பார்த்திபன் கனவு


இது பழைய படம். ஸ்ரீகாந்த், ஸ்னேஹா நடித்தது இல்லை. ஜெமினி கணேசன், வைஜயந்திமாலா, எஸ்.வி. ரங்காராவ், டி.எஸ். பாலையா, எஸ்.வி. சுப்பையா, ராகினி, அசோகன், குமாரி கமலா, ஜாவர் சீதாராமன் என்று பலரும் நடித்தது. இசை வேதா. கல்கியின் புகழ் பெற்ற வரலாற்று நாவலை படமாக்கி இருக்கிறார்கள். இயக்கம் யோகநாத். 1960-இல் படம் வெளிவந்திருக்கிறது.

நான் பார்த்தது விஜய் டிவியில். படத்தை கன்னாபின்னா என்று வெட்டிவிட்டார்கள். முன்னால் வர வேண்டிய சீன் பின்னால் வருகிறது, பின்னால் வர வேண்டிய சீன் முன்னால் வருகிறது. கிராம டெண்டு கொட்டாய்களில் அபூர்வமாக ஆபரேட்டர் தூங்கிவிடும்போது ரீல்கள் வரிசை மாறிவிடும். சின்னப் பசங்க நாங்க ஆய் ஊய் என்று ஜாலியாக சத்தம் போடுவோம். ஆபரேட்டர் எழுந்து மாற்றுவார். விஜய் டிவிகாரர்களை என்ன செய்வது?

சரோஜாதேவி மற்றும் பாலாஜியின் பெயர் டைட்டிலில் பார்த்தேன், ஆனால் படம் பூராவும் இவர்கள் வரவே இல்லை. வில்லன் யார் பி.எஸ். வீரப்பாவா? அடையாளம் காண முடியவில்லை, ஆனால் டைட்டிலில் வீரப்பா பேர் இல்லை. நாவலை சில நாட்கள் முன்னால்தான் படித்திருந்தேன், அதனால் சீன்கள் என்ன சீக்வென்சில் வரவேண்டும் என்று தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஆனாலும் இவ்வளவு கொடுமை பண்ணக் கூடாது சார்!

கதை தெரிந்திருக்கும். மாமல்லருக்கு (ரங்காராவ்) கப்பம் கட்ட மறுத்து பார்த்திப சோழன் (அசோகன்) போர் புரிந்து இறந்துபோகிறார். இறக்கும் தருவாயில் ஒரு சிவனடியார் பார்த்திபனைப் பார்த்து உன் மகனை வீரனாக வளர்ப்பேன் என்று வாக்குத் தருகிறார். மகன் விக்ரமன் (ஜெமினி) வளர்ந்து புரட்சி செய்து சிறைப்படுகிறான். மாமல்லர் விக்ரமனை நாடு கடத்துகிறார். அதற்குள் அண்ணலும் நோக்கினார், மாமல்லரின் மகள் குந்தவையும் நோக்குகிறாள். நோக்குவது மட்டும்தான், அதிலேயே இரண்டு பேருக்கும் காதல் வந்துவிடுகிறது. நாடு கடத்தப்பட்ட விக்ரமன் செண்பகத்தீவுக்கு அரசன் ஆகிறான். தன குல சொத்தான வாளை எடுத்துப் போக திரும்பி வருகிறான். அங்கே காபாலிகர் கூட்டம் அவனை தாக்குகிறது. பல்லவ ஒற்றர் தலைவன் அவனைக் காப்பாற்றுகிறான். பிறகு அவனுக்கு அடிபட அவன் குந்தவையால் காப்பாற்றப்படுகிறான். இந்த முறை காதலை இருவரும் சொல்லிவிடுகிறார்கள். பின்னே! விட்டுவிட்டால் இன்னும் மூன்று வருஷம் போய்விடுமே! காபாலிகர் கூட்டம் சிவனடியாரை பலி கொடுக்கும்போது எல்லாரும் சரியாக அங்கே போய் அவரைக் காப்பாற்றுகிறார்கள். யார் அந்த சிவனடியார் என்ற சின்னப் பிள்ளைகள் கூட யூகிக்கக் கூடிய பெரும் மர்மம் அவிழ்கிறது. பிறகு, கல்யாணம், சுபம்!

ரங்காராவ் சிறப்பாக நடித்திருந்தார். ஜெமினி, வைஜயந்திமாலா இருவரும் அழகாக இருந்த நாட்கள். ஜோடிப் பொருத்தம் நன்றாக இருந்தது.

வேதா கலக்கிவிட்டார். பின்னாளில் ஹிந்திப் பட மெட்டுகளை காப்பி அடித்தே காலத்தை ஓட்டியவர் இவர்தான் என்று நம்பவே முடியாது. கண்ணாலே நான் கண்ட கணமே, இதய வானில் உதய நிலவே, பழகும் தமிழே பார்த்திபன் மகனே என்ற அருமையான பாட்டுகள். ஏ.எம். ராஜா குரல் ஜெமினிக்கு கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறது.

பாட்டுகள், வீடியோக்கள் கிடைக்காதது துரதிருஷ்டம். ஸ்டில் கூட கிடைக்கவில்லை.

படம் ஒன்றும் பிரமாதமில்லை. (நாவலும் கூட பிரமாதமில்லை.) பழைய பாட்டு, பழைய படம் என்றால் விரும்பிப் பார்ப்பவர்களுக்கு மட்டும்.

நல்ல தீர்ப்பு


காலா பானி என்ற வெற்றி பெற்ற ஹிந்திப் படம் ஒன்று உண்டு. எதேச்சையாக டிவியை ஆன் செய்தபோது ஏறக்குறைய அந்த மாதிரியே தெரிந்த ஒரு தமிழ் படம். தேவ் ஆனந்துக்கு பதில் ஜெமினி கணேசன். மதுபாலாவுக்கு பதில் ஜமுனா. நளினி ஜய்வந்துக்கு பதில் எம்.என். ராஜம். என்னடா இது தமிழில் காலா பானி வந்ததாக கேள்விப்பட்டதே இல்லையே என்று பார்க்க ஆரம்பித்தேன். காலா பானியே ஏ.ஜே. க்ரானின் (A.J. Cronin) எழுதிய Beyond this Place என்ற ஒரு கதையை வைத்து எடுக்கப்பட்டது என்று கேள்வி.

படத்தின் பேர் நல்ல தீர்ப்பு. 1959-ஆம் ஆண்டு வந்த படம். ஜெமினி, ஜமுனா, எம்.என். ராஜம், கண்ணாம்பா, நாகையா, டி.ஆர். ராமச்சந்திரன், டி.எஸ்.துரைராஜ், எம்.ஜி. சக்ரபாணி, எஸ்.வி. சஹஸ்ரநாமம், ராகினி, சரோஜா ஆகியோரை அடையாளம் காண முடிந்தது. கதை வசனம் முரசொலி மாறன். இசை சுப்பையா நாயுடு. இயக்கம் டி. பிரகாஷ் ராவ்.

ஜெமினி இளம் வக்கீல். விதவைத் தாய் கண்ணாம்பா கஷ்டப்பட்டு படிக்க வைத்திருக்கிறார். தொழில் நன்றாக நடக்கிறது. லட்சாதிபதி பெண் தருகிறேன் என்கிறார். வீட்டுக்கு வந்தால் அதிர்ச்சி #1. இது நாள் வரை பேசாமல் இருந்த அம்மா சீப்பாக இப்போதுதான் கிடைத்தது என்றோ என்னவோ முகத்தில் குங்குமத்தோடு காட்சி அளிக்கிறாள். அதிச்சி #2 ஆக அப்பா நாகையா செய்யாத கொலைக்காக ஜெயிலில் இருக்கிறார் என்கிறாள். அப்பாவை பார்க்க வேலூர் ஜெயிலுக்கு ஜெமினி போகிறார். நாகையா வழக்கம் போல பரிதாபமாக இருக்கிறார். கொலையை துப்பு துலக்க ஜெமினி திருச்சி போகிறார். அங்கே பத்திரிகை ஆசிரியர் ஜமுனாவை சந்திக்கிறார். பின் வழக்கமான காதல் ஒரு பக்கம். துப்பு துலக்க போன இடத்தில் எம்.என். ராஜம் இவரை வில்லிகளின் இலக்கணப்படி சைட் அடிக்கிறார். மெதுமெதுவாக ஜெமினிக்கு கேஸ் பற்றி தெரிகிறது. மீண்டும் விசாரணை நடத்தி குற்றவாளி யாரென்று திடுக்கிடும் தகவல் தெரிகிறது. நாகையா விடுதலை, சுபம்!

முதல் பாதி பரவாயில்லை. இரண்டாம் பாதி இசு இசு என்று இசுக்கிறார்கள். அதுவும் ஜெமினி பயங்கர தத்தியாக இருக்கிறார், சின்னப் பையனுக்கு கூட புரிந்துவிடும் விஷயங்கள் எல்லாம் அவருக்கு புரியமாட்டேன் என்கிறது. ஒரு ஓய்வு பெற்ற இன்ஸ்பெக்டர் அவருக்கு கிடைக்கும் க்ளூவை எல்லாம் விலாவாரியாக விளக்க வேண்டி இருக்கிறது. கண்ணாம்பா பொறுத்தது போதும் பொங்கி எழு ரோலையே மீண்டும் மீண்டும் செய்கிறார். நாகையா அதே ஐயோ பாவம் லுக் விடுகிறார். நகைச்சுவை என்று துரைராஜ், சரோஜா, டி.ஆர். ராமச்சந்திரன் படுத்துகிறார்கள்.

பாட்டு ஒன்றும் சரியில்லை. முதலில் ராகினி ஆடிப் பாடும் ஒரு பாட்டுதான் கொஞ்சம் சுமார், ஆனால் இப்போது மறந்துவிட்டது. அது இருந்தால் இது இல்லே இது இருந்தால் அது இல்லே என்ற பாட்டு மிஸ்ஸியம்மா படத்தில் வரும் படியுமென்றால் முடியாது முடியுமென்றால் படியாது பாட்டை நினைவுபடுத்தியது.

ஸ்டில் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. எம்.ஜி. சக்ரபாணி இருக்கும் ஒரு சின்ன கிளிப் மட்டும் கிடைத்தது.

பேசாமல் காலா பானி பாருங்கள். அருமையான பாட்டுகளையாவது கேட்கலாம்!

வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்


சிவாஜியைப் பற்றி பொதுவாக சொல்லப்படும் குறை அவர் ஓவர்ஆக்ட் செய்கிறார், மெலோட்ராமா என்பதுதான். உண்மையில் குறை அதுவல்ல. மெலோட்ராமா என்பது ஒரு விதமான ஸ்டைல். பாய்ஸ் நாடகங்கள், தெருக்கூத்து, ஜப்பானிய கபூகி நாடகங்கள், ஷேக்ஸ்பியர் நாடகங்கள், musicals எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு ஸ்டைல், இலக்கணம் இருக்கிறது. சிவாஜியின் படங்களையும் அப்படித்தான் பார்க்க வேண்டும். குறை அவர் படங்கள் – அதுவும் பிற்காலப் படங்கள் – அவருக்கு “நடிக்க” ஸ்கோப் உள்ள காட்சிகளின் தொகுப்பாக இருப்பதுதான். சினிமா என்பது வெறும் சீன்களின் தொகுப்பல்ல. இதை அவரும் உணரவில்லை, அவர் காலத்து இயக்குனர்களும் உணரவில்லை. அந்த காலத்து ரசிகர்கள் உணர்ந்தார்களா என்பதும் சந்தேகமே.

இதனால்தான் அவரது significant number of படங்கள் உணர்ச்சிகளின் உச்சத்தை வெளிப்படுத்தும் சீன்களின் தொகுப்பாக, அவர் மட்டுமே வியாபித்திருக்கும் கதைகளாக, மிக சுலபமாக கிண்டல் அடிக்கப்படுபவையாக இருக்கின்றன. கமல் சமீபத்தில் ஒரு பேட்டியில் சொன்னார் – சிவாஜி சிங்கம், ஆனால் அவருக்கு தயிர் சாதம் மட்டுமே போடப்பட்டது என்று. அதில் உண்மை இருக்கிறது.

வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் இந்த குறைகளை சுலபமாக தாண்டுகின்றது. கட்டபொம்மன் உணர்ச்சிப் பிழம்புதான். ஓவர் ஆக்டிங், மெலோட்ராமா, over the top performance போன்ற வழக்கமான “குற்றச்சாட்டுகளை” அள்ளி வீசலாம்தான். ஆனால் யாராக நடிக்கிறார்? ஒரு larger than life icon, நாட்டுப்புற பாட்டுகளில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு தொன்மம், சரித்திரத்தை தாண்டி ஐதீகமாக மாறிவிட்ட ஒரு மனிதனை இப்படி நடித்துக் காட்டுவது மிக பொருத்தமாக இருக்கிறது.

கட்டபொம்மன் ஜாக்சன் துரையை பார்த்து எங்கள் மங்கலப் பெண்டிருக்கு மஞ்சள் அரைத்து கொடுத்தாயா என்று கேட்டாரா என்பது சந்தேகம்தான். அப்படி கட்டபொம்மன் கர்ஜித்திருந்தால் அது ஜாக்சன் துரைக்கு புரிந்திருக்குமா என்பது அதை விட பெரிய சந்தேகம். ஆனால் சிவாஜி கொண்டு வருவது சரித்திரத்தை தாண்டிப்போய்விட்ட கட்டபொம்மன் என்ற இதிகாச மனிதரை. கட்டபொம்மனை ஒரு இதிகாசமாக, தொன்மமாக, icon ஆக மாற்றியதில் நாட்டுப்புற பாடல்களுக்கு எவ்வளவு பங்குண்டோ அதே அளவு பங்கு இந்த நடிப்புக்கும் உண்டு. இந்த performanceஇன் தாக்கம் இல்லாத தமிழ் நடிகர் யாருமில்லை. பராசக்தி, மனோகரா, கட்டபொம்மன் மூன்று படங்களும் மெலோட்ராமா என்பது கெட்ட வார்த்தை இல்லை என்பதை இன்றும் உணர்த்தும் படங்கள்.

பந்துலு சிறந்த தயாரிப்பாளர். பணம் முக்கியம்தான், ஆனால் படம் நன்றாக வருவது அதை விட முக்கியம் என்று நம்பியவர். கட்டபொம்மன், கர்ணன், ஆயிரத்தில் ஒருவன் மாதிரி படங்களில் பணத்தை வாரி இறைத்தார். வெள்ளைக்காரனை எதிர்த்து போராடியவர்களை திரைப்படத்தில் கொண்டு வந்ததற்காக எப்போதும் நினைவிளிருப்பார். (கன்னடத்தில் கிட்டூர் ராணி சென்னம்மா எடுத்தார். சென்னம்மா கன்னட கட்டபொம்மி.)

1959-இல் வந்த படம். சிவாஜி, எஸ். வரலக்ஷ்மி, ஜெமினி, பத்மினி, ஓ.ஏ.கே. தேவர், ராகினி, ஜாவர் சீதாராமன், வி.கே. ராமசாமி, குலதெய்வம் ராஜகோபால், ஏ. கருணாநிதி, டி.பி. முத்துலட்சுமி நடித்தது. ஜி. ராமநாதனின் அற்புதமான இசை. பந்துலுவே இயக்கினார் என்று நினைக்கிறேன்.

சக்தி கிருஷ்ணசாமியின் வசனங்களில் அனல் பறக்கிறது. அவற்றை ஏற்ற இறக்கத்துடன் உச்சரிக்க சிம்மக் குரல். பத்திக்கிச்சு!

இதற்கும் கதை எழுத வேண்டுமா என்ன?

சிவாஜி ஜாக்சன் துரையிடம் பேசுவது தமிழ் சினிமாவில் ஒரு seminal moment. Enough said.

ஜெமினி-பத்மினி காதல் கதை படத்தின் வீக்னஸ். படத்தின் தீவிரத்தை குறைக்கிறது. அதுதான் இயக்குனரின் எண்ணம், என்றாலும் சுலபமாக தம் அடிக்க வெளியே போய்விடலாம். படத்தின் தீவிரத்தை அதிகரிக்க ஊமைத்துரையின் காரக்டரை டெவலப் செய்திருக்கலாம். ஓ.ஏ.கே. தேவருக்கு ஏதாவது வசனம் உண்டா என்று யோசித்துப் பார்க்கிறேன், அவர் வாயை திறந்த மாதிரியே தெரியவில்லை. அதே போல எட்டப்பனும் ஒரு கார்ட்போர்ட் கட்அவுட்தான். ஜாவர் ஒருவர்தான் படத்தில் கொஞ்சம் நிற்கிறார்.

பாட்டுகள் அபாரம். ஜி. ராமநாதன் கொன்றுவிட்டார்.

இன்பம் பொங்கும் வெண்ணிலாதான் என் ஃபேவரிட். அதுவும் பிபிஎஸ் “உன்னைக் கண்டு” என்று கேட்கும் தருணம்!

எஸ். வரலக்ஷ்மி கலக்கிய படம். அவருடைய கனமான குரல் என்ன சுகமாக “சிங்காரக் கண்ணே உன் தேனூறும் செவ்வாயால்” என்று பாடுகிறது? அதுவும் “உன் வாய் முத்தம் ஒன்றாலே” என்ற வார்த்தைகளை கொஞ்சம் வேகமாக பாடுவது மிக நன்றாக இருக்கும். “மனம் கனிந்தருள் வேல்முருகா” குழந்தைகளுக்கு சாமி பாட்டாக சொல்லித் தரலாம். அப்புறம் “டக்கு டக்கு” என்று ஒரு பாட்டு. கேட்கக் கூடிய பாட்டுதான், ஆனால் இதை எல்லாம் கருணை காட்டாமல் எடிட்டிங் டேபிளில் கட் பண்ணி இருக்க வேண்டும். படத்தின் ஓட்டத்தில் ஒரு ஸ்பீட்பிரேக்கர் மாதிரி வரும்.

ஜி. ராமநாதனின் பாட்டுகள் எப்போதும் இரண்டு வகை. ஒன்று கர்நாடக சங்கீதத்தை அஸ்திவாரமாக வைத்து எழுப்பப்பட்ட highbrow பாட்டுகள். இரண்டு நாட்டுப்புற பாட்டு, டப்பாங்குத்தை அஸ்திவாரமாக வைத்து எழுப்பப்பட்ட lowbrow பாட்டுகள். “மாட்டு வண்டியை பூட்டிக்கிட்டு” இரண்டாவது வகை. நல்ல, ஆனால் கவனிக்கப்படாத பாட்டு. “ஆத்துக்குள்ளே ஊத்து வெட்டி” என்ற இன்னொரு நல்ல பாட்டும் “அஞ்சாத சிங்கம் உன் காளை” என்று ஒரு சுமாரான பாட்டும் உண்டு. ஆத்துக்குள்ளே பாட்டு (ஏ.கருணாநிதி நகைச்சுவை பகுதி எல்லாமே) ஸ்பீட்ப்ரேக்கர்தான்.

Highbrow வகையில், நாடக பாரம்பரியம் உள்ள பாட்டு போகாதே போகாதே என் கணவா. எனக்கு கொஞ்சமும் பிடிப்பதில்லை. அதுவும் படமாக்கப்பட்ட விதம்! சின்னப்பிள்ளைக்கு சொல்கிற மாதிரி வாழை மரம் விழக் கண்டேன் என்றால் ஒரு வாழை மரத்தை வெட்டி காண்பிப்பார்கள். அதுவும் பத்மினியின் ஓவர்ஆக்டிங் வேறு கொடுமையாக இருக்கும்.

சிவாஜிக்கு பாட்டு கிடையாதோ? வெற்றி வடிவேலனே என்று ஒரு தொகையறா வரும் அது யார் பாடுவதாக வரும் என்று நினைவில்லை. சிவாஜிதானோ?

வேறு பாட்டுகள் எனக்கு நினைவில்லை. சாரதா எழுதுவார் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்.

சிவாஜியின் seminal நடிப்பு, பந்துலுவின் நல்ல தயாரிப்பு, ஜி. ராமநாதனின் அற்புதமான இசை, எஸ். வரலக்ஷ்மியின் குரல், எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட subject matter ஆகியவற்றுக்காக பாருங்கள் என்று சிபாரிசு செய்கிறேன். பத்துக்கு 7.5 மார்க். A- grade.

தொடர்புடைய பதிவுகள்
வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் விகடன் விமர்சனம்
ம.பொ.சி – ஒரு மதிப்பீடு
கப்பலோட்டிய தமிழன்
மனோகரா, விகடன் விமர்சனம்
பராசக்தி, பராசக்தி – நீதிமன்ற வசனம்
ஆயிரத்தில் ஒருவன்
எஸ். வரலக்ஷ்மி அஞ்சலி

வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் – விகடன் விமர்சனம்


படம் வந்தபோது – மே 1959 – விகடனில் வந்த விமர்சனம். நன்றி, விகடன்!

மாணி: வெற்றிவேல்! வீரவேல்!

முனு: என்ன தம்பி, முதல் காட்சியே பார்த்துட்டியா?

மாணி: முதல் முழக்கம் செய்த தமிழ் மகனுடைய படம். தமிழிலே முதல் சரித்திரப் படம். பார்க்காம இருப்பேனா? அதிலும் சிவாஜி நடிப்பு இருக்கே…

முனு:- ஒண்ணும் சொல்லாதே தம்பி!

மாணி:- ஏன் அண்ணே..?

முனு:- அவர் நடிப்பைப் பற்றி இனி யாரும் புகழ வேண்டிய அவசியம் கிடையாது. அவர் ஒரு தனிப்பிறவி தம்பி! சரி, சண்டைக் காட்சியெல்லாம் எப்படி இருக்கு?

மாணி: நல்லா எடுத்திருக்காங்க அண்ணே! இங்கிலீஷ்கார சோல்ஜர்களும் தமிழ்நாட்டு வீரர்களும் ரொம்ப ரோசமாச் சண்டை போடறாங்க. பாஞ்சாலங்குறிச்சிக் கோட்டையை வெள்ளைக்காரன் குண்டு போட்டுத் தகர்த்தெறிகிற காட்சியைப் பார்க்கிறபோது, இவ்வளவு கொடுமை செஞ்சிருக்கிறானே வெள்ளைக்காரன், அவனைச் சாதாரணமா ஊருக்குப் போக விட்டுட்டோமேன்னு தோணிச்சண்ணே!

கவிதையும் வசனமும் கரும்பு போல் இருக்கு. காதலும் வீரமும் போட்டி போட்டுக்கிட்டு வருது.

முனு: காதலர்கள் யார் யார்?

மாணி: ஜக்கம்மாவா எஸ். வரலட்சுமி வருது. சொந்தக் குரல்லே இரண்டு பாட்டு உருக்கமா பாடுது. நல்லா நடிச்சிருக்குது. ஊமைத் துரையா ஓ.ஏ.கே. தேவரும், அவரு மனைவியா ராகினியும் வராங்க. ஊமைத்துரையைப் பேருக்குப் பொருத்தமா விட்டுட்டாங்க.நடிப்புக்கு அதிக வாய்ப்பில்லே! வெள்ளையத் தேவரா ஜெமினி கணேசன் வராரு.

முனு: வெள்ளையம்மா யாரு?

மாணி: பத்மினிதான்! ‘போகாதே போகாதே என் கணவா’ன்னு பாடி வழியை மறைக்கிறபோது பெண் குலமே அழுதுடும். கணவன் போரில் இறந்தவுடனே, தானும் போர்க்களத்திலே குதிச்சு பழி வாங்கற காட்சியைப் பார்த்தா ஆண் குலத்துக்கு வீரம் வந்துடும். வீரத் தமிழ் மங்கைன்னா அதுதான் அண்ணே!

முனு: கலர் எப்படி?

மாணி: கண் குளிர்ந்தது அண்ணே! வெளிப்புறக் காட்சிகள் எல்லாம் குளுகுளுன்னு இருக்கு. திருச்செந்தூர் முதல் ஜெய்ப்பூர் வரைக்கும் பார்க்கப் பார்க்க அழகாயிருந்தது. பணச் செலவைப் பார்க்கவேயில்லை.

முனு: மற்ற நடிகர்களைப் பற்றி ஏதாவது…

மாணி: வி.கே. ராமசாமி எட்டப்பனா வராரு. ஜாவர் சீதாராமன் பானர்மென் துரையா வந்து பஸ்டு கிளாஸா நடிச்சிருக்காரு. இன்னும் கருணாநிதி, குலதெய்வம் ராஜகோபால், பக்கிரிசாமி, முத்துலட்சுமி…

முனு: எல்லாருமே இதை ஒரு பாக்கியமா எண்ணி நடிச்சிருப்பாங்க தம்பி. சரி, அப்புறம்..?

மாணி: பிரமாண்டமான சண்டைகளுக்கு நடுப்புற குளோசப்லே வர கத்திச் சண்டைகள் சுமார்தான்! டைரக்டர் பி.ஆர்.பந்துலு முதல்லே நேரிலே வந்து, அவையடக்கமாப் பேசறாரு. அப்புறம், படம் பூரா அவருடைய திறமை தெரியுது.

முனு: மொத்தத்திலே…

மாணி: பார்த்தவர்கள் நெஞ்சை விட்டு நீங்காத படம் கட்டபொம்மன். சிவாஜி கணேசன் அப்படி நடிச்சிருக்காரு. இது தமிழனுக்கே பெருமை தரும் படம் அண்ணே!

தொடர்புடைய பதிவுகள்
ம.பொ.சி. – ஒரு மதிப்பீடு

பத்மினி திருமணம்



பத்மினியே தன் குடும்பம், திருமணம் பற்றி எழுதியது. விகடனில் 2-7-1961 அன்று வெளியிடப்பட்டது. நன்றி, விகடன்! ஓவர் டு பத்மினி!

கடந்த 15 வருஷமாக கலை உலகில் பல துறைகளில் நான் பணியாற்றி வந்திருக்கிறேன். அப்போதெல்லாம் அநேக பத்திரிகைகள் எனது திரை உலக அனுபவத்தைப் பற்றி எழுதும்படி என்னைக் கேட்டிருக்கின்றன. ஆனந்த விகடனோ ஒருமுறைகூட என்னைக் கட்டுரை கேட்டதில்லை. ஆனால், நான் இல்லற வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டவுடன், குடும்பப் பத்திரிகையான ஆனந்தவிகடன் எங்கள் குடும்பம் என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரை எழுதும்படி கேட்டது. நானும் மிக மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொண்டேன்.

நாங்கள் கேரள நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது அனைவரும் அறிந்த விஷயம். எங்களுக்குச் சொந்த ஊரே திருவனந்தபுரம்தான். அங்கு கௌரவம் மிகுந்த ஒரு குடும்பத்தில்தான் நாங்கள் பிறந்து வளர்ந்தோம். எங்கள் தாயார் சரஸ்வதி அம்மாளும், தந்தையார் தங்கப்பன் பிள்ளை அவர்களும் எந்த விதமான குறையுமின்றி எங்களை வளர்த்தனர்.

நாங்கள் அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். இது எனக்குப் பெருமையை அளித்தது. அதே சமயம், அது ஒரு பெரிய தடையாகவும் இருந்தது. அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் கலை, நாட்டியம் போன்றவற்றில் பங்கு பெறக்கூடாதாம். அது அவர்கள் கௌரவத்திற்கே இழுக்காம்! அதனால், அரண்மனை நாட்டியக்காரர் கோபிநாத் அவர்கள் ஆரம்பித்த நிருத்ய கலாசாலையில் சேர விரும்பிய எனக்கும் என் தமக்கைக்கும் பல எதிர்ப்புகள் கிளம்பின. இருந்தாலும், என் பெரியம்மா திருமதி பி.கே.பிள்ளை அவர்களின் முயற்சியால் எல்லா எதிர்ப்புகளையும் சமாளித்து, அந்தக் கலாசாலையில் சேர்ந்துவிட்டோம். அப்போது எனக்கு ஆறு வயது. லலிதா என்னை விட இரண்டு வயது மூத்தவள்.

தினசரி காலை வேளைகளில் டான்ஸ் கிளாஸ், பாட்டு கிளாஸ்; பகல் வேளைகளில் பள்ளிக்கூடம்; மாலையில் வீணை கிளாஸ். இரவிலாவது ஓய்வு உண்டா? கிடையாது. ஒவ்வொரு தினமும் நாங்கள் என்ன கற்றுக் கொண்டோம் என்பதை அன்று இரவு எங்கள் பெரியம்மா முன் ஆடிக் காட்ட வேண்டும். இது தினசரி அலுவல்.

கோபிநாத் அவர்களின் நிருத்ய கலா சாலையில் கதகளிதான் கற்றுக்கொள்ள முடிந்தது. எங்களுக்கோ பரதம் கற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்று ஆசை. அதனால் திருவிடைமருதூரிலிருந்து மகாலிங்கம் பிள்ளை அவர்களை எங்கள் ஊருக்கு வரவழைத்து, அவரிடம் முறைப்படி பரதம் கற்றுக்கொண்டோம்.

எங்கள் மாமா ஒருவர் பம்பாயில், கடற் படையில் சேவை செய்து வந்தார். நானும் லலிதாவும் அவர் வீட்டுக்கு ஒருமுறை சென்றிருந்தோம். அப்போது பிரபல கலைஞர் உதயசங்கர் அவர்கள் எங்கள் மாமாவைக் காண வந்திருந்தார். நானும் லலிதாவும் அவர் முன்னிலையில் நாட்டியமாடினோம். உடனே அவர், ”இந்தக் குழந்தைகள் தகுந்த நபர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படவேண் டும். இவர்கள் திறமை மிக்கவர்கள். சிறந்த வருங்காலம் இருக்கிறது இவர்களுக்கு” என்று சொல்லி, அதைச் செயல்படுத்தியும் காட்டினார். நாங்கள் முதன்முதலில் திரையுலகில் அடியெடுத்து வைத்ததே அவருடைய கல்பனாவில்தான். ஜெமினி ஸ்டுடியோவில் நடந்த அப்படப் பிடிப்பு இன்றும் என் நெஞ்சில் பசுமையாகத் திகழ்கிறது.

அதன் பின், எங்கள் திரை உலக வாழ்க்கை துரிதமாகவே முன்னேறியது.

அப்போதுதான் ஒரு நாள் என் தாயார் அக்காவைப் பார்த்து, ”லலிதா, உனக்குக் கலியாணம் செய்துவைக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன். நீ என்ன சொல்கிறாய்?” என்று கேட்டார். மறுவார்த்தை பேசாமல், ”சரி அம்மா” என்று ஒப்புக்கொண்டுவிட்டாள் அக்கா. அது எங்களுக்கு ரொம்பவும் ஆச்சர்யமாக இருந்தது.

”என்ன லலிதா! நான் கேட்டதும் அவ்வளவு சுலபமாக ஒப்புக்கொண்டு விட்டாயே! எனக்கு ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது” என்றார் அம்மா. அவர்கள் பேசிக் கொண்டதை நானும் ராகினியும் அவர்களுக்குத் தெரியாமல் அடுத்த அறையிலிருந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்தோம். அதற்கு லலிதா என்ன பதில் கூறினாள் தெரியுமா?

”பப்பிக்கும் ராகிக்கும் முன்னால் இந்தக் கேள்வியை நீ கேட்டுவிட்டாய். நான் உன்னை எதிர்த்து ஏதாவது பேசினால், அது அவர்களுக்கு வழிகாட்டுவதாக அல்லவா ஆகிவிடும்!” என்றாள்.

ஆமாம்! என் அக்கா லலிதா எங்களுக்கு ஒரு நல்ல வழிகாட்டியாகத்தான் இருந்தாள்.

அம்மாவிடம் ஒரு வருஷ காலம் காத்திருக்கும்படி கேட்டுக்கொண்டாள் லலிதா. பின்னர் மெள்ள மெள்ள படங்களில் நடிப்பதிலிருந்து விலகிக் கொண்டாள். வீட்டில் சமையல் வேலையைக் கற்றுக்கொண்டாள்.

பாவம், தினசரி சமையல் அறையில் அவள் பட்ட கஷ்டங்களைச் சொல்லி முடியாது! வடை என்று எதையோ செய்வாள். அது முறுக்கு போல் இருக்கும். இட்லி என்று செய்வாள். அது சிறிய கல் உருண்டைபோல் இருக்கும். என்ன செய்வது? அதையெல்லாம் ருசித்துப் பார்ப்பது எங்கள் கடமையாகிவிட்டது. இப்போது எங்கள் அத்திம்பேர் சிவசங்கரன் அந்தக் கஷ்டத்தை அனுபவிக்கிறார்!

”எவ்வளவுதான் பேரும் புகழும் அடைந்தாலும், இல்வாழ்க்கைதான் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் அவசியம்! அமைதியான குடும்பத்தில் அடையும் நிம்மதியை ஒரு பெண்ணால் வேறு எதிலும் அடைய முடியாது” என்று அடிக்கடி சொல்வாள் லலிதா.

லலிதாவின் கலியாணம் 1957-ம் ஆண்டு சென்னையில் நடைபெற்றது. லலிதா இப்போது ஆலப்புழையில் நிம்மதியான குடும்ப வாழ்க்கை நடத்துகிறாள். அவள் குழந்தைகள் லட்சுமியும், பார்வதியும்! துருதுருவென்றிருக்கும் அவர்களைக் கொஞ்சுவதில் கொள்ளை இன்பம் எனக்கு.

என் அக்கா லலிதாவுக்கு மாப்பிள்ளை தேடித் தந்த மாமா மாதவன் நாயர்தான் எனக்கும் கணவரைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

பெண் பார்க்கும் வைபவம் சம்பிரதாயப்படி நடந்தது. அதன் பின் நவம்பர் 9-ம் தேதி ஆலப் புழையில் லலிதா வீட்டில் பாக்கு வெற்றிலை மாற்றும் வைபவம், கேரளத்துப் பெரியவர் திருவாளர் மன்னத் பத்மநாபன் அவர்கள் முன்னிலையில் நடந்தது. அதே தினம், நானும் ராகினியும் டில்லியில் பாரதப் பிரதமர் நேருஜியின் முன்பு நாட்டியமாடிக்கொண்டு இருக்கிறோம்.

1961 ஏப்ரல் 27-ம் தேதி திருமணத் தேதியாகக் குறிக்கப்பட்டது. அத்தனை கால இடைவெளி கொடுத்ததற்குக் காரணம், கைவசம் இருக்கும் பட ஒப்பந்தங்களையெல்லாம் நான் பூர்த்தி செய்து விடவேண்டும் என்பதுதான். திருமணத்திற்குப் பின் திரை உலகை நான் விட்டுவிடவேண்டுமென்பதுதான் அவர் வீட்டாரின் அபிப்பிராயம்!

ஏறத்தாழ ஐந்து மாத கால இடைவெளி இருந்தும், எனது படப்பிடிப்பு வேலைகள் முடியவில்லை. எனவே, திருமணத் தேதி மே 25-ம் தேதிக்கு ஒத்தி வைக்கப்பட்டது. அப்படியும் என் வேலைகள் பூர்த்தியாகவில்லை. 23-ம் தேதி வரை நான் படப்பிடிப்பில் கலந்துகொண்டேன். திருமணத்திற்கு முந்தைய நாட்கள் ஓய்வு ஒழிவற்ற நாட்கள்தான்!

படப்பிடிப்பைத் தவிர, ராமாயண நாட்டிய நாடகத்திலும் நான் பங்கு பெற வேண்டியிருந்தது. 20,21,22 ஆகிய மூன்று நாட்களிலும் மாலையில் தொடர்ந்தாற்போல் நாட்டிய நிகழ்ச்சி. பகலெல்லாம் ஷூட்டிங்! 22-ம் தேதி கடைசி நாட்டியம். ராகினி ராமன்; நான் சீதை! வேஷப் பொருத்தம் வெகு ஜோர் என்று சொல்லாதவர்களே கிடையாது. நாட்டியம் முடிந்ததும் ராகினி என்னிடம், ”இனி இந்த ராமச்சந்திரன் உனக்கு வேண்டாம் அந்த ராமச்சந்திரன் போதும் அல்லவா?” என்றாள். வேடிக்கையாகத்தான் சொல்ல ஆரம்பித்தாள். ஆனால் சொல்லி முடிப்பதற்குள் அவள் கண்கள் கலங்கிவிட்டன. நெஞ்சை அடைத்தது. பிரிவின் துயரம் என்னையும் வாட்டியது.

24-ம் தேதி விமானம் மூலம் கொச்சிக்குப் புறப்பட்டேன். அங்கிருந்து கார் மூலம் குருவாயூர் செல்வதாக ஏற்பாடு!

விமான நிலையத்தில் எனக்கு அளிக்கப்பட்ட வழியனுப்பு உபசாரம் என்னைத் திணறடித்து விட்டது. நாதசுர இசையும், கலைஞர்களின் ஆசிச் சொற்களும் ரசிகர்களின் வாழ்த்தொலியும் சேர்ந்து என்னை எங்கோ அழைத் துச் சென்றுவிட்டன. என் மன நிலை விவரிப்புக்கு அப்பாற்பட்டதாக இருந்தது. ஓர் உலகிலிருந்து இன்னொரு வாழ்க்கைக்கு மாறுகிறோம் என்ற எண்ணம் என்னை என்னவோ செய்தது.

கொச்சி விமான நிலையத்திற்கு ராகினி வந்திருந்தாள். நாங்கள் நேராக திருச்சூருக்குச் சென்றோம். இரவை திருச்சூரில் கழித்துவிட்டு பலபலவென்று விடியும்போது குருவாயூருக்குப் புறப்படுவதாகத் திட்டம். அன்றிரவெல்லாம் நானும் ராகினியும் திருச்சூர் ‘ராமவிலாஸ்’ மாளிகையில் நேரம் போவது தெரியாமல் பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.

குருவாயூரில் ஒரே மழை! ஒருவேளை சிறு வயதில் நான் நிறைய அரிசி தின்றிருப்பேனோ என்னவோ? கோயிலுக்குள் பல திருமணங்கள் நடந்துகொண்டு இருந்தன. விளக்குடன் கூடிய தட் டுக்களை ஏந்திய 9 கன்னிகைகள் என்னை அவரிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள். என் தம்பி சந்திரன் அவர் கால்களை அலம்பினான். பின்னர் எங்கள் சம்பிரதாயப்படி அவர் எனக்கு முண்டு கொடுத்தார். பிறகு மோதிரம் மாற்றிக் கொண்டோம். சரியாக 8-15-க்கு அவர் எனக்குத் தாலி கட்டினார். என் உடல் புல்லரித்தது. என் வாழ்வில் மறக்கமுடியாத நேரம் அல்லவா அது!

12 மணிக்கு குருவாயூரிலிருந்து புறப்பட்டு அவர் ஊரான தலைச் சேரி சென்றோம். அங்கு மஞ்சள் துணி விரித்த மணையில் என்னை அமர்த்தினார்கள். அந்தக் கணத்திலிருந்து நான் அவர்கள் குடும்பத்தில் ஒருத்தியாகிவிட்டேன். எங்கள் குடும்பத்தில் அவரும் சேர்ந்துவிட்டார் என்றும் நான் சொல்லலாமே!

ஆர்வி: கொசுறு விவரங்கள் –
ஷோபனா, வினீத் இவர்களின் niece மற்றும் nephew என்பது தெரிந்ததே. ஆனால் நாடக மற்றும் திரைப்பட நடிகை சுகுமாரி லலிதா-பத்மினி-ராகினி ஆகியோரின் மாமா மகள் என்பது பரவலாக தெரியாத விஷயம். சுகுமாரி பத்மஸ்ரீ விருது பெற்றவர். ஆனால் லலிதா, பத்மினி, ராகினி யாரும் எந்த அரசு விருதும் பெற்றதில்லை.

நவக்ரகம் (Navagraham)


யாரும் முன் வராததால் நானே ஓட்ட வேண்டி இருக்கிறது. 🙂 Why am I not surprised?

1970இல் வந்த படம். பாலச்சந்தரின் மேடை நாடக நண்பர்கள் நாகேஷ், முத்துராமன், மேஜர், ஸ்ரீகாந்த், கோபி, மற்றும் லக்ஷ்மி, ஜி. சகுந்தலா, ராகினி, சிவகுமார், சி.கே. சரஸ்வதி, ஒய்.ஜி. மஹேந்திரன் நடிப்பு. (முத்துராமனின் இன்னொரு மனைவியை பார்த்த மாதிரி இருக்கிறது, யாரென்று தெரியவில்லை. நாகேஷின் நண்பராக வருபவரை பல பாலச்சந்தர் படங்களில் பார்த்திருக்கிறேன், யாரென்று தெரியவில்லை). எம்.ஆர்.ஆர். வாசு, சௌகார்தான் மிஸ்ஸிங். வி. குமார் இசை. நாகேஷுக்கு ஜோடி இல்லை. ஒய்.ஜிக்கு முதல் படம் இதுவா நூத்துக்கு நூறா?

நவக்ரகம் என்று பேர் இருப்பதால் வீட்டில் ஒன்பது பேர்கள். மூத்தவர் எல்லாரும் கொஞ்சம் பயப்படும் மேஜர். கொஞ்ச நாள் பைத்தியமாக இருந்து பின்பு குணமானவர். முத்துராமன் இரண்டாவது. இரண்டு மனைவிகள். ஒன்று ஜி. சகுந்தலா. முத்துராமன் ஒரு தகாத வார்த்தை சொல்லிவிட்டதால் அவர் மீது கேஸ் போட்டுவிட்டு ஆனால் வீட்டோடு இருக்கும் மாப்பிள்ளை ஸ்ரீகாந்த், அவரது மனைவி ராகினி, அவர்கள் பையன் ஒய்.ஜி. அடுத்தது கோபி. கடைசியாக லக்ஷ்மி. கூட்டுக் குடும்பம். ஆனால் சதா தகராறு. ராகினி எரிகிற வீட்டில் பிடுங்கியது லாபம் என்று நடப்பவர். ஸ்ரீகாந்துக்கு கேஸ்தான் முக்கியம். முத்துராமனின் மனைவிகளுக்கு யார் ஒசத்தி என்ற சண்டை. இதுவே அவருக்கு பெரிய தலைவலி. ஒய்.ஜிக்கு அப்போதே அசடு ரோல்தான். சலித்துப் போன மேஜர், கோபி, லக்ஷ்மி. இதில் சிவகுமார் லக்ஷ்மியை சைட் அடிக்கிறார். சிவகுமாரை தொட்ட காற்று வந்து தொட்டாலே போதும் என்கிற லக்ஷ்மி, அதையும் கேட்ட பின்பும் புன்சிரிக்கும் சாதுவான சிவகுமார்.

இங்கே நாகேஷ் கோபியின் நண்பன் என்று பொய் சொல்லிக்கொண்டு நுழைகிறார். மேஜருக்கும் அவருக்கும் ஒரு இனம் புரியாத பாசம். நமக்கெல்லாம் புரியவைக்க ராகினி இருக்கிறார். பொய் என்று தெரிந்தும் கோபி கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிடுகிறார். நாகேஷ் வீட்டை ஒழுங்கு படுத்துகிறார். லக்ஷ்மிக்கு கல்யாணம் செய்து வையுங்கள் என்று சொல்வதை யாரும் காதில் போட்டுக்கொள்ளாததால் தானே முன்னின்று செய்து வைக்கிறார். இப்போது கோபி முறைக்க, மேஜர் நாகேஷை தத்து எடுத்துக்கொள்கிறார். நாகேஷ் ஸ்ரீகாந்த்துக்கும் முத்துராமனுக்கும் சமாதானம் செய்துவைக்கிறார், சண்டை போடும் எல்லாரையும் தான் தியாக சுடராய் இருந்து ஒன்று சேர்க்கிறார். எல்லாருக்கும் உண்மை தெரியும்போது வீட்டை விட்டு வெளியேறிவிடுகிறார். அவர் போனாலும் எனக்கு சுபம் என்று எழுதி நாளாயிற்று, சுபம் என்றே எழுதிவிடுகிறேன்.

மேடை நாடகம்தான். நாடகத்தில் ஒரு செட் போட்டு எடுப்பது போல ஒரு ஹால் செட் போட்டு அங்கேயே முக்கால்வாசி படம் எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஒரே ஒரு முறை பீச்சுக்கு போய் “உன்னை தொட்ட காற்று” பாட்டை எடுத்திருக்கிறார்கள், பிறகு சாமி கண்ணை குத்திவிடப்போகிறது என்று ஹாலுக்கு திரும்பி வந்துவிடுகிறார்கள்.

ஆனால் எனக்கு படம் பிடித்திருந்தது. சுவாரசியமான பாடல்கள். “நவக்ரகம் நீங்க நவக்ரகம்” படம் பிடிக்கப்பட்டது அருமை. பாட்டு அருமை++ ஆக எழுதப் பட்டிருக்கிறது. ஒவ்வொருவரும் முறைத்துக் கொண்டு போவது மிக நன்றாக இருந்தது. முத்துராமன் “எனக்கு வாய்த்தது ரெண்டும் சனியன்” என்று சொல்ல, அவரது இரு மனைவிகளும் விஷயத்தை விட்டுவிட்டு “யார் சனியன்? நானா அவளா?” என்று பாடுவது சூப்பர். கோபி “இது கொலைகாரக் குடும்பம். நீ சொல்லியா திருந்தும்?” என்று வெறுப்பாக சொல்லிவிட்டு போவது அருமை. ஸ்ரீகாந்த் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு “திட்றான் திட்றான் மறுபடியும் திட்றான் எல்லாரும் சாட்சி” என்பதும், ஒய்.ஜி. “எனக்கும்தான் வயசாச்சு, எனக்கு எப்போ கல்யாணம்” என்பதும் க்ளாஸ்! லிரிக் கிடைக்குமா?

ஸ்ரீகாந்த்தும் முத்துராமனும் சமாதானம் ஆகும் பாட்டும் நன்றாக படமாக்கப்பட்டிருந்தது.

பல புன்னகைக்க வைக்கும் காட்சிகள். முத்துராமன் ஸ்ரீகாந்தை பார்த்து சொன்ன தகாத வார்த்தையை வைத்துக்கொண்டு மெக்சிகோ சலவைக்காரி ஜோக் ரேஞ்சுக்கு விளையாடி இருக்கிறார். முத்துராமன் ஸ்ரீகாந்து டனும் மேஜருடனும் சமாதானம் ஆகும் இடங்கள், ராகினியின் பல காட்சிகள். ஸௌகாருக்கு போக வேண்டிய ரோல் ராகினிக்கு போயிருக்கிறது. ஸ்ரீகாந்த் பூவா தலையா, எதிர்நீச்சல் ஆகியவற்றில் செய்த ரோல்களை நினைவு படுத்தினாலும் ரசிக்கும்படி செய்திருக்கிறார். சிவகுமார் அழகாக வந்து போகிறார். அவருக்கும் லக்ஷ்மிக்கும் நல்ல கெமிஸ்ட்ரி இருக்கிறது.

“உன்னை தொட்ட காற்று” மிகவும் அருமையான ஒரு பாட்டு. இங்கே கேட்கலாம்.

ஏன்.எல். ராகவனின் குரல் நாகேஷுக்கு நன்றாக பொருந்துகிறது. “நவக்ரகம் நீங்க நவக்ரகம்” பாட்டில் முத்துராமன், மேஜர், ஸ்ரீகாந்த், எல்லாருமே சொந்தக் குரலில் பாடி/பேசி இருக்கிறார்களா?

எனக்கு சமாதானப் பாட்டு நினைவு வர மாட்டேன் என்கிறது.

இதை தவிர “எல்லாமே வயத்துக்குத்தாண்டா” என்ற ஒரு பாட்டும் ட்ரெய்லரில் பார்த்தேன்.

பார்க்கலாம். 10க்கு 6 மார்க். C grade.

ராணி சம்யுக்தா (Rani Samyuktha)


1962இல் வெளி வந்தது. எம்ஜிஆர், பத்மினி, எஸ்.வி. ஸஹஸ்ரநாமம், எம்.ஜி. சக்ரபாணி, தங்கவேலு, எம்.என். ராஜம், ராகினி, நம்பியார் நடித்து, கே.வி. மஹாதேவன் இசையில், யோகானந்த் இயக்கி இருக்கிறார். கண்ணதாசனும் அவினாசி மணியும் கதை வசனம் பாட்டுக்களை எழுதி இருக்கிறார்கள். எம்ஜிஆர் இறப்பதாக வருவதால் படம் ஓடி இருக்காது என்று நினைக்கிறேன்.

எம்ஜிஆர் இறப்பதாக நடித்த எந்த படமாவது வெற்றி பெற்றிருக்கிறதா? சின்ன அண்ணாமலை எழுதிய சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள் என்ற புத்தகத்தில் அவர் ஒரு அனுபவத்தை சொல்கிறார். ஒரு பயணத்தின் போது இரவு வேளையில் ஒரு டீக்கடையில் டீ குடித்துக்கொண்டிருந்தாராம். நைட் ஷோ முடிந்து மக்கள் திரும்பிக் கொண்டிருந்தார்களாம். என்ன படம் என்று இவர் கேட்டிருக்கிறார். வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் என்றும் சிவாஜியின் நடிப்பை புகழ்ந்தும் பலர் பேசினார்களாம், ஆனால் ஒருவர் இதெல்லாம் ஒரு படமா என்ற தோரணையில் பேசி இருக்கிறார். இவர் ஏன் உங்களுக்கு சிவாஜியின் நடிப்பு பிடிக்கவில்லையா என்று கேட்டிருக்கிறார். அவர் சொன்னாராம், “நடிப்பெல்லாம் கிடக்குதுங்க, இதுவே எம்ஜிஆரா இருந்தா வெள்ளைக்காரங்களை எல்லாம் ஒரு போடு போட்டுட்டு குதிரை மேல ஏறி வந்து முடி சூட்டிக்கிட்டிருப்பாரு!” என்றாராம். தமிழனான கட்டபொம்மனே எம்ஜிஆர் நடித்தால் தோற்கமாட்டார் என்றால் அவ்வளவாக தெரியாத ப்ரித்விராஜின் கதி என்ன? இது உண்மைக் கதை என்றே நிறைய பேருக்கு தெரிந்திருக்காது.

ப்ரித்விராஜ் சம்யுக்தா கதை வடக்கே மிகவும் பிரபலமானது. நம்மூரில் முத்துப்பட்டன் கதை, மதுரை வீரன் கதை, கட்டபொம்மன் கதை போன்று அதற்கும் ஒரு folk ballad பாரம்பரியம் உண்டு. அழையாத ஸ்வயம்வரத்துக்கு போய் சம்யுக்தையை தூக்கி வரும் சாகசத்தில் ஒரு கவர்ச்சி இருக்கிறது. எம்ஜிஆரும் அந்த வீர சாகசத்தால் கவரப்பட்டுத்தான் இந்த படத்தை எடுத்திருக்கவேண்டும்.

கொஞ்சம் உரிமை எடுத்துக்கொண்டு கதையை அங்கங்கே மாற்றி இருக்கிறார்கள். ஜெயச்சந்திரனும் தில்லி அரசுக்கு ஒரு வாரிசு என்றும் அதனால்தான் அவருக்கும் ப்ரித்விராஜுக்கும் பகை ஆரம்பித்தது என்று ஒரு ரீல் விட்டிருக்கிறார்கள். மற்றபடி தெரிந்த கதைதான். சம்யுக்தாவை காதலிக்கும் ப்ரித்விராஜ் அவரை ஜெயச்சந்திரனுக்கு பாவ்லா காட்டிவிட்டு சம்யுக்தாவை தூக்கி சென்று மனம் செய்துகொள்கிறார். முஹம்மது கோரி ஜெயச்சந்திரன் உதவியுடன் ப்ரித்விராஜை தோற்கடிக்கிறார்.

ப்ரித்விராஜ் போர்க்களத்தில் இறப்பதாக காட்டுகிறார்கள். அவர் சிறைப்படுத்தப்பட்டு இறக்கிறார். ப்ரித்விராஜ் ராஸோவின் படி அவர் குருடாக்கப்படுகிறார். கோரி பிறகு ப்ரித்விராஜின் சத்தம் மட்டுமே கேட்டு அம்பு விடும் திறமையை பார்க்க விரும்பும்போது அவர் கோரியின் குரலை வைத்து கோரியை தன் அம்பால் கொன்றுவிடுகிறார். இந்த பழி வாங்கல் ராஸோவை எழுதிய சாந்த் பர்டாயின் உதவியோடு செயப்படுகிறது.

பிரிண்ட் கொஞ்சம் மோசம். அங்கங்கே ஸ்கிப் ஆகிக்கொண்டே இருக்கிறது.

நீண்ட நாள் தயாரிக்கப்பட்ட படம். பத்மினி இந்த பட்டத்தில் சில பகுதிகள் எடுக்கப்பட்டபோது கர்ப்பமாம்.

ரிச்சாக எடுத்திருக்கிறார்கள். நல்ல செட்கள், அழகான எம்ஜிஆர், பத்மினி.

பல பாட்டுகளை நான் முன்னால் கேட்டதில்லை. ஆனால் இனிமையாக இருந்தன. நினைவில் இருக்கும் பாட்டுகள் இவைதான்.

“முல்லை மலர்க்காடு எங்கள் மன்னவர் தம் நாடு” என்ற பாட்டுக்கு ராகினி நன்றாக ஆடுகிறார்.

“நெஞ்சிருக்கும் வரை நினைவிருக்கும்” என்ற பாட்டு வேறு ஒரு பாட்டை நினைவுபடுத்துகிறது. அந்த பாட்டு நெஞ்சில் இருக்கிறது, நினைவு வர மாட்டேன் என்கிறது. பாட்டின் இரண்டாவது வரி “நினைவினில் தெரியுது அழகு முகம், ஆசை முகம்” என்பது. என்ன பாட்டு என்பத தொண்டை வரைக்கு வந்துவிட்டது, இன்னும் தெரியவில்லைசாரதா கண்டுபிடித்து மிச்சம் இருக்கும் தலை முடியையும் பிய்த்துக்கொள்வதிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றிவிட்டார். அது “‘நெஞ்சினிலே நினைவு முகம்” என்ற பாட்டு. சித்ராங்கி படத்தில் வேதா இசையில் அமைந்தது.

“இதழ் இரண்டும் பாடட்டும் இமை இரண்டும் மூடட்டும்” பாட்டும் நன்றாக இருக்கிறது. கண்ணதாசன். வைரமுத்துவுக்கு மிகவும் பிடித்த எம்ஜிஆர் பாட்டு இதுதானாம். டிஎம்எஸ், ஏ.பி. கோமளா பாடி இருக்கிறார்கள்.

“சித்திரத்தில் பெண்ணெழுதி” சுமாரான பாட்டு.

இந்த 4 பாட்டுகளையும் இன்டர்நெட் எக்ஸ்ப்ளோரர் பயன்படுத்துபவர்கள் மட்டும் இங்கே கேட்கலாம்.

“நிலவென்ன பேசும் குயிலென்ன பாடும்” என்பது மிக அருமையான பாட்டு. டிஎம்எஸ்ஸும் சுசீலாவும் கலக்கி இருக்கிறார்கள். இந்த வீடியோவை கட்டாயம் பாருங்கள். அந்தப் பாட்டின் போது படம் அநியாயத்துக்கு ஸ்கிப் ஆனது பெரிய கொடுமை.

“ஓ வெண்ணிலா ஓ வெண்ணிலா” என்பது மட்டும்தான் நான் முன்னால் கேட்டிருக்கிறேன். அருமையான பாட்டும் கூட. இந்த வீடியோவையும் கட்டாயம் பாருங்கள்.

இந்த இரண்டு பாட்டுகளையும் இங்கே கேட்க மட்டும் செய்யலாம்.

இன்னும் ஒன்று இரண்டு பாட்டுக்கள் இருக்கின்றன. ஆனால் மறந்துவிட்டன.

தீவிர எம்ஜிஆர் ரசிகர்கள் பார்க்கலாம். இல்லை என்னைப் போல் பழைய பாட்டு பைத்தியங்கள் சில பாட்டுகளை discover செய்ய பார்க்கலாம். எதிர்பாராமல் இனிமையாக அமைந்த பாட்டுகளுக்காக 10க்கு 6 மார்க். C- grade.