மொகலே ஆஜம் – என் விமர்சனம்


Moghul-E-Azamமொகலே ஆஜம் ஹிந்தி சினிமாவை பொறுத்த வரை ஒரு கிளாசிக். திலீப் குமார், மதுபாலா இருவருக்கும் இதுதான் மாஸ்டர்பீஸ் என்று கருதப்படுகிறது. பிரித்விராஜ் கபூருக்கும் அப்படித்தான் என்று நினைக்கிறேன். கே. ஆசிஃபின் புகழே இந்த ஒரு படத்தால்தான்.

ஆனால் ஒரு காலகட்டத்தில் நன்றாக தெரியும் படங்கள் பல காலப்போக்கில் செயற்கையாகத் தெரிகின்றன. சில கிளாசிக்குகள் அவை எடுக்கப்பட்ட காலம், சூழல், மொழி ஆகியவற்றை தாண்டுவதில்லை. இது அந்த ரகம். உதாரணமாக மனோகரா – தமிழ் தெரியாதவர்கள் அதை ரசிக்க முடியாது. இன்றைய தமிழ் யூத்துக்கு அந்த அலங்காரத் தமிழ் படத்தை ரசிக்க தடையாகவே இருக்கலாம். மொகலே ஆஜம் அப்படித்தான். அது சூழலை தாண்டவில்லை. இதை கிளாசிக் என்று கருதுபவர்கள் அனேகமாக ஹிந்திக்காரர்கள்; அதுவும் உருது தெரிந்தவர்கள், நௌஷத் ரசிகர்கள், மதுபாலா பிரியர்கள் போன்ற உட்பிரிவினர் இதை கொண்டாடுகிறார்கள்.

இந்த படத்தின் இசை அமைப்பாளர் நௌஷத். இவர்தான் எம்எஸ்வியின் ஆதர்சம். நௌஷத்தின் இசை ஹிந்துஸ்தானி இசையை ஆதாரமாகக் கொண்டது. (ஜி. ராமநாதன், கே.வி. மகாதேவன் போன்றவர்களுக்கு கர்நாடக இசை ஆதாரமாக இருப்பது போல.) எனக்கு ஹிந்துஸ்தானி இசையை எல்லாம் ரசிக்கத் தெரியாது. அதனால் பல பாட்டுகள் பிடித்திருந்தாலும் அவர் என் மனம் கவர்ந்த இசை அமைப்பாளர் இல்லை.

ஆனால் இந்த படத்தில் பாட்டுகள் மிக நன்றாக இருக்கும். படத்தை பார்ப்பதற்கு முன் பாட்டுகளை நிறைய முறை கேட்டிருந்தேன். ப்யார் கியா தோ டர்னா க்யா என்று கொஞ்சம் மெதுவாக ஆரம்பித்து ப்யார் கியா ஹே சோரி நஹி கீ என்று உறுதியோடு பாடும் விதம் மிகவும் பிடிக்கும். மொஹே கூங்கட்டு மே நந்தலாலு சேடு கயோ ரே என்ற பாட்டு அருமை. மொஹபத் கே ஜூட்டி கஹானி பே ரோயே பாட்டு தமிழில் கனவு கண்ட காதல் கதை சொல்லலாச்சே என்று கேட்டிருக்கலாம். ஓரளவு பிரபலமாக இருந்தது. என் பழைய பட பைத்தியம், அதுவும் பழைய பாட்டு பைத்தியம் தெரிந்த விஷயம்தான். கிளாசிக் படம் என்று கேள்விப்பட்டிருந்தேன். இவ்வளவு போதாதா என் ஆவலைத் தூண்ட? மிகுந்த எதிர்பார்ப்புகளோடு படம் பார்க்க போனேன்.

அனார்கலி கதையை தெரியாதவர்கள் இருக்க முடியாது. பாதுஷா அக்பரின் ஒரே மகனும் பட்டத்து இளவரசனும் ஆன சலீம் (பிற்காலத்திய ஜஹாங்கீர்) நடனப் பெண் அனார்கலி காதலை அக்பர் எதிர்க்கிறார். சலீம் படை திரட்டி அக்பரை எதிர்க்கிறான். அக்பர் போரில் வெல்கிறார்; அனார்கலிக்கு மரண தண்டனை; சலீமும் அக்பரும் இணைகிறார்கள். நம்மூர் அம்பிகாபதி அமராவதி கதை மாதிரி நீண்ட பாரம்பரியம் உள்ள வட நாட்டுக் கதை.

படத்தில் வியாபித்து நிற்பது பிருத்விராஜ் கபூர்தான். என் கண்ணில் அவர்தான் இந்த படத்தின் ஹீரோ, திலிப் குமார் இல்லை. அவர் நல்ல உயரம், பருமன், நல்ல குரல். இதில் முகமது பின் துக்ளக்கில் சோ குதித்து குதித்து நடப்பதைப் போலத்தான் நடப்பார். நாடகத்தனம் நிறைந்த நடிப்புதான், ஓவர்ஆக்டிங்தான். உங்களுக்கு மிகை நடிப்பு பற்றி ஃபோபியா இல்லாவிட்டால் ரசிக்கலாம். திலிப் குமார் looks intense. அவ்வளவுதான் அவர் வேலை. அவருக்கு மிகவும் expressive கண்கள். மதுபாலாவுக்கு படத்தில் ஒரே வேலைதான். அழகாக இருப்பது. Voluptuous என்பார்களே அந்த மாதிரி. மதுபாலாதான் ஹிந்தி சினிமாவின் சிறந்த அழகி என்று கருதுபவர்கள் நிறைய பேர் உண்டு, அதனால் அவருக்கு கொடுக்கப்பட்ட வேலையை ஊதித் தள்ளுகிறார்.

வசனம் படத்தின் பெரிய பலம் என்கிறார்கள். உருதுவே கொஞ்சம் அலங்காரம் நிறைந்த மொழிதான். எனக்கு ஹிந்தியே ததிங்கினத்தோம், high flown உருது எல்லாம் தலைக்கு மேல்தான் போனது. நினைவிருக்கும் வசனம் (ஏறக்குறைய)
சலீமின் அம்மா சொல்வார்: ஹமாரா ஹிந்துஸ்தான் கொயி துமாரே தில் நஹின் ஹை கொயி லவுன்டியா ஜிஸ்பர் ஹூகுமத் கரே
சலீமின் பதில்: தோ மேரே தில் பி ஆப்கா ஹிந்துஸ்தான் நஹின் ஹை ஜோ ஆப் உஸ்பர் ஹூகுமத் கரே
தமிழில்:
எங்கள் ஹிந்துஸ்தான் உன் இதயம் இல்லை, அங்கே கண்டவளும் ஆட்சி செய்ய முடியாது
அப்படி என்றால் என் இதயமும் உங்கள் ஹிந்துஸ்தான் இல்லை, அங்கே நீங்கள் ஆட்சி செய்ய முடியாது.
உருது வசனங்கள் முழுவதும் புரியாவிட்டாலும் கேட்க நன்றாக இருக்கும்.

இது அடிப்படையில் ஒரு மேடை நாடகமே. ஆனால் ஆசிஃப் சினிமாவை ரிச்சாக எடுக்கும் வாய்ப்புகளை அறிந்தவர். அதனால் அருமையான செட்கள் (ப்யார் கியா தோ டர்னா க்யா செட்டை இன்றும் பார்க்கலாம்), ரிச்சான அரண்மனைகள், போர்க்காட்சிகள் என்று பலவற்றை சேர்த்து இதை ஒரு சினிமாவாக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார். பணத்தை தண்ணீராக செலவழித்திருக்கிறார் ((யார் பணமோ?). இதை எடுக்க அன்றே ஒன்றரை கோடி செலவாயிற்றாம் (இன்றைய மதிப்பில் கிட்டத்தட்ட நாற்பது கோடியாம். எந்திரன் படத்துக்கு கூட இவ்வளவு செலவாயிருக்குமா என்று தெரியவில்லை.)

ப்யார் கியா தோ டர்னா க்யா பாட்டை பற்றி எதுவும் சொல்லப் போவதில்லை.பல கண்ணாடிகளில் மதுபாலா ஆடுவது தெரியும் காட்சி மிகவும் புகழ் பெற்றது. வீடியோவைப் பாருங்கள்.

மொஹே கூங்கட்டு பே நந்த்லாலு சேடு கயோ ரே இன்னொரு அருமையான பாட்டு. வீடியோ இங்கே.

இதை தவிர நினைவு வரும் இன்னொரு பாட்டு மொஹபத்து கே ஜூட்டி கஹானி. தமிழில் கனவு கண்ட காதல் என்று கேட்டிருக்கலாம்.

பார்க்கலாம், ஆனால் சிறந்த படம் என்றெல்லாம் சொல்வதற்கில்லை. பிருத்விராஜ் கபூரின் நாடகத்தனம் நிறைந்த நடிப்பு ஒரே நேரத்தில் படத்தின் பலம் மற்றும் பலவீனம். பாட்டுகளுக்காக, ரிச்சாக எடுக்கப்பட்டதற்காக, ஒரு நவாபி உலகத்தை காட்டுவதற்காக, அழகான மதுபாலாவுக்காக, பத்துக்கு ஏழு மார்க். B- grade.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்:படங்களின் பட்டியல்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
முகலே ஆஜம் விகடன் விமர்சனம்
முகலே ஆஜம் trivia

மொகலே ஆஸம்


விகடனில் ஒரு ஹிந்தி படத்துக்கு விமர்சனம் வந்திருக்கிறது! புகழ் பெற்ற மொகலே ஆஜம் (செப்டம்பர் 1960) வெளியானபோது விகடனில் வந்த விமர்சனம். நன்றி, விகடன்!

சேகர் – சந்தர்

சந்தர்: சேகர், மொகலே ஆஸம் பார்த்துட்டியா?

சேகர்: பார்க்காமல் இருப்பேனா? தயாரிப்பாளர் ஆஸிப்பின் சாதனை அபாரம்தான்!

சந்தர்: அனார்கலி கதைதானே!

சேகர்: ஆமாம், ஆனால் முடிவை புது மாதிரியாகச் செய்திருக்காங்க. அதாவது, அக்பருடைய பெருமையை நிலைநாட்ட, அனார்கலியை கடைசியிலே சமாதியிலிருந்து அக்பரே தப்பிக்க வைக்கறதா காட்டறாங்க.

சந்தர்: ஓகோ! அனார்கலி கதைன்னா டிராஜிடியாகத்தான் இருக்கணும் என்கிற அபிப்பிராயத்தை மாற்றிப் புதுமையைப் புகுத்தியிருக்காங்களா?

சேகர்: ஆமாம், அதோடு இன்னும் பல புதுமைகள், அதிசயங் கள் இருக்கு. இந்தப் படத்தில் வர யுத்தக் காட்சியைப் போல இது வரை எந்த இந்தியப் படத்திலே யும் நான் பார்த்ததில்லே. அதே மாதிரி கண்ணாடி மாளிகை செட் ஒண்ணு போட்டிருக்காங்க. கண்கொள்ளா சீன்தான் அது!

சந்தர்: கலர் படமா?

சேகர்: முழுப் படமும் கலர் இல்லே. சில காட்சிகளைத்தான் கலரிலே எடுத்திருக்காங்க. அதுவும் ஷீஷ் மகால்லே நடக்கிற நடனத்தை, மாளிகையில் பதித்திருக்கிற அத்தனை கண்ணாடிகளிலும் பார்க்கிற போது, ‘ஆகா’ என்று நம்மை அறியாமலே சொல்லிவிடுகிறோம்.

சந்தர்: நடிப்பெல்லாம் எப்படி சேகர்?

சேகர்: பிருத்விராஜ் அக்பரா நடித்திருக்கிறார்; இல்லை, அக்பராகவே ஆகிவிடுகிறார். அவர் அதிகமாகப் பேசவில்லை. அவர் கண்கள்தான் பேசுகின்றன. அந்த நடையும், பார்வையும், பேச்சும்… அற்புதம் சந்தர்! அனார்கலியாக மதுபாலா வருகிறார். காதல் காட்சிகளில் மிக அழகாக விளங்குகிறார். நடிப்பும் நன்றாகத்தான் இருந்தது. சலீமாக திலீப் குமார் தோன்றுகிறார். இந்தப் படத்தில் அவருக்கு அதிக வேலையே இல்லை. கொடுத்த பாகத்தை நன்றாகவே செய்திருக்கிறார்.

சந்தர்: ஹிந்துஸ்தானி சாஸ்திரீய சங்கீதமோ?

சேகர்: இதென்ன கேள்வி? நௌஷத் சங்கீதமாயிற்றே! எல்லாம் ரியலிஸ்டிக்கா இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஆஸிப் ரொம்பப் பாடுபட்டிருக்கிறார். கடைசியிலே அனார்கலியைத் தப்ப வைப்பதற்காக எடுக்கப்பட்ட காட்சி சரியாக இல்லை. ஆனால் பல லட்சம் செலவழித்து, பல வருஷம் சிரமப்பட்டு எடுக்கப்பட்டிருக்கிற இந்தப் படத்திலே இது போன்ற சிறிய குறைகளைச் சொல்லத் தோன்றவில்லை.

சந்தர்: அப்போ, பார்க்கவேண்டிய படம்தான் என்று சொல்லு!

சேகர்: அதில் என்ன சந்தேகம், பிரம்மாண்டமான இந்தப் படத்தைத் தயாரித்த ஆஸிப், இந்தியத் திரைப்பட உலகிற்கே ஒரு மாபெரும் சேவை செய்திருக்கிறார். ஒவ்வொரு இந்தியனும் கட்டாயம் பார்த்துப் பெருமைப்பட வேண்டிய படம் இது.

சிறந்த இந்திய படங்கள் என்று யாராவது லிஸ்ட் போடும்போது அதில் சாதாரணமாக மொகலே ஆஜம் இடம் பெறுவதைப் பார்க்கலாம். பிரிட்டிஷ் ஃபில்ம் இன்ஸ்டிட்யூட் தேர்வு, T20 of Indian Cinema தேர்வு இரண்டிலும் இது சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படங்களின் பட்டியல்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

இந்திய சினிமா T20 – 20 சிறந்த இந்தியப் படங்கள்
பிரிட்டிஷ் ஃபில்ம் இன்ஸ்டிட்யூட் தேர்வுகள் – சிறந்த இந்திய சினிமா