அந்நியன் (Anniyan)


Anniyan

Anniyan

2005ல் வந்த திரைப்படம். Sydney Sheldonனின் Tell me your Dreams என்ற நாவல், மற்றும் ”மர்மதேசம்” என்ற டெலி சீரியல் இவற்றை தழுவிய திரைப்படம். தெலுங்கில் ”அபரிச்சித்துடு” என்ற பெயரில் சம காலத்தில் வெளிவந்தது. ”அபரசித் – தி ஸ்ட்ரேஞ்சர்” என்று ஹிந்தியில் வந்தது. ஃப்ரெஞ்சு மொழியிலும் கொலம்பியா டிரைஸ்டார் நிறுவனம் வெளியிட்டது. 8 ஃபில்ம்ஃபேர் அவார்டுகள் மற்றும் ஒரு தேசிய விருதும் பெற்றது.

நடிகர்கள் – விக்ரம், நெடுமுடி வேணு, பிரகாஷ் ராஜ், விவேக், நாசர், ராஜூ சுந்தரம், கலாபவன் மணி, சுரப் ஷுக்லா, யானா குப்தா.

நடிகைகள் – சதா

வசனம் – சுஜாதா மற்றும் சங்கர்

இசை – ஹாரிஸ் ஜெயராஜ்

ஒளிப்பதிவு –  வி. மணிகண்டன் மற்றும் ரவி வர்மன்

எடிட்டிங் – வி.டி. விஜயன்

தயாரிப்பு – வி. ரவிச்சந்திரன்

டைரக்‌ஷன் – சங்கர்

”ஆஸ்கர்” ரவிச்சந்திரன் தமிழ் திரையுலக வர்த்தகத்தில் பல புரட்சிகளை பண்ணிய படம். Necessity is the mother of invention. இவருடைய அப்போதைய தேவை 26 கோடியே 38 லட்சத்திற்கு மேல் பணம் பண்ணுவது. இவ்வளவு பணத்தை செலவழித்தால் அதை சம்பாதிப்பதற்கு எதாவது ஒரு வழியை கண்டு பிடித்தாக வேண்டுமே. அதை அட்டகாசமாக கண்டு பிடித்தார். இடைத்தரகர்களான வினியோகஸ்தர்கள் தலையில் கை வைப்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக ஆகிவிட்டது. முதன் முதலில் தமிழ் திரையுலகில் டிஸ்ட்ரிபியூட்டர்கள் தயவை நாடாமல் 400 பிரிண்ட்டையும் தியேட்டர் உரிமையாளர்களுக்கே விற்றுவிட்டார். முன்பணம் மற்றும் ”குறைந்தபட்ச உத்திரவாதம்” (Minimum Guarantee) முறைகளில் கிட்டதட்ட 12 கோடி தேற்றிவிட்டார். முதன் முதலில் தமிழ் சினிமாவிற்கு ஒரு நிதி நிறுவனம் ஃபைனான்ஸ் பண்ணியது. IDBI பணம் ஒரு ஒன்பதரை கோடி வந்தது. முதன் முதலில் இன்ஷ்யூர் பண்ணப்பட்ட தமிழ் படமும் இதுவே. இன்ஷ்யூரன்ஸ் தொகை 29 கோடி. முற்காலத்தில் இடைத்தரகர்களிடம் ஜாக்கி சேன் படங்களை வாங்கி கொண்டிருந்த இவர் அவர்களை கட் பண்ணிவிட்டு ஹாங்க்காங்க் தயாரிப்பாளர்களிடமே நேரடியாக வர்த்தகம் வைத்துக்கொண்ட ஒரு பிஸினஸ் இன்னொவேட்டர் இவர். காசை எங்கே தாரளமாக செலவு செய்யவேண்டும் எங்கே பிடிக்கவேண்டும் என்பது இவருக்கு நேச்சுரலாக வரும் கலை போலும்.

சங்கர் பிரச்சனைகளை சுகர் கோட் பண்ணி சொல்வார். சமுதாய பிரச்சனைகளை பொழுதுபோக்கு அம்சமாக்கி சொன்னால் பொதுமக்களிடம் விழிப்புணர்வு ஏற்படும் என் நினைப்பவர். பலன் உண்டாக்குமா என்பது சந்தேகமே. ஆனால் அவர் சொல்ல தேர்ந்தெடுத்திருக்கும் வழிமுறை உற்சாகமான ஒன்றே. சங்கர் ஃபார்முலா இதுதான்: அருமையான விஷுவல்ஸ் + அருமையான் இசை + பிரச்சனையை மையமாகக் கொண்ட கதை + தாரளமான பணச்செலவு + விஜிலாண்டிஸம் – ”பாய்ஸ்”ஸில் இந்த விதி சிறிது தளர்த்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இதை செவ்வனே செய்து பாக்ஸ் ஆபிஸ் ஹிட் கொடுப்பார்.

இதற்கு முன் வந்த சங்கர் திரைப்படங்களில் யாராவது ஒரு வில்லாதி வில்லன் ஒருவர் ஹீரோவிடம் உதை வாங்க வருவார். இதில் ஒரு மாற்றம். வில்லன் எதோ ஒரு மர்ம மாளிகையில் இருந்து உலகை ஆட்டிப் படைப்பவனில்லை. நானும், நீங்களும் தான். அதாவது நம்மில் உள்ள சாலை விதிகளை மதிக்காத ஒரு ரிக்‌ஷா ஒட்டுனர், காந்தி ஜெயந்தி அன்று ஒயின் வியாபாரத்திற்கு உத்வி செய்யும் பூக்கடை பெண், ஒய்ன் ஷாப் ஊழியர், போலிஸ் கான்ஸ்டபிள், மின்சார வாரிய ஊழியர், ரயில்வே காண்டின் ஊழியர் மற்றும் காண்டிராக்டர், ரயிலில் மது அருந்தும் பயணி, கையூட்டு கொடுக்கும் காதலி, சோம்பேறி பொதுமக்கள் – இப்படி பட்டவர்களே.

கடமை தவரும் பொது மக்களால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு ”பிராமணன்” எதிர்பார்த்த நீதி கிடைக்காதலால் சட்டத்தை கையில் எடுத்துக் கொண்டு பொது மக்களுக்கு கருடபுராணம் முறைப்படி தண்டனை (கிருமிபோஜனம், கும்பிபாகம், அந்தகூபம்…) அளிப்பது தான் கதை. இந்த தண்டனை முறை ஆங்கிலத்தில் (ஹாலிவுட்டில்) கெவின் ஸ்பேஸி, மார்கன் ஃப்ரீமன் நடித்து வெளிவந்த ”செவன்” என்ற படத்தின் வழிமுறைகளை நினைவுக்கு கொண்டு வருகிறது. நாயகன் விக்ரம் (”அம்பி”) MPD எனறு மெடிக்கல் லிங்கோவில் அழைக்கப்படும் Multiple Personality Disorderஆல் பாதிக்கப்பட்டு அம்மாஞ்சி அம்பி, காதல் ரோமியோ ரெமோ, கொலைகார அந்நியன் என அவதரிக்கிறார்.

டைம் ஸ்லைஸ் (Time Slice) முறையை நன்றாக கையாண்டிடுருக்கிறார்கள். இது ”மாட்ரிக்ஸ்” என்ற ஹாலிவுட் படத்தில் கையாளப்பட்ட ஒரு யுக்தி. ஒரே காட்சியை ஒரு பெரிய வட்டத்தில் 120 காமிரக்க்களை கொண்டு படம் பிடிக்கிறார்கள். ஒரு காமிரா மூன்று டிகிரியை கவர் செய்கிறது. பின்னர் போஸ்ட் ப்ரொடக்‌ஷன் கட் அண்ட் பேஸ்ட் மற்றும் சில யுக்திகள் மூலமாக அனைத்து பிம்பங்களையும் ஒருமுறை பயணிப்பதே இந்த “டைம் ஸ்லைஸ்” டெக்னிக். டிகிரிக்கு ஒரு காமிரா ஏன் வைக்கவில்லை? 24 ஃப்ரேம் ஒரு நொடிக்கு என வைத்துப் பார்த்தால் கிட்டதட்ட ஒரு முழு வட்டம் அடிப்பதற்க்கு 15 நொடிகள் தேவைப்படுகின்றன. இரண்டு மணி நேரத் திரைப்படத்தில் 15 நொடிகள் என்பது மிகவும் காஸ்ட்லியான சமாச்சாரம். அதனால் 120 காமிராவை கொண்டு இதை 4 அல்லது 5 நொடிகளே காட்சியாக்குவார்கள் என நம்புகிறேன். அதனால் ஒரு கால்வட்டம் அளவுள்ள கோணங்களை கவர் செய்யும் பிம்பங்களை மட்டும் வைத்து நம்மை விஸிலடிக்கச் செய்கிறார்கள். மேலும் 15 நொடிகள் நாம் காட்சியை பிரகாரம் சுற்றி வந்தால் வெறுத்துவிடுவோம்.

ரண்டக்க ரண்டக்க, கண்ணும் கண்ணும் நோக்கியா போன்ற பாடல்கள் ஹிட். செங்கோட்டை(குற்றாலம் அருகில்), ஆம்ஸ்டெர்டாம், கோலாலம்பூர் ஆகிய இடங்களில் பாடல் காட்சிகள் ஆக்கப்பட்டுள்ளன. பாடல் காட்சிகளில் விஷுவல்ஸ் அபாரம். சபு சிறில் பிரம்மாண்ட செட்கள், ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் இசை, மணிகண்டன் மற்றும் ரவிவர்மன் விஷுவல்ஸ் எல்லாமே சேர்ந்து நம்மை மெய்மறக்க செய்கிறது. லிரிக்ஸ்க்கு அவார்ட் கொடுத்துள்ளார்கள். ”நோக்கியா”, “ரண்டக்க” போன்ற வார்த்தைகளுக்கெல்லாம் என்ன அவார்டா கொடுக்கிறாங்க (இந்த ப்ளாக்கின் தலைப்புபோல்)? வைரமுத்துவிற்கு ஒரு ஓஸி அவார்ட்.

திரைப்படத்தில் ஓட்டைகள் அதிகம்.  MPD  என்றால் ஒரு பெர்ஸனாலிட்டியில் இருந்து இன்னொன்றுக்கு போகும் பொழுது தூக்கி எறியப்படவேண்டுமா? கருடபுராணம் பற்றி ”பிராமணர்” புத்தகம் வைக்கலாம். ஆனால் எண்ணெய் கொப்பறை மற்றும் பாம்புகள் எல்லாம் “பிராமணர்” ஸ்டாக் வைத்திருப்பாரா? நேரு ஸ்டேடியம் காட்சிகள் சொல்ல வேண்டியதில்லை. இப்படி பல. கண்டுக்காதீஙக.

பத்துக்கு 5 மதிப்பெண்.

வரதப்பா, வரதப்பா, பஞ்சம் வரதப்பா


தலைப்பை இன்னும் கொஞம் மற்றி எழுதினால் சரியாக இருக்கும்.

”வந்ததப்பா, வந்ததப்பா, பஞ்சம் வந்ததப்பா”

தமிழ் திரையுலகம் பஞ்சத்தில் அடிபடுகிறது. அட, அசின் ஒரு சினிமாவுக்கு ரூபாய் 55 லட்சமும், கமல் ரஜனி ரூபாய் 10 கோடி, 20 கோடி வாங்கும் போது எங்கிருந்து பஞ்சம் வந்ததது என் நீஙகள் நினைக்கலாம். இவர்கள் ஒரு புறம் இப்படி வாங்கினாலும் தமிழ் திரையுலகத்தில் பணி புரியும் எத்தனையோ பேர்கள் ”கையில காசு, வாயில தோசை” ரேஞ்சில் தான் இன்னும் வாழ்க்கையை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நாம் அந்த எக்கனாமிக்ஸில் நுழையப் போவதில்லை இங்கே.

இங்கே டிஸ்கஸ் செய்யப் போவது இசை பஞ்சம்,  கதை பஞ்சம். இது பரவாயில்லை. பெயருக்குமா பஞ்சம்? (ஆனாலும் இவையெல்லாம் உண்மையான் பஞ்சமா? அல்லது சோம்பேறி தனத்தாலும் ”ஈஸி வே”யில் பணம் பண்ணும் முயற்ச்சியா என்பது என் சிற்றறிவிற்க்கு சரியாகப் புலப்படவில்லை.

இசைக்கு எப்போதும் பஞசம் இருப்பது போல் தெரிகிறது. ஹிந்தியை தமிழில் இறக்குமதி செய்வதும், தமிழ் திரை இசையை வட இந்தியாவிற்க்கு ஏற்றுமதி செய்வதும் சர்வ சாதாரணம். எத்தனையோ உதாரணங்கள் கூறலாம்.  ஒன்று இங்கே: ”ஆராதனா” என்ற ஹிந்தி திரைப்படத்தில் “குங்கு நாரே ஹி ஹெய்ன்” என்ற பாட்டு தமிழில் இறக்குமதி செய்யப்பட்டது.

(Quiz கேள்வி1: அந்தப் பாடல் எது?)

இது மாதிரியான இசை வர்த்தகம் ஒரளவு அந்த காலத்தில் ரசிகர்களால் ஏற்றுக் கொள்ளபபட்டது. எஞ்ஜாய் பண்ணப்பட்டது. இப்பொழுது தமிழிலேயே பழைய தமிழ் பாடல்களையே ஓரளவு rap மியூசிக்கை மிக்ஸ் செய்து ரீமிக்ஸாக கொடுக்கிறார்கள். (எனக்கு இது என்னவோ ஒரு சாஃப்ட்வேரை ஸ்க்ராட்ச்சிலிருந்து எழுதாமல் க்ளோன் செய்து சிறிது டீ-பக் மற்றும் ஒன்றிரண்டு புதிய ஃபீச்சர்ஸ் சகிதமாக உருமாற்றி கொடுப்பது போலிருக்கிறது – அது நிச்சயம் சோம்பேறி தனத்தின் கண்டு பிடிப்பே.)  இது ஸ்வரப் பஞ்சம் தானா? ”பொன் மகள் வந்தாள், பொருள் கோடி தந்தாள்”, “என்னம்மா கண்ணு சவ்க்கியமா”, என பல உதாரணங்கள். அண்மையில் தமிழ் பாடலிகள் உடனுக்குடன் ரீமிக்ஸ் செய்யப்படுவது போல் தோன்றுகிறது. திரையில் கார்த்திக் பாடும் “ராஜா, ராஜாதி ராஜன் இந்த ராஜா” அதற்க்குள் ரீமிக்ஸ் ஆகி அர்ஜுன் பாடுகிறார்.

(Quiz கேள்வி2: இந்த ரீமிக்ஸ் ஒரு ட்ரெண்ட் ஆவதற்க்கு முன்னரே (pre-remix eraவில்), ”பொன் மகள் வந்தாள்” ) நைசாக, சத்தமில்லாமல் ஒரு திரைபடத்தில் சொருகப்பட்டது. அந்தப் படம் என்ன? Hint – ”பா”வில் ஆரம்பிக்கும் ஒரு டைரக்டர் வெளியிட்டப்படம்.

மற்றுமொரு டெக்னிக் பல திரைபடங்களில் வந்த பாடல்களை கலந்து (முதல் நான்கைந்து வரிகளை வைத்து)  ஒரு பாடல் சீனை ஓட்டுவது. இது போன்ற பாடல் கட்சிகளை 60, 70களில் வந்த திரைபடங்களில் அதிகம் பார்க்கலாம். அது பஞ்சத்தினாலா இல்லை மக்களுக்கு ஒரு நாவல்டி கொடுப்பதற்க்கா என்று தெரியவில்லை. இன்னும் இப்படி பல யுக்திகள் திரையுலகத்தில்  கடை பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. எல்லாம் நேரப் பஞ்சம், நாவல்டி என்று ஏற்றுக் கொள்ளமுடியாது. கொஞ்சம் சோம்பலாகவும் இருந்திருக்கலாம்.

Quiz கேள்வி 3: திரையில் விசு பாடும் ரீமிக்ஸ் பாடல் எது?

ரீமிக்ஸ் இசையை ஒரளவு ஏற்றுக் கொள்ளமுடிகிறது. அது அதன் இனிமையைப் பொருத்தது. கதையும் இப்படி ரசிகர்களால் இன்று ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. இது ஏன்? கதையாசிரியர் பஞ்சத்தினாலா? ஹாலிவுட்டில் நல்ல திரைப்படங்கள் வந்தால் அதை தமிழில் எடுப்பது ஒரு வித சேவை (பாஸிட்டீவாக பார்த்தால்); “காப்பி” (நெகட்டீவாகப் பார்த்தால்); நஷ்ட ஈடு (கோர்ட்டில் பார்த்தால்); எப்படிப் பார்த்தாலும் நேற்று வந்த தமிழ் படங்களையும் இன்று வெர்சன் 2 ஆக வெளியிடுவது மிகவும் கடுப்படிக்கிறது.

Quiz கேள்வி 4: அந்நியன் கதையை சங்கர் எந்த ஹாலிவுட் திரை படத்திலிருந்து “இறக்குமதி” பண்ணினார்?

(உப கேள்வி – இதை எப்படி பார்க்கவேண்டும்? பாஸிட்டிவாகவா, நெகட்டீவ்வாகவா அல்லது கோர்ட்டிலா? 🙂 )

இப்பொழுதெல்லாம் பெயருக்கும் பஞ்சம் வந்து விட்டது. ”பொல்லாதவன்”, “பில்லா” என்று எத்தனையோ. இது ஒரு பெரும் குழப்பத்தில் முடியக்கூடும் என்று ஆராய்ச்சியாளர் தியோடர் பாஸ்கரன் கருதுகிறார். 100 வருடத்திற்க்கு பின்னர் வரும் ஆராய்ச்சியாளர்களை ”ஒரு சம்பாஷ்னையிலோ அல்லது ஒரு ஏட்டிலோ எந்தப் ”பொல்லாதவன்” பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்கள்?” என்று முடியை பிய்க்க வைக்கல்லாம்; இதனால் அவர்களை பொல்லாதவர்களாகவும் ஆக்கலாம்; ஆனால் இது இன்றய ட்ரெண்டாக இருந்தாலும் இது அவ்வப்பொழுது தமிழ்த் திரையுலக வரலாற்றில் நடந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது.

Alexandar Dumasஇன் ”The corsican Brothers” தமிழில் 1949ல் அபூர்வ சகோதரர்கள் என்ற பெயரில் வெளியிடப்பட்டது.

Quiz கேள்வி 5 இந்த அபூர்வ சகோதரர்கள் திரைபடத்தில் நடித்த ஹீரோவின் பெயர் என்ன?

40 வருடங்கள்க்கு பின்னர் 1989ல் ”அபூர்வ சகோதரர்கள்” என்று கமல் திரைப்படம் ஒன்று வந்தது நினைவு இருக்கலாம். இதற்கு முந்தைய கால்கட்டத்திலும் இந்தப் பெயர் பஞசம் நடந்திருக்கிறது. 1934ல் கே. சுப்ரமனியம் இயக்கத்தில் தியாகராஜ பாகவதர், சுப்புலக்‌ஷ்மி  நடித்து வெளிவந்த “பவளக்கொடி” என்ற திரைப்படம் அதே பெயரில் 15 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு 1949ல் கோவையை சேர்ந்த பக்‌ஷிராஜா ஃபில்ம்ஸ் தயாரிப்பில் எஸ். எம். ஸ்ரீராமுலு நாயுடு டைரக்ட் செய்ய டி. ஆர். மஹாலிஙகம், டி.ஆர். ராஜகுமாரி, மற்றும்  டி.இ. வரதன் நடித்து பவளக்கொடி வெளி வந்தது. இப்பொழுது நான் பவளக்கொடி பற்றி பேசினால், நீங்கள் “எந்த பவளக்கொடி?” என்று கேட்பீர்கள்.

இப்படி அங்கொன்றும், இங்கொன்றுமாக வந்தால் பரவயில்லை. ஆனால் இன்றைய trend தியோடர் பாஸ்கர் போன்ற எதிர்கால ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு ஒரு சவாலே! இதற்கு விடை திரைபடத்தின் பெயருக்கு பின்னால் வருடத்தை அடைப்புக் குறியில் அடைப்பதே!

(Quiz கேள்விகளுக்கு பதில் வேண்டுமென்றால் award என்ற கடவுச்சொல்லை (Password) இங்கே இடவும்)