இரும்புக்கோட்டை முரட்டு சிங்கம்



(சாரதா விமர்சனம் எழுதுவதில் சிறிது முன்னேற்றம். ‘திரைக்கு வந்து பல வருடங்கள் ஆன’ படங்களைப் பற்றி எழுதியது போக ‘திரைக்கு வந்து சில மாதங்களே ஆன’ படங்களைப் பற்றி எழுதினாலும், பெரும்பாலும் திரையரங்குகளில் இருந்து படங்கள் எடுக்கப்பட்ட பின்னரே பதியப்படுவதால், டிவிடியில் பார்ப்போருக்கு மட்டுமே அவளது பதிவு பயன்படுகிறது. அதாவது நிஜமாகவே அப்படி பயன்பட்டால்)

தமிழில் கௌபாய் படங்கள் வந்து நீண்ட இடைவெளிக்குப்பிறகு வருவதால், இப்படம் பற்றிய எதிர்பார்ப்பு (அப்படங்களை விரும்புவோர் மத்தியில்) இருந்தது உண்மை. அதே சமயம் சிம்புதேவனின் ஆக்கம் என்பதால் ’23-ம் புலிகேசி’ போல நகைச்சுவை அள்ளித் தெளிக்கப் பட்டிருக்கும் என்பதும் எதிர்பார்த்ததுதான். அவ்வகையில் சிம்பு தேவன் ஏமாற்றவில்லை. ஆனால் கௌபாய் படங்களுக்குரிய சாகசங்கள் குறைவு. குறைவு என்ன அறவே இல்லையென்றுகூடச் சொல்லலாம்.

ஆரம்பத்தில் ‘ஷோலேபுர’த்தில் அமிதாப்ஜி படம் மாட்டப்பட்டிருக்கும் கோர்ட்டில், வாதாடிக்கொண்டிருக்கும் மோகன்ராம், முள்ளங்கி வைரத்தைத் திருடியதற்காக குற்றம் சாட்டப்பட்டிருக்கும் சிங்காரத்துக்கு மரண தண்டனை (????) விதிக்கும்படி கேட்கும்போதே படம் களை கட்டுகிறது. தொடர்ந்து, அந்த முள்ளங்கி வைரம் தங்களிடம் இருப்பதாகவும், அதைத் தர வேண்டுமானால் ‘கோழை சிங்காரம்’ தங்களிடம் இருந்து மறைந்துபோன ‘மாவீரன் சிங்கமாக’ (இருவருக்குமான உருவ ஒற்றுமையைப் பயன்படுத்தி) நடித்து எதிரிகளுக்கு கிலியை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று (பில்லா கதை போல இல்லே?) ‘ஜெய்சங்கர்புரத்’தைச்சேர்ந்த மௌலியும், வையாபுரியும் அழைத்துப் போக, கதை நகரத் துவங்குகிறது.

கௌபாய் படங்களுக்கேயுரிய செட்டுக்களுக்காக வெளிப்புறத்தில் ஒரு நகரத்தையே மர வீடுகளால் உருவாக்கியுள்ளனர். ஒண்ணுமில்லே ஜஸ்ட் ஒரு தெருதான். இருந்தாலும் செட்கள் மனதைக் கவர்கின்றன. போக்குவரத்துக்காக முழுக்க முழுக்க குதிரைகள்தான். ஆனால் குதிரைகளை வைத்து முன்பு இயக்குனர் கர்ணன் கௌபாய் படங்களில் செய்துகாட்டிய சாகசங்கள் அனைத்தும் மிஸ்ஸிங். அந்த சாகசங்கள் ‘அவரது பாட்டன் சொத்து’ என்பதால் இருக்கலாம்.

செட் அமைத்தவரையும், காஸ்ட்யூம் டிசைனரையும் கண்டிப்பாகப் பாராட்ட வேண்டும். முன்பெல்லாம் கௌபாய் படங்களில் கதாநாயகன், நாயகி, வில்லன், அவனது அடியாட்கள் என்று ஒரு சிலர் மட்டுமே கௌபாய் ட்ரெஸ் அணிந்திருக்க மற்றவர்கள் சாதாரண உடைகளில்தான் அலைவார்கள். இப்படத்தில் அப்படியல்ல. படத்தில் தோன்றும் அனைவருமே (அவர் பிரேமுக்கு அப்பால் சும்மா நிற்பவராக இருந்தாலும்) கௌபாய் உடையிலேயே வருகிறார்கள். அது போல லொக்கேஷன்களும் நல்ல வறட்சியான இடங்களாகப் பார்த்து ஷூட் பண்ணியுள்ளனர்.

மர வீடு செட்கள் அனைத்தும் மனதை அள்ளுகின்றன. அதுபோல புதையல் இருப்பதாகச் சொல்லப்படும் இடத்தின் உட்புற செட் அமைக்க ரொம்பவே மெனக்கெட்டிருக்கும் ஆர்ட் டைரக்ஷன் டிபார்ட்மெண்ட்டுக்கு ஸ்பெஷல் பாராட்டுக்கள். இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு தடைகளைத்தாண்டி உள்ளே போய் புதையல் எடுக்கப்போனால், அங்கிருக்கும் துண்டுச் சீட்டில் இருக்கும் சஸ்பென்ஸ் சரியான தமாஷ்.

கதாநாயகன் ராகவா லாரன்ஸைப் பொறுத்தவரை ஆரம்பத்திலிருந்தே ஒரு கோமாளி போன்ற தோற்றத்தையும் நடிப்பையுமே வெளிப்படுத்துகிறார். இறுதிக் கட்டத்தில் கொஞ்சம் வீரம் கொப்பளிக்கிறது. இருப்பினும் வில்லன் நாஸரிடம் இருக்கும் முறைப்புக்குத் தகுந்த பதிலடி இவரிடம் இல்லை. கௌபாய் படங்களுக்கே உரிய சவாலான சண்டைக்காட்சிகளும் இல்லை. முழுக்க முழுக்க நகைச்சுவைக்கே முக்கியத்துவம் கொடுத்து எடுத்திருப்பதால் இருக்கலாம்.

மூன்று கதாநாயகிகள் பத்மப்ரியா, லக்ஷ்மி ராய் மற்றும் சந்தியா. ஆனால் யாருக்கும் போதுமான பங்களிப்பு இல்லை. மூவரும் சிங்கம் லாரன்ஸைப் பார்த்து உருகுகிறார்கள். ஆளுக்கொரு பாடலும் பாடுகிறார்கள். சந்தியா செவ்விந்தியர் பாஸ்கரின் மகள். செவ்விந்தியர்களிடமிருந்து தப்பிக்க, சந்தியாவை மணந்துகொள்வதாக வாக்களிக்கிறார். அதோடு சரி, அப்புறம் படம் முடியும் வரை அதைப் பற்றிய பேச்சே இல்லை. பத்மப்ரியாவை மட்டுமே லாரன்ஸ் விரும்புகிறார்.

லக்ஷ்மி ராய் வீணடிக்கப்பட்டிருக்கிறார். வில்லன் நாஸர் பக்கத்தில் கௌபாய் உடையில் கால்களை அகல விரித்து நின்று கொண்டு ‘எஸ் பாஸ், எஸ் பாஸ்’ என்று சொல்வதோடு இவர் பணி முடிந்துவிடுகிறது. புதையலைத் தேடி போகும்போது, அருவியில் குளிக்கும் சீன் ஒன்று இருந்திருக்கும் போலும். சென்ஸாரில் கட் ஆகியிருக்கலாம். காரணம் ஸ்டில்களில் இடம் பெற்ற காட்சிகள் படத்தில் இல்லை.

படத்தில் புதையலைத் தேடிப் போகும் பயணம் சுவாரஸ்யமான ஒன்று. இந்த பயணத்தில் லாரன்ஸ், இளவரசு, சாய்குமார், பாஸ்கர், சாம், வையாபுரி என எல்லோரும் கலக்குகிறார்கள். கலக்காதவர் லக்ஷ்மி ராய் மட்டுமே. ‘மேப்’பில் குறிப்பிட்டிருக்கும் இடங்கள் ஒவ்வொன்றும் அதனதன் வடிவத்தில் நிஜமாக இருப்பதாகக் காட்டியிருப்பது அருமை. குறிப்பாக மலையின் பக்கத்தில் நிற்கும் அந்த பிரம்மாண்ட சிலை சூப்பர்.

இவர்கள் தவிர மௌலி, டெல்லி கணேஷ், மனோரமா, வி.எஸ்.ராகவன் ஆகியோரும் தங்கள் பங்கை நன்றாகச் செய்துள்ளனர். (இப்படத்தில் இருந்திருக்க வேண்டிய ஒருவர் மிஸ்ஸிங் என்றால் அது வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி).

படம் சுவாரஸ்யமாகப் போவதால், எந்த இடத்தில் வெளியில் சென்று வருவது என நினைப்பவர்களுக்கு பாடல் காட்சிகள் துணை புரிகின்றன. மனதில் ஒட்டாத பாடல்கள். (கௌபாய் படங்களில் வரும் பாடல்கள் எப்போதுமே மனதில் ஒட்டுவதில்லையென்பது வேறு விஷயம்).

அரங்க அமைப்பாளர்களும், உடையலங்கார நிபுணர்களும், ஒளிப்பதிவாளருமே 80 சதவீதம் மனதில் இடம் பிடிக்கிறார்கள். மிச்சமுள்ள 20 சதமே மற்ற எல்லோருக்கும். ஷோலேபுரம், ஜெய்சங்கர்புரம் இவற்றோடு ஜெய்சங்கர், அசோகன் ஆகியோரின் பிரம்மாண்ட சிலைகள் என்று அமைத்து சிறப்பு சேர்த்துள்ளனர். (கூடவே எம்.கர்ணன் வளாகம், ராஜ்கோகிலா காலனி என்று காண்பித்திருக்கலாம்). இடங்களுக்கும் தெருக்களுக்கும் சூட்டப்பட்டிருக்கும் பெயர்களில் கூட நகைச்சுவை கலந்த சுவாரஸ்யம்.

மொத்தத்தில் மனதளவில் சிறுவர்களாக மாறி, கவலைகளை மறந்து சிரித்து ரசிக்க ஒரு படம் ‘இரும்புக்கோட்டை முரட்டு சிங்கம்’.

ஆர்வி: எனக்கு படம் பிடிக்கவில்லை. சிம்புதேவனிடம் நான் நிறைய எதிர்பார்த்துவிட்டேனோ என்னவோ. ஆனால் செட், ஆர்ட் டைரக்ஷன், உடைகள் எல்லாமே மிக நன்றாக இருந்தன.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சாரதா பக்கம், திரைப்படங்கள்

நடிகர் முரளியின் இறுதி பத்திரிகை பேட்டி


முரளியைப் பற்றி போட்ட பதிவுகள் போதும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் விமல் இன்னும் ஒரு நல்ல பதிவை அனுப்பி இருக்கிறார்.

முரளி என்ற நடிகரைப் பற்றி எனக்கு பெரிய அபிப்ராயம் எதுவும் இல்லை. சில நல்ல படங்களில் நடித்திருக்கிறார். பல படங்களில் ஸ்டீரியோடைப் கல்லூரி மாணவன், காதலை பல விதங்களில் சொல்லாமல் இருப்பவன் என்று வந்து போயிருக்கிறார். ஆனால் அவரது காஃபி வித் அனு ஷோ பேட்டி, மற்றும் இந்தப் பேட்டியை பார்த்தால் ஒரு ஜாலியான, பந்தா இல்லாத, நல்ல அப்பாவாகத் தெரிகிறார். அடடா இந்த ஜாலியான மனிதரா இறந்து போனார் என்று தோன்றுகிறது.

நன்றி – தினகரன்

03.09.2010 தேதியிட்ட ‘தினகரன் வெள்ளி மலரில்(கவர் ஸ்டோரி பகுதியில்)’ முரளி அவரது மகன் அதர்வாவுடன் இணைந்து அவர் பேசியது டூயட் பேட்டியாக வந்ததாம். அதுவே அவரது இறுதிப் பேட்டியாக அமைந்துவிட்டது.
—————————————————————
முரளி: ஷோமுல் நீ பாட்டுக்கு ஹீரோவா நடிச்சிட்ட. நான்தான் தியேட்டர் தியேட்டரா அலைஞ்சிட்டிருக்கேன் தெரியுமா? (செல்லப்பெயர் விளக்கம்: அம்மா ஷோபா + அப்பா முரளி = ஷோமுல்)

அதர்வா: நீங்க ஏன் டாடி, வயசான காலத்துல இப்படி அலையுறீங்க?

முரளி: என்னது? ஒரு படத்துல நீ ஹீரோவா நடிச்சிட்டா நான் வயசானவனா? நான் இன்னிக்கும் ஹீரோதான்டா. இன்னும் மெடிக்கல் காலேஜ் பைனல் இயர் ஸ்டூடண்டுதான் தெரியுமா? நீ சினிமால அறிமுகமாகுறதுக்கு முரளி மகன்கற அடையாளம் போதும்தான். ஆனா, அடுத்த கட்டத்துக்கு போகணும்னா எல்லார் மனசுலயும் நீ ரிஜிஸ்டர் ஆகணும். அது ‘பாணா காத்தாடி’ல கிடைச்சிருக்கு. அதுக்காக நான் சும்மா இருந்துட முடியுமா? தியேட்டர் தியேட்டரா போயி, ‘இவன் என் மகன். பார்த்துக்குங்க’னு ரசிகர்கள்கிட்ட, ஒரு தகப்பனா கேட்க வேண்டியது என் கடமையில்லையா?

அதர்வா: சந்தோஷமா இருக்குப்பா. உங்க நம்பிக்கையையும், ஆசையையும் நிச்சயமா காப்பாத்துவேன். அதுக்காக நீங்க இன்னும் மெடிக்கல் காலேஜ் ஸடூடண்டா நடிப்பேன்னு சொல்றதைத்தான் தாங்கிக்க முடியல. உங்களை வச்சே, உங்களை கிண்டல் பண்ணி ‘பாணா காத்தாடி’ல சீன் வச்சும் திருந்த மாட்டேங்றீங்களே?

முரளி: நீ ஆயிரம் இருந்தாலும் அம்மா புள்ளைதானடா. அதான் அப்பாவை கிண்டல் பண்ற. சரி, என் மகன்தானே பண்ணிக்கட்டும்னு அந்த சீன்ல நடிச்சுக் கொடுத்தேன். இன்னிக்கும் ‘இதயம் ராஜா’னு சொன்னதும் ரசிகர்கள் என்னமா கைதட்டுறாங்க. 19 வருஷத்துக்கு முன்னாடி வந்த படம் இன்னும் ரசிகர்கள் மத்தியில நிக்குதுன்னா பாத்துக்க. அந்த மாதிரி உன் படங்களும் சாதிக்கணும்.

அதர்வா: உங்களோட எல்லாப் படமும் எனக்கு பிடிக்கும். ஆனா, ஏன் டாடி 14 ரீல் வரைக்கும் காதலைச் சொல்லாமலே இருக்கீங்க?

முரளி: ஷோமுலு குட்டி, அப்பா படத்துலதான்டா அப்படி. நிஜத்துல உங்கம்மாவை காதலிச்ச ஒரு வாரத்துல ‘ஐ லவ் யூ ஷோபா’னு அத்தனை லாங்வேஜ்லேயும் சொல்லிட்டேன். ஏன்னா அரை இஞ்சுக்கு மேக்கப் போட்டாலும் அப்பா கலரு உனக்குத் தெரியும். ஆனா, உங்கம்மா ரோஸ் கலரு. கொஞ்சம் அசந்தா வேற எவனாவது காதலைச் சொல்லிடப் போறானோன்னு பயம். அதனால டக்குன்னு சொல்லிட்டேன். நீயும் யாரையாவது காதலிச்சா டக்குன்னு சொல்லிடு. ஆனா, காதலிக்கிற பொண்ணு வெறும் மனைவியா மட்டும் இல்லாம ஒரு தாயாவும் இருப்பாளானு மட்டும் பாத்துக்க. ஏன் சொல்றேன்னா இன்னிக்கும் நான் இளமையா, மகிழ்ச்சியா இருக்கேன்னா அதுக்கு காரணம், உங்கம்மா எனக்கும் அம்மாவா இருக்கறதுதான்.

அதர்வா: அம்மாவுக்கு என்னமா ஐஸ் வைக்குறீங்க! (முரளி முகம் சுருங்க) சும்மா விளையாட்டுக்குச் சொன்னேன் டாடி. அம்மா மேல நீங்க வச்சிருக்குற பாசம் எங்களுக்குத் தெரியும். அதேமாதிரிதான் நான், அக்கா, தம்பி எல்லாருமே. நீங்க ஷூட்டிங், ஷூட்டிங்குன்னு பாதிநாள் வெளியூர்லதான் இருப்பீங்க. ஸோ, நாங்க அம்மா கூட இருந்த நேரம்தான் அதிகம். அதனால அம்மா பிள்ளையாவே வளர்ந்துட்டோம். ஆனாலும் அதே அளவு பாசம் உங்க மேலயும் இருக்கு. எங்களுக்கு சுதந்திரம் கொடுத்து, அப்படி பாத்துக்கிட்டீங்க டாடி. ஆனா, நடிக்க மட்டும் சொல்லித் தர மாட்டேன்னு மறுத்துட்டீங்களே?

முரளி: அப்படியில்ல ஷோமுலு. நான் உனக்கு நடிப்புச் சொல்லித் தந்தா, நீ இன்னொரு முரளியாத்தான் வருவே. ஒரு முரளியவே தாங்க முடியாம சினிமாத் தவிக்குது. இதுல இன்னொரு முரளி தேவையா?. அதான் நாசர்கிட்ட அனுப்பினேன். நானெல்லாம் சும்மாடா, வேட்டிய மடிச்சுக் கட்டி அரிவாளைத் தூக்கிக்கிட்டு, சண்டை போட்டுக்கிட்டு, மைக்கை தூக்கி பாடிக்கிட்டு, சட்டைக் காலரை பிடிச்சுக்கிட்டு வசனம் பேசி, கடைசி வரைக்கும் காதலைச் சொல்லாத கேரக்டர்லேயே நடிச்சு முடிச்சாச்சு. என்னை விட நாசர் சார் மாதிரி கேரக்டர் ஆர்ட்டிஸ்டுங்ககிட்டதான் நடிப்பு கத்துக்க முடியும். அதான் அவர்கிட்ட அனுப்பி வச்சேன்.

அதர்வா: அக்காவை டாக்டராக்கின மாதிரி, என்னை இன்ஜீனியராக்கணும்னு ஆசைப்பட்டீங்க. நான் திடீர்னு நடிக்கணும்னு சொன்னப்போ நீங்க வருத்தப்பட்டீங்களா?

முரளி: நிச்சயமா இல்லை. நீ என்கிட்ட சொல்றதுக்கு முன்னாடியே, நானும் உங்க அம்மாவும் உனக்குள்ள நடிக்கிற ஆசை இருக்குனு புரிஞ்சுகிட்டோம். நீ எங்களுக்கு பயந்து கதவைப் பூட்டிக்கிட்டு விடிய விடிய திருட்டுத்தனமா படம் பார்த்துக்கிட்டிருந்ததை கண்டுபிடிச்சோம். அப்பவே முடிவு பண்ணினேன். ஆஹா, நம்ம வீட்டுல இன்னொரு ஹீரோ இருக்கான்னு. அதுக்குப் பிறகுதான் நீ வந்து சொன்னே. சந்தோஷமா இருந்துச்சு. என்னைவிட உங்கம்மாவுக்கு பெரிய சந்தோஷம். ஏற்கெனவே ஒரு விஜய் இருக்குறதால உன்னோட பெயரை அதர்வான்னு மாத்தினா. (உச்சிஷ்ட மகா கணபதியின் இன்னொரு பெயர் அதர்வா!) நானும் சண்டை, டான்ஸ் கத்துக்க அனுப்பி வைச்சேன்.

அதர்வா: நல்ல காலம் டான்ஸ் கத்துகிட்டேன் டாடி. இல்லேன்னா, ‘முரளி பையன் அவர் மாதிரியே ஆடுறான்’னு எல்லாரும் கிண்டல் பண்ணியிருப்பாங்க.

முரளி: ‘பிரபுதேவாவப் பாருங்க, எப்படி ஆடுறாரு’னு என்னை கிண்டல் பண்ணுவ. நானும், ‘தஞ்சாவூரு மண்ணெடுத்து, தாமிரபரணி தண்ணிய வச்சு‘ன்னு ஆடியிருக்கேன். ஆனா, பிரபுதேவா பிரேக் உள்ள பைக். நான் பிரேக் இல்லாத மாட்டுவண்டி. என்னோட டான்ஸ் அவ்ளோதான் இருக்கும். ஆனா நீ ‘பாணா காத்தாடி’ல சூப்பரா ஆடியிருக்க. நம்மளால முடியாததை நம்ம பையன் செய்யறானேன்னு சந்தோஷப்பட்டேன்.

அதர்வா: உங்கள பாத்து ஹீரோவாக ஆசைப்பட்டாலும் கமல் சாரைப் பார்த்துதான் நடிக்க ஆசைப்பட்டேன். அவர்தான் எனக்கு மானசீக குரு. முதல்பட பூஜைக்கு நீங்க எனக்கு நான் ஆசைப்பட்ட காரை பிரசண்ட் பண்ணி, சர்ப்ரைஸ் கொடுத்தீங்க. கமல் சார் பூஜைக்கு வரலை. ஆனா, மறுநாள் அவர் ஆபீசுக்கு கூப்பிட்டு என்னோடு போட்டோ எடுத்து, அதை ஆள் உயரத்துக்கு ப்ளோ அப் பண்ணி அதுல, ‘தோளுக்கு மிஞ்சிய தோழா, தொழிலிலும் மிஞ்ச வாழ்த்துகள்’னு எழுதி கையெழுத்துப் போட்டுக் கொடுத்தார். ரெண்டுமே எனக்குப் பொக்கிஷங்கள்.

முரளி: உனக்கு கமல் சார் மாதிரி, எனக்கு சிவாஜி சார். என்னதான் முட்டி மோதிப் பார்த்தும் அவர் பக்கத்துல கூட நெருங்க முடியல. நீயாவது கமல் சார் கிட்ட நெருங்க முடியாட்டியும் அவர் மாதிரி புதுசு புதுசா நடி. சினிமாவை வெறித்தனமா நேசி. சினிமால கிடைச்சதை சினிமாவுக்கே கொடு. வாழ்த்துகள் ஷோமுலு.

அதர்வா: தேங்க்ஸ் டாடி.
—————————————————————

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்

தொடர்புள்ள சுட்டிகள்:
முரளியின் கடைசி ‌டிவி பேட்டி

முரளி – அஞ்சலி
பிரபல தமிழ் நடிகர் முரளி மரணம்
முரளி பட லிஸ்ட்

சிறந்த 20 இந்திய படங்கள்


போன வருஷம் இப்படி 20 படங்களை இயக்குனர்களும் விமர்சகர்களும் சேர்ந்து தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள். இந்த குழுவில் தமிழர்கள் – இயக்குனர் சேரன், விமர்சகர் கௌரி ராம்நாராயண் (இவர் கல்கியின் பெண்ணோ?) மற்ற இயக்குனர்களில் எனக்கு தெரிந்தவர்கள் – மதுர் பண்டார்கர் (பேஜ் 3), விஷால் பரத்வாஜ்(ஓம்காரா, மக்பூல், கமினே), நாகேஷ் குக்குனூர்(ஹைதராபாத் ப்ளூஸ்), ரிதுபர்னோ கோஷ்(ரெய்ன்கோட்). வேறு யாரையும் நான் கேள்விப்பட்டதில்லை. முழு விவரங்களுக்கு இந்த லிங்கைப் பார்க்கலாம்.

இவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த படங்கள் கீழே. ஒரிஜினல் லிங்க் இங்கே. வசதிக்காக கீழே கொடுத்திருக்கிறேன்.

  1. ரித்விக் கடக்கின் மேகே டாக்கா தாரா – பல வருஷங்களுக்கு முன் பார்த்தது. மங்கலாகத்தான் நினைவிருக்கிறது, வழக்கமான செண்டிமெண்ட் படங்களில் வருவது போல குடும்பத்துக்காக உழைத்து ஓடாகும் மூத்த பெண்ணின் கதை என்று நினைவு. எனக்கு பிரமாதமாகத் தெரியவில்லை. திருப்பி பார்த்தால் மனம் மாறுமோ என்னவோ. கடக் பெரிதாக பேசப்படும் இயக்குனர். ஒரு வேளை அறிவு ஜீவிகளுக்காக படம் எடுத்தாரோ என்னவோ தெரியவில்லை.
  2. சத்யஜித் ரேயின் சாருலதா – எனக்கு மிகவும் பிடித்த ரே படம். (இன்னொன்று அபராஜிதோ). மெதுவாகத்தான் போகும். அண்ணி-மச்சினன் உறவு எல்லை மீறுகிறதோ?
  3. சத்யஜித் ரேயின் பதேர் பாஞ்சாலி – பதேர் பாஞ்சாலி, அபராஜிதோ, அபூர் சன்சார் மூன்றுமே மிக நல்ல படங்கள்தான். என் கண்ணில் அபராஜிதோதான் மிக சிறந்தது. பதேர் பாஞ்சாலியின் சின்ன கிராமத்தில் ஏழைக் குடும்பம். அக்காவுக்கும் தம்பிக்கும் வலிமையான பந்தம். அவ்வளவுதான் கதை. அபராஜிதோவில் அப்பா செத்துப் போய் அம்மா கஷ்டப்பட்டு தம்பியை படிக்க வைக்கிறாள். அபூர் சன்சாரில் தம்பி பெரியவனாகி, திடீர் கல்யாணம் செய்துகொண்டு, மனைவி (ஷர்மிளா தாகூர்) பிரசவத்தில் இறந்து, ஊர் ஊராக அலைகிறான்.
  4. ரமேஷ் சிப்பியின் ஷோலே – இதுதான் இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த மசாலா படம். கப்பர் சிங், வீரு, ஜெய், பசந்தி, தாகூர், ராதா போன்ற முக்கிய பாத்திரங்களை விடுங்கள். சூர்மா போபாலி, ஜெயிலர் மாதிரி சின்ன பாத்திரங்களும் அருமையாக செதுக்கப்பட்டிருக்கும்.
  5. பிமல் ராயின் தோ பிகா ஜமீன் – நல்ல படம். அடகு வைக்கப்பட்ட நிலத்தை மீட்க ஏழை விவசாயி பால்ராஜ் சாஹ்னி கல்கத்தாவில் ரிக்ஷா இழுக்கிறார். ஆனால் இன்றைக்கு இந்த படம் ஒரு cliche ஆகிவிட்டது. ஏழை விவசாயி, வட்டிக்கு கடன் கொடுப்பவர் எல்லாம் பல படங்களில் சினிமாத்தனமாக வந்துவிட்டன. அது பிமல் ராயின் குற்றமில்லைதான், ஆனால் அப்படி பார்த்து பார்த்து அலுத்தவர்களுக்கு இந்த படத்தை ரசிப்பது கொஞ்சம் கஷ்டமாக இருக்கலாம்.
  6. குரு தத்தின் ப்யாசா – இன்னொரு நல்ல படம். அருமையான பாட்டுகள். அருமையான ஒளிப்பதிவு. கவிஞன் materialistic உலகில் வாழ முடியாமல் தவிக்கிறான்.
  7. மிருனாள் சென்னின் புவன் ஷோம் – பார்த்ததில்லை.
  8. எம்.எஸ். சத்யுவின் கரம் ஹவா – அருமையான படம். இந்தியா பாகிஸ்தான் பிரிந்தாயிற்று. பால்ராஜ் சாஹ்னியின் குடும்பம் பாகிஸ்தான் செல்ல விரும்பவில்லை. அவர் அண்ணா குடும்பம் சென்றுவிடுகிறது. அடுத்த ஜெனரேஷனில் கூட ஃ பரூக் ஷேக்கினால் ஒரு வேலை தேடிக் கொள்ள முடியவில்லை. நீங்கள் ஏன் பாகிஸ்தான் போய்விடக் கூடாது மாதிரி கேள்விகளை சந்திக்க வேண்டி இருக்கிறது. குடும்பம் முழுவதும் என்ன கஷ்டம் வந்தாலும் பாகிஸ்தான் போவதில்லை என்று உறுதியாக தீர்மானிக்கிறது.
  9. மெஹ்பூப் கானின் மதர் இந்தியா – இன்னொரு நல்ல படம். ஆனால் இதுவும் cliche-க்களை உற்பத்தி செய்தது. சமூகத்தின் கட்டுப்பாடுகளுக்குள் முன்னேறும் நல்ல மகன், அதை எதிர்க்கும் “கெட்ட” மகன், மகனைக் கொல்லும் அம்மா (நான் படத்தில் கூட இப்படி ஒரு அம்மா வருவார்), கடன் சுமையில் அழுந்தும் குடும்பம், எழுதப் படிக்கத் தெரியாத கிராமத்தாரை ஏமாற்றி பணம் சம்பாதிக்கும் வட்டிக் கடை முதலாளி என்று பல. அம்மாவாக நர்கீஸ், இளைய மகனாக சுனில் தத் (அம்மா மகன் வேடத்தில் நடித்து பிறகு மணம் புரிந்து கொண்ட ஒரே ஜோடி நர்கீஸ்-சுனில் தத்தான் என்று நினைக்கிறேன்), அப்பாவாக ராஜ்குமார் என்று பலரும் கலக்கலாக நடித்திருப்பார்கள்.
  10. கிரீஷ் காசரவல்லியின் கடஷ்ராத்தா – பார்த்ததில்லை.
  11. அடூர் கோபாலகிருஷ்ணனின் எலிப்பத்தாயம் – பார்த்ததில்லை.
  12. ஆசிஃபின் மொகலே ஆஜம் – சலீம்-அனார்க்கலி கதை. இதெல்லாம் சும்மா, ஓவர் ஹைப். அக்பராக வருபவர் பிருத்விராஜ் கபூர். நாடகத்தன்மையோடு மிகை நடிப்பு. என்னவோ குதிரை மேல் போவது போல குதித்து குதித்துதான் நடப்பார். (முகமது பின் துக்ளக்கில் சோ நடப்பது போல, மாண்டி பைதான் அண்ட் தி ஹோலி கிரேய்லில் கிங் ஆர்தராக வருபவர் நடப்பது போல). திலீப் குமார் சலீம், மதுபாலா அனார்க்கலி. ப்யார் கியா தோ டர்னா க்யா பாடல் புகழ் பெற்றது.
  13. மணிரத்னத்தின் நாயகன் – அருமையான படம். கமல், ஜனகராஜ், சரண்யா, நாசர், நிழல்கள் ரவி, டின்னு ஆனந்த், டெல்லி கணேஷ் எல்லாருமே கலக்குவார்கள். இதைப் பற்றி தமிழ் கூறும் நல்லுலகுக்கு புதிதாக சொல்ல என்ன இருக்கிறது? (சேரன் push செய்திருப்பார் என்று நினைக்கிறேன்.)
  14. குரு தத்தின் காகஸ் கே ஃபூல் – நல்ல படம்தான், ஆனால் என் honourable mention லிஸ்டில் கூட வரும் ஆனால் வராது. அருமையான ஒளிப்பதிவு.
  15. சத்யஜித் ரேயின் அப்பு trilogy – குழப்பவாதிகள்! பதேர் பாஞ்சாலி ஏற்கனவே சொல்லியாயிற்று, அப்புறம் என்னய்யா தனியாக அப்பு trilogy?
  16. விஷ்ணு தாம்லேவின் சந்த் துகாராம் – கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். பிரின்ட் இருக்கிறதோ என்னவோ?
  17. குந்தன் ஷாவின் ஜானே பி தோ யாரோன் – cult film. சிரித்து சிரித்து வயிறு புண்ணாகிவிடும். அதுவும் அந்த க்ளைமாக்ஸ் மகாபாரத நாடகம்!
  18. விஜய் ஆனந்தின் கைட் -ஆர்.கே. நாராயணின் அருமையான கதையை கொலை செய்துவிட்டார்கள். ஆனால் என்ன அருமையான பாட்டுகள்! தே தே மேக் தே, ஆஜ் ஃபிர் ஜீனே கி தமன்னா ஹை, வஹான் கோன் ஹை தேரா, காத்தா ரஹே மேரா தில் என்று சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.
  19. பிமல் ராயின் மதுமதி – அற்புதமான பாட்டுகள். சுஹானா சஃபர் அவுர் ஏ மோசம் ஹசீன் ஒன்றே போதும். பார்க்க கூடிய படம்தான், ஆனால் சிறந்த பட வரிசையில் எல்லாம் சேர்க்க முடியாது. ஓம் ஷாந்தி ஓம் இந்த கதையை உல்டா செய்து எடுக்கப்பட்டதுதான்.
  20. ஹிரிஷிகேஷ் முகர்ஜியின் ஆனந்த் – எனக்கு மிகவும் பிடித்த படம். மணிரத்னத்தின் கீதாஞ்சலி மாதிரி கதை என்று வைத்துக் கொள்ளுங்களேன்.

தொகுப்பு இடம் பெறும் பக்கம்: லிஸ்ட்கள்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
T20 of Indian Cinema
T20 of Indian Cinema – படங்கள் எப்படி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன?

பிரிட்டிஷ் ஃபில்ம் இன்ஸ்டிட்யூட் தேர்வுகள் – சிறந்த இந்திய சினிமா
என் டாப் டென் இந்திய சினிமா லிஸ்ட், தமிழ் சினிமா லிஸ்ட்
கமலுக்கு பிடித்த தமிழ் திரைக்கதைகள்
நடிகர் சூர்யாவுக்கு பிடித்த படங்கள்
பிரகாஷ் ராஜுக்கு பிடித்த பத்து படங்களைப் பற்றி நான், அவற்றைப் பற்றி கிருஷ்ணமூர்த்தி
பாரதிராஜாவுக்கு பிடித்த பத்து படங்கள்
அஞ்சும் ராஜாபலியின் பிடித்த படங்கள் லிஸ்ட்
NCERT பாடப் புத்தகத்தில் இடம் பெறும் படங்கள்

தாமிரபரணி (Thamiraparani)


ராத்திரியில் படம் பார்த்து பழக்கம் ஆகிவிட்டது. இன்றைக்கு இந்த படம்தான். :-))

சின்ன வயதில் கிராமங்களில் சிவராத்திரி, வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று ஒரே டிக்கெட்டுக்கு இரண்டு சினிமா போடுவார்கள். இன்றைக்கு சன் டிவியில் நான் அவனில்லை படம் முடிந்தது, இரண்டு விளம்பரம், உடனே இந்த படம் – என்ன இன்றைக்கு விநாயக சதுர்த்தி, சிவராத்திரி இல்லை அவ்வளவுதான். இந்த back to back சினிமா எல்லாம் தமிழ் நாட்டில்தான் என்று நினைக்கிறேன்.

2007இல் வந்த படம். விஷால், புதுமுகம் பானு, பிரபு, நதியா, நாசர், விஜயகுமார், மனோரமா, ரோகிணி, நிழல்கள் ரவி, கஞ்சா கருப்பு, சூப்பர் டென் புகழ் ஆர்த்தி, கிரேன் மனோகர் (இது என்னய்யா அடைமொழி?) மற்றும் டிவி சீரியல்களில் பார்த்திருக்கும் ஆனால் பேர் தெரியாத நிறைய பேரும் நடித்திருக்கிறார்கள். யுவன் ஷங்கர் ராஜா இசை. ஹரி இயக்கம். விஷாலின் வெற்றிப் படங்களில் ஒன்று.

ஹரி படங்களில் சென்னை தவிர்த்த தமிழ் நாட்டு நகரங்கள் காட்டபடுகின்றன. இது ஒரு நல்ல ட்ரெண்ட். தமிழ் சினிமாக்கள் முக்கால்வாசி சென்னையிலும் தெலுங்கு சினிமாக்கள் ஹைதராபாதிலும், ஹிந்தி சினிமாக்கள் மும்பையிலும், ஹாலிவுட் சினிமாக்கள் லாஸ் என்ஜெலசிலும் நடைபெறுவது போரடிக்கிறது. இந்த படத்தில் தூத்துக்குடி. idealized depiction என்று தெரிந்தாலும், ஊரும் படத்தில் ஒரு பங்கு வகிக்கிறது.

உப்பளங்கள் இவ்வளவு அழகா? நல்ல தண்ணித் தீவு உண்மையிலேயே இருக்கிறதா? “கட்டபொம்மன் ஊர் எனக்கு” பாட்டில் காட்டப்படும் சர்ச் எங்கே இருக்கிறது? விஷால் தண்ணி அடிக்கும் ஒரு காட்சியில் பின்னால் தெரியும் நீர்வீழ்ச்சி அருமை!

கதையில் ஒன்றும் இது வரை பார்க்காத சிக்கல்களோ பாத்திரங்களோ இல்லை. மாமா பிரபு மேல் உயிரையே வைத்திருக்கும் விஷால் ஊர் சுற்றிக் கொண்டும் தண்ணி அடித்துக் கொண்டும், அடிதடிகளில் ஹீரோவாகவும் இருக்கிறார். அவரை நதியாவின் மகளான ஹீரோயின் பானு விழுந்து விழுந்து காதலிக்கிறார். விஷாலோ பட்டும் படாமலும் இருக்கிறார். நடுவில் நதியாவும் நாசரும் விஜயகுமாரும் பிரபுவை முறைத்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். ஒரு கட்டத்தில் பானுவின் ஃபோட்டோ “விபசார அழகி” என்று பேப்பரில் வர விஷால் காரணமாகிறார். அப்போதுதான் நதியா பிரபுவின் மனைவி என்று தெரியவருகிறது. மனம் திருந்தும் விஷால் த்யாகச்சுடர் ரேஞ்சில் ஜெயிலுக்கெல்லாம் போய் எல்லாரையும் இணைத்து வைக்கிறார்.

எல்லாரும் எல்லாரையும் அடித்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். படம் ஆரம்பிக்கும்போது விஷால் ஒரு பத்து பேரை அடிக்கிறார். பிரபு யாரையோ அறைகிறார். நதியா டிரைவரை கன்னத்தில் அறைகிறார். சைடி காரக்டர்கள் பாடு படு கஷ்டம்.

ஆரம்பக் காட்சியில் விஷால் தன் ரசிகர்கள் விசில் அடிப்பதற்காக ஓடும் ரயிலின் எதிரே தண்டவாளத்தில் மோட்டார்சைக்கிள் ஒட்டிக்கொண்டு வந்து பிறகு அதன் எதிரே நிற்கிறார். இதற்கெல்லாம் இன்னுமா உய் உய் விசில்?

கஞ்சா கருப்பு நதி நீர் இணைப்பு காட்சி ஒன்றில்தான் சிரிக்க வைக்கிறார். மிச்ச எல்லாவற்றிலும் இதெல்லாம் ஒரு நகைச்சுவையா என்று நாம் விரக்தி சிரிப்புதான் சிரிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

நிழல்கள் ரவி படத்தில் என்ன செய்கிறார் என்று கண்டுபிடிப்பவர்களுக்கு நவீன ஷெர்லாக் ஹோம்ஸ் என்று பட்டம் கொடுக்கலாம்.

கதாநாயகி பானு பக்கத்து வீட்டு அக்கா மாதிரி இருக்கிறார். இந்த கதைக்கு அது பொருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது.

நாசர் தேவர் மகனில் செய்த ரோலை இங்கே தொடர்கிறார். விஜயகுமாரும் பல படங்களில் நடந்த பாதையில் தொடர்கிறார்.

நதியா ஏறக்குறைய அன்று பார்த்த மாதிரியே இருக்கிறார். அவரும் பிரபுவும் நடிப்பிலும் பரவாயில்லை.

படத்தின் பாட்டுக்கள் எல்லாம் ஐந்து வருஷத்துக்கு மேல் தாங்காது என்று நினைக்கிறேன். பாட்டுக்களை இங்கே கேட்கலாம்.

“கட்டபொம்மன் ஊரெனக்கு” இந்த காலத்து ஸ்டாண்டர்ட் ஓபனிங் குத்துப் பாட்டு. விஜய் யேசுதாஸ் பாடியது. இவர் கே.ஜே. யேசுதாசின் பையனா?

யுவன் ஷங்கர் ராஜா “கற்பூர நாயகியே கனகவல்லி” பாட்டை இப்படி ஒரு குத்து டூயட் ஆக்கி இருக்கவேண்டாம். ராம கோபாலன் இதற்கு ஒன்றும் “தேவ பிதா எந்தன் மேய்ப்பன் அல்லோ” பாட்டை இப்படி போடுவார்களோ ரேஞ்சில் கேள்வி கேட்கவில்லையா? ரஞ்சித், ரோஷ்னி பாடியது.

“தாலியே தேவை இல்ல” ஹரிஹரனும் பவதாரிணியும் பாடியது.

“திருச்செந்தூரு முருகா” சுமார். நவீன் பாடியது.

எனக்கு யார் குரலும் தெரியவில்லை. எல்லாம் பிட் அடித்து எழுதியது.

படம் போரடிக்கவில்லை. 10க்கு 6.5 மார்க் போடலாம். C+ grade.

மாமன் மகள் இல்லை ஆயுதம் செய்வோம் (Maman MagaL illai Aayutham Seyvom))


இன்று வீட்டில் ஸ்ட்ரைக். என் இரண்டு பெண்களுக்கும் ஏதோ Hannah Montana பார்க்க வேண்டுமாம், என் மனைவிக்கோ பழைய கறுப்பு வெள்ளை தமிழ் படத்தை சகித்துக் கொள்ளும் பொறுமை போய் விட்டது. இதனால் எனக்கு மாமன் மகள் பார்க்க ஒரு டிவியும் கிடைக்கவில்லை. கடைசியில் ஆயுதம் செய்வோம் என்ற படத்தைப் பார்த்தோம். இது ஒரு டைம் பாஸ் படம். லகே ரகோ முன்னாபாயின் ((என் தமிழ் எழுத்தியால் h என்ற மெய் எழுத்தை சரியாக கையாள முடியவில்லையே? எப்போதும் h k ஆகிவிடுகிறதே!) பாதிப்பு தெரிகிறது. இதைப் பற்றிதான் இன்று விமர்சனம் எழுத வேண்டிய நிலைமை.

மாமன் மகளை முன்னால் எப்போதோ பார்த்திருக்கிறேன். இது 1955-இல் ஒரு யூத் படமாக இருந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். ஜெமினி கணேசன், சாவித்திரி, சந்திரபாபு நடிக்க, எஸ்.வி. வெங்கட்ராமன் இசை. ஒரே ஒரு பாடல்தான் நினைவிருக்கிறது – கோவா மாம்பழமே மல்கோவா மாம்பழமே என்று சந்திரபாபு பாடும் ஒரு பாட்டு. ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய பாட்டு அல்ல.

ஆயுதம் செய்வோம் சுந்தர், விவேக், விஜயகுமார், நாசர் நடித்துள்ள படம். ஸ்ரீகாந்த் தேவா இசை. படத்தில் காமெடி இழைந்து வருகிறது. விவேக்கின் மார்கெட்டை உயர்த்தும். சுந்தருக்கும் வெற்றிப் படமாக அமைந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். நான் காலேஜில் படிக்கும் போது இந்த மாதிரி படங்களைத்தான் பார்க்க ஆசைப்படுவோம். அது இன்றும் மாறி இருக்காது என்று நினைக்கிறேன். மாளவிகாவை வைத்து காந்தியை மார்க்கெட் செய்யும் காட்சியில் வாய் விட்டு சிரித்தேன். சுந்தரின் பலம் அவர் அலட்டிக் கொள்ளாமல் வந்து போவதுதான். கடைசியில் வில்லன் மனம் மாறும் காட்சியை டைரக்டர் கூட நம்ப மாட்டார். படத்தை முடித்தாக வேண்டுமே? எல்லா பாட்டுக்களும் எங்கோ கேட்டது போலவே இருந்தன. முதல் பாட்டு “கைகே பானு பனாரஸ்வாலா” மெட்டின் காப்பி என்பது மட்டும்தான் கண்டுபிடிக்க முடிந்தது.

ஒரு முறை பார்க்கலாம். அதுவும் வீடியோவில் பார்ப்பது உத்தமம். காலேஜை கட் அடித்து விட்டு பார்க்க உகந்த படம்.