அடிமைப் பெண் – என் விமர்சனம்



சின்ன வயதில் டென்டு கொட்டாயில் பார்த்த படம். இன்னும் நினைவில் இருப்பவை: எம்ஜிஆர் க்ளைமாக்சில் சிங்கத்துடன் சண்டை போடுவது; பாலைவனக் காட்சிகள்; எம்ஜிஆர் இரட்டை வேஷம் என்றார்களே எங்கே இன்னொரு எம்ஜிஆர் என்று காத்திருந்தது (அது அப்பா எம்ஜிஆர், முதலில் பத்து நிமிஷம் வந்துவிட்டு செத்துப்போய் விடுவார்) அப்போதெல்லாம் அசோகனின் தீவிர பக்தன் ஆகவில்லை.

ஒரு above average சாகசப் படம். சிங்கத்துடன் சண்டை, பாலைவனக் காட்சிகள், அம்மா செண்டிமெண்ட் காட்சிகள், ஜெவின் பெல்லி டான்ஸ், புதுப்பையன் எஸ்பிபிக்காக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு பாட்டு, திமிராக ஜெ பேச சில காட்சிகள், ஜெ பாட ஒரு பாட்டு, சண்டைக் காட்சிகள் இவற்றை சுற்றி எம்ஜிஆருக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட திரைக்கதை.

1969-இல் வந்த படம். எம்ஜிஆரின் சொந்தப் படம். அவரே இயக்கம். பொதுவாக அவர் நடிக்கும் படங்களை – முக்கியமாக அவர் நடிக்கும் காட்சிகளை – அவர்தான் உண்மையில் இயக்குவார் என்று சொல்வார்கள். இந்தப் படத்தில் டைட்டிலிலேயே அவர் இயக்கியதாக வரும். (நாடோடி மன்னன், மதுரையை மீட்ட சுந்தர பாண்டியன் இரண்டும் அவர் இயக்கிய மற்ற படங்கள்) ஜெயலலிதா இரட்டை வேஷம், அசோகன், சந்திரபாபு, சோ, மனோகர், பண்டரிபாய் நடித்து, கே.வி. மகாதேவன் இசையில் வந்த படம்.

அசோகன் (செங்கோடன்?) பண்டரிபாயிடம் தவறான முறையில் நடக்க முயற்சி செய்ய, பண்டரிபாய் அவர் காலை வெட்டிவிடுகிறார். பண்டரிபாயின் கணவர் எம்ஜிஆர் அசோகனுடன் ஒரு காலை கட்டிக்கொண்டு – எம்ஜிஆர் எப்பவும் அப்படித்தான். எதிராளியின் கத்தி உடைந்துவிட்டால் தன கத்தியையும் தூக்கிப் போட்டு விடுவார். எப்படியும் அவர்தான் ஜெயிக்கப் போகிறார் – சண்டை போட்டு ஜெயிக்கிறார். ஆனால் அசோகன் பின்னால் இருந்து அவரை குத்தி கொன்றுவிடுகிறார். எம்ஜிஆரின் clan ஆட்கள எல்லாம் அடிமை. பண்டரிபாய் காட்டில் மறைந்து வாழ்கிறார். பையன் எம்ஜிஆர் ஜெயிலில் கூனனாக வளர்கிறார். எப்படியோ ஆற்றில் குதித்து தப்பி, ஜெவிடம் அம்மா என்றால் அன்பு, அப்பா என்றால் கம்பு போன்ற அரிய உண்மைகளை கற்று கூன் போய் வீரனாகிறார். பிறகு எப்படி பாலைவனத்துக்கு போகிறார் என்று மறந்துவிட்டது. (ரொம்ப முக்கியம்!) அங்கே போய் ஏமாறாதே ஏமாற்றாதே என்று ரசிகர்களை ஏமாற்றாமல் பாடுகிறார். பிறகு இன்னொரு திமிர் ஜெவிடம் மாட்டிக் கொள்கிறார். அந்த ஜெவும் இவர் மேல் காதல் ஆகிவிட ஆயிரம் நிலவை கூப்பிடுகிறார். பிறகு அந்த ஜெவுக்கு எல்லாம் நாடகம் என்று தெரிய அவர் கடுப்பாகி இவரை அசோகனிடம் காட்டி கொடுக்கிறார். அசோகன் பப்ளிக்காக அம்மாவை கற்பழிக்கப் போவதாக அறிக்கை விட (படம் பார்த்தபோது இந்த இடம் புரியவில்லை) உன்னை பார்த்து இந்த உலகம் சிரிக்கிறது என்று பாட்டு பாடிக் கொண்டே கோட்டைக்குள் நுழைந்து சிங்கத்தை கொன்று அம்மாவிடம் உருகி சுபம்!

எம்ஜிஆருக்கு காட்சிகளை உருவாக்க தெரிந்திருக்கிறது. சிங்கத்துடன் சண்டை, பாலைவனக் காட்சிகள், ஜெய்ப்பூர் அரண்மனை, ஜெயில், ஆற்றில் தப்பி போவது எல்லாம் நன்றாக அமைத்திருப்பார்.

சந்திரபாபு, சோ இருவர் இருந்தும் சிரிப்பு வருவது கஷ்டம்.

ஆயிரம் நிலவே வா ஒன்றுதான் ஏ க்ளாஸ் பாட்டு. ஏமாறாதே ஏமாற்றாதே, காலத்தை வென்றவன் நீ, தாயில்லாமல் நானில்லை, அம்மா என்றால் அன்பு, உன்னை பார்த்து இந்த உலகம் சிரிக்கிறது எல்லாம் சுமார்தான். ஆனால் ஆயிரம் நிலவே வா பாட்டில் மிச்ச எல்லா குறையும் மறந்துவிடுகிறது.

பார்க்கலாம். டைம் பாஸ் படம். எம்ஜிஆருக்கு இது ஒரு க்ளாசிக் படம். பத்துக்கு 6.5 மார்க். C+ grade.

அடிமைப் பெண் – விகடன் விமர்சனம்


அடிமைப் பெண்

அடிமைப் பெண்

அடிமைப் பெண் வெளியானபோது விகடனில் வந்த விமர்சனம். அன்றைய பிரபலங்கள் கூடி தங்கள் கருத்துகளை சொல்கிறார்கள். இப்போது தெரிவது நடிகை தேவிகாவும், டென்னிஸ் வீரர் கிருஷ்ணனும்தான். எஸ்.பி.பி. பற்றி என்ன சொல்கிறார்கள் என்று கவனியுங்கள்! விகடனுக்கு நன்றி, ஓவர் டு விகடன்!

கிருஷ்ணன்: இது ஒரு புது மாதிரியான படம். இந்த மாதிரி படத்தை தமிழிலே நான் பார்த்ததில்லே!

லலிதா: அவர் சொல்றது ஒரு வகையில் கரெக்ட்தான். ஆனால், சண்டைக் காட்சிகள் கொஞ்சம் அதிகமா இருப்பதாக எனக்குப் படுது.

சேது: ஆனா, பல பேர் அதை ரசிக்கிறாங்க! ஜெய்ப்பூர், பாலைவனம் இதைப் பத்தி எல்லாம் நான் கேள்விதான் பட்டிருக்கேன்; இந்தப் படத்திலேதான் பார்த்தேன்.

ஜெயராம்: ‘பென்ஹர்’, ‘ஸாம்ஸன் அண்ட் டிலைலா’ போன்ற ஆங்கிலப் படங்களில்தான் இந்த மாதிரி வெளிப்புறக் காட்சிகள் வந்ததா நான் நினைக்கிறேன்.

ராமன்: ஜெயலலிதா டான்ஸ் பண்றாங்களே! அதிலே கூட பல பாணிகள் நல்லா இருந்தது. ‘ஈஜிப்ஷியன் பெல்லி டான்ஸ்’… ஐ லைக் இட்!

சேது: போட்டோகிராபியும், கலரும் ரொம்ப நல்லா இருந்தது.

தேவிகா: ஆமாம். காமிராமேன் ராமமூர்த்தி எடுத்த ஒண்ணோ ரெண்டோ கலர் படங்களில் நான் நடிச்சிருக்கேன். எல்லாத்தையும் விட இந்தப் படத்தை இவ்வளவு நல்லா எடுத்திருக்காரே, இதில் நான் நடிக்கலையேன்னு வருத்தப்படறேன்.

கமலம்: எனக்கு ஜெயலலிதாவோட நடிப்பும் பிடிச்சுது; அவங்க சொந்தக் குரல்ல பாடற பாட்டும் பிடிச்சுது.

தேசிகாமணி: ஆமாம்! ஆனால் மனசிலே பதியற பாட்டு…

பல குரல்கள்: ‘ஏமாற்றாதே… ஏமாறாதே..!’

சேது: அந்தப் பாட்டு பாடற இடம், டான்ஸ்… எல்லாமே நல்லா இருந்தது.

ஜெயராம்: பாலசுப்பிரமணியம் பாடற பாட்டு..?

கமலம்: ‘ஆயிரம் நிலவே’ தானே! குரல் கொஞ்சம் புதுமையா இருந்தது.

தேசிகாமணி: சண்டைக் காட்சிகளை ரொம்ப நல்லா எடுத்திருக்காங்க. சிங்கத்தோடு சண்டை போடும் போது, எம்.ஜி.ஆர். உயிரைக் கூட மதிக்காம நடிச்ச மாதிரி தெரியுது.

தேவிகா: நான் முன்னே இன்னொரு படத்திலே எம்.ஜி.ஆர். புலிச் சண்டை பார்த்தேன். ஆனால், இந்தச் சண்டை அதைவிட ரொம்ப இயற்கையா இருக்கு. அதிலும் அந்தச் சிங்கம் நாக்கை இப்படி அப்படிப் பண்ணி…இந்தப் படத்திலே சிங்கம்கூட அருமையா ஆக்ட் பண்ணியிருக்கு.

லலிதா: எல்லா காட்சியையும் விட, சோ விஷம் மாத்தற காட்சிதான் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சுது.

கமலம்: பண்டரிபாய் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முதல் முறையா தன் பிள்ளையைப் பார்க்கணும்னு ஆசைப்படறாங்க. ஜெயலலிதா தடுத்துடறாங்க. ஆனால், அந்தப் பிள்ளை நேரே வந்ததும் ‘நான் உன்னைப் பார்க்க விரும்பலே’னு சொல்றாங்க. அங்கே ஒரு மாதிரி குழப்பமா இருக்கே?

கிருஷ்ணன்: முதல் தடவை தன் மகனைப் பார்க்கணும் என்கிற ஆசை அந்தத் தாய்க்கு வருது! அப்புறம், ‘அவன் என் மகன் மட்டும் அல்ல; ஊருக்கே உழைக்க வேண்டிய மகன். பலரின் அடிமைத்தனத்தைப் போக்க வேண்டியவன்’ என்கிற எண்ணம் வந்ததும், பார்க்க மாட்டேன்னு சொல்லிடறாங்க. ஒரு குழப்பமும் இல்லே!

ஜெயராம்: அந்த பேபி ராணி… ஆறு விரல் பாயின்ட்… கதையிலே புகுத்தப்பட்ட சின்ன, நல்ல பாயின்ட். ஆனால், எந்த நாட்டிலேருந்து எந்த நாட்டுக்குப் போறாங்க என்பதிலெல்லாம் கொஞ்சம் குழப்பம் இருந்தது.

கமலம்: கரெக்ட்! அந்த ரெண்டு ஜெயலலிதா மாறுகிற இடம் ரொம்பக் குழப்பம். திடீர்னு அசோகனோடு பேசறது எந்த ஜெயலலிதான்னு புரியாம கஷ்டப்பட்டேன்.

சேது: எனக்குப் படத்திலே எங்கேயும் தொய்வு தெரியலே! கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியா ஏதோ இங்கிலீஷ் படத்தோட போட்டி போடற தமிழ்ப் படம் மாதிரி இருந்ததுன்னு சொல்வேன்.

எங்க வீட்டுப் பிள்ளை


எனக்கு மிகவும் பிடித்த எம்ஜிஆர் படங்கள் என்று ஒரு ஆறேழு தேறும். ஆயிரத்தில் ஒருவன், எங்க வீட்டுப் பிள்ளை, அன்பே வா, நாடோடி மன்னன், உலகம் சுற்றும் வாலிபன், அலிபாபாவும் 40 திருடர்களும் இந்த மாதிரி. பர்ஃபெக்ட் மசாலா. எம்ஜிஆருக்கு ஏற்ற கதை. இன்னும் பார்க்கக்கூடிய படங்கள்.

படம் வெளியானபோது விகடனில் வந்த விமர்சனத்தை இங்கே பார்க்கலாம்.

எங்க வீட்டுப் பிள்ளையில் எம்ஜிஆர் சாட்டையை கையில் எடுத்துக் கொண்டு நான் ஆணையிட்டால் என்று பாட்டு பாடிக் கொண்டே நம்பியாரை விளாசும் காட்சியில் நமக்கும் நம்பியாரை விளாச வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. அதுதான் எம்ஜிஆரின் வெற்றி. இந்த திரைக்கதையின் வெற்றி. இந்த படத்தின் ஹைலைட்டே அந்த காட்சிதான்.

ஹிந்தியில் திலிப் குமார் நடித்து ராம் அவுர் ஷ்யாம் என்றும் தெலுங்கில் என்.டி. ராமராவ் நடித்து ராமுடு பீமுடு என்றும் ஒரே நேரத்தில் மூன்று மொழிகளில் ரிலீஸ் ஆனது. எனக்கு பிடித்தது தமிழ்தான். தெலுங்கும் பரவாயில்லை. ஆனால் ஹிந்தி பிடிக்கவில்லை. திலிப் குமார் ஒரு மாஸ் ஹீரோ இல்லை.

1965-இல் வந்த படம். எம்ஜிஆர், சரோஜா தேவி, நம்பியார், பண்டரிபாய், நாகேஷ், தங்கவேலு, மனோரமா, ரங்காராவ் நடித்தது. இன்னொரு ஹீரோயின் யார் என்று தெரியவில்லை ரத்னா என்று டோண்டு ராகவன் தகவல் தருகிறார். இவர் தொழிலாளி படத்திலும் எம்ஜிஆருக்கு ஜோடியாம். சுரேஷ் இவர் பின்னாளில் இதயக்கனி படத்திலும் நீங்க நல்லாயிருக்கோணும் பாட்டிற்கு ஆடி இருக்கிறார் என்று குறிப்பிடுகிறார். விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசை. வசனம் சக்தி கிருஷ்ணசாமியோ? விஜயா ஃபில்ம்ஸ்(நாகி ரெட்டி) தயாரிப்பு.

படம் ஒரு தங்கச் சுரங்கம்தான். அந்த ஓட்டம் ஓடியது. இன்றைக்கும் ரீ-ரிலீஸ் செய்தால் நன்றாக ஓடும் என்று நினைக்கிறேன். ஹிந்தி, தெலுங்கிலும் நன்றாக ஓடியது.

கதை வழக்கமான இரட்டையர்கள், ஆள் மாறாட்ட கதைதான். நம்பியார் ஒரு எம்ஜிஆரை கோழையாக, படிக்காதவனாக வளர்க்கிறார். அவரை மாப்பிள்ளை பார்க்க வரும் சரோஜா தேவி இந்த தத்தியை மணக்க முடியாது என்று மறுத்து விடுகிறார். அக்காவிடமும் அக்கா பெண்ணிடமும் மிகவும் பாசம் இருந்தாலும், அடி தாங்க முடியாமல் எம்ஜிஆர் வீட்டை விட்டு ஓடி விடுகிறார். கொஞ்சம் முரடனாக வளரும் இன்னொரு எம்ஜிஆர் சரோஜா தேவியின் கைப்பையை திருடனிடமிருந்து மீட்டுக் கொடுக்கிறார். சரோஜா தேவி மனம் மாறி எம்ஜிஆருடன் குமரிப் பெண்ணின் உள்ளத்திலே குடியிருக்க நீ வர வேண்டும் என்று டூயட் எல்லாம் பாடுகிறார். கோழை எம்ஜிஆர் இடத்துக்கு போகும் இவர் நம்பியாரை சாட்டையால் அடித்து நான் ஆணையிட்டால் என்று பாட்டெல்லாம் பாடி வீட்டையும் ஆலையையும் ஒழுங்கு செய்கிறார். இதற்கிடையில் வழக்கமான ஆள் மாறாட்ட குழப்பம் எல்லாம் நடந்து, இவர்கள் சகோதரர்கள் என்று தெரிந்து, நம்பியார் வழக்கம் போல கடைசி காட்சியில் மனம் திருந்தி, சுபம்!

திரைக்கதை நன்றாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது. முரடன் எம்ஜிஆர் ஹோட்டலில் ஒரு வெட்டு வெட்டிவிட்டு பிள்ளை கொடுக்காமல் நழுவிவிட, அங்கே வரும் கோழை எம்ஜிஆர் இரண்டு இட்லி சாப்பிட்டுவிட்டு எல்லாத்துக்கும் பில் அழும் இடம், எங்களை காப்பாற்ற யாருமே இல்லையா என்று கோழை எம்ஜிஆர் அப்பா அம்மா படத்தை பார்த்து அழ, வீரன் எம்ஜிஆர் என் இல்லை, நான் இருக்கிறேன் என்று அடுத்த சீனில் என்ட்ரி கொடுப்பது, ஸ்டண்ட் செய்ய சொன்னால் எம்ஜிஆர் ஹீரோவை துவைத்து எடுப்பது, சரோஜா தேவி ரங்காராவை கலாய்ப்பது, ரங்காராவ் ஒன்றும் தெரியாதவர் போல தலையாட்டுவது, வீரன் எம்ஜிஆர் சமையல்காரனை அடிப்பது, தங்கவேலு-நாகேஷ் கூத்துகள், நாகேஷின் ஸ்பூனரிசங்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

எம்ஜிஆர் கலக்கிவிட்டார். அவருக்கென்றே அமைக்கப்பட்ட அருமையான திரைக்கதை. அவருக்கேற்ற வில்லன் நம்பியார். அவருடைய நம்பர் ஒன் ஹீரோயின் சரோஜா தேவி. அப்பா ரோலுக்கென்றே அவதாரம் எடுத்த ரங்காராவ். நல்ல நகைச்சுவை டீம். அற்புதமான இசை. அவருடைய இமேஜுக்கு ஏற்ற மாதிரி பாட்டு எழுதும் வாலி. பெரிய தயாரிப்பாளர். படம் பிரமாதம்!

நான் ஆணையிட்டால் பாட்டு படமாக்கப்பட்ட விதம் பிரமாதம். பார்க்க வேண்டிய பாட்டு இது. எம்ஜிஆருக்கென்றே எழுதப்பட்ட வரிகள். வீடியோ கிடைக்கவில்லையே!

குமரிப் பெண்ணின் உள்ளத்திலே, நான் மாந்தோப்பில் நின்றிருந்தேன், மலருக்கு தென்றல் பகையானால் ஆகிய பாட்டுகள்தான் இப்போது நினைவுக்கு வருகின்றன. காலேஜ் நாட்களில் “அவன் காதலுக்கு பின்னால கல்யாணம் என்றே கையடிச்சான்” என்ற வரிகளை கேட்டு சிரி சிரி என்று சிரித்திருக்கிறோம். வாலிக்கு குசும்பு அதிகம்.

பாட்டுகளை இங்கே கேட்கலாம். இங்கே பார்த்த பிறகு பெண் போனால், கண்களும் காவடி சிந்தாகட்டும் ஆகிய பாட்டுகளும் நினைவுக்கு வருகின்றன.

பொதுவாக பாட்டுகளின் தரம் ஒரு எம்ஜிஆர் படத்தில் இருப்பதை விட கொஞ்சம் மட்டம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். ஆனால் நான் ஆணையிட்டால் பாட்டு கேட்க மட்டும் இல்லை, பார்க்கவும்தான். அதில் எம்ஜிஆர் மாடி மேல் ஏறுவதும், உடனே இறங்குவதும், ட்விஸ்ட் ஆடுவதும் – பார்ப்பவர்களுக்கு நம்மை காப்பாற்ற ஒரு தலைவன் வந்துவிட்டான் என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தத்தான் செய்யும். அதே போல் குமரிப் பெண்ணின் உள்ளத்திலே பாட்டில் அவர் அப்படி ஸ்டைலாக பார்ப்பதும் ஆடுவதும் அபாரம்.

எம்ஜிஆரின் சிறந்த படங்களில் ஒன்று. பாருங்கள் என்று சிபாரிசு செய்கிறேன். பத்துக்கு ஏழு மார்க். B grade.

திரும்பிப் பார்


thirumbip_paar

1953-இல் வந்த படம். கலைஞரின் கதை வசனம். சிவாஜி, பண்டரிபாய், தங்கவேலு, டி.எஸ். துரைராஜ், டி.பி. முத்துலக்ஷ்மி நடித்தது. மற்றவர்கள் ஞாபகம் இல்லை. ஜி. ராமநாதன் இசை. மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் தயாரிப்பு. டி.ஆர். சுந்தரம் இயக்கம்.

பாட்டுகளும் எதுவும் பெரிதாக ஞாபகம் இல்லை. ஜி. ராமநாதனின் பலமான கர்நாடக இசையை வைத்து எந்த பாட்டும் இல்லையோ? கலப்படம் கலப்படம் எங்கும் எதிலும் கலப்படம் என்று தொடங்கும் ஒரு பாட்டு மட்டும்தான் கொஞ்சம் மங்கலாக நினைவிருக்கிறது. எஸ்.சி. கிருஷ்ணன் பாடியது.

சுவாரசியமான கதை. சிவாஜி ஒரு தொழிற்சங்கத் தலைவர். தொழிலாளிகள் அவரின் பேச்சில் மயங்கி அவரை ஆதரிக்கிறார்கள். அவரோ உண்மையில் கோழை. பெண் பித்தர் வேறு. சிறைக்கு போக நேரிடும் என்று பயந்து தலைமறைவாகிறார், மாட்டிக் கொண்ட பிறகு கோர்ட்டில் மன்னிப்பு கேட்டு தப்பித்து கொள்கிறார். நடுவில் தொழிலாளர் தங்கவேலுவின் மனைவி முத்துலக்ஷ்மியுடன் தவறாக நடந்து கொள்ள முயற்சிக்கிறார், எதிர்பாராத விதமாக வீடு திரும்பும் தங்கவேலு அவரை துரத்தி விடுகிறார். அவர் வீட்டில் இருக்கும் ஒரு பெண்ணுடன் தவறாக நடந்து கொள்ள முயற்சிக்கும்போது அக்கா பண்டரிபாய் உனக்கு ஒரு உடல்தானே வேண்டும், என்னை எடுத்துக் கொள், அவளை விட்டுவிடு என்று சொல்ல, துடிதுடித்து திருந்துகிறார். அவர் மீது இன்னும் சந்தேகப்படும் அக்கா அவரை வேறு ஒரு பெண்ணின் அருகே பார்க்கும்போது அவரை சுட்டு கொன்றுவிடுகிறார். பிறகு அக்காவுக்கு தூக்கு.

தங்கவேலு நன்றாக நடித்திருப்பார். சிவாஜியை ஒரேயடியாக நம்பும்போதும் சரி, பிறகு உண்மை தெரியும்போதும் சரி, அவர் நடிப்பு இயற்கையாக இருக்கும்.

சிவாஜியும் நன்றாக நடித்திருப்பார். அவர் கோர்ட்டில் மன்னிப்பு கேட்கும் காட்சி இயற்கையாக இருக்கும். அவர் உணர்ச்சிப் பிழம்பாக தொழிலாளர் நலம் பற்றி பேசும் காட்சிகளும் நன்றாகத்தான் இருக்கும். அவர் மற்றவர்களை நம்ப வைக்க உணர்ச்சிகரமாக நடிக்கிறார்போல இருக்கும்.

கலைஞரின் கதை வசனம் நன்றாக இருக்கும். இந்த வசனங்கள் பராசக்தி, மனோகரா அளவுக்கு புகழ் பெற வில்லை என்றாலும், நன்றாகத்தான் எழுதி இருப்பார். அவர் யாரையாவது மனதில் வைத்துக் கொண்டு சிவாஜி பாத்திரத்தை உருவாக்கினாரா தெரியவில்லை. அன்றைய காங்கிரஸ், கம்யூனிஸ்டுகளை தாக்குகிறாரோ? தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்களேன்!

ராண்டார் கை அவர் நேருவை கிண்டல் செய்கிறார் என்று சொல்கிறார். நேரு திராவிட இயக்கத்தை நான்சென்ஸ் என்று சொன்னாராம். சிவாஜி நேரு போல உடை அணிந்து நான்சென்ஸ் என்று சொல்வாராம். இங்கே இருக்கும் ஃபோட்டோவை பார்த்தால் நேரு டிரஸ் மாதிரிதான் இருக்கிறது. மேலும் அவர் சொல்கிறார் – “Thirumbi Paar fared well at the box office and acquired the status of a mini cult film because it had political innuendoes.” எனக்கு அந்த innuendoes எல்லாம் முழுதாக புரியாவிட்டாலும் அது ஒரு cult film ஆக இருந்திருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.

ஆனால் கொஞ்சம் dry ஆன கதை. அதனால்தான் (ராண்டார் கை படம் நன்றாக ஓடியது என்று சொன்னாலும்) படம் ஓடவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

படம் பாருங்கள் என்று சிபாரிசு செய்கிறேன். திராவிட இயக்கத்தின் முக்கியமான படங்களில் ஒன்று. பத்துக்கு 6.5 மார்க். C+ grade.

பராசக்தி


km_parashakthi
கலைஞர் சூப்பர்ஸ்டார் ஆகிவிட்டிருந்த நேரம். சிறந்த தயாரிப்பாளரான ஏ.வி.எம். செட்டியார் கலைஞரின் வசனங்களைத்தான் இந்த படத்தின் துருப்பு சீட்டாக நினைத்திருப்பார். அவரே எதிர்பார்க்காத திருப்பம் சிவாஜி. சூப்பர்ஸ்டார் கலைஞரை விட இந்த படத்தில் தெரிபவர் சிவாஜிதான். இத்தனைக்கும் அவருக்கு கடுமையான போட்டி – எஸ்.எஸ்.ஆர், ஸஹஸ்ரனாமம் ஆகியவர்கள் நடிப்பில் இளைத்தவர்கள் இல்லை. சிவாஜி காட்டிய வேகம், உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பு, குரல் மாடுலேஷன், சிம்மக் குரல், நடனம் (ஆரியக் கூத்தாடினாலும் தாண்டவக் கோனே பாட்டை பாருங்கள்) முதல் படத்திலேயே சென்சுரி!

இந்த நீதிமன்றம் பல விசித்திரமான வழக்குகளை சந்தித்திருக்கிறது என்று வசனம் பேசி பார்க்காத தமிழ் நடிகர் இல்லை. ஓடப்பராய் இருக்கும் ஏழையப்பர் உதையப்பர் ஆகிவிட்டால் என்றும் ஓடினாள் ஓடினாள் வாழ்க்கையின் ஓரத்துக்கே ஓடினாள் என்றும் பேசுவதை மறக்க முடியாது. அனல் பறக்கும் வசனங்கள், அந்த வசனங்களையும் விஞ்சிய நடிப்பு.

செட்டியாரின் தயக்கத்தை மீறி சிவாஜிதான் நடிக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்திய பெருமாளுக்கு தமிழ் சினிமா உலகம் கடமைப்பட்டிருக்கிறது.

நினைவில் நிற்கும் சில வசனங்கள்.
கல்யாணி: இட்லிக் கடையா?
பக்கத்து வீட்டு அக்கா: தமிழ்நாட்டில் தாலி அறுத்தவர்களுக்கு அதுதானே தாசில் உத்யோகம்!

குணசேகரன்: மெட்ராஸ்ல மனுஷன் மிருகமாகத்தானிருக்கான்
போலீஸ்காரன்: ஏய்
குணசேகரன்: உங்களை சொல்லலைங்க. முதுகெலும்பு உடைய மூட்டை வண்டியை இழுக்கிறானே, குதிரைக்கு பதிலாக நரம்பு தெறிக்க தெறிக்க ரிக்ஷா இழுத்து கூனிப்போயிருக்கிறானே, நாயை போல சுருண்டு நடைப்பாதையில் தூங்குகிறானே அந்த நல்லவனை, நாதியற்றவனை, நாலு கால் பிராணியாய் ஆக்கப்பட்ட மனிதனை சொன்னேன். சென்னை புனிதமான நகரம். இங்கே மனித மிருகம்
போலீஸ்காரன்: சரிதான் போடா. மெட்ராஸுக்கு நீ மேயராகற காலத்துல மிருகத்தை எல்லாம் மனுஷனாக்கலாம்.

பார்க்கில் தூங்கும் குணசேகரனை எழுப்பும் ஆள்: என்னடா? முழிக்கிறே?
குணசேகரன்: பின்ன, தூங்கினவன எழுப்பினா, முழிக்காம என்ன செய்வான்?

பாரதிதாசனின் வசனம் என்று நினைக்கிறேன் – ஓடப்பர் இருக்கும் ஏழையப்பர் உதையப்பர் ஆகிவிட்டால் ஓடப்பர் உதையப்பர் எல்லாம் மாறி ஒப்பொப்பர் ஆகிடுவார் உணரப்பா நீ!

1952-இல் வந்த படம். ஏ.வி.எம். தயாரிப்பு. பெருமாள் ஒரு பாகஸ்தர். சிவாஜி, எஸ்.எஸ்.ஆர்., பண்டரிபாய் ஆகியோருக்கு முதல் படம். எஸ்.வி. ஸஹஸ்ரனாமம் ஒரு முக்கிய ரோலில். இதில் அவருக்கு தங்கையாக வருபவர் பேர் மறந்துவிட்டது.ஸ்ரீரஞ்சனி (நன்றி கிருஷ்ணமூர்த்தி!) பின்னாளில் இல்லற ஜோதி படத்தில் சிவாஜிக்கு ஜோடியாகவும் நடித்தார். பிறகு ரத்தக் கண்ணீரில் எம்.ஆர். ராதாவுக்கு ஜோடியாகவும், அறுபதுகளில் நான் படத்தில் முத்துராமனின் வளர்ப்புத் தாயாகவும், மனோகரின் நிஜத் தாயாகவும் நடித்தாராம். (நன்றி, நல்லதந்தி!) வி.கே. ராமசாமி உண்டோ? இசை சுதர்சனம். இயக்கம் கிருஷ்ணன் பஞ்சு. அவர்கள் ஏ.வி.எம்முக்குள் நுழைந்தது இந்த படம் மூலமாகத்தான் போலிருக்கிறது. செட்டியார் சொல்வதை இங்கே பாருங்கள்.

கதை தெரிந்ததுதான். ரங்கூனில் மூன்று அண்ணன்கள். கல்யாணி தமிழ் நாட்டில். கல்யாணியின் கல்யாணத்தை பார்க்க ஒரு அண்ணன்தான் வர முடியும் நிலை. சென்னையில் வந்து இறங்கும் சிவாஜி பணத்தை ஒரு நாட்டியக்காரியிடம் இழக்கிறார். கல்யாணியோ கணவனை இழந்து இட்லிக் கடை வைத்து பிழைக்கிறாள். கல்யாணியை கண்டுபிடிக்கும்போது அவள் உன் மாமன் உன்னை சீராட்ட பெரும் பணத்தோடு வருவான் என்று பாட்டு பாடிக் கொண்டிருக்கிறாள். பணம் எல்லாம் போய் ஏழை ஆகிவிட்டேன் என்று சொல்ல விரும்பாத சிவாஜி தான்தான் அண்ணன் என்று சொல்லாமல் கிறுக்காக நடித்து அதே நேரத்தில் கல்யாணிக்கு பாதுகாப்பாகவும் இருக்கிறார். கல்யாணியை ஒரு பூசாரி படுக்கைக்கு கூப்பிட, கல்யாணி வெறுத்து போய் தன் குழந்தையை காப்பாற்ற முடியாததால் அதை அற்றில் வீசி விட்டு தானும் தற்கொலை செய்து கொள்ள முயல, போலீசில் பிடிபடுகிறார். பூசாரியை தாக்கும் சிவாஜியும் போலீசில் பிடிபடுகிறார். பிறகு புகழ் பெற்ற நீதி மன்ற வசனங்கள். நடுவில் அவருக்கு பண்டரிபாயிடம் இட்லி திருட்டு, மற்றும் காதல். பண்டரிபாய்க்கு தன்னிடமிருந்து இட்லி திருடிக் கொண்டு போன அழுக்கான வாலிபன்தான் காதலிக்க கிடைத்தானா என்றெல்லாம் கேட்கக் கூடாது. ரங்கூனிலிருந்து தப்பி வரும் சின்ன அண்ணன் எஸ்.எஸ்.ஆர். காலை இழந்து பிச்சைக்காரனாகி பிச்சைக்காரர்களை ஒன்று சேர்த்து அவர்கள் நல்வாழ்வுக்கு போராடுகிறார். பெரிய அண்ணன் சஹஸ்ரனாமம்தான் கேசை விசாரிக்கும் ஜட்ஜ். பிறகு ஆற்றில் வீசப்பட்ட குழந்தை காப்பாற்றப்பட்டு, எல்லாரும் ஒன்று சேர்ந்து சுபம்!

சிவாஜி ஒரு புயல்தான். அந்த மாதிரி வேகம் உள்ள நடிகரை தமிழ் சினிமா உலகம் அது வரை பார்த்ததில்லை. இதற்கு முன் எனக்கு தெரிந்து ஓரளவாவது வேகம் உள்ள பாத்திரங்கள் அபூர்வம்தான் – சந்திரலேகா ரஞ்சன், வேலைக்காரி கே.ஆர். ராமசாமி, மந்திரி குமாரி எஸ்.ஏ. நடராஜன் மாதிரி. ஹீரோக்கள் எல்லாம் வேறு மாதிரி – ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் நடுவில் இரண்டு நிமிஷம் gap விடும் பாகவதர், மென்மையாக பேசும் டி.ஆர். மகாலிங்கம், எம்.கே. ராதா, எம்ஜிஆர் மாதிரி கத்தி சண்டை வீரர்கள், இவர்கள் நடுவில் ஸ்டைலாக கலைந்த தலையோடும், கவர்ச்சியான புன்னகையோடும், சிம்மக் குரலோடும் அவர் நுழைந்து நேராக டாப்புக்கு போய்விட்டார். அத்துடன் திராவிட இயக்கப் படங்களுக்கு, உணர்ச்சிகரமான வசனம் பேசுவதற்கு, intense நடிப்புக்கு அவர்தான் சரி என்றாகிவிட்டது. டி.ஆர். மகாலிங்கம், கே.ஆர். ராமசாமியின் குறுகிய திரை உலக வாழ்க்கை சடாலென்று இறங்கி விட்டது. என், நன்றாக நடித்த எஸ்.எஸ்.ஆர். சஹஸ்ரனாமம் ஆகியோரையே இந்த படத்தில் நமக்கு ஞாபகம் இருப்பதில்லை.

பண்டரிபாய் சின்ன பெண்ணாய், சொப்பு மாதிரி இருப்பார்.

இன்று இந்த படம் முதல் முறையாக பார்ப்பவர்களுக்கு அதே தாக்கம் ஏற்படுமா எனபது எனக்கு சந்தேகம்தான். ஐம்பதுகளில் அது யதார்த்தமான படம் என்றே கருதப்பட்டிருக்கும். இப்போது நாடகத்தன்மை உள்ளது, melodrama என்று சொல்லலாம். melodrama-வின் ஒரு உச்சம் என்று நான் இந்த படத்தை கருதுகிறேன்.

மிகவும் charming, quaint பாட்டுக்கள். சுதர்சனம் கலக்கிவிட்டார்.


அந்த “போறவரே” என்ற வார்த்தையில் இருக்கும் கொஞ்சல் அபாரம். எம்.எஸ். ராஜேஸ்வரியின் குரல் பாப்பா மாதிரி இருக்கும் பண்டரிபாய்க்கு நன்றாக பொருந்துகிறது.

ஓ ரசிக்கும் சீமானே வா ஒரு பிரமாதமான பாட்டு. பாடியது, எழுதியது யார்? எழுதியது கலைஞர்தானாம். விவரம் சொன்ன தாசுக்கு நன்றி!

சி.எஸ். ஜெயராமன் பாடும் “தேசம் ஞானம் கல்வி” எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாட்டுகளில் ஒன்று. உடுமலை நாராயண கவி அருமையாக எழுதி இருப்பார்.
ஆரியக் கூத்தாடினாலும் தாண்டவக் கோனே
காரியத்தில் கண் வையடா தாண்டவக் கோனே
கட்டி அழும்போதும் தாண்டவக் கோனே – பணப்
பெட்டியிலே கண் வையடா தாண்டவக் கோனே
நல்ல வரிகள்!

அப்புறம் “கா கா கா” – அதற்கு காக்காய் கத்துவதை போலவே பின்னணியில் வயலின் சூப்பர். கலைஞர் எழுதிய பாட்டோ? சி.எஸ். ஜெயராமன் பாடியது.

“நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே” பாரதியார் பாட்டு. சி.எஸ். ஜெயராமன். சுமார்தான்.

இதை தவிர “என் வாழ்விலே ஒளி ஏற்றும்”, “பூ மாலையை புழுதியிலே”, “பொருளே இல்லார்க்கு”, “திராவிட நாடு வாழ்கவே”, “கொஞ்சும் மொழி சொல்லும்”, “பேசியது நானில்லை” என்ற பாட்டுகளும் இருக்கின்றனவாம். நினைவில்லை.

பாட்டுகளை இங்கே, இங்கே மற்றும் இங்கே கேட்கலாம்.

பிற்காலத்தில் விவேக் அந்த நீதி மன்ற வசனங்களை மாற்றி பேசும் காட்சியும் புகழ் பெற்றது. கீழே அது.

திராவிட இயக்கத்தின் தலை சிறந்த பங்களிப்பு, கலைஞரின் வசனங்கள், சிவாஜி, quaint பாட்டுக்கள் ஆகியவற்றுக்காக இந்த படத்தை சிபாரிசு செய்கிறேன். பத்துக்கு ஏழு மார்க். B grade.

பாலாபிஷேகம் (Paalabishekam)


1977ல் வந்தது. கலா வள்ளி கம்பைன்ஸ் எடுத்தது.

ஜெய்சங்கர், ஸ்ரீ ப்ரியா, ஸ்ரீகாந்த், ”உணர்ச்சி பிழம்பு” அசோகன், தேங்காய் சீனிவாசன், சுருளிராஜன், பண்டரிபாய், ராஜசுலோச்சனா, சாமிகண்ணு, பிரேமி, டைப்பிஸ்ட் கோபு ஆகியோர் நடித்தது.

இசை – சங்கர் கணேஷ்

தயாரிப்பு – டி. ராஜு

டைரக்‌ஷன் – KS கோபாலகிருஷ்ணன்.

பண்ணையார் அசோகன் மனைவி பண்டரிபாய். ஆனால் ராஜசுலோச்சனா செட் அப். ராஜசுலோச்சனா ஒரு செட் அப்புக்காக தான் செட் அப் ஆக வருகிறார். அவருடைய உள்நோக்கம் அசோகனுடைய சொத்து. ஜெய்சங்கர் பண்டரிபாயின் மகன். ஸ்ரீகாந்த் ராஜசுலோச்சனாவின் மகன். பண்டரிபாய் அசோகனின் செட் அப்பால் அப் செட் ஆகி ஜெய்சங்கருடன் பங்களாவை விட்டு வெளிநடப்பு செய்கிறார். என்றைக்காவது அசோகன் திரும்பிவருவார் என்ற நம்பிக்கையில் தேவுடு காக்கிறார் ஒரு குடிசை வீட்டில். ஊருக்கெல்லாம் பொய் சாட்சி சொல்லி சர்வீஸ் பண்ணும் தேங்காய் சீனிவாசனின் மகள் ஸ்ரீப்ரியா. ஜெய்சங்கருக்கும் ஸ்ரீப்ரியாவுக்கும் காதல் மலர்கிறது. ஸ்ரீகாந்த் கடுப்பாகிறார். அம்மாவிடம் கம்ப்ளெய்ண்ட் செய்ய அவர் சபதம் செய்கிறார். தே. சீனிவாசனும் ராஜசுலோச்சனாவும் தாம்பூலம் மாற்றிகொள்கிறார்கள். சிலம்புச் சண்டையில் ஜெய்ப்பவர் ஸ்ரீப்ரியாவை திருமணம் செய்துக்கொள்ளலாம். ஜெய்சங்கர் தான் ஜெய்ப்பார் என்பதை ஊகம் செய்ய முடியாதவர் த்மிழனே இல்லை.

இதற்க்கு இடையில் 3 பாட்டு பாடிவிடுகிறார்கள். ஒன்று தேறியது. ”மச்சானே அச்சாரம் போடு”. ”ஆலமரத்துக் கிளி, ஆளப் பார்த்து பேசும் கிளி” வாணி ஜெயராம் பாடியது. “படமெடுக்கிற பாம்புக்கூட” என்ற பாட்டு ஒரு கணக்கிற்க்காக. சுத்த போர்.

ராஜசுலோச்சனாவும், தே. சீனிவாசனும் சேர்ந்து கோயில் பூசாரிக்கும் பண்டரிபாய்க்கும் கிசு,கிசு எழுப்பிவிட கொதித்தெழுந்த அசோகன் அறைகுறையாகத் திருந்திவிடுகிறார். ராஜசுலோச்சனா தே. சீனிவாசனுக்கு பண்ணையார் பிரோமோஷன் கொடுத்துவிட – அதாவது செட் அப்புக்கு தே. சீனிவாசன் செட் அப்பாக மாறிவிட, தாயின் நடத்தைப்பார்த்து உடைந்துபோன ஸ்ரீகாந்தும் ஜெய்யும் சேர்ந்து பிறகு – பிறகு என்ன? ஃபார்மாலிடிஸ் தான். சுபம் தான்.

படம் வந்த காலத்தில் ஒரளவு ஓடியிருக்கலாம்.

4.5/10 மார்க்

அந்த நாள் (Andha Naal)


Backlog வளர்ந்துகொண்டே போகிறது.

சபா(பதி)மீதி இன்னும் பாக்கி இருக்கிறது. நவராத்திரி படத்தை பற்றி எழுத வேண்டும் – விகடனின் அந்த நாள் விமர்சனத்தை பார்த்ததும் ஞாபகம் வந்து எழுதவேண்டும் எழுதவேண்டும் என்று ஆர்வம்! (உங்கள் தலையெழுத்து சரியில்லை). சிவாஜி சிலை பற்றிய என் கருத்துக்களை இன்னும் தெளிவாக எழுத வேண்டும். சமீபத்தில் பார்த்த ஆங்கிலப் படமான “Burn After Reading” பற்றி எழுத வேண்டும். இரண்டு மூன்று நாட்களாக வந்திருக்கும் மறுமொழிகளுக்கு பதில் எழுத முடியவில்லை…

நேரக் குறைச்சலுக்கு ஒரு காரணம் நவராத்திரி. வெள்ளி இரவு எங்கள் வீட்டில் பக்ஸ் உள்ளிட்ட சில நண்பர்களை என் வீட்டில் கொலுவுக்கு அழைத்திருந்தோம். சனி நாங்கள் கொலுவுக்காக நண்பர்கள் வீட்டுக்கு போயிருந்தோம். இன்று ஹேமாவின் அம்மாவை விமானம் ஏற்றிவிட்டு இரண்டு மணிக்குத்தான் வந்தோம்…

வெள்ளி இரவு பார்த்த “அந்த நாள்” இன்னொரு காரணம். நானும் பக்சும் படம்தான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம். நான் உண்மையிலேயே அசந்து விட்டேன். படம் பார்த்து இரண்டு நாட்களான பிறகும் படத்தை பற்றிய யோசனை மனதில் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. இது வரையில் இந்த ப்ரோக்ராமில் பார்த்த படங்களில் வந்த நல்ல படங்கள் எல்லாம் முன்னால் பார்த்தவை. பார்க்காத நல்ல படம் என்றால் இது ஒன்றுதான். It exceeded all my expectations. நானும் பக்சும் படத்தின் லைட்டிங், ஒளிப்பதிவு, ஷாட்கள் பற்றி பேசிக்கொண்டே இருந்தோம். இதை பற்றி எழுத நேரம் வேண்டும், சும்மா உட்கார்ந்து பத்து நிமிஷத்தில் தட்டிவிட முடியாது.

தமிழ் படங்களை பார்க்க வேண்டிய முக்கியமான புலன் காதுதான், கண் இல்லை. வசனங்கள் மூலமாகத்தான் கதை முன்னால் நகரும். கண்கள் தேவைப்படுவது அழகான, பிரமாண்டமான செட்களை பார்க்க; அழகான வெளிப்புற காட்சிகளை, நடனங்களை பார்க்க; சில சமயம் நடிப்பை பார்க்க; சில சமயம் சண்டைகளை, குறிப்பாக கத்தி சண்டைகளை பார்க்க; முன்பெல்லாம் ரேடியோவில் ஒலிச்சித்திரம் என்று படங்களை “திரையிடுவார்கள்”, அதை கேட்டால் போதும், படம் பார்த்த அனுபவம் கிடைத்துவிடும். சாதாரணமாக ஏதாவது படித்துக்கொண்டே படம் பார்க்கலாம். இந்த படம் அப்படி அல்ல.

ஒளிப்பதிவு பிரமாதமாக அமைந்த படங்கள் தமிழில் உண்டு. சாரதா “அவளுக்கென்று ஒரு மனம்” ஒளிப்பதிவு பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தார். “சந்திரலேகா” ஒரு visual feast. “பதினாறு வயதினிலே” குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டிய படம். ஆனால் ஒளிப்பதிவு படம் பார்க்கும் அனுபவத்தை வேறு எந்த தமிழ் படத்திலும் இந்த அளவு உயர்த்தியதில்லை.

Film noir என்று சொல்லப்படும் படங்களை பார்த்திருக்கிறீர்களா? Maltese Falcon, Third Man, போன்ற படங்களை குறிப்பிட்டு சொல்லலாம். சில குரு தத் படங்கள்(ப்யாசா, ஆர் பார்), சில தேவ் ஆனந்த் படங்கள் (Baazi, CID) இவற்றையும் சொல்லலாம். இவற்றில் கறுப்பு வெள்ளை ஒளிப்பதிவு நிழல்கள், பாதி மறைந்த முகங்கள் போன்ற உத்திகளால் ஒரு ambience உருவாகிறது. இதில் ambience மட்டும் இல்லை, அதை எல்லாம் தாண்டிய ஒரு effect. காட்சிகளை கற்பனை செய்த இயக்குனருக்கும், எடுத்த ஒளிப்பதிவாளருக்கும் hats off!

இத்தனைக்கும் படம் பார்த்ததில்லையே தவிர, படத்தை பற்றி நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். சாரதா போன்றவர்கள் உபயத்தால், படத்தின் கதையில் அதிர்ச்சிகள் எதுவும் இல்லை. பாட்டு இல்லாததால் படத்திற்கு வயதாகிவிட்டிருக்கும், இன்று பார்க்கும்படியாக இருக்காது என்றுதான் நினைத்தேன். திரைக்கதையும், ஒளிப்பதிவும், நடிப்பும் வெளுத்து வாங்கிவிட்டார்கள். ஒரு முன் உதாரணம் இருந்தும் இந்த மாதிரி படங்கள் ஏன் வரவில்லை, பாலச்சந்தர் ஏன் மேலும் படங்கள் எடுக்கவில்லை என்று வருத்தமாக இருக்கிறது.

1953 1954இல் (திருத்திய ராஜ்ராஜுக்கு நன்றி!) வந்த படம். ஏவிஎம் தயாரிப்பு. சிவாஜி, பண்டரிபாய், ஜாவர் சீதாராமன், பி.டி. சம்பந்தம், இவர்கள்தான் தெரிந்த முகங்கள். சிவாஜியின் தம்பியாக வருபவர் டி.கே. பாலச்சந்திரன் என்று சாரதா சொல்லி தெரிந்துகொண்டேன். இசை அமைப்பாளர் கிடையாது – . மாருதி ராவ் ஒளிப்பதிவு. இப்போது கதை, திரைக்கதை, வசனம் ஜாவரா, இல்லை பாலச்சந்தரேவா என்று குழப்பமாக இருக்கிறது. இயக்கம் எஸ். பாலச்சந்தர்.

இந்த படத்தை குறித்து சாரதா எழுதிய அறிமுகத்தை இங்கே பார்க்கலாம்.

விறுவிறுப்பான திரைக்கதை. சாரதா படத்தின் ஆரம்பத்தை அருமையாக விவரித்திருக்கிறார், எனவே நான் மீண்டும் அதையே எழுதப் போவதில்லை.

ஒவ்வொருவராக விசாரணை செய்யும்போது, பக்கத்து வீட்டுக்காரரான பி.டி.சம்பந்தம் தான் கேட்ட சிவாஜி-பாலச்சந்திரன் பாகப்பிரிவினை சண்டையை பற்றி சொல்லி, தம்பிதான் சுட்டிருப்பார் என்று சொல்வதும், தம்பி தன் உணர்ச்சிவசப்படும் மனைவி முந்தைய நாள் சொத்து பற்றி சிவாஜியிடம் சண்டை போட்டதை சொல்லி, அவள்தான் சுட்டிருப்பாள் என்று சந்தேகப்படுவதும், தம்பியின் மனைவி (யார் இவர்? நன்றாக நடித்திருந்தார்) சிவாஜியின் கீப்பை சந்தேகப்படுவதும், கீப்போ தன் ஒரிஜினல் புரவலர் பி.டி. சம்பந்தத்தை சந்தேகப்படுவதும், அழகான வட்டம்!

துப்பறியும் கதைகளில் யார் மேல் முதலில் சந்தேகப்படமாட்டார்களோ அவர்தான் கடைசியில் குற்றவாளி. “கொலையும் செய்வாள் பத்தினி” என்று படித்ததும் ஜாவருக்கு குரளி சொல்லி விடுகிறது. அதற்கு பிறகு சுலபமாக கண்டுபிடித்துவிடுகிறார். அதனால் அதற்குப் பிறகு கதையில் அதிர்ச்சி இல்லை. படம் பார்ப்பதற்கு முன்பே நமக்கு சிவாஜி ஜப்பானிய உளவாளி என்று தெரியும் வேறு. ஆனால் கல்லூரியில் சிவாஜியின் வாதம், பண்டரிபாயின் எதிர்வாதம், பிரின்சிபால் சிவாஜி, பண்டரிபாயின் குணங்களை பற்றி சொல்லும் சம்பவங்கள், சிவாஜி உளவாளி என்று தெரிந்ததும் அவரும் பண்டரிபாயும் செய்யும் வாதங்கள் நன்றாக அமைக்கப்பட்டிருந்தன.

சாராதா சொன்ன மாதிரி துணைக் கதாபாத்திரங்கள் எல்லாரும் உயிருள்ள பாத்திரங்கள். பி.டி. சம்பந்தத்துக்கு எந்த படத்தில்லும் நல்ல பாத்திரம் அமைந்து நான் பார்த்ததில்லை. இதுதான் முதல். சமீபத்தில் அவரை பற்றி இங்கே படித்தேன்.

பல நடிகர்கள் யாரென்று தெரியவில்லை. சிவாஜியின் தம்பியாக வரும் பாலச்சந்திரனை நான் வேறு படங்களில் பார்த்ததில்லை. பாலச்சந்திரனின் மனைவியாக வருபவர் துடிப்பை நன்றாக வெளிப்படுத்தி இருந்தார். யார் இவர்? சாரதா குறிப்பிட்டிருந்த சோடா கடைக்காரர் – யார் இவர்? பி.டி. சம்பந்தம் பிய்த்து உதறி விட்டார். கொஞ்சம் நாடகத்தனமாக நடித்தவர் ஜாவர் ஒருவர்தான்.

சிவாஜியின் நடிப்பை பற்றி சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அவர் இந்த மாதிரி கதைகளை பிற்காலத்திலும் தேடிப்பிடித்து நடித்திருந்தால்…

படத்தில் ஒரு நாடகக்காரி பாத்திரம் இருக்கிறது. அதனால் ஏவிஎம் செட்டியார் வற்புறுத்தி இரண்டு பாட்டு போட்டிருக்கலாம். தனது visionஇல் உறுதியாக இருந்த இயக்குனருக்கும், அவரை அமுக்காத செட்டியாருக்கும் ஒரு சபாஷ்!

ஒரு police procedural என்ற முறையிலும் இந்த படத்தை பார்க்கலாம். அந்த காலத்து போலிஸ் எப்படி இயங்கியது என்று தெரிந்து கொள்ளலாம். சாட்சிகளை விசாரிப்பது இயல்பாக இருந்தது.

பார்க்க வேண்டிய படம். Pioneering effort. 10க்கு 8 மார்க். A grade.