இவர்கள் வித்தியாசமானவர்கள்


(By Saradha – Originally published in Forum Hub)

ஸ்ரீகாந்த் கதாநாயகனாக நடித்த இன்னொரு வித்தியாசமான படம்.

எழுபதுகளின் இறுதிப்பகுதிகளில், முழுநேர நாடக நிறுவனங்களில் மனோகரின் நேஷனல் தியேட்டர்ஸ் போன்ற ஒரு சிலவே தொடர்ந்து நாடகங்கள் நடத்திக்கொண்டிருக்க, சென்னை நாடக அரங்குகளில் பெரும்பாலும் அமெச்சூர் நாடகமன்றங்களே கோலோச்சிக்கொண்டிருந்தன. அப்படியான அமெச்சூர் நாடகக்குழுவில் கோலோச்சிக்கொண்டிருந்த ஒருவர் கதாசிரியர், வசனகர்த்தா, மற்றும் இயக்குனர் என்ற முப்பரிமாணங்களுடன் 1979-ல் திரையுலகில் கால் பதித்தார். அவர்தான் இன்றைக்கும் திரையுலகில் வலம் வந்துகொண்டிருக்கும் “மௌலி”. அவருடைய வித்தியாசமான சிந்தனையில் உருவானதுதான் ‘இவர்கள் வித்தியாசமானவ்ர்கள்’ திரைப்படம்.

ஒரு அலுவலகத்தில் மாதச்சம்பளத்தில் மேனேஜராகப் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கும் ஸ்ரீகாந்த். அவருக்கு பாந்தமான மனைவியாக ஸ்ரீவித்யா மற்றும் இரண்டு குழந்தைகள் என அழகான அளவான குடும்பம். வித்யாவின் சித்தப்பாவாக நாகேஷ். இந்நிலையில் அதே அலுவலகத்துக்கு உதவி மேனேஜராக தலைமை அலுவலகத்திலிருந்து பணி மாற்றம் செய்யப்பட்டு வந்து சேரும் ‘படாபட்’ ஜெயலட்சுமி. திருமணம் ஆகியிராத அவருக்கு ஆதரவு நிழகாக இருக்கும் தந்தை பூர்ணம் விஸ்வநாதன். அலுவலகத்தில் மேனேஜர் ஸ்ரீகாந்துக்கும், உதவி மேனேஜர் ஜெயலட்சுமிக்கும் ‘ஈகோ’ பிரச்சினை படிப்படியாக வளர்ந்து, ஒரு கட்டத்தில் தாங்க முடியாத நிலை வரும்போது, அங்கிருந்தே மாற்றல் வாங்கி சென்றுவிடத்துடிக்கும் ஜெயலட்சுமி. அவரை அப்படியே ஸ்ரீகாந்த் போக விட்டிருந்தாரானால் படம் மூன்றாவது ரீலில் முடிந்துவிட்டிருக்கும் (?). ஆனால் போகாமல் தடுக்கும்போது, ஸ்ரீகாந்தின் நல்ல மனம் ஜெயலட்சுமியின் மனதில் சலனத்தை ஏற்படுத்த, வந்தது வினை. காந்த் திருமணமாகி, குழந்தைகளுடன் வாழ்பவர் என்று தெரிந்தும் ஜெயலட்சுமி அவரைக் காதலிக்க, அதைத்தவிர்க்க முடியாத நிலையில் ஸ்ரீகாந்தும் ஏற்றுக்கொள்ள, இதற்கு அப்பாவியான முதல் மனைவி ஸ்ரீவித்யாவும் சம்மதிக்க, தந்தை பூர்ணம் ஊரில் இல்லாதநேரம் அவர்கள் திருமணம் நடந்துவிடுகிறது. அதைத்தொடர்ந்து இரண்டு பெண்டாட்டிக்காரரான ஸ்ரீகாந்த் வாழ்வில் படும் அவஸ்தைகளை வைத்து சுவையாக படத்தைக்கொண்டு சென்றிருப்பார் மௌலி. இன்னொன்றைக் குறிப்பிட விட்டுவிட்டேன். கதை, வசனம், இயக்கத்தோடு நிற்காமல் நான்காவது பரிமாணமாக முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடிகராகவும் உருவெடுத்திருப்பார் மௌலி. மனைவியிழந்தவராக வரும் இவர், கைவிடப்பட்ட குடும்பத்துக்கு ஆதரவாக மிகச்சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருப்பார்.

ஸ்ரீகாந்துக்கு இப்படத்தில் கிடைத்த பொறுப்புமிக்க கதாபாத்திரம், ஏற்கெனவே அவர்மேல் திணிக்கப்பட்டிருந்த இமேஜை உடைத்து, எந்த ரோலிலும் தன்னால் சோபித்துக்காட்ட முடியும் என்ற புதிய முகவரியைத்தந்தது என்றால் மிகையல்ல. இரண்டு வீட்டுக்கும் நடுவில் மாட்டிக்கொண்டு திண்டாடும் நிலையை மிக அற்புதமாக வெளிப்படுத்தியிருந்தார். கடைசியில் இரண்டு வீடுமே இல்லாமல் போய், தனியாளாக அலையும் போது (பின்னணியில் மெல்லிசை மன்னரில் குரலில் ‘இரண்டு வீடு இரண்டு கட்டில், படுக்க இடமில்லை’ பாடல் ஒலிக்க) கடற்கரை மணலில் அலையும் அவர், ஒன்றுமாற்றி ஒன்று அறுந்து போகும் இரண்டு செருப்புக்களையும் உதறி எறிந்துவிட்டு வெறும் காலுடன் செல்வது நல்ல டைரக்டோரியல் டச்.

ஸ்ரீவித்யா அப்படியே ஒரு அப்பாவி மனைவியை கண்முன் கொண்டு வந்திருப்பார். கணவர் ஸ்ரீகாந்தை ‘ராமுப்பா… ராமுப்பா..’ என்று அழைத்தவண்ணம் படத்தின் முற்பகுதியில் வளைய வரும்போதே அனைவரது அபிமானத்தையும் பெற்றுவிடுகிறார். (அதென்ன ராமுப்பா?. தன் மகன் ராமுவுடைய அப்பாவாம்). கணவரின் இரண்டாவது மனைவியான படாபட் ஜெயலட்சுமிக்கு குழந்தை பிறந்ததைப் பார்க்கச்செல்லும் அவர், தன் கணவர் தன்னையும் தன் குழந்தைகளையும் மறந்து இரண்டாவது மனைவியே கதி என்று இருப்பதைச் சுட்டிக்காட்ட, அங்கு கிடக்கும் தூசி படிந்த தலையணையைத் தட்டி, ‘அப்பப்பா தலையணையெல்லாம் ஒரே தூசி படிஞ்சு கிடக்கு’ என்று சொல்லும் இடத்தில் மௌலி தெரிகிறார்.

இவரது சித்தப்பாவாக வரும் நாகேஷ் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம். பிரமாதப்படுத்தியிருப்பார். அத்தானின் இரண்டாவது திருமணத்துக்கு ஸ்ரீவித்யா சம்மதித்து விட்டார் என்பதையறிந்து கொடுப்பாரே ஒரு பஞ்ச் டயலாக்.. சூப்பர். கடைசியில் ஸ்ரீவித்யாவிடம் ‘உன் புருஷனோட கல்யாணத்தில் நீ எங்கே இருப்பே?. புருஷனோட ரெண்டாவது கல்யாணத்துல முதல் மனைவி எங்கே இருக்கணும்னு இந்து தர்மத்துல சொல்லலியேம்மா’ என்று கேட்கும் இடத்தில் அவர் முகத்தில் தெரியும் அந்த ஏக்கமும் ஏமாற்றமும்.. யப்பா.

‘படாபட்’ ஜெயலட்சுமியிடம் நல்ல பாந்தமான நடிப்பு. அந்த நேரத்தில் அவர் முள்ளும் மலரும், தியாகம், 6 லிருந்து 60 வரை என அசத்திக்கொண்டிருந்த நேரம். இந்தப்படத்திலும் அசத்தியிருந்தார். தேனிலவுக்காக ஸ்ரீகாந்துடன் வெளியூர் சென்று ஓட்டல் அறையில் நுழைந்த சற்று நேரத்திலேயே, வித்யாவின் குழந்தைக்கு விபத்து என்று போன் வர, முகத்தில் தோன்றும் ஏமாற்றத்தை மறைத்துக்கொண்டு, ‘புறப்படுங்க.. போகலாம்’ என்று சொல்வாரே, அந்த இடத்தில் அவர் பார்வையும், அதற்கு பதிலளிப்பது போல ‘என்னை மன்னித்துவிடு, வேறு வழியில்லை’ என்பது போல ஸ்ரீகாந்த் அவரைப் பார்ப்பாரே அந்தப்பார்வையும் வசனமின்றி உணர்ச்சிகளைக்கொட்டும். அதேபோல இன்னொரு கட்டத்தில், வெளியூரிலிருந்து வரும் பூர்ணம் தன் வீட்டில் ஸ்ரீகாந்த் குளித்துக்கொண்டிருப்பதை கேள்விக்குறியுடன் பார்க்க, ‘அவர் யாருடைய வீட்டிலோ குளிக்கிறார்னு பார்க்காதீங்கப்பா. அவருக்கு உரிமையான வீட்டில்தான் குளிச்சிக்கிட்டிருக்கார்’ என்று சொல்லி, தனக்கும் அவருக்கும் திருமணம் நடந்துவிட்டதை நாசூக்காக உணர்த்துமிடமும் அப்படியே. ஆனால் அதைக்கேட்டதும் அதிரும் பூர்ணம் மகளிடம் ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல், நேராகச்சென்று சுவரில் மாட்டப்பட்டிருக்கும் சாமி படத்தை உடைப்பதும், அதைப்பார்த்து ஜெயலட்சுமி அதிர்வதும் உணர்ச்சிகளின் உச்சம்.

மனதில் எதையும் மறைக்கத்தெரியாத வெள்ளந்தியான அப்பாவாக வரும் ‘பூர்ணம்’ விஸ்வநாதனுக்கு யார் அந்தப்பெயர் வைத்தார்களோ தெரியாது. ஆனால் பெயருக்கேற்றாற்போல நடிப்பில் பரி’பூரணம்’. மகளின் திருமணத்துக்கு முன் மகளின் மேலதிகாரியான ஸ்ரீகாந்த் வீட்டுக்கு வரும் அவர், அங்கிருக்கும் நாகேஷ் ஒரு பழைய பட்டாளத்து வீரர் எனப்தையறிந்து, பட்டாளத்திலிருக்கும் யாரோ (நாகேஷுக்கு முன்பின் தெரியாத) தன் பழைய நண்பனைப்பற்றி அசால்ட்டாக விசாரிக்கும்போது தெரியும் அப்பாவித்தனம் அவரது தேர்ந்த நடிப்புக்கு ஒரு சான்று.

ஸ்ரீகாந்த், ஸ்ரீவித்யா, ‘படாபட்’ஜெயலட்சுமி, மௌலி, நாகேஷ், பூரணம் விஸ்வநாதன் ஆகியோர் நடித்திருந்த இப்படத்துக்கு ‘மெல்லிசை மன்னர்’ எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையமைத்திருந்தார். வித்யாவுக்காக வாணி ஜெயராம் பாடிய பாடலும் (முதலடி தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள்), எம்.எஸ்.வி. பாடிய (நான் முன் குறிப்பிட்ட) பாடலும் மனதைக்கவர்ந்தன. குடும்பக்கதைக்கேற்ற சுகமான ரீ-ரிக்கார்டிங். படம் துவங்கும்போது ஆகாசவாணியின் இசையை மெல்ல பின்னணியில் ஒலிக்கவிட்டிருப்பது ஜோர்.

வித்தியாசமான ஒரு படத்தைத்தந்த ‘இவர்கள்’ நிச்சயம் ‘வித்தியாசமானவர்கள்’தான்.

Advertisements

இரும்புக்கோட்டை முரட்டு சிங்கம்



(சாரதா விமர்சனம் எழுதுவதில் சிறிது முன்னேற்றம். ‘திரைக்கு வந்து பல வருடங்கள் ஆன’ படங்களைப் பற்றி எழுதியது போக ‘திரைக்கு வந்து சில மாதங்களே ஆன’ படங்களைப் பற்றி எழுதினாலும், பெரும்பாலும் திரையரங்குகளில் இருந்து படங்கள் எடுக்கப்பட்ட பின்னரே பதியப்படுவதால், டிவிடியில் பார்ப்போருக்கு மட்டுமே அவளது பதிவு பயன்படுகிறது. அதாவது நிஜமாகவே அப்படி பயன்பட்டால்)

தமிழில் கௌபாய் படங்கள் வந்து நீண்ட இடைவெளிக்குப்பிறகு வருவதால், இப்படம் பற்றிய எதிர்பார்ப்பு (அப்படங்களை விரும்புவோர் மத்தியில்) இருந்தது உண்மை. அதே சமயம் சிம்புதேவனின் ஆக்கம் என்பதால் ’23-ம் புலிகேசி’ போல நகைச்சுவை அள்ளித் தெளிக்கப் பட்டிருக்கும் என்பதும் எதிர்பார்த்ததுதான். அவ்வகையில் சிம்பு தேவன் ஏமாற்றவில்லை. ஆனால் கௌபாய் படங்களுக்குரிய சாகசங்கள் குறைவு. குறைவு என்ன அறவே இல்லையென்றுகூடச் சொல்லலாம்.

ஆரம்பத்தில் ‘ஷோலேபுர’த்தில் அமிதாப்ஜி படம் மாட்டப்பட்டிருக்கும் கோர்ட்டில், வாதாடிக்கொண்டிருக்கும் மோகன்ராம், முள்ளங்கி வைரத்தைத் திருடியதற்காக குற்றம் சாட்டப்பட்டிருக்கும் சிங்காரத்துக்கு மரண தண்டனை (????) விதிக்கும்படி கேட்கும்போதே படம் களை கட்டுகிறது. தொடர்ந்து, அந்த முள்ளங்கி வைரம் தங்களிடம் இருப்பதாகவும், அதைத் தர வேண்டுமானால் ‘கோழை சிங்காரம்’ தங்களிடம் இருந்து மறைந்துபோன ‘மாவீரன் சிங்கமாக’ (இருவருக்குமான உருவ ஒற்றுமையைப் பயன்படுத்தி) நடித்து எதிரிகளுக்கு கிலியை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று (பில்லா கதை போல இல்லே?) ‘ஜெய்சங்கர்புரத்’தைச்சேர்ந்த மௌலியும், வையாபுரியும் அழைத்துப் போக, கதை நகரத் துவங்குகிறது.

கௌபாய் படங்களுக்கேயுரிய செட்டுக்களுக்காக வெளிப்புறத்தில் ஒரு நகரத்தையே மர வீடுகளால் உருவாக்கியுள்ளனர். ஒண்ணுமில்லே ஜஸ்ட் ஒரு தெருதான். இருந்தாலும் செட்கள் மனதைக் கவர்கின்றன. போக்குவரத்துக்காக முழுக்க முழுக்க குதிரைகள்தான். ஆனால் குதிரைகளை வைத்து முன்பு இயக்குனர் கர்ணன் கௌபாய் படங்களில் செய்துகாட்டிய சாகசங்கள் அனைத்தும் மிஸ்ஸிங். அந்த சாகசங்கள் ‘அவரது பாட்டன் சொத்து’ என்பதால் இருக்கலாம்.

செட் அமைத்தவரையும், காஸ்ட்யூம் டிசைனரையும் கண்டிப்பாகப் பாராட்ட வேண்டும். முன்பெல்லாம் கௌபாய் படங்களில் கதாநாயகன், நாயகி, வில்லன், அவனது அடியாட்கள் என்று ஒரு சிலர் மட்டுமே கௌபாய் ட்ரெஸ் அணிந்திருக்க மற்றவர்கள் சாதாரண உடைகளில்தான் அலைவார்கள். இப்படத்தில் அப்படியல்ல. படத்தில் தோன்றும் அனைவருமே (அவர் பிரேமுக்கு அப்பால் சும்மா நிற்பவராக இருந்தாலும்) கௌபாய் உடையிலேயே வருகிறார்கள். அது போல லொக்கேஷன்களும் நல்ல வறட்சியான இடங்களாகப் பார்த்து ஷூட் பண்ணியுள்ளனர்.

மர வீடு செட்கள் அனைத்தும் மனதை அள்ளுகின்றன. அதுபோல புதையல் இருப்பதாகச் சொல்லப்படும் இடத்தின் உட்புற செட் அமைக்க ரொம்பவே மெனக்கெட்டிருக்கும் ஆர்ட் டைரக்ஷன் டிபார்ட்மெண்ட்டுக்கு ஸ்பெஷல் பாராட்டுக்கள். இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு தடைகளைத்தாண்டி உள்ளே போய் புதையல் எடுக்கப்போனால், அங்கிருக்கும் துண்டுச் சீட்டில் இருக்கும் சஸ்பென்ஸ் சரியான தமாஷ்.

கதாநாயகன் ராகவா லாரன்ஸைப் பொறுத்தவரை ஆரம்பத்திலிருந்தே ஒரு கோமாளி போன்ற தோற்றத்தையும் நடிப்பையுமே வெளிப்படுத்துகிறார். இறுதிக் கட்டத்தில் கொஞ்சம் வீரம் கொப்பளிக்கிறது. இருப்பினும் வில்லன் நாஸரிடம் இருக்கும் முறைப்புக்குத் தகுந்த பதிலடி இவரிடம் இல்லை. கௌபாய் படங்களுக்கே உரிய சவாலான சண்டைக்காட்சிகளும் இல்லை. முழுக்க முழுக்க நகைச்சுவைக்கே முக்கியத்துவம் கொடுத்து எடுத்திருப்பதால் இருக்கலாம்.

மூன்று கதாநாயகிகள் பத்மப்ரியா, லக்ஷ்மி ராய் மற்றும் சந்தியா. ஆனால் யாருக்கும் போதுமான பங்களிப்பு இல்லை. மூவரும் சிங்கம் லாரன்ஸைப் பார்த்து உருகுகிறார்கள். ஆளுக்கொரு பாடலும் பாடுகிறார்கள். சந்தியா செவ்விந்தியர் பாஸ்கரின் மகள். செவ்விந்தியர்களிடமிருந்து தப்பிக்க, சந்தியாவை மணந்துகொள்வதாக வாக்களிக்கிறார். அதோடு சரி, அப்புறம் படம் முடியும் வரை அதைப் பற்றிய பேச்சே இல்லை. பத்மப்ரியாவை மட்டுமே லாரன்ஸ் விரும்புகிறார்.

லக்ஷ்மி ராய் வீணடிக்கப்பட்டிருக்கிறார். வில்லன் நாஸர் பக்கத்தில் கௌபாய் உடையில் கால்களை அகல விரித்து நின்று கொண்டு ‘எஸ் பாஸ், எஸ் பாஸ்’ என்று சொல்வதோடு இவர் பணி முடிந்துவிடுகிறது. புதையலைத் தேடி போகும்போது, அருவியில் குளிக்கும் சீன் ஒன்று இருந்திருக்கும் போலும். சென்ஸாரில் கட் ஆகியிருக்கலாம். காரணம் ஸ்டில்களில் இடம் பெற்ற காட்சிகள் படத்தில் இல்லை.

படத்தில் புதையலைத் தேடிப் போகும் பயணம் சுவாரஸ்யமான ஒன்று. இந்த பயணத்தில் லாரன்ஸ், இளவரசு, சாய்குமார், பாஸ்கர், சாம், வையாபுரி என எல்லோரும் கலக்குகிறார்கள். கலக்காதவர் லக்ஷ்மி ராய் மட்டுமே. ‘மேப்’பில் குறிப்பிட்டிருக்கும் இடங்கள் ஒவ்வொன்றும் அதனதன் வடிவத்தில் நிஜமாக இருப்பதாகக் காட்டியிருப்பது அருமை. குறிப்பாக மலையின் பக்கத்தில் நிற்கும் அந்த பிரம்மாண்ட சிலை சூப்பர்.

இவர்கள் தவிர மௌலி, டெல்லி கணேஷ், மனோரமா, வி.எஸ்.ராகவன் ஆகியோரும் தங்கள் பங்கை நன்றாகச் செய்துள்ளனர். (இப்படத்தில் இருந்திருக்க வேண்டிய ஒருவர் மிஸ்ஸிங் என்றால் அது வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி).

படம் சுவாரஸ்யமாகப் போவதால், எந்த இடத்தில் வெளியில் சென்று வருவது என நினைப்பவர்களுக்கு பாடல் காட்சிகள் துணை புரிகின்றன. மனதில் ஒட்டாத பாடல்கள். (கௌபாய் படங்களில் வரும் பாடல்கள் எப்போதுமே மனதில் ஒட்டுவதில்லையென்பது வேறு விஷயம்).

அரங்க அமைப்பாளர்களும், உடையலங்கார நிபுணர்களும், ஒளிப்பதிவாளருமே 80 சதவீதம் மனதில் இடம் பிடிக்கிறார்கள். மிச்சமுள்ள 20 சதமே மற்ற எல்லோருக்கும். ஷோலேபுரம், ஜெய்சங்கர்புரம் இவற்றோடு ஜெய்சங்கர், அசோகன் ஆகியோரின் பிரம்மாண்ட சிலைகள் என்று அமைத்து சிறப்பு சேர்த்துள்ளனர். (கூடவே எம்.கர்ணன் வளாகம், ராஜ்கோகிலா காலனி என்று காண்பித்திருக்கலாம்). இடங்களுக்கும் தெருக்களுக்கும் சூட்டப்பட்டிருக்கும் பெயர்களில் கூட நகைச்சுவை கலந்த சுவாரஸ்யம்.

மொத்தத்தில் மனதளவில் சிறுவர்களாக மாறி, கவலைகளை மறந்து சிரித்து ரசிக்க ஒரு படம் ‘இரும்புக்கோட்டை முரட்டு சிங்கம்’.

ஆர்வி: எனக்கு படம் பிடிக்கவில்லை. சிம்புதேவனிடம் நான் நிறைய எதிர்பார்த்துவிட்டேனோ என்னவோ. ஆனால் செட், ஆர்ட் டைரக்ஷன், உடைகள் எல்லாமே மிக நன்றாக இருந்தன.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சாரதா பக்கம், திரைப்படங்கள்

Indie தமிழ் படங்கள்?


இன்று டாப் டென் தளத்தில் தமிழில் Indie படங்கள் என்று ஒரு போஸ்டை பார்த்தேன். தமிழில் Indie படங்களா என்று ஒரு நிமிஷம் அதிசயப்பட்டேன். சோகம் என்னவென்றால் இதில் நான் அந்த நாளைத் தவிர வேறு படங்கள் பார்த்ததில்லை. அந்த நாள் ஏவிஎம் தயாரிப்பு – அதை எப்படி Indie படம் என்று சொல்கிறாரோ தெரியவில்லை. லிஸ்ட் சவுகரியத்துக்காக கீழே தரப்பட்டிருக்கிறது. படங்களை பற்றி ட்விட்டர் ஸ்டைல் குறிப்புகள்.

எஸ் பாலச்சந்தர் – அந்த நாள் தமிழின் சிறந்த படங்களில் ஒன்று. என் விமரிசனம், சாரதாவின் விமர்சனம், படம் வந்தபோது பார்த்த ராஜ்ராஜின் எண்ணங்கள்

கம்யூனிஸ்ட் தோழர்கள் – பாதை தெரியுது பார் பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசைதான். பிரிண்ட் இருக்கிறதோ இல்லையோ. சிட்டுக்குருவி பாடுது என்ற அருமையான பாட்டு உண்டு.

ஜெயகாந்தன் – உன்னைப் போல் ஒருவன், யாருக்காக அழுதான், புது செருப்புக் கடிக்கும் எல்லாவற்றையும் பார்க்க ஆசைதான். யாருக்காக அழுதான் சில சீன்கள் மட்டும் பார்த்திருக்கிறேன். பக்ஸ் புரியவில்லை என்று சொல்லி இருந்தான்.

சிங்கீதம் ஸ்ரீனிவாச ராவ் – திக்கற்ற பார்வதி லட்சுமி, ஸ்ரீகாந்த் நடித்தது. ராஜாஜியின் கதை. படித்திருக்கிறேன். எனக்கு கதை அவ்வளவு சுவாரசியப்படவில்லை.

ஜான் ஆபிரகாம் – அக்ரஹாரத்தில் கழுதை நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். பிரிண்ட் இருக்கிறதோ இல்லையோ?

ஜுபிட்டர் சின்னதுரை – அரும்புகள் கேள்விப்பட்டது கூட இல்லை.

ஜெயபாரதி – குடிசை கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஏதோ அவார்ட் கூட வாங்கியது என்று நினைவு.

நிமல் கோஷ் – சூறாவளி கேள்விப்பட்டது கூட இல்லை.

மௌலி – இவர்கள் வித்தியாசமானவர்கள் நான் படிக்கும் காலத்தில் வந்த படம். அப்போது பார்க்க முடியவில்லை.

கோமல் சுவாமிநாதன் – ஒரு இந்தியக் கனவு & அனல் காற்று ஒரு இந்திய கனவு கொஞ்சம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அனல் காற்று கேள்விப்பட்டது கூட இல்லை.

சந்திரன் – ஹேமாவின் காதலர்கள் நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். க்ளப் டான்ஸ் புகழ் அனுராதாதான் ஹீரோயின்.

துரை – ஒரு மனிதன், ஒரு மனைவி கேள்விப்பட்டது கூட இல்லை.

அருண்மொழி – காணிநிலம் கேள்விப்பட்டது கூட இல்லை.

பாபு நந்தன்கோடு – தாகம் பாரதிராஜா இந்த படத்தில் ஒரு உதவி இயக்குனர் என்று கேள்வி. அவ்வளவுதான் தெரியும்.

Parallel சினிமா என்றால் தண்ணீர் தண்ணீர், பசி, அவள் அப்படித்தான், உணர்ச்சிகள், கமல் சுஜாதா இருவரும் செவிட்டு ஊமைகளாக நடிக்கும் ஒரு படம் (ஹிந்தியில் கோஷிஷ்) – ஆஹா, பேர் ஞாபகம் வந்துவிட்டது! உயர்ந்தவர்கள்! – இதெல்லாம் ஏன் விடப்பட்டது என்று தெரியவில்லை.

அன்பே ஆருயிரே (Anbe Aaruyire)



1975இல் வந்த படம். சிவாஜியைத் தவிர மஞ்சுளா, மேஜர், நாகேஷ், வி.கே. ராமசாமி, சுகுமாரி, காந்திமதி, மனோரமா, மௌலி, தங்கவேலு, வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி, ஒய்.ஜி. மஹேந்திரன், எஸ். ராமாராவ், சுருளிராஜன் நடித்திருக்கிறார்கள். எம்எஸ்வி இசை, வாலி எல்லா பாட்டுகளையும் எழுதி இருக்கிறார். ஏ.சி. திருலோகச்சந்தர் இயக்கம். படம் தோல்வி.

நெட்டில் “அன்பே ஆருயிரே” என்று தேடினால் எங்கே பார்த்தாலும் எஸ்.ஜே. சூர்யா, நிலா நடித்த புத்தம் புதிய திரைப்படம்தான் தெரிகிறது. பழைய டைட்டில்களை திருப்பி யூஸ் பண்ணாதீங்கப்பா! என்னை மாதிரி பழைய படத்தை பற்றி விவரம் தேடறவங்க பாடு திண்டாட்டம் ஆயிடுது!

பாட்டுக்கள் சுமார்தான். “பட்டணத்து மாப்பிள்ளைக்கு பெங்களூரு பொண்ணு”, “மல்லிகை முல்லை பூப்பந்தல்”, “காமதேனுவும் சோம பானமும்” என்ற பாட்டுகளை கேட்டிருக்கிறேன். முதல் பாட்டு டிஎம்எஸ்ஸும் எல்.ஆர். ஈஸ்வரியும் பாடியது.

இரண்டாவதுதான் படத்தின் சிறந்த பாடல். வாணி ஜெயராம் பாடியது. திருமண சடங்குகளை அழகாக விவரிக்கிறது. இந்த பாட்டு காதலிக்க நேரமில்லை படத்தில் வரும் “நாளாம் நாளாம் திருநாளாம்” பாட்டு போல இல்லை? ஒரு வேளை ஒரே ராகத்தின் சாயலை இரண்டிலும் பயன்படுத்தி இருக்கிறார்களோ? சங்கீதம் தெரிந்தவர்கள் என்னைப் போன்ற ஞான சூன்யங்களுக்கு சொல்லுங்களேன்! இவை இரண்டுமே திலங் ராகத்தில் அமைக்கப் பட்டதாம். என்னை போன்ற ஞான சூன்யங்களுக்கு யாராவது சொனால்தான் தெரியும். சரி, இப்போது திலங் ராகம் எப்படி இருக்கும் என்று ஒரு குத்துமதிப்பான ஐடியா இருக்கிறது.

“ராஜ வீதி பவனி”, “ஓசை கொள்ளாமல் நாம் உறவு கொள்வோமே” இரண்டும் நான் கேட்டதில்லை. மிச்ச எல்லா பாட்டுகளையும் டிஎம்எஸ்ஸும் சுசீலாவும் பாடி இருக்கிறார்கள்.

திரைக்கதை இழுவைதான். மஞ்சுளாவின் அப்பா வி.கே. ராமசாமியும் சிவாஜியின் அப்பா மேஜரும் ஜென்ம விரோதிகள். அப்பாக்கள் ஜென்ம விரோதிகளாக இருந்தால் பிள்ளைகள் காதலிக்கவேண்டும் என்ற விதிப்படி சிவாஜியும் மஞ்சுளாவும் காதலிக்கிறார்கள், கல்யாணமும் செய்துகொள்கிறார்கள். மேஜர் இடைவேளைக்கு பிறகும் படத்தை ஓட்டுவதற்காக சிவாஜி கல்யாணம் பண்ணியும் பிரம்மச்சாரியாக இருக்கவேண்டும் என்று கண்டிஷன் போடுகிறார். சிவாஜியும் மஞ்சுளாவும் ஒத்துக்கொண்டாலும் பிறகு பெங்களூரு போவதாக டிராமா போட்டு ஒரு லாட்ஜில் போய் தங்குகிறார்கள். இந்த லாட்ஜில் தமிழ் சினிமாக்களில் மட்டுமே பார்க்ககூடிய ஒரு கோமாளிக் கூட்டமே தங்கி இருக்கிறது. தங்கவேலு, வெ.ஆ. மூர்த்தி, ஒய்.ஜி., மனோரமா, மௌலி மற்றும் பலர் ஒரு அரைவேக்காட்டுத்தனமான கூத்தடிகிறார்கள். க்ளைமாக்சில் சிவாஜியும் மஞ்சுளாவும் கிருஷ்ணன் ராதா மேக்கப்பில் வேறு. க்ளைமாக்சில் சிவாஜி, மேஜர், நாகேஷ், எல்லாரும் 15 நிமிஷம் வரைக்கும் நீள நீள வசனங்கள் பேசி சுபம்!

இரண்டாம் பகுதி அமெச்சூர் நாடகம் பார்ப்பது போலத்தான் இருக்கிறது. சென்னை நாடக சபாக்களில் யாராவது இந்த நாடகங்கள் பார்த்ததில்லை என்றால் இதில் இரண்டாம் பகுதியை பார்த்தால் போதும். எழுபதுகளில் இந்த மாதிரி அமெச்சூர் நாடகங்கள் ரசிக்கப்பட்டன, அதனால் இந்த படம் அப்போது வெற்றி அடைய வாய்ப்புகள் இருந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

இந்த படத்திலும் சிவாஜிக்கு தொப்பை தெரிகிறது, ஆனால் தொப்பை மட்டும் தெரியவில்லை. ஒரு பணக்கார வீட்டுப் பையனுக்கு இருக்கக்கூடிய லேசான குருவித் தொப்பை. கொஞ்சம் அசடாக சிவாஜி திறமையாகத்தான் நடித்திருக்கிறார், ஆனால் இந்த கதைக்கு எப்படி நடித்தாலும் ஒரு பயனும் இல்லை. மஞ்சுளா க்யூட்டாக இருக்கிறார். அவரது கவுன் “காமதேனுவும் சோம பானமும்” பாட்டில் கொஞ்சம் அபாயமான லெவலுக்கு இறங்கி இருக்கிறது.

படம் அன்றைய ரசனைக்கு – குறிப்பாக சென்னை சபா நாடகங்கள் ரசிகர்களுக்கு – சரி வந்திருக்கலாம். இன்றைய ரசனைக்கு சரிப்படாது. பாட்டுகளும் ஏ க்ளாஸ் இல்லை, பி க்ளாஸ்தான். அதனால் 10க்கு 4.5 மார்க்தான். D grade.