வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்


சிவாஜியைப் பற்றி பொதுவாக சொல்லப்படும் குறை அவர் ஓவர்ஆக்ட் செய்கிறார், மெலோட்ராமா என்பதுதான். உண்மையில் குறை அதுவல்ல. மெலோட்ராமா என்பது ஒரு விதமான ஸ்டைல். பாய்ஸ் நாடகங்கள், தெருக்கூத்து, ஜப்பானிய கபூகி நாடகங்கள், ஷேக்ஸ்பியர் நாடகங்கள், musicals எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு ஸ்டைல், இலக்கணம் இருக்கிறது. சிவாஜியின் படங்களையும் அப்படித்தான் பார்க்க வேண்டும். குறை அவர் படங்கள் – அதுவும் பிற்காலப் படங்கள் – அவருக்கு “நடிக்க” ஸ்கோப் உள்ள காட்சிகளின் தொகுப்பாக இருப்பதுதான். சினிமா என்பது வெறும் சீன்களின் தொகுப்பல்ல. இதை அவரும் உணரவில்லை, அவர் காலத்து இயக்குனர்களும் உணரவில்லை. அந்த காலத்து ரசிகர்கள் உணர்ந்தார்களா என்பதும் சந்தேகமே.

இதனால்தான் அவரது significant number of படங்கள் உணர்ச்சிகளின் உச்சத்தை வெளிப்படுத்தும் சீன்களின் தொகுப்பாக, அவர் மட்டுமே வியாபித்திருக்கும் கதைகளாக, மிக சுலபமாக கிண்டல் அடிக்கப்படுபவையாக இருக்கின்றன. கமல் சமீபத்தில் ஒரு பேட்டியில் சொன்னார் – சிவாஜி சிங்கம், ஆனால் அவருக்கு தயிர் சாதம் மட்டுமே போடப்பட்டது என்று. அதில் உண்மை இருக்கிறது.

வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் இந்த குறைகளை சுலபமாக தாண்டுகின்றது. கட்டபொம்மன் உணர்ச்சிப் பிழம்புதான். ஓவர் ஆக்டிங், மெலோட்ராமா, over the top performance போன்ற வழக்கமான “குற்றச்சாட்டுகளை” அள்ளி வீசலாம்தான். ஆனால் யாராக நடிக்கிறார்? ஒரு larger than life icon, நாட்டுப்புற பாட்டுகளில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு தொன்மம், சரித்திரத்தை தாண்டி ஐதீகமாக மாறிவிட்ட ஒரு மனிதனை இப்படி நடித்துக் காட்டுவது மிக பொருத்தமாக இருக்கிறது.

கட்டபொம்மன் ஜாக்சன் துரையை பார்த்து எங்கள் மங்கலப் பெண்டிருக்கு மஞ்சள் அரைத்து கொடுத்தாயா என்று கேட்டாரா என்பது சந்தேகம்தான். அப்படி கட்டபொம்மன் கர்ஜித்திருந்தால் அது ஜாக்சன் துரைக்கு புரிந்திருக்குமா என்பது அதை விட பெரிய சந்தேகம். ஆனால் சிவாஜி கொண்டு வருவது சரித்திரத்தை தாண்டிப்போய்விட்ட கட்டபொம்மன் என்ற இதிகாச மனிதரை. கட்டபொம்மனை ஒரு இதிகாசமாக, தொன்மமாக, icon ஆக மாற்றியதில் நாட்டுப்புற பாடல்களுக்கு எவ்வளவு பங்குண்டோ அதே அளவு பங்கு இந்த நடிப்புக்கும் உண்டு. இந்த performanceஇன் தாக்கம் இல்லாத தமிழ் நடிகர் யாருமில்லை. பராசக்தி, மனோகரா, கட்டபொம்மன் மூன்று படங்களும் மெலோட்ராமா என்பது கெட்ட வார்த்தை இல்லை என்பதை இன்றும் உணர்த்தும் படங்கள்.

பந்துலு சிறந்த தயாரிப்பாளர். பணம் முக்கியம்தான், ஆனால் படம் நன்றாக வருவது அதை விட முக்கியம் என்று நம்பியவர். கட்டபொம்மன், கர்ணன், ஆயிரத்தில் ஒருவன் மாதிரி படங்களில் பணத்தை வாரி இறைத்தார். வெள்ளைக்காரனை எதிர்த்து போராடியவர்களை திரைப்படத்தில் கொண்டு வந்ததற்காக எப்போதும் நினைவிளிருப்பார். (கன்னடத்தில் கிட்டூர் ராணி சென்னம்மா எடுத்தார். சென்னம்மா கன்னட கட்டபொம்மி.)

1959-இல் வந்த படம். சிவாஜி, எஸ். வரலக்ஷ்மி, ஜெமினி, பத்மினி, ஓ.ஏ.கே. தேவர், ராகினி, ஜாவர் சீதாராமன், வி.கே. ராமசாமி, குலதெய்வம் ராஜகோபால், ஏ. கருணாநிதி, டி.பி. முத்துலட்சுமி நடித்தது. ஜி. ராமநாதனின் அற்புதமான இசை. பந்துலுவே இயக்கினார் என்று நினைக்கிறேன்.

சக்தி கிருஷ்ணசாமியின் வசனங்களில் அனல் பறக்கிறது. அவற்றை ஏற்ற இறக்கத்துடன் உச்சரிக்க சிம்மக் குரல். பத்திக்கிச்சு!

இதற்கும் கதை எழுத வேண்டுமா என்ன?

சிவாஜி ஜாக்சன் துரையிடம் பேசுவது தமிழ் சினிமாவில் ஒரு seminal moment. Enough said.

ஜெமினி-பத்மினி காதல் கதை படத்தின் வீக்னஸ். படத்தின் தீவிரத்தை குறைக்கிறது. அதுதான் இயக்குனரின் எண்ணம், என்றாலும் சுலபமாக தம் அடிக்க வெளியே போய்விடலாம். படத்தின் தீவிரத்தை அதிகரிக்க ஊமைத்துரையின் காரக்டரை டெவலப் செய்திருக்கலாம். ஓ.ஏ.கே. தேவருக்கு ஏதாவது வசனம் உண்டா என்று யோசித்துப் பார்க்கிறேன், அவர் வாயை திறந்த மாதிரியே தெரியவில்லை. அதே போல எட்டப்பனும் ஒரு கார்ட்போர்ட் கட்அவுட்தான். ஜாவர் ஒருவர்தான் படத்தில் கொஞ்சம் நிற்கிறார்.

பாட்டுகள் அபாரம். ஜி. ராமநாதன் கொன்றுவிட்டார்.

இன்பம் பொங்கும் வெண்ணிலாதான் என் ஃபேவரிட். அதுவும் பிபிஎஸ் “உன்னைக் கண்டு” என்று கேட்கும் தருணம்!

எஸ். வரலக்ஷ்மி கலக்கிய படம். அவருடைய கனமான குரல் என்ன சுகமாக “சிங்காரக் கண்ணே உன் தேனூறும் செவ்வாயால்” என்று பாடுகிறது? அதுவும் “உன் வாய் முத்தம் ஒன்றாலே” என்ற வார்த்தைகளை கொஞ்சம் வேகமாக பாடுவது மிக நன்றாக இருக்கும். “மனம் கனிந்தருள் வேல்முருகா” குழந்தைகளுக்கு சாமி பாட்டாக சொல்லித் தரலாம். அப்புறம் “டக்கு டக்கு” என்று ஒரு பாட்டு. கேட்கக் கூடிய பாட்டுதான், ஆனால் இதை எல்லாம் கருணை காட்டாமல் எடிட்டிங் டேபிளில் கட் பண்ணி இருக்க வேண்டும். படத்தின் ஓட்டத்தில் ஒரு ஸ்பீட்பிரேக்கர் மாதிரி வரும்.

ஜி. ராமநாதனின் பாட்டுகள் எப்போதும் இரண்டு வகை. ஒன்று கர்நாடக சங்கீதத்தை அஸ்திவாரமாக வைத்து எழுப்பப்பட்ட highbrow பாட்டுகள். இரண்டு நாட்டுப்புற பாட்டு, டப்பாங்குத்தை அஸ்திவாரமாக வைத்து எழுப்பப்பட்ட lowbrow பாட்டுகள். “மாட்டு வண்டியை பூட்டிக்கிட்டு” இரண்டாவது வகை. நல்ல, ஆனால் கவனிக்கப்படாத பாட்டு. “ஆத்துக்குள்ளே ஊத்து வெட்டி” என்ற இன்னொரு நல்ல பாட்டும் “அஞ்சாத சிங்கம் உன் காளை” என்று ஒரு சுமாரான பாட்டும் உண்டு. ஆத்துக்குள்ளே பாட்டு (ஏ.கருணாநிதி நகைச்சுவை பகுதி எல்லாமே) ஸ்பீட்ப்ரேக்கர்தான்.

Highbrow வகையில், நாடக பாரம்பரியம் உள்ள பாட்டு போகாதே போகாதே என் கணவா. எனக்கு கொஞ்சமும் பிடிப்பதில்லை. அதுவும் படமாக்கப்பட்ட விதம்! சின்னப்பிள்ளைக்கு சொல்கிற மாதிரி வாழை மரம் விழக் கண்டேன் என்றால் ஒரு வாழை மரத்தை வெட்டி காண்பிப்பார்கள். அதுவும் பத்மினியின் ஓவர்ஆக்டிங் வேறு கொடுமையாக இருக்கும்.

சிவாஜிக்கு பாட்டு கிடையாதோ? வெற்றி வடிவேலனே என்று ஒரு தொகையறா வரும் அது யார் பாடுவதாக வரும் என்று நினைவில்லை. சிவாஜிதானோ?

வேறு பாட்டுகள் எனக்கு நினைவில்லை. சாரதா எழுதுவார் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்.

சிவாஜியின் seminal நடிப்பு, பந்துலுவின் நல்ல தயாரிப்பு, ஜி. ராமநாதனின் அற்புதமான இசை, எஸ். வரலக்ஷ்மியின் குரல், எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட subject matter ஆகியவற்றுக்காக பாருங்கள் என்று சிபாரிசு செய்கிறேன். பத்துக்கு 7.5 மார்க். A- grade.

தொடர்புடைய பதிவுகள்
வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் விகடன் விமர்சனம்
ம.பொ.சி – ஒரு மதிப்பீடு
கப்பலோட்டிய தமிழன்
மனோகரா, விகடன் விமர்சனம்
பராசக்தி, பராசக்தி – நீதிமன்ற வசனம்
ஆயிரத்தில் ஒருவன்
எஸ். வரலக்ஷ்மி அஞ்சலி

மனோகரா



மனோகராதான் வசனங்களின் உச்சக் கட்டம் என்று நினைக்கிறேன். தீ பறக்கும் வசனங்கள், அதை உணர்ச்சி பொங்க பேசும் சிவாஜி இது இரண்டே போதும். ஆனால் அதற்கும் மேலாக சிவாஜிக்கே சவால் விட்ட கண்ணாம்பா, பிய்த்து உதறிய டி.ஆர். ராஜகுமாரி, மெலோட்ராமாவை அருமையாக வெளிப்படுத்தும் காட்சிகள் – பொறுத்தது போதும், பொங்கி எழு என்ற கண்ணாம்பாவின் கட்டளை ஒன்றே போதும் – , அருமையாக நடித்த சதாசிவ ராவ் (மன்னர்), பழி வாங்கும் முஸ்தஃபா (வசந்த சேனையின் முதல் கணவன்), ஓவர் த டாப் வில்லன் எஸ்.ஏ. நடராஜன் என்று நல்ல பாத்திரங்கள், அருவம் கிருவம் என்று தந்திரக் காட்சிகள் என்று பல அருமையான விஷயங்களை கலந்து ஒரு சூப்பர் டூப்பர் படத்தை உருவாக்கிவிட்டார்கள்.

மனோகராவை நான் முதலில் பார்த்தது டெண்டு கொட்டாயில்தான். பத்து வயதிருக்கலாம். அது வரை நான் எம்ஜிஆரின் தீவிர ரசிகன். எம்ஜிஆர் சண்டை போடுவார், சிவாஜி அழுவார் என்ற ஒரு சிம்பிள் பிம்பம் இருந்த காலம் அது. முதல் காட்சியில் அருவம் என்ற போதே ஆ என்று பார்க்க ஆரம்பித்தேன். அதற்கு பிறகு வசந்த சேனையின் முதல் கணவன் போடும் நாடகம், வ. சேனை கண்ணாம்பாவுக்கு பழி ஏற்படுத்த செய்யும் சதி எல்லாமே த்ரில்லிங் ஆக இருந்தது. ஆனால் மனோகரன் அரச சபைக்கு வரும் காட்சிதான் என்னை சிவாஜி ரசிகனாக மாற்றியது. அடுத்த நாலைந்து வருஷம் சிவாஜி தும்மினாலும் என்ன நடிப்பு என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன். உண்மையில் ஓரிரு நிமிஷங்களுக்கு அப்புறம் சிவாஜி என்ன சொல்கிறார் என்று கூட தெரியவில்லை. அந்த காட்சியில் அவர் பேசும் வசனங்கள் கலைஞரின் மாஸ்டர்பீஸ், சிவாஜி என்ன அற்புதமாக வசனம் பேசுகிறார் என்பதெல்லாம் உண்மைதான். ஆனால் அவர் ஒன்றுமே பேசி இருக்காவிட்டாலும் அவரது வேகம், உணர்ச்சிகளை காட்டும் விதம் இவை மட்டுமே போதும் அந்த காட்சிக்கு. வசனங்கள் சூப்பர்தான், ஆனால் சிவாஜியின் பெருமை அவர் நடிப்பினால்தான், அந்த வசனங்களால் அல்ல.

பம்மல் சம்பந்த முதலியார் எழுதிய நாடகம். ஹாம்லெட் நாடகத்திலிருந்து நாடகத்துக்குள் நாடகம் என்ற ஒரு ஐடியாவை எடுத்திருக்கிறார் என்று தெரிகிறது. மிச்சம் எல்லாம் அவரது சுய கற்பனையாகத்தான் இருந்திருக்க வேண்டும். இது ஏன் நல்ல நாடகம் என்று குறிப்பிட்டு பேசப்படவில்லை என்று தெரியவில்லை. சாரங்கதாரா, பாணபுரத்து வீரன், ஜெனோவா, ஞான சவுந்தரி, தூக்குத் தூக்கி போன்ற நாடகங்களை விட நல்ல கதை இருக்கிறது. ஒரு வேளை முதலியார் எழுதிய நாடகம் கொஞ்சம் போர், அதனால் அப்படியே திரைப்படம் ஆக்கப்படவில்லையோ என்னவோ? முதல் கணவன் ஆவியாக சித்தரிக்கப்பட்டதாகவும், பகுத்தறிவு தாக்கத்தால் கலைஞர் அதை அருவம் ஆக ஆகியதாகவும் எங்கோ படித்த ஞாபகம் இருக்கிறது.

முதலியார் இந்த நாடகத்தை 1936-இல் படமாக இயக்கி இருக்கிறாராம். அது படு தோல்வியாம்.

கலைஞரின் மாஸ்டர்பீஸ் இதுதான். இதை விட சிறப்பான வசனங்களை அவர் எழுதியதில்லை, இனி மேல் யாரும் எழுதப் போவதுமில்லை. மொழியை ஒரு bludgeon ஆக பயன்படுத்தி இருக்கிறார்.

1954-இல் வந்த படம். ஜூபிடர் தயாரிப்பு என்று நினைக்கிறேன். எல்.வி. பிரசாத் இயக்கம். சிவாஜியை தவிர, கண்ணாம்பா, டி.ஆர். ராஜகுமாரி, எஸ்எஸ்ஆர் (மனோகரனின் நண்பன் ராஜப்ரியன்), சதாசிவ ராவ்(மனோகரனின் அப்பா), முஸ்தஃபா (வசந்த சேனையின் முதல் கணவன்), காகா ராதாகிருஷ்ணன் (வசந்த சேனையின் மகன்), கிரிஜா (மனோகரனின் மனைவி), ஜாவர் சீதாராமன் (அமைச்சர்), எஸ்.ஏ. நடராஜன் (சேர மன்னன்) ஆகியோரும் நடித்திருக்கிறார்கள். இசை எஸ்.வி. வெங்கட்ராமன். ஜி. ராமநாதன் என்று நினைவு.

வசந்த சேனை தன் கணவனுக்கு விஷம் வைத்துவிட்டு மன்னரை மயக்கி தன் பிடிக்குள் வைத்திருக்கிறாள். இதனால் மனம் நொந்த மனோகரனும் அவர் அம்மாவும் விலகி வாழ்கிறார்கள். முதல் கணவன் இறக்கவில்லை, ஏதோ ஆராய்ச்சி செய்து தான் யார் கண்ணிலும் தெரியாமல் இருக்க ஒரு மருந்தை கண்டுபிடிக்கிறான். மனோகரன் நடுவில் பாண்டிய நாட்டை வென்று, பாண்டிய இளவரசியை மணக்கிறார். அவர் ஒரு கட்டத்தில் வ. சேனையை அவமதிக்க, வ. சேனை மன்னரை மனோகரனின் தாய் தவறான உறவு வைத்திருப்பதாக நம்ப வைக்கிறாள். அப்போதுதான் அந்த ராஜ சபை சீன். மனோகரனுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்படுகிறது. மனோகரனின் தாயும் மனைவியும் சிறையில். ஆனாலும் வ. சேனையின் மகனான வசந்தனுக்கு இளவரசு பட்டம் கட்ட மன்னர் மறுக்கிறார். சேர மன்னனுடன் வ. சேனை சதி செய்து மன்னரை சிறையில் அடைக்கிறாள். மனோகரன் தப்பி மாறு வேஷத்தில் அரண்மனைக்கு வருகிறான், மாட்டிக் கொள்கிறான். அவனை கட்டிப் போட்டுவிட்டு, அவன் சின்னக் குழந்தையை கொலை செய்வதற்கு முன் வழக்கம் போல கெக்கே பிக்கே என்று வில்லன் எஸ்.ஏ. நடராஜன் சிரிக்க, கண்ணாம்பா பொறுத்தது போதும் பொங்கி எழு என்று ஆணை இடுகிறாள். மனோகரன் கட்டி இருக்கும் சங்கிலிகளை உடைத்து விட்டு சண்டை போடுகிறார். அவருக்கு அருவமான முதல் கணவனும் உதவுகிறான். வெற்றி! பிறகு அருவமான கணவன் வ. சேனையை தன் குகைக்கு அழைத்துப் போய் துடிக்க துடிக்க கொல்கிறான். பிறகு எல்லாரும் ஒன்று சேர்ந்து, சுபம்!

ஒரு சாகசக் கதை என்ற அளவில் இந்த கதை வெற்றி. இதில் எவ்வளவு தூரம் முதலியாரின் ஒரிஜினல் கற்பனை, எவ்வளவு தூரம் கலைஞர் சேர்த்த மசாலா என்று தெரியவில்லை.

வசனங்களை பற்றி சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். வீடியோ கிடைத்தால் நன்றாக இருக்கும், தேடிப் பார்த்தேன், தென்படவில்லை. கிடைத்த ஒரு excerpt இங்கே.

புருஷோத்தமரே! புரட்டுக்காரியின் உருட்டு விழியில் உலகத்தைக் காண்பவரே! மானமொன்றே நல்வாழ்வெனக் கொண்டு வாழ்ந்த மறவேந்தர் பரம்பரையில் மாசாக வந்தவரே! மயிலுக்கும் மந்திக்கும் வித்தியாசம் தெரியாத மதிவாணரே! குளிர் நிலவைக் கொள்ளிக்கட்டையெனக் கூறிய குருடரே! என் தாய் அன்பின் பிறப்பிடம், அற நெறியின் இருப்பிடம், கருணை வடிவம், கற்பின் திருவுருவம், மாசற்ற மாணிக்கம், மாற்றுக் குறையாத தங்கம். அவர்களை அவதூறு கூறிய அங்கங்களை பிளந்தெறிவேன். இந்த துரோகப் பேச்சுக்கும் உம்மைத் தூண்டிவிட்ட துரோகியின் உடலை துண்டாடுவேன். துணிவிருந்தால், தோளில் வலுவிருந்தால், எடுத்துக் கொள்ளும் உமது வாளை. தடுத்துக் கொள்ளும் உமது சாவை. தைரியமில்லாவிட்டால், தளுக்குக்காரியின் குலுக்குச் சிரிப்பிலே நீர் கோழையாகிவிட்டிருந்தால், ஓடி விடும். புறநானூற்றின் பெருமையை மூட வந்த புழுதிக் காற்றே! புறமுதுகு காட்டி ஓடும்! கலிங்கத்துப் பரணியை மறைக்க வந்த காரிருளே! கால் பிடரியில் இடிபட ஓடும்! ஓடும்! ஓலமிட்டு ஓடும்! ஓலமிட்டு ஓடும்! ஓங்காரக் கூச்சலிட்டு ஓடும்! ஏன், அவமானமாக இருக்கிறதா? என் அன்னையை தூஷித்த சின்னஞ்சிறு புழுவே, ஏன் சிலையாக மாறிவிட்டீர்? ஏ ராஜ விக்ரகமே! பழி வாங்கும் பக்தன் பூஜை செய்ய வந்திருக்கிறான். அப்படியே நில்லும்! அசையாமல் நில்லும்! இந்த சித்து வேலைக்காரியின் ரத்தத்தைக் கொண்டு உமக்கு அபிஷேகம் செய்கிறேன். இந்த நாசக்காரியின் நரம்புகளால் உமக்கு மாலை சூட்டுகிறேன். முல்லைச் சிரிப்பென புகழ்வீரே, மோக போதையில்! அந்தப் பல்லை எடுத்து உமக்கு அர்ச்சனை செய்கிறேன்.

கலைஞரின் வசனங்களை பலர் திறமையாக பேசக் கூடியவர்கள்தான். எஸ்.எஸ்.ஆர், கே.ஆர். ராமசாமி, ஏன் எம்ஜிஆர் கூட அப்போது பேசி இருக்கலாம். ஆனால் சிவாஜி மாதிரி யாரும் பேசி இருக்க முடியாது.

சிவாஜிக்கே சவால் விட்ட நடிகை கண்ணாம்பா. சிவாஜியே கண்ணாம்பா என்னை பொறுத்தது போதும் என்ற ஒரே வசனத்தை வைத்துக் கொண்டு என்னை தூக்கி சாப்பிட்டுவிட்டார் என்று சொல்வாராம். மனோகரா நாடகத்தில் சிவாஜி கண்ணாம்பா ரோலில் நடித்திருக்கிறாராம்.

கண்ணாம்பா இதற்கு பிறகு typecast ஆனது ஒரு துரதிருஷ்டம். மக்களை பெற்ற மகராசி, உத்தம புத்திரன் ஆகிய படங்களில் இதே ஸ்டைலில் நடிப்பார். கண்ணாம்பாவுக்கே இந்த நிலை என்றால் சிவாஜியை பற்றி சொல்லவே வேண்டாம். ஐம்பதுகளின் பிற்பாதியில் அவர் பல படங்களில் அடுக்கு மொழி வசனம் பேசி நடித்தால் போதும், அங்கங்கே பொங்கி எழுந்தால் போதும் என்று ஒரு தவறான கணக்கு போட ஆரம்பித்தார். படங்கள் அந்த பொங்கி எழும் சீன்களை சுற்றி அமைக்கப் பட்டன. (குறவஞ்சி, வணங்காமுடி ஆகியவை நினைவுக்கு வருகின்றன)

டி.ஆர். ராஜகுமாரி கலக்கி விட்டார். அலட்டிக் கொள்ளாமல் அற்புதமாக நடித்திருப்பார். அவர் இன்னும் நிறைய நடித்திருக்கலாம்.

எஸ்.எஸ்.ஆரின் நடிப்பு பலரால் சிலாகிக்கப்பட்டது. நன்றாக நடித்திருந்தார், ஆனால் குறிப்பிட்டு சொல்லும்படி ஒன்றும் இல்லை என்றுதான் எனக்கு தோன்றுகிறது. மன்னராக நடித்த சதாசிவ ராவ், வ. சேனையின் கணவனாக வந்த முஸ்தஃபா, ஆகியோரின் நடிப்பு எனக்கு பிடித்திருந்தது.

இசை ஒன்றும் சுகம் இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். வசந்த விழா, வசந்த திருவிழா என்ற ஒரே பாட்டுதான் கொஞ்சம் மங்கலாக ஞாபகம் இருக்கிறது. வடிவேல் முருகன் “சிங்காரப் பைங்கிளியே பேசு” என்ற பாட்டையும், “சந்தேகம் இல்லே” என்ற பாட்டையும் நினைவூட்டுகிறார்.

கட்டாயம் பாருங்கள். பத்துக்கு எட்டு மார்க். A- grade.

திரும்பிப் பார்


thirumbip_paar

1953-இல் வந்த படம். கலைஞரின் கதை வசனம். சிவாஜி, பண்டரிபாய், தங்கவேலு, டி.எஸ். துரைராஜ், டி.பி. முத்துலக்ஷ்மி நடித்தது. மற்றவர்கள் ஞாபகம் இல்லை. ஜி. ராமநாதன் இசை. மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் தயாரிப்பு. டி.ஆர். சுந்தரம் இயக்கம்.

பாட்டுகளும் எதுவும் பெரிதாக ஞாபகம் இல்லை. ஜி. ராமநாதனின் பலமான கர்நாடக இசையை வைத்து எந்த பாட்டும் இல்லையோ? கலப்படம் கலப்படம் எங்கும் எதிலும் கலப்படம் என்று தொடங்கும் ஒரு பாட்டு மட்டும்தான் கொஞ்சம் மங்கலாக நினைவிருக்கிறது. எஸ்.சி. கிருஷ்ணன் பாடியது.

சுவாரசியமான கதை. சிவாஜி ஒரு தொழிற்சங்கத் தலைவர். தொழிலாளிகள் அவரின் பேச்சில் மயங்கி அவரை ஆதரிக்கிறார்கள். அவரோ உண்மையில் கோழை. பெண் பித்தர் வேறு. சிறைக்கு போக நேரிடும் என்று பயந்து தலைமறைவாகிறார், மாட்டிக் கொண்ட பிறகு கோர்ட்டில் மன்னிப்பு கேட்டு தப்பித்து கொள்கிறார். நடுவில் தொழிலாளர் தங்கவேலுவின் மனைவி முத்துலக்ஷ்மியுடன் தவறாக நடந்து கொள்ள முயற்சிக்கிறார், எதிர்பாராத விதமாக வீடு திரும்பும் தங்கவேலு அவரை துரத்தி விடுகிறார். அவர் வீட்டில் இருக்கும் ஒரு பெண்ணுடன் தவறாக நடந்து கொள்ள முயற்சிக்கும்போது அக்கா பண்டரிபாய் உனக்கு ஒரு உடல்தானே வேண்டும், என்னை எடுத்துக் கொள், அவளை விட்டுவிடு என்று சொல்ல, துடிதுடித்து திருந்துகிறார். அவர் மீது இன்னும் சந்தேகப்படும் அக்கா அவரை வேறு ஒரு பெண்ணின் அருகே பார்க்கும்போது அவரை சுட்டு கொன்றுவிடுகிறார். பிறகு அக்காவுக்கு தூக்கு.

தங்கவேலு நன்றாக நடித்திருப்பார். சிவாஜியை ஒரேயடியாக நம்பும்போதும் சரி, பிறகு உண்மை தெரியும்போதும் சரி, அவர் நடிப்பு இயற்கையாக இருக்கும்.

சிவாஜியும் நன்றாக நடித்திருப்பார். அவர் கோர்ட்டில் மன்னிப்பு கேட்கும் காட்சி இயற்கையாக இருக்கும். அவர் உணர்ச்சிப் பிழம்பாக தொழிலாளர் நலம் பற்றி பேசும் காட்சிகளும் நன்றாகத்தான் இருக்கும். அவர் மற்றவர்களை நம்ப வைக்க உணர்ச்சிகரமாக நடிக்கிறார்போல இருக்கும்.

கலைஞரின் கதை வசனம் நன்றாக இருக்கும். இந்த வசனங்கள் பராசக்தி, மனோகரா அளவுக்கு புகழ் பெற வில்லை என்றாலும், நன்றாகத்தான் எழுதி இருப்பார். அவர் யாரையாவது மனதில் வைத்துக் கொண்டு சிவாஜி பாத்திரத்தை உருவாக்கினாரா தெரியவில்லை. அன்றைய காங்கிரஸ், கம்யூனிஸ்டுகளை தாக்குகிறாரோ? தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்களேன்!

ராண்டார் கை அவர் நேருவை கிண்டல் செய்கிறார் என்று சொல்கிறார். நேரு திராவிட இயக்கத்தை நான்சென்ஸ் என்று சொன்னாராம். சிவாஜி நேரு போல உடை அணிந்து நான்சென்ஸ் என்று சொல்வாராம். இங்கே இருக்கும் ஃபோட்டோவை பார்த்தால் நேரு டிரஸ் மாதிரிதான் இருக்கிறது. மேலும் அவர் சொல்கிறார் – “Thirumbi Paar fared well at the box office and acquired the status of a mini cult film because it had political innuendoes.” எனக்கு அந்த innuendoes எல்லாம் முழுதாக புரியாவிட்டாலும் அது ஒரு cult film ஆக இருந்திருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.

ஆனால் கொஞ்சம் dry ஆன கதை. அதனால்தான் (ராண்டார் கை படம் நன்றாக ஓடியது என்று சொன்னாலும்) படம் ஓடவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

படம் பாருங்கள் என்று சிபாரிசு செய்கிறேன். திராவிட இயக்கத்தின் முக்கியமான படங்களில் ஒன்று. பத்துக்கு 6.5 மார்க். C+ grade.

மந்திரி குமாரி


மந்திரி குமாரியின் உண்மையான கதாநாயகன் ஜி. ராமனாதன்தான். என்ன அற்புதமான பாட்டுக்கள்? உலவும் தென்றல் காற்றினிலே, வாராய் நீ வாராய் இரண்டும் எத்தனை முறை கேட்டாலும் அலுக்காதவை.

உலவும் தென்றல் காற்றினிலே western classical முறையில் உன்னதமாக் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. வரிகளும் அருமை – “தெளிந்த நிலவை போலவே காதல் கொண்டோம் நாம்” என்று நாயகி பாட “களங்கம் அதிலும் காணுவாய் கவனம் வைத்தே பார்” என்று நாயகன் பதில் அளிக்க, “குதர்க்கம் பேசி என்னை மயக்க எங்கு கற்றீரோ” என்று நாயகி சொக்க, “உனது கடைக்கண் பார்வை காட்டும் ஜாடை தன்னிலே” என்று நாயகன் ஸ்டைலாக பதில் அளிக்க பிரமாதம் போங்கள்! பாட்டை எழுதியது அனேகமாக மருதகாசியாக இருக்கவேண்டும்.

வாராய் நீ வாராயும் அபாரம். “முடிவிலா மோன நிலை நீ மலை முடியில் காணுவாய் வாராய்” என்று கள்ள பார்ட் நடராஜன் மாதுரி தேவியை மலையிலிருந்து கீழே தள்ளிவிடப் போவதாக hint கொடுக்கிறார் பாருங்கள்! அருமை. நண்பர் சிமுலேஷன் வாராய் நீ வாராய் பாட்டை படத்திலிருந்து டி.ஆர். சுந்தரம் நீக்க நினைத்ததையும் ஜி. ராமநாதன் கஷ்டப்பட்டு அவர் மனதை மாற்றியதையும் பற்றி இங்கே குறிப்பிடுகிறார்.

ஜி. ராமநாதனிடம் ஒரு பழக்கம் உண்டு. ஒன்று highbrow, classical பாட்டுக்கள். இல்லை என்றால் lowbrow, டப்பாங்குத்து பாட்டுகள். நடுவில் மெல்லிசை கில்லிசை ஒன்றும் கிடையாது. இந்த படத்திலும் இரண்டும் சூப்பர் குத்து பாட்டுகள் உண்டு. ஒன்று “எருமை கன்னுக்குட்டி என் எருமை கன்னுக்குட்டி” என்று வருவது. அடுத்தது ஒரு அருமையான சிந்து –
“அந்தி சாயுற நேரம்
மந்தார செடி ஓரம்
ஒரு அம்மாவைப் பாத்து அய்யா அடிச்சாராம் கண்ணு
அவ சிரிச்சாளாம் பொண்ணு”
படிக்கும் போதே ஒரு மெட்டு கிடைக்க வேண்டுமே!

வேறு பாட்டுகள் எதுவும் எனக்கு இப்போது நினைவுக்கு வரவில்லை.

1950-இல் வந்த படம். எம்ஜிஆர் கதாநாயகன். கலைஞர்தான் எம்ஜிஆரை நாயகனாக போட சிபாரிசு செய்தாராம். ஜி. சகுந்தலா கதாநாயகி. நம்பியார், கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன்(தவறை திருத்திய ராஜநாயஹம் அவர்களுக்கு நன்றி!), மாதுரி தேவி, எஸ்.எஸ். சிவசூரியன் ஆகியோரை நினைவிருக்கிறது. கலைஞர் கதை வசனம். குண்டலகேசி என்ற பழைய காவியத்தை அடிப்படையாக வைத்து எழுதினாராம். கலைஞரை இந்த படம் ஒரு ஸ்டார் ஆக்கியது. எல்லிஸ் ஆர். டங்கன் இயக்கம். மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் படம். டி.ஆர். சுந்தரமும் ஒரு இயக்குனர் என்றும் படித்தேன். முக்தா ஸ்ரீனிவாசன் இந்த படத்தில் ஒரு உதவி இயக்குனராம்.

இந்த படத்தில் பங்கேற்றவர்கள் பற்றிய பல விவரங்களை ராஜநாயஹம் இங்கே எழுதி இருக்கிறார். அவருக்கு நன்றி!

அப்போதெல்லாம் எம்ஜிஆருக்கு தன் தாடையில் ஒரு பிளவு இருப்பதை பற்றி ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மை உண்டாம். இந்த தாடையை வைத்துக் கொண்டு தான் பெரிய ஹீரோ ஆக முடியாது என்று ஒரே கவலையாம். கலைஞர் அவரை ஒரு குறுந்தாடி வைத்து அந்த பிளவை மறைத்துக் கொள்ள சொன்னாராம். உண்மையோ பொய்யோ தெரியாது, ஆனால் எம்ஜிஆருக்கு இந்த படத்தில் குறுந்தாடி உண்டு – தில் சாத்தா ஹை படத்தில் ஆமிர் கானுக்கு இருப்பதை போல.

இன்னொரு கட்டுரையை இங்கே படிக்கலாம். குறுந்தாடிக்கு இங்கே வேறு ஒரு கதை சொல்லப்படுகிறது. எம்ஜிஆரின் இரட்டை நாடிக்குமேல் ஒரு சிறு தாடி ஒட்டப்பட்டது.இதை எம்ஜிஆர் விரும்பவில்லை. ஆனால் அவரது அருகில் இருந்தவர்கள் டி.ஆர். எஸ்.சின் கண்டிப்பான குணத்தை எடுத்துக் கூறி, எம்ஜிஆரை சம்மதிக்க வைத்தனர்.

கதை அந்த காலத்துக்கு ஒரு புரட்சிகரமான கதையாக இருந்திருக்கலாம். ராஜகுரு நம்பியாரின் மகன் கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன் தான் தளபதி ஆக வேண்டும் என்று நினைக்கிறான். ஆனால் எம்ஜிஆர் தளபதி ஆகிவிடுகிறார். ஏமாற்றம் அடைந்த கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன் கொள்ளைக்காரனாக மாறுகிறான். நம்பியார் சொல்வதை கேட்க மறுக்கிறான். இளவரசிக்கும் எம்ஜிஆருக்கும் காதல். ஆனால் இளவரசி மீது ஆசைப்படும் கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன் ஒரு காதல் கடிதம் எழுதி அதை இளவரசியின் அந்தப்புரத்தில் போட்டுவிடுகிறான். இளவரசியின் தோழியும், மந்திரியின் மகளும் ஆன மாதுரி தேவி அதை பார்த்து இளவரசி மீது சந்தேகப்படுகிறாள். அந்த கடிதத்தில் சந்திக்க வர சொன்ன இடத்துக்கு தான் போகிறாள். அங்கே இவளைப் பார்த்து கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன் லவ் ஆகி விட, இருவருக்கும் உலவும் தென்றல் காற்றினிலே பாட்டு. எம்ஜியார் கள்ள பார்ட்டை எஸ்.ஏ. நடராஜனை பிடித்து விடுகிறார். நம்பியார் எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும் கள்ள பார்ட்டுக்கு எஸ்.ஏ. நடராஜனுக்கு தண்டனை கிடைக்கிறது. ஆனால் மாதுரி தேவி அம்மன் சிலைக்கு பின்னால் நின்று கொண்டு அம்மனே சொல்வது போல நடராஜன் குற்றமற்றவர் என்று சொல்கிறார். எல்லாரும் நம்ப, நடராஜன் விடுதலை அடைய, பொய்க்குற்றம் சாட்டியதற்காக எம்ஜிஆர் நாடு கடத்தப்பட, நடராஜன் தளபதி ஆகிறார். மாதுரியை மணந்து கொள்கிறார். நம்பியாரும் நடராஜனும் ராஜாவை கொன்று விட சதி செய்கின்றனர். ஜி. சகுந்தலா மீது இன்னும் ஆசை வைத்திருக்கும் நடராஜன் மாதுரி இடைஞ்சலாக இருப்பதால் அவரை கொன்று விட அவரை ஒரு மலை உச்சிக்கு வாராய் நீ வாராய் என்று அழைத்து செல்கிறார். உண்மையை தெரிந்து கொள்ளும் மாதுரி கணவனை தள்ளி விடுகிறார். பிறகு எல்லா உண்மையும் தெரிந்து, எம்ஜிஆரும் தப்பிக்கிறார். மாதுரி கணவனை கொன்ற துயரம் தாங்காமல் இறக்கிறார். சுபம்!

படத்தின் live-wire கள்ள பார்ட் எஸ்.ஏ. நடராஜன்தான். அவரது ரோல் மிக energetic ஆக இருக்கும். நம்பியாருக்கும் பெரிய ரோல். எம்ஜிஆருக்கு கொஞ்சம் டம்மி ரோல்தான். சிவசூரியன் நன்றாக ஒரு கோமாளித்தனமான ராஜாவாக நடித்திருப்பார். அவருக்கு இம்சை அரசன் புலிகேசி மீசை வேறு. வசனங்களும் நன்றாக இருக்கும்.

பாட்டுகளுக்காவும், ஒரு கால கட்டத்தின் பிரதிநிதி என்பதற்காகவும் இந்த படத்தை பார்க்கலாம். 10க்கு 6.5 மார்க். B grade.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படங்களின் பட்டியல்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
1950-இல் வந்த படங்கள்
ஐம்பதுகளின் முற்பாதி – திராவிட இயக்கமும் தமிழ் சினிமாவும்
ஆர்.பி. ராஜநாயஹத்தின் பதிவு
மாலை சுடர் கட்டுரை
வாராய் நீ வாராய் பாட்டை தூக்க நினைத்த டி.ஆர். சுந்தரம்

அரசிளங்குமரி (Arasilankumari)


1961இல் வந்த படம். எம்ஜிஆர், பத்மினி, ராஜசுலோசனா, நம்பியார், தங்கவேலு, டி.ஏ. மதுரம், அசோகன், முத்துராமன் (இதுதான் முதல் படமாமே?) நடிப்பு. நம்பியாரின் அப்பாவாக வருவது யார்? ஜி. ராமநாதன் இசை. கலைஞர் கதை வசனம். பழம் பெரும் இயக்குனர் ஏ.எஸ்.ஏ. சாமி இயக்கம். ஜூபிடர் பிக்சர்ஸ் தயாரிப்பு. வெற்றிப் படம்.

படம் வெளி வர தாமதம் ஆயிற்று என்று கேள்வி – நாடோடி மன்னனால் தாமதம் என்று சொல்வார்கள்.

ஜி. ராமநாதன் ஆச்சரியப்படுத்திவிட்டார். அவரது எல்லா படங்களிலும் கர்நாடக சங்கீதம் ஒரு அடி நாதமாக இருந்துகொண்டே இருக்கும். இந்தப் படத்தில் முக்கால்வாசி குத்து, கிராமப்புற மெட்டுக்கள்.

முதலில் நான் இதற்கு முன் கேட்டிராத, என்னை கவர்ந்த பாடல்கள்.
“ஊர்வலமாக மாப்பிள்ளை பொண்ணு சேர்ந்து வருகிறார் வழியிலே” – வரிகள் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தன. துரதிருஷ்டவசமாக பாட்டு நெட்டில் எங்கும் கிடைக்கவில்லை. வரிகளை வைத்து பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் எழுதி இருப்பார் என்று நினைக்கிறேன். பாடிய குரல்களில் டிஎம்எஸ் தவிர மற்ற குரல்கள் தெரியவில்லை. எம்ஜிஆரும் ராஜசுலோசனாவும் பார்க்க அழகாக இருந்தார்கள்.

“தூண்டிலிலே மாட்டிக்கிச்சு” – துடிப்பு நிறைந்த பாட்டு. இதுவும் நெட்டில் கிடைக்கவில்லை. ஒரு நாடகம் மாதிரி காட்சி அமைக்கப்பட்டிருந்தது – பார்க்க சுவாரசியமாக இருந்தது.

அடுத்த இரண்டும் நான் முன்னால் கேட்டு, எனக்கு பிடித்த பாட்டுக்கள்

“சின்னப் பயலே சின்னப் பயலே” மாஸ்டர்பீஸ். பட்டுக்கோட்டையின் ஸ்பெஷாலிடியே எளிமையான வார்த்தைகளில் அருமையான கருத்துகளை எழுதுவதுதான். டிஎம்எஸ் பிய்த்து உதறிவிட்டார்.

“தாரா அவர் வருவாரா” கு.மா. பாலசுப்ரமணியம் எழுதி எஸ். ஜானகி பாடியது. நல்ல பாட்டு. இதுதான் ராமநாதனின் முத்திரை உள்ள ஒரே பாடல். க்ளாசிக்கல் சங்கீதத்தின் தாக்கம் தெரிகிறது.

மிச்ச பாட்டுக்களை நான் கேட்டதில்லை.

“ஏற்றமுன்னா ஏற்றம்” பட்டுக்கோட்டை எழுதி சீர்காழியும் டிஎம்எஸ்ஸும் பாடியது. இரண்டு முறை கேட்டால் பிடித்துவிடும் என்று நினைக்கிறேன்.

இதை தவிர “தில்லாலங்கடி தில்லாலங்கடி தெரிஞ்சிக்க வேணும்” கண்ணதாசன் எழுதி சுசீலா பாடியது. “அத்தானே ஆசை அத்தானே” பிற்காலத்தில் பிரபலமான இயக்குனர் கே.எஸ். கோபாலகிருஷ்ணன் எழுதி பி. லீலா பாடியது. கே.எஸ்.ஜிதான் நேற்று வந்தாளே மகராசி படத்துக்கு என் வயிற்றெரிச்சலை கொட்டிக்கொண்டது.

இந்த படத்தின் பாட்டு கிடைக்காது அதிசயம்தான். ஒரு வேளை நான் தூக்க கலக்கத்தில் இருக்கிறேனா?

சின்னப் பயலே பாட்டு சமீபத்தில் திருட்டுப் பயலே படத்தில் மீண்டும் பயன்படுத்தப்பட்டது.

கதை எல்லாம் அவ்வளவு முக்கியம் இல்லை. தளபதி நம்பியார் தான் ஒரு சாதாரண வீரன் என்று பொய் சொல்லி எம்ஜிஆரின் தங்கை பத்மினியை மணந்துகொள்கிறார். உழவர் மகனான எம்ஜிஆர் தன் பரம்பரை வாளை கொண்டுபோய்விட்ட நம்பியாரின் அப்பாவிடம் இருந்து அந்த வாளை மீட்டு வர செல்கிறார்.வழியில் ஆபத்தில் இருக்கும் இளவரசி ராஜசுலோசனாவையும் பிரமுகர் அசோகனையும் காப்பாற்றுகிறார். ராஜ சுலோ.வும் எம்ஜிஆரும் ஒருவரை ஒருவர் சைட் அடிக்க வசதியாக அசோகன் எம்ஜிஆரின் காவலில் சுலோவை விட்டுவிட்டு போகிறார். அவர்களும் பாட்டு எல்லாம் பாடிக்கொள்கிறார்கள். நம்பியார் ராஜாவாக ஆசைப்பட்டு பத்மினியை கழற்றிவிட்டுவிட்டு சுலோ பின்னால் ஸ்லோவாக போக ஆரம்பிக்கிறார். எம்ஜிஆர் ஒரு மல்லனை தோற்கடித்து தன் வீரத்தை நிரூபித்து நம்பியாரின் அப்பாவிடம் இருந்து தன் பரம்பரை வாளை மீட்கிறார். ஆனால் கிராமத்துக்கு போனால் பத்மினியும் நம்பியாரும் இல்லை. அவர்களை தேடிக்கொண்டு அரண்மனைக்கு வந்து நம்பியாரை கண்டு அதிர்ச்சி அடைகிறார். வீரம் இருந்தும் வாள் பயிற்சி இல்லாத எம்ஜிஆரை சுலோ முன்னால் சுலபமாக தோற்கடிக்கிறார். நடுவில் தன் தங்கை மகனை தூக்கிக்கொண்டு “சின்னப் பயலே சின்னப் பயலே” என்று புத்தி எல்லாம் சொல்கிறார். கணவன் சொல்லை தட்டாத பத்மினி நம்பியாரின் அப்பாவிடமே சேர்கிறார். எம்ஜிஆரும் நம்பியாரின் அப்பாவிடமே வாட்பயிற்சி பெறுகிறார். கடைசியில் நம்பியாரிடம் பெரிய சண்டை போட்டு, நம்பியார் திருந்தி, சுபம்!

எம்ஜிஆரும் நம்பியாரும் போடும் க்ளைமாக்ஸ் சண்டை பிரமாதம். எம்ஜிஆர் இரும்பு கையுறைகளோடு போடும் மல்யுத்தமும் அபாரம்.

கவுண்டருக்கு இந்த படம் என்ன இன்ஸ்பிரேஷனா? எம்ஜிஆரும் தங்கவேலுவும் ஒருவரை ஒருவர் “தேங்காய்ப்பூ தலையா” என்று கூப்பிட்டுக்கொல்கிறார்கள்.

எம்ஜிஆரும் சுலோவும் ஒருவரை ஒருவர் முட்டிக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் திரும்பி முட்டிக்கொள்ளவில்லை. கொம்பு முளைத்துவிடும் என்ற பயமே இல்லையே!

டென்ட் கோட்டையில் பார்த்த அந்த நாள் ஞாபகம் நெஞ்சிலே வந்தது – பிரிண்ட் அவ்வளவு மோசம்!

அபூர்வமாக எனக்கு நம்பியாரின் நடிப்பு பிடித்திருந்தது. அவருடைய பாத்திரமும் one-dimensionalதான், ஆனால் நம்ப முடியாமல் இல்லை.

அசோகனை பார்த்து ரொம்ப நாளாகிவிட்டது. இதில் அவருக்கு பெரிய ஸ்கோப் இல்லை. ஆசை காட்டி மோசம் செய்துவிட்டார்கள்.

பாட்டுக்களுக்காகவும், சண்டைகளுக்காகவும் பார்க்கலாம். 10க்கு 6 மார்க். C grade.

கப்பலோட்டிய தமிழன் (Kappalottiya Thamizhan)


எனக்கு மிகவும் பிடித்த சிவாஜி படம் இதுதான். சிவாஜிக்கும் அப்படித்தான். தமிழின் சிறந்த படங்களில் ஒன்று. இந்த படத்தை பார்ப்பதற்கு முன்பே என் அம்மா எனக்கு இதைப் பற்றி ஒரு பிரமிப்பை ஏற்படுத்தி இருந்தார். முதல் முறையாக பார்க்கும்போது பன்னிரண்டு வயதிருக்குமோ என்னவோ. வ.உ.சிக்கு தண்டனை அளிக்கப்பட்டதும் தூத்துக்குடியே பற்றி எரிவது போல் ஒரு காட்சி உண்டு. அந்தக் காட்சியில் எனக்கும் எதையாவது உடைக்கவேண்டும் என்று தோன்றியது இன்னும் ஞாபகம் இருக்கிறது.

ஓரளவு வயது வந்த பிறகுதான் சிவாஜி என்ற இமேஜைத் தாண்டி வ.உ.சி. என்ற ஒரிஜினல் மீது பிரமிப்பு உண்டாக ஆரம்பித்தது. பணக்கார பின்னணி. தூத்துக்குடி நகரத்தையே தன் கட்டுக்குள் வைக்கும் leadership skills. பலரையும் பணம் முதலீடு செய்யவைத்து, ஒரு கம்பெனியை உருவாக்கி established கம்பெனியுடன் போட்டி போட்டு சமாளிக்கும் management skills. ஆங்கில அரசை எதிர்த்தால் ஜெயிலுக்கு போக வேண்டும் என்பது தெரிந்தும் எதிர்த்த தைரியம். அவரை அந்த ஆபத்தை நோக்கி செலுத்திய சக்தி எது? எப்படி இது அவரால் முடிந்தது? என்னால் முடியாத விஷயம். இவராவது அதற்கு பிறகு பெரிய ரிஸ்க் எடுக்கவில்லை.சுப்ரமணிய சிவா அதற்குப் பிறகும், தொழுநோய் தாக்கிய பிறகும், சாகும் வரை போராடினார். இந்த உறுதி இவர்களுக்கு எப்படி ஏற்பட்டது?

வ.உ.சியின் இமேஜை உருவாகியதற்கு பெரிய காரணம் ம.பொ. சிவஞானம் எழுதிய கப்பலோட்டிய தமிழன் என்ற புத்தகம். 1946இலோ என்னவோ முதல் பதிப்பு வெளியிடப்பட்டது. பிறகு சின்ன அண்ணாமலை அதை பிரமாதமாக மார்க்கெட் செய்து பிரபலமாக்கினார். இந்த படத்துக்கும் “மூலக்கதை” அந்த புத்தகம்தான். தற்செயலாக மயிலாப்பூரில் உள்ள பூங்கொடி பதிப்பகத்தில் ஒரு முறை நுழைந்தபோது இந்த புத்தகத்தின் மறுபதிப்பு கிடைத்தது. ம.பொ.சிக்கு இவர் ஒரு தெய்வப்பிறவி என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. இன்று நாட்டில் வ.உ.சி. பற்றி இருக்கும் இமேஜ் இந்தப் புத்தகத்தின் மூலமும், இந்த படத்தின் மூலமும் உருவானவையே. அதனால் இவரைப் பற்றிய நடு நிலைமையான மதிப்பீடு சரியாக பிடிபடவில்லை. என் வாழ்க்கையில் இவரைப் பற்றிய ஒரு criticism கூட நான் படித்ததில்லை. உதாரணத்துக்கு ஒன்று. இவர் ஜெயிலில் இருந்து வெளி வந்தது 1912இல். 1936இல் இறந்தார். அரசியலில் இருந்து விலகிவிட்டார். Jail broke him. தவிர பணக் கஷ்டங்கள், குடும்பக் கஷ்டங்கள். அரசியலில் தீவிரமாக ஈடுபட முடியவில்லை. இதில் தவறென்ன இருக்கிறது? இந்த உண்மையை ஒத்துக்கொண்டால் அவரது தியாகங்கள் மகத்தானவை இல்லை என்று ஆகிவிடுமா என்ன? ஆனால் எல்லாரும் அவருக்கு காந்திய வழி பிடிக்காததால்தான் அரசியலில் இருந்து விலகிவிட்டார் என்று சப்பைக்கட்டு கட்டுகிறார்கள். இது ஒன்றுதான் காரணம் என்றால் 1912இலிருந்து திலகர் மறைந்த 1920 வரைக்கும் ஈடுபட்டிருக்கலாமே? நம் நாட்டில் ஒரு ஹீரோவின் மேல் ஒரு சின்ன மறு கூட இருக்ககூடாது!

அடுத்த முறை இந்த படத்தை பார்த்தால் எந்த வித preconceived notionsஉம் இல்லாமல் ஒரு சினிமா என்ற அளவில் பார்க்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். படத்தில் ஓட்டைகள் தெரிகின்றன, இருந்தாலும் இது ஒரு நல்ல படம் என்பது நிச்சயமாக தெரிந்தது.

முதலில் ஓட்டைகள்:

  1. வ.உ.சியும் சிவாவும் கலெக்டர் வின்ச்சிடம் பேசும் காட்சி ரொம்ப ஓவர். பாரதி எழுதிய இரண்டு பாட்டுகளை வைத்துக்கொண்டு இந்த காட்சியை உருவமைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் ஜில்லா கலெக்டரிடம் அவரது ஆதிக்க வெறியைப் பற்றி ஒரு திறமையான மானேஜரான வ.உ.சி. பேசி இருப்பார் என்பது நம்பும்படியாக இல்லை. இருந்தாலும் (கட்டபொம்மன் ஜாக்சன் துரையிடம் பேசும் காட்சியைப் போல) மிகவும் என்ஜாய் செய்த காட்சி இது.
  2. ஜெமினி, சாவித்ரி பகுதி எதற்கு? ஒரே லாபம் A++ grade பாட்டான “காற்று வெளியிடை“தான். அதுவும் அந்த வெடிகுண்டு காட்சிகள் சுத்த வேஸ்ட்.
  3. பிரிட்டிஷ் கம்பெனி இலவசமாக டிக்கெட் தந்ததா என்று தெரியாது, ஆனால் அப்படி அவர்கள் தந்திருந்தால் வியாபாரிகளும் பிரயாணிகளும் அதில்தான் போயிருப்பார்கள். வ.உ.சியின் கம்பெனி திவால் ஆக வேண்டியதுதான். விக்கிபீடியாவிலிருந்துTo thwart the new Indian company they resorted to the monopolistic trade practice of reducing the fare per trip to Re.1 (16 annas) per head. Swadeshi company responded by offering a fare of Re.0.5 (8 Annas). The British company went further by offering a free trip to the passengers plus a free umbrella, which had ‘S.S.Gaelia’ and ‘S.S.Lawoe’ running nearly empty. By 1909 the company was heading towards bankruptcy. இந்த உண்மையை ஒத்துக்கொண்டால் என்ன குறைந்துவிடும்? எதற்காக தன் பேச்சினால் வ.உ.சி. பிரயாணிகளையும், சரக்குகளையும் சுதேசி கப்பலுக்கு திருப்பினார் என்று காட்ட வேண்டும்?
  4. வ.உ.சி. ஒரு தலித்தை தத்து எடுத்துக்கொண்டார் என்பதெல்லாம் டூ மச். 1960இன் மதிப்பீடுகளை 1905இல் சுமத்தும் முயற்சி.
  5. 1960இல் எல்லாரும் மேல் சட்டையோடு அலைந்தார்களா? முக்கால்வாசி பேர் மேல் துண்டோடுதான் திரிந்திருப்பார்கள். இங்கே நாவிதர் கூட மேல் சட்டையோடுதான் அலைகிறார். பிராமணர் வீட்டு நடுக் கூடத்தில் தலையை மழிக்கிறார்.
  6. 1905இல் சாவித்ரி வயது பெண்ணுக்கு பெண்மணிக்கு அது வரை திருமணம் ஆகாமல் இருக்குமா?

1962இல் வந்த படம். சிவாஜி, ஜெமினி, சாவித்ரி, டி.கே. ஷண்முகம் (சுப்ரமணிய சிவா), எஸ்.வி. சுப்பையா(பாரதி), நாகையா, ஃப்ரெண்ட் ராமசாமி, ஓ.ஏ.கே. தேவர், டி.எஸ். துரைராஜ், ஏ. கருணாநிதி, டி.பி. முத்துலக்ஷ்மி, எஸ்.வி. ரங்காராவ், அசோகன், பாலாஜி (வாஞ்சிநாதன்), சாரங்கபாணி நடித்திருக்கிறார்கள். பி.ஆர். பந்துலு தயாரித்து திலகராகவும் நடித்திருக்கிறார். ஜி. ராமநாதன் இசை. எல்லாமே பாரதி பாடல்கள். இயக்கம் பந்துலு என்று நினைக்கிறேன், நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை. வழக்கம் போல டைட்டில்களை மிஸ் செய்துவிட்டேன், அதனால் நடிகைகள் பலரை அடையாளம் கண்டுபிடிக்கமுடியவில்லை. சிதம்பரத்தின் மனைவியாக நடிப்பவர் யார்? ருக்மிணியாம். இவர் யாரென்று தெரியவில்லை. சாரதா, help! பிரபல நடிகை லக்ஷ்மியின் அம்மாவாம். (நன்றி, நல்ல தந்தி!)

வந்த புதிதில் இது ஒரு காங்கிரஸ் படம் என்ற கருத்து பரவலாக இருந்ததுதான் இது சரியாக ஓடாததற்கு காரணம் என்று எங்கேயோ படித்தேன். இது நன்றாக ஓடவில்லை என்பது ஒரு பெரிய சோகம். இதனால்தான் பாரதி படம் வர இத்தனை நாட்கள் ஆனதோ?

எஸ்.வி. சுப்பையாவின் நடிப்பு அபாரம். அவர் காட்டும் வேகம், “சொல்லிக் கொள்ளும். நன்றாக நானூறு முறை சொல்லிக் கொள்ளும்” என்று சொல்லும் அலட்சியம், மனைவி இரவல் வாங்கி வைத்திருக்கும் அரைப் படி அரிசியை குருவிகளுக்கு போடும் other worldliness, கடன்காரர்களிடம் “பராசக்தி கொடுப்பாள்” என்று சொல்லும் கையாலாகத்தனம் எல்லாமே அருமை. திரைக்கதை அமைத்தவருக்கு ஒரு சபாஷ்!

சிவாஜி சில சமயங்களில் பொறுத்தது போதும் என்று பொங்கி எழுந்தாலும், அது செயற்கையாகத் தெரியவில்லை. சிதம்பரத்தின் உறுதி, திறமை எல்லாவற்றையும் அருமையாக கொண்டு வந்திருக்கிறார். மிக சிறப்பான நடிப்பு! கட்டபொம்மனை அவரது மாஸ்டர்பீஸ் என்று சொல்வார்கள். அதன் திரைக்கதையில் ஒரு கூத்தின் செயற்கைத்தனம் இருக்கிறது. இந்த திரைக்கதையில் வெகு சில இடங்களில்தான் செயற்கைத்தனம் இருக்கிறது. திரைக் கதை அவரை ஒரு குறையும் இல்லாத மனிதராக சித்தரிப்பது ஒன்றுதான் குறை. மாசு மறுவற்ற நாயகனாக இல்லாமல் தன் குறைகளை வெல்லும் நாயகனாக சித்தரித்திருந்தால் சிவாஜியின் பாத்திரம் இன்னும் சோபித்திருக்கும்.

ஜி. ராமநாதனின் மாஸ்டர்பீஸ் இதுதான். திருச்சி லோகநாதனையும் சீர்காழியையும் பாடகர்களாக தேர்ந்தெடுத்தது ஒரு மாஸ்டர்ஸ்ட்ரோக். “என்று தணியும் இந்த சுதந்திர தாகம்“, “தண்ணீர் விட்டோ வளர்த்தோம்“, “வெள்ளிப் பனி மலையின் மீதுலவுவோம்“, “காற்று வெளியிடை கண்ணம்மா”, “ஓடி விளையாடு பாப்பா“, “வந்தே மாதரமென்போம்“, “நெஞ்சில் உரமுமின்றி“, “பாருக்குள்ளே நல்ல நாடு” எல்லாமே டாப் க்ளாஸ் பாட்டுக்கள். A++ grade பாட்டுக்கள். “உணவு செல்லவில்லை சகியே“, “சின்னக் குழந்தைகள் போல் விளையாடி” இரண்டுதான் ஒரு மாற்று கம்மியான பாட்டுக்கள். எல்லா பாட்டுகளையும் இங்கே கேட்கலாம்.

பார்க்க வேண்டிய படம். பத்து superb பாட்டுக்கள், அருமையான நடிப்பு, ஒரு inspirational “நிஜக்”கதை. வேறென்ன வேண்டும்?10க்கு 8 மார்க். A grade.

P.S. இன்று (செப்டெம்பர் 10) காலை குமுதம் ரிபோர்ட்டரில் மதுரையில் வ.உ.சி. சிலைக்கு அருகே கம்யூனிஸ்ட் கட்சி எங்கோ தலித்துக்களுக்காக போராடுவதால் கோபம் அடைந்த சில பிள்ளைமார்கள் தி.மு.க. மூலம் வ.உ.சி.யை கம்யூனிஸ்ட்கள் சொந்தம் கொண்டாடக்கூடாது என்று தகராறு செய்வதாக படித்தேன். ரொம்ப கஷ்டமாக இருக்கிறது. வ.உ.சியின் அடையாளம் அவர் பிள்ளை என்பது அல்ல. உ.வே.சாவின் அடையாளம் அவர் ஐயர் என்பது அல்ல. இவர்களின் பெயரில் இருக்கும் ஜாதிப் பெயர் அந்தக் காலத்து நாகரீகம், அவ்வளவுதான். தமிழ் நாட்டுக்கே ஆதர்சம் ஆன ஒருவரை ஏனய்யா ஒரு சின்ன ஜாதி வட்டத்துக்குள் அடைக்கப் பார்க்கிறீர்கள்?

P.P.S நடிகர் திலகம் சைட்டில் உள்ள விமர்சனம் என் கருத்தில் முழுமையாக இல்லை. சாரதா, உங்களுக்கு வேறு ஏதாவது இங்கே லிங்க் செய்யக்கூடிய விமர்சனம் தெரியுமா?

அடுத்த வாரம் – கப்பலோட்டிய தமிழனை பாருங்கள்! (Week of Sep 8)


திங்கள்: ராணி சம்யுக்தா எம்ஜிஆர், பத்மினி நடித்த படம். நான் பார்த்ததில்லை.

செவ்வாய்: கப்பலோட்டிய தமிழன் என் கருத்தில் இதுதான் சிவாஜி நடித்த தலை சிறந்த படம். சிவாஜிக்கும் இந்த ரோல்தான் மிகவும் பிடித்ததாம். எஸ்.வி. சுப்பையாவின் நடிப்பும் அபாரம். ஜி. ராமநாதன் இசையிலே தலை சிறந்ததும் இதுதான். பாரதி பாட்டுக்கள். அரிய வாய்ப்பு, தவற விடாதீர்கள்!

நம்ப முடியாத விஷயம் என்னவென்றால் இந்த படம் ஓடவில்லையாம். தமிழர்களின் ரசனை இவ்வளவு மோசமா?

புதன்: வைஜயந்திமாலா நடித்த முதல் படமான வாழ்க்கை. “உன் கண் உன்னை ஏமாற்றினால்” பாட்டு கேட்டிருப்பீர்கள்.

வியாழன்: திருடாதே எம்ஜிஆர் நடித்து வெற்றி பெற்ற முதல் சமூகப் படம். சரோஜா தேவி-எம்ஜிஆர் ஜோடி ஹிட் ஆனதும் இந்த படத்திலிருந்துதான்.

வெள்ளி: கீழ்வானம் சிவக்கும் சிவாஜியும் சரிதாவும் போட்டி போட்டு நடித்த படம். முதலில் நாடகமாக வந்து வெற்றி அடைந்தது.

அடுத்த வாரப் படங்களின் தரம் much better. வேறு எதைப் பார்க்க முடியவில்லை என்றாலும் கப்பலோட்டிய தமிழனை மட்டுமாவது பாருங்கள்!