டாக்டர் சிவா (Dr. Siva)


74, 75ஆம் ஆண்டு வாக்கில்தான் எம்ஜியாரின் ரசிகனாக இருந்த நான் சிவாஜியின் “நடிப்பு” ரசிகனாக மாறி இருந்தேன். நாங்கள் அப்போது ஒரு குக்கிராமத்தில் வசித்தோம். கமலும் ரஜினியும் அந்த கிராமத்தில் நுழைய இன்னும் 3, 4 ஆண்டுகள் இருந்தன. அப்போது எம்ஜியார் சிவாஜிக்கென்று எங்கள் வயது (5இலிருந்து 15) சிறுவர்களுக்குள் கோஷ்டிகள் உண்டு. மிகச் சிலர் தென்னகத்து ஜேம்ஸ் பாண்ட் ஜெய்ஷங்கரின் ரசிகர்கள். எம்ஜியார் ரசிகர்கள் “ஒரு உலகம் சுற்றும் வாலிபன் மாதிரி ஒரு சூப்பர் சிவாஜி படம் சொல்லுடா” என்றால் சிவாஜி கோஷ்டியை சேர்ந்த நாங்கள் கொஞ்சம் தலை குனிந்த படியே “வெயிட் பண்ணுடா, டாக்டர் சிவா, இளைய தலைமுறை, அவன் ஒரு சரித்திரம் எல்லாம் வருதுடா” என்போம். ஏனென்றால் சிவாஜியின் சமீபத்திய படங்களை (மனிதனும் தெய்வமாகலாம், ராஜபார்ட் ரங்கதுரை) நாங்கள் யாரும் அவ்வளவாக ரசிக்கவில்லை. மூன்றுமே தாமதமாகத்தான் வந்தன. மூன்றுமே எங்கள் சிவாஜி கோஷ்டியின் வயிற்றெரிச்சலைக் கொட்டிக்கொண்டன. டாக்டர் சிவாவை பார்த்து விட்டு தீவிர சிவாஜி ரசிகர்களே சுமார் என்றுதான் சொன்னார்கள் என்று ஞாபகம். இளைய தலைமுறை ஓடவே இல்லை. அவன் ஒரு சரித்திரமும் ஓட வில்லை என்று ஞாபகம்.

வயிறு எப்படி எரியாமல் இருக்கும்? சிவாஜி full form-இல் இருக்கிறார். அவர் “ஏஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்”(Yes) என்று உறுமும்போதும், “ஓ மை காட்” என்று அலறும்போதும் சிவாஜிக்கு நிகர் சிவாஜிதான் என்று தோன்றியது. எல்லாரும் – மேஜர், பண்டரிபாய், மஞ்சுளா, நாகேஷ் – அப்படியே பல படங்களில் உபயோகப்படுத்திய அச்சையே மீண்டும் ஒரு முறை அலட்டிக் கொள்ளாமல் உபயோகிக்கிறார்கள். அதுவும் மேஜர் மஞ்சுளாவை வீட்டை விட்டு விரட்டும் காட்சியில் சிவாஜிக்கே ஓவர் ஆக்டிங்கில் சவால் விடுகிறார்.

படத்தின் கதாநாயகன் சிவாஜி என்றதுமே படத்தின் காட்சிகள் எல்லாம் ஏறக்குறைய முடிவாகிவிடுகிறது. டைரக்டருக்கு அவரது சாமர்த்தியத்தைக் காட்ட ஸ்கோப்பே இல்லை. அவர் கவர்ச்சிக் காட்சிகளில்தான் தனது திறமையைக் காட்டி இருக்கிறார். டைரக்டருக்கு மஞ்சுளாவை டூ-பீஸ் நீச்சல் உடையில் நீண்ட நேரம் காண்பிக்க வேண்டும். என்ன செய்வது? ஒரு கழுதை மஞ்சுளாவின் உடையைத் தூக்கிகொண்டு ஓடி விடுகிறது! என்னே டைரக்டரின் சாமர்த்தியம்! பற்றாக்குறைக்கு ஜெயமாலினி (முதல் படமாம்) வேறு. அவர் எப்போதும் தொடை தெரிய அரை ட்ரவுசரும் எவ்வளவு மேலே தூக்கிக் கட்ட முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் தூக்கிக் கட்டிய சட்டையுமாக சுற்றுகிறார்.

அந்தக் காலத்தில் அஸிஸ்டண்ட் டைரக்டர்கள் கன்டின்யூடி எல்லாம் பார்க்க மாட்டார்கள் போலிருக்கிறது. சிவாஜி முதல் ஒரு மணி நேரத்திலேயே 4-5 விக்குகள் அணிந்துகொண்டு வருகிறார். எல்லாமே பொருந்தாமல் இருப்பதுதான் கொடுமை. சிம்பு இந்தப் படத்தை கட்டாயமாக பார்க்க வேண்டும். சிவாஜியின் கையில் உள்ள மணி மாலையும், அவர் முதலில் சில காட்சிகளில் போட்டுக் கொண்டிருக்கும் தொப்புள் வரை வரும் செயினும் அவருக்கு பல ஐடியாக்களை கொடுக்கக் கூடும்.

25 வருஷங்களுக்கு முன்னால் வேண்டுமானால் மஞ்சுளாவையும் ஜெயமாலினியையும் பார்த்து ஜொள்ளு விட்டிருக்கலாம். இப்போது எல்லா படங்களிலுமே அவர்களை விட பல மடங்கு அதிகமாக கவர்ச்சி காட்டப்படுவதால், நேரத்தை வீணடிக்காமல் “மலரே குறிஞ்சி மலரே” பாட்டை மட்டும் கேளுங்கள். (சிவாஜியும் மஞ்சுளாவும் பூஜை செய்யும் இடம்தான் தலைக் காவேரியாம்.)

அடுத்த வாரப் படங்கள் (Week of Aug 11)


டாக்டர் சிவா, தேன் கிண்ணம்மணாளனே மங்கையின் பாக்யம்இரும்புத் திரை, நான் ஏன் பிறந்தேன்

முன் சொன்ன மாதிரி டாக்டர் சிவா ஒரு சகிக்க முடியாத சிவாஜி படம். மலரே குறிஞ்சி மலரே என்ற நல்ல பாட்டு, அழகான மஞ்சுளா தவிர வேறு ஒன்றும் கிடையாது. சிவாஜியின் விக் வேறு ஒரு கொடுமை. (ஆனால் ட்ரெய்லரில் பார்த்த போது சிவாஜிக்கு தொப்பையும் இல்லை)

தேன் கிண்ணம் அந்தக் காலத்து நகைச்சுவை படம். எப்போதோ சின்ன வயதில் பார்த்தது. ஒன்றுமே நினைவில்லை.

மணாளனே மங்கையின் பாக்யம் செங்கல்பட்டில் 12ஆவது வகுப்பு தேர்வுகளின் நடுவே வந்த விடுமுறையில் பார்த்த படம். என்ன பரீட்சை என்று நினைவில்லை. ஆனால் அதற்குப் பின் 3 நாள் விடுமுறை. இரவில் படம் போகலாம் என்று திடீரென்று 9 மணிக்கு அப்புறம்தான் தோன்றியது. அப்போது செங்கல்பட்டில் 4 தியேட்டர்கள். அங்கமுத்து, ஸ்ரீனிவாசா பேர்தான் இப்போது நினைவிருக்கிறது. அங்கமுத்துதான் அப்போது புதிய தியேட்டர். அங்கிருந்து ஆரம்பித்தோம். அங்கே படமும் ஆரம்பித்துவிட்டது, டிக்கெட்டும் கிடைக்கவில்லை. அடுத்து ஸ்ரீனிவாசாவுக்கு ஓடினோம். அங்கும் அதே நிலைமைதான். பிறகு அடுத்த தியேட்டரிலும் தோல்விதான். கடைசியாக இரண்டு மனத்துடன் மிஞ்சி இருந்த ஒரே தியேட்டருக்கு வந்தோம். எங்கள் யாருக்கும் ஒரு கறுப்பு வெள்ளை படம் அதுவும் சாம்பார் ஜெமினி நடித்த படம் பார்க்க மூடு இல்லை, ஆனால் படம் பார்க்காமல் திரும்பினால் நாங்கள் நடந்த நடை எல்லாம் வேஸ்ட் ஆகிவிடும். பாதி படத்தில் உள்ளே போகலாமா வேண்டாமா என்று எங்களுக்குள் தகராறு வேறு. வேண்டா வெறுப்பாக, , ஆனால் ஓட்டமும் நடையுமாக இங்கே வந்தோம். மணி பத்தரை வேறு ஆகிவிட்டது. அப்போதெல்லாம் எங்கள் காங்குக்கு 5 நிமிஷம் படம் மிஸ் பண்ணினாலும் பிடிக்காது. கொடுத்த பைசா வசூல் ஆகவில்லை என்று நினைப்போம். பாதி படத்தில் உள்ளே போகலாமா வேண்டாமா என்று எங்களுக்குள் பயங்கரத் தகராறு வேறு. எங்களில் ஒருவன் மட்டும் கவுண்டருக்கு சென்று டிக்கெட் இருக்கிறதா என்று கேட்டான். கவுண்டரில் இருந்தவரோ “இதோ ஈவினிங் ஷோ முடிந்ததும் நைட் ஷோவுக்கு டிக்கெட் கொடுத்துவிடுவோம்” என்றார். அப்போது நாங்கள் சிரித்தது அடுத்த ஊருக்கே கேட்டிருக்கும். நடந்த களைப்பு, பரீட்சைக்கு கண் விழித்துப் படித்த களைப்பு எல்லாம் அந்த சிரிப்பில் போயே விட்டது.

எதிர் கடையில் டீ குடித்து விட்டு பதினோரு மணிக்கு டிக்கெட் வாங்கி உள்ளே போய், இரண்டரை மணிக்கு வெளியே வந்து, மூன்று மணி வாக்கில்தான் படுத்தோம். மிகவும் எஞ்சாய் செய்து பார்த்த படம். உண்மையில் காலேஜ், ஸ்கூல் நாட்களில் நண்பர்களுடன் படம் பார்ப்பதில் உள்ள மகிழ்ச்சி வேறு எப்போதும் வருவதில்லை. தேசுலாவுதே, அழைக்காதே போன்ற பாடல்கள் இப்போதும் நினைவில் இருக்கின்றன. ஆதி நாராயண ராவ் என்ற இசை அமைப்பாளரைப் பற்றி அப்போதுதான் நான் முதல் முறையாக கேள்விப்பட்டேன். உடன் பார்த்த சிவா, கந்தசாமி, விஜய குமார், உமாசந்திரன் எங்கேயடா இருக்கிறீர்கள்?

இரும்புத்திரை “நெஞ்சில் குடியிருக்கும்” என்ற பாட்டுக்காகவே பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒரு படம். தவிர, வைஜயந்திமாலா உண்மையிலேயே ஒரு அழகான நடிகை.

நான் ஏன் பிறந்தேன் ஒரு பிலோ ஆவ்ரேஜ் எம்ஜியார் படம். ஆனால் நல்ல பாட்டுக்கள் – நான் பாடும் பாடல் நலமாக வேண்டும், நான் ஏன் பிறந்தேன் போன்றவை. கே. ஆர். விஜயா அநியாயத்துக்கு குண்டாக இருப்பார்.

யாராவது செங்கல்பட்டுக்காரர்கள் இதைப் படித்தால் இப்போது அங்கே உள்ள தியேட்டர் நிலவரங்களைப் பற்றி எழுதுங்களேன்!

டாக்டர் சிவா இல்லை, சுமதி என் சுந்தரி! (Dr. Siva illai, Sumathi En Sundari!)


 டாக்டர் சிவா எனக்கு பிடிக்காத சிவாஜி படங்களில் ஒன்று. இதைப் பார்க்க வேண்டாம் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அரை மணி நேரம் கழித்து டிவியை ஆன் செய்தால், சுமதி என் சுந்தரி ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது! திடீரென்று மாற்றிவிட்டார்கள். இதையும் முன்னால் பார்த்திருக்கிறேன். ரொம்ப மோசம் கிடையாது, சுமாரான படம் என்று நினைவு. மிச்ச படத்தைப் பார்த்த பிறகும் அதே எண்ணம்தான். நல்ல பாட்டுக்கள் – பொட்டு வைத்த முகமோ, ஒரு தரம் ஒரே தரம், ஓராயிரம் நாடகம் ஆடினாள், ஆலயமானது மங்கை மனது போன்றவை நல்ல பாடல்கள். எஸ்.பி.பி. 1975க்கு முன்பு பாடிய பாடல்களில் ஒரு இளமைத் துள்ளல் இருக்கிறது. பவுர்ணமி நிலவில், இயற்கை என்னும் இளைய கன்னி, பொட்டு வைத்த முகமோ போன்ற பாடல்களில் இது நன்றாக தெரிகிறது.

கதை ஒன்றும் பிரமாதம் இல்லை. நடிகை ஜெயலலிதா சினிமா என்றால் என்ன என்றே தெரியாத சிவாஜி வீட்டில் புகுந்து விடுவார். சில பல குழப்பங்களால் ஜெ சிவாஜியின் மனைவி என்று எல்லாரும் நினைப்பார்கள். உண்மை தெரிவதற்குள் சிவாஜிக்கும் ஜெக்கும் லவ். ஜெ ஒரு நடிகை என்ற உண்மை தெரிந்த பிறகு சிவாஜி ஜெவை போக சொல்லிவிடுவார். கடைசியில் அவரது மனம் மாறி எல்லாம் சுபம்!

உலகத்தின் துயரங்கள் அத்தனையும் தனது தோள்களில் சுமக்காத சிவாஜியைப் பார்ப்பதே ஒரு பெரிய விஷயம்.  இரண்டாவது  பெரிய விஷயம் சிவாஜி இதில் ரொம்ப குண்டாக இருக்க மாட்டார். தொப்பை இல்லாத மாதிரி இருக்கிறது. ரொம்ப ஓவர் ஆக்டிங்கும் கிடையாது. (அந்தக் குறையை ஜெ போக்கி விடுகிறார்.)

பார்க்கலாம்.

இந்த வாரப் படங்கள் (Week of Aug 4, 2008)


தாழம்பூ (பார்க்க முடியவில்லை), கன்னிப் பெண், டாக்டர் சிவா, மாமன் மகள், நீரும் நெருப்பும். இதில் நான் தாழம்பூ, கன்னிப் பெண் தவிர மற்றவற்றை ஏற்கனவே பார்த்திருக்கிறேன். டாக்டர் சிவா ஒரு சகிக்க முடியாத சிவாஜி படம். பாட்டுக்கள் தவிர (மலரே குறிஞ்சி மலரே) வேறு நல்ல விஷயங்கள் எதுவும் கிடையாது என்று ஞாபகம். மாமன் மகளில் சந்திரபாபு நகைச்சுவை என்ற பெயரில் கொலை செய்வார். நீரும் நெருப்பும் எஸ்.எஸ். வாசனின் அபூர்வ சகோதரர்கள் படத்தின் மறு பதிப்பு. ஒரிஜினல் பார்க்கக்கூடிய படங்களில் ஒன்று. நல்ல மசாலா. இது சரியான போர் என்று ஞாபகம். ஆனால் இந்த படத்தைப் பார்த்த போது நான் கத்தி சண்டை ரசிகன் அல்லன். சண்டைகள் நன்றாக இருந்திருக்கலாம், எனக்கு ஞாபகம் இல்லை. ஒரு பாட்டும் உருப்படியாக இல்லை என்று நினைக்கிறேன். கன்னிப் பெண்ணில் சில நல்ல பாட்டுக்கள் உண்டு – பவுர்ணமி நிலவில் பனி விழும் இரவில் மட்டும்தான் இப்போது நினைவுக்கு வருகிறது.