாலும், வலுவான வசதியில்லாத குடும்பம்.  அவருக்கு கல்யாண ஏற்பாடுகளை செய்ய முனைக்கும்போது அதை வேண்டாமென்று தட்டிவிடுகிறார், அதற்கான காரணத்தை தந்தையிடமே  கூற மறுக்கிறார்.  அதற்கு காரணம் – நாயகன் விஜயகுமார். ஒருமுறை நாயகியின் தந்தையின் நண்பர் அழைத்ததை ஏற்று ஒரு வாரம் தங்க சென்னைக்கு குடும்பத்துடன் செல்லும் நாயகிக்கு முதல் முறையாக விஜயகுமாரை பார்த்ததில் ‘ஆயிரம் பட்டாம்பூச்சி’ வேலை செய்கிறது. இதற்கிடையில் நாயகனின் அம்மா எம்.என்.ராஜம் வேறு, இவர்களை கூட்டிக்கொண்டு சென்னையை சுற்றிக்காட்டுமாறு கட்டளையிட, நாயகியும் குதூகலமாக கடற்கரை, எல்.ஐ.சி கட்டிடம் (அப்போது வந்த படங்களில் அதை பார்க்காமல் ஊர் வந்து சேரக்கூடாது போலிருக்கிறது.  உதாரணம்: நாயகி “அப்பா, எம்மாம்பெரிய கட்டிடம்” என்று மலைப்பது). இப்படத்திலும் நாயகன் வாங்கிக்கொடுக்கும் சாப்பாடு, ஐஸ்கிரீம், மலைக்கோயிலுக்கு போகும்போது நாயகி விருப்பப்பட்ட பொம்மையை வாங்கிக்கொடுப்பது, அவரின் பண்பு, அமைதி, கைப்பந்து விளையாடும் திறன், வசீகரம், பணக்கார நாகரீகம் எல்லாம் சேர்ந்து நாயகியின் மனதிற்குள் மத்தாப்பாய் ஜொலிக்க, வயதின் பருவமும், மயக்கத்தில் தோன்றும் ஒற்றை எண்ணமும் அவர் மேல்  காதல் கொள்ளச்செய்கிறது.  பல இடங்களுக்குச் செல்லும் அவர்கள் மைதானத்தில் நடக்கும் ‘நட்சத்திர துடுப்பாட்டப் போட்டி’யையும் கண்டு களிக்கிறார்கள்.  (அன்றைய பெரிய ‘தலை’கள் லட்சுமி, ஜெய்சங்கர், தேங்காய், கமல், ஜெயசித்ரா, சீமா, சசி மைதானத்தில் ஆட வருவதை ஒய்.ஜி.மஹேந்திரன் நக்கலாக வர்ணனை செய்கிறார் – அதை இங்கே பாருங்கள்)
http://www.youtube.com/watch?v=h1n_RicokC8

நாயகியின் ஒருதலைக்காதல்

நாயகி ஒரு தலைக்காதல் வயப்பட்டு, நாயகன் வாங்கிக்கொடுத்த பொம்மையை வைத்துக்கொண்டு நாட்களை கிராமத்தில் ஓட்டுகிறார்.  இதனிடையே வரும் வரனை தட்டிக்கழிக்க, நாயகியின் அப்பா அதிர்ச்சியில், ஏக்கத்தில் உறைந்து உயிரை விடுகிறார்.  ஆண்பிள்ளையில்லா குடும்பத்தை, அதுவும் நிலங்களை கடன்களாக மாற்றி வைத்துவிட்டு இறந்து போன தந்தைக்குப்பின் யாரும் இல்லாததால், பொருளாதாரத்தை ஈட்ட நாயகி முற்பட்டு, பண்ணையாரிடம் வேலைக்கு சிபாரிசுக்கடிதம் வாங்கிக்கொண்டு சென்னை வந்து சேர்கிறது.  சுமித்ரா அங்கு அழகு சாதனங்கள் தயாரிக்கும் நிறுவனத்திற்கு வந்து அங்கிருக்கும் காரியதரசியான ஃபடாபட்டை பார்க்க, வேலை காலி இல்லாவிட்டாலும், கடிதம் கொண்டுவந்ததால், தற்காலிகமாக, ‘குப்பியில் அடைக்கும் பொறுப்பு’ வேலையாக கிடைக்கிறது.  வேலையில் சேர்ந்த அன்று தான் எதேர்ச்சியாக அந்த நிறுவனத்திற்கு நிர்வாக இயக்குனர் விஜயகுமாரே என்று தெரிந்து கொள்கிறார். ஒரு புறம் வேலை கிடைத்த மகிழ்ச்சி, இன்னொரு புறம் விஜயகுமாரைப்பற்றி அங்குதான் உள்ளார் என்று தெரிந்து கொண்டது என்று பறக்கிறார் நாயகி. இம்மகிழ்ச்சி அதிக நேரம் தாக்குப்பிடிக்கவில்லை.

நாயகியை அலுவலகத்தில் வைத்து பார்க்கும் அவருக்கும் இவர் மேல் காதல் வருகிறது. அவரை மேலும் கவர, வேலைமுடிந்தவுடன் டென்னிஸ் விளையாட்டை பார்க்கப்போகிறார். அங்கு நிர்வாக இயக்குனரக ஒரு விஜயகுமாரும், டென்னிஸ் விளையாடுபவராக ஒருவரும் வந்து அதிர்ச்சி கொடுக்கிறார்கள்.   தான் காலித்தது டென்னிஸ் வீரரைத்தான் என்பதையும், மற்றவரை பார்த்து ஏமாந்து போனோம் என்றும் நினைத்து குழப்பத்தில் டென்னிஸ் வீரர் விஜயகுமாரை அவர் வீட்டிற்கு சந்திக்கப்போகிறார்.  அங்கோ இவரின் உள் அர்த்தத்தை புரிந்துகொண்ட விஜயகுமாரின் அம்மா, இவரிடம் ஏற்கனவே ஒரு பணக்காரப்பெண்ணை அடையாளம் காட்டி அவர்தான் இவருக்கு துணைவியாக போவதாக மேலும் இறுக்குகிறார்.  எப்படியாவது விஜயை தனியாக சந்தித்து இவரின் மென்மையான பாசத்தை கொட்டிவிடத்துடிக்கும் நாயகிக்கு – நாயகனின் செய்கைகள் ‘வெந்தபுண்ணில் மிளகாய்பொடியை மயிலிறகால்’ தடவினதைப்போல் உள்ளது.  நாயகியின் தங்கை இவரிடம் நட்பு பாராட்டினாலும், அவர் அம்மா ஒரு படி மேலே போய், தன் அந்தஸ்துக்கிற்கு ஏற்ற ஒரு பெண்ணா- கத்தான் அவரை மணம் முடிக்க ஆசையென்றும் நாயகியின் அந்தஸ்த்து ஒருபோதும் ஒத்துவராதென்றும் கூறி இனி இங்கு வரவேண்டாமென்று கூறிவிடுகிறார். நாயகியின் மணக்கணக்கு மனக்கணக்காகிறது.  அப்போது கக்குகிறார் தத்துவத்தை பாடலாக இதோ :-

ஃபடாபட்டின் நட்பு

இதற்கிடையில் ஃபடாபட்டின் அலுவலக நட்பு கூடி நல்ல நண்பர்களாக ஆகிவிடுகிறார்கள். சுமித்ராவின் அழகையும், நற்பண்புகளையும் பார்த்து வீழ்ந்த இரண்டாவது விஜயகுமார் அம்மாவிடம் அவரை தனக்கு எப்படியாவது திருமணம் செய்து வைக்குமாறு வேண்டுகிறார். இப்பணியை ஃபடாபட்டிடம் கொடுக்கும் அவரது அம்மா, ஒரு முறை அவரை பார்க்க கூட்டிக்கொண்டு வருமாறு கூறுகிறார். அவரை பார்த்து பிடித்துப்போகவே, உடனேயே அவரை இரண்டாவது நாயகனுக்கு மனைவியாக தெரிவுசெய்யக்கூறுகிறார்.  இதற்கிடையில், ஃபடாபட்டிடம் வரும் சுமித்ரா தன்னுடைய ஒருதலைக்காதலையும், முதல் நபரை எவ்வளவு ஆழமாக காதலிப்பதாகவும் கூறி, ஃபடாபட்டின் அனுபவத்தை கூறுமாறு விண்ணப்பிக்க, அவரோ காதலால் தான் ஏற்கனவே, மனதாலும், உடலாலும், ஒருவனால் நோகடிக்கப்பட்டுவிட்டதாகவும், அதனால் காதலில் தனக்கு பெரிய நம்பிக்கை இல்லையென்றும் கூறுகிறார். நோகடிக்கப்பட்ட ஃபடாபட் பாடும் ‘ஒரு காதல் சாம்ராஜ்யம்’ பாட்டு பாடி நம்மை மகிழ்விக்கிறார் – இதோ:

தன் காதலில் உறுதியாக உள்ள சுமித்ரா, திருமண வாய்ப்பை தட்டுவதோடு, வீட்டிற்கு வந்து ஏற்கனவே வாக்குக்கொடுத்த அம்மாவிடம் கடுமையாக நடந்து கொள்கிறார். பின் வேலையை ராஜினாமா செய்கிறார். ஃபடாபட்டின் சிபாரிசில் விளம்பரக்கம்பனி வேலை கிடைக்க, அங்கும் தொடர்கிறது காதல் கதை.  அங்கு போனால் ‘விளம்பர மாதிரிகளை’ தேர்ந்தெடுக்க அவர் போகும் நிறுவனத்தின் தலைவர்தான்  டென்னிஸ் விஜயகுமார்.  இவரிடம் வாங்கிய அடியில், சுமித்ரா வியாபரா சம்பந்தமாக மட்டுமே கறாராக பேசுகிறார்.  மற்றபடி கண்டுகொள்வதில்லை.  இதற்கிடையில், இரண்டாவது கதாநாயகனுக்கு இவர் மேல் பைத்தியம் பிடித்து மூளைக்கலக்கம் பிடித்து விடுகிறது.  ஃபடாபட்டின் ஆலோசனையின் பெயரில் அவர் அம்மாவுடன் பெங்களூரி போய் 2 மாதம் தங்கினால் அவர் மாறுதலடையக்கூடும் என்று கூறி அங்கு அனுப்பிவிடுகிறார்.  அங்கு போயும், நந்தா (சுமித்ரா) நினைவாகவே இருப்பதால், அவர் அம்மா ஃபடாபட்டை உடன் பெங்களூரி வருமாறு பணிக்கிறார்.  அங்கு செல்லும் அவர், அவர் மனதை மாற்ற நந்தாவும் அவர் நினைவாகவே உள்ளதாகக்கூறி ஒரு பூச்செண்டையும் அவர் கொடுத்ததாகக் கூற, குதூகலமாகும் நாயகன் நந்தாவை நினைத்து பாடுகிறார் அருமையாக :

நந்தா நந்தா என்று கூறி மயக்கத்தில் (ஃபடாபட்டை) நந்தாவாக எண்ணி படுக்கையறையில் சூரையாடிவிடுகிறார். (மனநிலை பாதிக்கப்பட்டு மயக்கத்தில் இருக்கும் நாயகன் இதை மட்டும் சரியாக பண்ணிவிடுவான் – அவன் தமிழ்பட கதாநாயகனல்லவா).  இக்கதையை நந்தாவிடம் கூறி ஃபடாபட் தூக்க மாத்திரை உண்டு மரிக்கிறார்.

இதெற்கிடையில் டென்னிஸ் விஜயகுமாரின் பெரியைடத்துப்பெண் அவரிடம் வியாபாரத்தனமாக நடந்து கொள்ள, நந்தாவை நினைத்து மன மாறுதல் அடையும் அவருக்கு, அவர் தங்கையின் நந்தாவைப்பற்றிய கருத்தும் வலுவூட்ட, நந்தாவிடம் தன் மனதை கொட்ட, நந்தா அதை (வரட்டு பிடிவாதமாக) தட்டிவிட, கடைசியில் கோவிலுக்கு போகும் அங்கு இருவரும் சந்தித்து டட்டடய்ங்ங்ங்ங்ங்……..

இசை

இடைக்காலப்பாடல்கள்,அதைவிட பழய பாடல்கள் எல்லாம் கேட்க கேட்க தெவிட்டாத தெள்ளமுதாக இருக்கிறது. இப்படத்தில் இரண்டு பாட்டுக்கள் மிக அற்புதமாக உள்ளது, மற்ற இரண்டில் ஒன்று (எஸ்.ஜானகியின் கண்ணுக்குட்டி செல்லம்மா-எழுத்து போடும்போதுபாட்டு), சுசீலாவின் கோவிலுக்கு பூஜை செய்ய (தத்துவம்). ஒரு பாடல் தத்துவப்பாடல். இதன் இசை, திரு.வி.தக்ஷிணாமூர்த்தி.  அற்புதமான கர்நாடக இசை வல்லுனர். எம்.எஸ்.வியைபோலவே கர்நாடக இசையை கையாள்வதில் தேர்வுபெற்றவர். இவர் பல இன்றய, பழய இசையமைப்பளர்களுக்கு (இளையராஜா, ஏ.ஆர்.ரகுமான்) ஆகியோரின் குரு. இவரின் 1950-70-களில் மலையாள பட உலகில் கொடிகட்டி பறந்திருக்கிறார். தமிழிலும் அற்புதமான  நமக்குத்தெரிந்த இரண்டு படங்களில் (‘ஒரு ஊதாப்பூ கண்சிமிட்டுகிறது’) இசை பிண்ணி பெடலெடுத்திருக்கிறார்.  இளையராஜா இவரிடம்தான் துவக்ககாலத்தில் கர்நாடக இசையின் பரிமாணங்களை கற்றுக்கொண்டுள்ளார். இவரைப்பற்றி கூறிய இளையராஜா “இவரைப்பற்றி கூற எனக்கு அருகதை இல்லை” என்று பணிவுடன் முடித்துக்கொண்டார். அப்படிப்பட்ட இசை மேதை.  பல சிங்களப்படத்திற்கும் இவர் இசை அமைத்திருக்கிறார்.  முற்றிலும் திரைப்படத்துறையை விட்டுவிட்டு – வயோதிகத்தில் பாலக்காடில் இருப்பதாகக்கேள்வி.

நடிப்பு, நடிகர்கள்

புஷ்பா தங்கதுரையின் கதையை படமாக்கியிருக்கிறார்கள். இருவேடங்களில் நடிப்பதென்றால் தமிழில் சிவாஜியைத் தவிர யாருக்கும் இரு வேறு நடிப்புத் திறமையைக்கையாளும் கலை இருப்பதாகத்தெரியவில்லை.  மற்ற நடிகர்கள் எல்லாம், தலைமுடி, சட்டை, கையைச்சொடுக்குவது, வெகுளியாக இருப்பது என்று ஏதாவது அடையாளம் வைத்தால்தான் நமக்கு குழப்பம் தீரும். இதிலும் விஜயகுமார் அதையே செய்கிறார், ஒரு விஜயகுமாருக்கு சட்டையின் கழுத்துப்பட்டை நீளமாக இருக்கிறது, மற்றவருக்கு சாதாரணம் – மற்றபடி இருவரும் ஒரே நடிப்பை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். தபால் தலை போல் ஒரே சீரான நடிப்பு.  உணர்ச்சியை கொட்டும்போது தடுமாறுகிறார். சுமித்ரா பிச்சு உதறுகிறார். பொம்மை போல் அழகாகவும் இருப்பது இவருக்கு ஒரு கூடுதல் ஏற்றம்.   ஃபடாபட் தன் திறமையை திறம்பட காட்டுகிறார். ஒரு பாட்டிலும் நன்றாக பரிமளிக்கிறார். (‘ஒரு காதல் சாம்ராஜ்யம்’ – இப்பாடலில் ஆண்நடிகர் [செல்வகுமார்?] அணைக்கும் லாவகத்தில் கால் பாவாடைத்தலைப்பை லேசாக தூக்க, நாசூக்காக இவர் கீழிறக்குவது கூர்மையாகப்பார்த்தால் தெரியும்.)  ‘மயங்குகிறாள் ஒரு மாதுவில் ஒல்லியாக’ இருக்கும் இவர், இதில் நல்ல குண்டாக உள்ளார். எம்.என்.ராஜம், மற்றொரு விஜயின் அம்மா (குசலகுமாரி), சுமித்ரா அம்மா (அனுபமா), தங்கை வந்து போகிறார்கள்.

மருந்துக்கும் நகைச்சுவை இல்லாததாலும், படம் முழுக்க சுமித்ரா, ஃபடாபட், விஜயகுமார் போன்றவர்களையே கதை சுற்றி சுற்றி வருவதாலும், நடுவில் படத்தின் ஓட்டத்தில் தொய்வு ஏற்பட்டு சலிப்பை உண்டு பண்ணுகிறது. இருப்பினும், ஜெகன்னாதன் பி.ஏ – ஒருவாறு சமாளித்து கரை சேர்த்து விடுகிறார்.  ஃபடாபட்டை நாயகன் மயக்கத்தில் கெடுப்பது – சுமித்ரா முதல் நாயகனை திருமணம் செய்துகொள்வதற்காகவே ஏற்படுத்தப்பட்ட காட்சி, இது தமிழ்படத்திற்கே உள்ள சாபக்கேடு.  அதிலும், நாயகன் ஃபடாபட்டை கற்பழித்துவிட்டு, அவரும் இறக்க, பின் சுமித்ராவிடம் நீ யாரைவேண்டு மானாலும் திருமணம் செய்துகொள் என்று அப்பாவியாகச் சொல்வது ரௌடிகளின் மொழி. அவருக்கு தண்டனை – ஒன்றும் கிடையாது, இந்நிகழ்சிக்குப்பின் அவருக்கு ஏற்பட்ட மூளைகலக்கமும் நீங்கிவிடுகிறது (என்னே கண்டுபிடிப்பு).

இப்படத்தின் பாடல்களை படிக்கும்பொது பலமுறை ரசித்திருக்கிறேன்.  இப்படத்தில் பிரதியை மதுரையில் உள்ள (modern cinema) மாடர்ன் சினிமா வெளியிட்டுள்ளது.  படத்தின் ஆரம்ப கட்டங்களுக்காகவும், பாட்டிற்காகவும் பார்க்கலாம்.

கண்ணதாசன் கவிதை


பொதுவாக எனக்கும் கவிதைக்கும் கொஞ்ச தூரம். பிடித்திருக்கிறது, பிடிக்கவில்லை என்றால் அனுப்பிய நண்பர் விமலை வாழ்த்திக் கொள்ளுங்கள் இல்லாவிட்டால் திட்டிக் கொள்ளுங்கள்!

ஓவர் டு கண்ணதாசன்!

பிறப்பின் வருவது யாதெனக் கேட்டேன்
பிறந்து பாரென இறைவன் பணித்தான் !

படிப்பெனச் சொல்வது யாதெனக் கேட்டேன்
படித்துப் பாரென இறைவன் பணித்தான் !

அறிவெனச் சொல்வது யாதெனக் கேட்டேன்
அறிந்து பாரென இறைவன் பணித்தான் !

அன்பெனப் படுவது என்னெனக் கேட்டேன்
அளித்துப் பாரென இறைவன் பணித்தான் !

பாசம் என்பது யாதெனக் கேட்டேன்
பகிர்ந்து பாரென இறைவன் பணித்தான் !

மனையாள் சுகமெனில் யாதெனக் கேட்டேன்
மணந்து பாரென இறைவன் பணித்தான் !

பிள்ளை என்பது யாதெனக் கேட்டேன்
பெற்றுப் பாரென இறைவன் பணித்தான் !

முதுமை என்பது யாதெனக் கேட்டேன்
முதிர்ந்து பாரென இறைவன் பணித்தான் !

வறுமை என்பது என்னெனக் கேட்டேன்
வாடிப் பாரென இறைவன் பணித்தான் !

இறப்பின் பின்னது ஏதெனக் கேட்டேன
இறந்து பாரென இறைவன் பணித்தான் !

அனுபவித்தேதான் அறிவது வாழ்க்கையெனில்
ஆண்டவனே நீ ஏன் எனக் கேட்டேன் !

ஆண்டவன் சற்றே அருகில் நெருங்கி
அனுபவம் என்பதே நான்தான் என்றான்

நேற்று இன்று நாளை


திரைப்படம் வந்தபோது விகடனில் வந்த விமர்சனம். நன்றி, விகடன்!

மூன்று கதாநாயகிகள் இருக்கும்போது இரண்டு கதாநாயகர்களாவது வேண்டாமா? நண்பனும் (சற்று நேரம்) கதாநாயகனுமாக எம்.ஜி.ஆர். தோன்றுவது சற்று வித்தியாசமான உத்தி.

ஆரம்பத்திலிருந்து கடைசி வரை எம்.ஜி.ஆரின் நடிப்பில் துள்ளலும் துடிப்பும் முனைப்பாக உயர்ந்து நிற்கின்றன. காதல் காட்சிகளில் எத்தனை கலகலப்பு! இவற்றுக்கு மேலே நகைச்சுவையையும் அவர் விட்டு வைக்கவில்லை.

மூன்று கதாநாயகிகளில் யாரும் சளைத்தவராக இல்லை. ஆப்பக்கார அன்னம்மா மஞ்சுளா. அசல் ‘பேட்டை’யாகவே மாறியிருக் கிறார்.

ராஜஸ்ரீ பைத்தியமாகிப் படாதபாடு படுத்துவது நல்ல தமாஷ்!

நடிகையாகத் தோன்றும் லதா கவர்ச்சியோடு நிற்காமல், சில கட்டங்களில் உணர்ச்சியைக் கொட்டியிருக்கிறார்.

‘வினை விதைத்தவன் வினை அறுப்பான்’ என்பது கதை. நேற்றைய கதைகளின் சாயலும், இன்றைய நடப்புகளும் பின்னிக் கிடக்கின்றன.

கதாநாயகன் குடிக்கவேண்டிய விஷத்தை மற்றவர்கள் குடித்து மடிவது புதியதல்லவே! காதலனை அடையமுடியாத லதா, தற்கொலை செய்துகொள்வதற்குக் குன்றின் உச்சிக்குத்தான் வர வேண்டுமா?

“மெட்ராஸிலேயே ரொம்ப நல்ல சபா ஐ.நா.சபைதாங்க” என்று சுகுமாரி விளாசித் தள்ளுவது அருமை. தேங்காய் சீனிவாசன், திகில் சீனிவாசனாக மாறியிருக்கிறாரே!

“விஷ ஊசி போட்டுக் கொலை செய்யப்போறோம்னு நான் சொல்லமாட்டேனே!” என்று குடி போதையில் உளறிக் கொட்டும்போதும், ஆவேசமாகச் சண்டையிடும்போதும் அசோகன் ‘சபாஷ்’ பெறுகிறார்.

ராஜஸ்ரீக்கு விஷம், லதாவுக்கு கன்னியாஸ்திரீ உடை, மஞ்சுளாவுக்கு மணமாலை என்று முடிவு கொடுத்திருப்பது சாமர்த்தியமான சமாளிப்பு.

கதைக்குக் கதை, நகைச்சுவைக்கு நகைச்சுவை, விறுவிறுப்புக்கு விறு விறுப்பு, கண்கவரும் வண்ணம், காதுக்கினிய கீதங்கள்… ‘நேற்று இன்று நாளை’ நேர்த்தியான பொழுதுபோக்கு.

நண்பர் சிமுலேஷன் தந்திருக்கும் பாட்டு சுட்டி.

ஆப்ஜெக்ட்டுக்கு ஆட்ரிப்யூட் அழகு


முதல் முறை இது ஒரு பொன்மாலைப் பொழுது என்ற பாட்டு கேட்ட ஞாபகம் இன்னும் இருக்கிறது. வான மகள் நாணுகிறாள், வேறு உடை பூணுகிறாள் என்ற வரிகளை நண்பர் கூட்டத்தில் சிலாகித்துக் கொண்டே இருந்தோம். யார் இந்த வைரமுத்து என்று பேசிக் கொள்வோம். அப்புறம் நிறைய பாட்டுகள் – என் இனிய பொன் நிலாவே, வானெங்கும் தங்க விண்மீன்கள், அந்திமழை பொழிகிறது என்று சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். இது வைரமுத்து எழுதியது என்று ஒரு பாட்டைக் கேட்டால் அனேகமாக யூகிக்க முடிந்தது. பரவாயில்லை கண்ணதாசனுக்கு பிறகு ஒரு நல்ல கவிஞர் என்று நினைத்தோம்.

அப்புறம், அதுவும் குறிப்பாக கண்ணதாசன் மறைவுக்குப் பின், வைரமுத்துவிடம் ஒரு மாற்றம் தெரிந்தது. சில ஃபார்முலா வார்த்தைகள் – ராஜ வேர்வை மாதிரி – pretentious வரிகள், என்று போக ஆரம்பித்தார். “தண்ணீரில் மூழ்காது காற்றுள்ள பந்து என்னோடு நீ பாடி வா சிந்து” என்றெல்லாம் எழுதினார். காலேஜ் சமயத்தில் வைரமுத்து ஃபிசிக்ஸ்ல பி.ஹெச்டி போல இருக்குடா, இந்த மாதிரி ஆராய்ச்சி எல்லாம் பண்ணி இருக்காரே என்று கிண்டல் செய்வோம். மிகவும் கடுப்பானது கண்ணுக்கு மை அழகு பாட்டு கேட்ட போதுதான். (கண்ணதாசனும் இந்த மாதிரி எந்த ஊர் என்றவளே என்று ஒரு ஃபார்முலா பாட்டு எழுதி இருக்கிறார்)

அந்த கால கட்டத்தில் மகாதேவன் ரமேஷ் எழுதிய இந்த அருமையான நகைச்சுவைக் கட்டுரை ஈமெயில் மூலம் பலரையும் அடைந்தது. இப்போது இன்டர்நெட்டிலும் கிடைக்கிறது. படித்துப் பாருங்கள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பாட்டுகள்