சிரித்து வாழ வேண்டும் – விகடன் விமர்சனம்


இன்னுமொரு விகடன் விமர்சனம், நன்றி விகடன்!

டிசம்பர் 8-ம் தேதி அன்று ‘சிரித்து வாழ வேண்டும்’ படத்தைப் பற்றி ஒரு கருத்தரங்கு நடைபெற்றது. அதில் பிரபல டைரக்டர் திரு. ப. நீலகண்டன், நடிகை திருமதி ஷீலா, கலாக்ஷேத்ரா நாட்டியக் கலைஞர் திருமதி கிருஷ்ணவேணி, டாக்டர் திருமதி சரோஜா, வர்த்தகர் ஜனாப் வதூது, வழக்கறிஞர் திரு. பழனியப்பன், தொழில் துறைப் பணியாளர் திரு. பாலசுப்ரமணியம், கல்லூரி மாணவி குமாரி உதயா ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர்.

ப.நீலகண்டன்: படத்தைப் பார்த்த உடனேயே இது ஒரு ஜனரஞ்சகமான படம்னு சொல்லத் தோணித்து. கதையைச் சொல்லியிருக்கிற முறை ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு. படம் பார்க்கிறவங்களுக்கு எந்தக் குழப்பமும் இல்லாம, ஒழுங்கா, நேரடியாகச் சொல்லுகிற முறைக்காக டைரக்டரைப் பாராட்டணும். எம்.ஜி.ஆரைப் பொறுத்தவரைக்கும், எந்தக் கதையாக இருந்தாலும், தான் சொல்ல விரும்புகிற சில நல்ல கொள்கைகளை, எந்த இடத்திலேயாவது புகுத்துவதற்கு வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக்கொண்டு, அது அந்தக் கதையோடு ஒட்டுகிற மாதிரியாகப் பண்றாரு பாருங்க, அது அழகாக இருந்தது. உதாரணமாக, ஒரு முஸ்லிம் ‘நமாஸ்’ பண்றாரு; அதே நேரத்திலே ஒரு பெண் அதே வீட்டிலே, முருகன் படத்துக்கு வணக்கம் பண்ணிக்கிட்டிருக்கா. மத சுதந்திரம் உண்டு என்கிறதை அது நல்லா எடுத்துக் காட்டுது.

பழனியப்பன்: இப்பொழுதெல்லாம் கடத்தல் மன்னர்களைப் பத்தியே பேசிக்கிட்டிருக்கோம். சமுதாயத்துக்கு அவர்கள் எந்த வகையிலே எதிரிகள் என்பதை இதுலே நல்லா எடுத்துச் சொல்லியிருக்காங்க.

உதயா: ஸ்டோரியைப் பொறுத்தவரைக்கும் அது ஒரிஜினல் இல்லை. இங்கிலீஷ் கதையைத்தான் இந்தியிலும், தமிழிலும் எடுத்திருக்காங்க. ஆனா, ஒவ்வொண்ணும் டிஃப்ரண்ட் வெர்ஷனா இருக்கு. இந்தியிலே இன்ஸ்பெக்டர் பாகத்தையும், முஸ்லிம் நண்பன் பாகத்தையும் வெவ்வேறு நடிகர்கள் செஞ்சிருக்காங்க. இந்தப் படத்திலே எம்.ஜி.ஆரே இரண்டையும் செய்திருக்கார். இரண்டும் ஒரே நபர்தான் என்பது தெரியாதபடி தனித்தன்மைகளோடு நடித்திருக்கிறார். இன்ஸ்பெக்டர், அப்துல் ரஹ்மான் இரண்டு பேரும் சந்திக்கிறபோது கூட, அப்படித் தோன்றாமல் செய்திருக்கிறார்.

கிருஷ்ணவேணி: ஆனா, நடிப்பிலே அந்த முஸ்லிம் காரெக்டர்தான் மேலோங்கி நிற்கிறது.

வதூது: ஆமாம்! எம்.ஜி.ஆர். அவர்கள் முஸ்லிம் காரக்டரை ரொம்ப நல்லா செஞ்சிருக்காரு. பேச்சு, தொழுகை, சாப்பிடும் விதம் எல்லாமே இயற்கையாக இருக்கிறது.

ப.நீலகண்டன்: ‘மலைக்கள்ளன்‘லே இருந்தே, முஸ்லிம் வேஷம் போடறதிலே அவருக்குத் தனித்தன்மை உண்டு. அதுவும் இந்தப் படத்திலே முஸ்லிம் பாத்திரம் உங்க மனசிலே நிக்கறதுக்கு இன்னொரு காரணமும் உண்டு. ஒரு இந்து, தன்னுடைய காதலியை முஸ்லிம் நண்பர்கிட்டே கொண்டு போய் ஒப்படைக்கிற அளவுக்கு நம்பிக்கைக்குரிய பாத்திரமா அவன் இருக்கான்னு சொல்லும்போது, உங்க மனசுக்குள்ளே குடியேறுது அந்த முஸ்லிம் பாத்திரம்.

கிருஷ்ணவேணி: ராமு ஒரு வார்த்தை சொன்னதுக்காக, அவ்வளவு பெரிய கிளப்பை ஒரே நாள்லே மூடிடறாரே… நட்புக்காக உயிரைக்கூடக் கொடுக்கத் தயார்னு சொல்றாரே, அப்ப அவர் நடிப்பு உயர்ந்திருக்குது.

ஷீலா: இந்தப் படத்திலே எம்.ஜி.ஆர். அவர்களின் நடிப்புக்கு அடுத்தபடியா என்னைக் கவர்கிறது ‘எடிட்டிங்’. அதுவும் அந்த ரேப்பிங் ஸீனில் எடிட்டிங் ரொம்ப நல்லா இருந்தது. அதேபோல, லதாவின் நடிப்பும் ரொம்ப நல்லா இருந்தது.

வதூது: டைரக்டரோட திறமைக்கு எடுத்துக்காட்டா அந்த ரேப் ஸீன்லே ரிக்கார்டு வால் யூமை அதிகப்படுத்துவதுபோல் காட்டுவது நன்றாக இருக்கிறது. ரேப் முடிஞ்சதும் ரிக்கார்டில் ஊசி தேய்ந்துகொண்டிருப்பது நல்ல டெக்னிக்!

ஷீலா: ஸ்லோமோஷன்லே எடுக்கப்பட்ட காட்சிகள் நன்றாக இருக்கின்றன. அந்த ஸ்லோ மோஷன் சண்டை இன்னும் கொஞ்சம் கூட இருக்காதா என்று இருக்கிறது.

கிருஷ்ணவேணி: ‘மேரா நாம் அப்துல் ரஹ்மான்’ பாட்டுக்கு, எம்.ஜி.ஆர். கையில் டேப் வைத்துக்கொண்டு டான்ஸ் ஆடுகிறாரே, அது பிரமாதம். அதுக்காகவே இரண்டாம் தடவை அந்தப் படத்தைப் பார்த்தேன்.

ஷீலா: காமெடின்னு தனி டிராக்கே இல்லை. இது தமிழ்ப் படத்திலே ரொம்ப அபூர்வம். ஆனால், நகைச்சுவை இல்லாத குறையே தெரியலை.

சரோஜா: தேங்காய் சீனிவாசன் கேடியாக வர்ற காட்சிகள் தமாஷாக இருக்கே!

கிருஷ்ணவேணி: நம்பியார் பேசுறதே சில இடத்திலே நகைச்சுவையா இருக்கு. தான் செய்த கொலைகளைப் பற்றி அவர் கூலாகப் பேசுவது தமாஷ்தான்!

(லதா கத்தி தீட்டும் பெண்ணாக வரும்போது போட்டுக்கொண்டிருக்கிற உடையைப் பற்றி பல்வேறு கருத்துக்கள் கூறப்பட்டன. பொதுவாக, அந்த உடை வேறு மாதிரியாக இருந்திருக்கலாம் என்று கருதினார்கள். உப பாத்திரங்கள் ராகவன், தேங்காய் சீனிவாசன், மோதிரத்தைக் கழற்றும் வீரப்பன் அனைவருமே நெஞ்சை அள்ளும்படி நன்றாக நடித்திருப்பதாகக் கருத்து தெரிவித்தனர். பாடல் களில் ‘கொஞ்ச நேரம்‘, ‘பொன் மனச் செம்மல்‘ ‘மேரா நாம் அப்துல் ரஹ்மான்’ ஆகிய பாடல்கள் மிகவும் நன்றாக இருப்பதாகக் கூறப்பட்டது.)

உதயா: ‘சிரித்து வாழவேண்டும்’ என்ற தலைப்புக்கும் படத்துக்கும் சம்பந்தம் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

பாலசுப்ரமணியம்: ஒரு பெரிய சரித்திரப் படத்தைப் பார்க்கிற உணர்ச்சி இருந்தது. ரொம்ப ரிச்காஸ்ட்யூம்ஸ்; ரிச் ஸெட்ஸ்; இந்த மாதிரி ஒரு படம் சமீபகாலத்திலே பார்க்கலேன்னு சொல்லலாம்.

ப.நீலகண்டன்: அது, காலம் சென்ற எஸ்.எஸ்.வாசன் அவர்களுடைய பிரதிபலிப்புன்னுதான் சொல்லணும். பிரமாண்டமா தயாரிக்கிற பாரம்பரியம். அவர் மகன் எஸ்.எஸ்.பாலன் அந்தப் பாரம்பரியத்தைக் காப்பாற்றி ஒரு புதிய சாதனையைச் செய்திருக்கிறார்.

பூவும் பொட்டும் (Poovum Pottum)


1968இல் வந்த படம். ஏ.வி.எம். ராஜன், பாரதி, எஸ்.வி. ரங்காராவ், பானுமதி, நாகேஷ், முத்துராமன், ஜோதிலக்ஷ்மி, எஸ். ராமாராவ், கே.டி. சந்தானம், பண்டரிபாய் நடிப்பில் கோவர்தனம் இசையில் தாதா மிராசி இயக்கத்தில் வந்த படம். தாதா மிராசிதான் “புதிய பறவை” படத்தின் இயக்குனர். டைட்டில்களை மிஸ் செய்துவிட்டேன். அதனால் மற்ற கலைஞர்களை தெரியவில்லை. நாகேஷின் நண்பராக வந்து தூய தமிழில் பேசும் ரிக்க்ஷாக்காரர் எஸ்.எஸ். சந்திரனா இல்லை ஏ. வீரப்பனா என்று சரியாகத் தெரியவில்லை. படத்தைப் பற்றி இதற்கு முன் கேள்விப்பட்டதே இல்லை. அதனால் படம் வெற்றி பெறவில்லை என்று யூகிக்கிறேன். முத்துராமன் நீண்ட காலம் காரக்டர் ரோல்களில் நடித்திருக்கிறார். 68இல் கூட வில்லன் ரோல்தான். பானுமதிக்கு அம்மா ரோல்.

கோவர்தனம் ஒரு almost man. ஏவிஎம்மின் ஆஸ்தான இசை அமைப்பாளரான ஆர். சுதர்சனத்தின் தம்பி. 1953இலேயே தனியாக ஜாதகம் என்ற படத்துக்கு இசை அமைத்திருக்கிறார். அவர் இசை அமைத்த முக்கால்வாசி படங்களின் இசை வெற்றி அடைந்திருக்கிறது. கைராசி, பட்டணத்தில் பூதம் போன்ற படங்களும் வெற்றி அடைந்தன. ஆனால் அவரது வாழ்க்கை உதவி இசை அமைப்பாளராகவே முடிந்துவிட்டது. சி.ஆர். சுப்பராமன், சுதர்சனம், விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி, எம்எஸ்வி, இளையராஜா, விஜயபாஸ்கர், சந்திரபோஸ் எல்லாருக்கும் உதவி! தேவாவுக்கு கூட உதவியாக இருந்தாராம்! இவ்வளவு திறமை இருந்தும் ஏன் அவரால் ஒரு இரண்டாம் தட்டு இசை அமைப்பாளராகக் கூட வெற்றி பெற முடியவில்லை என்பது ஒரு புதிர்தான்.

இளையராஜா வாய்ப்பு தேடி அலைந்த காலங்களில் அவரும் கோவர்தனமும் சேர்ந்து ஒன்றாக இசை அமைப்பதாக இருந்ததாம். பஞ்சு அருணாசலம் வற்புறுத்தியதால் இளையராஜா தனியாக இசை அமைத்தாராம்.

“நாதஸ்வர ஓசையிலே” இந்த படத்தின் மாஸ்டர்பீஸ். டிஎம்எஸ் “நாதஸ்வர ஓசையிலே” என்று பாடும்போது நெஞ்சில் ஒரு அமைதி நிரவுகிறது. ஒரு underrated gem. டிஎம்எஸ் குரலும் சுசீலா குரலும் made for each other.

இந்தப் படத்தில் நிறைய underrated gems. “உன் அழகை கண்டு கொண்டால்”, “எண்ணம் போல கண்ணன் வந்தான்” இரண்டுமே இனிமையான பாட்டுகள். முன்னது பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ், சுசீலா பாடியது. பின்னது சுசீலா. இதைத் தவிர எல்.ஆர். ஈஸ்வரி பாடிய “பொன்வண்டு பிரிக்காத மல்லிகை” என்ற ஸ்விங் இசை பாட்டும் நன்றாக இருந்தது. இது எனக்கு வேறு ஏதோ ஒரு பாட்டை ஞாபகப்படுத்துகிறது, நினைவு வரவில்லை. தவிர முதலில் வெறும் ஸ்விங் இசையுடன் பாட்டு ஏதும் இல்லாமல் ஜோதிலக்ஷ்மியின் ஒரு நடனம் இருந்தது. Feet tapping swing music.

ில பாட்டுக்களை இங்கே கேட்கலாம்.

கோவர்தனத்தின் இசையில் உருவான வேறு சில புகழ் பெற்ற பாடல்கள் – வரப்ரசாதத்தில் “கங்கை நதியோரம் ராமன் நடந்தான்”, பட்டணத்தில் பூதத்தில் “அந்த சிவகாமி மகனிடம் சேதி சொல்லடி”, “நான் யார் யாரென்று சொல்லவில்லை”, கைராசியில் “கண்ணும் கண்ணும் பேசியதும் உன்னாலன்றோ”, “பத்து பதினாறு முத்தம் முத்தம்”. இவை எல்லாமே underrated gemsதான்.

கோவர்தனம் இசை அமைத்த சில பாட்டுக்களை இங்கே கேட்கலாம்.

கதை தாய்க்குலத்தை குறி வைத்து எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ரங்காராவின் மனைவி பானுமதியும் மகள் ஜோதிலக்ஷ்மியும் க்ளப், கச்சேரி என்று வீட்டை கவனிக்காமல் ஊர் சுற்றுகிறார்கள். இந்த கவலையால் அவர்கள் மகனான நாகேஷ் குடிகாரனாகிவிடுகிறார். ரங்காராவின் வளர்ப்பு மகள் பாரதிதான் குடும்ப விளக்காக இருந்து வீட்டை கவனித்துக் கொள்கிறார். ரங்காராவின் முதல் மனைவியான கண் தெரியாத பண்டரிபாய், பண்டரிபாயின் மகன் ஏ.வி.எம். ராஜன் பிரிந்து வாழ்கிறார்கள். அதுவும் ஏ.வி.எம். ராஜன் தன் அப்பாவை பார்த்ததே இல்லை. ஃபோட்டோ கூட பார்த்ததில்லை. அதனால் எல்லாரும் நமக்கு அவர்களது உறவை புரிந்து கொள்ள நிறைய hint கொடுக்கிறார்கள். முத்துராமன் ஜோதிலக்ஷ்மியை சுலபமாக ஏமாற்றுகிறார். கடைசியில் பல்டி அடித்து ஜோதிலக்ஷ்மிக்கு பூவும் பொட்டும் கொடுக்க வரும்போது ஜோதிலக்ஷ்மி விஷம் குடித்து தற்கொலை செய்துகொள்கிறார். அப்பாவை வெறுக்கும் ஏ.வி.எம். ராஜனும் தன் அம்மா ஒரு நிமிஷம் பூ – பொட்டு டயலாக் ஒன்று விட்டதும் “நீ புலம்பாமல் இருந்தால் போதும்” என்று நினைத்து சமத்தாக மனம் மாறி எல்லாரையும் ஒன்று சேர்த்துவிடுகிறார். சுபம்!

நாகேஷ் போடும் ட்ராமா ஒன்று என்னை புன்முறுவலிக்க வைத்தது. அதே போல் அவரும், எஸ். ராமாராவும், ராமாராவின் மனைவியும் வரும் காட்சிகள் கொஞ்சம் புன்முறுவலை வர வைத்தன.

படம் நான் எதிர்பார்த்த அளவு மோசம் இல்லை. கோவர்தனத்தின் இசை ஒரு பெரிய ப்ளஸ் பாயின்ட்.