கப்பலோட்டிய தமிழன் (Kappalottiya Thamizhan)


எனக்கு மிகவும் பிடித்த சிவாஜி படம் இதுதான். சிவாஜிக்கும் அப்படித்தான். தமிழின் சிறந்த படங்களில் ஒன்று. இந்த படத்தை பார்ப்பதற்கு முன்பே என் அம்மா எனக்கு இதைப் பற்றி ஒரு பிரமிப்பை ஏற்படுத்தி இருந்தார். முதல் முறையாக பார்க்கும்போது பன்னிரண்டு வயதிருக்குமோ என்னவோ. வ.உ.சிக்கு தண்டனை அளிக்கப்பட்டதும் தூத்துக்குடியே பற்றி எரிவது போல் ஒரு காட்சி உண்டு. அந்தக் காட்சியில் எனக்கும் எதையாவது உடைக்கவேண்டும் என்று தோன்றியது இன்னும் ஞாபகம் இருக்கிறது.

ஓரளவு வயது வந்த பிறகுதான் சிவாஜி என்ற இமேஜைத் தாண்டி வ.உ.சி. என்ற ஒரிஜினல் மீது பிரமிப்பு உண்டாக ஆரம்பித்தது. பணக்கார பின்னணி. தூத்துக்குடி நகரத்தையே தன் கட்டுக்குள் வைக்கும் leadership skills. பலரையும் பணம் முதலீடு செய்யவைத்து, ஒரு கம்பெனியை உருவாக்கி established கம்பெனியுடன் போட்டி போட்டு சமாளிக்கும் management skills. ஆங்கில அரசை எதிர்த்தால் ஜெயிலுக்கு போக வேண்டும் என்பது தெரிந்தும் எதிர்த்த தைரியம். அவரை அந்த ஆபத்தை நோக்கி செலுத்திய சக்தி எது? எப்படி இது அவரால் முடிந்தது? என்னால் முடியாத விஷயம். இவராவது அதற்கு பிறகு பெரிய ரிஸ்க் எடுக்கவில்லை.சுப்ரமணிய சிவா அதற்குப் பிறகும், தொழுநோய் தாக்கிய பிறகும், சாகும் வரை போராடினார். இந்த உறுதி இவர்களுக்கு எப்படி ஏற்பட்டது?

வ.உ.சியின் இமேஜை உருவாகியதற்கு பெரிய காரணம் ம.பொ. சிவஞானம் எழுதிய கப்பலோட்டிய தமிழன் என்ற புத்தகம். 1946இலோ என்னவோ முதல் பதிப்பு வெளியிடப்பட்டது. பிறகு சின்ன அண்ணாமலை அதை பிரமாதமாக மார்க்கெட் செய்து பிரபலமாக்கினார். இந்த படத்துக்கும் “மூலக்கதை” அந்த புத்தகம்தான். தற்செயலாக மயிலாப்பூரில் உள்ள பூங்கொடி பதிப்பகத்தில் ஒரு முறை நுழைந்தபோது இந்த புத்தகத்தின் மறுபதிப்பு கிடைத்தது. ம.பொ.சிக்கு இவர் ஒரு தெய்வப்பிறவி என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. இன்று நாட்டில் வ.உ.சி. பற்றி இருக்கும் இமேஜ் இந்தப் புத்தகத்தின் மூலமும், இந்த படத்தின் மூலமும் உருவானவையே. அதனால் இவரைப் பற்றிய நடு நிலைமையான மதிப்பீடு சரியாக பிடிபடவில்லை. என் வாழ்க்கையில் இவரைப் பற்றிய ஒரு criticism கூட நான் படித்ததில்லை. உதாரணத்துக்கு ஒன்று. இவர் ஜெயிலில் இருந்து வெளி வந்தது 1912இல். 1936இல் இறந்தார். அரசியலில் இருந்து விலகிவிட்டார். Jail broke him. தவிர பணக் கஷ்டங்கள், குடும்பக் கஷ்டங்கள். அரசியலில் தீவிரமாக ஈடுபட முடியவில்லை. இதில் தவறென்ன இருக்கிறது? இந்த உண்மையை ஒத்துக்கொண்டால் அவரது தியாகங்கள் மகத்தானவை இல்லை என்று ஆகிவிடுமா என்ன? ஆனால் எல்லாரும் அவருக்கு காந்திய வழி பிடிக்காததால்தான் அரசியலில் இருந்து விலகிவிட்டார் என்று சப்பைக்கட்டு கட்டுகிறார்கள். இது ஒன்றுதான் காரணம் என்றால் 1912இலிருந்து திலகர் மறைந்த 1920 வரைக்கும் ஈடுபட்டிருக்கலாமே? நம் நாட்டில் ஒரு ஹீரோவின் மேல் ஒரு சின்ன மறு கூட இருக்ககூடாது!

அடுத்த முறை இந்த படத்தை பார்த்தால் எந்த வித preconceived notionsஉம் இல்லாமல் ஒரு சினிமா என்ற அளவில் பார்க்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். படத்தில் ஓட்டைகள் தெரிகின்றன, இருந்தாலும் இது ஒரு நல்ல படம் என்பது நிச்சயமாக தெரிந்தது.

முதலில் ஓட்டைகள்:

  1. வ.உ.சியும் சிவாவும் கலெக்டர் வின்ச்சிடம் பேசும் காட்சி ரொம்ப ஓவர். பாரதி எழுதிய இரண்டு பாட்டுகளை வைத்துக்கொண்டு இந்த காட்சியை உருவமைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் ஜில்லா கலெக்டரிடம் அவரது ஆதிக்க வெறியைப் பற்றி ஒரு திறமையான மானேஜரான வ.உ.சி. பேசி இருப்பார் என்பது நம்பும்படியாக இல்லை. இருந்தாலும் (கட்டபொம்மன் ஜாக்சன் துரையிடம் பேசும் காட்சியைப் போல) மிகவும் என்ஜாய் செய்த காட்சி இது.
  2. ஜெமினி, சாவித்ரி பகுதி எதற்கு? ஒரே லாபம் A++ grade பாட்டான “காற்று வெளியிடை“தான். அதுவும் அந்த வெடிகுண்டு காட்சிகள் சுத்த வேஸ்ட்.
  3. பிரிட்டிஷ் கம்பெனி இலவசமாக டிக்கெட் தந்ததா என்று தெரியாது, ஆனால் அப்படி அவர்கள் தந்திருந்தால் வியாபாரிகளும் பிரயாணிகளும் அதில்தான் போயிருப்பார்கள். வ.உ.சியின் கம்பெனி திவால் ஆக வேண்டியதுதான். விக்கிபீடியாவிலிருந்துTo thwart the new Indian company they resorted to the monopolistic trade practice of reducing the fare per trip to Re.1 (16 annas) per head. Swadeshi company responded by offering a fare of Re.0.5 (8 Annas). The British company went further by offering a free trip to the passengers plus a free umbrella, which had ‘S.S.Gaelia’ and ‘S.S.Lawoe’ running nearly empty. By 1909 the company was heading towards bankruptcy. இந்த உண்மையை ஒத்துக்கொண்டால் என்ன குறைந்துவிடும்? எதற்காக தன் பேச்சினால் வ.உ.சி. பிரயாணிகளையும், சரக்குகளையும் சுதேசி கப்பலுக்கு திருப்பினார் என்று காட்ட வேண்டும்?
  4. வ.உ.சி. ஒரு தலித்தை தத்து எடுத்துக்கொண்டார் என்பதெல்லாம் டூ மச். 1960இன் மதிப்பீடுகளை 1905இல் சுமத்தும் முயற்சி.
  5. 1960இல் எல்லாரும் மேல் சட்டையோடு அலைந்தார்களா? முக்கால்வாசி பேர் மேல் துண்டோடுதான் திரிந்திருப்பார்கள். இங்கே நாவிதர் கூட மேல் சட்டையோடுதான் அலைகிறார். பிராமணர் வீட்டு நடுக் கூடத்தில் தலையை மழிக்கிறார்.
  6. 1905இல் சாவித்ரி வயது பெண்ணுக்கு பெண்மணிக்கு அது வரை திருமணம் ஆகாமல் இருக்குமா?

1962இல் வந்த படம். சிவாஜி, ஜெமினி, சாவித்ரி, டி.கே. ஷண்முகம் (சுப்ரமணிய சிவா), எஸ்.வி. சுப்பையா(பாரதி), நாகையா, ஃப்ரெண்ட் ராமசாமி, ஓ.ஏ.கே. தேவர், டி.எஸ். துரைராஜ், ஏ. கருணாநிதி, டி.பி. முத்துலக்ஷ்மி, எஸ்.வி. ரங்காராவ், அசோகன், பாலாஜி (வாஞ்சிநாதன்), சாரங்கபாணி நடித்திருக்கிறார்கள். பி.ஆர். பந்துலு தயாரித்து திலகராகவும் நடித்திருக்கிறார். ஜி. ராமநாதன் இசை. எல்லாமே பாரதி பாடல்கள். இயக்கம் பந்துலு என்று நினைக்கிறேன், நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை. வழக்கம் போல டைட்டில்களை மிஸ் செய்துவிட்டேன், அதனால் நடிகைகள் பலரை அடையாளம் கண்டுபிடிக்கமுடியவில்லை. சிதம்பரத்தின் மனைவியாக நடிப்பவர் யார்? ருக்மிணியாம். இவர் யாரென்று தெரியவில்லை. சாரதா, help! பிரபல நடிகை லக்ஷ்மியின் அம்மாவாம். (நன்றி, நல்ல தந்தி!)

வந்த புதிதில் இது ஒரு காங்கிரஸ் படம் என்ற கருத்து பரவலாக இருந்ததுதான் இது சரியாக ஓடாததற்கு காரணம் என்று எங்கேயோ படித்தேன். இது நன்றாக ஓடவில்லை என்பது ஒரு பெரிய சோகம். இதனால்தான் பாரதி படம் வர இத்தனை நாட்கள் ஆனதோ?

எஸ்.வி. சுப்பையாவின் நடிப்பு அபாரம். அவர் காட்டும் வேகம், “சொல்லிக் கொள்ளும். நன்றாக நானூறு முறை சொல்லிக் கொள்ளும்” என்று சொல்லும் அலட்சியம், மனைவி இரவல் வாங்கி வைத்திருக்கும் அரைப் படி அரிசியை குருவிகளுக்கு போடும் other worldliness, கடன்காரர்களிடம் “பராசக்தி கொடுப்பாள்” என்று சொல்லும் கையாலாகத்தனம் எல்லாமே அருமை. திரைக்கதை அமைத்தவருக்கு ஒரு சபாஷ்!

சிவாஜி சில சமயங்களில் பொறுத்தது போதும் என்று பொங்கி எழுந்தாலும், அது செயற்கையாகத் தெரியவில்லை. சிதம்பரத்தின் உறுதி, திறமை எல்லாவற்றையும் அருமையாக கொண்டு வந்திருக்கிறார். மிக சிறப்பான நடிப்பு! கட்டபொம்மனை அவரது மாஸ்டர்பீஸ் என்று சொல்வார்கள். அதன் திரைக்கதையில் ஒரு கூத்தின் செயற்கைத்தனம் இருக்கிறது. இந்த திரைக்கதையில் வெகு சில இடங்களில்தான் செயற்கைத்தனம் இருக்கிறது. திரைக் கதை அவரை ஒரு குறையும் இல்லாத மனிதராக சித்தரிப்பது ஒன்றுதான் குறை. மாசு மறுவற்ற நாயகனாக இல்லாமல் தன் குறைகளை வெல்லும் நாயகனாக சித்தரித்திருந்தால் சிவாஜியின் பாத்திரம் இன்னும் சோபித்திருக்கும்.

ஜி. ராமநாதனின் மாஸ்டர்பீஸ் இதுதான். திருச்சி லோகநாதனையும் சீர்காழியையும் பாடகர்களாக தேர்ந்தெடுத்தது ஒரு மாஸ்டர்ஸ்ட்ரோக். “என்று தணியும் இந்த சுதந்திர தாகம்“, “தண்ணீர் விட்டோ வளர்த்தோம்“, “வெள்ளிப் பனி மலையின் மீதுலவுவோம்“, “காற்று வெளியிடை கண்ணம்மா”, “ஓடி விளையாடு பாப்பா“, “வந்தே மாதரமென்போம்“, “நெஞ்சில் உரமுமின்றி“, “பாருக்குள்ளே நல்ல நாடு” எல்லாமே டாப் க்ளாஸ் பாட்டுக்கள். A++ grade பாட்டுக்கள். “உணவு செல்லவில்லை சகியே“, “சின்னக் குழந்தைகள் போல் விளையாடி” இரண்டுதான் ஒரு மாற்று கம்மியான பாட்டுக்கள். எல்லா பாட்டுகளையும் இங்கே கேட்கலாம்.

பார்க்க வேண்டிய படம். பத்து superb பாட்டுக்கள், அருமையான நடிப்பு, ஒரு inspirational “நிஜக்”கதை. வேறென்ன வேண்டும்?10க்கு 8 மார்க். A grade.

P.S. இன்று (செப்டெம்பர் 10) காலை குமுதம் ரிபோர்ட்டரில் மதுரையில் வ.உ.சி. சிலைக்கு அருகே கம்யூனிஸ்ட் கட்சி எங்கோ தலித்துக்களுக்காக போராடுவதால் கோபம் அடைந்த சில பிள்ளைமார்கள் தி.மு.க. மூலம் வ.உ.சி.யை கம்யூனிஸ்ட்கள் சொந்தம் கொண்டாடக்கூடாது என்று தகராறு செய்வதாக படித்தேன். ரொம்ப கஷ்டமாக இருக்கிறது. வ.உ.சியின் அடையாளம் அவர் பிள்ளை என்பது அல்ல. உ.வே.சாவின் அடையாளம் அவர் ஐயர் என்பது அல்ல. இவர்களின் பெயரில் இருக்கும் ஜாதிப் பெயர் அந்தக் காலத்து நாகரீகம், அவ்வளவுதான். தமிழ் நாட்டுக்கே ஆதர்சம் ஆன ஒருவரை ஏனய்யா ஒரு சின்ன ஜாதி வட்டத்துக்குள் அடைக்கப் பார்க்கிறீர்கள்?

P.P.S நடிகர் திலகம் சைட்டில் உள்ள விமர்சனம் என் கருத்தில் முழுமையாக இல்லை. சாரதா, உங்களுக்கு வேறு ஏதாவது இங்கே லிங்க் செய்யக்கூடிய விமர்சனம் தெரியுமா?

ராணி சம்யுக்தா (Rani Samyuktha)


1962இல் வெளி வந்தது. எம்ஜிஆர், பத்மினி, எஸ்.வி. ஸஹஸ்ரநாமம், எம்.ஜி. சக்ரபாணி, தங்கவேலு, எம்.என். ராஜம், ராகினி, நம்பியார் நடித்து, கே.வி. மஹாதேவன் இசையில், யோகானந்த் இயக்கி இருக்கிறார். கண்ணதாசனும் அவினாசி மணியும் கதை வசனம் பாட்டுக்களை எழுதி இருக்கிறார்கள். எம்ஜிஆர் இறப்பதாக வருவதால் படம் ஓடி இருக்காது என்று நினைக்கிறேன்.

எம்ஜிஆர் இறப்பதாக நடித்த எந்த படமாவது வெற்றி பெற்றிருக்கிறதா? சின்ன அண்ணாமலை எழுதிய சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள் என்ற புத்தகத்தில் அவர் ஒரு அனுபவத்தை சொல்கிறார். ஒரு பயணத்தின் போது இரவு வேளையில் ஒரு டீக்கடையில் டீ குடித்துக்கொண்டிருந்தாராம். நைட் ஷோ முடிந்து மக்கள் திரும்பிக் கொண்டிருந்தார்களாம். என்ன படம் என்று இவர் கேட்டிருக்கிறார். வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் என்றும் சிவாஜியின் நடிப்பை புகழ்ந்தும் பலர் பேசினார்களாம், ஆனால் ஒருவர் இதெல்லாம் ஒரு படமா என்ற தோரணையில் பேசி இருக்கிறார். இவர் ஏன் உங்களுக்கு சிவாஜியின் நடிப்பு பிடிக்கவில்லையா என்று கேட்டிருக்கிறார். அவர் சொன்னாராம், “நடிப்பெல்லாம் கிடக்குதுங்க, இதுவே எம்ஜிஆரா இருந்தா வெள்ளைக்காரங்களை எல்லாம் ஒரு போடு போட்டுட்டு குதிரை மேல ஏறி வந்து முடி சூட்டிக்கிட்டிருப்பாரு!” என்றாராம். தமிழனான கட்டபொம்மனே எம்ஜிஆர் நடித்தால் தோற்கமாட்டார் என்றால் அவ்வளவாக தெரியாத ப்ரித்விராஜின் கதி என்ன? இது உண்மைக் கதை என்றே நிறைய பேருக்கு தெரிந்திருக்காது.

ப்ரித்விராஜ் சம்யுக்தா கதை வடக்கே மிகவும் பிரபலமானது. நம்மூரில் முத்துப்பட்டன் கதை, மதுரை வீரன் கதை, கட்டபொம்மன் கதை போன்று அதற்கும் ஒரு folk ballad பாரம்பரியம் உண்டு. அழையாத ஸ்வயம்வரத்துக்கு போய் சம்யுக்தையை தூக்கி வரும் சாகசத்தில் ஒரு கவர்ச்சி இருக்கிறது. எம்ஜிஆரும் அந்த வீர சாகசத்தால் கவரப்பட்டுத்தான் இந்த படத்தை எடுத்திருக்கவேண்டும்.

கொஞ்சம் உரிமை எடுத்துக்கொண்டு கதையை அங்கங்கே மாற்றி இருக்கிறார்கள். ஜெயச்சந்திரனும் தில்லி அரசுக்கு ஒரு வாரிசு என்றும் அதனால்தான் அவருக்கும் ப்ரித்விராஜுக்கும் பகை ஆரம்பித்தது என்று ஒரு ரீல் விட்டிருக்கிறார்கள். மற்றபடி தெரிந்த கதைதான். சம்யுக்தாவை காதலிக்கும் ப்ரித்விராஜ் அவரை ஜெயச்சந்திரனுக்கு பாவ்லா காட்டிவிட்டு சம்யுக்தாவை தூக்கி சென்று மனம் செய்துகொள்கிறார். முஹம்மது கோரி ஜெயச்சந்திரன் உதவியுடன் ப்ரித்விராஜை தோற்கடிக்கிறார்.

ப்ரித்விராஜ் போர்க்களத்தில் இறப்பதாக காட்டுகிறார்கள். அவர் சிறைப்படுத்தப்பட்டு இறக்கிறார். ப்ரித்விராஜ் ராஸோவின் படி அவர் குருடாக்கப்படுகிறார். கோரி பிறகு ப்ரித்விராஜின் சத்தம் மட்டுமே கேட்டு அம்பு விடும் திறமையை பார்க்க விரும்பும்போது அவர் கோரியின் குரலை வைத்து கோரியை தன் அம்பால் கொன்றுவிடுகிறார். இந்த பழி வாங்கல் ராஸோவை எழுதிய சாந்த் பர்டாயின் உதவியோடு செயப்படுகிறது.

பிரிண்ட் கொஞ்சம் மோசம். அங்கங்கே ஸ்கிப் ஆகிக்கொண்டே இருக்கிறது.

நீண்ட நாள் தயாரிக்கப்பட்ட படம். பத்மினி இந்த பட்டத்தில் சில பகுதிகள் எடுக்கப்பட்டபோது கர்ப்பமாம்.

ரிச்சாக எடுத்திருக்கிறார்கள். நல்ல செட்கள், அழகான எம்ஜிஆர், பத்மினி.

பல பாட்டுகளை நான் முன்னால் கேட்டதில்லை. ஆனால் இனிமையாக இருந்தன. நினைவில் இருக்கும் பாட்டுகள் இவைதான்.

“முல்லை மலர்க்காடு எங்கள் மன்னவர் தம் நாடு” என்ற பாட்டுக்கு ராகினி நன்றாக ஆடுகிறார்.

“நெஞ்சிருக்கும் வரை நினைவிருக்கும்” என்ற பாட்டு வேறு ஒரு பாட்டை நினைவுபடுத்துகிறது. அந்த பாட்டு நெஞ்சில் இருக்கிறது, நினைவு வர மாட்டேன் என்கிறது. பாட்டின் இரண்டாவது வரி “நினைவினில் தெரியுது அழகு முகம், ஆசை முகம்” என்பது. என்ன பாட்டு என்பத தொண்டை வரைக்கு வந்துவிட்டது, இன்னும் தெரியவில்லைசாரதா கண்டுபிடித்து மிச்சம் இருக்கும் தலை முடியையும் பிய்த்துக்கொள்வதிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றிவிட்டார். அது “‘நெஞ்சினிலே நினைவு முகம்” என்ற பாட்டு. சித்ராங்கி படத்தில் வேதா இசையில் அமைந்தது.

“இதழ் இரண்டும் பாடட்டும் இமை இரண்டும் மூடட்டும்” பாட்டும் நன்றாக இருக்கிறது. கண்ணதாசன். வைரமுத்துவுக்கு மிகவும் பிடித்த எம்ஜிஆர் பாட்டு இதுதானாம். டிஎம்எஸ், ஏ.பி. கோமளா பாடி இருக்கிறார்கள்.

“சித்திரத்தில் பெண்ணெழுதி” சுமாரான பாட்டு.

இந்த 4 பாட்டுகளையும் இன்டர்நெட் எக்ஸ்ப்ளோரர் பயன்படுத்துபவர்கள் மட்டும் இங்கே கேட்கலாம்.

“நிலவென்ன பேசும் குயிலென்ன பாடும்” என்பது மிக அருமையான பாட்டு. டிஎம்எஸ்ஸும் சுசீலாவும் கலக்கி இருக்கிறார்கள். இந்த வீடியோவை கட்டாயம் பாருங்கள். அந்தப் பாட்டின் போது படம் அநியாயத்துக்கு ஸ்கிப் ஆனது பெரிய கொடுமை.

“ஓ வெண்ணிலா ஓ வெண்ணிலா” என்பது மட்டும்தான் நான் முன்னால் கேட்டிருக்கிறேன். அருமையான பாட்டும் கூட. இந்த வீடியோவையும் கட்டாயம் பாருங்கள்.

இந்த இரண்டு பாட்டுகளையும் இங்கே கேட்க மட்டும் செய்யலாம்.

இன்னும் ஒன்று இரண்டு பாட்டுக்கள் இருக்கின்றன. ஆனால் மறந்துவிட்டன.

தீவிர எம்ஜிஆர் ரசிகர்கள் பார்க்கலாம். இல்லை என்னைப் போல் பழைய பாட்டு பைத்தியங்கள் சில பாட்டுகளை discover செய்ய பார்க்கலாம். எதிர்பாராமல் இனிமையாக அமைந்த பாட்டுகளுக்காக 10க்கு 6 மார்க். C- grade.

பெரிய இடத்துப் பெண் (Periya Idatthup Penn)


1963இல் வெளியிடப்பட்ட படம். எம்ஜியாரின் பெரிய வெற்றிப் படங்களில் ஒன்று. எம்ஜியார், அசோகன், எம்.ஆர். ராதா, சரோஜா தேவி, நாகேஷ், டி.ஆர். றாஜகுமாரி (ராமண்ணாவின் அக்கா), ஜோதிலக்ஷ்மி, மற்றும் பலர் நடித்தது. டி.ஆர். ராமண்ணா இயக்கம். விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசை. கண்ணதாசன் பாட்டுக்கள்.

ராமண்ணா எம்ஜியார் காம்பினேஷனில் வந்த “பாசம்” படம் வெற்றி பெறவில்லை. ராமண்ணாவே எங்கோ சொல்லி இருக்கிறார் – பாசம் படத்தின் க்ளைமாக்ஸில் எம்ஜியார் இறப்பதை ரசிகர்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை என்று. எம்ஜியாருக்கே அப்போது தான் ராஜா ராணி படங்களில்தான் வெற்றி பெற முடியும் என்ற பயம் இருந்தது. 1961-இல் வந்த “திருடாதே” வெற்றி அடைந்ததற்குப் பிறகுதான் அவருக்கே தான் கிரீடம் அணியாவிட்டாலும் ரசிகர்களை கவர முடியும் என்ற நம்பிக்கை வர ஆரம்பித்தது. (சின்ன அண்ணாமலை தான் எழுதிய “சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்” என்ற புத்தகத்தில் எம்ஜியாரின் அவநம்பிக்கையைப் பற்றியும் அவரை தைரியபடுத்தி “திருடாதே”யில் அவரை ஒப்பந்தம் செய்ததை பற்றியும், படத்தை தன்னால் முடிக்க முடியாததால் கண்ணதாசனின் சகோதரர் ஆன ஏ.எல். ஸ்ரீனிவாசனிடம் தன் உரிமையை விற்க வேண்டி வந்ததைப் பற்றியும் விவரித்திருக்கிறார்.) இந்த நிலையில் “பாசம்” அடைந்த தோல்வி எம்ஜியாரை மீண்டும் தளர்ச்சி அடைய வைத்திருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. அதே நேரத்தில் ராஜா ராணி படங்களின் சகாப்தம் முடிந்துவிட்டதையும் தான் அதிலிருந்து நகர்ந்து பான்டும் சட்டையும், முடிந்தால் கோட்டும் சூட்டும் போட்டு நடிக்க வேண்டியதின் அவசியத்தையும் அவர் நன்றாக உணர்ந்திருப்பார். ராமண்ணா முதலில் இந்தப் படத்தின் கதையை சொன்ன போது எம்ஜியார் மிகவும் தயங்கினாராம். குறிப்பாக மேல் நாட்டு நடனம் ஆட மிகவும் தயங்கினாராம். அந்த மேல் நாட்டு நடனக் காட்சிதான் பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றது.

1960இலிருந்து 65 வரை விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியின் பொற்காலம் என்றெ சொல்லலாம். ஒவ்வொரு படத்திலும் சும்மா புகுந்து விளையாடினார்கள். பொதுவாகவே எம்ஜியார் படங்களின் பாட்டுக்கள் நன்றாகத்தான் இருக்கும். இதிலும் கலக்கலான பாட்டுகள்.

“அன்று வந்ததும் அதே நிலா” பாட்டும், டான்ஸும் பெரிய வெற்றி அடைந்தன. சூப்பரான பாட்டு. டி.எம்.எஸ், சுசீலா, கண்ணதாசன், விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி எல்லாருக்கும் காலத்தை வென்று நிற்கும் ஒரு சாதனை. “ஆ ஆ பாதி தேய்ந்தது வெள்ளி நிலா” என்பதில் “ஆ ஆ” என்று இழுப்பது ஒரு தனி சுகம். பாட்டில் fugue அருமையாக கையாளப்பட்டிருக்கிறது. (ரோமியோ ஜூலியட் சரணத்தில் ஆண் பெண் குரல்கள் கொஞ்சம் out of phase ஆக வரும். இதைப் போல் வருவதை fugue என்பார்கள்) ஆனால் சில சமயங்களில் – குறிப்பாக, பல்லவியை கடைசி முறையாக பாடும்போது என்னவோ எம்ஜியாரும் சரோஜா தேவியும் கோட்டு சூட்டு கவுனுடன் டப்பாங்குத்து அசைவுகளை செய்வது போலத்தான் இருக்கிறது. இதற்கு ஒரு சோக version இருக்கிறது.

பாட்டு இன்னும் உயிரோடுதான் இருக்கிறது. சமீபத்தில் கூட “கண்ணாமூச்சி ஏனடா” என்ற படத்தில் இதை மீண்டும் உபயோகப்படுத்தி இருந்தார்கள்.

“கட்டோடு குழலாட ஆட” எனக்கு ரொம்பவே பிடித்த ஒரு பாட்டு. அற்புதம்! அந்த களம் ஒரு idealized கிராமம் என்பது உண்மைதான், ஆனால் என்ன? மணிமாலா, ஜோதிலக்ஷ்மி இருவரும் ஆடி அசைந்து நடப்பதும் எம்ஜியார் கம்பீரமாக வந்து பாடுவதும், சும்மா கலக்கிவிட்டார்கள். டி.எம்.எஸ், சுசீலா, எல்.ஆர். ஈஸ்வரி குரல்கள் எவ்வளவு அருமையாக இருக்கின்றன! ஆனால் ஒரு விஷயம் – அந்தக் காலத்தில் கதாநாயகிகளின் நடை கொஞ்சம் விசித்திரமாக இருக்கும். இரண்டு கால்களையும் ஒன்றக செர்த்து ஒரு நேர்கோட்டில் வைத்து நடப்பார்கள். இப்போது பார்த்தால் தமாஷாக இருக்கிறது.

“பாரப்பா பழனியப்பா” பாட்டும் வெற்றி பெற்றது. ஆனால் அது கொஞ்சம் சுமார்தான் என்று நான் நினைக்கிறேன். சரோஜா தேவி அமர்ந்து வர எம்ஜியார் மாட்டு வண்டியை ஓட்டுவது பார்க்க நன்றாக இருந்தது. கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியே செலக்ட் செய்த அவர்கள் பாடல்கள் 5 காஸெட்டுக்களில் வெளி வந்தன. டி.எம்.எஸ்ஸை showcase செய்ய எம்.எஸ்.வி. செலக்ட் செய்த பாட்டு இதுதான். அது எனக்கு கொஞ்சம் ஆச்சரியத்தைத் தந்தது. இதை விட நல்ல பாட்டு ஏதும் டி.எம்.எஸ் இவர்கள் இசையில் பாடவில்லையா என்று தோன்றியது.

“கண்ணென்ன கண்ணென்ன கலங்குது” என்பதும் நல்ல பாட்டு. “அவனுக்கென்ன தூங்கிவிட்டான்” ஓரளவு பிரபலமான பாட்டு. “ரகசியம் பரம ரகசியம்” கொஞ்சம் வித்தியாசமான பாட்டு. ஏதோ வசன கவிதைக்கு மெட்டமைத்தது போல் இருந்தது. “துள்ளி ஓடும் கால்கள் இங்கே” என்றும் ஒரு பாட்டு இருக்கிறது.

பல பாடல்கள் இங்கே

கதை என்னவோ நாம் பல முறை பார்த்த கதைதான். (சகலகலா வல்லவனும் இதே கதைதானே!) எம்ஜியார் ஆசைப்படும் மணிமாலாவை பண்ணையார் எம்.ஆர். ராதாவின் மகள் சரோஜா தேவி சூழ்ச்சி செய்து தன் அண்ணன் அசோகனுக்கு கல்யாணம் செய்து வைப்பார். சரோஜா தேவியை பழி வாங்க அது வரை குடுமியும் வேஷ்டியுமாக கிராமத்தில் வாழ்ந்த எம்ஜியார் பட்டணத்துக்குப் போய் இங்கிலிஷ் கற்றுக்கொண்டு கோட்டு சூட்டு டையுடன் சரோஜாதேவியை மயக்கி கல்யாணம் செய்துகொள்வார். நடுவில் எம்.ஆர். ராதா எம்ஜியாரின் அக்கா டி.ஆர். ராஜகுமாரியை கெடுத்துவிடுவார். டி. ஆர். ராஜகுமாரி அதனால் மறைந்து வாழ்வார், எம். ஆர். ராதாவை பழி வாங்க முயற்சிப்பார். வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக இருக்கும் எம்ஜியாருக்கு தன் அக்கா கெடுக்கப்பட்ட விஷயம் தெரிய வர அவர் தன் மனைவிடம் இருந்து பிரிந்து வாழ்வார். கடைசியில் அக்கா எம்.ஆர். ராதாவை போட்டுத் தள்ளி விட்டு தானும் தற்கொலை செய்துகொள்ள, எம்ஜியாரும் அசோகனும் சுற்றிலும் நெருப்பு எரிய ஒரு மாட்டு வண்டியின் மீது ஏறி சண்டை போட்டுவிட்டு பிறகு எல்லாரும் ஒன்று சேர்ந்து சுபம்!

பின்பாதி கொஞ்சம் மொக்கை. ஒரே சென்டிமென்ட் காட்சிகளக இருக்கிறது, சிவாஜி படம் பார்ப்பதைப் போல. எம்ஜியார் தனது ஃபார்முலாவை இன்னும் சரியாக கண்டுபிடிக்கவில்லை.

எனக்கு எம்.ஆர். ராதாவின் நடிப்பு பிடித்திருந்தது. அவருக்கே எப்போதும் தனது நடிப்பும் ரோலும் farce என்று தெரிந்து அதைப் பற்றி கவலைப்படாமல் அலட்சியமாக நடிப்பது போல் இருக்கிறது.

அக்கா இறந்த செய்தி தெரிந்ததும் எம்ஜியாரின் நடிப்பு – “அக்கா” “அக்கா” உடனே முகத்தை கையால் மூடிக்கொள்வார். பிறகு செய்தி சொல்ல வந்த போலிஸ் ஜீப்பில் தன் முகத்தை கவிழ்த்துக்கொள்வார். முடிந்துவிட்டது. சிவாஜியாக இருந்தால் படம் அங்கிருந்து இன்னும் 15 நிமிஷம் ஓடியிருக்கும்.

ஒரு கவர்ச்சிக் காட்சி என்னை சற்று நகைக்க வைத்தது. உடல் முழுவதும் சூடிதாரால் மூடிய சரோஜதேவி எம்ஜியார்ன் வேண்டுகோள்படி தலையில் ஒரு புல்லுக்கட்டை வைத்துக்கொண்டு நடப்பார் – காமெரா அவரது பின்னழகில் ஃபோகஸ் செய்யும். அதுவும் ஒரு 10 செகண்ட்தான் இருக்கும். :-))

ரசிகர்களின் ரத்த அழுத்தத்தை அதிகரிக்கும் ஒரு காட்சி. ஒரு சண்டையின்போது எம்ஜியாரும் அசோகனும் இரண்டு முறை ஒரு புற்றிற்கு சற்று வெளியே தலையை நீட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு பாம்பின் அருகே நின்று 2 முறை சண்டை போடுவார்கள். பிறகு கொஞ்சம் நகர்ந்து சண்டை போடும் போது அந்த பாம்பும் புற்றை விட்டு கீழே வந்து அவர்கள் அருகில் இருக்கும். பிறகு எம்ஜியாரும் ஒரு அடியாளும் நன்றக தள்ளிப்போய் அடித்துக்கொள்வார்கள். பாம்பும் என்னவோ அவர்கள் பின்னாலேயே போகும்!

எம்ஜியாருக்கு உண்மையாகவே சிலம்பம், கத்தி சண்டை தெரியும் என்று கேள்வி. இதில் அவர் அசோகனுடன் போடும் சிலம்ப சண்டை நன்றாகவே இருக்கும்.

அசோகனை இந்த ப்ரோகிராமில் பார்த்து பல நாட்கள் ஆகிவிட்டன. அவர் இந்தப் படத்தில் ஃபுல் ஃபார்மில் இல்லாதது எனக்கு ஒரு குறைதான்.

பாட்டுக்கள், சிலம்ப சண்டை இவைதான் படத்தின் பலம். படத்தில் வேறு எதுவும் இல்லை. தீவிர எம்ஜியார் ரசிகர்களோ இல்லை என்னை மாதிரி பாட்டு பைத்தியங்களோ பார்க்கலாம்.