ஓரிரவு


oriravu

அண்ணா 1945-இல் எழுதிய நாடகம். திராவிட இயக்கத்தை எதிர்த்த கல்கி கூட இந்த நாடகத்தை பார்த்துவிட்டு இதோ ஒரு பெர்னார்ட் ஷா, இதோ ஒரு இப்சன் என்றெல்லாம் பாராட்டி இருக்கிறார். (இந்த நாடகம் ஷா, இப்சன் தரத்தில் இல்லை என்பது வேறு விஷயம்)

கே.ஆர். ராமசாமி, நாகேஸ்வர ராவ், லலிதா, பாலையா, டி.கே. ஷண்முகம், பி.எஸ். சரோஜா நடித்தது. பி. நீலகண்டன் இயக்கம். சுதர்சனம் இசை. ஏவிஎம் தயாரிப்பு.

பாரதிதாசனின் புகழ் பெற்ற “துன்பம் நேர்கையில் யாழெடுத்து நீ” என்ற பாட்டு இந்த படத்தில் இடம் பெற்றது. இது படத்துக்காக எழுதியதா இல்லை முன்னாலேயே எழுதப்பட்டதா என்று தெரியவில்லை. எப்படி இருந்தாலும் அருமையான பாட்டு. எம்.எஸ். ராஜேஸ்வரியும் வி.ஜே. வர்மாவும் பாடி இருக்கிறார்கள். யார் இந்த வர்மா? தெலுங்கரா? தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள். பாட்டை இங்கே காணலாம். காதலர்கள் நெருங்குவதை காட்ட தமிழில் பூக்கள் ஒன்றை ஒன்று நெருங்குவதாக காட்டும் cliche அனேகமாக இந்த பாட்டில்தான் ஆரம்பம் ஆகி இருக்க வேண்டும். அந்த சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த cliche-வை பார்ப்பதற்காகவாவது இந்த வீடியோவை கட்டாயம் பாருங்கள்.

மற்றும் ஒரு புகழ் பெற்ற பாட்டு “அய்யா சாமி ஆவோஜி சாமி” அடுத்த வரி அந்த காலத்தில் தமாஷாக இருந்திருக்கும். – “அய்யா வாய்யா, ராய்யா, யூ கம் ஐயா”. என் மாமியார் அவ்வப்போது இந்த வரிகளை முனகி கொண்டே இருப்பார். பத்மினி குறத்தியாக வந்து நடனம் ஆடுவார் என்று நினைவு. இந்த பாட்டை நான் முதலில் ஹிந்தியில்தான் கேட்டேன் – “கோரே கோரே ஓ பாங்கே சோரே” என்ற பாட்டு. நல்ல மெட்டு. ஹிந்தியிலிருந்து தமிழுக்கு வந்ததா இல்லை இங்கிருந்து அங்கு போனதா என்று தெரியவில்லை.

ஏவிஎம் அண்ணாவிடம் கதையை மாற்றாமல் எடுப்பதாக சொன்னாராம். தேவைப்பட்டால் மாற்றிக் கொள்ளலாம் என்றார் அண்ணா. திரைப்படத்துக்கு ஏற்றபடி கதையை மாற்றி எழுத வந்த அண்ணா, தனக்கு வெற்றிலை, பாக்கு, ஒரு செம்பில் தண்ணீர், எழுதுவதற்கு மேஜை ஆகியவை மட்டும் போதும் என்றார். நாடகத்தின் பேருக்கேற்ப ஒரே இரவில் முழு திரைக்கதை வசனத்தை அண்ணா எழுதி முடித்துவிட்டார். அதற்கு அவருக்கு 20000 ரூபாய் கொடுக்கப்பட்டதாம்.

எனக்கு வசனங்கள் எல்லாம் பெரிதாக ஞாபகம் இல்லை. ஆனால் நன்றாக இருந்தன.
மாளிகை வேண்டாம், மாட்டுக் கொட்டகை போதும்.
பட்டுப் பீதாம்பரம் வேண்டாம்; கட்டத் துணி இருந்தால் போதும்.
ஆபரணங்கள் வேண்டாம்; அன்பு காட்டினால் போதும்.
என்பதை இங்கே கண்டுபிடித்தேன். (இங்கே அண்ணாவுக்கு 10000 ரூபாய்தான் கொடுத்தார்கள் என்று எழுதி இருக்கிறார்கள். அண்ணாவின் வளர்ப்பு மகனான டாக்டர் பரிமளம் 20000 என்று எங்கோ எழுதி இருக்கிறார் என்று நினைவு)

கதை perfect-ஆக ஞாபகம் இல்லை. தவறுகளை கண்டுபிடிப்பவர்கள் திருத்துங்கள். டி.கே. ஷண்முகம் ஒரு ஜமீந்தார். அவர் தன் முதல் மனைவியை கொலை செய்து விடுகிறார். அவரது மகளான லலிதாவை மணந்துகொள்ள இந்த விஷயத்தை வைத்து அவரை பாலையா ப்ளாக்மெய்ல் செய்கிறார். லலிதாவுக்கு நாகேஸ்வர ராவுக்கும் காதல். ஒரு நாள் இரவு திருடன் கே.ஆர். ராமசாமி லலிதாவின் அறைக்குள் திருட நுழைகிறார். லலிதா பாலையாவை துரத்த அவரை தன் காதலன் மாதிரி நடிக்க சொல்கிறார். அதை நாகேஸ்வர ராவ் பார்த்து விட, சந்தேகம் எழும்ப, கடைசியில் கே.ஆர். ராமசாமி ஷண்முகத்தின் முதல் மனைவியின் மகன் என்று தெரியவருகிறது. காதலர்கள் ஒன்று சேர, சுபம்!

கே.ஆர். ராமசாமி நன்றாக நடித்திருந்தார். ஆனால் அண்ணாதான் படத்தின் ஹீரோ என்று சொல்ல வேண்டும்.

பார்க்கலாம். திராவிட இயக்கத்தின் இலக்கிய முயற்சிகளில் இது முக்கியமானது, நல்லது. (எனக்கு இதை விட வேலைக்காரி பிடித்திருந்தது.) அதனால் பாருங்கள் என்று சிபாரிசு செய்கிறேன். Of course, எனக்கு துன்பம் நேர்கையில் பாட்டு ஒன்றே போதும்.

பத்துக்கு 7 மார்க். B grade.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: திரைப்படங்கள்
தொடர்புடைய சுட்டிகள்: ஓரிரவு பற்றி கல்கி
ராண்டார்கை குறிப்பு

கல்யாணப் பரிசு (Kalyanap Parisu)


இரண்டு நாட்களுக்கு முன் மறைந்த இயக்குனர் ஸ்ரீதர் தமிழ் சினிமாவில் ஒரு புதிய இயக்கத்தை ஆரம்பித்தார் என்று சொல்ல வேண்டும். நகர்ப்புற, படித்த, மத்திய தர வர்க்கத்தின் ஆசாபாசங்களை ஓரளவு உண்மையாக பிரதிபலிக்கும் சினிமா அவர் ஆரம்பித்ததுதான். அவரது மார்க்கெட்டும் அதுதான். அவர் ஆரம்பித்த வழியில்தான் பின்னால் கே. பாலச்சந்தர் நடந்தார். கல்யாணப் பரிசு இந்த இயக்கத்தின் முதல் படம். அவரை எனக்கு தெரிந்த ஒரே வழியில் கௌரவப் படுத்த சில படங்களுக்கு விமரிசனம் எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன்.

சமீபத்தில் மறைந்தவர் என்பதற்காக அவர் மீது குறை சொல்லக்கூடாது என்பது போலித்தனம். அவரது குறைகள் மீது பூசி மெழுகுவது அவருக்கு அகௌரவம். எந்த முன்னோடிக்கும் குறைகள் இருக்கத்தான் செய்யும். அந்த குறைகளை மீறி அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் என்பது முக்கியம். அன்றைய காலகட்டத்தில் அவரால் வேறு விதமாக சிந்திக்க முடிந்தது. சில முறை வெற்றி அடைந்தார், பல முறை தோல்வி அடைந்தார். அதனால் தமிழ் சினிமாவில் அவரது பங்களிப்பை குறைவாக எண்ண முடியாது. இது உங்களுக்கு தவறாக தெரிந்தால் – நீங்கள் இறந்த பிறகு ஒருவரை குறை சொல்ல கூடாது என்று நினைப்பவராக இருந்தால் – அது உங்கள் கருத்துரிமை, நானும் அப்படியே நினைக்க வேண்டும் என்று சொல்லாதீர்கள்.

அவருக்கு கல்யாணப் பரிசு ஒரு turning point. ஏ.எம். ராஜா, பட்டுக்கோட்டை, தங்கவேலு, சரோஜா தேவி எல்லாரும் சேர்ந்து தமிழ் நாட்டையே கலக்கினார்கள். பதினாறு வயதினிலே 77இல் ஏற்படுத்திய தாக்கத்துக்கு கொஞ்சமும் குறைந்ததல்ல இந்த படம் 59இல் ஏற்படுத்திய தாக்கம். இப்போது பார்த்தால் புரிந்து கொள்வது கஷ்டம் – ஆனால் நம் பக்கத்து வீட்டு மனிதர்களை திரையில் கொண்டு வந்தது இந்த படம். பராசக்தியின் குணசேகரன், நாடோடி மன்னன் எல்லாருமே கதைகளில் காணப்படுபவர்கள். நாம் பார்ப்பது சினிமா என்று நமக்கு நன்றாக தெரியும். இந்தப் படத்தில் வந்தது உண்மையான சதையும் ரத்தமும் உள்ள சாதாரண மனிதர்கள். அவர்களும் அவ்வப்போது சினிமாத்தனமாக நடந்துகொள்வார்கள்தான், ஆனால் அவர்களில் நம்மை காண முடியும். நீங்கள் ஹாரி பாட்டர் கதைகளை விரும்பிப் படிக்கலாம், ஆனால் அது கதை என்பது நன்றாக தெரியும். அசோகமித்திரன் கதைகள் நம் கண்ணெதிரே நடப்பவை. அதைப் போலத்தான் இந்த படமும் அப்போது வந்து கொண்டிருந்த மற்ற படங்களும் இருந்தன.

சமீபத்தில் சன் டிவியின் இதை பார்த்த போது என்னை மிகவும் கவர்ந்த இடம் சரோஜா தேவி தன் காதல் தோல்வியை பற்றி பேசும் இடம்தான் – “நான் எப்படியும் யாரையாவது கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்ளத்தான் போகிறேன், இப்படியே இருந்துவிட மாட்டேன்” என்று சொல்வார். நம் தமிழ் பட நாயகிகள் இதற்கு முன்னால் எந்த படத்திலும் இப்படி சொல்லி இருக்கமாட்டார்கள். ஏன், இதற்கு பிறகு கூட இப்படி சொல்வதற்கு ஒரு முப்பது வருஷம் ஆகி இருக்கலாம். நிஜமான பெண். நம் படங்களில் நிஜம் வருவது குறைவுதான்.

எனக்கு தெரிந்து இதற்கு முன் சாதாரண மனிதர்களை சித்தரிக்க முயன்ற ஒரே படம் கூண்டுக்கிளிதான் – முயற்சி என் கண்களில் தோல்வி. எம்ஜிஆர் ஜெயிலுக்கு போனதும் எல்லாரும் கெட்டவர்களாக ஆகி விடுவார்கள்!

ஸ்ரீதருக்கு சில கலைஞர்களோடு ஒரு நல்ல rapport இருந்தது. ஒன்றாக இணையும்போது பாடல்கள், நடிப்பு எல்லாம் அருமையாக வரும். ஜெமினி, முத்துராமன், சிவாஜி, நாகேஷ், பாலையா, ஏ.எம். ராஜா, எம்எஸ்வி , கண்ணதாசன் போன்றவர்கள் இந்த லிஸ்டில் உண்டு. அவர் இயக்கிய முதல் படத்திலேயே அவருக்கு அப்படிப்பட்ட ஹீரோவும், இசை அமைப்பாளரும் அமைந்தது நல்ல விஷயம். ஏ.எம். ராஜாவின் மாஸ்டர்பீஸ் எல்லாமே ஸ்ரீதரின் படங்களில்தான். பற்றாக்குறைக்கு பட்டுக்கோட்டை வேறு இந்த படத்தில் சுமமா ரவுண்ட் கட்டி அடித்தார்.

1959இல் வந்த படம். ஜெமினி, சரோஜா தேவி, விஜயகுமாரி, தங்கவேலு, நாகேஸ்வர ராவ், நம்பியார் மற்றும் பலர் நடித்தது. ஏ.எம். ராஜா இசை. எல்லா பாட்டுமே பட்டுக்கோட்டைதான் என்று நினைக்கிறேன். சூப்பர் டூப்பர் ஹிட். ஹிந்தியில் ராஜ் கபூர், வைஜயந்திமாலா நடித்து நஸ்ரானா என்று எடுக்கப்பட்டது. தெலுங்கிலும் வந்தது.

கதை தெரிந்ததுதான். ஜெமினியின் காதலை ச. தேவி தன் அக்கா வி. குமாரிக்காக விட்டுக்கொடுப்பார். அக்கா சந்தேகப்படுவதால் ச. தேவி வீட்டை விட்டு வெளியேறுவார். ஜெமினி தங்கையின் தியாகத்தை சொல்லிவிட, அக்கா குற்ற உணர்ச்சியில் இறக்கும்போது ஜெமினி தங்கையை கண்டுபிடித்து கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று கேட்பார். ஜெமினி கண்டுபிடிக்கும்போது ச. தேவிக்கு கல்யாணம் நடந்துகொண்டிருக்கும். ஜெமினியும் அட்சதை போட்டு ஆசீர்வாதம் பண்ணிவிட்டு “காதலிலே தோல்வியுற்றான் காளை ஒருவன்” என்று பாட்டு பாடிக்கொண்டு walks out in the sunset.

கதை முழுவதும் ரியலிஸ்டிக் என்று சொல்லிவிட முடியாது. உதாரணமாக வீட்டை விட்டு வெளியேறும் ச. தேவி, எப்படியோ தன் மீது ஆசைப்படும் நா. ராவின் வீட்டில் போய் தங்குவார். 1959இல் கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்ளும் எவரும் என்ன ஜாதி என்று கேட்க மாட்டார்கள். ச. தேவியின் குடும்பம் ஏழையாகத்தான் தெரியும், ஆனால் அவர் காலேஜில் படிப்பார். Perhaps I am nitpicking. But, எல்லாவற்றையும் விட, காதல் தியாகம் செய்யக்கூடியதா? அப்போதைய values வேறாக இருந்திருக்க வேண்டும். (எனக்கும் படம் பார்த்துதான் தெரியும். :-))

தங்கவேலுவின் காமெடி பிரமாதம் என்று அந்த காலத்தவர்கள் சொல்லுவார்கள். என் அம்மா எப்போது இந்த வசனத்தை சொன்னாலும் – “மாப்பிள்ள என்ன பண்ணிட்டிருக்கார்? போண்டா சாப்பிடறார்” – சிரிப்பார். மன்னார் அண்ட் கோ நகைச்சுவை மிகவும் பிரபலமானது. இப்போது அவ்வளவு சிரிப்பு வரவில்லை.ஒரு வேளை நமக்கு இந்த ஜோக் தெரிந்துவிட்டிருபதாலோ என்னவோ புன்னகைதான் வருகிறது. தங்கவேலு வேலைக்கு போகாமல் தான் ஒரு ஆசிரியர் என்று டபாய்க்கும் இடமும் அப்படித்தான். மன்னார் அண்ட் கோ சித்ராலயா கோபுவின் மூளையில் உதித்ததாம்.

ஜெமினியின் அலட்டல் இல்லாத மிருதுவான நடிப்பு படத்துக்கு பலம். ஆனால் இது சரோஜா தேவியின் படம். கதை அவரை சுற்றித்தான் சுழல்கிறது. அவரும் சோடை போகவில்லை. விஜயகுமாரி தான் ஒதுக்கப்படுகிறோம் என்று நினைக்கும்போது நன்றாக நடிக்கிறார்.

நம்பக்கூடிய திரைக்கதை படத்துக்கு ஒரு தூண் என்றால், பாட்டுக்கள் இன்னொரு தூண். 8 பாட்டுகள் – 2 பாட்டுக்கள 2 முறை வரும். ஏ.எம். ராஜா இந்த படத்திலும் தேனிலவு படத்திலும் அடைந்த சிகரங்களை வேறு எப்போதும் அடையவில்லை. அவரது முன் கோபத்தால் அவரால் தமிழ் திரை உலகில் பிரகாசிக்க முடியவில்லை என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஸ்ரீதரும் சீக்கிரத்தில் எம்எஸ்வி காம்புக்கு மாறிவிட்டார்.

“வாடிக்கை மறந்தும் ஏனோ” என்ன அருமையான பாட்டு? “நான் கருங்கல்லு சிலையோ காதல் எனக்கில்லையோ வரம்பு மீறுதல் முறையோ” வார்த்தைகள் என்ன அபாரமாக விழுந்திருக்கின்றன?

“ஆசையினாலே மனம்” பாட்டில் வாலி எழுதுவது போல அர்த்தமில்லாத சில வார்த்தைகள் வரும் – “வாலில்லாத ஒரு அணில்” ?? அதுவும் ஒரு அழகுதான். அதுவும் ராஜா ஊ ஹூம், சாரி என்று சில வார்த்தைகளை மட்டும் சொல்லுவார். மிக நன்றாக இருக்கும்.

“துள்ளாத மனமும் துள்ளும்” பாட்டு உண்மையிலேயே மனதை அள்ளும் பாட்டு. ஜிக்கி எங்கேயோ போய்விட்டார்.

“காதலிலே தோல்வியுற்றான்”, “காதிலிலே தோல்வியுற்றாள்” இரண்டிலும் தெரியும் சோகம் மனதை தொடும். வரிகளும் சூப்பர்.

“உன்னை கண்டு நானாட” பாட்டு ஒரு காலத்தில் எல்லா தீபாவளிகளிலும் கேட்கலாம். இந்த பாட்டில் உள்ள உற்சாகம், வேகம், சிம்பிளான வரிகள், “சித்திரப்பூ போல சிதறும் மத்தாப்பூ, தீ ஏதும் இல்லாமல் வெடித்திடும் கேப்பு” – ஏன் எனக்கு பழைய தமிழ் பாட்டுகள் மீது ஒரு பைத்தியம் பிடிக்காது? இதன் சோக version எனக்கு அவ்வளவாக பிடிக்காது. ஆனால் இவ்வளவு உற்சாகமான பாட்டை கொஞ்சம் மெதுவாக பாடி சோகப் பாட்டாகியது ஜீனியஸ்!

எனக்கு அந்த வளைகாப்பு பாட்டு ஞாபகம் வரவில்லை. “அக்காவுக்கு வளைகாப்பு”?

எல்லா பாட்டுகளையும் இங்கே கேட்கலாம்.

உண்மையில் இந்த படத்துக்கு C+ தான் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால் இதன் தாக்கத்துக்காகவும், பாட்டுகளுக்காகவும், ஒரு pioneering effort என்பதற்காகவும், B grade கொடுக்கிறேன். 10க்கு 7 மார்க்.