அங்காடித் தெருவின் ஜாதீய கண்ணோட்டம் – ராஜனுக்கு எதிர்வினை


முன்கதை: அங்காடித் தெருவின் பிராமண மாமி கதாபாத்திரம் பிராமணர்களை தாழ்வாக சித்தரிக்கிறது என்று ஒரு சிலர் கருதுகிறார்கள். அப்படி குறைப்பட்ட ஒருவருக்கு ஜெயமோகன் ஒரு பதில் எழுதி இருந்தார். அவர் பிய்த்து உதறி இருந்ததை நான் அனேகமாக ஆமோதிக்கிறேன். நண்பர் ராஜனுக்கு ஜெயமோகன் மற்றும் என் கருத்தில் முழு இசைவில்லை, அதனால் ஒரு வலிமையான மறுமொழி எழுதி இருந்தார். என் எதிர்வினை கீழே.

ஒரு விஷயத்தை தெளிவுபடுத்திவிட விரும்புகிறேன். ராஜன் சொல்வது போல பிராமணன் என்பதற்காக அடி வாங்கிய எந்த ஆணையும், பிராமணப் பெண் என்பதற்காக ஈவ் டீசிங் செய்யப்பட எந்த பெண்ணையும் எனக்கு பர்சனலாக தெரியாதுதான். ஆனால் அப்படி ஒரே ஒரு பிராமணன் நடத்தப்பட்டிருந்தாலும் அது ஜாதிக் கொடுமையே என்பதில் எனக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை. அப்படிப்பட்ட ஜாதிக் கொடுமைகளை வன்மையாக கண்டிக்கிறேன்.

ராஜன் சொல்வதும் (பச்சை கலர்) என் எதிர்வினைகளும் சுருக்கமாக:

  • ஒரு படைப்பில் (புனைகதை, சினிமா) ஜாதியை குறிப்பிடுவது அதன் நம்பகத் தன்மையை அதிகரிக்கச் செய்யும் ஒரு உத்தி.
  • ராஜனை போன்ற பரந்த படிப்பு, நல்ல சினிமா ரசனை உள்ளவர்கள் இதை எல்லாம் விளக்க வேண்டிய தேவையே இல்லை.

  • ஆனால் தமிழ் சினிமாவில் பொதுவாக பிராமணர்களை மட்டுமே இழிவாக, கேலிக்குரியவர்களாக, நெகடிவ் பாத்திரங்களாக காட்டுகிறார்கள். ஜாதி தாண்டிய கல்யாணம் என்று வந்தால் பிராமண பெண்கள் பிற ஜாதி, மத ஆண்கள் பின்னால் அலைகிறார்கள்.
  • ஏற்றுக் கொள்வதற்கில்லை.
    தமிழ் சினிமாவில் ஜாதி பின்புலம் காட்டுவது தொண்ணூறுகளுக்கு முன் அபூர்வம். தொண்ணூறுகளுக்கு பின் வந்த பல படங்களில் நெகடிவ் பாத்திரங்களில் ஜாதி அடையாளம் அழுத்தமாக காட்டப்படுகிறது. தேவர் மகனின் நாசர்; சின்னக் கவுண்டரின் சலீம் கவுஸ்; விஜயகாந்த் படங்களின் இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகள்; விஜயின் பல படங்களில் ஹீரோ கிருஸ்துவ பெண்ணை காதலிக்கிறார். சமீபத்தில் வந்த உன்னைப் போல் ஒருவன் படத்தில் தீவிரவாதிகள் முஸ்லிம்கள். (ஹிந்து ஆயுத வியாபாரி மட்டுமே). ஏன் அங்காடித் தெருவில் கூட கடை முதலாளி, அண்ணாச்சி, ஹீரோ, ஹீரோயின் எல்லாரும் நாடார்கள். நாடார்கள் என்று வெளிப்படையாக சொல்லவில்லையே என்று கேட்காதீர்கள். பிராமண மாமி என்று கூடத்தான் வெளிப்படையாக சொல்லப்படுவதில்லை (என்று நினைக்கிறேன்). புடவை, பேச்சை வைத்தே அவர் பிராமணர் என்று தெரிந்து கொள்கிறோம்.
    எங்கே ஒரு நெகடிவ் ரோல் பிராமண பின்புலத்தோடு காட்டப்படுகிறது என்று ஒரு chip on the shoulder மனநிலையோடு தேடாதீர்கள்!

  • அப்படி இழிவுபடுத்தி காண்பிப்பது லும்பன்களுக்கு பிராமண பெண்களையும் (ஆண்களையும்) நிஜ வாழ்க்கையில் உரசிப் பார்க்கும் தைரியத்தை அளிக்கிறது.
  • ஏற்றுக் கொள்வதற்கில்லை.
    கடந்த இருபது வருஷங்களாக மலையாள பிட்டு படங்கள் முக்குக்கு முக்கு ஓடுகின்றன. நாலு தெருவுக்கு ஒரு நாயர் டீக்கடை இருக்கிறது. அங்கேதான் இளைஞர்கள் அம்முகிறார்கள். சேச்சிகள் நிலை மோசமாக இருக்கிறதா என்ன?
    இடுப்பை தடவும் ரவுடி பிராமணப் பெண் இடுப்பு என்று தேடுவதில்லை. அழகான, கவர்ச்சியான, இளம்பெண்ணின் இடுப்பு என்று வேண்டுமானால் தேடலாம். போன பத்து, அட வேண்டாம் ஐம்பது வருஷங்களில் ஈவ் டீசிங் கேஸ்களில் என்ன பிராமணப் பெண்கள் அதிகப்படியாகவா பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்? பொதுவாக ஈவ் டீசிங் அதிகரித்திருக்கிறது, அதில் நிச்சயமாக சில பிராமணப் பெண்களும் பாதிக்கப்பட்டிருப்பார்கள். அதை பிராமணப் பெண்கள் மீது உரசுவது மட்டுமே அதிகரித்திருக்கிறது என்று பேசுவது வெறும் paranoia.
    மேலும் ராஜன் குறிப்பிடுவது போல மூலைக்கு மூலை பிராமணர்கள் தாக்கப்படுகிறார்கள் என்பதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர்.

  • தமிழகத்தின் சமூக சூழ்நிலை, திராவிட இயக்க பாரம்பரியம் இதற்கு மறைமுகமாகவும் நேர்முகமாகவும் ஊக்கம் அளிக்கிறது.
  • திராவிட இயக்கம் பிராமண எதிர்ப்பின் மீது கட்டப்பட்ட ஒரு இயக்கம். இதுவே அதன் மிகப் பெரிய பலவீனம். ஆனால் இன்று திராவிட இயக்கம் உயிரோடு இருக்கிறதா?
    இன்று ஒரு திராவிடக் கட்சியின் தலைவி பிராமண ஜெயலலிதா. இன்னொரு கட்சியின் தலைவர் மட்டும் எப்போதாவது பிராமண எதிர்ப்பு சவுண்ட் விடுவார், வேறு யாரும் கண்டுகொள்வதில்லை. (பிராமண எதிர்ப்பு இன்று கருணாநிதி மனதில் நீறு பூத்த நெருப்பு.) தி.க. மட்டுமே இன்றும் பிராமண எதிர்ப்பை விடாதவர்கள். அது செத்துப் போன ஒரு சமூக இயக்கம். தி.க.வுக்கு தமிழகத்தில் இன்னும் தாக்கம் இருக்கிறது, சாதாரண தமிழனுக்கு தி.க. ஒரு பொருட்டு என்று ராஜன் கூட சொல்லமாட்டார்!
    இணையத்தின் கதை வேறு. இங்கே பிராமண எதிர்ப்பு சர்வசாதாரணமே. ஆனால் அது ஒரு vocal minority-இடம் மட்டுமே காணப்படுகிறது. அதிகமாக சத்தம் போடுவதால் பெரும் கூட்டம் மாதிரி தெரிகிறது. என் கருத்தில் ஒரு 5% பதிவர்கள் இப்படி இருந்தால் அதிகம். (நான் ராஜன் அளவுக்கு இணையத்தில் மேய்பவன் இல்லை என்பதை ஒப்புக் கொள்கிறேன்.)

  • என்றைக்கு எந்த ஜாதி மதத்தினரையும் நம்பகத் தன்மைக்காக சித்தரிக்கும் நிலை ஏற்படுகிறதோ அன்றுதான் பிராமணரையும் இப்படி காட்ட வேண்டும், அதுவே நியாயமானது.
  • ராஜனின் லாஜிக் எனக்கு புரிகிறது. ஆனால் எனக்கு “அவனை திருந்த சொல்லு, நான் திருந்தறேன்” என்பது எப்போதுமே சரிப்படுவதில்லை.

    ராஜனைப் போல விலாவாரியாக எழுத எனக்கு திறமையும் இல்லை, பொறுமையும் இல்லை. இவ்வளவு நீளம் எழுதியதே மூச்சு வாங்குகிறது. இது நல்ல ஒரு விவாதத்தை தூண்டினால் சந்தோஷம்!

    அங்காடித் தெரு – ராஜனின் எதிர்வினை


    இந்த தளத்துக்கு வருபவர்களுக்கு ராஜனைத் தெரிந்திருக்கும். ராஜன் பக்கங்கள் என்று இங்கே ஒரு துணைப் பக்கமே இருக்கிறது. அவர் சினிமா, இலக்கியம், நாட்டு நடப்பு எல்லாவற்றிலும் தீவிரமாக கவனம் செலுத்துபவர், நல்ல ரசனை உடையவர். அங்காடித் தெரு பற்றி ஜெயமோகன் எழுதியதையும் அதை ஆதரித்து நான் எழுதியதையும் எதிர்த்து ஒரு வலுவான மறுமொழி எழுதி இருக்கிறார். ராஜனின் கருத்துகளில் எனக்கு முழு இசைவில்லை. ஆனால் அவரது வாதங்கள் பதிவு செய்யப்பட வேண்டியவை. எங்கோ மறுமொழியாக இருந்தால் பார்ப்பது கஷ்டம், அதனால் தனிப் பதிவாக போட்டிருக்கிறேன்.

    ராஜன் ஜெயமோகன் பாத்திரத்துக்கு வலிவு சேர்க்கவே அந்த மாமி பாத்திரத்தை ஒரு பிராமண மாமியாக படைத்ததாக ஏற்றுக் கொண்டும், தான் பிராமண ஜாதியின் பிரதிநிதி இல்லை என்றும் நீளமான தன்னிலை விளக்கங்கள் அளித்திருக்கிறார். அவரைப் பற்றி தெரிந்தவர்களுக்கு இதெல்லாம் அவசியமே இல்லை. அவரைப் பற்றி தெரியாதவர்கள் நான் சொல்வதைக் கேட்டுக் கொள்ள வேண்டியதுதான். 🙂 இல்லை என்றால் அந்த மறுமொழியை தேடிப் பிடித்து படிக்கலாம். பதிவின் நீளம் கருதி அந்த விளக்கங்களை எடுத்துவிட்டு நேராக வாதங்களுக்கு போய்விடலாம்.

    இது ராஜன் எழுதிய கடிதம். பதிவாக அவர் எழுதவில்லை. உங்கள், நீங்கள் என்று அவர் குறிப்பிடுவது ஜெயமோகனை என்பதை நினைவு வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

    முதலில் தமிழ் சினிமாக்களில் பிராமண ஜாதி பாத்திரங்கள் இழிவாகக் காண்பிக்கப்படுவது குறித்து சில கருத்துக்கள்.

    தமிழ் சினிமா, இலக்கிய, கலைச் சூழலில் இன்று நீங்கள் எந்த ஜாதியையும், எந்த கட்சியையும் குறை கூறும் வகையில் சொல்லி விட முடியாது. ஆனால் அதற்கு ஒரே ஒரு விதிவிலக்கு பிராமணர்கள் மட்டுமே. பிராமணர்களை சினிமாக்களில் இழிவாகவும், கேலிக்குரியவர்களாகவும், ஆபாசமாகவும் காண்பிக்கப்படுவது எந்த வித எதிர்ப்பும் இல்லாமல் பல வருடங்களகாகத் தமிழ் நாட்டில் தொடர்ந்து வருகிறது. இதை ஆரம்பித்து வைத்தவர்களே பிராமண சினிமாக்காரர்கள்தான் என்பதையும் சொல்ல வேண்டும். சூர்யா போன்ற இயக்குனர்கள் பிராமணப் பெண்களைக் காட்டும் விதம் போல் வேறு எந்த விதப் பெண்களையும் பெயர் சொல்லிக் காண்பித்து விட முடியாது. சினிமாக்களில் மட்டும் அல்ல பத்திரிகைகள், இணைய தளங்கள், ப்ளாகுகள் ஆகிய இடங்களிலும் கூட இந்த ஆபாசம் தொடர்கிறது. அதற்கு எந்த விதமான நியாயத்தையும் சொல்லி விட முடியாது. ஒரே காரணம் அவர்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவானவர்கள். எதிர்த்துப் பேச விருப்பம் இல்லாதவர்கள் அல்லது அதற்கான ஒற்றுமை இல்லாதவர்கள். ஏற்கனவே தமிழக அரசியலில் அவர்கள் கொடுமையானவர்களாகவும் ஆதிக்க ஜாதியினர்களாகவும் பெரும் வில்லன்களாகச் சித்தரிக்கப் பட்டவர்கள். ஆகவே அவர்களை எப்படி சித்தரித்தாலும் யாரும் எதிர்த்து கேள்வி கேட்க மாட்டார்கள், அப்படியே ஒரு சிலர் வந்தாலும் அவர்களை அடித்து விரட்டி விடலாம் என்ற எண்ணம் மட்டுமே இவ்வித சித்தரிப்புக்களுக்குக் காரணம். இதையே நான் எந்த ஜாதியைச் சேர்ந்தவனாக இருந்தாலும் சொல்லியிருந்திருப்பேன்.

    ஒரு ஜாதியினரை ஒரு கதையின் நம்பகத்தன்மை கருதி காண்பிக்கக் கூடாதா என்றால் அதற்குப் எனது பதில் தாராளமாக காண்பிக்கலாம் காண்பிக்க வேண்டும் என்பதே. ஆனால் தமிழ் சினிமாக்களில் சமீப காலமாக அந்த வித யதார்த்த நோக்கம் கருதி பிராமணர்கள் காண்பிக்கப்படுவதில்லை. அவர்களது உடை, தோற்றம், மொழி ஆகியவற்றைக் கேலி செய்யும் நோக்கிலும் பெண்களை விரக் தாபத்தில் அலையும் பெண்களாகச் சித்தரிக்கும் நோக்கிலும் மட்டுமே அந்த ஜாதியினர் காண்பிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதைத் தமிழ் படங்களைத் தொடர்ந்து பார்க்கும் எவரும் அறிவர்.

    இதனால் உனக்கு என்ன? நீ ஏன் அவர்களது பிரதிநிதியாக வருகிறாய் ? என்று நீங்கள் கேட்கலாம்.

    நான் யாருடைய பிரதிநிதியாகவும் இங்கு வரவில்லை. நான் என்னுடைய பிரதிநிதியாக மட்டுமே இங்கு பேசுகிறேன்.

    ஒரு பிராமணப் பெண்ணை தொடர்ந்து தமிழ் சினிமாக்களில் விரக தாபம் மிக்க பெண்களாக சித்தரிப்பதன் மூலம் அந்த ஜாதிப் பெண்கள் தெருவில் வரும் பொழுது அவர்களைக் காணும் எந்தவொரு விடலைப் பையன்கள் மனதிலும், எந்தவொரு பொறுக்கியின் மனதிலும், எந்தவொரு லும்பன்களின் மனதிலும் அவர்களை கேலிப் பொருளாக எளிதில் வக்கிரமாகக் கைக்கொள்ளும் மனோநிலையே ஏற்படும். இதில் படித்தவர்களுக்கும் தெருவில் சுற்றும் ரவுடிகளுக்கும் கூட வித்தியாசம் இல்லை. அதனால்தான் அமெரிக்காவில் பி எச் டி செய்யும் பொறுக்கிகள் கூட இணையத்தில் பாட மறுக்கும் பாப்பாத்திகள் என்று எளிதாக எழுதி விட்டு முற்போக்குப் பட்டமும் வாங்கிக் கொண்டு போய் விட முடிகிறது.

    சினிமாக்களில் மட்டும் அல்லாமல் ஒவ்வொரு தெருமுனை தி க, தி மு க, தனித் தமிழ் கூட்டங்களிலும் இதே விதமான வக்கிரப் பிரச்சாரமே தமிழ் நாட்டில் கடந்த அறுபது வருடங்களாக அவிழ்ந்த்து விடப்பட்டிருக்கிறது. இவ்வாறான ஒரு சூழலில் சினிமாக்களும் சேர்ந்து கொள்ளும் பொழுது பிராமணப் பெண்களும் ஆண்களும் தெருவில் செல்லும் பொழுது ஏற்படுத்தப் படும் அவமானகரமான செயல்பாடுகளுக்கு இந்த விதமான சினிமாக்களே பொறுப்பாகின்றன. இதில் உங்களுக்கு ஏதேனும் சந்தேகம் இருப்பின் தமிழ் இணைய ப்ளாகுகளையும் அதில் வெளியிடப்படும் பின்னூட்டங்களையும் ஒரு நாள் உலாவிப் பார்த்தாலே புரிந்து விடும்.

    பிராமணப் பெண்கள் மட்டும் அல்ல ஆண்களும் கூட கடுமையான கேலிக்கும் தாக்குதலும் அடிக்கடி உள்ளாகின்றனர். ஆவணி அவிட்டம் என்ற பிராமணர்களின் பூணூல் அணியும் சடங்கு முடிந்து அவர்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்புகையில் தாக்கப் படுவதும் ஆபாசமாகக் கிண்டல் செய்யப்படுவதும் இன்றும் தமிழ் நாட்டின் ஒவ்வொரு மூலை முடுக்குகளில் நடைபெறுகின்ற ஒரு காட்சியே. ஒரு முஸ்லீம் பெண் பர்தா அணிந்து வரும் பொழுது செய்யப் படாத ஒரு கிண்டல், ஒரு முஸ்லீம் குல்லா போட்டு வரும் பொழுது, மீசையை மழித்து விட்டுத் தாடி மட்டும் வைத்துக் கொண்டு செல்லும் பொழுது செய்யப் படாத ஒரு கேலி, ஒரு சர்தார் தாடி வைத்து, டர்பன் வைத்துக் கொண்டு போகும் பொழுது செய்யப் படாத அவமானம், ஒரு பாதிரியார் பாவாடை அணிந்து கொண்டு போகும் பொழுது செய்யப் படாத ஒரு ஏளனம், ஒரு பிராமணப் பெண் மடிசார் கட்டிக் கொண்டு போகும் பொழுதும், ஒரு பிராமணப் புரோகிதர் குடுமி வைத்துக் கொண்டு செல்லும் பொழுதும், ஒரு பிராமணர் பூணூல் அணிந்து கொண்டு போகும் பொழுது மட்டுமே செய்யப் படுவதன் காரணம் என்ன? தமிழ் நாட்டின் இன வெறுப்பு அரசியல் மற்றும் ஆபாச சினிமாக்கள் இரண்டுமே காரணம் என்று நான் சொல்கிறேன்.

    இதை நீ ஏன் சொல்கிறாய் என்று கேட்டால் என் மனைவியோ, அம்மாவோ, அப்பாவோ, மகளோ செல்லப் படும் பொழுதும் இதே அவமானத்திற்கும் தாக்குதலுக்கும் உள்ளாகக் கூடிய சாத்தியங்கள் இருப்பதினால் சுயநலம் கருதி நான் இவற்றைக் கடுமையாக எதிர்க்கிறேன். கண்டனங்களைப் பதிவு செய்கிறேன்.

    இதனால் பாதிக்கப்படாத இந்த நிலைகளையெல்லாம் அறிய நேராத நீங்களோ வேறு எவருமோ இதையெல்லாம் வெற்றுப் புலம்பல் என்று கருதி மிக எளிதாக இடது கையால் ஒதுக்கி விட்டுப் போய் விடலாம் அல்லது ஒரு குழுவின் பிரதிநிதியாக தன்னைக் கருதிக் கொண்டு அநாவசியமாகப் புலம்புகிறான் என்று மிக எளிதாக ஒதுக்கி விடலாம். உண்மை அதுவல்ல இன்றும் இவை போன்ற அவமானத் தாக்குதல்கள் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன அதற்குப் பெரும் அளவில் நம் அரசியல் கட்சிகளும், ஆதிக்க ஜாதியினரின் பழியைப் பிறரிடம் தள்ளி விடும் போக்கும், சினிமாக்களுமே காரணம் என்று நான் கருதுகிறேன். அந்தக் காரணங்களினால் நான் சொந்த வாழ்வில் நானும் என் குடும்பத்தாரும் பாதிக்கப் படும் பொழுதும் அவ்வாறு பாதிக்கப் படும் சாத்தியம் இருக்கும் பொழுதும் அதற்கான காரணங்களை ஒது தனிப்பட்ட ஒரு அநாதையான குரலாகவேனும் ஒரு சிறிய பலவீனமான எதிர்ப்பையாவது பதிய முயல்கிறேன்.

    இப்படி சினிமாக்களில் பிராமணர்களை அவமானப்படுத்தும் போக்குகளை ஒரு ஞாநியோ, ஒரு தி ஹிந்து ராமோ ஒரு கமலஹாசனோ கேள்வி கேட்க்க மாட்டார்கள். ஏனென்றால் அவர்களின் சுய அடையாளங்களை மறைப்பதற்கே அவர்கள் படாத பாடு பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்காக தலைகீழாக நின்று தண்ணீர் குடிக்கிறார்கள்.

    மேலும் ஒரு கமலஹாசனின் குடும்பப் பெண்களோ, ஒரு பாலச்சந்தரின் குடும்பப் பெண்களோ டவுன் பஸ்ஸில், தாம்பரம் பீச் ட்ரெயினில் செல்பவர்கள் அல்லர், ரேஷன் அரிசிக்காக க்யூவில் நிற்கும் பிராமணர்கள் அல்லர், தனியார் வேலைக்குச் செல்பவர்கள் அல்லர். ஆகவே அவர்களுக்கு இது குறித்து எவ்விதக் கவலையும் கிடையாது, மாறாக ஒரு ஜெயமோகனை தலித்துக்களை அவமானப்படுத்தி விட்டார் என்று சொன்னால் அவர்களுக்கு முற்போக்கு பட்டம் கிட்டும் அவர்களின் ஜாதி அடையாளத்தை மறைக்க உதவும் அதனால் அதை வேகமாகச் செய்வார்கள். ஆகவே பாதிக்கப்படுபவர்கள் மட்டுமே இது குறித்து ஏதேனும் சொல்ல முடியும். நான் இந்த விஷயத்தில் மிகக் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டவன். சிறு வயதில் நான் அனுபவதித்த ஒரு கொடூரமான தாக்குதலின் பயங்கரத்தில் இருந்து இன்றும் மீள முடியாத கடுமையான கசப்பில் உழல்பவன் என்ற முறையில் இவை போன்ற சினிமாக்களை ஒரு தனி மனிதனாக கண்டித்தால் அது தவறு ஏதும் இருக்க முடியாது என்றே கருதுகிறேன்.

    சினிமாவில் பிராமணப் பெண் அலைவதாகக் கவர்ச்சி மதிப்பு கருதி மட்டும் காண்பிக்கப்படும் பொழுது அதைப் பார்க்கும் ரோட்டில் அலையும் ரவுடிக்கு அவன் காணும் பிராமணப் பெண்களின் இடுப்பைக் கிள்ளச் சொல்லும் தைரியத்தை அளிக்கிறது. சினிமாவில் குடுமி வைத்த ஒரு புரோகிதர் இழிவு செய்யப்படும் பொழுது ரோட்டில் அதே போலச் செய்யும் ஒரு புரோகிதர் அசிங்கமாக ஏசப்படுகிறார் சமயங்களில் தாக்குதலுக்கும் உள்ளாகிறார். இவையெல்லாம் நடக்கின்றன, நானே கண்டிருக்கிறேன். உங்கள் சூழலில் நடக்கவில்லை என்பதினால் இப்படி நடப்பதேயில்லை என்று சொல்லி விடாதீர்கள்.

    ஏன் தமிழ் நாட்டில் தலித்துக்கள் அவமானப்படுத்தப் படுவதில்லையா, கொடுமைக்குள்ளாவதில்லையா நீ அவமானப்பட்டால் என்ன உன் முன்னோர் செய்த பாவத்திற்கு நீ கொடுக்கும் விலை இது என்பது அடுத்த பதிலாக வரும். நிச்சயமாக ஒரு தலித் படும் வேதனைக்கும் அவமானத்திற்கும் வேறு எந்த அவமானமும் ஈடு இணையாகாது. ஆனால் அவர்களை சினிமாவில் அப்படிச் சித்தரிக்க யாரும் துணிவதில்லை. கட்சி மேடைகளில் யாரும் பேசுவதில்லை. அவர்கள் படும் அவமானம் அந்தந்த பகுதிகளில் வாழும் பிராமணர்கள் அல்லாத பிற ஜாதியினரால் உண்டாக்கப்படுவது மட்டுமேயன்றி சினிமாக்கள் காரணமாக இருப்பதில்லை.

    எனக்கு ஜெயமோகனைத் தெரியும், ஒரு சினிமாவிலோ ஒரு படைப்பிலோ தேவை கருதி ஒரு ஜாதியோ ஒரு இனமோ, ஒரு மதமோ ஒரு கட்சியோ சித்தரிக்கப் பட வேண்டுமானால் அதன் அவசியம் குறித்து நன்கு தெரியும். ஆகவே அங்காடித் தெருவில் நீங்கள் எந்த வித உள்நோக்கமும் இன்றி அந்தக் கதையின் நம்பகத்தன்மைக்காகவும், அதன் நிஜத்தன்மைக்காகவும் மட்டுமே அந்தக் காட்சியை வைத்திருக்கிறீர்கள் என்பதும் நன்கு தெரியும். ஆனால் உங்களை அறியாத உங்கள் எழுத்துக்களைப் படித்தறியாத, உங்கள் நோக்கங்களை அறிந்திராத, தமிழ் சினிமாவில் வழக்கமாக பிராமணர்கள் சித்தரிக்கப்படுவதைக் கண்டு வெறுப்பும், அவநம்பிக்கையும் கொண்ட அதனால் பாதிக்கப் பட்ட ஒரு சராசரி பிராமணப் பெண்ணோ ஆணோ, அப்படிச் செய்யும் சினிமாக்காரர்களையும் உங்களையும், வசந்த பாலனையும் ஒரே தட்டில் வைத்துப் பார்க்கவே செய்வார்கள். அது புரியாமல் உங்களைப் பற்றி அறியாமல் செய்யும் ஒரு செயலாகவே நான் கருதுவேன்.

    அடுத்து அடையாளம் குறித்து. எனக்கு அடையாளங்கள் ஏதும் கிடையாது. எனக்கு அடையாளங்களின் அவசியமும் தேவையும் கிடையாது. எந்த பிராமணர்களிடத்தும் போய் எதற்காகவும் கெஞ்சி நின்றதும் கிடையாது. ஜாதி என்பது உறவுகளைப் பேணவும் உணவு, சடங்குகள் போன்ற ஒரு சில கலாச்சார அடையாளங்களை தொடர்வதற்காகவும், ஒருவருக்கு ஒருவர் தேவைப்பட்டால் கஷ்டப்படுவதற்கு உதவுவதற்காகவும் வேண்டுமானால் ஜாதிகள் தேவைப் \படுமே ஒழிய அவற்றை மீறி அதன் தேவைகள் ஏதும் இல்லை என்ற கொள்கைகள் உடையவன். மேலும் ஒருவர் எந்த ஜாதியில் பிறந்தாலும் பிறப்பின் அடிப்படையில் அவர்கள் யாருக்கும் உயர்வானவர்களோ தாழ்வானவர்களோ கிடையாது என்ற நம்பிக்கையும் உடையவன். ஆனாலும் நான் பிறந்த குழுவின் அடிப்படையில் என் மீது நான் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் சில அடையளங்கள் திணிக்கப்படுகின்றன. அதற்கு நான் பொறுப்பாக முடியாது, நீ இந்த ஜாதி ஆகவே இப்படித்தான் நடந்து கொள்வாய் என்ற தெளிவான முன் தீர்மானங்கள் கொண்டே இன்று தமிழ் நாட்டில் எவரும் அணுகப்படுகிறார்கள். ஆகவே என் மீது திணிக்கப்படும் ஜாதி சார்ந்த அடையாளங்களுக்கு நான் பொறுப்பாக முடியாது. ஆகவே ஒரு ஜாதியின் அடையாளமாக நான் இதைச் சொல்லாமல் தனிப்பட்ட அளவில் பாதிக்கப்பட்ட பாதிக்கப்படும் வாய்ப்புள்ளவன் என்ற அளவில் மட்டுமே நான் இதை அணுகுகிறேன் என்பதை மீண்டும் ஒரு முறை தெளிவுபடுத்திக் கொள்கிறேன்.

    அங்காடித் தெருவில் அந்த பிராமணர் பாத்திரம் குறித்தும் பக்தியுள்ள இந்துக்கள் வில்லன்களாக காண்பிக்கப் படுவதும் குறித்தும் நீங்கள் உள்நோக்கம் கருதி அவற்றை வைக்காவிட்டாலும் கூட வக்கிரம் புரையோடிப் போன நம் தமிழ் சூழலில் அவை எவ்வாறு புரிந்து கொள்ளப் படும் என்ற என் அச்சத்தை எனது அங்காடித் தெருவின் சமூகப் பார்வை என்ற கட்டுரையில் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டுள்ளேன். குறை உங்களிடம் இல்லை நம் பார்வையாளர்களிடம் உள்ளது என்பதைச் சொல்லியிருக்கிறேன். நீங்கள் ஒரு பிராமணப் பெண்ணை அப்படிச் சித்தரிப்பதினால் எல்லா பிராமணப் பெண்களுமே அப்படித்தான் என்று சொல்ல வரவில்லை. நீங்கள் ஒட்டு மொத்த ஜாதியையும் சொல்ல வரவில்லை என்பதை ரப்பர் படித்த, பி தொ நி குரல் படித்த, காடு படித்த, அனைத்து கட்டுரைகளையும் படித்த, ஜெயமோகனுடன் நெருங்கிப் பழகி நேரில் அறிந்த நான் நன்கு அறிவேன். அதில் எனக்கு எவ்விதச் சந்தேகமும் கிடையாது.

    ஆனால் இதை அறியாத பொதுவாகவே கடந்த அறுபது எழுபது வருடங்களாக தமிழ் நாட்டில் நிலவி வரும் கடுமையான பிராமணக் காழ்ப்புச் சூழலில் வளர்ந்த பிராமணர்கள் என்றாலே கொடூரமான வெறியர்கள் என்று சொல்லி வளர்க்கப்பட்ட தமிழர்களில் பலருக்கும் இந்தக் காட்சி பிராமணர்களை கடுமையாக வெறுக்க மற்றும் ஒரு காரணத்தைக் கற்றுக் கொடுக்கும் அது போன்ற குரோத மனப்பான்மைக்கு தூபம் போடும். இது சினிமாவில் அதை வைத்த உங்கள் நோக்கம் வேறு ஆனால் அது பெரும்பான்மை தமிழர்களிடம் ஏற்படுத்தும் விளைவு வேறு. நீங்கள் அறியாமலேயே விளைவது அந்தக் குரோதம். இந்தச் சூழல் கேரளாவில் கிடையாது. அங்கு படம் பார்ப்பவனுக்குத் தெரியும். சினிமாவில் ஒரு நம்பூதிரியோ, ஒரு முஸ்லீமோ, ஒரு கிறிஸ்துவனோ மோசமாக காண்பிக்கப்பட்டால் அது அதே இனத்தைச் சேர்ந்த அனைவரின் ஒட்டு மொத்தக் குணமும் கிடையாது என்பதை ஒரு எளிய மலையாள ரசிகன் கூட புரிந்து கொள்வான். ஆனால் தமிழ் நாட்டில் அந்த நிலை இல்லை. ஆகவேதான் தமிழ் சினிமாக்களில் ஜாதிகளை வெளிப்படையாகக் காண்பிப்பதில் சில சிக்கல்கள் இருக்கின்றன. இங்கு நிலவும் சூழலில் ஒரு கட்சியையோ, ஜாதியையோ, தலைவர்களையோ படைப்பின் யதார்த்தம் கருதி கூட அப்படியே காண்பித்து விட முடியாது என்பதுதான் தமிழ் நாட்டு யதார்த்தம். ஆனால் பிராமணர்களை காண்பிக்கலாம் அதற்கு அவர்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவிக்க மாட்டார்கள் ஒரு சிலரைத் தவிர பெரும்பாலோனோர் அதை உரிய விதத்தில் புரிந்து கொள்வார்கள். கையை, தலையை வெட்ட வர மாட்டார்கள். உண்மைதான். அதனால் உங்களைப் போன்ற ஒரு சில படைப்பாளிகள் நேர்மையான காரணங்களினால் ஒரு சின்ன சுதந்திரம் எடுத்துக் கொள்கிறீர்கள் அதில் தப்பும் இல்லை. ஆனால் அந்த சின்ன சுதந்திரம் கூட அப்படிப் பெருந்தன்மையுடன் புரிதலுடன் அமைதி காக்கும் ஒரு தரப்பாருக்கும் கூட எதிர் றையான விளைவுகளையே ஏற்படுத்துகின்றன என்பதே என் ஆதங்கம்.

    இன்றைய தமிழ் சூழலில் ஒரு சிவாஜி, ஒரு எம் ஜியாரை விமர்சிக்க முடியாது. பிராமணர்களைத் தவிர வேறு எந்த வித ஜாதியினரையும் பெருமைப்படுத்துவது அன்றி வேறு எந்த விதமாகவும் விமர்சித்து விட முடியாது. பா ஜ க போன்ற ஒரு சில கட்சிகளைத் தவிர வேறு எந்த கட்சியினரையும் சினிமாவில் விமர்சித்து விட்டு உயிரோடு இருந்து விட முடியாது. இப்படியாகப்பட்ட ஒரு சூழலில் படைப்புச் சுதந்திரம் கருதி எதிர்ப்புத் தெரிவிக்காத ஒரு சமூகத்தை மட்டும் எப்படியும் காண்பிக்கலாம் என்பது நிச்சயம் படைப்பாளிக்கு எந்த வித எதிர்ப்பையும் ஏற்படுத்தாது ஆனால் அந்த சமூகத்தின் மீது தமிழ் நாட்டுச் சூழலில் ஒரு வித புரிதல் இல்லாத எதிர்மறை எண்ணங்களை ஏற்படுத்த அவை போன்ற யதார்த்தம் கருது உள்நோக்கமின்றி வைக்கப் பட்ட காட்சிகள் காரணமாகி விடுகின்றன என்று கருதுகிறேன்.

    இன்றைய சூழலில் தமிழ் நாட்டில் நான் ஒரு சினிமா இயக்குனராக இருந்தால், ஒரு சமுதாயம் அல்லது ஒரு கட்சி மட்டுமே தன் பலவீனம் காரணமாகவோ, எண்ணிக்கை காரணமாகவோ, பெரும் தன்மை காரணமாகவோ, சரியான புரிதலின் காரணமாகவோ அல்லது வேறு எந்த விதமான காரணமாகவோ தன்னைப் பற்றிய நேர்மையான, ஆபாசமான, கேலியான, உள்நோக்குள்ள்ள, இல்லாத அனைத்து விதமான சித்தரிப்புகளையும் பொறுமையுடனும் புன்னகையுடனும் அனுமதிக்கிறது என்றாலும் கூட என் படைப்புகளில் நான் அந்த சமூகத்தை மட்டுமே பயன் படுத்த மாட்டேன். என்று எனக்கு எல்லாவிதமான சமூக அமைப்புகளையும், ஜாதிகளையும்,கட்சிகளையும், தலைவர்களையும் ஒரே விதமாக விமர்சிக்கும், சித்தரிக்கும் உரிமை மறுக்கப்படுகிறதோ அந்தவிதமான ஒரு விஷச் சூழலில் நான் ஒரு சமூகத்தை மட்டும் அது அனுமதிக்கிறது அல்லது அது அனுமதிக்கும் அளவிற்கு பலவீனமாக இருக்கிறது அல்லது பெருந்தன்மையாக இருக்கிறது என்ற ஒரே காரணத்திற்காக என் படைப்புகளில் அந்தச் சமூகத்தைப் பயன் படுத்திக் கொள்ள மாட்டேன் என்பதே என் நிலைப்பாடாக இருக்கும்.

    எமர்ஜென்சியின் பொழுது யாரும் இந்திராவையோ அவரது கட்சியையோ ஆட்சியையோ விமர்சிக்க முடியாது. கடுமையான சென்சார், கடுங்காவல் எல்லாம் அமுலில் இருந்தது. அப்பொழுது கவிழ்க்கப் பட்ட தி மு க ஆட்சியும் ஒன்றும் யோக்யமான ஆட்சி அல்ல அது மாநில அளவில் எதோச்சிகாரமும் ஊழலும் அராஜகமும் செய்து கொண்டிருந்த கட்சிதான் (இன்றைக்கும் அதே கதைதான்) அப்பொழுது சோ வுக்கு கருணாநிதியையும் அவர் ஊழல்களையும் விமர்சிக்க முழு உரிமையும் அனுமதியும் இருந்தது. அன்று சோ தனது துக்ளக்கில் தாராளமாகக் கருணாநிதியை விமர்சிக்கலாம் ஆனால் இந்திராவை விமர்சிக்க முடியாது. அப்பொழுது சோ ஒரு தீர்மானம் எடுத்தார் எப்பொழுது என்னால் ஒரு கட்சியை விட்டு விட்டு இன்று கவிழ்க்கப் பட்டு பலவீனமாக இருக்கும் மற்றொரு கட்சியை மட்டுமே விமர்சிக்க முடிகிறதோ அப்பொழுது நான் கருணாநிதியையும் விமர்சிக்கப் போவதில்லை. என்று என்னால் இந்திராவை விமர்சிக்க எனக்கு அனுமதியும் பேச்சுரிமையும் மீண்டும் கிடைக்கிறதோ அன்றுதான் நான் கருணாநிதியையும் விமர்சிப்பேன் என்று கூறினார். சோவின் நிலைப்பாடே என் நிலைப்பாடாகவும் இருக்கும்

    என் அச்சங்கள் தேவையற்றதாகவும், அதீதமானதாகவும் நீங்கள் கருதலாம். பாதிக்கப்படாத யாரும் அவ்வாறே கருதுவார்கள். நான் சொல்வது என் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் நான் கண்ட சம்பவங்களின் அதன் காரணங்களாக நான் கருதுபவற்றின் அடிப்ப்டையில் அமைந்தவை மட்டுமே. இதையே நான் மலையாள சினிமா சூழலுக்குச் சொல்ல மாட்டேன். அங்கு இயக்குனர்களுக்கும் எழுத்தாளர்களுக்கும் எல்லா ஜாதியினரைப் பற்றியும், மதத்தினரைப் பற்றியும், கட்சியினரைப் பற்றியும் துணிவுடன் விமர்சிக்கும் சுதந்திரம் நேற்று வரை இருந்தது. இன்று கைகள் வெட்டப் பட்ட கிறிஸ்துவ கல்லூரி ஆசிரியருக்குப் பின்னால் கேரளத்திலும் கூட தமிழகத்தில் நிலவும் சூழல் வந்து விட்டிருக்கிறதோ என்ற அச்சம் நிலவுகிறது. இருந்தாலும் நேற்று வரை இருந்த மலையாள படைப்புலகச் சூழலில் எந்த ஜாதியினரை விமர்சிப்பதிலும் யாரும் தயக்கம் இருந்ததில்லை அதற்கான தேவையும் பெரும்பாலும் இல்லை. ஆனால் தமிழ் நாட்டின் சூழல் வேறு. இங்கு கருணாநிதியையும், எம் ஜி யாரையும் குறிப்பிட்டு ஒரு சாதாரண சினிமா கூட எடுக்க முடியாத சூழல்தான் நிலவுகிறது. மலையாள அரபிக் கதாவில் சர்வ சாதாரணமாக பிரணையில் விஜயனும், அச்சுதானந்தனும் பேசப்படுகிறார்கள். போப்பும், நம்பூதிரிகளும், சங்கராச்சாரியர்களும் மிகச் சுதந்திரமாக விமர்சிக்கப்படும் சூழல் உள்ளது. அங்கு தாராளமாக படைப்புச் சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தலாம்.

    ஆனால் புரையோடிப் போயிருக்கும் தமிழ் நாட்டுச் சூழலில் வேறு விதமாகச் செயல் பட வேண்டிய கட்டாயமே எந்தவொரு படைப்பாளிக்கும் நிலவுகிறது. அந்த சூழல் மாறும் ஒரு காலம் வரும் பொழுது என்று எல்லா ஜாதியினரையும் சமமாக விமர்சிக்கலாம் என்ற காலம் வரும் பொழுது, என்று எல்லா கட்சியினரையும் அரசியல்வாதிகளையும் எவ்வித அச்சமும் இல்லாமல் பகிரங்கமாக நேர்மையாக விமர்சிக்கலாம் என்ற நிலை வரும் பொழுது பிராமணர்களையும் அவர்களில் பலரது சிறுமைகளுக்காகவும், ஆணவங்களுக்காகவும், ஜாதி மேலாண்மைக்காகவும், தீண்டாமைக்காகவும் கட்டாயம் கடுமையாக விமர்சிப்பதில் எந்த வித ஆட்சேபணையும் இருக்க முடியாது.

    தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ராஜன் பக்கங்கள்

    தொடர்புடைய பக்கங்கள்:
    அங்காடித் தெருவின் ஜாதீய கண்ணோட்டம் பற்றி ஜெயமோகன்
    அங்காடித் தெருவின் ஜாதீய கண்ணோட்டம் பற்றி ஆர்வி
    அங்காடித் தெருவின் சமூகப் பார்வை – ராஜன் எழுதிய கட்டுரை

    “அங்காடித் தெருவின்” ஜாதி பற்றி ஜெயமோகன்


    அங்காடித் தெரு நல்ல படம். தமிழுக்கு சிறந்த படம். பார்த்த யாரும் இது வரை படம் நன்றாக இல்லை என்று சொல்லவில்லை.

    ஆனால் அந்தப் படத்தில் ஜாதி, மதக் கண்ணோட்டத்தில் குறை கண்டவர்கள் உண்டு. கடை முதலாளி பூஜை செய்யும் ஹிந்துவாக காட்டப்படுகிறாரே, அவரை நமாஸ் செய்யும் முஸ்லிமாக காட்ட முடியுமா, தைரியம் உண்டா என்ற கேட்டவர்களைத் தெரியும். பெரியவளாகி நிற்கும் பெண்ணை வீட்டுக்கு வெளியே அடைத்து வைப்பது ஒரு பிராமணப் பெண்ணாகத்தான் காட்டுவார்கள், வேறு எந்த ஜாதிப் பெண்ணாகவும் காட்டமாட்டார்கள், பிராமணக் குடும்பங்களில் இன்று யாரும் அப்படி தீட்டு பார்ப்பதில்லை என்றும் அப்படி அடைத்து வைக்கும் மனநிலை உள்ள பிராமணக் குடும்பத்தில் வேலைக்காரி இல்லை, வீட்டுப் பெண்ணுக்கும் அதே நிலைதான், அதை காட்டாமல் வேண்டுமென்றே ஒருதலைப் பட்சமாக காட்சி அமைத்திருக்கிறார்கள் என்றும் கேட்பவர்கள் உண்டு.

    கடை முதலாளி ஹிந்து என்றால் மொத்த ஹிந்துக்களையும் இழிவுபடுத்துவது என்று பொருள் கொள்வது தவறு. தீட்டு பார்க்கும் பிராமணக் குடும்பம் என்று காட்டினால் எல்லா பிராமணர்களையும் இழிவுபடுத்துவது அல்ல. அப்படி நீங்கள் யோசித்தால் உங்கள் லாஜிக்படி தீட்டு காட்சியில் அதை அங்கீகரித்து பூஜைக்குரிய விஷயமாக காட்டி இருப்பது ஹிந்து மதத்தை பெருமைபடுத்துவது போல இல்லையா என்று நான் நண்பர்களிடம் (மட்டும்) வாதிட்டிருக்கிறேன். ஜெயமோகன் என்னை விட நன்றாக பேச எழுதத் தெரிந்தவர். அவரிடம் இதைப் பற்றி யாரோ கேட்க, அவர் பிளந்து கட்டி இருக்கிறார். படித்துப் பாருங்கள்!

    ஜெயமோகன் எழுதி இருப்பதில் எனக்கு ஒன்று மட்டும்தான் உதைக்கிறது –

    ’அந்தச் சாதியைச் சொல்வாயா? இந்த மதத்தைச் சொல்வாயா?’ என்ற பாமரத்தனமான கேள்வி எழுந்து வருவதை கண்டிருக்கிறென். ஆம், நேரடியான விமரிசனங்களை எதிர்கொள்ளும் மனப்பயிற்சி இல்லாத மூர்க்கமான இனக்குழுக்கள் பல உள்ளன. அவற்றுடன் போய் மோதுவது பலசமயம் பொருளற்றதுதான். ஆனால் நான் பிராமணர்களை அப்படிப்பட்டவர்களாக நினைக்கவில்லை. உங்களைப்போன்ற சிலர் இருந்தாலும் பிராமணர்கள் பொதுவாக இன்னமும் அறிவுத்தளச் சமநிலை கொண்ட மென்மையான மனிதர்கள்தான்.

    – இங்கே அவர் பார்த்த பழகிய 4, 40, 400, 4000 பிராமணர்களை வைத்து எல்லா பிராமணர்களையும் பற்றி ஒரு முடிவுக்கு வருகிறார்! 🙂

    “மூர்க்கமான இனக்குழுக்கள்” என்று அவர் எழுதி இருப்பதில் (நியாயமான) பயம் தெரிகிறது. இந்த பயம் இல்லாமல் என்று எழுத முடிகிறதோ, அன்றுதான் இந்தியா ஒரு ஜனநாயக, கருத்து சுதந்திரம் உள்ள நாடு என்று சொல்லமுடியும். அந்த நிலை இன்று உலகில் எங்கும் இல்லை. மேலை நாடுகளில் கூட. கருத்து சுதந்திரம் முதல் சட்ட திருத்தத்தால் (First Amendment) பாதுக்காகப்பட்டிருக்கும் அமெரிக்காவில் கூட இன்று அது 100% இல்லை. அந்த பயமே இந்த கேள்வியை ஜெயமோகனிடம் கேட்டவரின், இப்படி யோசிப்பவர்களின் உண்மையான பிரச்சினை. ஜெயமோகன் சொல்லி இருப்பது போல அது பாமரத்தனமான கேள்வி என்று நான் நினைக்கவில்லை. எல்லா குழுக்களையும் ஒரே மாதிரி நடத்த முடியவில்லை. அதற்கு ஆயிரம் வரலாற்று காரணங்கள் இருந்தாலும் அதில் ஒரு unfairness இருக்கத்தானே செய்கிறது? ராமர் எந்த காலேஜில் படித்தார் என்று கேட்கும் கலைஞர் ரம்ஜான் கஞ்சி குடித்தால் எரிச்சல் வரத்தானே செய்யும்? அந்த unfairness-ஐ acknowledge செய்ய வேண்டும், வரலாற்று காரணங்களை பற்றி மேலும் மேலும் பேச வேண்டும், பக்கத்து வீட்டுக்காரன் தடுப்பூசி போட்டுக்கொள்ளமாட்டேன் என்று சொன்னால் அவன் மனதை மாற்ற வேண்டும், நாமும் இதுதான் சாக்கு என்று தடுப்பூசி போட்டுக்கொள்வதை நிறுத்தக் கூடாது என்று விளக்க வேண்டும் என்றுதான் எனக்குத் தோன்றுகிறது.

    தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: அவார்டா கொடுக்கறாங்க–>படங்களின் பட்டியல், கூட்டாஞ்சோறு–>ஜாதி

    தொடர்புடைய பக்கங்கள்:
    ஜெயமோகனின் விளக்கம்
    அங்காடித் தெரு – விமர்சனம்
    எழுத்தாளர் அ. முத்துலிங்கம், எழுத்தாளர் பாவண்ணன், எழுத்தாளர் பா. ராகவன், நண்பர் திருமலைராஜன் எழுதிய விமர்சனங்கள்

    அங்காடித் தெரு – மினி விமர்சனம்


    அங்காடித் தெருவின் பலமும் பலவீனமும் ஒன்றேதான் – அதன் கதைக் களம். இயக்குனருக்கு ரங்கநாதன் தெரு எப்படி இயங்குகிறது, சரவணா ஸ்டோர்ஸ் மாதிரி ஒரு அங்காடியில் வேலை செய்யும் கீழ் மட்ட ஊழியர்கள் எப்படி எல்லாம் சக்கையாக பிழியப்படுகிறார்கள், அவர்கள் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கிறது என்று நமக்கு சொல்ல விருப்பம். அதே நேரத்தில் ஒரு கீழ் மட்ட ஊழியனின் கதையை சொல்லவும் விருப்பம். காட்டின் கதையை ஒரு மரத்தின் கதையை வைத்து சொல்ல நினைத்திருக்கிறார். இது ரொம்ப கஷ்டமான வேலை. அவருக்கு அதில் தோல்விதான். ஆனால் இப்படி ஒரு களம் தமிழ் படங்களில் வந்ததே இல்லை. படத்தில் வரும் அநேக காரக்டர்கள் உண்மையான மனிதர்களாகத் தெரிகிறார்கள். அவர்களில் நிறம், உருவம் எல்லாம் பார்த்து பார்த்து காஸ்டிங் செய்திருக்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன். அந்த விதத்தில் நல்ல முயற்சிதான்.

    இது மினி விமர்சனம். நீளமான விமர்சனம் எழுதுவதாக நண்பர் ஒருவர் சொல்லி இருக்கிறார். அதனால் நான் கதைச்சுருக்கம் எல்லாம் எழுதப்போவதில்லை. அப்புறம் புதுப் படத்துக்கு விவரமாக கதை எழுதி spoiler உருவாக்கும் உத்தேசம் இல்லை. ஹீரோ ஹீரோயின் கதை மோதல், பிறகு காதல் கதைதான் – ஆனால் சுவாரசியமாகப் போகிறது. ரங்கநாதன் தெருவை பற்றி நமக்கு சொல்ல சேர்க்கப்பட்டிருக்கும் உப கதைகள் அனேகமாக மெயின் கதையுடன் ஒட்டவில்லை. ஆனால் அவையும் சுவாரசியமாகத்தான் இருக்கின்றன. இரண்டு இடங்கள் எனக்கு பிடித்திருந்தன. ஒன்று மகா மோசமாக நாறும் கழிவறையில் வாழும் வழியைக் காண்பவன் பற்றிய உபகதை; இன்னொன்று காதலர்கள் பிரியப் போகிறார்கள் என்ற மாதிரி திரைக்கதையை அமைத்துவிட்டு ஹீரோ “நான் நல்லா யோசிச்சுட்டேன், நாம உடனடியா கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்” என்று சொல்லும் இடம் – அப்படி சொல்வது ப்ராக்டிகல் இல்லைதான், முக்கால்வாசி பேர் பிரியத்தான் செய்வார்கள், ஆனால் இப்படி சொல்வதுதான் படம் முழுவதும் ஊடுருவி இருக்கும் சோகத்துக்கு நல்ல மாற்றாக அமைகிறது.

    எனக்கு வசனம் எல்லாம் ரசிக்கத் தெரியாது. நான் கடைசியாக ரசித்த வசனம் மனோகரா, பராசக்தி படங்களில்தான். ஆனால் சில இடங்களில் வசனம் நன்றாக அமைந்திருக்கிறது என்று எனக்கே தெரிகிறது. “வானாகி மண்ணாகி” கடவுள் வாழ்த்து பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் விதம், ஃபெயிலான நண்பனை அவன் அப்பா ராகு காலத்தில பொறந்தவனே என்று திட்டும்போது அதற்கு அவன் கொடுக்கும் கவுண்டர், பட்டணத்து பொண்ணு-ஹீரோ காதலில் வெளிப்படும் ஜெயமோகனின் “குசு”ம்பு என்று ஒரு லிஸ்ட் வருகிறது.

    கீழ்மட்ட ஊழியர்கள் வாழும் விதம் மிக நன்றாக வந்திருக்கிறது – உண்மையை அடிப்படையாக கொண்டதால்தான் இப்படி வந்திருக்கிறது. சின்ன சின்ன காரக்டர்கள் – ஹீரோயினின் தங்கையின் எஜமானி அம்மா, மாட்டிக் கொள்ளும் இன்னொரு காதலன்-காதலி, நண்பன் காதலிக்கும் பெண், விளம்பரத்தில் நடிக்கும் ஸ்னேஹா, கடை முதலாளி மாதிரி பலர் – நன்றாக வந்திருக்கிறது. நல்ல நடிப்பு. அதுவும் கதாநாயகி அஞ்சலி கலக்குகிறார். கூட வரும் நண்பனுக்கு நல்ல ரோல். அந்த அடி போடும் அண்ணாச்சி கலக்குகிறார். ஹீரோ நன்றாக நடித்திருக்கிறார்.

    முதலில் வரும் கிராமத்து சீன்களும் – அது இன்று ஒரு cliche மட்டுமே, ஜெயமோகனால் கூட அதில் ஒன்றும் புதுமையாக எழுத முடியவில்லை – இரண்டாம் பாதியில் வரும் ஒரு பாட்டும் படத்தின் டென்ஷனை குறைக்கின்றன. ஃப்ளாஷ்பாக்காக இல்லாமல் நேரடியாகவே கதையை சொல்லி இருக்கலாம்.

    அவள் அப்படி ஒன்று அழகில்லை பாட்டு எனக்கு பிடித்திருந்தது.

    மற்ற பாட்டு எதுவும் நினைவு வரவில்லை.

    இந்த மாதிரி படங்கள் வெற்றி பெற வேண்டும். இல்லை என்றால் போக்கிரி, வில்லு, ஆதவன் மாதிரி படங்கள்தான் நம் தலைவிதி என்று ஆகிவிடும். நண்பர் ராஜன் கூட்டம் சேர்த்து ஐந்து பேரைத் தேற்றி முதல் நாள் முதல் ஷோ கூட்டிக் கொண்டு போனார். அவர் இல்லாவிட்டால் அந்த ஷோவை மூன்று நான்கு பேர்தான் பார்த்திருப்பார்கள். எத்தனையோ பணம் செலவழிக்கிறீர்கள், போய்ப் பாருங்கள்! சான் ஃபிரான்சிஸ்கோ வளைகுடா பகுதியில் செர்ரா அரங்கில் ஓடுகிறது. லோக்கல் ஆட்கள் போய்த்தான் பாருங்களேன்!

    பத்துக்கு ஏழு மார்க். B grade.

    தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படங்களின் பட்டியல்

    தொடர்புடைய பதிவுகள்:
    ஜெயமோகனுக்கு வந்த கடிதங்கள் பகுதி 1, பகுதி 2
    ஜெயமோகனின் விளக்கம்
    எழுத்தாளர் அ. முத்துலிங்கம், எழுத்தாளர் பாவண்ணன், எழுத்தாளர் பா. ராகவன், நண்பர் திருமலைராஜன் எழுதிய விமர்சனங்கள்
    உப்பிலி ஸ்ரீனிவாசுக்காக இந்த சுட்டி – சரவண கார்த்திகேயனின் விமர்சனம்

    செர்ரா தியேட்டர் தளம்

    முதலாம் ஆண்டு நிறைந்தது – இரண்டாம் ஆண்டு உதயமாகிறது


    நேற்று எங்கள் ”அவார்டாகொடுக்கிறாங்க?” பிளாக்கின் முதல் ஆண்டு நிறைந்தது. எங்கள் ப்ளாக்கின் முதல் போஸ்ட் ஆகஸ்ட் 4ஆம் நாள் 2008ல் வெளிவந்தது. இந்த ப்ளாக்கிற்கு முதல் பதில் தமிழ் எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் ”வாழ்த்துக்கள்”. நேற்று முதலாம் ஆண்டு நிறைவுபெற்ற பொழுது அவரை நேரில் சந்திக்கும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது.

    இந்த ஓர் ஆண்டில் தான் எத்தனை புதிய அனுபவங்கள்! எத்தனை புதிய நண்பர்கள்!
    எத்தனை புதிய நல்ல வாசக நண்பர்கள்! சாரதா, டோண்டு, சூர்யா, சுபாஷ், சேதுராமன்,அரைடிக்கட், ராஜநாயகம், பாலாஜி, உள்ளதைச்சொல்வேன், ரிங்ஸ்ட்டர், ப்ளம், நடிகர்திலகம், நல்லதந்தி, இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ…

    (இந்த லிஸ்ட் முழுமையானதல்ல – அவருடைய பெயரை முதலில் சேர்க்காததற்கு நல்லதந்தி செல்லமாக கோவித்துக்கொண்டார்.  பெயர்கள் விட்டுப்போயிருந்தால் மன்னிக்கவும் 🙂 )

    எத்தனை குறைவான கெட்ட “வாசக நண்பர்கள்”! (ஒன்று அல்லது இரண்டே)

    உங்கள் அனைவரின் ஆதரவிற்கும் நன்றி.

    இந்த ஒரு வருடத்தின் புள்ளி விவரங்கள்

    இதுவரையில் 49,661 பார்த்துள்ளார்கள்

    சுறுசுறுப்பான நாள்: — Tuesday, October 14, 2008 (இன்று மட்டும் 461 பார்வையாளர்கள் )

    இந்த நாளில் இட்ட இடுகைகளின் சுட்டி கீழே:

    சுஜாதாவின் ப்ளாக் – கணையாழியின் கடைசி பக்கங்கள்

    ( Click here for the whole page)

    எம்ஜிஆர் லிஸ்ட்

    சிவாஜி லிஸ்ட்

    (Click here for the whole page)

    இதுவரையில்: 311 இடுகைகள் (கிட்டத்தட்ட தினம் ஒன்று)

    Comments: 1,263 (இதில் எங்களுடைய மறுமொழிகளும் அடங்கும்)

    RV மொத்தம் 276

    Bags மொத்தம் 36

    (என்னுடைய பங்களிப்பு எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்த்தாலும்  ஒரு பக்கவாத்தியமாக இருப்பதால் RVக்கு எழுதுவதில் சுமை குறைந்த ஒரு ஃபீலிங் இருக்கும் என நினைக்கிறேன்)

    எங்களுக்கு உங்கள் ஆதரவு எப்பொழுதும் உண்டு என்று நம்பும்

    RV and Bags

    நான் கடவுள் (Naan Kadavul)


    naankadavul

    2009 ஜனவரியில் வந்தது. கரம் மசாலா. ஒரு வித்தியாசம். பல படங்களில் சாதாரண மனிதர்களுக்கு கொடுமை இழைக்கப்படும். “இந்த அநியாயத்த தட்டி கேக்க யாருமேயில்லையா?” என்று ஒரு பெண் கதறுவார். “என்னம்மா, என்ன அநியாயம்?” என்று ஸ்டைலாக ஹீரோ ரஜனிகாந்த் தட்டிக் கேட்க வருவார். பிறகென்ன? டிஷ்யும், டிஷ்யும் தான். அநியாயம் நியாமாகும். எல்லோரும் சந்தோஷமாக சிரிப்பார்கள். அநியாயம் நடந்தால் காப்பாற்றுவதற்கு ரஜனிகாந்த் இருக்கிறார் என்று நிம்மதியாக வீட்டிற்கு போய் தூங்குவார்கள். இதிலும் அநியாயம் இழைக்கப்படுகிறது. தட்டிக் கேட்கப்படுகிறது. ஹீரோ பரிதாபமான பெண்ணைக் கொல்வது நியாயமா? இறுதி விகாரக் காட்சிகளை பார்த்து நிம்மதியாக தூங்கமுடியாதென நினைக்கிறேன்.

    டைரக்டர் பாலா இந்த படத்தை மூன்று வருடங்களாக எடுத்தாராம். பொதுவாக சினிமா எடுக்கும் பொழுது எப்பொழுது ப்ராஜெக்ட் முடியும் என்று தவிப்பார்கள். ஹாலிவுட்டில் மூன்று வருடம் என்பது ஒரு பெரிய விஷயமில்லை. தமிழில் இது பெரிய விஷயம்தான். கஷ்டப்பட்டிருப்பது சில காட்சிகளில் தெரிகிறது.

    மனித மாமிசம் சாப்பிடும் (cannibal) அஹோரிகளை காசி பயணத்தின் போது பார்த்திருக்கிறார் பாலா. அஹோரி உடலின் ஒரு பகுதியை சாப்பிட்டால் அந்த உடலின் சொந்தக்காரர் (அல்லது சொந்தக்காரராக இருந்தவர்) சொர்க்கத்துக்கு செல்வார்களாம். உங்களுக்கு சொர்க்கத்துக்கு போகவேண்டுமா? இறுதி காலத்தில் காசிக்கு போங்கள். ஆனால் உங்களுக்கு அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் தான் சொர்க்கத்திற்கு டிக்கட். ஏனென்றால் அஹோரி எல்லாருடைய உடலிலிருந்தும் சாப்பிடுவதில்லயாம். இவர்கள் புகைப்பது கஞ்சா, சாப்பிடுவது நரமாமிசம். (குடிப்பது இரத்தமா?) ஆச்சரியம் தான்.

    அஹோரிகள் உலகத்திற்கும் ஜெயமோகனின் ஏழாம் உலகம் கதையில் வரும் பிச்சைக்காரர்கள் உலகத்திற்கும் ஒரு இணைப்பு ஏற்படுத்தி ஒருவாறு சமாளித்திருக்கிறார் பாலா.

    அஜித் நடிப்பதாக இருந்தது ஏதோ பிரச்சனைகளால் மாற்றப்பட்டு ஆர்யா கதாநாயகனாக நடித்திருக்கிறார். அவருடைய மேக்கப் கொஞ்சம் நம்மை கஷ்டப்படுத்துகிறது. பத்மாசனமும், சிரசாசனமும் சேர்ந்தவாறு செய்கிறார்.

    கதாநாயகி பூஜா பாராட்டப் படவேண்டியவர். திறமையான நடிப்பும் இருக்கிறது. மிகுந்த சகிப்புத் தன்மையும் இருக்கிறது. படம் முழுவதும் ஒரு லென்ஸை கண்ணில் ஒட்டிக் கொண்டு குருட்டுப் பிச்சைக்காரியாக விழுந்து எழுந்து நடித்திருக்கிறார். நன்றாக வேலை வாங்கியிருக்கிறார்கள். ஆர்யாவும், பூஜாவும் இணைந்து நடிக்கும் நான்காவது திரைப்படம் இது.

    கிட்டத்தட்ட 450 ஊணமுற்ற குழந்தைகள் மற்றும் பெரியவர்கள் பிச்சைக்கார கும்பலாக நடித்திருக்கிறார்கள். அவர்களைப் பார்ப்பதற்கு கொஞ்சம் மனதை திடப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும். மற்றப்படி அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதால் அந்தக் கஷ்டம் நம்மை தாக்காமல் ஒரளவு காப்பாற்றுகிறது.

    காஞ்சிபுரம், தேனி, பழனி போன்ற இடங்களில் காட்சி படமாக்கப்பட்டுள்ளது. பிச்சைக்காரர்களின் ஹெட்குவாட்டர்ஸாக ஒரு பங்கர் வருகிறது. அது எங்கிருக்கிறது என்று தெரியவில்லை.

    ஆர்தர் வில்சன் படப்பிடிப்பு. சிங்கம் புலி (இப்படி ஒரு பெயர்), ராசய்யா கண்ணன், ஆச்சார்யா ரவி ஆகிய மூன்று உதவி டைரக்டர்கள் பாலாவுடன் சேர்ந்து உயிரை விட்டிருக்கிறார்கள். ஜெயமோகன் வசனங்கள் எழுதியிருக்கிறார். வாலி – பாடல்கள், இளையராஜா – இசை, உத்தம் சிங் – ரீரிக்கார்டிங், சூப்பர் சுப்பராயன் – சண்டைப் பயிற்சி.

    ”இதோ எந்தன் தெய்வம்” போன்ற இனிமையான பழைய பாடல்களை கேட்க முடிகிறது. படத்தின் ஒரிஜினல் பாடல்கள் மனதில் நிற்கவில்லை. இதில் ஒரு சமஸ்கிருத பாடல் வேறு. நல்ல அர்த்தமுள்ள பாடலாக இருக்கவேண்டும் – சமஸ்கிருதம் தெரிந்தவர்களுக்கு.

    காவல்நிலையத்தில் ”எம்ஜியார்”, ”சிவாஜி”, ”ரஜனிகாந்த்” எல்லோரும் வந்து நடிப்பது நல்ல பொழுதுபோக்கு அம்சம்.

    ”கருணைக் கொலை” மூலம் அஹோரி ஆர்யா, பூஜாவிற்கு இன்னல்களிலிருந்து விடுதலை கொடுக்கிறார். கொலைதான் கருணையான முறையில் இல்லை. பூஜாவே அப்படி ஒரு முடிவு தனக்கு வரும் என்று எதிர்ப்பார்த்திருக்கமாட்டார். பத்துக்கு 6.5

    ஆயிரம் Hit வாங்கிய அபூர்வ சிந்தாமணி


    நானே எனக்கு தெரிந்தவர்களை ஒவ்வொருவராக “அய்யா வாங்க அம்மா வாங்க” என்று கூப்பிட்டு படிக்க சொன்னாலொயொழிய யாரும் இதை படிக்கப் போவதில்லை என்று நினைத்துத்தான் இந்த ப்ளாகை ஆரம்பித்தேன். என் மனைவியிடமும், என் நண்பன் பக்ஸிடமும் “நீங்களாவது படியுங்கப்பா” என்று சொல்லியும் இருந்தேன். அவர்களைத் தவிரவும் 998 பேர் படிதத்ிருக்கிறீர்கள். நன்றி!

    மிகவும் பாப்புலரான விமர்சனம் – பெரிய இடத்துப் பெண். 56 பேர் பாத்திருக்கீங்க. த திரிசூலம் விமர்சனமும் 52 பேர் பாத்திருக்கீங்க. நிஜ வாழ்க்கையின் எம்ஜிஆர் சிவாஜி போட்டி இங்கேயும் தொடருதே! சுப்ரமணியபுரத்துக்கு மூன்றாவது இடம். அதென்னவோ தெரியலே, தேன் கிண்ணத்துக்கு நிறைய பார்வைகள். தேன் கிண்ணம்னு வேற ஏதோ தேடி இங்கே வந்துட்டிங்கன்னு நினைக்கிறேன். 25% tfmpage தளத்திலிருந்து இங்கே வந்திருக்கீங்க. இன்னொரு 25% ப்ளாக் திரட்டிகளிலிர்ந்து – திரட்டி, ட்விட்டர், கனிமை, தமிழ்மணம், டமிலகம், போன்ற தளங்களிலிருந்து வந்திருக்கீங்க. எப்படி வந்திருந்தாலும், எதைப் பார்த்திருந்தாலும், நல்வரவு!

    சோம்பல் பார்க்காமல் மறுமொழி சொன்னவர்களுக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் நன்றி. நீங்கள் கொடுத்த உற்சாகம்தான் என்னை விடாமல் எழுத வைத்தது. சிவாஜி ரசிகர்களான ராஜ், ப்ளம், முக்கியமாக சாரதா, இளைஞர்களும் படிக்கிறார்கள் என்று உற்சாகப்படுத்திய வெங்கட்ரமணன், ராசா, மற்றும் bsubra, எம்.ஜி. சக்ரபாணியின் பேரனான ப்ரதீப், ஷக்திப்ரபா, சேவியர், tfmpage அன்பர்கள் app_engine, rajeshKRV, வாட்டர்லூ, எல்லாருக்கும் நன்றி. ப்ளாக் செய்வதில் இருந்த ஆரம்ப கஷ்டங்களை வெல்ல உதவி செய்த எழுத்தாளர் ஜெயமோகனுக்கும் நன்றி.

    என் மனைவிக்கு ஒரு வார்த்தை – எதுவாயிருந்தாலும் நமக்குள்ள பேசி தீர்த்துக்கலாம். யாரையாவது அடிக்கணும்னா கருத்து சொன்ன இந்த கந்தசாமிகளையெல்லாம் அடி!