ரஹ்மானின் சினிமா வரவுக்கு முதல் காரணம் இளையராஜாதான்!


விமல் அனுப்பிய தகவல். அவரே எழுதியதா இல்லை எங்கிருந்தாவது கட் பேஸ்ட் செய்தாரா தெரியவில்லை. அவர் சுட்டி எதுவும் தரவில்லை; ஆனாலும் யாருக்காவது சுட்டியோ, இல்லை ஏதாவது பத்திரிகையில் வந்ததது என்பது தெரிந்தாலோ சொல்லுங்கள், குறைந்தபட்சம் ஒரு acknowledgment ஆவது பதித்துவிடுகிறேன். இது விகடனில் வந்த கட்டுரை என்று இலா தகவல் தருகிறார். அவருக்கும் விகடனுக்கும் நன்றி! ஓவர் டு விமல்!

1989 தீபாவளி சமயம். கவிதாலயா நிறுவனத்திற்கு மிகவும் இக்கட்டான சூழலை உருவாக்கியிருந்தது. காரணம் இசைஞானி இளையராஜா. தன்னுடைய திரையிசைக்காகத்தான் சினிமா ரசிகர்கள் திரையரங்குகளில் வந்து குவிகிறார்கள் என்பதில் அசைக்க முடியாத, ஆணித்தரமாக நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார் இசைஞானி.

கே.பாலசந்தர்

கே.பாலசந்தர்

புதுப்புது அர்த்தங்கள் திரைப்படத்தினை தீபாவளி ரிலீஸாக கொண்டு வர வேண்டிய சூழலில் இருந்ததால் ‘இயக்குநர் சிகரம்’ கே. பாலசந்தர்
இளையராஜா

இளையராஜா

மிகுந்த பரபரப்பில் இருந்தார். பி்ன்னணி இசைக் கோர்ப்பு மட்டும் முடிந்தால், அடுத்து வெளியீட்டு வேலையில் இறங்கிவிடலாம் என்ற நினைப்பில் இசைஞானிக்காக கவிதாலயா காத்திருந்தது.

அதே நேரம் இசைஞானிக்காக பல திரைப்படங்களின் இசைக் கோர்ப்புகளும் காத்திருந்தன. அவரும் சும்மா இல்லை, கைவசம் 15 திரைப்படங்களை வைத்திருந்தார். ஒரு நாளைக்கு ஒரு திரைப்படத்திற்கென்று கால்ஷீட்டை ஒதுக்கி நோட்ஸ் மட்டும் கொடுத்துவிட்டு, மறுநாள் வேறொரு திரைப்படத்திற்குச் சென்று சளைக்காமல் பணி செய்து கொண்டிருந்தார்.

புதுப்புது அர்த்தங்களில் இசைஞானியின் திரைப்பாடல்கள் அமர்க்களமாக வந்திருக்க, அதே போல் பின்னணி இசையிலும் அமர்க்களப்பட வைக்க வேண்டும் என்பதற்காக இசைஞானியை நேரடியாக இசைக்கோர்ப்புப் பணியில் ஈடுபட வைக்க கவிதாலயா முயற்சி செய்தது. இசைஞானி சிக்கவில்லை. கடும் போராட்டத்திற்குப் பின் அவரிடம் பேசியபோது மிகுந்த கோபப்பட்டுவிட்டாராம்.

ஒரு ஆடியோ கேஸட்டை கொடுத்து, ‘நீங்க கூப்புடுற நேரத்துக்கெல்லாம் என்னால வர முடியாது. நான் வேணும்னா நீங்க வெயிட் பண்ணித்தான் ஆகணும். இல்லைன்னா, நான் ஏற்கெனவே போட்ட டிராக்ஸ் இதுல நிறைய இருக்கு. நீங்களே இருக்குறத பார்த்து போட்டுக்குங்க’ என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டார் இசைஞானி.

இதனை மிகப் பெரிய விஷயமாக எடுத்துக் கொண்ட கவிதாலயா, இனி எந்தத் திரைப்படத்திற்கும் இசைஞானியை அணுகுவதில்லை என்ற முடிவை அப்போதுதான் எடுத்தது.

கோபம்தான். சட்டென்று எழுந்த கோபம். படைப்பாளிகளுக்கு எப்போதுமே ஈகோவும், அதன் பக்கவாத நோயான முன்கோபமும்தான் முதலிடத்தில் இருக்கும். முதலில் வந்தது இசைஞானிக்கு. இது எங்கே போய் முடியும் என்று அப்போது அவருக்கும் தெரியாது. இரண்டாவதாக கோபப்பட்ட இயக்குநர் சிகரத்திற்கும் தெரியாது.

மறு ஆண்டு. மும்பை. தளபதி திரைப்படத்திற்கான பின்னணி இசைக் கோர்ப்புப் பணியில் ராப்பகலாக ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார் இசைஞானி. படத்தில் இடம் பெற்றுள்ள பாடல்களின் இசை, தியேட்டரிலேயே ரசிகர்களை எழுந்து ஆட வைக்கப் போகிறது என்பதை இயக்குநர் மணிரத்னமும், இசைஞானியும் அறிந்ததுதான். அதேபோல் மணிரத்னமும் தான் நினைத்தபடியே பி்ன்னணி இசையும் அதே வேகத்தில், அதே பாணியில் இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லி இசைஞானியிடம் வற்புறுத்திக் கொண்டிருந்த நேரம்.

ஏதோ ஒரு மதிய நேரம் என்கிறார்கள். இருவருக்குள்ளும் ஒரு சிறிய வார்த்தை பிரயோகம் எழுந்து, அது மணிரத்னத்தை ஸ்டூடியோவைவிட்டு வெளியேறச் செய்திருக்கிறது. மறுநாள் விடியற்காலையிலேயே தயாரிப்பாளர் ஜி. வெங்கடேஷ்வரன் சென்னையிலிருந்து மும்பைக்கு ஓடோடிப் போய் இருவருக்குமிடையில் சமாதானம் செய்து பார்த்தும், அது முடியாமல் போனது. இங்கேயும் முதலில் கோபம் எழுந்தது இசைஞானியிடமிருந்துதான். நிமிட நேரம் கோபம்தான். தொடர்ந்து எழுந்தது மணிரத்னத்தின் கோபம்.

இந்த முக்கோண முறைப்பு, தமிழ்ச் சினிமாவில் ஒரு புதிய இசைப் புயலை உருவாக்கப் போகிறது என்று மூவருமே அந்த நேரத்தில் நினைத்திருக்க மாட்டார்கள்! ஆனால் உருவாக்கப்பட்டது. அது காலத்தின் கட்டாயம்! இறைவனின் விருப்பமும் இதுவே.

இப்போது மணிரத்னத்திற்கும் இதே எண்ண அலைகள்தான். தன்னால் மறுபடியும் இசைஞானியை வைத்து வேலை வாங்க முடியாது. அல்லது அவரிடம் பணியாற்ற முடியாது என்பதுதான்.

இந்த நேரத்தில்தான் கே.பி. தனது கவிதாலயா நிறுவனத்திற்காக ஒரு படத்தினை இயக்க வேண்டும் என்று கேட்டு மணிரத்னத்தை சந்தித்தார். சந்தித்த நிமிடத்தில் அதனை ஒத்துக் கொண்ட மணிரத்னம் கதையைவிட, இசைக்கு யாரை அணுகுவது என்கிற தேடலில் மூழ்கிப் போனார்.

அவரை எப்போதும் போல் அன்றைக்கும் சந்திக்க வந்த அப்போதைய விளம்பரப்பட இயக்குநரான ராஜீவ் மேனன், ‘இந்த மியூஸிக்கை கேட்டுப் பாருங்க’ என்று சொல்லி ஒரு ஆடியோ கேஸட்டை மணிரத்னத்தின் கையில் திணித்தார். அது ராஜீவ் மேனனின் ஒரு மூன்று நிமிட விளம்பரத்திற்கு ரஹ்மான் போட்டிருந்த இசை. அந்த இசையைக் கேட்டுவிட்டு அதில் ஈர்ப்படைந்த மணிரத்னம், தொடர்ந்து ரஹ்மான் போட்டிருந்த அனைத்து விளம்பர ஜிங்கிள்ஸ்களையும் வாங்கிக் கேட்டுப் பார்த்துவிட்டு, அப்போதே முடிவு செய்து கொண்டார் இவர்தான் தனது அடுத்த இசையமைப்பாளர் என்று.

ஏ.ஆர். ரஹ்மான்

ஏ.ஆர். ரஹ்மான்

ஒரு ஆட்டோவில் சாதுவாக வந்திறங்கிய அந்தப் பையனைப் பார்த்து, கவிதாலாயா நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்தவர்கள்கூட நம்பவில்லையாம், இவர்தான் நமது அடுத்தப் படத்தின் இசையமைப்பாளர் என்று.

ஆனால் அலுவலகத்தில் இருந்த ஒருவர் மட்டும் டேப் ரிக்கார்டரில் அந்த இளைஞர் போட்டிருந்த விளம்பர இசையைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், சந்தோஷமாக துள்ளிக் குதித்து சம்மதித்தார். அவர் கவிதாலயாவின் தூணாக விளங்கிய திரு.அனந்து. உலக சினிமாவின் சரித்திரத்தையும், கதைகளையும் விரல் நுனியில் வைத்திருந்த அந்த உன்னதப் படைப்பாளி, இந்த இசையமைப்பு வேறு ஒரு ரீதியில் தமிழ்த் திரையுலகைக் கொண்டு போகப் போகிறது என்பதை மிக எளிதாகப் புரிந்து கொண்டு புத்தம் புது இசையமைப்பாளருக்கு முழு ஆதரவு கொடுக்க, சங்கடமில்லாமல், கேள்வி கேட்காமல் கே.பி.யால் இது அங்கீகரிக்கப்பட்டது. அந்த அலுவலகத்தில் உள்ளவர்கள் இப்போதும் சொல்கிறார்கள் படத்தின் பாடல்களை கேட்கின்றவரையில் யாருக்குமே நம்பிக்கையில்லை என்று!

தளபதி வரையிலும் வாலியுடன் இருந்த நெருக்கத்தை, அப்போதைக்கு முறித்துக் கொண்டு புதிதாக வைரமுத்துவுடன் கூட்டணி வைத்தார் மணிரத்னம். இசை ஒலிப்பதிவு செய்யப்பட்டவுடன் படத்தின் அனைத்துப் பாடல்களுமே இந்தியாவையே திரும்பி பார்க்க வைக்கப் போகிறது என்பதை கே.பி.யும், வைரமுத்துவும், மணிரத்னமும் உணர்ந்தார்கள்.

ரோஜா திரைப்படத்தின் ஆடியோ ரிலீஸ் நிகழ்ச்சி சென்னை சோழா ஹோட்டலில் நடந்தபோது பேசிய கே.பாலசந்தர், “இந்தப் படத்தோட இசையமைப்பாளர் ரஹ்மானை எனக்கு அறிமுகப்படுத்த மணிரத்னம் அழைத்து வந்தபோது, நான் கூட ஏதோ எனக்குத் தெரியாத வேற்று மொழிக்காரரையோ, அல்லது வயதான, திரையுலகம் மறந்து போயிருந்த ஒருத்தரையோ அழைத்து வரப்போகிறார் என்றுதான் நினைத்திருந்தேன். ஆனால் வந்தது இந்தச் சின்னப் பையன்தான். ஆனால் படத்தின் இசையைக் கேட்டபோது இது ஒரு புயலாக உருவெடுக்கப் போகிறது என்பதை இப்போது உணர்கிறேன். நிச்சயம் அதுதான் நடக்கப் போகிறது” என்றார். அவருடைய வாக்கு அடுத்த சில வருடங்களில் நிஜமாகவே நடந்துவிட்டது.

வீட்டிலேயே சிறிய அளவில் ஸ்டூடியோ வைத்து அதில் விளம்பரப் படங்களுக்கு இசையமைப்புப் பணிகளைச் செய்து கொண்டிருந்த ரஹ்மான், தனக்குக் கிடைத்த ஒரு நல்ல வாய்ப்பை மிகக் கச்சிதமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டார்.

அதற்கான முழுத் திறமையும் அவருக்குள் இருந்து, அதனை கொஞ்சமும் தயக்கமோ, சோம்பேறித்தனமோ இல்லாமல் சரியான சமயத்தில், கிடைத்த வாய்ப்பை வீணடிக்காமல் அவர் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

இயக்குநர் சிகரத்தின் நிறுவனம் என்கிற பேனர். மணிரத்னம் என்ற மாபெரும் இயக்குநர். இவர்கள் இருவரின் நேரடி பார்வையில் தன்னை பட்டென்று பற்றிக் கொள்ளும் சூடமாக ஆக்கிக் கொண்டு ஜெயித்தது திறமைதான்.

ராஜீவ் மேனன் மட்டும் அன்றைக்கு அந்தச் சூழலில் ரஹ்மானைப் பற்றிச் சொல்லாமல் இருந்திருந்தால்,

இதன் காரணமாக ரஹ்மான், மணிரத்னம் கண்ணில் படாமல் போய் அவர் தான் ஏற்கெனவே யோசித்து வைத்திருந்த ஹிந்தி இசையமைப்பாளர்களையே அழைத்து வந்திருந்தால்,

இந்த ‘ரோஜா’ வாய்ப்பே ரஹ்மானிடம் சிக்காமல் போயிருந்திருக்கும்.

இதன் பின்னால் அவருக்கு யார் இப்படி ஒரு கோல்டன் சான்ஸை கொடுத்திருப்பார்கள் என்று யோசிக்க முடியவில்லை. ஆனால் ரஹ்மான் சொல்வது போல் இது தெய்வீகச் செயல். கிடைக்க வேண்டும் என்று இருந்திருக்கிறது, கிடைத்துவிட்டது.


வேறொரு இயக்குநரால் ரஹ்மான் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருந்தால் முதல் திரைப்படத்திலேயே தேசிய விருதை அவரால் பெற்றிருக்க முடியுமா? சின்னச் சின்ன ஆசை உருவாகியிருக்குமா? அது இயக்குநரின் கற்பனையாச்சே! யோசித்தால் நடந்தும் இருக்கலாம், அல்லது நடவாமலும் இருக்கலாம் என்றுதான் என் மனதுக்குத் தோன்றுகிறது.

இந்த நன்றிக் கடனுக்காகத்தான் ஏவிஎம் நிறுவனம், தனது 150-வது படத்திற்கு ரஹ்மானை இசையமைப்பாளராக புக் செய்துவிட்டு, “யாரை இயக்குநராகப் போடலாம்?” என்று கேட்டபோது ரஹ்மான் தயங்காமல் கை காட்டியது ராஜீவ் மேனனை. தயக்கமே இல்லாமல் ஏற்றுக் கொண்டது ஏவிஎம். நன்றிக் கடன் தீர்க்கப்பட்டது. அத்திரைப்படமும் மாபெரும் வெற்றி பெற்று, ரஹ்மானுக்கே விருதுகளை வாரிக் கொடுத்தது.

ரஹ்மானின் திரையுலக வாழ்க்கை நமக்குச் சொல்கின்ற பாடங்கள் நிறைய!

சிந்துபைரவி படத்தின் பாடல்களைப் போல் ஒரு இயக்குநருக்கு கதைக்கேற்ற சிறந்த பாடல்கள் வேறெங்கே கிடைத்திருக்கும்?

தளபதி படத்தின் இசையைப் போல் ஒரு சூப்பர்ஹிட் கமர்ஷியல் படத்தின் தாக்கத்தை யாராவது உருவாக்க முடியும்?

ஆனால் இந்த இரண்டுமே ஒரு நொடியில் உடைந்து போனதே? அதன் பின் இன்றுவரையிலும் அது போன்ற இசை தமிழ்ச் சினிமாவுக்குக் கிடைக்கவில்லையே? நாம் நிச்சயம் இழந்திருக்கிறோம்!

ஆனால், ‘எல்லா சோகத்திலும் ஒரு வழி பிறக்கும்’ என்பார்கள். ‘எப்பேர்ப்பட்ட துக்கத்திலும் ஒரு செய்தி கிடைக்கும்’ என்பார்கள். இது இங்கே தமிழ்ச் சினிமா ரசிகர்களுக்கு இசைஞானியால் கிடைத்தது.

இளையராஜா என்ற மனிதரின் ஒரு நிமிட கோபத்தின் விளைவு, இப்போது ஆசியக் கண்டத்துக்கே பெருமை…

இந்தியாவுக்கே சிறப்பு…

தமிழ்த் திரைப்பட உலகத்திற்கே ஒரு மகுடம்…

எல்லாவற்றிலும் ஒரு காரண, காரியம் உண்டு. நம்புங்கள்! எல்லாம் இறைவன் செயலே!

Advertisements

எம்.எஸ். விஸ்வநாதன்–25


விமலுக்கும், விகடனுக்கும் நன்றி!

  1. எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் பிறந்தது கேரளாவில் பாலக்காடு அருகில் எலப்புள்ளி என்ற கிராமத்தில் பிறந்த வருடம் 1928 ஜீன் 17.
  2. அன்புக்கு உகந்த மனைவி ஜானகி அம்மாள், கோபி கிருஷ்ணா, முரளிதரன், பிரகாஷ், அரிதாஸ் என நான்கு மகன்கள் லதா மோகன், மதுபிரசாத் மோகன், சாந்தி குமார் என மூன்று மகள்கள். ஆனால், யாருக்கும் இசையில் நாட்டம் இல்லை !.
  3. தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், இந்தி என அனைத்து மொழிகளிலும் சேர்த்து 1,200 படங்கள் மேல் இசை அமைத்திருக்கிறார். கிட்டத்தட்ட, 1951-ல் ஆரம்பித்து 1981 வரை 30 வருடங்கள் எம்.எஸ்.வி-யின் இசை ராஜ்யம்தான் !.
  4. நடிக்கவும் ஆர்வம், `கண்ணகி’ படத்தில் நடிக்க ஆரம்பித்த எம்.எஸ்.வி, `காதல் மன்னன்’, `காதலா…. காதலா’ உட்பட 10 படங்களுக்கு மேல் நடித்து இருக்கிறார். நகைச்சுவையில் கொடி கட்டுவார் எம்.எஸ்.வி !.
  5. இசையில் மகா பாண்டித்யம் பெற்ற எம்.எஸ்.வி. கல்விக்காக பள்ளிக்கூடம் பக்கமே கால் வைத்தது இல்லை !.
  6. மெல்லிசை மன்னருக்கு கலைமாமணி, ஃபிலிம்ஃபேர் வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருதுகள் கிடைத்தன. ஆனால், பேரதிர்ச்சி… தேசிய விருதோ, தமிழ்நாடு அரசு விருதோ இவருக்குக் கிடைக்கவில்லை ! (வருவான் வடிவேலன் படத்துக்காக சிறந்த இசை அமைப்பாளர் விருதை தமிழக அரசிடம் பெற்றார் என்று சாரதா சொல்கிறார்.)
  7. குரு நீலகண்ட பாகவதரிடம் பயின்று கர்னாடக கச்சேரியை தனியாகச் செய்திருக்கிறார். குருவுக்குத் தட்சணை கொடுக்க இயலாமல், அவருக்குப் பணி விடை செய்து அந்தக் கடமையை நிறைவேற்றினார் !
  8. இஷ்ட தெய்வம் முருகன், எந்தக் கணமும், பேச்சுக்கு நடுவிலும் உச்சரிக்கும் வார்த்தையும் `முருகா முருகா’தான் !
  9. மிக அதிகமாக, பீம்சிங், கிருஷ்ணன் பஞ்சு, ஏ.சி.திருலோசந்தர், கே.பாலசந்தர் என இந்த நான்கு டைரக்டர்களிடம் வேலை பார்த்திருக்கிறார், அது தமிழ் சினிமாவின் பொற்காலம் !
  10. சொந்தக் குரலில் பாடுவதில் பெரும் பிரபலம் அடைந்தார் மெல்லிசை மன்னர். குறிப்பாக, உச்ச ஸ்தாயியில் பாடின பாடல்கள் பெரும் புகழ் பெற்றவை,`பாசமலர்’ படத்தில் ஆரம்பித்தது இந்தப் பாட்டுக் கச்சேரி !
  11. எம்.எஸ். விஸ்வநாதன், இசையமைப்பாளர் ராமமூர்த்தியோடு இணைந்து 10 வருடங்களுக்கு மேல் கொடி கட்டிப் பறந்தார். அந்த நாட்களில் விஸ்வநாதன்–ராமமூர்த்தி இணை பெரிதாகப் பேசப்பட்டது. பிறகு, அவர்கள் பிரிந்தார்கள் !
  12. மெல்லிசை மன்னர், சினிமா கம்பெனியில் சர்வராக வேலை பார்த்திருக்கிறார். இப்பவும் நடிகர்களுக்கு காபி,டீ கொடுத்த விவரங்களை நகைச்சுவைளோடு நண்பர்களிடம் சொல்லி மகிழ்வார் !
  13. இளையராஜாவோடு சேர்ந்து, `மெல்லத் திறந்தது கதவு’, `செந்தமிழ்ப் பாட்டு’, `செந்தமிழ் செல்வன்’, என மூன்று படங்களுக்கு இசை அமைந்தார். ஒரு காலத்தில் தனக்குப் போட்டியாளராகக் கருதப்பட்ட இளையராஜாவோடு சேர்ந்து அவர் இசை அமைத்ததே, அவரது விசால மனப்பான்மைக்கு அடையாளம் !
  14. `புதிய பறவை’ படத்தில் 300-க்கும் மேற்பட்ட இசைக் கருவிகளைக் கொண்டு `எங்கே நிம்மதி’ பாடலுக்கு இசைக் கோர்ப்பு செய்தார். `பாகப்பிரிவினை’ படத்தில் `தாழையாம் பூ முடிச்சு’ பாடலுக்கு மூன்றே இசைக் கருவிகளைக்கொண்டு இசைக் கோர்ப்பு செய்தார் !
  15. தன் குரு எஸ்.எம். சுப்பையா நாயுடு இருக்கும்போதே அவருக்கு பாராட்டுக் கூட்டம் நடத்தி, பொற்கிழி அளித்தார். அவர் இறந்த பிறகு இறக்கும் வரை, அவரது கடைசிக் காலம் வரை தன் வீட்டிலேயே வைத்திருந்து இறுதிக் கடமைகள் செய்தார் !
  16. 1965-ல் இந்தியா-பாகிஸ்தான் போரின் முடிவின்போது போர் முனைக்குச் சென்ற குழுவோடு போய், கழுத்தில் ஆர்மோனியத்தை மாட்டிக்கொண்டு காயமுற்ற படை வீரர்களுக்குப் பாடினார். உடன் ஆடிக் காட்டியவர் சந்திரபாபு !
  17. தமிழ்த் தாய் வாழ்த்தான `நீராடும் கடலுடுத்த’ பாடலுக்கு இசைக் கோர்ப்பு செய்த பெருமை எம்.எஸ்.வி-க்கு சேர்கிறது. முதலில் பிறந்த ராகம் எனக் கருதப்படும் மோகனத்தில் இயல்பாக அமைந்த பாடலாக அது சிறப்புப் பெறுகிறது !
  18. உலக இசையைத் தமிழில் புகுத்தி எளிமைப்படுத்திய பெருமையும் இவருக்குத்தான். எகிப்திய இசையைப் `பட்டத்து ராணி’ பாடலும், பெர்சியன் இசையை `நினைத்தேன் வந்தாய் நூறு வயது’விலும், ஜப்பான் இசையைப் `பன்சாயி காதல் பறவைகளிலும்’, லத்தீன் இசையை `யார் அந்த நிலவிலும்’, ரஷ்ய இசையைக் `கண் போன போக்கிலே கால் போகலாமா’விலும், மெக்சிகன் இசையை `முத்தமிடும் நேரமெப்போ’ பாடலிலும் கொண்டு வந்தார் !
  19. `நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்’ படத்தில் இடம் பெற்ற `முத்தான முத்தல்லவோ’ பாடல்தான் 20 நிமிஷங்களில் இவர் இசைக்கோர்ப்பு செய்த பாடல், `நெஞ்சம் மறப்பதில்லை’ பாடல் உருவாகத்தான் இரண்டு மாதம் ஆனது !
  20. இந்தியாவில் முதன் முதலாக முழு ஆர்கெஸ்ட்ராவை மேடையில் ஏற்றி நிகழ்ச்சியை நடத்திக் காட்டியவரும் எம்.எஸ்.வி.தான். சேலத்தில் நடைபெற்ற அந்த இசை நிகழ்ச்சி அந்த நாளில் பெரும் ஆச்சர்யத்தை ஏற்படுத்தியது !
  21. கொஞ்ச வருடங்களுக்கு முன்பு இதய ஆபரேஷன் செய்து கொண்டார். அதற்குப் பின்பு இன்னும் இளமை திரும்பி சுறுசுறுப்பாக இருக்கிறார் !
  22. பியானோ, ஹார்மோனியம், கீ-போர்டு மூன்றையும் பிரமாதமாக வாசிப்பார். சற்று ஓய்வாக இருக்கும் பொழுதுகளில் வீட்டில் பியானோவின் இசை பெருகி நிரம்பி வழியும் !
  23. சினிமா இசையில் இருந்து அதிகமாக ஒதுங்கி இருந்த எம்.எல். வசந்தகுமாரி, பாலமுரளி கிருஷ்ணா, மகாராஜபுரம் சந்தானம், பாம்பே ஜெயஸ்ரீ போன்றவர்கள் மெல்லிசை மன்னரின் இசைக்குக் கட்டுப்பட்டுப் பாடி இருக்கிறார்கள் !
  24. வி. குமார், இளையராஜா, ரஹ்மான், கங்கை அமரன், தேவா, யுவன்ஷங்கர் ராஜா, ஜி.வி.பிரகாஷ் போன்ற அனைத்து இசையமைப்பாளர்களிடமும் பாடி இருக்கிறார். எம்எஸ்வி, தன் இசையறிவை பெரிதாக நினைத்துக் கொள்ளாத பெரும் மனப்போக்கினால் நிகழ்ந்தது இது !
  25. `அத்தான்….. என்னத்தான்….’ பாடலைக் கேட்டுவிட்டு, இந்த மாதிரி பாடலைப் பாட வாய்ப்பு கிடைத்தால், சென்னையிலேயே வந்து தங்கிவிடுவேன்’ என்று ஒரு முறை மேடையில் லதா மங்கேஷ்கர் சொன்னார். கைதட்டலில் அதிர்ந்தது அரங்கம் !

இங்கே சொல்லப்பட்ட பாட்டுகளில் சிலவற்றின் வீடியோக்கள்:

பட்டத்து ராணி

நினைத்தேன் வந்தாய் நூறு வயது

பன்சாயி காதல் பறவைகள்

யார் அந்த நிலவு

கண் போன போக்கிலே கால் போகலாமா

பிற்சேர்க்கை: சாரதாவின் மறுமொழியிலிருந்து – எம்எஸ்வி இசையமைத்த மொத்தப்படங்களின் எண்ணிக்கை 518. இவற்றுள் ராமமூர்த்தியுடன் சேர்ந்து இசையமைத்த படங்கள் 88, இளையராஜாவுடன் சேர்ந்து இசையமைத்தவை 4 , தனித்து இசையமைத்த படங்கள் 426.

சங்கர் கணேஷ், இளையராஜா, ஜி.கே.வெங்கடேஷ், ஆர்.கோவர்த்தனம், ஏ.ஆர்.ரகுமான் ஆகியோர் இவருடைய உதவியாளர்களாகப் பணியாற்றியவர்களே.

வருவான் வடிவேலன் படத்துக்கு இசையமைத்ததற்காக தமிழக அரசு இவருக்கு (தெரியாத்தனமாக) 1978-க்கான சிறந்த இசையமைப்பாளர் விருது வழங்கி விட்டது. (அதாவது தகவல் # 6 தவறு என்று சாரதா சொல்கிறார்.) ஆனால் அடுத்த ஆண்டே (1979) சுதாரித்துக்கொண்டு, எல்லோரும் எதிர்பார்த்த நினைத்தாலே இனிக்கும் படத்துக்கு பதிலாக நிறம் மாறாத பூக்களூக்காக இளையராஜாவுக்கு விருதைக் கொடுத்தது.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்

பிரபல பாடகி சொர்ணலதா(37) மரணம்


இனிமையான குரலால் 23 வருடங்கள் ரசிகர்களை மயங்க வைத்த பாடகி சொர்ணலதா(37) இன்று (12/09/2010) சென்னையில் காலமானார்.

நுரையீரல் நோயால் அவதிப்பட்டு வந்த அவர் சென்னை தனியார் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்தார். சிகிச்சை பலனின்றி இன்று அவர் காலமானார்.

கேரளா பாலக்காட்டை பூர்வீகமாகக் கொண்ட சொர்ணலதா தமிழ், மலையாளம், தெலுங்கு, கன்னடம், இந்தி, உருது உட்பட பல மொழிகளில் 23 ஆண்டுகளாக பின்னணி பாடியுள்ளார். கருத்தம்மா படத்தில் ஏ.ஆர்.ரகுமான் இசையில் இவர் ‘போறாளே பொன்னுத்தாயி…’பாடலை பாடியதற்காக தேசிய விருது பெற்றார்.

இவரின் தந்தை கே.சி.செருகுட்டி பிரபல ஹார்மோனியக் கலைஞர். தாய் கல்யாணி இசைப் பிரியர். கீபோர்டு மற்றும் ஹார்மோனியத்தில் சிறந்த பயிற்சி பெற்றவர் சொர்ணலதா.

மலையாளத்தை தாய்மொழியாகக் கொண்டிருந்தாலும் தமிழ் உச்சரிப்பில் எந்தக் குறையும் சொல்ல முடியாது. சொர்ணலதாவின் திடீர் மரணத்தால் அவரது இசை ரசிகர்கள் துக்கத்தில் ஆழ்ந்துள்ளனர்.

1982ம் ஆண்டு வெளியான நீதிக்கு தண்டனை படத்தின் மூலம் சின்னஞ் சிறு கிளியே கண்ணம்மா என்ற பாரதியாரின் பாடலைப் பாடி இசைஞானி இளையராஜாவால் தமிழ் சினிமாவில் பின்னணி பாடகியாக அறிமுகபடுத்தப்பட்டார்.

தளபதி படத்தில் ’ராக்கம்மா கையத் தட்டு’, சத்திரியன் படத்தில் ‘மாலையில் யாரோ மனதோடு பேச…’, கேப்டன் பிரபாகரன் படத்தில் ‘ஆட்டமா தேரோட்டமா’, சின்னத் தம்பி படத்தில் ‘போவோமா ஊர்கோலம், நீ எங்கே’, என் ராசாவின் மனசிலே படத்தில் ‘குயில் பாட்டு ஓ வந்ததென்ன இளமானே’ போன்ற பாடல்கள் மிகப்பிரபலம்.

  1. எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான் (அலை பாயுதே)
  2. சொல்லாயோ சோலைக்கிளி(அல்லி அர்ஜூனா)
  3. குச்சி குச்சி ராக்கம்மா (பம்பாய்)
  4. உசிலம்பட்டி பெண்குட்டி (ஜெண்டில்மேன்)
  5. அக்கடான்னு நாங்க (இந்தியன்)
  6. மாயா மச்சீந்திரா (இந்தியன்)
  7. அஞ்சாதே ஜீவா (ஜோடி)
  8. முக்காலா முக்காபலா (காதலன்)
  9. காதலெனும் தேர்வெழுதி (காதலர் தினம்)
  10. போறாளே பொன்னுத்தாயி (கருத்தம்மா)
  11. உளுந்து வெதைக்கையிலே (முதல்வன்)
  12. பூங்காற்றிலே.. (உயிரே)
  13. ராக்கோழி ரெண்டும் முழிச்சிருக்கு (உழவன்)
  14. காதல் யோகி (தாளம்)

என்பன உட்பட ஏ.ஆர்.ரகுமான் இசையில் 35க்கும் மேற்பட்ட பாடல்கள் பாடியுள்ளார்.

  1. மலைக்கோயில் வாசலில்(வீரா)
  2. மாடத்திலே கன்னி மாடத்திலே(வீரா)
  3. என்னுள்ளே என்னுள்ளே(வள்ளி)
  4. ராக்கம்மா கையத் தட்டு(தளபதி)
  5. உத்தம புத்திரி நானே(குரு சிஷ்யன்)
  6. நான் ஏரிக்கரை மேலிருந்து (சின்னத்தாயி)
  7. மாசி மாசம் ஆளான பொண்ணு (தர்மதுரை)
  8. மணமகளே (தேவர் மகன்)
  9. ஆட்டமா தேரோட்டமா (கேப்டன்பிரபாகரன்)
  10. நீ எங்கே என் அன்பே (சின்னதம்பி)
  11. போவோமா ஊர்கோலம் (சின்னதம்பி)
  12. மாலையில் யாரோ மனதோடு பேச (சத்ரியன்)

என்பன உட்பட இளையராஜா இசையில் பல ஹிட் பாடல்களைத் தந்துள்ளார்.

தனது இனியைமான குரலால் ரசிகர்களை மதிமயங்க வைத்த ஸ்வர்ணலதா திருமணம் செய்யாமல் வாழ்ந்து வந்தார். சமீப காலமாக நுரையீரல் பாதிப்பால் கஷ்டப்பட்டு வந்த ஸ்வர்ணலதா இதற்காக மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்தார்.

இன்று (12/09/2010) காலை வீட்டில் இருந்தபோது திடீரென வலி ஏற்பட்டது. இதையடுத்து அவரை சிகிச்சைக்காக சென்னை அடையாரில் உள்ள தனியார் மருத்துவமனைக்கு அழைத்து சென்றனர். அங்கு டாக்டர்கள் தீவிர சிகி்ச்சை அளித்தும் பலனின்றி காலமானார்.

அவரது உடல் சாலிகிராமத்தில் உள்ள வீட்டில் பொதுமக்கள் அஞ்சலிக்காக வைக்கப்பட்டுள்ளது. அவரின் மறைவு செய்தி கேட்டு அதிர்ச்சியடைந்த திரையுலக பிரமுகர்கள் மற்றும் ரசிகர்கள் கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்தி வருகிறார்கள். அவரது இறுதிச் சடங்குகள் நாளை (13/10/2010) நடைபெறும் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

(விவரங்களை அனுப்பியது விமல்)

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்

குரு பார்வை II – ஒரு அலசல்


குரு திரைப்படத்துக்கு ராஜனின் தொடரும் விமர்சனம். கிண்டலும் கேலியும் நிறைந்த முதல் பகுதி இங்கே.

கிண்டல் இருக்கட்டும். முதலில் நான் இங்கு சினிமா நெல்லைத் தமிழில் பற்றிப் பேசுவது ஒரு கேலிக்காக மட்டுமே. மணிரத்னத்தின் சினிமா உலகில் அனைவருமே தமிழில்தான் பேசுகிறார்கள் என்பது ஒரு சிறிய கேலிக்குரிய குறையே. எனது முக்கிய குற்றச்சாட்டு படத்தில் எதுவுமே தெளிவாகச் சொல்லப் படவில்லல., மூலப் படத்தை இந்தியில் பார்த்திருந்தாலும் நான் அதையேதான் சொல்லியிருந்திருப்பேன். ஒரு பெரிய பிசினஸ்மேன் எப்படி வளர்கிறான் அவன் என்ன செய்கிறான் என்பதற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப் பட்டிருக்க வேண்டும். இதில் மணி கொஞ்சம் கூட அக்கறை செலுத்தவில்லை. இது போன்ற படங்களின் அச்சாணியே அதுதானே? அதை விட்டுவிட்டு அபிஷேக் பச்சன் பாட்டுப் பாடுவதும் ஆட்டம் ஆடுவதுமாகவே இருக்கிறார். ஒரு கத்துக்குட்டி டைரக்டர் கூட இப்படி ஒரு கூறு கெட்ட கதையமைப்பைத் தேர்ந்தெடுக்க மாட்டான். தயவு செய்து இந்தப் படத்தைப் பார்க்கும் பொழுது கார்ப்பரேட் என்ற இந்திப் படத்தையும் அதில் கதைக்குக் கொடுக்கப் பட்டுள்ள முக்கியத்துவத்தையும் பாருங்கள் அடிப்படை வித்தியாசம் புரியும். இது ஒரு காதல் கதைப் படம் அல்ல, இதில் எதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்க வேண்டும்? இதில் ஏன் இத்தனை ஆடல் பாடல்கள்? பிசினஸ் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு காட்சி கூட தெளிவாக அமைக்கப்படவில்லை. ஏனோதானோவென்றும், குழப்பமாகவும் அவசர அடியாகவும் அமைக்கப் பட்டுள்ளன. மாறாக அவருக்கு இரட்டைக் குழந்தை பிறந்தவுடன் ஒரு பெரிய ஆட்டம் பாட்டம் இதெல்லாம் இது போன்ற படங்களுக்குத் தேவையா? நான் பாப்கார்னுக்குப் பிறகு அளவு கடந்த எரிச்சலுக்கு உள்ளானது இந்தப் படத்தைப் பார்த்த பின்புதான். என்னவிதமான படம் எடுக்கிறோம் அதில் எதை முக்கியமாகச் சொல்ல வேண்டும் என்ற அடிப்படை அறிவு கூட இல்லாமல் ஒரு சினிமா எடுத்தால் எங்கு போய் முட்டிக் கொள்வது? ஒரு வாரென் பஃபெட்டைப் பற்றியோ ஒரு பில் கேட்ஸைப் பற்றியோ நாளைக்கு யாரேனும் சினிமா எடுத்தால் இப்படி எல்லாமா அச்சுப் பிச்சென்று எடுப்பார்கள். சிட்டிசன் கேன் படத்தை ஒரு சிறிய உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளுங்களேன்.

நான் சொல்ல வந்தது இதுதான். மணிரத்னம் காதல் படம் எடுக்கிறாரா, பிஸினஸ்மேன் பற்றி எடுக்கிறாரா என்ற தெளிவு கூட இல்லாமல் ஒரு படம் எடுக்க அதை இத்தனை பேர் பாராட்டும் படி வேறு செய்து ஒரு பொதுப் புத்தியை உருவாக்கியதுதான் அவரது மோடி மஸ்தான் வேலையின் ரகசியம். நான் கேட்ப்பது மிக சிம்பிளானதொரு கேள்வி. இங்கு தனி நபர்களைப் பற்றிய படங்கள் நிறைய வருகின்றன, கம்பெனிகளின் வளர்ச்சி, வீழ்ச்சி பற்றிய படங்கள் வருகின்றன இவற்றில் எடுப்பவர்களுக்கு எவ்விதக் குழப்பமும் கிடையாது மிகத் தெளிவாக சொல்ல வந்த விஷயத்தை மட்டும் சொல்லிப் படம் எடுக்கிறார்கள். இந்த குரு படத்தில் மணி செய்திருப்பது என்ன? பிஸினஸ் சம்பந்தமாக ஒரு காட்சியாவது தெளிவாகக் குழப்பம் இல்லாமல் அள்ளித் தெளித்தது போல் இல்லாமல் எடுக்கப் பட்டுள்ளதா? தான் எடுப்பது மசாலாவா, ஆடல் பாடல் நிறைந்த ம்யூசிக்கலா, பையோகிராஃபியா என்ற தெளிவு இல்லாமல் ஒரு இயக்குனர் இந்தியாவில் மிகப் பிரபால்யம் அடைய முடிகிறது என்றால் யாரை நாம் குறை சொல்வது ?

படத்தின் மிகப் பெரிய குறை எடுத்து கொண்ட விஷயத்தைத் தெளிவாகச் சொல்ல முயலாதது. ஆங்கிலத்தில் நான் நூறு உதாரணம் தரலாம் அதையெல்லாம் விடுங்கள். பக்கத்தில் அதே இந்தியில் எடுக்கப்பட்டுள்ள கார்ப்பரேட் படத்தை போட்டுப் பாருங்கள். அது நிச்சயமாகச் சிறந்த படம் அல்ல. இருந்தாலும் அதைப் பாருங்கள். அப்புறம் இந்த குருவையும் பாருங்கள் அதன் பிறகு நான் என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்பது புரியும். அழகான பெண்களும், அழகான இடங்களும், ஒத்திசைந்த ஆடல்களும் அகலத் திரையும் இருந்து விட்டால் உங்களுக்கு மக்களுக்கு படம் பிடித்துப் போய் விடுகிறது. அதை நன்றாக பிருமாண்டமான விஷுவலாக காண்பிக்க மணிரத்தினம் தெரிந்து வைத்திருக்கிறார். நல்ல சினிமா என்பது அதையெல்லாம் தாண்டியது

தன்னை இலக்கியவாதி என்று தானே சொல்லிக் கொள்ளும் ஒருவர் சிலாகிக்கும் இடங்களைப் பாருங்கள் ஐஸ்வர்யா அபிஷேக்கைப் பார்த்து முழுங்குகிறாராம் அடக் கண்றாவியே? அதுவா படத்தின் மையக் கரு? அப்புறம் வித்யா பாலனின் நடிப்பு குறித்து சிலாகிக்கிறார். அது சாதாரண ரோல். படத்தில் அவர் பாத்திரம் எதற்கு வைக்கப் பட்டதென்றே எனக்குப் புரியவில்லை. அது ஒரு தனி டிராக்காக ஓடுகிறது, மாதவன் ஏதோ இன்வெஸ்டிகேட்டிவ் ஜர்னலிசம் பண்னுகிறாராம் அது என்ன இன்வெஸ்டிகேஷனோ என்ன ஜர்னலிசமோ, அப்புறம் தன் பத்திரிகை அதிபர் பொண்ணண ஒரு நாள் கொட்டும் மழையில் காதலித்துக் கல்யாணம் செய்து கொள்கிறார். சரி அதுக்கும் படத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்? சரியான எரிச்சல் அந்த சைட் டிராக். குருபாய் எப்படி வளர்ந்தார் எப்படி அரசாங்கத்தை ஏமாற்றினார் என்று காமிங்கடா என்றால் யாரோ ஒருவர் சக்கர நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருக்கிறாராம் அவரை யாரோ ஒருவர் காதலிக்கிறாராம் அதை விலாவாரியாகக் காண்பிக்கிறார்கள் எதற்கு அது? அது படத்தில் தனியாகத் தொங்குகிறது.

இந்த சினிமாவில் ஒரு புண்ணாக்கும் இல்லை. ஒருவர் சாதாராண நிலையில் இருந்து இந்தியாவிலேயே பெரிய தொழிலதிபர் ஆகிறார் என்றால் அதில் சொல்வதற்கு எத்தனை விஷயங்கள் இருக்கும்? அவர் எப்படி ஆரம்பத்தில் உழைத்தார்? முதலில் எப்படி என்ன பிசினஸ் செய்தார் அதில் எப்படி வெற்றி பெற்றார்? எப்படி அரசாங்கத்தை வளைத்து தன் சட்டைப் பையில் வைத்துக் கொண்டார்? பிரதம மந்திரியும் அரசாங்கமும் ஏன் அந்த நிறுவனத்துக்குச் சாதகமாக இருந்தார்கள்? என்ன என்ன விதி மீறல்களை எப்படி எப்படிப் பண்ணினார் என்பதையெல்லாம் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும் அல்லவா? அத்தாம் பெரிய கம்பெனியின் எம்டிக்கு யுஎஸ்ஏக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் வித்தியாசம் தெரிவதில்லை, இதை விட ரிலையன்ஸை கேவலப்படுத்த முடியாது. அப்புறம் ஏதோ எக்சைஸ் ஊழல், விதி முறை மீறல் என்பதும் போகிற போக்கில் பேப்பரில் ஹெட்லைனாக மட்டுமே வரும். அட அது என்ன பிசினஸ் இவர் என்ன செய்தார் அதில் என்ன விதி முறை மீறல் இதையெல்லாம் சொல்ல எவ்வளவு நேரம் ஆகும்? அதையெல்லாம் சொல்லாமல் சும்மா முணுக்கென்றால் அத்தாம் பெரிய நிறுவனத்தை நடத்துபவர் ஒரு நூறு பேருடன் சேர்ந்து கொண்டு டப்பாங்குத்து ஆடுகிறார். இத்தனை பாடல்களை எடுத்த நேரத்தில் கதையை உருப்படியாகச் சொல்லியிருந்தால் ஒரு முழுப் படம் பார்த்த உணர்வு இருந்திருக்கும்.

சும்மா எல்கேஜி பசங்க டிராமா போட்ட கணக்கா ஒரு சினிமா. படு அமெச்சூர்த்தனம். சும்மா மணிரத்னத்தின் பெயரையும் ரஹ்மான் பெயரையும் போட்டு என்ன கழிசடையை எடுத்தாலும் அதைப் பார்த்து விட்டு ஆகா ஓகோ என்று சொல்ல நாலு பேர். இதுதான் இந்த நூற்றாண்டிலேயே சிறந்த படம் என்று அமெரிக்காவில் எழுத நாலு கோமாளிகள். அமெரிக்கா பத்திரிகையில் இந்தியாவில் இருந்து உரிய மார்க்கெட்டிங் பண்ணினால் இது என்ன இதுக்கு மேலேயும் எழுதுவார்கள். லகானை இந்தியாவின் சிறந்த படம் என்று எழுதுகிறவர்கள் இதை எழுத மாட்டார்களா என்ன?

மணிரத்னம் இது போன்ற போலித்தனமான அறிவு ஜீவிப் படங்கள் எடுப்பது ஒரு தொடர் வியாதியாகவே வைத்திருக்கிறார். இந்தப் படத்தைப் பார்த்த்து விட்டு நான் மதிக்கும் ஒரு தேர்ந்த விமர்சகர் சொன்னது:

மணிரத்னம் சினிமா என்ற மீடியத்தை அறிந்தவர் என்றே நான் நம்புகிறேன். ஆனால் அவர் மீடியம் பற்றிய தன் அறிவிற்கும் பொதுவாக் தனக்கும் தான் கையாள் எடுத்துக்கொள்ளும் விஷயத்திற்கும் உண்மையாக இருப்பதில்லை. நிறைய காசு சம்பாதிக்க வேண்டும். அதுதான் குறி. ஆனால் அதே சமயம் வியாபார சிந்தனையே மேலிட்டிருப்பாதாகவும் காட்டிக் கொள்ளக் கூடாது. பெரிய சினிமா கலைஞ்னாக, நிகழ்கால சரித்திரத்தைப் பதிவு செய்பவனாக, மற்ற வணிக சினிமாக்காரர்களீடமிருந்து வேறுபட்டவனாக பல விஷயங்களில் முன்னோடியாக காட்டிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற் ஆசை. அதில் அவர் பிரமாதமாக வெற்றியடைந்துள்ளார். தன் பாவலாக்களையெல்லாம் கலை, சரித்திரம், அறிவார்த்தம், உத்தி சோதனை என்றெல்லாம் நம்பச் செய்து ரொம்பப் பேரை முட்டாளாக்கியுள்ளார். அவர் இன்னொரு ரக ரஜனி, நம் சினிமா சந்தையில். ரஜனி ஒரு பாமர மணிரத்னம். மணிரத்னம் ஒரு எலீட்டிஸ்ட ரஜினி.

எவ்வளவு உண்மையான அவதானிப்பு!

பின்குறிப்பு: ஒரு இலக்கியவாதி ஆஹா ஓஹோ என்று புகழ்ந்தார் என்றும் ஒரு தேர்ந்த விமர்சகர் இப்படி சொன்னார் என்றும் ராஜன் எழுதுகிறார். அவர்கள் யார் யார் என்றும் சொன்னால் நன்றாக இருக்கும்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படங்களின் பட்டியல், ராஜன் பக்கங்கள்

தொடர்புடைய பதிவுகள்: குரு பார்வை I

குரு பார்வை I – நெல்லைத் தமிழும் தையத்தக்கா ஆட்டமும்


ராஜன் இந்த தளத்துக்கு வருபவர்களுக்கு தெரிந்தவர். அவர் மணிரத்னம் இயக்கிய குரு திரைப்படத்துக்கு இந்த விமர்சனத்தை எழுதி இருக்கிறார். கொஞ்ச நாள் முன்னால் அனுப்பினார், போட லேட் ஆகிவிட்டது. இந்த விமர்சனத்தில் எனக்கு முழு இசைவு கிடையாது. ஆனால் அவர் நக்கலை ரசித்தேன். இன்னும் ஒரு பகுதி வரும். ஓவர் டு ராஜன்!

எனக்கு குரு பார்வை சரியில்லை என்று ஜோசியத்தில் இருந்தது போலும், வெள்ளிக்கிழமை இந்தியன் ஸ்டோர்ஸுக்குச் சென்ற பொழுது என்னை பார்த்து விதி சிரித்துக் கொண்டிருந்தது தெரியாமல் அங்கு ஓசிக்குக் கிடைக்கும் ஒரு தமிழ்ப் பட டிவிடியை தொட்டுவிட்டேன். வழக்கமாகத் தமிழ் பட டிவிடி ஓசியில் கொடுத்தால் கூட இடது கையால் கூட தொடுவதில்லை. அந்த விரதத்தைத் தொடர்ந்திருந்தால் ஒரு மஹா துர்ப்பாக்கிய நிலையில் இருந்து தப்பியிருப்பேன். என் கெட்ட நேரம், நான் குருவைப் பார்த்துத் தொலைக்க வேண்டியதாயிற்று. கிரக குருவை அல்ல குரு என்ற மணிரத்னத்தின் ஒரு பாடாவதியான படு திராபையான படு அபத்தமான திரைப் படத்தை. நான் சமீபத்தில் பார்க்க நேர்ந்த மிகக் கொடுமையான மோசமான திரைப்படம் குரு. இந்த இயக்குனனரையா போயும் போயும் இந்தியாவில் சிறந்த இயக்குனர் என்கிறார்கள்? பரிதாபம். இவர்தான் இந்தியாவின் சிறந்த இயக்குனர்களில் ஒருவர் என்றால் நிச்சயமாக இந்திய சினிமா தன் அந்திமக் காலத்தில் இருக்கிறது என்பேன் நான்.

நான் வழக்கமாக டப்பிங் படங்களைப் பார்ப்பது இல்லை. தெலுங்கு படங்களைத் தமிழில் “கொன்று விடுவேன் உன்னை நான் நேற்று’ என்ற ரீதியில் டப் செய்து கொல்லுவார்கள். அந்தக் காலத்தில் தமிழில் தனியாகத் தமிழினத் தலைவரின் வாரிசுகள் சன் டி வி ஆரம்பிக்கும் முன் , தூரதரிசனில் மத்தியான வேளைகளில் ஜூனூன் என்று தொடர் போடுவார்கள். தமிழை ஒழிக்க இந்திக் காரர்கள் திட்டமிட்ட போட்ட டப்பிங் சதி அந்தத் தொடர்கள். கேட்க்கக் கர்ண கடூரமாய் இருக்கும். அதையும் நம் தாய்க்குலங்கள் விடாது பார்ப்பார்கள். இவ்வளவு மோசமான தொடரையே இவ்வளவு மோசமான தமிழில் சலிக்காமல் பார்க்கும் நம் தாய்க்குலங்களைக் கண்ட தைரியத்தில்தான் அதை விட மோசமான சீரியல்களை அதை விட மோசமான தமிழில் கொடுத்து இன்று வரை காண்பித்து அழ வைத்து காசு பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் சன், ஜெயா எல்லோரும். குரு டிவிடியைப் பார்க்க எடுத்தது ஒரு கெட்ட நேரம் என்றால் அதிலும் தமிழில் டப் செய்யப்பட்ட வெர்ஷனைப் பார்க்க எடுத்தது என் கெட்ட நேரத்தின் உச்சம். எனக்குக் கிடைத்த double whammy.

படம் ஆரம்பத்தில் திருநெல்வேலி மாவட்டம் இலஞ்சிக் கிராமம் என்று போட்டுவிட்டு ஏதோ குஜராத்திக் கிராமத்தைக் காண்பிக்கிறார்கள். அதில் ஒருவர் குல்லா போட்டுக் கொண்டு, பஞ்சகச்ச வேஷ்டி கட்டிக் கொண்டு ஒரு ப்ளாக் போர்டைப் பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டு திறந்த வெளியில் உட்கார்ந்திருக்கிறார். பக்கத்தில் ஒரு கரும் பலகையும் அதில் ஒரு கட்டம் முக்கோணம் வரையப் பட்டிருப்பதால் அவர் கணக்கு வாத்தியார் என்றும் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் கொடுமை, இப்படி ஒரு சிந்தனைப் பஞ்சம் அந்த இயக்குனருக்கு. அந்த வடநாட்டு பனியா நெல்லைத் தமிழில் பேசுவது அடுத்த தமாஷ். அவரைச் சுற்றி ஒரு பெஹன்ஜி வட நாட்டு மார்வாரி சேலையில், இரண்டு இளைஞர்கள் பைஜாமா குர்தாவில் இருந்து கொண்டு எல்லோரும் நெல்லைத் தமிழ் (அதுவும் சினிமாத்தனமான நெல்லை accent) பேசுகிறார்கள். இலஞ்சி என்பது குற்றாலத்துக்கு அருகில் இருக்கும் அழகிய கிராமம். அங்கிருக்கும் சுப்பிரமணிய சுவமி கோவில் பிரபலம்,. அங்கிருந்து பார்த்தால் குற்றால அருவி தெரியும். எங்கேயோ இருக்கும் குஜராத்/ராஜஸ்தான் கிராமத்ததக் காட்டி அதை ஏன் இலஞ்சி என்று அழைக்க வேண்டும்? அந்த ஊரின் பெயரிலேயே சொல்லி அவர்கள் பேசுவதை மட்டும் டப் பண்ணியிருக்கலாமே? இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த இயக்குனருக்கு இந்த அளவுக்கா புத்தி வறட்சி? அந்தக் கிராமத்தில் இருக்கும் கழுதை கூட வட இந்தியக் கழுதை என்பது பார்த்தவுடன் தெரியும் பொழுது எதற்குத் தேவையில்லாமல் இந்த இலஞ்சி பெயரும் திருநெல்வேலித் தமிழும்? ஏன் இந்த ஹம்பக் காட்சி மற்றும் உச்சரிப்புப் படுகொலை? மணி ரத்தினம் கொஞ்சமாவது யோசித்திருப்பாரா இந்த அபத்தம் குறித்து? முதல் காட்சியில் தொடங்கி இறுதிக் காட்சி வரை படம் முழுக்க சுத்த அபத்தக் களஞ்சியம்.


மையா மையா பாட்டு

பையன் ஃபெயிலாகி விட்டதால் துருக்கிக்குப் போகிறான். துருக்கியிலும் பாருங்கள் எல்லோருமே நெல்லைத் தமிழில் பேசுகிறார்கள் 🙂 இப்படி இஸ்தான்புல் தென்காசிக்குப் பக்கத்து ஊர் என்பது இந்தப் படத்தைப் பார்க்கும் வரை எனக்குத் தெரியாது அப்படி ஒரு நெல்லைத் தமிழ் கொஞ்சுகிறது. எல்லோரும் ஏலே எலே போட்டுப் பேசிக் கொள்கிறார்கள். அங்கு சென்றதும் இந்தப் பையன் என்ன செய்கிறான் என்பது எல்லாம் காட்டப்படுவதில்லை. ஒரு பெல்லி டான்சரின் ஆட்டதுக்குப் போய் விடுகிறான். அங்கு ஒரு பெண்மணி கடுமையான துணிப் பஞ்சத்தில் தன் நீண்ட இடுப்பையும் அதை விட நீண்ட கால்களையும், செழுமையான மேல்புறங்களையும் காண்பித்து காக்காய் வலிப்பு வந்தவர் போல் என்னவோ சொல்லிக் கொண்டு ஜிங் ஜிங் என்று குதித்துக் கொண்டிருக்கிறார். நடனமாம் அது. ஆனால் பாருங்கள் அவர் துருக்கியில் ஆடையில்லாமல் ஆடினாலும் கூட அவர் தன் தாய்த் தமிழை மட்டும் மறப்பதேயில்லை. அவர் பாடியதை உற்றுக் கேட்டதில் காதல், தேன், உயிர், என்று வையிற முத்துவின் வழக்கமான தமிழ் பாடல் வார்த்தை மாட்ரிக்ஸில் காணப்படும் வார்த்தைகள் கேட்க்க முடிந்தது. ஆக அவர் தமிழில்தான் பாடினார் அதுவும் துருக்கியில். அப்புறம் துருக்கிக்கு வேலைக்கு வந்த இந்த இலஞ்சிக்காரப் பையன் பெரிய பையனாகி ஏதோ பிசினஸ் பண்ணுகிறேன் என்கிறான் அது என்ன பிசினஸ் என்பதை இயக்குனரும் சொல்வதில்லை, நாமும் கேட்பதில்லை. அப்புறம் திடீரென்று ஒரு பெட்ரோல் ரிஃபைனரியைக் காட்டி அதன் ஆங்கில மேனேஜர் இந்தப் பையனைப் பாராட்டி ப்ரோமோஷன் கொடுத்து விடுகிறார். அவர் சொல்லுவதை ஒரு அதிகாரி பையனிடம் சொல்லுகிறார். வேறு எதிலே? திருநெல்வேலித் தமிழிலில்தான் 🙂 ஆக துருக்கியில் பாதி பேர் திருநெல்வேலித் தமிழ்தான் பேசுகிறார்கள் என்பது மட்டும் எனக்கு குன்ஸாகப் புரிந்தது. இவர்கள் எல்லோரும் கோட்டு சூட்டுப் போட்டுக் கொண்டு திரியும் பொழுது அந்தப் பெண்மணி மட்டும் பாவம் மேலே ஒரு சின்னத் துண்டு கீழே ஒரு சின்னக் கைக்குட்டையைக் கட்டிக் கொண்டு ஆடுகிறார். எதற்காக ஆடுகிறார் அவருக்கும் இந்தப் பையனுக்கும் என்ன சம்பந்தம், இவன் என்ன வேலை பார்க்கிறான் எப்படிச் சம்பாதிக்கிறான் என்றெல்லாம் யாரும் கேட்டு விடக் கூடாது மூச். அப்புறம் இந்தப் பையனும் மீண்டும் குஜராத்தில் உள்ள திருநெல்வேலி மாவட்டத்து இலஞ்சிக் கிராமத்துக்கே திரும்ப வந்து விடுகிறான்.

அப்புறம் ஊரில் அதுதான் குஜராத் இலஞ்சியில் எல்லோரு நெல்லைத் தமிழ் பேசி வரவேற்கிறார்கள். அந்த ஊரில் ஒரு பெண் அருவி, குளம், ஆறு என்று ஓடிப் போய் ஓடிப் போய் ஒரு பாடலைப் பாடிக் கொண்டே பல்வேறு தினுசாக ஆடுகிறார். அவர் முதுகுப் பக்கத்தை மட்டும் அந்தப் பாழாய்ப் போன இலஞ்சிக் கிராமத்தில் மறைக்க துணியில்லாத கொடுமை பாருங்கள். முதுகு முழுக்க எப்பொழுதும் திறந்தே கிடக்கிறது 🙂 குளிராதோ பாவம்? கிராமங்களில் ஆண்கள் திறந்த மார்புடன் திரிவது போல் அந்த இலஞ்சிக் கிராமத்தில் அந்தப் பெண் மட்டும் திறந்த முதுகுடன் குளம் குட்டை மரம் காடு என்று துள்ளிக் குதித்து ஆடிப் பாடுகிறார். ஏன் அப்படி ஆட வேண்டும்? மணிரத்தினத்துக்கே வெளிச்சம். அப்புறம் ஒரு ரயிலில் ஓடிப் போய் அழுது கொண்டு எங்கோ போகிறார். ஆனால் அதே டிரெயினில் துருக்கிப் பையனும் திரும்பி வர அதே டிரெயின் மீண்டும் அதே ஊருக்கே வருகிறது அந்தப் பெண் அதே ஊரில் ஏறி அதே ஊரில் இறங்குகிறார் 🙂 இதெல்லாம் படத்தில் காமெடிக் காட்சிகளில் சேர்க்க வேண்டும். அப்புறம் அந்தப் பெண்ணையே கலியாணம் செய்து கொண்டு அவரையும் அவரது தம்பியையும் கூட்டிக் கொண்டு பாம்பேக்குக் குடியேறிவிடுகிறார் குரு. அப்படிக் கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டவுடன் ஒருமுறை இரண்டு பேரும் சேர்ந்து அப்புறம் இன்னும் ஒரு நூறு தடியன்களும் சேர்ந்து கொண்டு தும் தும் என்று குதிக்கிறார்கள் நடனமாம். எதற்கு அப்படி காக்கா வலிப்பு வந்தது போல் எல்லோரும் ஆட வேண்டும் என்பது எனக்குப் புரிவதில்லை. படத்தில் பத்து நிமிடத்துக்கொரு முறை இது போல காரண காரியம் இல்லாமல் ஒரு 100 பேர் சேர்ந்து கொண்டு இந்த குருவுடனும் அவன் மனைவியுடனும் என்று குதியோ குதி என்று குதித்துக் கொண்டே ஆடுகிறார்கள். இப்படி யாரேனும் நிஜ வாழ்வில் செய்தால் இடுப்பு சுளுக்கி கொண்டு விடும் அல்லது பைத்தியக்கார ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்து விடுவார்கள். இப்படியாக கால்வாசிக் கதை நெல்லைத் தமிழும், துருக்கியும், அரைகுறை காக்கா வலிப்பு நடனமுமாகச் செல்கிறது. எனக்கு இதற்கு மேல் தாங்கவில்லை. மகா போர். கொட்டாவி கொட்டாவியாக வந்தது. இந்தக் கண்றாவியைத் தொடர்ந்து பார்ப்பதற்குப் பதிலாக ஏதாவது படிக்கலாம் என்று புத்தக அலமாரியில் கைக்குக் கிடைத்த இரும்பு குதிரைகள் எடுத்து படிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன்.

அப்புறம் இன்று காலை எழுந்து மிகுந்த தயக்கத்துடன் மணிரத்தினம் படம் என்றால் ஏதாவது ஒரு சில காட்சிகளாவது நன்றாக இருக்கும் மனம் தளர வேண்டாம் என்று மனதைத் தேற்றிக் கொண்டு மீண்டும் டிவிடி ப்ளேயரை முடுக்கினேன். பம்பாய்க்குச் சென்ற ஹீரோ ஏதோ சந்தையில் எல்லோரும் கூச்சலாய் கத்திக் கொண்டிருக்கும் இடத்தில் போய் தான் பிசினஸ் பண்ண வந்திருக்கிறேன் என்கிறார். அதென்ன பிசினஸோ? அங்கும் பாருங்கள் ஏலம் கொடுக்கும் ஒருவர் இவரிடம் தமிழில் பேசுகிறார். ஆக உலகம் முழுக்க எல்லோரும் தமிழில்தான் பேசுகிறார்கள். அவரோ இங்கு பிசினஸ் பண்ண லைசென்ஸ் வேண்டும் நீ போய் காண்டிராக்டரிடம் லைசென்ஸ் லெட்டர் வாங்கினால்தான் இங்கு பிசினஸ் பண்ண முடியும் என்கிறார். இவரும் அந்தக் காண்டிராக்டரைப் பார்த்து ரெக்கமண்டேஷன் லெட்டர் கேட்கிறார், தமிழில்தான். வீட்டுக்கு வந்து பொண்டாட்டியைக் கொஞ்சுகிறார்.லெட்டர் கிடைக்க வில்லை. அப்புறம் ஒரு பத்திரிகை அதிபரை சந்திக்கிறார். அவரும் தமிழிலேயே பேசுகிறார் என்பதை நான் சொல்லவும் வேண்டுமோ? அவர் மூலம் அந்தக் காண்டிராக்டரை எதிர்த்து ஏதோ நீயூஸ் போடுகிறார். ஒரு மண்ணும் புரியவில்லை. அப்புறம் அந்த காண்டிராக்டர் விலகி விட இவர் பிசினஸ் தொடங்குகிறார். ஏதோ சீமா சில்க் என்று ஏதோ சில்க் வாங்கி விற்கிறாராம் அதையெல்லாம் விபரமாகக் காட்டவில்லை. 100 பேரோடு சேர்ந்து குத்துப்பாட்டு டான்ஸ் ஆடுவதைக் காண்பிக்கவே டைரக்டருக்கு நேரம் பற்றவில்லை அதற்கு மேலே என்ன பிசினஸ் என்ற விபரம் எல்லாமா காட்டப் போகிறார்?

அப்புறம் அவர் ஒரு பாக்டரி கட்டப் போவதாகச் சொல்லுகிறார். பொண்டாட்டியும் மச்சானும் கோபித்துக் கொண்டு ஊருக்குப் போய் அங்கு அந்தப் பெண்டாட்டி மீண்டும் பரதம், கதக், கதகளி, வலிப்பு, ராப், ஒடிசி போன்று எல்லாவகை நடனங்களையும் திறந்த முதுகுடன் காடு ஏரி குளம் குட்டை எல்லாவற்றிலும் போய் போய் ஆடிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது பம்பாயில் இவர் பெரிய பணக்காரராகி பென்ஸ் கார் வாங்கி விடுகிறார். மீண்டும் ரெண்டு பேரும் சேர்ந்துவிட அதற்கு ஒரு டான்ஸ் ஆடுகிறார்கள். இவரை ஆரம்பத்தில் ஆதரித்த பத்திரிகை அதிபர் இவரது பிஸினஸ்ஸில் நேர்மையில்லை என்று சொல்லி பத்திரிகையில் இவரது நிறுவனத்தைக் கிழி கிழியெனக் கிழிக்கிறார். குருபாய் ஏதோ பெட்ரோல் கம்பெனி ஆரம்பித்து நடத்துகிறார் என்பது மட்டும் குன்ஸாகப் புரிகிறது அதையும் போகிற போக்கில் சொல்லுகிறார்கள். கம்பெனியின் போர்ட் மீட்டிங் திறந்த வெளியில் நடக்கிறது. அவரும் அரசியல்வாதி மாதிரி பேசுகிறார். மக்கள் கை தட்டுகிறார்கள் எனக்குத் தலை சுற்றியது. அப்புறம் இவருக்கும் அந்தப் பத்திரிகைக்கும் பெரிய லடாய். அந்தப் பத்திரிகைக்காரருக்கு ஒரு பெண் இருக்கிறாள் அவருக்கு ஏதோ நோய் அவளை ஒரு நிருபர் காதலிக்கிறார். மழையில் நின்று கொண்டு இருவரும் பேசிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். கஷ்டம்., அந்தப் பத்திரிகக நிருபர் ஏதோ துப்பறிந்து குருபாய் கம்பெனியைப் பற்றி எழுதி விட கம்பெனி மூடி விடுகிறார்கள் ஜெனரல் பாடி மீட்டிங் கொட்டும் மழையில் திறந்த வெளியில் நடக்கிறது. ஸ்டாக் ஹோல்டர்ஸ் எல்லோரும் குடையைப் பிடித்துக் கொண்டு குருபாயைத் திட்டுகிறார்கள். குருபாய்க்கு ஸ்டிரோக் வந்து பக்க வாதம் வருகிறது. அரசாங்கம் கமிட்டி போட்டு விசாரிக்கிறது. அப்புறம் அவர் வீராவேசமாக ஒரு நீண்ட வசனம் பேசியவுடன் விட்டு விடுகிறது. சுபம்.

கடைசி வரை அது என்ன பிசினஸ் அதில் என்ன ஊழல் செய்கிறார் எப்படி அரசாங்கத்தை விலைக்கு வாங்குகிறார் போன்ற எவ்வித விபரங்களும் தரப்படுவதில்லை. நாயகிகளுக்கு ஏற்பட்ட துணி பஞ்சம் போலவே இயக்குனருக்கு லாஜிக் பஞ்சம், கதைப் பஞ்சம் எல்லாம் வந்துவிட டான்ஸ் பாட்டு என்று கர்ண கடூரமான கொடுமையான பாடல்களுக்கு வலிப்பு நடனம் ஆடுவதுதான் படம் முழுக்க நடக்கிறது. இந்தப் படம் ஏதோ திருபாய் அம்பானியைப் பற்றியது என்று யாரோ சொன்னார்கள் என்று இதை எடுத்துப் பார்த்த என்னைப் பிஞ்ச செருப்பால் அடிக்க வேண்டும். எந்த கம்பெனி CEO வேலை வெட்டி இல்லாமல் எப்ப பார்த்தாலும் குலுக்கி குலுக்கி ஆடிக் கொண்டிருக்கிறான்? கம்பெனியின் டைரக்டர்களைக் கோமாளி ரேஞ்சுக்குக் காண்பிக்கிறார்கள். திருபாய் அம்பானி மீது மணிரத்தினத்துக்கு என்ன கோபமோ? படத்தில் நாயகிக்கு முதுகுப் பக்க ஆடை மிஸ்ஸிங் போலவே கதையும் லாஜிக்கும் நேர்த்தியும் கோர்வையும், ரசனையும் மிஸ்ஸீங். இதற்கு மேலே கேவலமாக ஒரு சினிமாவை டி.ராஜேந்திரன் கூட எடுத்து விட முடியாது. இதே இந்தியில் கார்ப்பரேட் என்று ஒரு படம் வந்தது,. அதில் கதையும் லாஜிக்கும் திருப்பங்களும் சுவாரஸ்யமாக வைக்கப் பட்டிருக்கும். அந்தப் படம் நிஜமாலுமே ஒரு கார்ப்பரேட் பனிப்போர் அதில் நிலவும் சண்டைகளைப் பற்றிய ஏறக்குறைய நிஜப் படம். மதுர் பண்டார்கரின் படம். மணிரத்தினம் போன்ற பிரபல இயக்குனர்கள் இப்படி எத்தனை நாளுக்குத்தான் போலியான செயற்கையான சினிமாக்களைக் எடுத்துக் கொண்டிருக்கப் போகிறார்கள். கார்பரேட் படம் என்றால் கார்ப்பரேட் படம் எடுங்க சாமிகளா? ஒரு மட்டமான பாப் ஆல்பத்தை எடுத்து விட்டு திருபாய் அம்பானியைப் பற்றி எடுத்திருக்கிறேன் என்று சொல்வது மகா அயோக்கியத்தனம். ஏ ஆர் ரஹ்மான் இசை, ஐஸ்வர்யா மற்றும் ஷரவாத்தின் சதை, குலுக்கல் டான்ஸ்களை மட்டுமே நம்பி ஒரு திராபை படத்தை எடுத்துள்ளார்கள். மணிரத்தினமும் ரஹ்மானும் பேசாமல் ரிட்டையர் ஆகி விடுவது நமக்கு நல்லது. கொஞ்சமும் ரசனையற்ற மூளளயற்ற ஒரு சினிமா. பிலிமுக்குப் பிடித்த கேடு.

உங்களுக்கு கடும் எதிரிகள் யாராவது இருந்தால் இந்தப் படத்தைப் பார்க்கச் சொல்லி சிபாரிசு செய்யுங்கள்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படங்களின் பட்டியல், ராஜன் பக்கங்கள்

பத்மவிபூஷன்/பத்மபூஷன்/பத்மஸ்ரீ பெற்ற சினிமா ட்ராமாக்காரர்கள்


    பத்மவிபூஷன் விருதுகள்:

இப்ராஹீம் அல்காஜி புகழ் பெற்ற நாடக இயக்குனர். தேசிய நாடகப் பள்ளியின் (நேஷனல் ஸ்கூல் ஆஃப் டிராமா) இயக்குனராக இருந்தவர். ஒரு விதத்தில் இவரும் உமையாள்புரம் சிவராமனைப் போன்றவர்தான். திறமை நிறைந்தவர், ஆனால் அவரது சின்ன வட்டத்துக்கு வெளியே அதிகம் அறியப்படாதவர். இப்படிப்பட்டவர்களை recognize செய்த இந்திய அரசுக்கு ஒரு சபாஷ்!

ஜொஹ்ரா செகல் நடனத்தில் பேர் பெற்றவர். நாடக நடிகை. ஆனால் அவரை சீனி கம் திரைப்படத்தில் அமிதாபின் அம்மாவாக நடித்தவர் என்று சொன்னால் அடையாளம் கண்டு கொள்வது சுலபமாக இருக்கும். பாஜி ஆன் தி பீச், தில் சே/உயிரே, பெண்ட் இட் லைக் பெக்கம், கல் ஹோ ந ஹோ மாதிரி பல படங்களில் தலை காட்டி இருக்கிறார். முக்கால்வாசி சுர் என்று பேசும் பாட்டி ரோல். இவரையும் recognize செய்த இந்திய அரசுக்கு ஒரு சபாஷ்!

    பத்மபூஷன் விருதுகள்:

இளையராஜா, ரஹ்மான், ஆமிர் கான் ஆகியவர்களை பற்றி புதிதாக சொல்ல என்ன இருக்கிறது? ஏற்கனவே எழுதிய பதிவு இங்கே.

மல்லிகா சாராபாய் பிரபல குச்சிப்புடி மற்றும் பரதநாட்டிய கலைஞர். எனக்கு அவரை தெரிந்தது பீட்டர் ப்ரூக்ஸின் மகாபாரத “நாடகம்” மூலமாகத்தான். அதில் அவர்தான் திரௌபதி. நன்றாக நடித்திருந்தார். இந்த நாடகத்தைப் பார்க்க பொறுமை வேண்டும் – ஒன்பது மணி நேர நாடகம் என்று நினைக்கிறேன். என்னைப் போல மகாபாரதப் பித்து உள்ளவர்களுக்கு அவ்வளவு கஷ்டம் இல்லை. பர்மீஸ் ராமாயணம், தாய்லாந்து ராமாயணம் மாதிரி இது பீட்டர் ப்ரூக்ஸின் மகாபாரதம். அதே கதைதான், ஆனால் வேறுபாடுகள் உண்டு. பீமனாக ஒரு ஆ ஃ பரிக்கர், துரோணராக ஒரு ஜப்பானியர் என்று பல நாட்டுக்காரர்கள் நடித்திருந்தார்கள். சாராபாய் கலக்கி இருந்தார்.

ஸ்ரீனிவாஸ் கேலே மராத்திய படங்களின் இசை அமைப்பாளர் என்று தெரிகிறது.

பத்மஸ்ரீ விருதுகள்:
ரேகாவை பற்றி தெரியாதவர்கள் யார்? ஒரு பத்து பதினைந்து வருஷம் வந்து போனாலும் கல்யுக், உம்ரா ஜான், உத்சவ் மாதிரி படங்களால் அவர் நினைவில் நிற்பார். எனக்கென்னவோ அவருக்கு வயது ஆக ஆக அழகும் கூடிக் கொண்டே போனது போல இருந்தது. அவருடைய முதல் இருபது முப்பது படங்களில் பார்க்க நன்றாகவே இருக்கமாட்டார்!

அருந்ததி நாக் நாடகக்காரர். மின்சாரக் கனவு படத்தில் அர்விந்த் சாமியின் அத்தை, கஜோல் படிக்கும் ஸ்கூல் பிரின்சிபால், nun ஆக வருபவர் என்று சொன்னால் சுலபமாகத் தெரியலாம். மறைந்த ஷங்கர் நாகின் மனைவி.

கே. ராகவன் மலையாள இசை அமைப்பாளர்.

ரெசுல் பூக்குட்டி ஸ்லம்டாக் மில்லியனர் படத்துக்கு சவுண்ட் எடிட்டிங் பிரிவில் ஆஸ்கார் பெற்றவர். இப்போதே recognize செய்தது நல்ல விஷயம்.

செய்ஃப் அலி கான் பற்றி தெரியாதவர் யார்? தில் சாத்தா ஹை மற்றும் ஓம்காரா படங்கள் அவரை நினைவில் நிறுத்தும்.

நெமாய் கோஷ் யாரென்று தெரியவில்லை. இப்படி ஒரு திரைப்பட ஒளிப்பதிவாளர் பேரைக் கேட்ட மாதிரி இருக்கிறது. தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்களேன்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள், லிஸ்ட்கள்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
இப்ராஹீம் அல்காஜி பற்றி ஹிந்துவில்
ஜொஹ்ரா செகல் பற்றி விக்கி குறிப்பு

மல்லிகா சாராபாயின் தளம், மல்லிகா சாராபாய் பற்றிய விக்கி குறிப்பு, பீட்டர் ப்ரூக்ஸின் மகாபாரதம் பற்றிய விக்கி குறிப்பு

ரேகா பற்றிய விக்கி குறிப்பு
அருந்ததி நாக் பற்றிய விக்கி குறிப்பு
கே. ராகவன் பற்றிய விக்கி குறிப்பு, மேலும் ஒரு கட்டுரை
ரெசுல் பூக்குட்டி பற்றிய விக்கி குறிப்பு
செய்ஃப் அலி கான் பற்றிய விக்கி குறிப்பு

ராஜா, ரஹ்மானுக்கு பத்மபூஷன்
பத்மவிபூஷன்/பத்மபூஷன்/பத்மஸ்ரீ விருது பெற்ற தமிழர்கள்
இந்திரா பார்த்தசாரதிக்கு பத்மஸ்ரீ
2010 பத்மவிபூஷன்/பத்மபூஷன்/பத்மஸ்ரீ விருது லிஸ்ட்
2009 – விவேக்குக்கெல்லாம் பத்மஸ்ரீயா?
2009 – ஜெயகாந்தனுக்கு பத்ம பூஷன்
2009 பத்ம விபூஷன்/பூஷன்/ஸ்ரீ விருதுகள்

ராஜாவுக்கும் ரஹ்மானுக்கும் பத்ம பூஷன்


இரண்டு பேருக்கும் எல்லா தகுதியும் இருக்கிறது. வாழ்த்துக்கள்!

ரஹ்மானுக்கு இருக்கும் அளவுக்கு புகழ் இளையராஜாவுக்கு இல்லைதான். ஆனால் ரஹ்மானுக்கு விருது கொடுக்கும்போது ராஜாவை மறந்துவிடவில்லை என்பது சந்தோஷமான விஷயம்.

எம்எஸ்வியை மட்டும் யாரும் கண்டுகொள்வதே இல்லை. ராஜாவுக்கு இருக்கும் புகழ் கூட அவருக்கு இல்லைதான். ஆனால் அவர் எந்த விதத்திலும் இவர்கள் இருவருக்கும் சளைத்தவர் இல்லை. குறைந்த பட்சம் ஒரு பத்ம ஸ்ரீயாவது கொடுக்கக் கூடாதா என்று ஆதங்கமாக இருக்கிறது.

அப்புறம் ஆமிர் கானுக்கு பத்ம பூஷன், செய்ஃப் அலி கானுக்கு பத்மஸ்ரீ விருது கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

விருது பெற்றவர்களின் முழு லிஸ்டையும் இங்கே காணலாம்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
ஜெயகாந்தனுக்கு பத்மஸ்ரீ
விவேக்குக்கெல்லாம் பத்மஸ்ரீயா?
2009 பத்ம விபூஷன்/பூஷன்/ஸ்ரீ விருதுகள்
விருது பெற்றவர்களின் முழு லிஸ்ட்