பிரிட்டிஷ் ஃபில்ம் இன்ஸ்டிட்யூட்


இவர்கள் தேர்ந்தெடுத்திருக்கும் டாப் டென் இந்திய சினிமாவை இந்த லிங்கில் பார்க்கலாம். வசதிக்காக கீழே கொடுத்திருக்கிறேன்.

  1. 1975, ரமேஷ் சிப்பியின் ஷோலே
  2. 1955, சத்யஜித் ரேயின் பதேர் பாஞ்சாலி
  3. 1957, மெஹ்பூப் கானின் மதர் இந்தியா
  4. 1957, குரு தத்தின் ப்யாசா
  5. 1960, ரித்விக் கடக்கின் மேகே டாக்கா தாரா
  6. 1964, சத்யஜித் ரேயின் சாருலதா
  7. 1962, ரித்விக் கடக்கின் சுபர்ணரேகா
  8. 1960, ஆசிஃபின் மொகலே ஆஜம்
  9. 1986, ஜான் ஆபிரகாமின் அம்மா அரியன்
  10. 1951, ராஜ் கபூரின் ஆவாரா

எனக்கும் ஷோலே, பதேர் பாஞ்சாலி, மதர் இந்தியா, ப்யாசா, சாருலதா பிடித்த படங்கள்தான். குரு தத்தின் படங்களை என் ஒரிஜினல் லிஸ்டில் குறிப்பிட மறந்துவிட்டேன். எனக்கு மிகவும் பிடித்த குரு தத் படம் சாஹிப் பீபி அவுர் குலாம். ப்யாசாவும் பிடிக்கும்தான். ஆனால் படம் பிடிக்க பாட்டுகளும் பெரிய காரணம். குறைந்த பட்சம் honourable mention என்று தயங்காமல் சொல்லலாம். காகஸ் கே ஃபூல் வராது. எல்லா படங்களிலும் ஒளிப்பதிவு அற்புதம்.

ரித்விக் கடக்கின் மேகே டாக்கா தாரா ஒரு டப்பா டிவியில் 20 வருஷத்துக்கு முன்னால் பார்த்தேன். என்னை பெரிதாக கவரவில்லை. மங்கலாகத்தான் நினைவிருக்கிறது, வழக்கமான செண்டிமெண்ட் படங்களில் வருவது போல குடும்பத்துக்காக உழைத்து உழைத்து ஓடாக போகும் மூத்த பெண்ணின் கதை என்று நினைவு. திருப்பி பார்த்தால் மனம் மாறுமோ என்னவோ. சுபர்ணரேகா கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன், பார்த்ததில்லை. கடக் பெரிதாக பேசப்படும் இயக்குனர். ஒரு வேளை அறிவு ஜீவிகளுக்காக படம் எடுத்தாரோ என்னவோ தெரியவில்லை.

மொகலே ஆஜம் என் லிஸ்டில் வராது. இதெல்லாம் சும்மா, ஓவர் ஹைப். இதில் பிரித்வி ராஜ் கபூர் குதித்து குதித்து நடப்பதைப் போலத்தான் சோவும் முகமது பின் துக்ளக்கில் நடப்பார்.

நிச்சயமாக வராத படம் ஆவாரா. குப்பைப் படம். (ஆனால் பாட்டுகள் சூப்பர்!)

அம்மா அரியன் பார்த்ததில்லை. ஜான் ஆபிரகாம் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அக்ரஹாரத்தில் கழுதை படத்துக்கு ஒரு torrent கூட கோகுல் கொடுத்திருந்தார், ஆனால் எனக்கு வேலை செய்யவில்லை.

இது சினிமா “அறிஞர்களின்” தேர்வாம். நம்ம மாதிரி எல்லாரும் ஓட்டு போட்டு தேர்ந்தெடுத்த லிஸ்ட் (லிங்க் இங்கே):

  1. 1955, சத்யஜித் ரேயின் பதேர் பாஞ்சாலி
  2. 1975, ரமேஷ் சிப்பியின் ஷோலே
  3. 1995 , ஆதித்யா சோப்ராவின் தில்வாலே துல்ஹனியா லே ஜாயேங்கே – ஏண்டா, ஏண்டா இப்படி கொலை வெறி பிடிச்சு அலையறீங்க?
  4. 2001, அசுடோஷ் கொவாரிகரின் லகான் – முதல் பாதி வேஸ்ட். என் லிஸ்டில் வராது.
  5. 1957, மெஹ்பூப் கானின் மதர் இந்தியா
  6. 1972, கமல் அம்ரோஹியின் பகீசா – படம் திராபை, பாட்டுகள் சூப்பர்!
  7. 1964, சத்யஜித் ரேயின் சாருலதா
  8. 1957, குரு தத்தின் ப்யாசா
  9. 1998, மணிரத்னத்தின் தில் சே(தமிழில் உயிரே)
  10. 1960, ஆசிஃபின் மொகலே ஆஜம்

“அறிஞர்களின்” அடுத்த பத்து பட தேர்வுகள்: (அதே லிங்கில் பார்க்கலாம்.)

  1. 1957, குரு தத்தின் காகஸ் கே ஃபூல் – ஏற்கனவே சொன்ன மாதிரி நல்ல படம்தான், ஆனால் என் honourable mention லிஸ்டில் கூட வரும் ஆனால் வராது.
  2. 1995 , ஆதித்யா சோப்ராவின் தில்வாலே துல்ஹனியா லே ஜாயேங்கே
  3. 1952, விஜய் பட்டின் பைஜு பாவ்ரா – நல்ல பாட்டுகள் (பைஜு தான்செனையே தோற்கடித்த ஒரு பாடகன்), அவ்வளவுதான். அதற்கு மட்டும் ஒரு படத்தை தேர்ந்தெடுக்கக் கூடாது.
  4. 1995, மணிரத்னத்தின் பாம்பே – நிச்சயம் honourable mention என்று சொல்லலாம்.
  5. 1953, பிமல் ராயின் தோ பிகா ஜமீன் – பால்ராஜ் சாஹ்னியின் மிக அருமையான நடிப்பு. ஆனால் இந்த படம் இன்று ஒரு cliche ஆகிவிட்டது.
  6. 2001, அசுடோஷ் கொவாரிகரின் லகான்
  7. 1965, விஜய் ஆனந்தின் கைட் – ஆர். கே. நாராயணைப் போல நானும் விஜய் ஆனந்தும் தேவ் ஆனந்தும் இந்த நல்ல கதையை கெடுத்து குட்டிச்சுவர் ஆக்கிவிட்டார்கள் என்றுதான் நினைக்கிறேன். ஆனால் என்ன அருமையான பாட்டுகள்! தே தே மேக் தே, ஆஜ் ஃபிர் ஜீனே கி தமன்னா ஹை, வஹான் கோன் ஹை தேரா, காத்தா ரஹே மேரா தில் என்று சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.
  8. 1975, யஷ் சோப்ராவின் தீவார் – என் டாப் டென் லிஸ்டில் உண்டு.
  9. 1977, மன்மோகன் தேசாயின் அமர் அக்பர் அந்தோணி – இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர்!
  10. 1983, குந்தன் ஷாவின் ஜானே பி தோ யாரோ -என் டாப் டென் லிஸ்ட்.

இவர்களின் நீளமான லிஸ்டில் உள்ள தமிழ் படங்கள்:

  1. 1939, கே. சுப்ரமணியத்தின் தியாக பூமி – பார்த்ததில்லை.
  2. 1942, ஆர்.எஸ். மணியின் கண்ணகி – அன்னக்கிளி படத்தில் ஒரு சீன் வரும், அதை மட்டுமே பார்த்திருக்கிறேன்.
  3. 1944, சுந்தர்லால் நட்கர்னியின் ஹரிதாஸ் (தியாகராஜா பாகவதர் படம்) – பார்த்ததில்லை
  4. 1948, எஸ்.எஸ். வாசனின் சந்திரலேகா – என் டாப் டென் தமிழ் பட லிஸ்ட்
  5. 1950, எல்லிஸ் ஆர். டங்கன்/டி.ஆர். சுந்தரத்தின் மந்திரி குமாரி – நோ சான்ஸ்
  6. 1952, கிருஷ்ணன் பஞ்சுவின் பராசக்தி (சிவாஜி) – நிச்சயமாக honourable mention
  7. 1956, யோகானந்தின் மதுரை வீரன் (எம்ஜிஆர் படம்) – என்னங்க இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவரா இல்லை?
  8. 1959, பந்துலுவின் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் – Honourable mention
  9. 1961, பந்துலுவின் கப்பலோட்டிய தமிழன் – என் டாப் டென் லிஸ்டில் வருகிறது.
  10. 1968, ஏ.பி. நாகராஜனின் தில்லானா மோகனாம்பாள் – இல்லை.
  11. 1976, பீம்சிங்கின் சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் – டாப் டென்னுக்கு பரிசீலிக்கலாம்
  12. 1977, பாரதிராஜாவின் பதினாறு வயதினிலே – என் லிஸ்டில் வராது. இதில் என்ன இருக்கிறது என்று எல்லாரும் கொண்டாடுகிறார்கள்?
  13. 1979, துரை இயக்கிய பசி (ஷோபாவுக்கு தேசிய விருது) – பார்த்ததில்லை.
  14. 1981, பாலசந்தரின் தண்ணீர் தண்ணீர் – என் டாப் டென் லிஸ்ட்.
  15. 1982, பாலு மகேந்திராவின் மூன்றாம் பிறை – நிச்சயமாக honourable mention. வீடு படமும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.
  16. 1987 , மணிரத்னத்தின் நாயகன் – என் டாப் டென் லிஸ்ட்.
  17. 1988, மணிரத்னத்தின் அக்னி நட்சத்திரம் – Honourable mention
  18. 1992, மணிரத்னத்தின் ரோஜா – Honourable mention
  19. 1992, சிங்கீதம் ஸ்ரீனிவாச ராவின் அபூர்வ சகோதரர்கள் (கமல் படம்) – டாப் டென்னுக்கு பரிசீலிக்க வேண்டிய படம்.
  20. 1994, மணிவண்ணனின் அமைதிப் படை – பார்த்ததில்லை.
  21. 1994, ஷங்கர் இயக்கிய காதலன் (ஷங்கரின் காதலன் என்று எழுதினால் தப்பாக வருகிறது!) – எப்படிங்க இந்த படம் எல்லாம் லிஸ்டுக்கு வருது?
  22. 1994, பாரதிராஜாவின் கருத்தம்மா – அடப் போங்க சார், இதெல்லாம் லிஸ்டிலா?
  23. 1995, ஆர்.எஸ். ரவிகுமாரின் முத்து (ரஜினி) – இந்த லிஸ்டை எப்படிங்க போட்டாங்க?
  24. 2000, ராஜீவ் மேனனின் கண்டுகொண்டேன் கண்டுகொண்டேன் – நல்ல படம்தான், ஆனாலும் honourable mention லிஸ்டில் வருமா தெரியவில்லை.

தொகுப்பு இடம் பெறும் பக்கம்: லிஸ்ட்கள்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
என் டாப் டென் உலக சினிமா லிஸ்ட், இந்திய சினிமா லிஸ்ட், தமிழ் சினிமா லிஸ்ட்
கமலுக்கு பிடித்த தமிழ் திரைக்கதைகள்
நடிகர் சூர்யாவுக்கு பிடித்த படங்கள்
பிரகாஷ் ராஜுக்கு பிடித்த பத்து படங்களைப் பற்றி நான், அவற்றைப் பற்றி கிருஷ்ணமூர்த்தி
பாரதிராஜாவுக்கு பிடித்த பத்து படங்கள்
அஞ்சும் ராஜாபலியின் பிடித்த படங்கள் லிஸ்ட்
NCERT பாடப் புத்தகத்தில் இடம் பெறும் படங்கள்

சந்திரலேகா
கப்பலோட்டிய தமிழன்
மந்திரி குமாரி (Mandiri Kumari)
முகமது பின் துக்ளக், விகடன் விமர்சனம்
பராசக்தி (Parasakthi), பராசக்தி – நீதிமன்ற வசனம்
தில்லானா மோகனாம்பாள் (Thillana Mohanambal), தில்லானா மோகனாம்பாள் விகடன் விமர்சனம், நாதஸ்வரம் வாசித்த எம்.பி.என். சகோதரர்கள்
வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன், விகடன் விமர்சனம்

எல்லிஸ் ஆர். டங்கன்


எல்லிஸ் ஆர்.டங்கன்

எல்லிஸ் ஆர்.டங்கன்

30-1-1994 அன்று விகடனில் வந்த கட்டுரை/பேட்டி. நன்றி, விகடன்!

எம்.ஜி.ஆரின் முதல் இயக்குநர்!

சென்னை ஃபிலிம் சேம்பர் அரங்கினுள் அன்று எக்கச்சக்கமான வயசாளிகள் கூட்டம்! பெரும்பாலோர் நம் சுதந்திரத்துக்கு முன்பிருந்தே தமிழ் சினிமாவில் தலை காட்டியவர்கள். தலைநரைத்த தள்ளாத வயதிலும் மனசு கொள்ளாத பூரிப்புடன் அந்த வி.ஐ.பியைக் காண அத்தனை பேரும் ஆவலாய்க் காத்திருக்க கிட்டத்தட்ட எல்லோரையுமே அடையாளம் தெரிந்து கொண்டார் அந்த வி.ஐ.பி!

இத்தனைக்கும் அந்த வி.ஐ.பி. 42 வருடங்களுக்குப் பிறகு சென்னைக்கு வந்திருக்கிறார். இத்தனை காலமும் அமெரிக்காவிலேயே வாழ்ந்து வந்த போதிலும், தமிழில் பல வார்த்தைகளை அவர் மறக்கவில்லை. சம்பிரதாயங்களைக் கூட மறக்காமல், தனக்கு ஆரத்தி எடுக்கப்பட்டபோது ”குங்குமம் எங்கே? என் நெற்றியில் இடுங்கள்!” என்று கேட்டு இட்டுக்கொண்டார்.

தென்னிந்திய டெக்னீஷியன்கள் சங்கத்தினர் ஏற்பாடு செய்திருந்த விழாவுக்கு வருகை தந்த அந்த வி.ஐ.பி. வேறு யாருமல்ல, எம்.ஜி. ஆரின் முதல் படம் (சதி லீலாவதி) முதற்கொண்டு மந்திரி குமாரி, இரு சகோதரர்கள், சகுந்தலை, மீரா, அம்பிகாபதி போன்ற புகழ் பெற்ற பல தமிழ்ப் படங்களை டைரக்ட் செய்த எல்லிஸ் ஆர்.டங்கன்தான்!

அமெரிக்காவில் திரைப்படத் துறை சம்பந்தப்பட்ட படிப்பு முடித்த டங்கன், 1935-ல் சென்னைக்கு வந்தவர்; கிட்டத்தட்ட 15 ஆண்டுகள் சென்னையிலேயே வசித்திருக்கும் டங்கன், தமிழ் சினிமாவுக்குப் பல டெக்னிக்கல் உத்திகளைக் கற்றுக் கொடுத்தவர். காட்சியமைப்புகளிலும் புதுமை செய்து, தமிழ் சினிமாவைப் புரட்சி ஏணியில் தூக்கி நிறுத்தியவர்!

ஆனந்த விகடன் என்றதுமே, ”இந்தியாவில் முதன்முதலில் குறுக்கெழுத்துப் போட்டி நடத்திய வாரப் பத்திரிகை உங்களுடையது தான். வாசன் என் இனிய நண்பர்!” என்று நினைவுகூர்ந்தார். 82 வயதுக்கு நம்ப முடியாத தோற்றம் ப்ளஸ் குறும்புத்தனத்தோடு நிறையப் பேசினார்.

”அமெரிக்காவிலிருந்து சென்னைக்கு வந்து தமிழ் சினிமாவின் இயக்குநர் ஆனது எப்படி?!”
”என்னுடன் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் டாண்டன் என்ற இந்தியர் படித்தார். அவர்தான் என்னைத் தன்னோடு இந்தியாவுக்கு அழைத்து வந்தார். டாண்டனின் அப்பா, அப்போது இந்தியாவின் பிரபல திரையுலகப் புள்ளி! அவர் பக்த நந்தனார் என்ற படத்தை எடுத்துக்கொண்டிருந்தார். அதில் கே.பி.சுந்தராம்பாள் நடித்தார். அப்போது சென்னையில் படப்பிடிப்பு நடந்து கொண்டிருக்க, நாங்களும் டாண்டனோடு அவருடைய நண்பர்கள் எனும் முறையில் உதவ வந்திருந்தோம். அப்போது செல்லம் டாக்கீஸ் மருதாசலம் செட்டியார், தன் படத்துக்கு என்னை டைரக்டராகும்படி கேட்டார். ஆனேன்”.

”எம்.ஜி.ஆரை இயக்கிய அனுபவம் பற்றி?”
”சதி லீலாவதி – உங்கள் பத்திரிகையின் அப்போதைய ஆசிரியர் வாசன் சாரின் ஸ்க்ரிப்ட்தான்! அது எம்.ஜி.ஆருக்கு, எனக்கு என்று பலருக்கும் முதல் படம். வெற்றிப் படமும் கூட!
ஆரம்பத்தில் எம்.ஜி.ஆருக்கு சினிமாவின் நுணுக்கங்கள் தெரியவில்லை. மேடை நாடகப் பரிச்சயத்தில் அவர் டயலாக்குகளைக் கூச்சல் போட்டே பேசி வந்தார். ஆவேசத்தோடு பேசுகையில் நடிப்பும் மிகையாகத்தான் வெளிப்பட்டது. ‘சினிமாவுக்கு இந்த மிகை நடிப்பு தேவையில்லை; இயல்பாகப் பேசுங்கள். அதுதான் சிறந்த நடிப்பு!’ என்று சொல்லித் தந்தேன். அவர் நோய்வாய்ப்பட்டு அமெரிக்க ப்ரூக்ளின் மருத்துவமனையில் இருந்தபோது, அவரைச் சந்திக்க முயன்றேன். அவரது உடல் நிலை கருதி, சுற்றியிருந்தவர்கள் மென்மையாக மறுத்துவிட்டார்கள்.”

”தமிழ் தெரியாதபோது, வசனங்களைச் சரிபார்த்திருக்க முடியாதே? முழுமையான இயக்குநர் பணிக்கு வாய்ப்பிருந்ததா?”
(சற்றே கோபத்தோடு) ”வொய் நாட்..?! நடிகர்கள் வசனங்களைச் சரியாகச் சொல்கிறார்களா என்பதை வெறுமனே முகபாவத்தைக் கொண்டே ஓர் இயக்குநரால் கண்டுபிடித்துவிட முடியும். அதற்கு மொழி தெரிந்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. தவிர, சச்சிதானந்தம், இளங்கோ போன்ற என் உதவியாளப் பொக்கிஷங்கள் தமிழ், ஆங்கிலம் ஆகிய இரு மொழிகளிலும் வல்லவர்கள். எனவே, எனக்கு ஒரு பிரச்னையும் இருந்ததில்லை.”

”தமாஷான ஷூட்டிங் அனுபவம் எதுவும் நினைவில் உண்டா?”
”உண்டு! வெளிநாட்டுக்காரன் என்பதால், அப்போதெல்லாம் என்னை எந்தக் கோயில்களிலும் அனுமதிக்கமாட்டார்கள். இதனால் கோயில்களில் ஷூட் பண்ணும்போது மட்டும் நான் வெளியே இருக்க நேரிடும். அப்போதும் நான் விடாப்பிடியாகக் கோயில் மதில் சுவர், கோபுரம் போன்ற இடங்களில் உட்கார்ந்துகொண்டு படப் பிடிப்பை மேற்பார்வையிடுவேன். உள்ளே என் உதவியாளர் இயக்கிக் கொண்டிருப்பார். ஒரு நாள், என் உதவியாளர் திடீரென ஒரு ஐடியா செய்தார். கோயிலில் படப்பிடிப்பு என்றால், எனக்கு ஒரு தலைப்பாகையைக் கட்டி, என்னைக் காஷ்மீர்க்காரர் ஆக்கிவிடுவார். அதற்குப் பின் நானும் தாராளமாகக் கோயில்களில் நுழைந்து படங்களை டைரக்ட் செய்தேன்!”

”1950-களில் மீண்டும் அமெரிக்கா போய் செட்டிலாகி விட்டீர்களே, அங்கே என்ன செய்கிறீர்கள்?”
”அங்கே செல்லும்போதே, என்னுடைய தமிழ்ப் பட க்ளிப்பிங்குகளையெல்லாம் எடுத்துக் கொண்டுதான் போனேன். அதைப் போட்டுப் பார்த்த ஹாலிவுட் தயாரிப்பாளர் ஒருவர், ‘தமிழ்நாட்டில் இவ்வளவு தரமுள்ள லேப் வசதி பிராஸஸிங்கெல்லாம் உண்டா?’ என்று ஆச்சரியப்பட்டார். உடனேயே தான் இங்கே வந்து ஓர் ஆங்கிலப் படம் தயாரிக்கவும் ஆசைப்பட்டார். நானும் அந்தப் படத்துக்கு இணைத் தயாரிப்பாளராகிவிட, இங்கே மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ்காரர்களோடு பேச்சு வார்த்தை நடந்தது. அவர்களும் தயாரிப்பில் இணைந்தார்கள். பெரிய பெரிய ஹாலிவுட் நட்சத்திரங்களைச் சென்னைக்குக் கூட்டி வந்தோம். இங்கே அவர்கள் ஒரு ஸ்டூடியோவில் தங்கினார்கள். அவர்களுக்காக ஒரு ஸ்பெஷல் ஆங்கிலேயச் சமையல்காரர், கார் வசதியெல்லாம் செய்து தரப்பட்டது. இங்குள்ள வசதிகளைக் கொண்டு தி ஜங்கிள் எனும் ஆங்கிலப் படம் உருவானது. அமெரிக்காவில் மட்டுமின்றிப் பல நாடுகளிலும் சக்கைப்போடு போட்டு, ஏகமாய்ச் சம்பாதித்துக் கொடுத்தது அந்தப் படம். அதற்குப் பிறகு, டார்ஜான் படங்கள் சிலவற்றை எடுக்கவும் நான் இந்தியாவுக்கு வந்திருக்கிறேன்!”

”42 வருடங்களுக்குப் பிறகு சென்னைக்கு வந்திருக்கிறீர்களே, எதை அதிசயமாகப் பார்த்தீர்கள்?”
எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமியின் குரலைத்தான் பிரமிப்போடு கேட்டேன். கொஞ்சமும் இனிமை கெடாமல், நான் மீராவை இயக்கியபோது கேட்ட மாதிரியே இருக்கிறதே, இது என்ன மாய மந்திரம் என்று அதிசயித்தேன்!”

”நடிப்புக்கு நீங்கள் தரும் இலக்கணம்?”
”ஒரு டைரக்டரால் நடிப்பின் மெக்கானிஸத்தை வேண்டுமானால் சொல்லித் தரமுடியும். ஆனால், நடிப்பு என்பதை முழுமையாக எந்த இயக்குநராலும் கற்றுத் தர முடியாது! அது நடிகனின் உள்ளிருந்து இயல்பாக வரவேண்டும்; உணர்வு பூர்வமாக வெளிப்பட வேண்டும்! ஆம், Acting is nothing but outward expressions of the inward emotions.”

ஆர்வி: டங்கன் இயக்கிய படங்களின் நான் மந்திரி குமாரி, மீரா (ஹிந்தி + தமிழ்), சகுந்தலை ஆகியவற்றை பார்த்திருக்கிறேன். என் கருத்தில் அவர் ஒரு footnote, அவ்வளவுதான். கே.எஸ். ரவிக்குமாருக்கு தமிழ் சினிமா வரலாற்றில் என்ன இடம் இருக்கும்? அதை மாதிரிதான்.

மந்திரி குமாரி


மந்திரி குமாரியின் உண்மையான கதாநாயகன் ஜி. ராமனாதன்தான். என்ன அற்புதமான பாட்டுக்கள்? உலவும் தென்றல் காற்றினிலே, வாராய் நீ வாராய் இரண்டும் எத்தனை முறை கேட்டாலும் அலுக்காதவை.

உலவும் தென்றல் காற்றினிலே western classical முறையில் உன்னதமாக் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. வரிகளும் அருமை – “தெளிந்த நிலவை போலவே காதல் கொண்டோம் நாம்” என்று நாயகி பாட “களங்கம் அதிலும் காணுவாய் கவனம் வைத்தே பார்” என்று நாயகன் பதில் அளிக்க, “குதர்க்கம் பேசி என்னை மயக்க எங்கு கற்றீரோ” என்று நாயகி சொக்க, “உனது கடைக்கண் பார்வை காட்டும் ஜாடை தன்னிலே” என்று நாயகன் ஸ்டைலாக பதில் அளிக்க பிரமாதம் போங்கள்! பாட்டை எழுதியது அனேகமாக மருதகாசியாக இருக்கவேண்டும்.

வாராய் நீ வாராயும் அபாரம். “முடிவிலா மோன நிலை நீ மலை முடியில் காணுவாய் வாராய்” என்று கள்ள பார்ட் நடராஜன் மாதுரி தேவியை மலையிலிருந்து கீழே தள்ளிவிடப் போவதாக hint கொடுக்கிறார் பாருங்கள்! அருமை. நண்பர் சிமுலேஷன் வாராய் நீ வாராய் பாட்டை படத்திலிருந்து டி.ஆர். சுந்தரம் நீக்க நினைத்ததையும் ஜி. ராமநாதன் கஷ்டப்பட்டு அவர் மனதை மாற்றியதையும் பற்றி இங்கே குறிப்பிடுகிறார்.

ஜி. ராமநாதனிடம் ஒரு பழக்கம் உண்டு. ஒன்று highbrow, classical பாட்டுக்கள். இல்லை என்றால் lowbrow, டப்பாங்குத்து பாட்டுகள். நடுவில் மெல்லிசை கில்லிசை ஒன்றும் கிடையாது. இந்த படத்திலும் இரண்டும் சூப்பர் குத்து பாட்டுகள் உண்டு. ஒன்று “எருமை கன்னுக்குட்டி என் எருமை கன்னுக்குட்டி” என்று வருவது. அடுத்தது ஒரு அருமையான சிந்து –
“அந்தி சாயுற நேரம்
மந்தார செடி ஓரம்
ஒரு அம்மாவைப் பாத்து அய்யா அடிச்சாராம் கண்ணு
அவ சிரிச்சாளாம் பொண்ணு”
படிக்கும் போதே ஒரு மெட்டு கிடைக்க வேண்டுமே!

வேறு பாட்டுகள் எதுவும் எனக்கு இப்போது நினைவுக்கு வரவில்லை.

1950-இல் வந்த படம். எம்ஜிஆர் கதாநாயகன். கலைஞர்தான் எம்ஜிஆரை நாயகனாக போட சிபாரிசு செய்தாராம். ஜி. சகுந்தலா கதாநாயகி. நம்பியார், கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன்(தவறை திருத்திய ராஜநாயஹம் அவர்களுக்கு நன்றி!), மாதுரி தேவி, எஸ்.எஸ். சிவசூரியன் ஆகியோரை நினைவிருக்கிறது. கலைஞர் கதை வசனம். குண்டலகேசி என்ற பழைய காவியத்தை அடிப்படையாக வைத்து எழுதினாராம். கலைஞரை இந்த படம் ஒரு ஸ்டார் ஆக்கியது. எல்லிஸ் ஆர். டங்கன் இயக்கம். மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் படம். டி.ஆர். சுந்தரமும் ஒரு இயக்குனர் என்றும் படித்தேன். முக்தா ஸ்ரீனிவாசன் இந்த படத்தில் ஒரு உதவி இயக்குனராம்.

இந்த படத்தில் பங்கேற்றவர்கள் பற்றிய பல விவரங்களை ராஜநாயஹம் இங்கே எழுதி இருக்கிறார். அவருக்கு நன்றி!

அப்போதெல்லாம் எம்ஜிஆருக்கு தன் தாடையில் ஒரு பிளவு இருப்பதை பற்றி ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மை உண்டாம். இந்த தாடையை வைத்துக் கொண்டு தான் பெரிய ஹீரோ ஆக முடியாது என்று ஒரே கவலையாம். கலைஞர் அவரை ஒரு குறுந்தாடி வைத்து அந்த பிளவை மறைத்துக் கொள்ள சொன்னாராம். உண்மையோ பொய்யோ தெரியாது, ஆனால் எம்ஜிஆருக்கு இந்த படத்தில் குறுந்தாடி உண்டு – தில் சாத்தா ஹை படத்தில் ஆமிர் கானுக்கு இருப்பதை போல.

இன்னொரு கட்டுரையை இங்கே படிக்கலாம். குறுந்தாடிக்கு இங்கே வேறு ஒரு கதை சொல்லப்படுகிறது. எம்ஜிஆரின் இரட்டை நாடிக்குமேல் ஒரு சிறு தாடி ஒட்டப்பட்டது.இதை எம்ஜிஆர் விரும்பவில்லை. ஆனால் அவரது அருகில் இருந்தவர்கள் டி.ஆர். எஸ்.சின் கண்டிப்பான குணத்தை எடுத்துக் கூறி, எம்ஜிஆரை சம்மதிக்க வைத்தனர்.

கதை அந்த காலத்துக்கு ஒரு புரட்சிகரமான கதையாக இருந்திருக்கலாம். ராஜகுரு நம்பியாரின் மகன் கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன் தான் தளபதி ஆக வேண்டும் என்று நினைக்கிறான். ஆனால் எம்ஜிஆர் தளபதி ஆகிவிடுகிறார். ஏமாற்றம் அடைந்த கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன் கொள்ளைக்காரனாக மாறுகிறான். நம்பியார் சொல்வதை கேட்க மறுக்கிறான். இளவரசிக்கும் எம்ஜிஆருக்கும் காதல். ஆனால் இளவரசி மீது ஆசைப்படும் கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன் ஒரு காதல் கடிதம் எழுதி அதை இளவரசியின் அந்தப்புரத்தில் போட்டுவிடுகிறான். இளவரசியின் தோழியும், மந்திரியின் மகளும் ஆன மாதுரி தேவி அதை பார்த்து இளவரசி மீது சந்தேகப்படுகிறாள். அந்த கடிதத்தில் சந்திக்க வர சொன்ன இடத்துக்கு தான் போகிறாள். அங்கே இவளைப் பார்த்து கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன் லவ் ஆகி விட, இருவருக்கும் உலவும் தென்றல் காற்றினிலே பாட்டு. எம்ஜியார் கள்ள பார்ட்டை எஸ்.ஏ. நடராஜனை பிடித்து விடுகிறார். நம்பியார் எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும் கள்ள பார்ட்டுக்கு எஸ்.ஏ. நடராஜனுக்கு தண்டனை கிடைக்கிறது. ஆனால் மாதுரி தேவி அம்மன் சிலைக்கு பின்னால் நின்று கொண்டு அம்மனே சொல்வது போல நடராஜன் குற்றமற்றவர் என்று சொல்கிறார். எல்லாரும் நம்ப, நடராஜன் விடுதலை அடைய, பொய்க்குற்றம் சாட்டியதற்காக எம்ஜிஆர் நாடு கடத்தப்பட, நடராஜன் தளபதி ஆகிறார். மாதுரியை மணந்து கொள்கிறார். நம்பியாரும் நடராஜனும் ராஜாவை கொன்று விட சதி செய்கின்றனர். ஜி. சகுந்தலா மீது இன்னும் ஆசை வைத்திருக்கும் நடராஜன் மாதுரி இடைஞ்சலாக இருப்பதால் அவரை கொன்று விட அவரை ஒரு மலை உச்சிக்கு வாராய் நீ வாராய் என்று அழைத்து செல்கிறார். உண்மையை தெரிந்து கொள்ளும் மாதுரி கணவனை தள்ளி விடுகிறார். பிறகு எல்லா உண்மையும் தெரிந்து, எம்ஜிஆரும் தப்பிக்கிறார். மாதுரி கணவனை கொன்ற துயரம் தாங்காமல் இறக்கிறார். சுபம்!

படத்தின் live-wire கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன்தான். அவரது ரோல் மிக energetic ஆக இருக்கும். நம்பியாருக்கும் பெரிய ரோல். எம்ஜிஆருக்கு கொஞ்சம் டம்மி ரோல்தான். சிவசூரியன் நன்றாக ஒரு கோமாளித்தனமான ராஜாவாக நடித்திருப்பார். அவருக்கு இம்சை அரசன் புலிகேசி மீசை வேறு. வசனங்களும் நன்றாக இருக்கும்.

பாட்டுகளுக்காவும், ஒரு கால கட்டத்தின் பிரதிநிதி என்பதற்காகவும் இந்த படத்தை பார்க்கலாம். 10க்கு 6.5 மார்க். B grade.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படங்களின் பட்டியல்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
1950-இல் வந்த படங்கள்
ஐம்பதுகளின் முற்பாதி – திராவிட இயக்கமும் தமிழ் சினிமாவும்
ஆர்.பி. ராஜநாயஹத்தின் பதிவு
மாலை சுடர் கட்டுரை
வாராய் நீ வாராய் பாட்டை தூக்க நினைத்த டி.ஆர். சுந்தரம்

மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ்


mt

சேலத்தில் நானும் RVயும் படித்த கல்லூரிக்கு (அரசு பொறியியல் கல்லூரி, சேலம்),  போகும் வழியில் ”ஐந்து ரோடு”ஐ கடந்தவுடன் ஒரு நான்கைந்து மைலில் வலது புறத்தில் ஒரு அருமையான ஒரு ஃபார்ம் ஹவுஸ் போல் ஒன்று தோன்றும். வயல் வெளியின் நடுவினில் ஒரு மஞ்சள் நிற கட்டடம் அமைந்திருக்கும். அது தான் மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ். (இது மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் அல்ல!.நீங்கள் பார்த்தது இரத்னா ஸ்டூடியோ!.மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் எற்காடு ரோடில் உள்ளது.நல்லதந்தி என்ற வாசகர்)

நான் படித்த காலத்தில் இவ்வளவு சினிமா ஆர்வம் இல்லை. அதனால் இந்த உண்மை கல்லூரியில் “படித்தகொண்டிருந்த” பொழுது, வெகு நாட்களுக்கு எனக்குத் தெரியாமலேயே இருந்தது. இப்பொழுது இருக்கும் ஆர்வம் அப்பொழுது இருந்திருந்தால் எப்படியாவது ஒரு முறை மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் உள்ளே சென்று பார்த்திருப்பேன் என நினைக்கிறேன். (என் ஜாதகம் அமர்க்களமாக இருந்திருந்தால் நான் மாடர்ன் தியேட்டர்ஸிடம் கெஞ்சி கூத்தாடி ஒரு ஹீரோ சான்ஸ் வாங்கி சிவாஜி, எம்.ஜி.ஆர் மாதிரி ஃபேமஸ் ஆகி, ரசிகர் மன்றம் அமைத்து பின்னர் ஒரு கட்சி அமைத்து, முதல் மந்திரி ஆகி, “கொண்டு வரப் போறேன் சட்டம், நல்ல நன்மை புரிந்திடும் திட்டம்” எனப் பாடி…..”நினைப்பு தான் மனுஷன் பொழைப்பக் கெடுக்குது” – இது என் மனைவி). சரி. தமிழகத்திற்க்கு கொடுத்து வைக்கவில்லை.

மாடர்ன் தியேட்டர்ஸின் அதிபதி திருச்செங்கோட்டைச் சார்ந்த டி. ஆர். சுந்தரம். முதலில் ஏஞ்சல் ஃபில்ம்ஸ் என்ற நிறுவனத்தில் பணி புரிந்து வந்த அவர், மாடர்ன் தியேட்டர்ஸை 1937ல் நிறுவினார். இவர் ஹாலிவுட்டிலிருந்து வந்திருந்த எல்லிஸ் ஆர். ட்ங்கன் போன்ற ஜாம்பவான்களை எல்லாம் தான் தயாரித்தப் படங்களில் பணி புரிய வைத்திருக்கிறார். இவர் செஞ்சுரி அடித்து விட்டார். மொத்தம் 117 படங்கள் தயாரித்திருக்கிறார்.

உலக அழகி கிளியோபட்ரா ஒரு திரைப்படத்திற்க்காக கழுதைப்பாலில் குளித்தாராம். டி. ஆர். சுந்தரம் அந்த காட்சியை தமிழ் திரைப்படத்தில் 1000 கழுதைகளை மாடர்ன் தியேட்டர்ஸிர்க்கு கொண்டு வந்து, பால் கரந்து அதில் ஒருவரை குளிக்க வைத்து படம் எடுத்திருக்கிறார். தொழில் என்று வந்து விட்டால் இப்படியல்லவா அதில் பக்தி இருக்க வேண்டும்?

மேல் நாட்டுக்கலைஞர்களை தருவித்து தனது முதல் படமான “சதி அகல்யா”வை எடுத்தார். ”சந்திரபாரதி சினிடோன்” என்ற கம்பெனிக்காக இன்னொரு வெர்ஷன் எடுத்தாராம். அலி பாபாவும், நாற்பது திருடர்களும்” இவர் தயாரித்த முதல் வர்ணத் திரைப்படம். இதை மலையாலத்தில் ”கண்டம் பச்ச கோட்” என்று தயாரித்தாராம்.

மேலும் Alexandre Dumasஇன் “The Man in the Iron Mask”ஐ தழுவி “உத்தம புத்திரன்” என்ற திரைப்படத்தை தயாரித்தார். மந்திரி குமாரி, பாக்தாத் திருடன், ஆயிரம் தலை வாங்கிய அபூர்வ சிந்தாமணி, இவைகளும் இவருடைய தயாரிப்பே.

மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் இப்பொழுது இல்லை. இப்பொழுது ரியல் எஸ்டேட் ஆகி ஃப்ளாட் ப்ரொமோட் பண்ணி விட்டர்கள். ”ஓரு முறையாவது சென்று பார்த்திருக்கலாமே” என்ற வருத்தம் மட்டும் இருக்கிறது.