மோட்டார் சுந்தரம் பிள்ளை (Motor Sundaram Pillai)


சில நாட்களுக்கு முன்னால் இந்த ப்ரோகிராமில் பார்த்த படம். சாரதா/ப்ளம் ஆகியோரின் சில கடிதங்களால் நினைவு வந்தது.

1966இல் வந்த படம். ஜெமினி தயாரிப்பு. இயக்குனர் ஆனந்தவிகடன் ஆசிரியரான பாலசுப்ரமணியம் என்று நினைக்கிறேன். டைட்டில்களில் “பாலு” என்று போட்டிருந்தார்கள். அவர் இயக்கிய முதல் படமாம். சிவாஜியைத் தவிர, சௌகார் ஜானகி, மணிமாலா, முத்தையா(விவரத்துக்கு நன்றி, சாரதா), ஜெயலலிதா, காஞ்சனா, சிவகுமார், ரவிச்சந்திரன், நாகேஷ், எஸ். ராமாராவ், மேஜர் சுந்தரராஜன், நாகையா, சச்சு என்று ஒரு நட்சத்திரப் பட்டாளமே நடித்திருக்கிறது. இசை எம்எஸ்வி. நன்றாக ஓடியிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். நிச்சயமாக தெரியவில்லை.

நவராத்திரியில் சிவாஜிக்கு ஒரு டாக்டர் வேஷம் உண்டு. அந்த நடிப்பை இங்கே மீண்டும் உபயோகப்படுத்தி இருக்கிறார். ஒரு சாந்தமான, அன்பான (பெரிய) குடும்பத் தலைவன். 9 குழந்தைகள். கதையின் ஆரம்பத்தில் சௌகார் மீண்டும் கர்ப்பம் வேறு. பெரிய பணக்காரர். பட்டணத்தில் ஃபாக்டரி. ஒரு சிறு நகரத்தில் (காலேஜ் எல்லாம் இருக்கிறது) குடும்பம். வார இறுதியில் மட்டும் வீட்டுக்கு வருவார். அவரது வரவை எதிர்பார்த்திருக்கும் பிள்ளைகள். கொஞ்சம் அசடான அக்கா பையன் தான் வீட்டின் ஆண் பிள்ளை. திருமணமாகி இன்னும் கணவன் வீட்டுக்கு போகாத முதல் பெண் காஞ்சனா. காலேஜில் படிக்கும் இரண்டு பெண்கள், அதில் ஒன்று ஜெ. (ஜெ வேறு எந்தப் படத்திலாவது சிவாஜிக்கு மகளாக நடித்திருக்கிறாரா?) அவர்கள் இருவருக்கும் காதல். ஜெ காதலிப்பது லோகல் காலேஜ் ப்ரின்சிபல் மகன் ரவிச்சந்திரனை. இரண்டாவது பெண் ஸ்டேஷன் மாஸ்டர் பையனான காலேஜ் ப்ரொஃபஸரை காதலிக்கிறாள். காதலுக்கு பச்சை கொடி காட்டும் குடும்பங்கள். நிச்சயதார்த்தத்தின்போது சிவாஜிக்கு இன்னொரு மனைவியும் குடும்பமும் இருப்பது தெரியவருகிறது. ஊர் பெரிய மனிதனுக்கு இருக்கும் ஒழுக்க குறைவால் ஷாக்காகும் எல்லாரும் நிச்சயதார்த்தத்தை நிறுத்திவிட, சௌகார் கிடைத்தது சான்ஸ் என்று அழ ஆரம்பிக்க, கடைசியில் சிவாஜி சௌகாரின் தங்கை மணிமாலாவைத்தான் சௌகார் இறந்துவிட்டார் என்று நினத்து கல்யாணம் பண்ணிக்கொண்டது தெரிகிறது. இரண்டு குடும்பங்களும் ஒன்று சேர்ந்து, நின்று போன கல்யாணங்கள் நடக்க, சுபம்!

பாட்டுக்கள் சூப்பர். எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாட்டு “மனமே முருகனின் மயில்வாகனம்”தான். பாடியது ராதா ஜெயலக்ஷ்மி. எழுதியது பத்மஸ்ரீ கொத்தமங்கலம் சுப்பு. கொத்தமங்கலம் சுப்பு ஜெமினி பிக்சர்ஸை தூக்கிப் பிடித்த ஒரு தூண். அவர் பத்மஸ்ரீ விருது பெற்றவர் என்பதை இப்போதுதான் தெரிந்துகொண்டேன். 4 வரிகள்தான், எல்லா வரிகளையும் தருகிறேன்.
மனமே முருகனின் மயில் வாகனம் – என்
மாந்தளிர் மேனி குகனாலயம்
குரலே செந்தூரின் கோவில் மணி – அதில்
குகனே ஷண்முகனே என்றொலி கூவு நீ

சில சினிமா பாட்டுக்கள் பொதுவாக புழங்கும் பக்தி பாடல்களை விட என் மனதை தொடுகின்றன. ‘மனம் கனிந்தருள் வேல்முருகா”, “சுந்தரி சௌந்தரி நிரந்தரியே”, “ஸ்ரீரங்க ரங்க நாதனின் பாதம்”, “முருகா முருகா முருகா வருவாய் மயில் மீதினிலே”, “மாசறு பொன்னே வருக”, இந்த பாட்டுகளுக்கும் “கற்பனை என்றாலும் கற்சிலை என்றாலும்”, “கற்பகவல்லி நின் பொற்பதங்கள் துதித்தேன்”, “ஓம் சக்தி ஓம் சக்தி ஓம்” போன்ற பாட்டுகளுக்கும் என் மனதில் வித்தியாசம் தெரியவில்லை. உண்மையை சொல்லப் போனால் “டகுடகு டிகுடிகு டங்கு டிங்குகு” போன்ற வரிகள் வரும் கந்த சஷ்டி கவசத்தை விட இவற்றையே நான் விரும்புகிறேன். (இப்படி எழுதியதற்காக என் அம்மா என்னை மன்னிக்கப் போவதில்லை. ஆனால் அம்மா, காலையில் கந்த சஷ்டி கவசம் சொன்ன பிறகுதான் காப்பி என்று நீ சொன்ன நாட்களையும் நான் மறக்கவில்லை. :-))

“குபுகுபு நான் எஞ்சின்” ஒரு துள்ளலான பாட்டு. ஏ.எல். ராகவனின் கலக்கலான குரல் நாகேஷுக்கு (ஜெமினிக்கும்) நன்றாக பொருந்துகிறது. எல்.ஆர். ஈஸ்வரி இணைந்து பாடியது. “எதிரில் வந்தது பொண்ணு” என்றும் ஒரு ஏ.எல். ராகவன் பாட்டு உண்டு.

“காத்திருந்த கண்களே” பி.பி. ஸ்ரீனிவாசும், சுசீலாவும் பாடிய இனிமையான பாட்டு. எழுதியது கண்ணதாசன். ரவிசந்திரனும், ஜெயும் சாத்தனூர் அணைக்கட்டில் பாடுவார்கள். இந்த அணைக்கட்டு இன்னும் அழகாகத்தான் இருக்கிறதா? தெரிந்தவர்கள் எழுதுங்களேன்!

“துள்ளி துள்ளி விளையாட துடிக்குது மனசு” சுசீலா, எல்.ஆர். ஈஸ்வரி, சூலமங்கலம் ராஜலக்ஷ்மி இணைந்து பாடும் ஒரு நல்ல பாட்டு.

இதைத் தவிர “காதல் என்றால் என்ன” என்றும் ஒரு பாட்டு உண்டு.

பல பாடல்களை இங்கே கேட்கலாம்.

சிவகுமார் இப்போதும் இளமையானவர்தான். ஆனால் இதிலே உண்மையிலேயே காலேஜில் படிக்கும் பையன் போல இருந்தார். பார்த்ததும் நானும் என் மனைவியும் சிரித்துவிட்டோம்!

சிவாஜி இதிலே மிகவும் அடக்கி வாசித்திருப்பார். கடைசி காட்சியில் தான் மணிமாலாவை கல்யாணம் செய்து கொண்ட காட்சியிலேதான் கொஞ்சம் நடித்துப் பார்ப்பார். தான் 25 வருஷங்களாக பட்ட நரக வேதனையை விவரிக்கும் வசனத்தில்தான் நான் சிரித்துவிட்டேன். அந்த 25 வருஷங்களில் சௌகாருக்கு ஒன்பதோ பத்தோ குழந்தைகள், மணிமாலாவுக்கு நாலோ ஐந்தோ. ஆனால் இவருக்கு நரக வேதனையாம். இவரது சொர்க்கம் எப்படி இருந்திருக்குமோ?

நாகேஷின் நகைச்சுவை பகுதி துப்பறியும் சாம்புவிலிருந்து inspire ஆனது. சாம்புவைப் போலவே இவரும் ஏதாவது செய்யப் போய் திருடர்கள் அகப்பட்டுக்கொள்வார்கள். சிரிக்கும்படி இருந்தது.

நல்ல குடுமப்ப் படம். அருமையான பாட்டுக்கள். நல்ல நகைச்சுவை. சிவாஜியின் மிருதுவான நடிப்பு. எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

Advertisements

பூவும் பொட்டும் (Poovum Pottum)


1968இல் வந்த படம். ஏ.வி.எம். ராஜன், பாரதி, எஸ்.வி. ரங்காராவ், பானுமதி, நாகேஷ், முத்துராமன், ஜோதிலக்ஷ்மி, எஸ். ராமாராவ், கே.டி. சந்தானம், பண்டரிபாய் நடிப்பில் கோவர்தனம் இசையில் தாதா மிராசி இயக்கத்தில் வந்த படம். தாதா மிராசிதான் “புதிய பறவை” படத்தின் இயக்குனர். டைட்டில்களை மிஸ் செய்துவிட்டேன். அதனால் மற்ற கலைஞர்களை தெரியவில்லை. நாகேஷின் நண்பராக வந்து தூய தமிழில் பேசும் ரிக்க்ஷாக்காரர் எஸ்.எஸ். சந்திரனா இல்லை ஏ. வீரப்பனா என்று சரியாகத் தெரியவில்லை. படத்தைப் பற்றி இதற்கு முன் கேள்விப்பட்டதே இல்லை. அதனால் படம் வெற்றி பெறவில்லை என்று யூகிக்கிறேன். முத்துராமன் நீண்ட காலம் காரக்டர் ரோல்களில் நடித்திருக்கிறார். 68இல் கூட வில்லன் ரோல்தான். பானுமதிக்கு அம்மா ரோல்.

கோவர்தனம் ஒரு almost man. ஏவிஎம்மின் ஆஸ்தான இசை அமைப்பாளரான ஆர். சுதர்சனத்தின் தம்பி. 1953இலேயே தனியாக ஜாதகம் என்ற படத்துக்கு இசை அமைத்திருக்கிறார். அவர் இசை அமைத்த முக்கால்வாசி படங்களின் இசை வெற்றி அடைந்திருக்கிறது. கைராசி, பட்டணத்தில் பூதம் போன்ற படங்களும் வெற்றி அடைந்தன. ஆனால் அவரது வாழ்க்கை உதவி இசை அமைப்பாளராகவே முடிந்துவிட்டது. சி.ஆர். சுப்பராமன், சுதர்சனம், விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி, எம்எஸ்வி, இளையராஜா, விஜயபாஸ்கர், சந்திரபோஸ் எல்லாருக்கும் உதவி! தேவாவுக்கு கூட உதவியாக இருந்தாராம்! இவ்வளவு திறமை இருந்தும் ஏன் அவரால் ஒரு இரண்டாம் தட்டு இசை அமைப்பாளராகக் கூட வெற்றி பெற முடியவில்லை என்பது ஒரு புதிர்தான்.

இளையராஜா வாய்ப்பு தேடி அலைந்த காலங்களில் அவரும் கோவர்தனமும் சேர்ந்து ஒன்றாக இசை அமைப்பதாக இருந்ததாம். பஞ்சு அருணாசலம் வற்புறுத்தியதால் இளையராஜா தனியாக இசை அமைத்தாராம்.

“நாதஸ்வர ஓசையிலே” இந்த படத்தின் மாஸ்டர்பீஸ். டிஎம்எஸ் “நாதஸ்வர ஓசையிலே” என்று பாடும்போது நெஞ்சில் ஒரு அமைதி நிரவுகிறது. ஒரு underrated gem. டிஎம்எஸ் குரலும் சுசீலா குரலும் made for each other.

இந்தப் படத்தில் நிறைய underrated gems. “உன் அழகை கண்டு கொண்டால்”, “எண்ணம் போல கண்ணன் வந்தான்” இரண்டுமே இனிமையான பாட்டுகள். முன்னது பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ், சுசீலா பாடியது. பின்னது சுசீலா. இதைத் தவிர எல்.ஆர். ஈஸ்வரி பாடிய “பொன்வண்டு பிரிக்காத மல்லிகை” என்ற ஸ்விங் இசை பாட்டும் நன்றாக இருந்தது. இது எனக்கு வேறு ஏதோ ஒரு பாட்டை ஞாபகப்படுத்துகிறது, நினைவு வரவில்லை. தவிர முதலில் வெறும் ஸ்விங் இசையுடன் பாட்டு ஏதும் இல்லாமல் ஜோதிலக்ஷ்மியின் ஒரு நடனம் இருந்தது. Feet tapping swing music.

ில பாட்டுக்களை இங்கே கேட்கலாம்.

கோவர்தனத்தின் இசையில் உருவான வேறு சில புகழ் பெற்ற பாடல்கள் – வரப்ரசாதத்தில் “கங்கை நதியோரம் ராமன் நடந்தான்”, பட்டணத்தில் பூதத்தில் “அந்த சிவகாமி மகனிடம் சேதி சொல்லடி”, “நான் யார் யாரென்று சொல்லவில்லை”, கைராசியில் “கண்ணும் கண்ணும் பேசியதும் உன்னாலன்றோ”, “பத்து பதினாறு முத்தம் முத்தம்”. இவை எல்லாமே underrated gemsதான்.

கோவர்தனம் இசை அமைத்த சில பாட்டுக்களை இங்கே கேட்கலாம்.

கதை தாய்க்குலத்தை குறி வைத்து எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ரங்காராவின் மனைவி பானுமதியும் மகள் ஜோதிலக்ஷ்மியும் க்ளப், கச்சேரி என்று வீட்டை கவனிக்காமல் ஊர் சுற்றுகிறார்கள். இந்த கவலையால் அவர்கள் மகனான நாகேஷ் குடிகாரனாகிவிடுகிறார். ரங்காராவின் வளர்ப்பு மகள் பாரதிதான் குடும்ப விளக்காக இருந்து வீட்டை கவனித்துக் கொள்கிறார். ரங்காராவின் முதல் மனைவியான கண் தெரியாத பண்டரிபாய், பண்டரிபாயின் மகன் ஏ.வி.எம். ராஜன் பிரிந்து வாழ்கிறார்கள். அதுவும் ஏ.வி.எம். ராஜன் தன் அப்பாவை பார்த்ததே இல்லை. ஃபோட்டோ கூட பார்த்ததில்லை. அதனால் எல்லாரும் நமக்கு அவர்களது உறவை புரிந்து கொள்ள நிறைய hint கொடுக்கிறார்கள். முத்துராமன் ஜோதிலக்ஷ்மியை சுலபமாக ஏமாற்றுகிறார். கடைசியில் பல்டி அடித்து ஜோதிலக்ஷ்மிக்கு பூவும் பொட்டும் கொடுக்க வரும்போது ஜோதிலக்ஷ்மி விஷம் குடித்து தற்கொலை செய்துகொள்கிறார். அப்பாவை வெறுக்கும் ஏ.வி.எம். ராஜனும் தன் அம்மா ஒரு நிமிஷம் பூ – பொட்டு டயலாக் ஒன்று விட்டதும் “நீ புலம்பாமல் இருந்தால் போதும்” என்று நினைத்து சமத்தாக மனம் மாறி எல்லாரையும் ஒன்று சேர்த்துவிடுகிறார். சுபம்!

நாகேஷ் போடும் ட்ராமா ஒன்று என்னை புன்முறுவலிக்க வைத்தது. அதே போல் அவரும், எஸ். ராமாராவும், ராமாராவின் மனைவியும் வரும் காட்சிகள் கொஞ்சம் புன்முறுவலை வர வைத்தன.

படம் நான் எதிர்பார்த்த அளவு மோசம் இல்லை. கோவர்தனத்தின் இசை ஒரு பெரிய ப்ளஸ் பாயின்ட்.

பூஜைக்கு வந்த மலர் (Poojaikku Vantha Malar)


இன்று தாமதமானதற்கு மன்னிக்கவும். சில அவசர வேலைகள் வந்துவிட்டன…

1965இல் வந்த படம். ஜெமினி கணேசன், முத்துராமன், சாவித்ரி, எஸ்.வி. சகஸ்ரநாமம், நாகேஷ், மனோரமா, எஸ். ராமாராவ், பண்டரிபாய், சந்தியா (ஜெயலலிதாவின் அம்மா) ஆகியோர் நடித்து, விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையில் முக்தா ஸ்ரீனிவாசன் இயக்கிய படம். சாவித்ரி அநியாய குண்டாக இருக்கிறார். டைட்டில்களை பார்க்கும்போது கே. பாலசந்தர் கதை வசனம் என்று பார்த்ததும் நான் சற்று நிமிர்ந்து உட்கார்தேன். பொதுவாக பாலசந்தர் 60களில் எழுதிய திரைக்கதைகளின் தரம் பிறகு எழுதியவற்றை விட அதிகம். காலம் செல்ல செல்ல அவரது பலம் திரைக்கதையிலிருந்து இயக்கத்துக்கு மாறிவிட்டது. முக்தா ஸ்ரீனிவாசனும் ஓரளவு வலிமையான கதைகளை படமாக்குவார். இந்த படத்தில் என்னை இருவரும் ஏமாற்றிவிட்டார்கள்.

இரண்டு பாடல்கள் எனக்கு பிடித்திருந்தன. ஒன்று “மையேந்தும் விழியாட” என்ற அழகான பாடல். பி.பி. ஸ்ரீனிவாஸ்தான் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பின்னணி பாடகர். (ஏ.எம். ராஜா, எஸ்.பி.பி. இரண்டாவது, மூன்றாவது இடத்தில் இருக்கிறர்கள். டி.எம்.எஸ்., சீர்காழி அடுத்த இடங்கள்). அவரது பாட்டுக்களில் எனக்கு ஒரு பெரிய மயக்கமே உண்டு. அவரும் எல்.ஆர். ஈஸ்வரியும் சேர்ந்து பாடிய பாடல்கள் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமானவை. இந்தப் பாடலை நான் பி.பி.எஸ்ஸின் தலை சிறந்த 10 பாடல்களில் சேர்க்கமாட்டேன், ஆனாலும் நல்ல பாட்டு. “உன்னை ஊர் கொண்டு அழைக்க தேர் கொண்டு வருமா தென்றல்” பாட்டும் நன்றக இருந்தது. உண்மையில் இந்த பாட்டு எனக்கு மறந்தே போய்விட்டது. சுசீலா “தென்றல்ல்ல்ல்ல் தென்றல்” என்று இழுத்துப் பாடும் போது எப்போதோ கேட்ட நினைவுகள் திரும்பி வந்தன. மற்ற இரண்டு பாட்டுக்களையும் நான் அவ்வளவாக ரசிக்கவில்லை. முன்னால் கேட்ட ஞாபகமும் வரவில்லை. ஒரு வேளை மீண்டும் மிண்டும் கேட்டால் பிடிக்க ஆரம்பிக்குமோ என்னவோ, ஏ.ஆர். ரகுமான் பாட்டுக்களைப் போல?

படத்தின் டைட்டில்களில் வாலியும் ஆலங்குடி சோமுவும் இந்தப் படத்தின் பாடல்களை எழுதினார்கள் என்று போட்டிருந்தது. ஆனால், மணிசேகரன் ( tfmpage பயனர்களுக்கு மணிசேகரனின் அறிமுகம் தேவையில்லை) இந்தப் பாட்டை கண்ணதாசன் எழுதியதாக சொல்கிறர்.

பாட்டுக்களை இங்கே கேட்கலாம்.

கதை வெறும் fluff. நண்பன் முத்துராமனுக்காக ஜெமினி தன் எஞ்சினிரிங் படிப்பையே தியாகம் செய்கிறார். பிறகு படிப்பை முடித்த முத்துராமன் ஜெமினியின் மேலதிகாரியாகிறார். சில குழப்பங்களால் ஜெமினி முத்துராமனை தவறாக புரிந்துகொண்டு, அவரை வெறுக்க ஆரம்பிக்கிறார். முத்துராமனின் தங்கைதான் சாவித்ரி என்று தெரியாமல், சாவித்ரியிடம் காதல் வசப்படுகிறார். கல்யாணத்திற்கு முன்னால் முத்துராமன் சாவித்ரி உறவை தெரிந்துகொள்ளும் ஜெமினி சாவித்ரியை ஒதுக்கிவிடுகிறார். கடைசியில் சாவித்ரி அவரது பிறந்த வீட்டை முழுமையாக மறந்தால் அவரை திருமணம் செய்வதாக ஒத்துக்கொள்கிறார். சாவித்ரி தான் இருக்கும் பருமனுக்கு ஜெமினியை விட்டால் வேறு இளிச்சவாயன் யாரும் கிடைக்கமாட்டார்கள் என்று நினைத்தோ என்னவோ ஒத்துக்கொள்கிறார். திருமண ஊர்வலம் சாவித்ரியின் வீட்டைக் கடக்கும்போது சரியான நேரம் பார்த்து அவரது அப்பா சகஸ்ரநாமம் தடுக்கி விழுந்து மண்டையை உடைத்துக்கொள்ள, சாவித்ரி அவரைப் பார்க்க காரில் இருந்து ஓடி வர (ஓடுவது என்பது இங்கே உயர்வு நவிர்ச்சி அணி. அவர் இருக்கும் குண்டுக்கு நடப்பதே பெரிய விஷயம்), முத்துராமனும், சகஸ்ரநாமமும், ஜெமினியும் இஷ்டத்துக்கு கொஞ்ச நேரம் வசனம் பேசிவிட்டு, பிறகு முத்துராமன் ஜெமினியை அடித்துவிடுகிறார். உடனே ஜெமினி நீ அடிக்கவேண்டும், அடிக்காமலே என்னை மன்னித்துவிடக்கூடாது என்பதற்காகத்தான் இப்படி எல்லாம் நாடகம் ஆடினேன் என்று சொல்லி சுபம்!

பாலசந்தர் O. Henryஇன் பரம ரசிகராக இருக்கலாம். ஆனால் திடீர் திருப்பம் வேண்டும் என்று இப்படி பல்டி அடிக்கக்கூடாது. 

படத்தில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த விஷயம் நாகேஷின் நகைச்சுவை. நீண்ட நாட்களுக்குப் பின் நகைச்சுவை பகுதி ரசிக்கும்படியாக இருந்தது. ஞாபக மறதிக்காரரான நாகேஷ், டெலிபோன் பூத்தை பஸ் ஸ்டாண்ட் என்று நினைத்து அங்கே நிற்பதும், மனோரமாவின் சைக்கிளை தன் ஸ்கூட்டர் என்று நினைத்து வேக வேகமாக உதைத்து ஸ்டார்ட் செய்வதும் நன்றாகவே இருந்தன.

அந்தக் காலத்தில் உண்மையிலேயே முக அழகையும் நடிப்பையும் மட்டும்தான் பார்த்திருக்கிறர்கள். இவ்வளவு குண்டாக இருப்பவர்கள் இனிமேல் கதாநாயகியாக முடியுமா? சாவித்ரி, கே.ஆர். விஜயா போன்றவர்கள் எப்படித்தான் சமாளித்தார்களோ? இந்தப் படத்தில் வரும் சாவித்ரி 3 சிம்ரனுக்கு சமமாக இருப்பார்.

இரண்டு பாட்டு, நகைச்சுவைப் பகுதிக்காக பார்க்கலாம்.

தேன் கிண்ணம் (Then Kinnam)


பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு பாதி வரைக்கும் பார்த்தேன். அதற்கு மேல் தாங்க முடியவில்லை. நாகேஷ், சுருளி ராஜன், வி.கே. ராமசாமி, எம்.ஆர்.ஆர்.வாசு, தேங்காய் ஸ்ரீனிவாசன், ராமாராவ் என்று ஒரு பெரிய நகைச்சுவை நடிகர் பட்டாளமே இருக்கிறது. நகைச்சுவைதான் இல்லை. தாங்க முடியாத படம். சன் டிவிக்கு ஒரே இந்த நிகழ்ச்சியில் ஒரு criterionதான் இருக்கிறது – படம் ஒரு 25 வருஷங்களுக்கு முன்னால் வந்திருக்க வேண்டும். ஒரு தீம் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும். இதே படத்தைக் கூட லோ பட்ஜெட் 70களின் நகைச்சுவை படங்கள் என்ற தீமில் காசேதான் கடவுளடா, காசி யாத்திரை போன்ற படங்களுடன் திரையிட்டால் 70களில் எதை நகைச்சுவை என்று நினைத்தார்கள் என்று தெரிந்து கொள்ளவாவது பார்க்கத் தோன்றலாம். இப்போதோ விளம்பரம் எப்போது வரும் என்று காத்திருக்க வேண்டிய நிலைமை. தேன் கிண்ணம் தேன் கிண்ணம் என்ற பாட்டுதான் கொஞ்சமாவது கேட்கும்படி இருக்கிறது. அதுவும் ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய பாட்டு அல்ல.