அன்பைத் தேடி II


இதுவும் சாரதாவின் guest post. Enough said. என்னுடைய ஒரிஜினல் போஸ்ட் இங்கே. Over to Saradha!

முக்தா பிலிம்ஸ் சார்பில் ‘முக்தா’சீனிவாசன் இயக்கிய படம். முக்தா ஒரு பழம்பெரும் இயக்குநர். அந்த காலத்திலேயே முதலாளி என்ற படம் எடுத்து மகத்தான வெற்றியைக்கணடவர் (’ஏரிக்கரையின் மேலே போறவளே பெண்மயிலே’ என்ற பாடலை மறக்க முடியுமா). அவர் எடுக்கின்ற படங்கள் எல்லாமே கதையம்சத்தைப் பொறுத்த்வரை ச்ற்று வித்தியாசமாகவே இருக்கும். அதாவது மற்றவர்கள் எடுக்கத் தயங்கும் கதைகளை துணிந்து படமாக்குவார். தொடர்ந்து ‘பனித்திரை’, ‘தேன்மழை’, ‘பொம்மலாட்டம்’ போன்ற படங்களை இயக்கியபின்னர் நடிகர்திலகத்திடம் வந்தார். ‘நிறைகுடம்’ என்ற அற்புதமான படத்தைத் தந்தார். சிறப்பான கதை அற்புதமான நடிப்பு, சிறந்த நட்சத்திரத் தேர்வு என்று எல்லா அம்சங்களையும் உள்ளட்க்கிய படமாக அது வந்தது. (அதைப்பற்றி தனியாக ஒரு எபிசோட் எழுத இருப்பதால் இப்போது விட்டுவிடுவோம்).

முக்தா – நடிகர்திலகம் காம்பினேஷன் ஒரு விசித்திரமான கூட்டணி. தொடர்ந்து இரண்டு வெற்றியைத்தர மாட்டார்கள். ஒரு வெற்றி ஒரு தோல்வி என்று தொடர்ந்தது. உதாரணமாக, இவர்கள் கூட்டில் உருவானவற்றுள்

நிறைகுடம் – வெற்றி
அருணோதயம் – தோல்வியைக்கடந்த சுமார் வெற்றி
தவப்புதல்வன் – வெற்றி
அன்பைத்தேடி – தோல்வி
அந்தமான் காதலி – வெற்றி
இமயம் – தோல்வி
கீழ்வானம் சிவக்கும் – வெற்றி
பரீட்சைக்கு நேரமாச்சு – வெற்றி
இரு மேதைகள் – தோல்வி

இப்படி வெற்றியும் தோல்வியும் வெற்றியும் மாறிக்கண்ட ஒரு காம்பினேஷன். இவற்றிற்கிடையே முக்தா தனியாக ‘சூரியகாந்தி’, ‘அந்தரங்கம்’, ‘அவன் அவள் அது’ போன்ற படங்களையும் இயக்கினார். (அது பற்றி இங்கு விளக்கம் அவசியமில்லையென்பதால் விட்டு விடுவோம்).

“அன்பைத்தேடி” படம் ரொம்பவும் எதிர்பார்க்கப்பட்டு தோல்வியடைந்த படம் அல்ல. முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்த்ததுமே நடிகர்திலகத்தின் ரசிகர்களிடையே எதிர்பார்ப்பு விட்டுப்போய் விட்டது. (பொதுவாக முக்தாவின் ப்டங்களை ரசிகர்கள் மிகுந்த எதிர்ப்பார்ப்போடு எல்லாம் அணுகுவதில்லை. இப்படித்தான் இருக்கும் என்று அவர்களுக்குள்ளாகவே ஒரு கணிப்பு இருக்கும்). கண்தெரியாத கதாநாயகியை வைத்து, நிறைகுடம், மாலைக்கண் நோய் உள்ள கதாநயகனை சித்தரித்து தவப்புதல்வன் என்று எடுத்த முக்தா, அன்பைத்தேடி படத்தில் ‘எப்போதும் பகல் கனவு காணும்’ ஒரு கதாநாயகனை மையமாக வைத்து கதயை உருவாக்கி இருந்தார். நடிகர் திலகத்துக்கு தன் திறமையைக் காட்ட கொஞ்சம் கூட ஸ்கோப் இல்லாத ஒரு களம்.

கதைச்சுருக்கம்:

அக்கா விஜயகுமாரியின் கணவர் மேஜரின் ப்ராமரிப்பில் வளரும் சிவாஜி, எப்போதும் பகல் கனவு காண்பவராக இருப்பார். அவரை முன்னுக்கு கொண்டுவர மேஜரும் என்னென்னவோ வியாபாரங்களை அமைத்துக்கொடுக்க ஒவ்வொன்றும் அவருடைய பகல்கனவு நோயால் பாழ்பட்டுப்போகும். கண்ணாடிக்கடை வைத்திருக்கும்போது, கிரிக்கெட் விளையாடுவதாக கனவு கண்டு விளாச மொத்த கண்ணாடிகளும் பாழ். மீண்டும்பட்டாசுக்கடை வைத்திருக்கும் சிவாஜி, ஜெயலலிதாவை ‘மிஸ்.மெட்றாஸ்’ ஆக கனவு கண்டு கொண்டே மத்தாப்புகளைக் கொளுத்திப் பட்டாசுகளின் மேல் போட, மொத்தக்கடையும் எரிந்து சாம்பல். இன்னொரு இடத்தில் ஓவியக்காட்சியைகாணச் சென்ற இடத்தில் ஒரு படத்தைப்பார்த்து அதில் வரும் பெண்ணுடன் கற்பனையில் ஜெயலலிதாவை நினைத்துப் பாட்டுப்பாடி, அதே நினைவில், அங்கே விளக்கம் அளித்துக் கொண்டிருக்கும் சி.ஐ.டி.சகுந்தலாவைக் கட்டிப்பிடிக்க மிகவும் ரசாபாசமாகிவிடுகிறது. இதற்கெல்லாம் முத்தாய்ப்பாக அக்கா விஜயகுமாரி – மேஜர் தம்பதியின் பெண்குழந்தையை கடைக்கு அழைத்துச் செல்லும் சிவாஜி, அங்கே ஒரு புத்தர் சிலையைக் கண்டு, தானே புத்தராக பகல் கனவில் மூழ்கி விட, குழந்தை காணாமல் போக, விஷயம் அறிந்த மேஜர் இனிமேலும் பொறுக்க முடியாமல் வெகுண்டு போய் மைத்துனனின் சொத்துக்களை அவரிடமே ஒப்படைத்து விட்டு மனைவி விஜயகுமாரியுடன் தனியே சென்று விடுகின்றார். இதனிடையே, காணாமல் போன தன் மகளின் ஒரே நினைவாக தன்னிடம் இருந்த (அந்தக் குழந்தை முன்பு பாடிய) பாடல் கேஸட்டையும் தன்னுடைய அவசர நடவடிக்கையால் விஜயகுமாரி அழித்து விடுகிறார். அக்காவும் அத்தானும் தனியே விட்டுச்சென்றதால் தவிக்கும் சிவாஜிக்கு ஜெயலலிதாதான் உறுதுணையாக இருந்து அவரை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பயந்த சுபாவத்தைப் போக்கி, தைரியமுள்ளவராக மாற்றுகிறார். இந்நிலையில் ஒருநாள் வானொலியில் காணாமல் போன அக்காவின் குழந்தை பாடிய பாட்டு ஒலிக்க, அதைக்கேட்டு உடனடியாக வானொலி நிலையத்தை அணுகும் சிவாஜி அவர்களிடம் இருந்து குழந்தையின் இருப்பிடம் பற்றியறிந்து அங்கே சென்று குழந்தையை மீட்டு அக்கா குடும்பத்திடம் சேர்க்க, குடும்பம் மொத்தமும் ஒன்று சேர … முடிவு ‘சுபம்’.

இப்படத்திற்கு மிகச்சிறந்த ஒளிப்பதிவாளரான (சிவந்த மண், இதயக்கனி, தியாகம் புகழ்) என்.பாலகிருஷ்ணன் ஒளிப்பதிவு செய்திருந்தார். ‘மெல்லிசை மாமன்னர்’ எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையமைத்திருந்தார். அவருடைய இசையில்

“அம்மாவும் அப்பாவும் இரு பூனைகள்.. அவர்களின் மகள் நான் செல்லப்பூனை” (குழந்தை பாடுவது, கிளைமாக்ஸில் குழந்தையை கண்டு பிடிக்க உதவும் பாட்டு)

“புத்தி கெட்ட பொன்னு ஒண்ணு சுத்துதடி என்னையே” (டி.எம்.எஸ். – சுசீலா) நடிகர் திலகமும் ஜெயலலிதாவும் வித்தியாசமான காஸ்ட்யூமில்.

டி.எம்.எஸ்ஸுடன் ஜெயலலிதா சொந்தக்குரலில் பாடிய “சித்திர மண்டபத்தில் சில மொட்டுகள் கொட்டி வைத்தேன்” என்ற பாடல் அப்போது ரொம்ப பாப்புலர். இப்படத்திற்காக சென்னை தேவி பாரடைஸ் தியேட்டரில் நன்றாக ஓடிக்கொண்டிருந்த ‘என் மகன்’ படம் மாற்றப்பட்டது.

இமயம் (Imayam)


1979இல் வெளி வந்த படம். சிவாஜி, ஸ்ரீவித்யா, ஜெய்கணேஷ், தேங்காய் ஸ்ரீனிவாசன், மீரா,  மனோரமா, ஒய்.ஜி. மகேந்திரன் நடித்திருக்கிறார்கள். முக்தா ஸ்ரீனிவாசன் இயக்கம். எம்எஸ்வி இசை. சிவாஜியின் மைத்துனியாக வருபவர் மீரா((நன்றி, மது!). ஜெய்கணேஷின் முதல் காதலியாக வருபவர் ரீனா. யாரென்று தெரியவில்லை(சாரதாவுக்கு நன்றி!).

சிவாஜி படங்களைப் பற்றி விவரங்கள் அறிய நடிகர்திலகம்.காம் என்ற தளத்தைப் பார்க்கலாம். பல விவரங்கள் இங்கே கிடைக்கின்றன. ரிலீஸ் ஆன தேதி, உடன் நடித்த நடிகர்கள், இயக்குனர், தொழில் நுட்ப கலைஞர்கள், இசை அமைப்பாளர் விவரங்கள் அவர் நடித்த எல்லா படங்களுக்கும் கிடைக்கின்றன. சில படங்களுக்கு முழுமையான விமர்சனமும் இருக்கிறது. இந்த படத்துக்கு இல்லை, நாந்தான் கதி.

இமயம் திரிசூலத்துக்கு அப்புறம் வந்த படம். சிவாஜி charisma அப்போதுதான் exponetialஆக குறைய ஆரம்பித்தது. இந்த படத்தை பார்க்கவேண்டும் என்று அப்போது தோன்றவில்லை. இது பெரிய அளவில் வெற்றி பெறவும் இல்லை. நேற்றுதான் முதல் முறையாக பார்த்தேன்.

எதிர்பார்த்த அளவு மோசம் இல்லை. முக்தா ஸ்ரீனிவாசன் படங்களில் கதை என்று ஒன்று இருக்கத்தான் செய்கிறது. அது கடி கதையாக, cliched ஆக இருக்கலாம், ஆனால் கதையே இல்லாமல் heroக்களை மட்டும் நம்பி அவர் படம் எடுப்பதில்லை.

படத்தின் பெரிய பலம் அது நேபாளத்தில் எடுக்கப்பட்டதுதான். மிகவும் அழகான வெளிப்புறக் காட்சிகள். பனியால் முழுமையாக மூடப்பட்ட மலைகளும், கோவில் படிகளின் இரண்டு புறமும் இருக்கும் பிரம்மாண்டமான சிலைகளும், பரந்த ஆறுகளும் இங்கே போயே ஆகவேண்டும் என்று ஆவலை ஏற்படுத்தின. எல்லா படங்களுக்கும் வெளிப்புறக் காட்சிகள் எங்கே எடுக்கப்பட்டன என்று பதிவு செய்யப்பட்டால் நமக்கு எவ்வளவோ உதவியாக இருக்கும்.

பாட்டுக்களும் அருமையாக இருந்தன. அந்தக் காலத்தில் கேட்கப்பட்டன என்றாலும், உரிய வெற்றியை அடையவில்லை என்றுதான் நினைக்கிறேன். “கங்கை யமுனை” பாட்டின் இனிமைக்கு இன்னும் பெரிய வெற்றி அடைந்திருக்கவேண்டும். இளையராஜா அலையில் இதெல்லாம் கொஞ்சம் முழுகிவிட்டதோ என்னவோ! (60களில் எம்எஸ்வி இசையில் சில வி. குமார் பாட்டுக்கள் முழுகியதைப் போல)

“கங்கை யமுனை”தான் படத்தின் மாஸ்டர்பீஸ். ஜேசுதாசும் வாணி ஜெயராமும் கலக்கிவிட்டார்கள். அழகான ஸ்ரீவித்யா. ஒரு மங்களமான இசையை கேட்பதுபோல் இருக்கிறது. ஒரு இடத்தில் பின்னால் ஒரு கணவாயில் ரிப்பன் போல இரண்டு ஆறுகள் ஓடுவது பார்க்க பார்க்க திகட்டவில்லை. (வீடியோவில் 3 நிமிஷத்துக்கு பிறகு வருகிறது.) ரீவைண்ட் பட்டன் எங்கே என்று தேடினேன், அப்புறம்தான் இது வீடியோ இல்லை என்று நினைவு வந்தது.

“இமயம் கண்டேன்” நல்ல பாட்டு. நேபாளக் காட்சிகள் மிகவும் நன்றாக இருந்தன. ஒரே ஒரு குறைதான் – ஜெய்கணேஷும், மீராவும் இல்லாமல் இருந்தால் இன்னும் பிரமாதமாக இருந்திருக்கும். அவர்களது சில அசைவுகள் கவர்ச்சியாகவோ ஆபாசமாகவோ இல்லை, கோரமாக இருந்தன.

“கண்ணிலே குடியிருந்து” இன்னொரு நல்ல பாட்டு. டிஎம்எஸ்ஸின் குரல் நல்ல கம்பீரமாக வந்து விழுகிறது. அதுவும் அவர் “தனனன தனக்கதன்னன்” என்று பாடுவது நம்மையும் தாளம் போடவைக்கிறது. பின்னால் வரும் கோவிலும் (படிகளும், பிரமாண்ட சிலைகளும்) அருமை.

“சக்தி என்னடா உன் புத்தி என்னடா” சுமாரான ஒரு பாட்டு. டிஎம்எஸ்ஸும் எஸ்பிபியும் பாடியிருக்கிறார்கள்.

கதை சிக்கல் ஒன்றும் பெரியதில்லை. சிவாஜியும் தேங்காயும் பார்ட்னர்கள். தேங்காயின் தம்பி ஜெய்கணேஷுக்கு கல்யாணம் ஆகாமலேயே சில தொடுப்புகளும் ஒரு தொடுப்பு மூலம் ஒரு பையனும் இருக்கிறார்கள். சிவாஜியின் மைத்துனி மீரா ஜெய்கணேஷை விரும்புகிறார். நிச்சயதார்த்ததின்போது ஜெய்கணேஷின் முதல் காதலி ரீனா தற்கொலை செய்துகொள்கிறார். சின்னப் பையன் சொல்வதை வைத்து சிவாஜி நிச்சயதார்த்தத்தை நிறுத்திவிடுகிறார். எல்லாரும் சின்னப் பையன் ஏதோ உளறுகிறான், நம்பாதீர்கள் என்று சொல்லிப் பார்க்கிறார்கள். சிவாஜி கேட்காததால் எல்லாரும் சிவாஜிக்கு எதிராக திரும்பிவிடுகிறார்கள். உண்மையை வெளிப்படுத்த சிவாஜி எடுக்கும் ஒவ்வொரு முயற்சியையும் ஜெய்கணேஷ் சூழ்ச்சி செய்து முறியடிக்கிறார். படம் முடியப் போகிறது என்று இயக்குனர் சொல்லிவிட்டதால் ஜெய்கணேஷ் மனம் திருந்தி உண்மையை ஒத்துக்கொள்ளும்போது சிவாஜி அபௌட் டர்ன் அடித்து ஜெய்கணேஷ் நல்லவர் என்றும் தான் அவர் கெட்டவர் என்று சொன்னது தவறு என்றும் சொல்கிறார். பிறகு ஜெய்கணேஷை கொல்ல வரும் துப்பாக்கி குண்டை தான் வாங்கிக்கொண்டு, சக்கர நாற்காலியில் உட்கார்ந்துகொண்டு மணமக்களை ஆசிர்வதித்து சுபம்!

படத்தில் எல்லாருக்கும் நதிகளின் பெயர்கள்தான். சிவாஜியின் பேர் கங்காதரன். தேங்காயின் பேர் வைகை அம்பலம். ஜெய்கணேஷின் பேர் கிருஷ்ணா. மீராவின் பேர் சிந்து. சின்னப் பையனின் பேர் ஜம்னா. ரீனா பேர் நர்மதா. மனோரமாவின் பேர் கோதாவரி. ஸ்ரீவித்யாவின் பேர் மறந்துவிட்டது, காவேரியோ? ரீனாவின் அண்ணன் பேர் ஹூக்ளி! நகைச்சுவை பாத்திரம் ஒய்.ஜி. மகேந்திரனின் பேர் கூவம்!

ஜெய்கணேஷ் சின்னப் பையனை சாக்லேட் மரம் இருக்கிறது என்று நம்ப வைக்கும் காட்சியில் இயக்குனர் கொஞ்சம் புத்திசாலித்தனத்தை காட்டி இருக்கிறார்.

இயக்குனர் தன் புத்திசாலித்தனத்தை காட்டும் இன்னொரு இடம். கதைக்கு தேவை இல்லாவிட்டாலும் நீச்சல் உடையில் சிஐடி சகுந்தலாவை ஜெய்கணேஷின் ஒரு தொடுப்பு என்று 10 நிமிஷம் காட்டுவது.

எல்லாருக்கும் எல்லாரும் எல்லா நேரத்திலும் எங்கே இருப்பார்கள் என்று தெரிகிறது. மனம் திருந்துவதற்காக ஜெய்கணேஷ் ஒரு பாம்புப் புற்றுக்கு அருகில் போய் யோசனை செய்துகொண்டிருப்பார். கரெக்டாக அங்கே அந்த சின்னப் பையன் வருவான். பிறகு சிவாஜியும் வந்துவிடுவார்.

சிவாஜி குண்டை தன் நெஞ்சில் வாங்கிக்கொள்வார். அடுத்த காட்சியில் சக்கர நாற்காலி! நெஞ்சில் குண்டு பாய்ந்தால் சக்கர நாற்காலி எதற்கு? ஒரு வேளை தயாரிப்பாளருக்கு இலவசமாக கிடைத்திருக்குமோ?

ஜெய்கணேஷ் சிவாஜியைப் பார்த்து பேசும் ஒரு வசனம் எனக்கு புரியவே இல்லை. “உயரத்துக்கு உதாரணமா இமயத்தை சொல்வாங்க. அந்த இமயத்துக்கே உதாரணம் நீங்க”. இமயத்துக்கு என்னய்யா உதாரணம்?

தேங்காய் சிவாஜியையே மிஞ்சும்படி நடித்திருக்கிறார். அங்கங்கே சிவாஜி “நடித்தாலும்” ரொம்ப மோசம் இல்லை.

எதிர்பார்த்ததை விட பெட்டர்.

எம்ஜியார் குதிரை பறக்கட்டுமே சிவாஜி தொப்பை வெடிக்கட்டுமே என்பதில்லை


இந்த ப்ளாகை படிக்கவும் படித்து அதைப் பற்றி கருத்தும் தெரிவித்த சிலர் (சாரதா, ப்ளம், ராஜ்) எனது pro MGR anti sivaji bias பற்றி குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

முதலில் கருத்து தெரிவித்தவர்களுக்கு நன்றி. மனைவியின் “உங்களுக்கு வேற வேலை கீலை எதுவும் இல்லையா” போன்ற ஊக்கம் தரும் கேள்விகளை மீறி எழுதும்போது தனது கருத்துக்களை மற்றவர்கள் படிக்கிறார்கள், அதற்கு பதிலும் எழுதுகிறார்கள் என்பது ஒரு உற்சாகத்தைத் தருகிறது. அதிலும் ஒவ்வொரு ப்ளாகுக்கும் சாரதா ஏதாவது பதில் எழுதமாட்டாரா என்று நான் ஆவலோடு எதிர்பார்ப்பேன். பொதுவாக அவரது கருத்துக்கள் மிகவும் lucid ஆக இருக்கும், தெரியாத விஷயங்கள் ஏதாவது வெளிப்படும். உதாரணமாக சுமதி என் சுந்தரி என்பது அந்தக் காலத்து இளைஞர்களுக்கு பிடித்திருந்த ஒரு “யூத்” படம் என்பதை அவர் சொல்லித்தான் நான் தெரிந்துகொண்டேன்.

சாரதா iconகள் கிண்டல் செய்யபடுவதைப் பற்றி கொஞ்சம் வருத்தப்படுகிறார். எனக்கு அதில் ஒன்றும் தவறு இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. பொதுவாக தமிழர்களுக்கு அவ்வளவு தடித்த தோல் இல்லை. சமீபத்தில் கூட ஜெயமோகன் மீது பாய்ந்தார்கள். நிறைய பேர் சொல்வது (சாரதா இப்படி சொல்லவில்லை) – அப்பேர்ப்பட்ட மகானை எப்படி குறை சொல்லலாம், எப்படி கிண்டல் செய்யலாம்? நெற்றிக்கண் திறந்தபோதும் குற்றம் குற்றமே என்ற பரம்பரை இதுதானா? கிண்டல் செய்யப்படுவதால் ஒரு iconக்கு ஒரு மாற்று குறைந்துவிடும் என்றால் அவர் ஒரு icon ஆகவே இருக்கமுடியாது!

எனக்கு எந்த விதமான biasஉம் இல்லை என்றுதான் நினைக்கிறேன். நான் பழைய படங்களை விரும்பிப் பார்ப்பது பாட்டுக்களுக்காக. பொதுவாகவே மிகச் சில பழைய படங்கள்தான் இன்றைக்கும் கதைக்காகவும் நடிப்புக்காகவும் பார்க்க கூடியவை என்றுதான் எனக்கு தோன்றுகிறது. ஒவ்வொரு காலத்திலும் சில எழுதப்படாத விதிகள் இருந்திருக்கின்றன, அந்த விதிகள் இன்று விசித்திரமாக இருக்கின்றன. இன்று பெல்பாட்டங்களையும் ஸ்டெப் கட்டையும் பார்த்து நமட்டு சிரிப்பு சிரிப்பதில்லையா?

கூத்து கலாசாரத்தில் இருந்து பாய்ஸ் நாடகங்கள் வழியாக உருவானது நமது தமிழ் சினிமா. அவற்றில் வசனங்கள் வழியாக மட்டுமே கதையை முன்னால் நகர்த்தி செல்ல வேண்டி இருந்த காலகட்டங்களின் தாக்கம் மிகவும் ஆழமாக பதிந்துவிட்டது. இன்று கூட அந்த தாக்கம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. கூத்து மேடையில் யாரும் underplay செய்ய முடியாது. சினிமாவில் முடியும் என்பது நமது இயக்குனர்கள் உணர நீண்ட காலம் பிடித்தது. இதனால் பாதிக்கப்பட்ட நல்ல நடிகர்கள் அனேகம். சிவாஜியின் துரதிருஷ்டம், அவர் அந்த சகாப்தத்தின் பிரதிநிதியாக உருவாக்கப்பட்டதுதான். அவர் தனது நடிப்பு திறனுக்கு தீனி போடக்கூடிய கதைகளை மீண்டும் மீண்டும் தேர்ந்தெடுத்தார். அன்றைய நடிப்பின் இலக்கணப்படி நன்றாக நடித்தார். நடிப்பின் இலக்கணம் மாறிவிட்டது அவர் தவறல்ல. (இலக்கணம் மாறிவிட்டது என்று நீங்கள் ஒத்துக்கொள்ள வேண்டியதில்லை, வேண்டுமென்றால் என் ரசனை வேறு என்று வைத்துக்கொள்ளலாம்.)

ப்ளம் எனது நடு நிலைமையை சந்தேகிக்கிறார். அவருக்கு ஒரு விஷயம் – சாரதா திரிசூலம் படத்தைப் பற்றி சொன்ன அத்தனை விஷயங்களையும் நானும் குறிப்பிட்டு எழுதி இருந்தேன். இருவரும் இந்த படம் வந்த போது மகத்தான வெற்றி அடைந்ததையும், அது இளைஞர்களை கவர்ந்ததையும் பற்றி எழுதி இருக்கிறோம். நான் சாரதாவை விட ஒரு படி மேலேயே போய் சிவாஜியின் குரு ரோலில் அவர் அன்றைய யூத் கதாநாயகர்களான கமல் ரஜினிக்கு சவால் விட்டதை பற்றி எழுதி இருந்தேன். நான் சில அதிகமான விஷயங்களையும் எழுதி இருந்தேன். ஒன்று இந்த படத்தில் யூத் மார்க்கெட்டையும் கவர்ந்தும், சங்கிலித் தொடராக பல படங்கள் வெற்றி அடைந்தும், அவரது நடிப்புக்கு அது வரை ஒரு பெரிய நிலையான மார்க்கெட் இருந்தும், அவரது நீண்ட நாள் போட்டியாளர் எம்ஜியார் திரை படங்களை விட்டு விலகிய பின்னும், இந்த பெரும் வெற்றியோடு திடீரென்று சிவாஜியின் சகாப்தம் முடிந்து போனது. இரண்டு, அவர்து “சுமதீஈஈஈ” டயலாக் இன்றும் கிண்டல் செய்யபடுவது. மூன்று, இந்த படம் இன்று ஒரு cliche ஆக தோற்றம் அளிப்பது. இதில் முதல் இரண்டும் facts. யாரும் மறுக்க முடியாது. மூன்றாவது என் கருத்து. இதை நீங்கள் ஒத்துக்கொள்ளாமல் இருக்கலாம், ஆனால் இது அப்படி ஒன்றும் improbable கருத்து அல்ல என்று ஏற்றுக்கொள்வீர்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

நான் பெற்ற செல்வம் 1956-இல் அனேகமாக வெற்றி அடைந்திருக்கும். அதன் ஆத்மா 1930களின் பாய்ஸ் நாடகங்களிருந்து வந்ததுதான். 1956-இலேயே அது ஒரு clicheதான். திரிசூலம் 1960களில் மிக சிறந்த கதையாக இருந்திருக்கும். 1979இல் அது ஒரு clicheதான். இந்த clicheக்கள் வெற்றி அடைய சிவாஜியின் நடிப்பு திறன் ஒரு பெரிய காரணம்தான்.

எம்ஜியார் நடிக்க முயற்சி செய்யாதது அவருக்கு இன்று கொஞ்சம் அனுகூலமாகத்தான் இருக்கிறது. மாறிய இலக்கணமும் ரசனைகளும் அவரை அவ்வளவாக பாதிக்கவில்லை. அவர் சிவாஜி போல நடிக்க முயற்சி செய்யாததற்கு காரணம் முடியாத குறைதான் என்பது தெரிந்ததுதான். அவரது படங்கள் கீழ் தட்டு ரசிகர்களை அதிகமாக கவர்ந்தன. (சிவாஜிக்கோ மேல் தட்டு ரசிகர்கள் அதிகம்). எந்த ரக ரசிகர்கள் எண்ணிக்கை அதிகம்? அதனால்தான் அவரது படங்களுக்கு மினிமம் காரண்டி சாதாரணமாக இருந்தது. இப்படி பார்க்கலாம் – சிவாஜி படங்கள் சில சமயம் டக் அடித்தன, சில சமயம் செஞ்சுரி அடித்தன. எம்ஜியார் படங்கள் செஞ்சுரி அடிக்காவிட்டாலும் 30 40 ரன்களாவது அடித்தன. (சிவாஜி ஆடிய இன்னிங்ஸ்களும் அதிகம் – எம்ஜியாரும் அவரும் போட்டி போட்ட காலங்களில் அவர் எம்ஜியாரைப் போல இரண்டு பங்கு படங்களில் நடித்தார். புள்ளியியல்படி அவருக்கு தோல்வி அடைய வாய்ப்புகள் அதிகம்) நான் வளர்ந்த கிராமங்களில் பார்த்திருக்கிறேன் – எம்ஜியார் படங்கள் திரையிடப்படும்போது சோடாக்கடைக்காரர் சோடா கொஞ்சம் அதிகமாக தயார் செய்வார். சிவாஜி (வெற்றி) படங்களின்போது சேர் டிக்கெட்டுக்கள் அதிகமாக நிறையும். எம்ஜியாரின் எந்தப் படமாக இருந்தாலும் தரை டிக்கெட்டுக்கள் அதிகமாக நிறையும்.

இந்த ப்ளாகில் நான் சில சிவாஜி படங்களை பாற்றி நல்ல படியாக எழுதி இருக்கிறேன் (இரும்புத் திரை, சுமதி என் சுந்தரி). சில எம்ஜியார் படங்கள் நன்றாக இல்லை என்று எழுதி இருக்கிறேன் (நீரும் நெருப்பும்). சிவாஜியின் தொப்பையும், எம்ஜியாரின் சுருள் முடி விக்குகளும் என் கிண்டலுக்கு இலக்காகி இருக்கின்றன. சிவாஜி எனக்கு அதிக வாய்ப்புகளை தந்திருக்கிறார், அவ்வளவுதான்.

கௌரவம், மணமகன் தேவை, உத்தம புத்திரன், கப்பலோட்டிய தமிழன் போன்ற படங்களை பற்றி எழுதினால் நல்ல படங்கள் என்றுதான் எழுதுவேன். ரகசிய போலிஸ் 115 (எனது ஃபேவரிட் எம்ஜியார் காமெடி), உரிமைக் குரல் பற்றி எழுதினால் கிண்டல்தான் செய்வேன். வாய்ப்பை எதிர்பார்க்கிறேன். ஆனால் சிவாஜி படங்களின் சப்ளை அதிகம் (200+ படங்கள்). அவரது சென்டிமெண்ட் படங்களும் அதிகம்.

சிவாஜியின் மீது எனக்கு ஒரு வருத்தம் உண்டு. அவர் இன்னும் கொஞ்சம் யோசித்திருந்தால் காலத்தை வென்று நிற்கும் பல பாத்திரங்களில் நடித்திருக்கலாம். அவருக்கு அந்த திறமை இருந்தது. அவர் காலத்திலேயே ஜெமினி, முத்துராமன் போன்ற சிலர் ஓரளவு இயற்கையாக நடித்தார்கள். சிவாஜி நினைத்திருந்தால் மக்களின் ரசனையை மாற்றி இருக்கலாம். இன்னும் 50 வருஷங்கள் கழித்து சிவாஜியின் படங்களை யார் பார்ப்பார்கள்? இன்று தியாகராஜ பாகவதர் படங்களை யார் விரும்பிப் பார்க்கிறார்கள்?

நீங்களும் உங்கள் வியூபாயின்டை முன் வைத்து என்னுடன் சேர்ந்து யாராவது இந்த ப்ளாகை எழுதுகிறீர்களா? அதுவும் சாரதா எழுதினால் நான் மிகவும் சந்தோஷப்படுவேன். இன்று காஞ்சித் தலைவன், வியாழன் அன்னமிட்ட கை, வெள்ளி இமயம். ப்ளம், ராஜ், வேறு யாராவது சேர்ந்து எழுத வருகிறீர்களா?

அடுத்த வாரப் படங்கள் (Week of Aug 25)


திங்கள் – காஞ்சித் தலைவன். 1962-இல் வந்தது. எம்ஜியார், பானுமதி, எஸ்.எஸ்.ஆர்., விஜயகுமாரி, அசோகன், எம்.ஆர். ராதா நடித்தது. பெரிய அளவு வெற்றி பெறவில்லை. வழக்கம் போல மினிமம் காரண்டி இருந்திருக்கும். இந்தப் படத்தை பார்த்ததும் ஒரு கதை. அப்போது எனக்கு 13, 14 வயதிருக்கும். அப்போதுதான் நாங்கள் சென்னைக்கு அருகே உள்ள கூடுவாஞ்சேரி என்ற புகழ் பெற்ற ஒரு சிற்றூருக்கு குடி வந்திருந்தோம். இப்போது பெரிய துணை நகரமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். கோடை விடுமுறை சமயம். என் அத்தை பையன் ரமேஷ் அங்கே வந்திருந்தான். சென்னையை ஒரு புயல் கடந்து சென்றிருந்தது. பெரிய மழை அடித்து அன்றுதான் கொஞ்சம் ஓய்ந்திருந்தது. மழையில் மாட்டிக்கொண்ட நாங்கள் வெளியே எங்கும் போகமுடியாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தோம். புதிய ஊர் வேறு, நண்பர்கள் யாரும் இல்லை. திடீரென்று மதியம் படம் பார்க்க கிளம்பினோம். அப்போதெல்லாம் கூடுவாஞ்சேரியில் ஒரு தியேட்டர்தான் – ஊரின் வடகோடியில். எங்கள் வீடு தென்கோடியில். 2 மைல் தூரமாவது இருக்கும். எங்களுக்கு என்ன படம் என்று தெரியாது, மாட்டினி ஷோ எப்போது என்றும் தெரியாது. வீட்டில் பைத்தியம் பிடித்தது போல் இருந்ததால் வெளியே கிளம்பினோம் அவ்வளவுதான். தெருக்களில் புயல் எஃபெக்டில்னால் நடமாட்டமே இல்லை. போகும் வழியில் போஸ்டர் பார்த்து மாட்டினி டைம் 1 மணி என்றும் படம் காஞ்சித் தலைவன் என்று தெரிந்துகொண்டொம். மணியோ ஒன்றே முக்கால். மிஸ் ஆகும் 45 நிமிஷங்களைப் பற்றீ கவலைபடும் நிலையில் நாங்கள் இல்லை. ஓட்டமும் நடையுமாக அந்த வெங்கடேஸ்வரா தியேட்டருக்குப் போனோம். போய் டிக்கெட் கெட்டால் அங்கே “10 பேர் வந்தால் படம் போட்டு விடுகிறொம், உங்களையும் சேர்த்து இது வரை 4 பேர் வந்திருக்கிறர்கள்” என்றார்கள்! 15 நிமிஷம் வெயிட் செய்து, 10 பேர் ஆள் சேர்த்து, ஏதோ இமாலய சாதனை செய்த திருப்தியோடு படம் பார்த்தோம். எம்.ஆர். ராதா பாடும் “உலகம் சுத்துது எதனாலே?” என்ற பாட்டு இன்னும் ஞாபகம் இருக்கிறது. “ஒரு கொடியில் இரு மலர்கள்” நல்ல பாட்டு.

செவ்வாய் – பூவும் பொட்டும். இந்தப் படத்தை பற்றி ஒன்றும் தெரியாது. “நாதஸ்வர ஓசையிலே தேவன் வந்து பாடுகிறான்” என்ற பாட்டை கேட்டிருக்கிறேன், இந்த படத்தில்தான் என்று ட்ரெய்லரைப் பார்த்து தெரிந்து கொண்டேன். ஏ.வி.எம். ராஜன் நடித்த படமாம்.

புதன் – Hello பார்ட்னர். சன் டிவிக்கு படம் எதுவும் கிடைக்கவில்லையா? இதெல்லாம் தமிழ் சினிமாவின் சாதனையா? “வெட்கம், வேதனை!”

வியாழன் – அன்னமிட்ட கை. எம்ஜியாரின் சுமாரான படங்களில் ஒன்று. சஎம்ஜிஆரின் அபூர்வமான தோல்விகளில் ஒன்று என்று நினைவு. ஜெ, சோ நடித்திருக்கிறர்கள். “அன்னமிட்ட கை” என்ற பாட்டு உண்டு.

வெள்ளி – இமயம். பார்த்ததில்லை. சிவாஜியின் கடிப்படங்களில் ஒன்று என்று கேள்வி.

இந்த வாரம் சோதனைதான்! படத்தை பார்க்காமல் என் ரெவ்யூக்களை மட்டும் படிக்கலாம்.