அவர் எனக்கே சொந்தம்


திரைப்பட விமர்சனம் – By Eashwar Gopal


படம் வெளியான தேதி: 1.1.1977


நடிகர்கள் ஜெய்சங்கர், தேங்காய் சீனிவாசன், விஜயகுமார், வெண்ணிறாடை மூர்த்தி – வி.கே.ராமசாமி,
குலதெய்வம் ராஜகோபால், டைபிஸ்ட் கோபு, கே.விஜயன், வி.கோபாலகிருஷ்ணன்
நடிகைகள் ஸ்ரீவித்யா, ஃபடாபட் ஜெயலட்சுமி, Y.விஜயா, பேபி பபீதா, பேபி வந்தனா மற்றும் பலர்
பின்னணி டி.எம்.சௌந்திரராஜன்,.கே.ஜே யேசுதாச், மலேசியா வாசுதேவன், எஸ்.பி.பி, பி.சுசீலா, பூரணி, ரேணுகா, இந்திரா
பாடல்கள் கவிஞர் கண்ணதாசன், பஞ்சு அருணாசலம்
பின்னணி இசை இளையராஜா புகைப்படம் டி.எஸ்.விநாயகம்
கதை, வசனம் பஞ்சு அருணாசலம் தயாரிப்பு பி.ஏ.ப்ரொடக்ஷன்ஸ்
படத்தொகுப்பு பி.கந்தசாமி கலை இயக்குனர் பாபு
திரைக்கதை, இயக்கம் பட்டு


கதை ஒரு சிறு குப்பியில்

ஒரு ஒழுக்கமில்லாமல் வாழும் இயல்பைக்கொண்ட நாயகனுக்கும், எல்லாவற்றிலும் ஒரு ஒழுக்கம், நேர்த்தியை கடைபிடிக்கவேண்டும் என்ற எண்ணத்தையுடைய நாயகிக்கும் ஏற்படும் உரசல்களும், இது போன்ற எண்ணங்கள் சேர்ந்து வாழும்போது எத்தகைய பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது என்பதையும் சுவையாக காட்டியிருக்கிறார்கள்.

விரிவான கதை

ஜெய்சங்கர் ஒரு மாடலிங் நிறுவனம் நடுத்துகிறார். புகைப்படங்கள் எடுக்கும்போதும், பழகும்போதும் இயல்பாகவே பெண்கள் கூட பழகும் வாய்ப்பு வந்துபோனாலும், வேறு கெட்ட எண்ணங்களோ, பழக்கங்களோ ஏற்படுவதில்லை. இந்நிலையில், அவரின் சித்தப்பா அவருக்குப் பெண்பார்க்கிறார். ஒரு வரன் மலர்ந்து வந்திருப்பதாகவும், அப்பெண்ணை காண மறுநாள் ஒரு நேரத்தை குறிப்பிட்டு வருமாறும் கூறுகிறார். சரி என்று தலைஅசைத்து, தலையணைக்குள் தன்னைப்புதைத்து மறக்கிறார். பெண்பார்க்க போகும் இடத்தில் ஸ்ரீவித்யாவைத்தான் பெண்பார்க்க ஏற்பாடு. குறித்த நேரத்தில் வராததால், ஸ்ரீவித்யாவோ, “இப்பவே அவரால் நேரத்தை கடைபிடிக்க முடியாதவர் ஒழுங்கீனத்தை கடைபிடிப்பவராகவே இருப்பார் அதனால் இந்த மாப்பிள்ளை வேண்டாமென்று அப்பாவிடம் கூற, அவரோ, “சரி ஒருவேளை வந்தால் பார்த்துவிட்டு போகட்டும், பின் ஜாதகம் சரியில்லை என்று தட்டிக்கழித்துவிடலாம்” என்றும் கூற சமாதானம் அடைகிறார்.  அங்குவரும் நாயகன், உன்மையான காரணத்தை கூற, பின் சில பல சமுதாய வழக்கங்கள் கைப்பந்து விளையாட, உள்ளத்திலே நாயகிக்கு அவரை பிடித்துப்போகிறது.  நாயகனின் வசீகரத்தில்  முன் கூறிய கறார் ஆணையை அரசியல்வாதி கொடுக்கும் வாக்குறுதி போல் நாயகி மறக்க, இருவருக்கும் திருமணம் நடக்கிறது.

திருமணமான புதிதிலிருந்தே இருவரும் இரு துருவமாக இருக்கிறார்கள்.  நாயகிக்கு எதிலும் ஒரு ஒழுக்கம் தேவை, சரியான நேரத்தில் சாப்பிட்டு, சரியான நேரத்தில் எழுந்து எல்லா வேலைகளையும் செய்து, இராணுவ மிடுக்குடன் கையாள்வது பிடிக்கிறது.  நாயகரோ, நினைத்த நேரத்தில் எழுந்து, குளித்து, அலுவல் பணிகளை முடித்து, நினைத்த நேரத்தில் வீடு வந்து சேருவது வாடிக்கை. தொடக்கத்தில் பெருங்காய டப்பாவாக மணக்கும் நாயகியின் மோகத்தால், அவர் செயல்முறைப்படுத்தும் கட்டுப்பாடுகளை பொறுத்துக்கொள்ளும் நாயகன், நாளாக நாளாக அவைகள் தன்னையறியாமலே பெரும் தலைவலியாக உருவாவதை உணர்கிறான். இதனிடையில், அவன் அலுவலகத்தில் பெண்களும் வேலைபார்ப்பதால், சந்தேகம் பொறிதட்ட, தன் வீட்டில் வேலை பார்க்கும் வேலையாளை அய்யாவுக்கு திருமணத்திற்கு முன் ஏதாவது பொம்பளை தொடர்பு உண்டா என்று வினவ, விசுவாசியான அவன் அவரிடம் போட்டுக்கொடுக்க, பழங்காலச்சுவரின் நடுவில் செடிவ ளர்ந்தது போல் கருத்துவேறுபாடு துளிர்விடுகிறது.  இந்த வண்டி குறிப்பிட்ட இலக்கை அடையுமா என்று சந்தேகம் வருகிறது நாயகனுக்கு.

ஒருமுறை வேலைக்காரன் துடைக்கும்போது ஒருபொருளை தவறுதலாக கீழே நழுவ விட்டு அது உடைய, கடிந்து கொள்ளும் ஸ்ரீவித்யா, அவனை வேலையை விட்டு தூக்க, அவனுக்கு ஆதரவாக நாயகன் அங்கு வந்து பேச சண்டை வலுக்கிறது.  அவனே வேலையை விட்டு நின்று விடுகிறான். இதற்கிடையில், இவர்கள் அடிக்கும் ‘லூட்டியில்’, இரு குழந்தைகளும் பிறந்து வளர்கின்றன. அவர்களிடமும் கண்டிப்பு காட்டுகிறார் நாயகி.  வெளியில் சாப்பிடக்கூடாது, நேரத்திற்கு சாப்பிடவேண்டும், விளையாட்டு நேரத்தில் விளையாட்டு, படிப்பு நேரத்தில் படிப்பு, ஐஸ்கிரீம் உண்ணக்கூடாது போன்ற கடுமையான கட்டுப்பாட்டால், குழந்தைகள் அப்பாவிடம் வடிகால் தேடுகின்றன.  அப்பாவோ இதிலிருந்து தப்பிக்க, புதிதாக வந்த டைபிஸ்ட்டான ஃபடாபட் ஜெயலட்சுமியிடம் வடிகால் தேடுகிறார். அவரின் அன்பு, சிரித்துப்பேசும் குணம், எப்பொழுதும் உல்லாசமாக இருக்கும் குதூகலம் இவையெல்லாம் பிடித்துபோக, அவரை தன் உள்ளத்தை பகிர்ந்து கொள்ளும் சுமைதாங்கியாக எண்ணுகிறார் நாயகன்.  வெ.மூர்த்தியின் காதலிக்கு டைபிஸ்ட் வேலை கிடைக்காத்தால், சாப்பாடு கொண்டு வரப்போகும்போது நாயகியிடம் தன் பங்குக்கு தீக்குச்சியை உரசி விடுகிறார். இதற்கிடையில், இவர்களில் பக்கத்து வீட்டு வளாகத்தில், குழந்தைக்கு பாட்டு பாடிக்கொண்டே அமுதூட்டும் கைம்பெண்ணாக ஒய்.விஜயா.  குழந்தைகளை வேடிக்கைகாட்ட உப்பரிகைக்கு போகும் அவர், அவரின் குழந்தையையும் குதூகலப்படுத்த பாட்டுப்பாட, “நீங்கள் அருமையாகப் பாடுகிறீர்களே” என்று பாராட்ட, அந்த சமயத்தில் நாயகி அங்கு வர, தகாத வார்த்தைகளால் ஒய்.விஜயாவை திட்ட, ஆத்திரத்தில் அடித்துவிடுகிறார் நாயகன்.  இப்போது செடி, மரமாக வளர்ந்து, வீட்டைவிட்டு போய்விடுகிறார்.

ஸ்ரீவித்தியாவின் தந்தை சமாதானப்படுத்தி கூட்டிவருகிறார். இருந்தும் நீருபூத்த நெருப்பாக பிரச்சனை அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக முளைக்க, ஒருமுறை குழந்தைகளுக்கு பணத்தை எடுத்த்தற்காக சூடு போட, அவர்களை கூட்டிக்கொண்டு ஃபடாபட் வீட்டிற்கு போகிறார் நாயகன்.

ஃபடாபட்டிற்கும் ஒரு சோகம், அவர் காதலித்த நபருக்கு, இவருக்கும் விபத்து ஏற்பட, இவர் பிழைக்க, அவர் மரிக்க, காதலினின் நாட்களையே மனதில் ஏந்தி காலம் தள்ளுகிறார். இவருக்கு அப்பொழுது மண்டையில் ஏற்பட்ட அடியினால், மூளையில் ரத்தக்கசிவு ஏற்பட்டு, அமரிக்கா சென்றால்தான் (அப்போது வந்த படங்களில் எழுதப்படாத விதி இது) பிழைக்க முடியும் என்று மருத்துவர் கூற, நாயகன் அதற்குண்டான செலவை ஏற்றுக்கொள்ள முன்வருகிறார். நாயகி மீண்டும் தந்தைவீட்டுக்கு நடையைக்கட்டுகிறார், இனி திரும்புவதில்லை என்ற உறுதியோடு.

பின் உன்மை விளங்க, ஃபடாபட்டை அமரிக்கா போக அவரும் வற்புறுத்த, ஒரு மருத்துவரோடு விமானநிலயத்திற்கு ஓடிப்போக, அங்கு ஏற்கனவே குறிப்பிட்ட விமானம் ஓடுதளத்தில் ஊர்ந்துபோக, கட்டுப்பாட்டு அறைக்கு போய் விமானத்தை நிறுத்தச்சொல்ல (இப்படியெல்லாம் செய்யமுடியுமா என்ன?), பின் அதை நிறுத்தி அதில் ஏறும் ஃபடாபட் உயிரைவிட, இருவரும் சேர்ந்து “மங்களம்”.

நடிப்பு

கதாநாயகனாக ஜெய்சங்கர் நன்றாக நடித்துள்ளார். அவரின் கடைசிக்கால பட வரிசையில் இவை வருகிறது போலும். இருதலைக்கொள்ளி எறும்பாக நன்றாக அபிநயத்துள்ளார். ஸ்ரீவித்யாவும் தன் பங்குக்கு கண்டிப்பானதொரு மனைவியாகவும், தாயாகவும் நடித்துள்ளார்.  குமாஸ்தாவாக வரும் தேங்காய், வெண்ணீராடை மூர்த்தி வந்து போகிறார்கள். ஃபடாபட் ஜெயலட்சுமிக்கு கிருஸ்துவப் பெண் வேடம்.  அவர் கிரிஸ்துவர் என்று நமக்கு எப்படி தெரிவிப்பது? அதற்காக, கிட்டத்தட்ட எல்லாக்காட்சிகளிலும் – ஒரு பெரிய சிலுவையை எப்பொழுதும் வெளியில் தெரியும்படி அணிந்து கொண்டு வருகிறார்(விஜயகுமாரும் அப்படியே, கோட், சூட் அதற்குமேல் சங்கிலி). ஃபடாபட் நல்ல நடிகை என்பதில் சந்தேகமில்லை. விஜயகுமார் ஒருபாட்டுக்கு வந்து போகிறார். அதேபோல் ஒய்.விஜயாவும் பக்கத்துவீட்டு கைம்பெண்ணாக வந்து ஒரு பாட்டு பாடிவிட்டுப்போகிறார்.  ‘சுராங்கனி’ பாட்டு தொடங்குவதற்க்கு முன்பு ஆரம்பமாகும் கர்நாடக இசையை ரசிக்கும் நாயகியின் முகபாவத்தை குதூகலமாக காட்டி  நாயகனின் வாடிய பாவத்தையும், பின் ‘துள்ளல்’ பாட்டு தொடங்கியவுடன் இருவர் முகபாவனைகளை மாற்றிக்காட்டுவதும் நல்ல இயக்கச் சிந்தனை.

பாடல்கள்

பாடல்கள் அருமை. இப்படம் இளையராஜாவின் ஐந்தாவது படம் என்று நினைக்கிறேன். அருமையானதொரு இசையை, தேனை நூல்போல் திரித்து செவியில் பாய்ச்சியிருக்கிறார்.  தத்துவப்பாடல்களை எழுத வேண்டுமென்றால், ‘இருட்டுக்கடை அல்வாவை’ சாப்பிடுவது போல் சுவையுடன் கூடிய வெறி வந்துவிடும்போல நமது அற்புதக்கவிஞருக்கு.  அவருக்கு ஈடு இணை அவரே. இப்பாடலைக் கேளுங்கள்.  “குதிரையிலே நான் அமர்ந்தேன் கிழக்குப்பக்கம் போவதற்கு” அருமை,

http://www.mediafire.com/?ef6dyxqg32jy9rw

கதாநாயகனின் இயலாமையை பாட்டில் கொட்டியிருக்கிறார்.

ஒரு வீடு இரு உள்ளம்’ (எஸ்.பி.பி) பாட்டிலும் தன் நிலையையும், தன் குழந்தைகளின் நிலையையும் சோகமாக கொடுத்திருக்கிறார்.

http://www.mediafire.com/?dk5v26x1pvq7l7d

இளையராஜா ராஜங்கம் புரிந்திருக்கிறார். ‘தேவன் திருச்சபை மலர்களே” பாட்டில் வரும் பிண்ணனி ‘கிடார்’ இசையில் பட்டையை கிளப்புவதோடு, எல்லா முக்கிய சோக, குதூகுலக் காட்சிகளின் பிண்ணனியிலும் ‘கிடாரை’ மெல்லிய இழையாக வாசித்து அற்புதமாக லயிக்கச்செய்திருக்கிறார்.  ‘ப்ரதித்வானி’ என்ற கன்னட படத்திற்கு இசையமைத்த திரு.ஜி.கே.வெங்கடேஷுக்கு இதே ‘கிடார்’ வாத்யத்தை வைத்து பாட்டின் கட்டுரையை வாசித்ததாக எங்கோ படித்தேன்.

சுராங்கனி பாடல் ‘பாய்லா’ பாட்டுப்போல் உள்ளது. இப்பாடல்களில் இருவரின் ரசனையையும் நன்றாக காட்டியிருக்கிறார்கள்.  ‘கபி கபி மேரே தில்மே’ என்ற ஹிந்தி பாட்டுடன் தொடங்கும் வி.கே.ராமசாமியின் ஒரு நகைச்சுவை பாடல் கதாகாலட்சேபமாக உள்ளது.  “ஒரு வீடு இரு உள்ளம்” எஸ்.பி.பி. (இதை எழுதியவர் பஞ்சுஅருணாசலம்), “தேனில் ஆடும் ரோஜா”, “தேவன் திருச்சபை மலர்களே” (இரண்டு முறை) – எல்லாமே திரும்பத்திரும்ப கேட்கவைக்கும் சுகம்.

வேதம் ஒலிக்கின்ற மலரிது……http://www.youtube.com/watch?v=ZnN9FKddpTI

கபி கபி மேரே தில்மே (இளையராஜா/டிஎம்.எஸ்) http://www.youtube.com/watch?v=SzxVaAj7Y_Y

சுராங்கனி சுராங்கனி…(மலே.வாசு, பூரணி ) http://www.youtube.com/watch?v=5lUFTMXNzPM

தேவன் திருச்சபை மலர்களே…..(பூரணி) http://www.youtube.com/watch?v=MZuraxUzmsA

கடைசி ஒரு 30 நிமிடம் தமிழ் படத்துக்கேஉள்ள கலாச்சார, மாற்றமுடியாத, அந்நாளைய நடைமுறையை கத்தி எடுத்து கழுத்தில் பதம் பார்க்கிறார்கள். இதை தவிர்த்துப்பார்த்தால், பாட்டிற்க்காகவும், முன்பாதிக்காகவும் படத்தை பார்க்கலாம்.

இப்படன் ஓடியதா சுத்தமாக நினைவில்லை. இப்பாடல்களை இலங்கை வானொலியில் பல முறை கேட்டிருக்கிறேன்.  இப்பட்த்தில் பிரதி மதுரையில் கிடைக்கிறது (modern cinema). பொதுவாக, படங்களின் கதைகள் திருமணத்திற்கு பின் தொடங்கினால், அப்படம் நன்றாக வரும். இப்படமும் அந்த எதிர்பார்ப்பை பொய்க்கவில்லை.

முதல் தேதி


By E.Gopal


படம் வெளியான தேதி: 12.3.1955,

நடிகர்கள் சிவாஜி, கே.டி.சந்தானம், என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், குலதெய்வம் ராஜகோபால், ஆர்.பாலசுப்ரமணியம், டி.பி.பொன்னுசாமிப்பிள்ளை, எம்.கே.முஸ்தஃபா, மாஸ்டர் ரங்கநாதன்
நடிகைகள் அஞ்சலி தேவி, டி.ஏ.மதுரம், குமாரி சுசீலா, பேபி உமா,  மற்றும் பலர்
பின்னணி இசை அரசு எம்.எம்.தண்டபானி தேசிகர், டி.வி.ரத்னம்,என்.எஸ்.கிருஷ்ணன்,கோமளா, ராணி
பாடல்கள் உடுமலை நாராயணகவி, கே.டி.சந்தானம்
பின்னணி இசை டி.ஜி.லிங்கப்பா புகைப்படம் வி.ராமமூர்த்தி
கதை தாதா மிராஸி தயாரிப்பு பி.ஆர்.பந்துலு
படத்தொகுப்பு தேவராஜன் கலை ஏ.கே.சேகர்
திரைக்கதை, வசனம், இயக்கம் பா.நீலகண்டன்


கதை ஒரு சிறு குப்பியில்

நடுத்தர வர்கத்தின் எதிர்பார்ப்புகளும், ஆசைகளும், அவர்களின் அன்றாட வாழ்வும், வேலை பறி போய்விட்டால் என்ன பாடுபடும் என்று யதார்த்தமாக சோகத்தையும், நகைச்சுவையும் சேர்த்து முறுக்கு பண்ணி சுவைக்க விட்டுள்ளார்கள்.  வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தை நேர்த்தியாகவும், பிற்பகுதியில் நம் பொறுமையை கூழாக்கிக் குடித்தும் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.  அந்தக்காலத்து ‘வறுமையின் நிறம் சிவப்பு” படம்.

கையடக்கக்கதை

சிவாஜியும், என்.எஸ்கிருஷ்ணனும் ஒரு வங்கியில் குமாஸ்தாவாக பணிபுரிகிறார்கள். சிவாஜி நடுத்தரத்தட்டிற்கு கீழே உள்ள, வங்கிச்சம்பளத்தை ஒண்ணாம் திகதி ஆவலுடன் எதிர்நோக்கி, வரவுசெலவு கணக்குகளை கச்சிதமாகச்செதுக்கி நடத்திச்செல்லும் குடும்ப வாழ்க்கை வாழும் சாதாரண நடுத்தர வர்க்கம்.  வேலை இல்லாவிட்டால்  வறுமைதான் அடுத்த கட்டம் – என்ற கத்திமேல் நடத்தும் வாழ்க்கையிலும் ஒரு வித இன்பத்தோடு தொடங்குகிறது கதை. இவருக்கு வயதுக்குவந்த மகளும், இளம்வயதில் ஒரு மகளும், ஒரு பையனும், அன்பான மனைவியாக அஞ்சலிதேவியும் வருகிறார்கள்.

என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் மனைவி டி.ஏ.மதுரம் வசதியான குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர்.  அதனால் என்.எஸ்.கேக்கு வேலை பார்த்தெல்லாம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் கடுகளவும் இல்லை.  இருப்பினும், மதுரத்தின் நமச்சல் தாங்காமல்  வங்கி குமாஸ்தாவாக பணிக்குப்போகிறார். சிவாஜியும் இவரும் நண்பர்கள். இப்போதுதான் மிகவும் பிரபலமான பாடலான “ஒண்ணுல இருந்து 20 வரைக்கும்” என்ற பாட்டை நகைச்சுவையோடு பாடுகிறார்.

ஒருநாள் அலுவலகத்திற்குச் செல்லும் அவர்களுக்கு, வங்கி பூட்டப்பட்டிருப்பதும், ஒரு கரும்பலகையில் இனி வங்கி மூடப்பட்டது என்ற அறிவிப்பும் செவிட்டில் படார் என்று அடித்த அடியாக இறங்குகிறது. இதில் என்.எஸ்.கே மகிழ்ச்சியுற்றாலும், சிவாஜியின் கதை அதோ கதியாகிறது.  வேலைபோய்விட்டதை நினைத்து குடும்பமே அதிர்ச்சியில் துவண்டுவிடுகிறது. இதற்கிடையில், ஏற்கனவே மாமா பையனுக்கு, தன் மகளை பேசிமுடிப்பதாக கடிதாசி போட, அவர்களும் அதையேற்று பெண்பார்க்க வீட்டிற்கு வந்து உட்கார்ந்திருக்க, இவர் வேலையும் போய், வீட்டிற்குள் நுழைந்தால் இந்த அதிர்ச்சி வேறு.  இப்போது கல்யாணம் வேண்டாமென்று கூற – மாமாவோ “நீதானே எங்களை கடிதாசு போட்டு அழைத்தாய்” என்று கூற, அப்போது பார்த்து ஒருவர் வந்து “என்ன சிவஞானம், வேலை போய்விட்டதாமே” என்று சமயம் தெரியாமல் மண்பானையை போட்டு உடைக்க, எல்லாம் நிலைகுலைந்து நிச்சயதார்த்தம் நின்று போகிறது.

பின் வேலை தேடும் படலம் ஆரம்பமாகிறது. பல இடங்களில் வேலைதேடியும் கிடைக்காமல் சோர்ந்துபோகிறார் நாயகன்.  அவர் மனைவி என்னதான் அவரின் நிழலாக ஆறுதல் சொன்னாலும், கடன் தொல்லைகளும், பணமின்மையால் ஏற்படும் இன்னபிற துன்பங்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எட்டிப்பார்க்கின்றன.  இவருக்கு தொழில் ரீதியான ஒரு தேர்ச்சிபெற்ற வேலை தெரியாததாலும், வெறும் குமாஸ்தாவிற்கு வேலை கிடைக்காதென்பதாலும், அலைந்து அலைந்து வெறுப்பையும், சோர்வையுமே பலனாகப் பெருகிறார். இதனால் ஆங்காங்கே வெளிப்படும் கோபம் உரசி, உரசி பெரிதாக, அவரின் கையாலாகாத்தனம் கொப்பளித்து வெறுப்பை மற்றவர்கள் மீது உமிழ வைக்க – வீடே தீப்பிடித்த வைக்கப்படப்பாக  எரிகிறது.

கடன்காரர்களை அடித்து விரட்ட, பொய்யே சொல்லாத நாயகன் – பொய்சொல்லி அவன் குடும்பத்தையும் வறுமையினால் அப்பிழையை செய்யச்சொல்வது சோகம்.  இப்படியாயிருக்க அவரின் வறுமைப்பசியைப் போக்க, என்.எஸ்.கே கொஞ்சம் உதவுகிறார்.  அவருக்கு அவர் மாமனார் ஏற்பாடுசெய்திருந்த வேலையை தனக்கு வேண்டாமென்றும் அதை தன் நண்பனுக்கு கொடுக்கும்படியும் கூற, மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டு அங்கு செல்லும் நாயகனை வரவேற்று பேசும் அந்த நிறுவன அதிபர், இவரை வேலையில் சேர்த்துக்கொள்வதாகவும், நூறு ரூபாய் சம்பளம் கொடுப்பதாகவும் கூறுகிறார்.  இதைக்கேட்ட சிவாஜிக்கு மகிழ்ச்சி மின்னல்போல் வந்து மறையும் படி, அந்நேரத்தில் நிறுவனருக்கு தந்தி வர “ஆங், என்ன கப்பல் கவிழ்ந்துவிட்டதா” என்று அதைப்படித்த மாத்திரத்திலேயே, அவர் மரணிக்க, இவரின் வேலை ஆசையில் மண்விழுகிறது.

பின் அவர் தன் குடும்பத்தை எப்படி காபாற்றினார்? அவருக்கு வேலை கிடைத்ததா? யாராவது இறக்கம் காட்டினார்களா இல்லை தற்கொலைசெய்து கொண்டாரா? தன்குடும்பத்தின் பசியை எப்படி போக்கினார்? என்ற விடைக்கு பாருங்கள் ‘முதல் தேதி’.

மொத்தக்கருத்து

படம் சுவாரசியமாக ஆரம்பமாகிறது. மிகவும் எளிமையான காட்சிகள், நடுத்தரவர்கத்தினர் சந்திக்கும் தினப்பிரச்சனை என்று ஒரு புறம் சற்று சோகக்காட்சிகள் இடம்பெற்றாலும் ஒரு புறம் நகைச்சுவைப் போர்வையில் தூள் கிளப்புகிறார்கள் என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், டி.ஏ.மதுரம், குலதெய்வம் ராஜகோபால் கோஷ்டியினர். “ஒண்ணுல இருந்து இருபது வரைக்கும்” பாட்டுடன் கூடிய காட்சிகள் சிரிப்பை வரவைக்கின்றன. சிவாஜியின் மிதமான நடிப்பு, அஞ்சலிதேவியின், தேவையான நடிப்பு, என்.எஸ்.கி-டி.ஏ.மதுரம்-குல.ராஜகோபால் குழுவின் விலாநோக சிரிக்கவைக்கும் காட்சிகள் நன்றாக இருக்கிறது.

என்.எஸ்.கேக்கு தெரியாமல் டி.ஏ.எம். ராஜகோபாலை சமயல்காரராக வீட்டில் வேலைக்கு அமர்த்த, அது தெரியாமல் என்.எஸ்.கே வீட்டிற்குள் வந்து அமர, அவரை கத்தியால் துரத்தி வெளியேற்ற, பின்  டி.ஏ.எம் அவர்தான் எஜமானன் என்று கூற, அவர் பின் மன்னிப்பு கேட்க, “உன் பெயர் என்ன” என்று கேட்க, அவர் “கோவிந்தன்” என்று சொல்ல, என்.எஸ்.கே “கோவிந்தா” என்று கூப்பிட இவர் “ங்கேவ்” என்று கொக்கரிக்க, முன்னால் தயிர் விற்றதால் இந்தப்பழக்கம் வந்ததாகக் கூற, என்.எஸ்.கே அதை திருத்த பாடம் எடுக்க – வயிறு வலித்ததுதான் மிச்சம். அதேபோல் என்.எஸ்.கே மாமனார் ஏற்பாடு செய்திருந்த வேலைக்கு நேர்முகத்தேர்வுக்கு வேண்டாவெறுப்பாக ராஜகோபாலையும் கூட்டிக்கொண்டு போய் அங்கு அடிக்கும் ‘லூட்டி’ குளு குளு ‘ஊட்டி’.

எங்கள் ஊரில் ரம்ப ஆலை

சிறுவயதில் பள்ளிசெல்லும்போது எங்கள் ஊரிலேயே மிகப்பெரிய ரம்ப ஆலை ஒன்று இருந்தது. அதைக்கடந்து செல்லும்போது பெரிய மரத்தை சமன் செய்து இருவர் பெரியதொரு ரம்பத்தை இருபக்கமும் பிடித்து மெதுவாக அறுக்கத்தொடங்குவார்கள்.  பள்ளி சென்று திரும்பும்போதும் ஒரு பாதி மரம் அறுத்திருப்பார்கள்.  “சே, இதை அறுக்க ஒரு இயந்திரம் கண்டுபிடிக்க மாட்டேன்கிறார்களே” என்று மனது அறுப்பவர்கள் மீது பரிதாபம் கொள்ளும்.  என்னைப்போல், இப்படத்தின் இயக்குனர் திரு ப.நீலகண்டனும் அவர் ஊரில் ரம்பம்வைத்து அறுப்பதை பார்த்து நீங்கா பழியுணர்ச்சி அடிமனதில் தேக்கிவைத்திருப்பார் போலும்.  இடைவேளைக்கு சற்று பின், நாம் சாப்பிட்ட பக்கோடாவும், தண்ணி ‘டீ’யும் வாய் வழியே வெளிவரும் அளவுக்கு ஒரு ரம்பத்தை போடுகிறார்.  அதுவும் சிவாஜி செய்த காப்பீட்டுப்பணம் தன் குடும்பத்தை காப்பாற்றும் என்று கருதி, தற்கொலை செய்து கொண்டு மேல் உலகம் செல்ல, அங்கு இருக்கும் யமன், சிவன், விஷ்ணு போன்றவர்கள் “நீ செய்தது கோழைத்தனம்”, மீண்டும் பூலோகத்துக்கு போய் உன் குடும்பம் எப்படி பாடாய்படுகிறது என்று அமைதியாக பார் என்று சொல்ல, இவர் குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் ஒவ்வொருவராக தற்கொலை செய்து கொள்ள – “ஐயா நீலகண்டரே, அவர் விஷம் குடித்தால் கழுத்தில் நின்றது. எங்களுக்கு நீங்கள் குடுத்த விஷம் கழுத்திலிருந்து கீழேவரை இறங்கி விட்டது”. 1955-லேயே இப்படிப்பட்ட ஒரு ரம்பத்தை போட்ட உங்களை ரம்பா கூட மன்னிக்கமாட்டார்.  திரைக்கதை எழுதும்போது பாதிக்குமேல் ஏதோ ஒரு விக்கல் வந்திருக்க வேண்டும்.  இதற்கு கைமாறாக நீங்கள் “விருதகிரி” படத்தை தனி ஆளாக கொட்டகையில் நான்கு முறை பார்க்கவேண்டும்.

கடைசியில் எதிர்பார்த்தது போலவே, சிவாஜி கனவிலிருந்து விடுபட்டு அதிர்ச்சியுடன் எழுந்திருக்கும் போதுதான் “அப்பாடா நம் விஷம் முறிந்தது” – என்று நாமும் நிம்மதிப்பெருமூச்சு விடுகிறோம்.

நடிகர்கள்

சிவாஜியின் அதிகதுடிப்பு காட்டாத நடிப்பு கவர்கிறது.  உணர்ச்சிகளை அற்புதமாக வெளிக்காட்டும் திறமைக்கு திலகத்திற்கு ஈடு இணை கிடையாது. எந்த ஒளிப்பதிவாளரும் இவர் முகத்தைத்தவிர எந்த நடிகர் முகத்தையும் மிக அருகே காட்டமுடியாது. இப்படம் வந்த போது தமிழ் பட உலகம் ஒரு பாதைக்கு மாறிக்கொண்டிருந்தது. தமிழ் வசன நடையில் பேசிக்கொண்டிருப்பதும், சாதாரண நடைஉரையில் பேசுவதுமாக இரட்டை குதிரை சவாரி செய்துள்ளது (உதாரணம்: கல்யாணப்பரிசு).  இதில் சிவாஜி பழைய வசன நடைஉரையில் பேச, மற்ற பாத்திரங்கள் சாதரண உரையில் பேச, ஒரே தமாஷ்தான்.  என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் மட்டும் இல்லையென்றால் – (ப)நீலகண்டர் கழுத்தில் பாம்பை எடுத்து விட்டு படச்சுருளை சுற்றிவிட்டிருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன்..

இசை

இசை மெச்சத்தகுந்த படி இருக்கிறது. பாடல்களில் கேட்கும் இனிமை அதிகம்.  அந்தக்காலத்திலேயே வேலையில்லாத்திண்ட்டம் எப்படி இருந்திருக்கிறது என்பதை நன்றாக விவரித்திருக்கிறார்கள். எளிமையான வரிகளில் உடுமலை கவிஞர் பெயர் பதிக்கிறார்.

இப்படம் வந்து ஓடியதா என்றும் தெரியவில்லை, நான் அப்போது பிறக்கவில்லை.  பின் காட்சிகளை அப்போது இருந்த ரசனையில் மக்கள் ரசித்திருப்பார்களோ என்று தோன்றுகிறது.  நல்ல வேளை. சிவாஜி மற்றும் எல்லோருடைய அமைதியான நடிப்பாற்றலால் தப்பித்தோம்.  யாராவது ஒரு நடிகர் இழுத்திருந்தாலும் ஜவ்வுதான்.

ஒரு ஐந்து சுற்று சுருளை வெட்டிவிட்டு பார்த்தால், ரசிக்கலாம்.  முன்பாதிக்காகவும், அருமையான நகைச்சுவைக் காட்சிகளுக்காகவும், பாட்டிற்காகவும் பார்க்கலாம். இப்போது எல்லோருமே வட்டத்தகடில் பார்ப்பதால் – பின் பாதியை வெட்டிஎடுத்து விடுங்கள் அல்லது ஓட்டிவிடுங்கள். இப்பட்த்தின் பிரதி ராஜ் வீடியோ, அண்ணா சாலை, சென்னையில் கிடைக்கிறது.