பூவும் பொட்டும் (Poovum Pottum)


1968இல் வந்த படம். ஏ.வி.எம். ராஜன், பாரதி, எஸ்.வி. ரங்காராவ், பானுமதி, நாகேஷ், முத்துராமன், ஜோதிலக்ஷ்மி, எஸ். ராமாராவ், கே.டி. சந்தானம், பண்டரிபாய் நடிப்பில் கோவர்தனம் இசையில் தாதா மிராசி இயக்கத்தில் வந்த படம். தாதா மிராசிதான் “புதிய பறவை” படத்தின் இயக்குனர். டைட்டில்களை மிஸ் செய்துவிட்டேன். அதனால் மற்ற கலைஞர்களை தெரியவில்லை. நாகேஷின் நண்பராக வந்து தூய தமிழில் பேசும் ரிக்க்ஷாக்காரர் எஸ்.எஸ். சந்திரனா இல்லை ஏ. வீரப்பனா என்று சரியாகத் தெரியவில்லை. படத்தைப் பற்றி இதற்கு முன் கேள்விப்பட்டதே இல்லை. அதனால் படம் வெற்றி பெறவில்லை என்று யூகிக்கிறேன். முத்துராமன் நீண்ட காலம் காரக்டர் ரோல்களில் நடித்திருக்கிறார். 68இல் கூட வில்லன் ரோல்தான். பானுமதிக்கு அம்மா ரோல்.

கோவர்தனம் ஒரு almost man. ஏவிஎம்மின் ஆஸ்தான இசை அமைப்பாளரான ஆர். சுதர்சனத்தின் தம்பி. 1953இலேயே தனியாக ஜாதகம் என்ற படத்துக்கு இசை அமைத்திருக்கிறார். அவர் இசை அமைத்த முக்கால்வாசி படங்களின் இசை வெற்றி அடைந்திருக்கிறது. கைராசி, பட்டணத்தில் பூதம் போன்ற படங்களும் வெற்றி அடைந்தன. ஆனால் அவரது வாழ்க்கை உதவி இசை அமைப்பாளராகவே முடிந்துவிட்டது. சி.ஆர். சுப்பராமன், சுதர்சனம், விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி, எம்எஸ்வி, இளையராஜா, விஜயபாஸ்கர், சந்திரபோஸ் எல்லாருக்கும் உதவி! தேவாவுக்கு கூட உதவியாக இருந்தாராம்! இவ்வளவு திறமை இருந்தும் ஏன் அவரால் ஒரு இரண்டாம் தட்டு இசை அமைப்பாளராகக் கூட வெற்றி பெற முடியவில்லை என்பது ஒரு புதிர்தான்.

இளையராஜா வாய்ப்பு தேடி அலைந்த காலங்களில் அவரும் கோவர்தனமும் சேர்ந்து ஒன்றாக இசை அமைப்பதாக இருந்ததாம். பஞ்சு அருணாசலம் வற்புறுத்தியதால் இளையராஜா தனியாக இசை அமைத்தாராம்.

“நாதஸ்வர ஓசையிலே” இந்த படத்தின் மாஸ்டர்பீஸ். டிஎம்எஸ் “நாதஸ்வர ஓசையிலே” என்று பாடும்போது நெஞ்சில் ஒரு அமைதி நிரவுகிறது. ஒரு underrated gem. டிஎம்எஸ் குரலும் சுசீலா குரலும் made for each other.

இந்தப் படத்தில் நிறைய underrated gems. “உன் அழகை கண்டு கொண்டால்”, “எண்ணம் போல கண்ணன் வந்தான்” இரண்டுமே இனிமையான பாட்டுகள். முன்னது பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ், சுசீலா பாடியது. பின்னது சுசீலா. இதைத் தவிர எல்.ஆர். ஈஸ்வரி பாடிய “பொன்வண்டு பிரிக்காத மல்லிகை” என்ற ஸ்விங் இசை பாட்டும் நன்றாக இருந்தது. இது எனக்கு வேறு ஏதோ ஒரு பாட்டை ஞாபகப்படுத்துகிறது, நினைவு வரவில்லை. தவிர முதலில் வெறும் ஸ்விங் இசையுடன் பாட்டு ஏதும் இல்லாமல் ஜோதிலக்ஷ்மியின் ஒரு நடனம் இருந்தது. Feet tapping swing music.

ில பாட்டுக்களை இங்கே கேட்கலாம்.

கோவர்தனத்தின் இசையில் உருவான வேறு சில புகழ் பெற்ற பாடல்கள் – வரப்ரசாதத்தில் “கங்கை நதியோரம் ராமன் நடந்தான்”, பட்டணத்தில் பூதத்தில் “அந்த சிவகாமி மகனிடம் சேதி சொல்லடி”, “நான் யார் யாரென்று சொல்லவில்லை”, கைராசியில் “கண்ணும் கண்ணும் பேசியதும் உன்னாலன்றோ”, “பத்து பதினாறு முத்தம் முத்தம்”. இவை எல்லாமே underrated gemsதான்.

கோவர்தனம் இசை அமைத்த சில பாட்டுக்களை இங்கே கேட்கலாம்.

கதை தாய்க்குலத்தை குறி வைத்து எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ரங்காராவின் மனைவி பானுமதியும் மகள் ஜோதிலக்ஷ்மியும் க்ளப், கச்சேரி என்று வீட்டை கவனிக்காமல் ஊர் சுற்றுகிறார்கள். இந்த கவலையால் அவர்கள் மகனான நாகேஷ் குடிகாரனாகிவிடுகிறார். ரங்காராவின் வளர்ப்பு மகள் பாரதிதான் குடும்ப விளக்காக இருந்து வீட்டை கவனித்துக் கொள்கிறார். ரங்காராவின் முதல் மனைவியான கண் தெரியாத பண்டரிபாய், பண்டரிபாயின் மகன் ஏ.வி.எம். ராஜன் பிரிந்து வாழ்கிறார்கள். அதுவும் ஏ.வி.எம். ராஜன் தன் அப்பாவை பார்த்ததே இல்லை. ஃபோட்டோ கூட பார்த்ததில்லை. அதனால் எல்லாரும் நமக்கு அவர்களது உறவை புரிந்து கொள்ள நிறைய hint கொடுக்கிறார்கள். முத்துராமன் ஜோதிலக்ஷ்மியை சுலபமாக ஏமாற்றுகிறார். கடைசியில் பல்டி அடித்து ஜோதிலக்ஷ்மிக்கு பூவும் பொட்டும் கொடுக்க வரும்போது ஜோதிலக்ஷ்மி விஷம் குடித்து தற்கொலை செய்துகொள்கிறார். அப்பாவை வெறுக்கும் ஏ.வி.எம். ராஜனும் தன் அம்மா ஒரு நிமிஷம் பூ – பொட்டு டயலாக் ஒன்று விட்டதும் “நீ புலம்பாமல் இருந்தால் போதும்” என்று நினைத்து சமத்தாக மனம் மாறி எல்லாரையும் ஒன்று சேர்த்துவிடுகிறார். சுபம்!

நாகேஷ் போடும் ட்ராமா ஒன்று என்னை புன்முறுவலிக்க வைத்தது. அதே போல் அவரும், எஸ். ராமாராவும், ராமாராவின் மனைவியும் வரும் காட்சிகள் கொஞ்சம் புன்முறுவலை வர வைத்தன.

படம் நான் எதிர்பார்த்த அளவு மோசம் இல்லை. கோவர்தனத்தின் இசை ஒரு பெரிய ப்ளஸ் பாயின்ட்.

பெரிய இடத்துப் பெண் (Periya Idatthup Penn)


1963இல் வெளியிடப்பட்ட படம். எம்ஜியாரின் பெரிய வெற்றிப் படங்களில் ஒன்று. எம்ஜியார், அசோகன், எம்.ஆர். ராதா, சரோஜா தேவி, நாகேஷ், டி.ஆர். றாஜகுமாரி (ராமண்ணாவின் அக்கா), ஜோதிலக்ஷ்மி, மற்றும் பலர் நடித்தது. டி.ஆர். ராமண்ணா இயக்கம். விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசை. கண்ணதாசன் பாட்டுக்கள்.

ராமண்ணா எம்ஜியார் காம்பினேஷனில் வந்த “பாசம்” படம் வெற்றி பெறவில்லை. ராமண்ணாவே எங்கோ சொல்லி இருக்கிறார் – பாசம் படத்தின் க்ளைமாக்ஸில் எம்ஜியார் இறப்பதை ரசிகர்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை என்று. எம்ஜியாருக்கே அப்போது தான் ராஜா ராணி படங்களில்தான் வெற்றி பெற முடியும் என்ற பயம் இருந்தது. 1961-இல் வந்த “திருடாதே” வெற்றி அடைந்ததற்குப் பிறகுதான் அவருக்கே தான் கிரீடம் அணியாவிட்டாலும் ரசிகர்களை கவர முடியும் என்ற நம்பிக்கை வர ஆரம்பித்தது. (சின்ன அண்ணாமலை தான் எழுதிய “சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்” என்ற புத்தகத்தில் எம்ஜியாரின் அவநம்பிக்கையைப் பற்றியும் அவரை தைரியபடுத்தி “திருடாதே”யில் அவரை ஒப்பந்தம் செய்ததை பற்றியும், படத்தை தன்னால் முடிக்க முடியாததால் கண்ணதாசனின் சகோதரர் ஆன ஏ.எல். ஸ்ரீனிவாசனிடம் தன் உரிமையை விற்க வேண்டி வந்ததைப் பற்றியும் விவரித்திருக்கிறார்.) இந்த நிலையில் “பாசம்” அடைந்த தோல்வி எம்ஜியாரை மீண்டும் தளர்ச்சி அடைய வைத்திருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. அதே நேரத்தில் ராஜா ராணி படங்களின் சகாப்தம் முடிந்துவிட்டதையும் தான் அதிலிருந்து நகர்ந்து பான்டும் சட்டையும், முடிந்தால் கோட்டும் சூட்டும் போட்டு நடிக்க வேண்டியதின் அவசியத்தையும் அவர் நன்றாக உணர்ந்திருப்பார். ராமண்ணா முதலில் இந்தப் படத்தின் கதையை சொன்ன போது எம்ஜியார் மிகவும் தயங்கினாராம். குறிப்பாக மேல் நாட்டு நடனம் ஆட மிகவும் தயங்கினாராம். அந்த மேல் நாட்டு நடனக் காட்சிதான் பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றது.

1960இலிருந்து 65 வரை விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியின் பொற்காலம் என்றெ சொல்லலாம். ஒவ்வொரு படத்திலும் சும்மா புகுந்து விளையாடினார்கள். பொதுவாகவே எம்ஜியார் படங்களின் பாட்டுக்கள் நன்றாகத்தான் இருக்கும். இதிலும் கலக்கலான பாட்டுகள்.

“அன்று வந்ததும் அதே நிலா” பாட்டும், டான்ஸும் பெரிய வெற்றி அடைந்தன. சூப்பரான பாட்டு. டி.எம்.எஸ், சுசீலா, கண்ணதாசன், விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி எல்லாருக்கும் காலத்தை வென்று நிற்கும் ஒரு சாதனை. “ஆ ஆ பாதி தேய்ந்தது வெள்ளி நிலா” என்பதில் “ஆ ஆ” என்று இழுப்பது ஒரு தனி சுகம். பாட்டில் fugue அருமையாக கையாளப்பட்டிருக்கிறது. (ரோமியோ ஜூலியட் சரணத்தில் ஆண் பெண் குரல்கள் கொஞ்சம் out of phase ஆக வரும். இதைப் போல் வருவதை fugue என்பார்கள்) ஆனால் சில சமயங்களில் – குறிப்பாக, பல்லவியை கடைசி முறையாக பாடும்போது என்னவோ எம்ஜியாரும் சரோஜா தேவியும் கோட்டு சூட்டு கவுனுடன் டப்பாங்குத்து அசைவுகளை செய்வது போலத்தான் இருக்கிறது. இதற்கு ஒரு சோக version இருக்கிறது.

பாட்டு இன்னும் உயிரோடுதான் இருக்கிறது. சமீபத்தில் கூட “கண்ணாமூச்சி ஏனடா” என்ற படத்தில் இதை மீண்டும் உபயோகப்படுத்தி இருந்தார்கள்.

“கட்டோடு குழலாட ஆட” எனக்கு ரொம்பவே பிடித்த ஒரு பாட்டு. அற்புதம்! அந்த களம் ஒரு idealized கிராமம் என்பது உண்மைதான், ஆனால் என்ன? மணிமாலா, ஜோதிலக்ஷ்மி இருவரும் ஆடி அசைந்து நடப்பதும் எம்ஜியார் கம்பீரமாக வந்து பாடுவதும், சும்மா கலக்கிவிட்டார்கள். டி.எம்.எஸ், சுசீலா, எல்.ஆர். ஈஸ்வரி குரல்கள் எவ்வளவு அருமையாக இருக்கின்றன! ஆனால் ஒரு விஷயம் – அந்தக் காலத்தில் கதாநாயகிகளின் நடை கொஞ்சம் விசித்திரமாக இருக்கும். இரண்டு கால்களையும் ஒன்றக செர்த்து ஒரு நேர்கோட்டில் வைத்து நடப்பார்கள். இப்போது பார்த்தால் தமாஷாக இருக்கிறது.

“பாரப்பா பழனியப்பா” பாட்டும் வெற்றி பெற்றது. ஆனால் அது கொஞ்சம் சுமார்தான் என்று நான் நினைக்கிறேன். சரோஜா தேவி அமர்ந்து வர எம்ஜியார் மாட்டு வண்டியை ஓட்டுவது பார்க்க நன்றாக இருந்தது. கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியே செலக்ட் செய்த அவர்கள் பாடல்கள் 5 காஸெட்டுக்களில் வெளி வந்தன. டி.எம்.எஸ்ஸை showcase செய்ய எம்.எஸ்.வி. செலக்ட் செய்த பாட்டு இதுதான். அது எனக்கு கொஞ்சம் ஆச்சரியத்தைத் தந்தது. இதை விட நல்ல பாட்டு ஏதும் டி.எம்.எஸ் இவர்கள் இசையில் பாடவில்லையா என்று தோன்றியது.

“கண்ணென்ன கண்ணென்ன கலங்குது” என்பதும் நல்ல பாட்டு. “அவனுக்கென்ன தூங்கிவிட்டான்” ஓரளவு பிரபலமான பாட்டு. “ரகசியம் பரம ரகசியம்” கொஞ்சம் வித்தியாசமான பாட்டு. ஏதோ வசன கவிதைக்கு மெட்டமைத்தது போல் இருந்தது. “துள்ளி ஓடும் கால்கள் இங்கே” என்றும் ஒரு பாட்டு இருக்கிறது.

பல பாடல்கள் இங்கே

கதை என்னவோ நாம் பல முறை பார்த்த கதைதான். (சகலகலா வல்லவனும் இதே கதைதானே!) எம்ஜியார் ஆசைப்படும் மணிமாலாவை பண்ணையார் எம்.ஆர். ராதாவின் மகள் சரோஜா தேவி சூழ்ச்சி செய்து தன் அண்ணன் அசோகனுக்கு கல்யாணம் செய்து வைப்பார். சரோஜா தேவியை பழி வாங்க அது வரை குடுமியும் வேஷ்டியுமாக கிராமத்தில் வாழ்ந்த எம்ஜியார் பட்டணத்துக்குப் போய் இங்கிலிஷ் கற்றுக்கொண்டு கோட்டு சூட்டு டையுடன் சரோஜாதேவியை மயக்கி கல்யாணம் செய்துகொள்வார். நடுவில் எம்.ஆர். ராதா எம்ஜியாரின் அக்கா டி.ஆர். ராஜகுமாரியை கெடுத்துவிடுவார். டி. ஆர். ராஜகுமாரி அதனால் மறைந்து வாழ்வார், எம். ஆர். ராதாவை பழி வாங்க முயற்சிப்பார். வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக இருக்கும் எம்ஜியாருக்கு தன் அக்கா கெடுக்கப்பட்ட விஷயம் தெரிய வர அவர் தன் மனைவிடம் இருந்து பிரிந்து வாழ்வார். கடைசியில் அக்கா எம்.ஆர். ராதாவை போட்டுத் தள்ளி விட்டு தானும் தற்கொலை செய்துகொள்ள, எம்ஜியாரும் அசோகனும் சுற்றிலும் நெருப்பு எரிய ஒரு மாட்டு வண்டியின் மீது ஏறி சண்டை போட்டுவிட்டு பிறகு எல்லாரும் ஒன்று சேர்ந்து சுபம்!

பின்பாதி கொஞ்சம் மொக்கை. ஒரே சென்டிமென்ட் காட்சிகளக இருக்கிறது, சிவாஜி படம் பார்ப்பதைப் போல. எம்ஜியார் தனது ஃபார்முலாவை இன்னும் சரியாக கண்டுபிடிக்கவில்லை.

எனக்கு எம்.ஆர். ராதாவின் நடிப்பு பிடித்திருந்தது. அவருக்கே எப்போதும் தனது நடிப்பும் ரோலும் farce என்று தெரிந்து அதைப் பற்றி கவலைப்படாமல் அலட்சியமாக நடிப்பது போல் இருக்கிறது.

அக்கா இறந்த செய்தி தெரிந்ததும் எம்ஜியாரின் நடிப்பு – “அக்கா” “அக்கா” உடனே முகத்தை கையால் மூடிக்கொள்வார். பிறகு செய்தி சொல்ல வந்த போலிஸ் ஜீப்பில் தன் முகத்தை கவிழ்த்துக்கொள்வார். முடிந்துவிட்டது. சிவாஜியாக இருந்தால் படம் அங்கிருந்து இன்னும் 15 நிமிஷம் ஓடியிருக்கும்.

ஒரு கவர்ச்சிக் காட்சி என்னை சற்று நகைக்க வைத்தது. உடல் முழுவதும் சூடிதாரால் மூடிய சரோஜதேவி எம்ஜியார்ன் வேண்டுகோள்படி தலையில் ஒரு புல்லுக்கட்டை வைத்துக்கொண்டு நடப்பார் – காமெரா அவரது பின்னழகில் ஃபோகஸ் செய்யும். அதுவும் ஒரு 10 செகண்ட்தான் இருக்கும். :-))

ரசிகர்களின் ரத்த அழுத்தத்தை அதிகரிக்கும் ஒரு காட்சி. ஒரு சண்டையின்போது எம்ஜியாரும் அசோகனும் இரண்டு முறை ஒரு புற்றிற்கு சற்று வெளியே தலையை நீட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு பாம்பின் அருகே நின்று 2 முறை சண்டை போடுவார்கள். பிறகு கொஞ்சம் நகர்ந்து சண்டை போடும் போது அந்த பாம்பும் புற்றை விட்டு கீழே வந்து அவர்கள் அருகில் இருக்கும். பிறகு எம்ஜியாரும் ஒரு அடியாளும் நன்றக தள்ளிப்போய் அடித்துக்கொள்வார்கள். பாம்பும் என்னவோ அவர்கள் பின்னாலேயே போகும்!

எம்ஜியாருக்கு உண்மையாகவே சிலம்பம், கத்தி சண்டை தெரியும் என்று கேள்வி. இதில் அவர் அசோகனுடன் போடும் சிலம்ப சண்டை நன்றாகவே இருக்கும்.

அசோகனை இந்த ப்ரோகிராமில் பார்த்து பல நாட்கள் ஆகிவிட்டன. அவர் இந்தப் படத்தில் ஃபுல் ஃபார்மில் இல்லாதது எனக்கு ஒரு குறைதான்.

பாட்டுக்கள், சிலம்ப சண்டை இவைதான் படத்தின் பலம். படத்தில் வேறு எதுவும் இல்லை. தீவிர எம்ஜியார் ரசிகர்களோ இல்லை என்னை மாதிரி பாட்டு பைத்தியங்களோ பார்க்கலாம்.