ஏ ஜவானி ஹை திவானி

என் niece ரஞ்சியின் மற்றும் ஒரு விமர்சனம்.

yeh_jawani_hai_deewaniTypical Karan.

Another one of those Bollywood films. Yeh Jawani Hai Deewani. And yet, no one gets tired of them.

If you have been watching Bollywood films since the 90s you would immediately connect many scenes to movies which have either been directed or produced by Karan Johar. Especially, the part where Naina stands at the train station uncertainly, only to be convinced by Bunny and as expected, catch a moving train. (With the dramatic music of course.)

Every Bollywood movie is a musical. Sometimes, it works, and sometimes, it seems like a desperate attempt to put those songs there, just because protocol dictates so. But rest assured, the YJHD soundtrack was awesome and all the songs are a treat to watch. I would say, the only reason I agreed to watch it a second time was because the songs were shot so well! A major plus point is that Ranbir and Deepika are absolutely amazing dancers. Also, THEY LOOK SO GOOD :O

Other than the dance and drama, the storyline was like any other. Nothing great about it.

The movie was pretty slow, I should say. But when it comes to clichéd Bollywood movies, no one really cares about the storyline because frankly, you’re at the movie theatre only to feast your eyes on good looking people. (Don’t you dare deny that.)

As a big fan of Karan Johar films, I really enjoyed the movie, regardless of the number of false hopes that were raised about life. A feel-good movie and definitely one to watch if you’re looking for a break, or are a Bollywood buff.


Not so super,man.

One more review from my niece…

movies-man-of-steel-henry-cavill_1*Pays Rs.160 and buys ticket.*
*Watches movie.*
*Stands at the ticket counter, asking for a refund.*

I just felt like I watched the rip off of every single action film I have ever seen.
With a production budget of $225 million, you’d think they would invest in a good story at the least, but NO. They had to go with the plot of a clichéd Indian movie. Bad guys hunting the hero and his family, hero goes to far off land, bad guys hunt him there, final fight, hero wins and gets the girl too.

There were few things that were good about the film. I believe a majority of the audience was quite disappointed. And so was I. Here is my opinion about it.

Henry Cavill (Clark Kent) looked absolutely amazing but seemed to have a standard expression as shown below, although the part where he screams in the climax is an exception.

The CG was okay but I felt it was way too cluttered and overdone. There was no clear distinction and many parts of it were just a mess. Also, it hurt the eye to watch so much movement in close up, that too with 3D effects.

The dialogues were not up to the mark at all. Rather they were pathetic.
Bad guy to superman: “We have only one choice. Either you die, or I will.” Sure, state the obvious.
I think we all have gotten too used to the sarcastic dialogues and puns of many recent superhero movies that we aren’t able to fathom something that seemed so straightforward. (Which is code for “terrible dialogues”)

The movie was very slow, and completely lacked the vigor and excitement that is expected of a superman film. It was highly predictable which takes away the joy of watching a film. A very weak storyline does not help either.

It can be said that this movie stands alone, and is not a sequel to the Superman saga, and that anyone can watch it. However, I advice against doing so.

Finally, if you are going to watch the movie, you can look forward to Henry Cavill looking great, decent graphics and an enjoyable time passing snide comments on almost every line and frame of the film or a good nap.


Trekking all the way!

Another review by my niece Ranjini.

star_trek_into_darkness“Space. The final frontier. These are the voyages of the Starship Enterprise.”

Every single time those words ring in my ear, it sends a chill down my spine.


From the time the trailer came out, I was excited beyond my wits to watch it. The thing about these sequels is that, the more you get excited, and the more your expectations become. And it is only fitting to say that every single minute of Into Darkness exceeded them.

Why Star Trek Into Darkness is the best film this summer
Firstly, the CG was brilliant, and unlike any other film. It had all the action and the blowing up and the usual phasers and ships, all that is a part of the star trek franchise, but for some reason, everything just looked so spectacular, and the level of clarity that they have achieved in incorporating every single firing and move is remarkable.

Secondly, the actors outdid themselves compared to the Star Trek movie of 2009. For a moment there, I felt that Zachary Quinto was a better Spock than Leonard Nimoy himself but let’s face it. No one beats Nimoy. However it was a bit disappointing that Spock never mentions the line “Live long and prosper” and that Mr.Nimoy had screen time of less than 10 seconds.

Benedict Cumberbatch looked truly formidable and was perfect for the role of Khan except for the fact that his skin color was a bit lighter than our impression of Khan from the Original Series. But come on, he was brilliant.

I don’t know if it’s just me, but Simon Pegg always seems to be the technician and engineer recounting his roles from Mission Impossible and Star Trek. Seeing Scotty have a kick at all the action was surprising and Mr.Pegg’s comic way of presenting it was awesome.

I thought that all the actors did a great job. Afterall, they aren’t part of the Star Trek franchise for nothing.

The one thing that I loved about this film is that, all the three leads, Kirk, Spock and Khan brought out their soft side and they actually CRIED. And especially for Spock, it took the audience by utter surprise.

The most notable thing about this film is that it isn’t just for the fans of Star Trek. Anyone who has absolutely no idea about Star Trek will be able to appreciate it and that is something very hard to bring about in the movie of a series that has a history of over 50 years.

It’s fast, it’s gripping, not predictable and I believe, will turn out to be one of the best movies of all time and I won’t be surprised if it gets on IMDB’s Top 250 sooner or later.

Such a genius this J.J.Abrams is. Word has it that he will be directing the next Star Wars movie and I can’t wait for it already!

Overall, in my opinion, this is the one of the best movies of the entire series and every Trekkie as well as non-Trekkie is in for a treat.

Sorry for the spoilers btw.

Live long and prosper. _\\//


Silver Linings Playbook

This review is by my 16 year old niece, Ranjini Ramesh – Anji to family. She is a movie buff; not very surprising given that her father, Ramesh, is in production/distribution of movies. Ramesh was the producer of the Cheran starrer Raman Thedia Seethai, Priyamani starrer Charulatha…

Republished from her blog.

silver_linings_playbookIt’s a Silver Lining after all.

I was browsing through my Facebook news feed and I just happened to stumble upon a post about Silver Linings Playbook and I realized I’ve been putting it off for too long. I know this is late, but what the hell?

It’s definitely a movie which leaves you with mixed thoughts and emotions but I should say it was something refreshing as opposed to the cliched love stories that flood the box offices every other month.

Jennifer Lawrence was spectacular. At first, I was a bit hesitant to watch the movie itself, given that I wasn’t that impressed by Hunger Games. But I completely understand why she got that Oscar and for crying out loud, she’s 22! She actually got really lucky. Been nominated twice, won the second time. [ I would love to hear what Meryl Streep has to say. 😉 ]

Really simple story-line, not extraordinary cinematography or anything, quite crude actually, but that’s how I believe it was meant to be and I must admit, it was great. Dialogue delivery was brilliant and absolutely easy to follow. And for the record, I could hear what they were saying.

Such a clever way to bring out what people with bipolar disorders and people under medication for the mind go through and to weave it into some love story must have been quite the task. Well written, something that humans can relate to and on the whole, it leaves us, at least me with a lasting impression.

One could argue that it does seem like other love stories for the simple reason that they get together at the end of the day and everyone’s happy but we all are suckers for happy endings aren’t we?
And to think that things do turn out fine for two people who are pretty much crazy is kind of reassuring that there is a Silver Lining after all.

Great stuff. Definitely one to watch again.

And hoorah for Indian people!


புத்தம் புதிய ஜேம்ஸ் பாண்ட் படம் – ஸ்கைஃபால்

ரொம்ப நாளைக்கப்புறம் இன்று ஒரு பதிவு – நண்பர் ஈஸ்வர் கோபால் புத்தம் புதிய ஜேம்ஸ் பாண்ட் படம் பற்றி அனுப்பி இருக்கிறார்.

It is a pleasure to watch 007 movies, almost released once in 4 years. Wherever I am, however I am, I always make it a point to watch the first show of the movie as far as possible. This time too, Almighty did not keep blocks in my hopes of seeing one of the wonderful stunning performance of James Bond in a row.

Skyfall released to audience today in all theatres in UAE. It is expected to be release in USA/India during first week of November 2012. It is 23rd spy film in James Bond series, presented by Columbia Pictures and Sony Entertainment. Daniel Craig’s third as James Bond. The Machiavellian crook as villain is Javier Bardem as Raoul Silva. The film is directed by Sam Mendes (Road to Perdition). This film release coincides with 50th anniversary of the series, started with Dr.No in 1962.

As is the normal storyline in all James Bond movies – the first 20 minutes goes like a rocket and gives a stunning chase of the assassin by James Bond in the background of Turkey. The chase at the roof tops, penetrating through the market, diving, jumping, stunt scenes at the top of running train is awesome and worth the money. The fighting sequence in Shanghai in China is well filmed and gives a satisfactory result to the Bond fans.

The title song, by Adele, starting with “This is the end Hold your breath and count to ten Feel the Earth move and then Hear my heart burst again” goes well with lyrics of Paul Epworth. It gives a soothing effect to the background title for James Bond.

The story:
The film starts with capturing an undercover in Istanbul, Turkey – it ends in fiasco. James Bond was shot and presumed to be dead. In the process, the identities of active undercover MI6 (Her Majesty’s Intelligent Service-Section 6 – formally known as MI6) is leaked on to the Internet. MI6 (Head – Judi Dench who has acted 6th time in a row in Bond movie) capability to run the department is questioned. (She is referred to as M in short in the original Ian Fleming’s novel – Ian was inspired calling his Mom as M and this may have prompted to name ‘M’ for Secret Intelligent Chief) She becomes the object of attack and grilling by the Top leadership in the British Government. While the confusion surrounding MI6’s leak is growing, Bond’s sudden resurrection, MI6 Head seeks to capture Raoul Silva – a dangerous villain unleashing terror from South China Sea, Macau, London. Did he find him? Did M proved her ability to unearth the person who leaked the secrets? Was he arrested or shot? The balance is exhibited in silverscreen.

The music is superb as in any James Bond movies.

“This is the end – hold your breath and count to ten, feel the earth move and then hear my heart burst again…”

The song seems to soothe the atmosphere and bring down the emotional appeal to serene surroundings. The song was composed by Paul Epworth and sung by Adele Adkins.

Story flaw:
Despite the good start and flow, suddenly the movie rolling back to 1st gear and scenes are somewhat boring. However, the in-between story-line is sprayed with a few salt and sugar keeps the viewer happy. The close scenes as seen in any 007 movies, is eaten by Censor’s kitchen knife fall short of pleasing the Bond fans here.

The stunning escape scene of the villain from the heart of MI’s high security prison and Bond chasing him through the metro tunnel and the metro coming down the tunnel after bombing are a must-not miss variety.

There were lot of usual gimmicks that Bond performs in all his movies are missing. For instance, Bond’s favourite classic cocktails dialogue “Vodka Martini, shaken not stirred” is not to be found.

He uses JB5 Aston Martin car with fully equipped fire power, which uses at the climax scenes. Bond is getting infuriated further when he sees his loved JB5 is exploded by the villain.

Overall view:
You should go with a free mind with a stern thinking that you are watching a 007 movie. It is rated +15, though no objection portions are exhibited here (at least in UAE). Judi Dench as M acted very well. Infact, compared all her previous roles in Bond movies, this movie role is extended and she gives a satisfying acting. She dies at the end to show this may be her last movie? Don’t know, but go and watch you will enjoy.

The stunning performance by Daniel Craig proves again that he is going to stay for more time as Bond. The villain Raoul gives equally fitting performance and narrating the Rat story to Bond is awesome. The electrifying chase, stunts, action packed adventure keeps your adrenaline on the high.

Keep in mind – don’t ever go after the start of the movie – this rule is for all Bond movies.

ரவிச்சந்திரன் மறைவு

(கொஞ்ச நாட்களாகவே எல்லாம் லேட்டாகவே செய்து முடிக்கிறேன். Too many things in my plate and probably filled my mouth with more than I could chew. ரேடியோ ப்ரோக்ராம், சிலிக்கன் ஷெல்ஃப் இலக்கிய வட்டம், கோடை விடுமுறை பயணங்கள், இந்தியப் பயணம் புறப்பாடு, மற்றும் பல விஷயங்கள். இவற்றில் அபிமான திரைப்படங்களில் நடித்த ரவிச்சந்திரன் மறைந்ததை குறித்து சரியாக ட்ரிப்யூட்ஸ் கொடுக்கத் தவறிவிட்டோம். அதற்க்காக வருந்துகிறோம். மேலும் ரவிச்சந்திரன் காலமானதற்க்காக மிகவும் வருந்துகிறோம். இங்கே விமல், சாரதா கொடுத்த தகவல்களை தனியாக இடுகிறேன். நன்றி விமல் மற்றும் சாரதா)

***** (நன்றி : தினமலர் – 26/07/2011) ****

வெள்ளிவிழா நாயகன் என்று அழைக்கப்பட்ட நடிகர் ரவிச்சந்திரன் (71) உடல்நலக்குறைவு காரணமாக நேற்று (25-07-11) இரவு காலமானார். அவரது உடல் பொதுமக்கள் அஞ்சலிக்காக சென்னை தி.நகரில் உள்ள சாய் மகால் திருமண மண்டபத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஏராளமான பொதுமக்களும், திரையுலக பிரமுகர்களும், அரசியல்புள்ளிகளும் ரவிச்சந்திரன் உடலுக்கு இறுதி அஞ்சலி செலுத்தி வருகிறார்கள். இன்று மாலை ரவிச்சந்திரன் உடல் பெசன்ட் நகர் மின்மயானத்தில் தகனம் செய்யப்படுகிறது.

டைரக்டர் ஸ்ரீதரால் காதலிக்கநேரமில்லை என்ற படத்தில் கதாநாயகனாக அறிமுகம் ஆனவர் ரவிச்சந்திரன்.
அதே கண்கள்,
அன்றுகண்ட முகம்
உள்பட 300க்கும் மேற்பட்ட படங்களில் நடித்து இருந்தார்.
இவர் கடைசியாக நடித்த படம் ஆடுபுலி.
அந்த படத்தில் இவருக்கு ஜோடியாக கே.ஆர்.விஜயா நடித்திருந்தார். வெள்ளிவிழா கதாநாயகன் என்று அழைக்கப்பட்ட ரவிச்சந்திரன் வில்லன் மற்றும் குணச்சித்திர கதாபாத்திரங்களிலும் நடித்திருந்தார். ஊமை விழிகள் படத்தில் இவருடைய வில்லன் கதாபாத்திரம் பரபரப்பாக பேசப்பட்டது.

மறைந்த நடிகர் ரவிச்சந்திரனின் இயற்பெயர் ராமன்.
திருச்சியை சேர்ந்த அவர், சினிமா மீதான ஆர்வத்தால் சென்னைக்கு வந்தார். ஒளிப்பதிவாளர் பி.என்.சுந்தரம் மூலம் டைரக்டர் ஸ்ரீதருக்கு அறிமுகமானார்.
1965ம் ஆண்டு காதலிக்கநேரமில்லை என்ற படத்தில் இவரை கதாநாயகனாக அறிமுகம் செய்தார் டைரக்டர் ஸ்ரீதர். அத்துடன் தனது சொந்த படநிறுவனமான சித்ராலாயாவுக்காக 2 வருடத்திற்கு ரவிச்சந்திரனை மாதம் ரூ.500 சம்பளம் பேசி ஒப்பந்தம் செய்தார். முதல் படத்திலேயே நட்சத்திர அந்தஸ்து பெற்றாலும், வாய்ப்பு கொடுத்த ஸ்ரீதருக்காக தொடர்ந்து 2 ஆண்டுகள் சித்ராலயா நிறுவனத்துக்காக நடித்துக் கொடுத்தார்.

அதன் பின்னர் சித்ராலாயா நிறுவனத்தில் இருந்து விலகி மற்ற கம்பெனி படங்களில் நடிக்க ஆரம்பித்தார். படிப்படியாக உயர்ந்து வெள்ளிவிழா கதாநாயகனானார். நடிப்பு, நடனம், சண்டைக் காட்சி ஆகியவற்றில் படத்துக்குப் படம் வித்தியாசம் காட்டி ரசிகர்களைக் கவர்ந்தார். 1960களில் தமிழ் சினிமாவின் ரொமான்டிக் ஹீரோவாக வலம் வந்த ரவிச்சந்திரனுக்கு ரசிகர்களை விட ரசிகைகளின் எண்ணிக்கைதான் அதிகம்.

ஒரு காலகட்டத்தில் ஆண்டுக்கு பத்து படங்கள் வரை நடித்த ரவிச்சந்திரனுக்கு, அனைத்தும் வெற்றிப்படமாக அமைந்ததால் தயாரிப்பாளர்களின் நம்பிக்கை நட்சத்திரமாகவும் இருந்தார். தமிழைத் தவிர மலையாளம், கன்னடம் ஆகிய மொழிகளிலும் நடித்துள்ளார். ரவிச்சந்திரனின் படங்களில் இடம்பெறும் அனைத்தும் ஹிட் ஆகிவிடுவதால் ரசிகர்களிடையே பிரபலமாக காணப்பட்டார்.

ஹீரோ வாய்ப்புகள் குறைந்த பிறகு, சிறிது காலம் நடிப்பு துறையிலிருந்து விலகியிருந்த ரவிச்சந்திரன் ஆபாவாணனின், ஊமை விழிகள் மூலம் மீண்டும் நடிகரானார். அதன் பிறகு ஏராளமான படங்களில் வில்லன், குணச்சித்திர நடிகர் என பல்வேறு தளங்களில் முத்திரை பதித்தார்.

ரவிச்சந்திரன், மானசீக காதல், மந்திரன் உள்ளிட்ட படங்களை இயக்கியுள்ளார். கன்னடத்திலும் இரண்டு படங்களை இயக்கியிருக்கிறார். தங்கம் விலை பவுன் ரூ.75 ஆக இருந்த காலத்திலேயே மாதச்சம்பளமாக ரூ.1000 பெற்றவர் ரவிச்சந்திரன் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதாவுடன் அதிக படங்களில் நடித்திருக்கும் அவர், எம்.ஜி.ஆர்., சிவாஜிக்கு இணையாக பல வெற்றிப்படங்களை கொடுத்தவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

முன்னணி நாயகனாக வலம்வந்த நடிகர் ரவிச்சந்திரன் வாய்ப்புகள் இல்லாத காலத்தில், வாய்ப்புக்காக யாரிடமும் போய் நின்றதில்லை. விவசாயத்தின் மீது அதிக ஈடுபாடு கொண்டிருந்த அவர், சென்னை செயின்ட் தாமஸ் மவுண்ட் அருகில் இருக்கும் அவருடைய நிலத்தில் அமைதியாக விவசாயம் செய்து கொண்டிருந்தார் என்பது கூடுதல் தகவல.

மறைந்த நடிகர் ரவிச்சந்திரனுக்கு விமலா என்ற மனைவியும், பாலாஜி, அம்சவரதன் என்ற 2 மகன்களும், லாவண்யா என்ற மகளும் இருக்கிறார்கள். இவர்களில் அம்சவரதன் சில படங்களில் கதாநாயகனாக நடித்து இருக்கிறார்.

  1. மேலும் சில தகவல்கள் (நன்றி : தினகரன்)

    நடிகர் ரவிச்சந்திரன் நேற்று மரணம் அடைந்தார். அவருக்கு வயது 71. கடந்த சில ஆண்டுகளாக சர்க்கரை நோயால் அவதிப்பட்டு வந்தார். கடந்த 8 மாதங்களுக்கு முன்பு அவரது சிறுநீரகம் பாதிக்கப்பட்டது. இதைத் தொடர்ந்து டயாலிசிஸ் செய்து வந்தார். கடந்த 17&ம் தேதி அவரது நுரையீரலும் பாதிக்கப்பட்டதை தொடர்ந்து தனியார் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார். அங்கு அவருக்கு டாக்டர்கள் தீவிர சிகிச்சை அளித்தனர். ஆனால் அதில் எந்த முன்னேற்றமும் ஏற்படாமல் கோமா நிலையை அடைந்தார். இந்த நிலையில் நேற்று இரவு 9 மணிக்கு அவரது உயிர் பிரிந்தது. அவரது உடல் தி.நகரில் உள்ள அவரது வீட்டில் பொதுமக்கள் பார்வைக்காக வைக்கப்பட்டுள்ளது.

    திரையுலக பிரமுகர்கள் இறுதி அஞ்சலி செலுத்தி வருகிறார்கள். இன்று மாலை பெசன்ட் நகர் மயானத்தில் இறுதி சடங்குகள் நடக்கிறது. மறைந்த நடிகர் ரவிசந்திரனின் பூர்வீகம் கரூர் அருகே உள்ள வாங்கல் கிராமம். ஆனால் அவரது குடும்பம் மலேசியாவில் வசித்தது. ரவிச்சந்திரனின் தந்தை பைரோஜி சீனிவாசன். மலேசியாவில் ‘தமிழ் நேசன்’ என்ற பத்திரிகையில் ஆசிரியராக இருந்தார்

    கோலாலம்பூர் தமிழ் சங்கம் நடத்திய பள்ளியில் படித்தார். மலேசிய தமிழ் மாணவர்களில் முதல் மாணவராக தேர்வு பெற்ற ரவிச்சந்திரன், மருத்துவம் படிக்க விரும்பி இந்தியா வந்தார். திருச்சி புனித ஜோசப் கல்லூரியில் பட்டப்படிப்பை முடித்தார். சென்னையில் மருத்துவ படிப்பு படிக்க வந்தபோது இயக்குனர் ஸ்ரீதருக்கு அறிமுகமானார். அதன் மூலம் 1964ம் ஆண்டு ‘காதலிக்க நேரமில்லை‘ படத்தின் மூலம் கதாநாயகனானார்.

  2. மேலும் சில விவரங்கள்

    முதல் ஈஸ்ட்மேன் கலர்பட கதாநாயகன்:

    பழம்பெரும் கதாநாயகன் ரவிச்சந்திரன் சென்னையில் நேற்று மரணம் அடைந்தார். அவருக்கு வயது 71.

    1960 மற்றும் 70களில் தமிழ் திரையுலகில் முன்னணி கதாநாயகனாக வலம் வந்தார்.

    எம்.ஜி.ஆர்., சிவாஜி கூட்டணிக்கு இணையாக வளர்ந்தவர்கள் ரவிச்சந்திரன், ஜெய்சங்கர்.

    சுறுசுறுப்பான நடிப்பு, நடனம், சண்டை, கணீர் குரல், ஸ்டைலில் ரசிகர்களை கவர்ந்தார்.

    ரவிச்சந்திரன். வெள்ளி விழா நாயகன், சின்ன எம்.ஜி.ஆர்., கலை நிலவு, கலையுலக இளவரசர், கலைஞர் திலகம், புரட்சி கலைஞர் போன்ற பட்டங்கள் பெற்றவர்.

    இவரது இயர்பெயர் ராமன். சொந்த ஊர் கரூர் அருகில் உள்ள வாங்கல்.

    சீனிவாசன்-லட்சுமி தம்பதிக்கு பிறந்த இவர் மலேசியாவில் குடியேறி வாழ்ந்தார்.

    1964-ல் காதலிக்க நேரமில்லை படத்தில் நடிக்க வாய்ப்பளித்த போது ஸ்ரீதர் இவருக்கு ராமன் என்ற பெயரை ரவிச்சந்திரன் என மாற்றினார். இரண்டு வருட ஒப்பந்தத்தில் மாதம் ரூ. 500 பிறகு ரூ. 750 என சம்பளம் வாங்கினார். அப்போது ஒரு பவுன் தங்கம் விலை 75 ரூபாய்தான். சில வருடங்களுக்கு பின் மாத சம்பளத்தை ரூ. 1000 ஆக உயர்த்தினார். இயக்குனர் ஸ்ரீதர் முன் நின்று பேச பெரிய நடிகர்களே தயங்கிய சமயத்தில் முதல் சந்திப்பிலேயே தைரியமாகவும் ஸ்டைலாகவும் பேசி கவர்ந்தார்.

    தமிழ் சினிமாவின் முதல் ஈஸ்ட்மேன் கலர் படமான காதலிக்க நேரமில்லை படத்தில் அறிமுகம் ஆனார். இவருடன் முத்துராமன், ராஜஸ்ரீ, சச்சு, பாலையா, நாகேஷ் போன்றோர் இணைந்து நடித்தனர். இப்படத்தில் வரும் விஸ்வநாதன் வேலை வேண்டும் பாடல் பட்டி தொட்டியெங்கும் பிரபலம். படம் 25 வாரங்கள் ஓடி வெள்ளி விழா கண்டது. பிறகு கே.ஆர்.விஜயாவுடன் நடித்த இதயகமலம் படம் வெற்றி கண்டது. அதில் வரும் நீ போகும் இடமெல்லாம் நானும் வருவேன் போபோ போ, உன்னை காணத கண்ணும் கண்ணல்ல பாடல்கள் ரசிகர்களின் நாடிநரம்புகளில் ஊடுருவியது.

    அதே கண்கள் திகில் படத்திலும் கலக்கினார். நான், குமரி பெண், பாக்தாத் பேரழகி, மோட்டார்சுந்தரம் பிள்ளை, மகராசி உள்பட 15 படங்களில் இப்போதைய முதல்வர் ஜெயலலிதாவுடன் ஜோடியாக நடித்தார். இவர்கள் கூட்டணியில் இடம் பெற்ற படங்களின் பாடல்கள் பிரபலம். பாக்தாத் பேரழகி படத்தில் நிஜமான சிங்கத்துடன் நடிக்க வேண்டியதாயிற்று. ரவிச்சந்திரன் பயந்தார். அவருக்கு தைரியம் சொல்லி ஜெயலலிதா சிங்கத்தின் அருகில் சென்று பழகி காட்டினார்.

    அப்போது ஜெயலலிதாவின் தைரியத்தை கண்டு வியந்தார். திரையுலகில் கத்திச் சண்டை, குதிரை சவாரி போன்ற சாகசங்கள் தெரிந்தவர் விஜயபுரி வீரன் சி.எல்.ஆனந்தன். அவருடன் குதிரை சவாரி செய்து கல்யாண மண்டபம் என்ற படத்தில் நடித்தார்.

    திரையுலகில் பாட்டு பாடி, சண்டை போட்ட நாயகன் ரவிச்சந்திரன் எங்க பாப்பா படத்தில் நான் பாட்டால் அடிப்பேன் ஓடி என்று பாடிக்கொண்டே சவுக்கால் அடிப்பார். நான் படத்தில் காரிலும், குமரிப்பெண் படத்தில் சைக்கிளிலும், மதராஸ் டூ பாண்டிச்சேரி படத்தில் பஸ்சிலும், காதல் ஜோடி படத்தில் மாட்டு வண்டியிலும் பாடல்களை பாடி நடித்துள்ளார்.

    ஸ்ரீதர், டி.ஆர்.கோ பண்ணா, கே.ஆர்.பாலன், ஏ.வி.எம். போன்ற பிரபலங்கள் முதல் அண்ணா, கலைஞர் கருணாநிதி வரை எல்லா முன்னணி இயக்குனர்கள், தயாரிப்பாளர்கள் மற்றும் நிறுவனங்களின் படங்களை பண்ணிய பெருமை இவருக்கு உண்டு.

    ரவிச்சந்திரனின் அழகு, ஸ்டைல் அப்போதைய இளம்பெண்களை கவர்ந்தது. ரவிச்சந்திரன் வாழ்கையை சினிமா எடிட்டரும், எழுத்தாளருமான டி.எஸ்.ஆர்.சுபாஷ் டாகுமெண்டரி படமாக எடுக்கிறார். 5 மலையாள படங்களில் ரவிச்சந்திரன் நடித்தார். அப்போது உடன் நடித்த மலையாள நடிகை ஷீலாவுடன் காதல் மலர்ந்தது. இருவரும் திருமணம் செய்து கொண்டனர்.

    இவர்களின் ஒரே மகன் விஷ்ணு. பிறகு விவாகரத்து செய்து ரவிச்சந்திரனும், ஷீலாவும் பிரிந்தனர். பல ஆண்டுகளுக்கு பிறகு ரவிச்சந்திரன் சுய நினைவின்றி ஆஸ்பத்திரியில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த போது மகன் விஷ்ணு கேரளாவில் இருந்து வந்து பார்த்து விட்டு சென்றார்.

    ரவிச்சந்திரன் 2-வதாக விமலா என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு லாவண்யா என்ற மகளும், பாலாஜி, அம்சவர்த்தன் என்ற மகன்களும் உள்ளனர். அம்சவர்த்தன் சினிமாவில் நடிக்கிறார். ரவிச்சந்திரன் உடல் பொதுமக்கள் அஞ்சலிக்காக தியாகராய நகரில் உள்ள வீட்டில் வைக்கப்பட்டு உள்ளது. தி.மு.க. சட்டமன்ற கட்சி தலைவர் மு.க.ஸ்டாலின் நேரில் அஞ்சலி செலுத்தினார்.

    நடிகர் சிவகுமார், நடிகர் சங்கம் சார்பில் மனோரமா, விஜயகுமார், வாகை சந்திரசேகர் மற்றும் டைரக்டர் டி.பி.கஜேந்திரன், தயாரிப்பாளர் ஜெயந்தி கண்ணப்பன், ஒய்.ஜி. மகேந்திரன், நிழல்கள் ரவி, எடிட்டர் சுபாஷ் உள்ளிட்ட பலர் அஞ்சலி செலுத்தினார்கள். இன்று மாலை இறுதி சடங்கு நடக்கிறது.

    **** (நன்றி : மாலை மலர்) *****

  3. ரவிச்சந்திரன் உடல் தகனம்

    நேற்று முன்தினம் உடல்நலக்குறைவால் காலமான ரவிச்சந்திரனின் உடல் நேற்று மாலை ஊர்வலமாக எடுத்துச்செல்லப்பட்டு சென்னை பெஸன்ட் நகர் மின்சார மயானத்தில் தகனம் செய்யப்பட்டது. ஊர்வலத்தில் சில திரையுலக நட்சத்திரங்களும், ரசிகர்களும் கலந்துகொண்டனர். அவர் உடல், வீட்டிலிருந்து எடுத்துச்செல்லப்பட்டபோது அவரது மனைவியும், உறவினர்களும் கதறி அழுதது நெஞ்சை நெகிழ வைப்பதாக இருந்தது.

    அவரது மகன் நடிகர் அம்சவிருத்தன் தொலைக்காட்சியில் பேசும்போது, “அப்பா இறந்து விட்டதாக நாங்கள் நினைக்கவில்லை. அவர் இப்போதும் எங்களுடன்தான் இருக்கிறார். எப்போதும் இருப்பார். எங்கள் இதயங்களிலும் ரசிகர்களின் இதயங்களிலும் அவர் என்றும் நிலைத்திருப்பார்” என்று கூறினார்.

    முன்னதாக நடிகர்கள் சிவகுமார், விஜயகுமார், சந்திரசேகர், (சங்கர்) கணேஷ் உள்ளிட்ட ஏராளமான திரையுலகினர் ரவிச்சந்திரன் வீட்டுக்கு வந்து இறுதி அஞ்சலி செலுத்தினர். ரவிச்சந்திரனின் முதல் திரைப்பட ஜோடியான திருமதி ராஜஸ்ரீ, ரவிச்சந்திரனின் உடலைப்பார்த்து கண்ணீர் விட்டு அழுதார்.

    ரவியுடன் பல வெற்றிப்படங்களில் நடித்தவரும், தமிழ்நாடு முதலமைச்சருமான செல்வி ஜெயலலிதா இரங்கல் தெரிவித்து செய்தி வெளியிட்டிருந்தார். தி.மு.க. தலைவர் கலைஞர் கருணாநிதி சார்பில் முன்னாள் துணை முதல்வர் திரு மு.க.ஸ்டாலின் நேரில் வந்து ரவிச்சந்திரன் உடலுக்கு மலர்மாலை வைத்து அஞ்சலி செலுத்தினார்.


By Eshwar Gopal


நடிப்பு: விக்ரம், அனுஷ்கா ஷெட்டி, அமலா பால், பேபி சாரா, நாசர், சந்தானம், எம்.எஸ்.பாஸ்கர் மற்றும் பலர்.

மனதில் ஆறுவயது நிறம்பிய, மனவளர்ச்சி குன்றிய ஒரு மனிதனின் மனைவி குழந்தையை பெற்றுக்கொடுத்துவிட்டு இறந்து விட, அக்குழந்தையை வளர்க்க அவர் படும் கஷ்டங்களும், அதே நேரத்தில் அக்குழந்தையின் அன்பினால் நிறப்பப்பட்ட அவனது வாழ்க்கையில் நடக்கும் ஒரு திருப்பத்தை, அவன் கதாநாயகியுடைய உதவியினால் எப்படி அடைகிறான், என்பதையும் கூறும் காவியம்.

படம் என்னவோ நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. இப்படம் “I am sam” என்ற ஆங்கிலப் படத்தின் தமிழாக்கம் என்றாலும், இயக்குனர் விஜயின் முயற்சி பாரட்டப்படவேண்டும். வித்தியாசமான படங்களை கொடுக்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் அவரிடம் இருப்பது தமிழ் திரைக்கு நல்லது. விக்ரம் நடிப்பில் பின்னி பெடல் எடுத்துள்ளார். மனைவி இறந்த்து கூட தெரியாமல், குழந்தை போல் ஏற்றுக்கொள்ளும்போதும், குழந்தையின் பிரிவை தாங்கமுடியாமல் ஏங்குவதும், கடைசியில் நீதிமன்றத்தில் குழந்தையுடன் பேசும் சந்தேக மொழியிலும் நடிப்பில் தங்கத்தின் விலை போல் எகிறுகிறார்.

அனுஷ்காவை – “இப்படத்தில் உனக்கு வேலையே மற்றபடம் போல் இல்லை” என்று சொல்லி ஒப்பந்தப் படுத்தியிருப்பார் போல இயக்குனர். எதார்த்தமான நடிப்பில் மிளிர்கிறார். தமிழ் படத்துக்கே உரிய சாபக்கேடு போல், கதாநாயகனோடு ஒரு கற்பனைப்பாட்டை பாடி கதையின் ஓட்டத்தை தடுக்கிறார். அதெப்படி, யதார்த்தமாக நாயகன், அதுவும் மனநலம் குன்றியவர், பயத்தில் அவரை அணைத்துக்கொள்ளும்போது இவரக்கு பாடல் வருகிறது? இக்காட்சி வரும்போது இயக்குனர் பக்கத்து கடைக்கு டீ குடிக்க போய்விட்டார் போல.

அமலா பால் வந்து போகிறார். வெறும் காந்தக்கண்களை வைத்து ஓட்டிவிடலாம் என்று நினைக்கிறார் போல அம்மனி. அந்த பாரதிராஜா காலம் மலையேறிவிட்டது என்பதை புரிந்து நடிப்பிலும் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தலாமே. முதலில் குழந்தையை கொஞ்சி மனதில் இடம் பிடிப்பது, குழந்தை யார் என்று தெரிந்து தன் பண்பை மாற்றுவதும், மனிதனின் இயல்பை வெளிக்கொணர்ந்துள்ளார்.

ஆஹா ஓஹோ என்று சொல்லும் அளவிற்கு பாடல்கள் இல்லையெனினும், பின்னனி இசையை பட ஓட்டத்தில் நன்றாக ஒட்டவைத்துள்ளார் ஜி.வி.பிரகாஷ். முதல் பாடல் பழைய பாடலின் பிரதி (என் நண்பன் கூறியது). நீரவ் ஷாவின் புகைப்படக்கருவி பாயை சுருட்டி விரிப்பதைப்போல் ஊட்டியின் புற அழகை பிடித்து நம் முன்னே கொட்டிவிடுகிறது.

சந்தானம் சிரிப்புக் காட்சிகள் அசிங்கம் இல்லாமல் இருக்கிறது. அதுவே பெரிய முன்னேற்றம்தான். சிரிப்புக் காட்சிகளுக்கு முதல் மூலதனம் ‘துல்லியமான, துரிதமான நேரம்’. இதை இன்னும் கொஞ்சம் கூட்டவேண்டும். காட்சிகளில் ஒரு 2/3 வினாடி தாமதமாக வருவதை தவிர்க்கவேண்டும். பழைய நாகேஷ் படத்தை பார்த்து ‘துரித நேரத்தை’ அவர் எப்படி அனாசயமாக கையாண்டார் என்று சந்தானம் கற்றுக்கொள்ளலாமே.

படத்தின் மிகப்பெரிய தொய்வு, இடைவேளிக்கு முன்பு ஜவ்வாக இழுக்கிறது. சில சமயத்தில் இது ஒரு ‘கலைப்படமோ’ என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது. அந்த காக்காய் வடை காட்சி தேவையில்லாமல் இழுக்கப்பட்டதோடு இல்லாமல், அறுவையாகவும் உள்ளது. அதேபோல், விக்ரமை கடத்தி வருவது, அவர் போய் மருந்து வாங்கி வருவது, அதனால், நாசருக்கு ஒரு இரக்கம் வருவது, அனுஷ்காவின் கனவுப் பாட்டு – போன்ற காட்சிகளை ஜவ்வை நம் கையில் திணித்து நாள் முழுக்க இழுக்கவேண்டும் என்று இயக்குனர் தண்டனை கொடுப்பது கொடுமை. படம் 3 மணித்துளிகள் ஓடுவது சற்று சலிப்பை தருகிறது.

குழந்தை சாராவின் அற்புதமான நடிப்பு நம்மை ஈர்க்கிறது. சாதாரணமாக அப்பாவின் மேல் பெண் குழந்தைகளுக்கும், அம்மாவின் மேல் ஆண்குழந்தைகளுக்கும் நல்ல பாசம் இருக்கும், தன் அப்பா அசாதாரணமான செயல்பாட்டை உடையவர் என்று தெரிந்தும், அவர் மேல் ஒரு அபரிதமான அன்பை பொழிவதும், விளையாடிவிட்டு அப்பா தூங்கும்போது அவருக்கு முத்தம் கொடுப்பதும், நிலாவை பார்த்து அப்பாவிடம் பேசுவதும், அமலாவிடம் “நீ அப்பா கூட இருக்கலாம், நான் இருக்கக்கூடாதா”? என்று வினவும்போதும், நீதிமன்றத்தில் சைகையில் அப்பாவிடம் கோவித்துக்கொள்ளுவதும் – நடிக்கவைத்த இயக்குனரையும் சேர்த்து பாராட்டத்தோன்றுகிறது.

மனநிலை குன்றியவராக நடித்த விக்ரம் தமிழ் திரைக்கு கிடைத்த ஒரு வரப்பிரசாதம். நீளத்தை குறைத்து, படத்தின் கோர்வையை நீரோட்டம் போல் விருவிருப்பாக சொல்லியிருந்தால் இன்னும் ஜொலிப்பாக வந்திருக்கும்.

முன்பெல்லாம், தமிழ் திரையில் படத்தின் பெயர் வரும்படி ஒரு வசனத்துடன் படத்தை முடிப்பார்கள். இப்பொழுதெல்லாம் அதேபோல் இல்லை ஆதலின், அதன் தாக்கம் இருக்கும்படி கவனித்துக் கொள்கிறார்கள். நம் இயக்குனரும் அதற்கு சளைத்தவரல்ல, படத்தில் எல்லோரும் எதற்காக உழைக்கிறார்களோ அந்த எண்ணத்தையே தவிடு பொடியாக்கி, விழலுக்கு இறைத்த நீர் போல் ஒரு உச்சக்கட்டகாட்சியை திணித்ததன் மூலம் படத்தின் ஆதிக்கத்தை கெடுத்து சப்பென்று ஆக்கிவிட்டார். கடைசி காட்சி ‘கண்ணைவிற்று சித்திரம் வாங்கியது’ போல் உள்ளது. இவ்வளவு நேரம் குழந்தைத்தனமாக நடித்த கதாநாயகன், தெளிவாக ஒரு முடிவை எடுத்துவிட்டு விலகுவது சொல்லவந்த கருத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்துவிட்டது.

குடும்பத்துடன் ஒரு முறை பார்க்கலாம்.