கே.வி. மகாதேவன் பேட்டி


விகடனில் 29-12-1968 அன்று வெளியான பேட்டி. கே.வி. மகாதேவன் கந்தன் கருணை படத்துக்காக சிறந்த இசை அமைப்பாளராக இந்திய அரசால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அப்போது எடுக்கப்பட்டது. விகடனுக்கு நன்றி!

கோல்டன் ஸ்டுடியோ தியேட்டரில் பாட்டு ஒன்று ஒலிப்பதிவாகிக் கொண்டிருக்கிறது. பி.சுசீலா தனது கவர்ச்சிக் குரலில் சுந்தரத் தெலுங்கிலே பாடிக்கொண்டிருக்கிறார். அவருக்குப் பக்கத்தில் திரை இசைத் திலகம் கே.வி. மகாதேவன் நின்று கொண்டு, ஏதோ சொல்லிக்கொண்டு இருக்கிறார்.

நம்மைக் கவனித்த கே.வி.எம். “ஒரு நிமிஷம்!” என்று சொல்லிவிட்டு, தன் உதவியாளர் புகழேந்தியிடம் போய்ப் பேசுகிறார். தியேட்டரை அடுத்து இருக்கும் ஒலிப்பதிவாளர் அறைக்கு வருகிறோம். அங்கு வந்த கே.வி.எம். நம்மை உட்காரச் சொல்லிவிட்டுத் தானும் உட்காருகிறார்.

“ஒரு தெலுங்குப் பாட்டு ரிக்கார்டிங் நடக்குது! அதுக்குத்தான் ஒத்திகை பார்க்கிறோம்! பாட்டும் டியூனும் எப்படி?”

“பாட்டைப் பத்தி எனக்குத் தெரியாது. டியூன் நல்லா இருக்கு. ஏன் சார், இந்தச் சினிமா சங்கீதத்தை டப்பா சங்கீதம்னு சில பேர் சொல் றாங்களே?” – கேள்வியை முடிக்கும்முன், “யார் சொன்னது? இப்போ, கர்னாடக சங்கீதத்தையும், மேல்நாட்டுச் சங்கீதத்தையும் கலந்து போடறோம்; சில நாட்டுப் பாடல் மெட்டுகளையும் கலந்து போடறோம். இது டப்பா சங்கீதமா? வேணுமானால் எல்லாம் கலந்த பஞ்சாமிர்தம்னு சொல்லலாம்!”

“எனக்கு ஐம்பது வயசாகிறது! ஏதோ, நானும் கஷ்டப்பட்டு உழைச்சிட்டுதான் இருக்கேன்! இப்போதுதான், இந்த வருஷம்தான் என் உழைப்பின் வெற்றி ஜனாதிபதி பரிசா கிடைச்சுது. அதற்கு, என் உதவியாளர்கள், என் இசைக் குழுவினர், பின்னணிப் பாடகர்கள், என் ரசிகர்கள் எல்லாரும்தான் முக்கிய காரணம்!”

“பரிசை நீங்க எதிர்பார்க்கவே இல்லையா?”

“இல்லை! முதல்லே ஏ.எல்.எஸ்சுக்கு நியூஸ் வந்தது. ‘நம்ப கந்தன் கருணையிலே மியூஸிக்குக்காக டெல்லியிலே உங்களுக்குப் பரிசு தராங்க’ன்னாரு. கனவா நினைவான்னு என்னையே நான் ஒரு தடவை கிள்ளிக்கிட்டேன். அப்புறம் ரேடியோ நியூஸைக் கேட்டு வீட்டிலேயும் சொன்னாங்க. அந்தப் பரிசை எனக்கு ஜனாதிபதி கொடுத்ததா நினைக்கலே; ஆண்டவன் கொடுத்ததாவே நினைக்கிறேன்!” என்று சொல்லி, கைகளை உயர்த்திக் கூரையைக் காட்டுகிறார்.

“நீங்கள் சங்கீதத்தை நம்பித்தான் சென்னைக்கு வந்தீங்களா?”

“முதல்லே அப்படித்தான் வந்தேன். அப்புறம்…” சிறிது நேர அமைதிக்குப் பின் தொடருகிறார்.

“நான் மெட்ராஸ்லே பல ஓட்டல்களில் சர்வரா கூட வேலை செய்திருக்கேன். அந்த நாள்லே ஹார்பருக்குப் பக்கத்திலிருந்து அரை நிஜார், பனியனோடு சைக்கிள்லே தினமும் சூளைக்குப் போவேன். லாரி சம்பந்தமா ஏதோ சீட்டு கொடுப்பாங்க; அதைக் கொண்டு போய்க் கொடுக்கணும்! மெஸஞ்சர் மாதிரி வேலை செய்தேன். அந்த நாளிலே கிராமபோன் ரிக்கார்டு எடுக்க டைமிங் வாத்தியம் கூட வாசிச்சிருக்கேன். அதுக்கு எவ்வளவு சம்பளம் தெரியுமா? ஒரு பக்கத்துக்கு எனக்குப் பத்தணாவோ பன்னிரண்டணாவோ தருவாங்க! இதையெல்லாம் சொல்ல நான் வெட்கப்படவே மாட்டேன். திருடாம, பொய் சொல்லாம, பிச்சை எடுக்காம எந்தத் தொழில் செய்து பணம் சம்பாதிச்சாலும், அதிலே தப்பு இல்லை.” இதைச் சொல்லும்போது, அவர் கண்களின் ஓரத்தில் நீர் தளும்புகிறது.

“கஷ்டப்பட்டா என்னிக்கும் பலன் உண்டு! கொலம்பியா, எச்.எம்.வி. ரிக்கார்டிங் கம்பெனிகளிலே வாசிச்சிருக்கேன். வேல் பிக்சர்ஸ்லே துணை நடிகனா மாசம் 15 ரூபாய் சம்பளத்துக்கு நடிச்சிருக்கேன். நாடகங்களிலே ஸ்த்ரீபார்ட் போட்டிருக்கேன்! கதா காலட்சேபத்துக்குப் பின்பாட்டுப் பாடியிருக்கேன். என் வாழ்க்கையின் முன் பகுதியில் ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டேன். இப்போ அப்படி இல்லை!”

ஒலிப்பதிவு முடிந்து, எல்லோரும் சாப்பாட்டுக்குக் கலைந்து செல்கிறார்கள். “ஃபிரண்ட்ஸ்! எல்லாரும் சாப்பிட்டுட்டு வந்துடுங்க! மத்தியானம் இன்னொரு ஸாங் இருக்கு” என்று குரல் கொடுக்கிறார் ஒருவர். சில விநாடிகளில், இசைப் புயல் வீசிக் கொண்டிருந்த தியேட்டரில் அமைதி நிலவுகிறது.

கே.வி.எம். நம்மோடு பேசிக் கொண்டு இருக்கும்போது, அந்த வழியே வந்த படத் தயாரிப்பாளர் ஒருவர், “என்ன மாப்பிள்ளை, சௌக்கியமா?” என்று கேட்டுக் கொண்டே போகிறார். கே.வி.எம்.முக்கு அவர் நண்பர்கள் இட்ட செல்லப் பெயர் ‘மாப்பிள்ளை’.

“மாப்பிள்ளைக்கு எத்தனை குழந்தைகள்?” என்று நாமும் கேட்கிறோம்.

“ஐந்து குழந்தைகள்! ரெண்டு பையன், மூணு பெண்கள்! பெரியவங்க காலேஜிலேயும், சின்னவங்க கான்வென்டிலேயும் படிக்கிறாங்க. மூத்த பையனுக்குக் கல்யாணப் பேச்சு நடக்குது!” என்று பெருமையாகச் சொல்கிறார்.

“உங்க இசையமைப்பில் யார் யார் பாடியிருக்காங்க?”

பாகவதர், சின்னப்பா, பெரிய நாயகி, மகாலிங்கம் முதல் இப்போ முன்னணியிலே இருக்கிற பின்னணிப் பாடகர்கள் வரை எல்லோரும் பாடியிருக்காங்க! நான் எலந்தப்பயத்திலிருந்து நலந்தானா வரைக்கும் போட்டிருக்கேன். மக்கள் எதை விரும்பறாங்களோ, அதைக் கொடுப்பதுதான் கலைஞனுக்கு அழகு, இல்லையா? பொங்கலுக்கு அடிமைப் பெண் வந்தா, தமிழிலே சுமார் 150 படங்களாகிறது! தெலுங்கிலே இதுவரைக்கும் சுமார் 50 படங்கள் இருக்கும்!” என்கிறார் அடக்கமாக.

கே.வி.எம். அணிந்திருக்கும் வெள்ளைச் சட்டை போலவே அவரது உள்ளமும் வெள்ளையாகத்தான் இருக்கிறது.

பெரிய இடத்துப் பெண் (Periya Idatthup Penn)


1963இல் வெளியிடப்பட்ட படம். எம்ஜியாரின் பெரிய வெற்றிப் படங்களில் ஒன்று. எம்ஜியார், அசோகன், எம்.ஆர். ராதா, சரோஜா தேவி, நாகேஷ், டி.ஆர். றாஜகுமாரி (ராமண்ணாவின் அக்கா), ஜோதிலக்ஷ்மி, மற்றும் பலர் நடித்தது. டி.ஆர். ராமண்ணா இயக்கம். விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசை. கண்ணதாசன் பாட்டுக்கள்.

ராமண்ணா எம்ஜியார் காம்பினேஷனில் வந்த “பாசம்” படம் வெற்றி பெறவில்லை. ராமண்ணாவே எங்கோ சொல்லி இருக்கிறார் – பாசம் படத்தின் க்ளைமாக்ஸில் எம்ஜியார் இறப்பதை ரசிகர்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை என்று. எம்ஜியாருக்கே அப்போது தான் ராஜா ராணி படங்களில்தான் வெற்றி பெற முடியும் என்ற பயம் இருந்தது. 1961-இல் வந்த “திருடாதே” வெற்றி அடைந்ததற்குப் பிறகுதான் அவருக்கே தான் கிரீடம் அணியாவிட்டாலும் ரசிகர்களை கவர முடியும் என்ற நம்பிக்கை வர ஆரம்பித்தது. (சின்ன அண்ணாமலை தான் எழுதிய “சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்” என்ற புத்தகத்தில் எம்ஜியாரின் அவநம்பிக்கையைப் பற்றியும் அவரை தைரியபடுத்தி “திருடாதே”யில் அவரை ஒப்பந்தம் செய்ததை பற்றியும், படத்தை தன்னால் முடிக்க முடியாததால் கண்ணதாசனின் சகோதரர் ஆன ஏ.எல். ஸ்ரீனிவாசனிடம் தன் உரிமையை விற்க வேண்டி வந்ததைப் பற்றியும் விவரித்திருக்கிறார்.) இந்த நிலையில் “பாசம்” அடைந்த தோல்வி எம்ஜியாரை மீண்டும் தளர்ச்சி அடைய வைத்திருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. அதே நேரத்தில் ராஜா ராணி படங்களின் சகாப்தம் முடிந்துவிட்டதையும் தான் அதிலிருந்து நகர்ந்து பான்டும் சட்டையும், முடிந்தால் கோட்டும் சூட்டும் போட்டு நடிக்க வேண்டியதின் அவசியத்தையும் அவர் நன்றாக உணர்ந்திருப்பார். ராமண்ணா முதலில் இந்தப் படத்தின் கதையை சொன்ன போது எம்ஜியார் மிகவும் தயங்கினாராம். குறிப்பாக மேல் நாட்டு நடனம் ஆட மிகவும் தயங்கினாராம். அந்த மேல் நாட்டு நடனக் காட்சிதான் பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றது.

1960இலிருந்து 65 வரை விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியின் பொற்காலம் என்றெ சொல்லலாம். ஒவ்வொரு படத்திலும் சும்மா புகுந்து விளையாடினார்கள். பொதுவாகவே எம்ஜியார் படங்களின் பாட்டுக்கள் நன்றாகத்தான் இருக்கும். இதிலும் கலக்கலான பாட்டுகள்.

“அன்று வந்ததும் அதே நிலா” பாட்டும், டான்ஸும் பெரிய வெற்றி அடைந்தன. சூப்பரான பாட்டு. டி.எம்.எஸ், சுசீலா, கண்ணதாசன், விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி எல்லாருக்கும் காலத்தை வென்று நிற்கும் ஒரு சாதனை. “ஆ ஆ பாதி தேய்ந்தது வெள்ளி நிலா” என்பதில் “ஆ ஆ” என்று இழுப்பது ஒரு தனி சுகம். பாட்டில் fugue அருமையாக கையாளப்பட்டிருக்கிறது. (ரோமியோ ஜூலியட் சரணத்தில் ஆண் பெண் குரல்கள் கொஞ்சம் out of phase ஆக வரும். இதைப் போல் வருவதை fugue என்பார்கள்) ஆனால் சில சமயங்களில் – குறிப்பாக, பல்லவியை கடைசி முறையாக பாடும்போது என்னவோ எம்ஜியாரும் சரோஜா தேவியும் கோட்டு சூட்டு கவுனுடன் டப்பாங்குத்து அசைவுகளை செய்வது போலத்தான் இருக்கிறது. இதற்கு ஒரு சோக version இருக்கிறது.

பாட்டு இன்னும் உயிரோடுதான் இருக்கிறது. சமீபத்தில் கூட “கண்ணாமூச்சி ஏனடா” என்ற படத்தில் இதை மீண்டும் உபயோகப்படுத்தி இருந்தார்கள்.

“கட்டோடு குழலாட ஆட” எனக்கு ரொம்பவே பிடித்த ஒரு பாட்டு. அற்புதம்! அந்த களம் ஒரு idealized கிராமம் என்பது உண்மைதான், ஆனால் என்ன? மணிமாலா, ஜோதிலக்ஷ்மி இருவரும் ஆடி அசைந்து நடப்பதும் எம்ஜியார் கம்பீரமாக வந்து பாடுவதும், சும்மா கலக்கிவிட்டார்கள். டி.எம்.எஸ், சுசீலா, எல்.ஆர். ஈஸ்வரி குரல்கள் எவ்வளவு அருமையாக இருக்கின்றன! ஆனால் ஒரு விஷயம் – அந்தக் காலத்தில் கதாநாயகிகளின் நடை கொஞ்சம் விசித்திரமாக இருக்கும். இரண்டு கால்களையும் ஒன்றக செர்த்து ஒரு நேர்கோட்டில் வைத்து நடப்பார்கள். இப்போது பார்த்தால் தமாஷாக இருக்கிறது.

“பாரப்பா பழனியப்பா” பாட்டும் வெற்றி பெற்றது. ஆனால் அது கொஞ்சம் சுமார்தான் என்று நான் நினைக்கிறேன். சரோஜா தேவி அமர்ந்து வர எம்ஜியார் மாட்டு வண்டியை ஓட்டுவது பார்க்க நன்றாக இருந்தது. கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியே செலக்ட் செய்த அவர்கள் பாடல்கள் 5 காஸெட்டுக்களில் வெளி வந்தன. டி.எம்.எஸ்ஸை showcase செய்ய எம்.எஸ்.வி. செலக்ட் செய்த பாட்டு இதுதான். அது எனக்கு கொஞ்சம் ஆச்சரியத்தைத் தந்தது. இதை விட நல்ல பாட்டு ஏதும் டி.எம்.எஸ் இவர்கள் இசையில் பாடவில்லையா என்று தோன்றியது.

“கண்ணென்ன கண்ணென்ன கலங்குது” என்பதும் நல்ல பாட்டு. “அவனுக்கென்ன தூங்கிவிட்டான்” ஓரளவு பிரபலமான பாட்டு. “ரகசியம் பரம ரகசியம்” கொஞ்சம் வித்தியாசமான பாட்டு. ஏதோ வசன கவிதைக்கு மெட்டமைத்தது போல் இருந்தது. “துள்ளி ஓடும் கால்கள் இங்கே” என்றும் ஒரு பாட்டு இருக்கிறது.

பல பாடல்கள் இங்கே

கதை என்னவோ நாம் பல முறை பார்த்த கதைதான். (சகலகலா வல்லவனும் இதே கதைதானே!) எம்ஜியார் ஆசைப்படும் மணிமாலாவை பண்ணையார் எம்.ஆர். ராதாவின் மகள் சரோஜா தேவி சூழ்ச்சி செய்து தன் அண்ணன் அசோகனுக்கு கல்யாணம் செய்து வைப்பார். சரோஜா தேவியை பழி வாங்க அது வரை குடுமியும் வேஷ்டியுமாக கிராமத்தில் வாழ்ந்த எம்ஜியார் பட்டணத்துக்குப் போய் இங்கிலிஷ் கற்றுக்கொண்டு கோட்டு சூட்டு டையுடன் சரோஜாதேவியை மயக்கி கல்யாணம் செய்துகொள்வார். நடுவில் எம்.ஆர். ராதா எம்ஜியாரின் அக்கா டி.ஆர். ராஜகுமாரியை கெடுத்துவிடுவார். டி. ஆர். ராஜகுமாரி அதனால் மறைந்து வாழ்வார், எம். ஆர். ராதாவை பழி வாங்க முயற்சிப்பார். வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக இருக்கும் எம்ஜியாருக்கு தன் அக்கா கெடுக்கப்பட்ட விஷயம் தெரிய வர அவர் தன் மனைவிடம் இருந்து பிரிந்து வாழ்வார். கடைசியில் அக்கா எம்.ஆர். ராதாவை போட்டுத் தள்ளி விட்டு தானும் தற்கொலை செய்துகொள்ள, எம்ஜியாரும் அசோகனும் சுற்றிலும் நெருப்பு எரிய ஒரு மாட்டு வண்டியின் மீது ஏறி சண்டை போட்டுவிட்டு பிறகு எல்லாரும் ஒன்று சேர்ந்து சுபம்!

பின்பாதி கொஞ்சம் மொக்கை. ஒரே சென்டிமென்ட் காட்சிகளக இருக்கிறது, சிவாஜி படம் பார்ப்பதைப் போல. எம்ஜியார் தனது ஃபார்முலாவை இன்னும் சரியாக கண்டுபிடிக்கவில்லை.

எனக்கு எம்.ஆர். ராதாவின் நடிப்பு பிடித்திருந்தது. அவருக்கே எப்போதும் தனது நடிப்பும் ரோலும் farce என்று தெரிந்து அதைப் பற்றி கவலைப்படாமல் அலட்சியமாக நடிப்பது போல் இருக்கிறது.

அக்கா இறந்த செய்தி தெரிந்ததும் எம்ஜியாரின் நடிப்பு – “அக்கா” “அக்கா” உடனே முகத்தை கையால் மூடிக்கொள்வார். பிறகு செய்தி சொல்ல வந்த போலிஸ் ஜீப்பில் தன் முகத்தை கவிழ்த்துக்கொள்வார். முடிந்துவிட்டது. சிவாஜியாக இருந்தால் படம் அங்கிருந்து இன்னும் 15 நிமிஷம் ஓடியிருக்கும்.

ஒரு கவர்ச்சிக் காட்சி என்னை சற்று நகைக்க வைத்தது. உடல் முழுவதும் சூடிதாரால் மூடிய சரோஜதேவி எம்ஜியார்ன் வேண்டுகோள்படி தலையில் ஒரு புல்லுக்கட்டை வைத்துக்கொண்டு நடப்பார் – காமெரா அவரது பின்னழகில் ஃபோகஸ் செய்யும். அதுவும் ஒரு 10 செகண்ட்தான் இருக்கும். :-))

ரசிகர்களின் ரத்த அழுத்தத்தை அதிகரிக்கும் ஒரு காட்சி. ஒரு சண்டையின்போது எம்ஜியாரும் அசோகனும் இரண்டு முறை ஒரு புற்றிற்கு சற்று வெளியே தலையை நீட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு பாம்பின் அருகே நின்று 2 முறை சண்டை போடுவார்கள். பிறகு கொஞ்சம் நகர்ந்து சண்டை போடும் போது அந்த பாம்பும் புற்றை விட்டு கீழே வந்து அவர்கள் அருகில் இருக்கும். பிறகு எம்ஜியாரும் ஒரு அடியாளும் நன்றக தள்ளிப்போய் அடித்துக்கொள்வார்கள். பாம்பும் என்னவோ அவர்கள் பின்னாலேயே போகும்!

எம்ஜியாருக்கு உண்மையாகவே சிலம்பம், கத்தி சண்டை தெரியும் என்று கேள்வி. இதில் அவர் அசோகனுடன் போடும் சிலம்ப சண்டை நன்றாகவே இருக்கும்.

அசோகனை இந்த ப்ரோகிராமில் பார்த்து பல நாட்கள் ஆகிவிட்டன. அவர் இந்தப் படத்தில் ஃபுல் ஃபார்மில் இல்லாதது எனக்கு ஒரு குறைதான்.

பாட்டுக்கள், சிலம்ப சண்டை இவைதான் படத்தின் பலம். படத்தில் வேறு எதுவும் இல்லை. தீவிர எம்ஜியார் ரசிகர்களோ இல்லை என்னை மாதிரி பாட்டு பைத்தியங்களோ பார்க்கலாம்.