உத்தமபுத்திரன் – விகடன் விமர்சனம்


16-2-58 அன்று விகடனில் வந்த விமர்சனம். நன்றி, விகடன்!

முனுசாமி – மாணிக்கம்

மாணி: ஏண்ணே! நீ ‘உத்தமபுத்திரன்‘ பார்த்துட்டியா?

முனு: இல்லியே! நீ பார்த்துட்டியா? கதை என்ன?

மாணி: ஒரு ராணிக்குக் குழந்தை பிறக்குது. இது ராணியின் தம்பி நாகநாதனுக்குப் பிடிக்கலே. குழந்தையைக் கொல்ல ஏற்பாடு பண்றான். ராணிக்கு உடனே இரண்டாவதா, ஒரு குழந்தை பிறக்குது.

முனு: சரிதான். கொல்லச் சொன்ன அந்தக் குழந்தை என்ன ஆவுது?

மாணி: வழக்கம் போல அந்தக் கையாளு அந்தக் குழந்தையைக் கொல்லலே! ரகசியமா தன் பெண்சாதிகிட்ட கொடுத்து வேற இடத்துக்கு அனுப்பிடறான். ராஜா வீட்டுக் குழந்தை குடிசைலே நல்லவனா வளருது. அரண்மனையிலே இருக்கிற குழந்தையை சேனாதிபதி நாகநாதன் குடிகாரனா வளக்கறாரு; அக்கிரம ஆட்சி நடத்தறாரு.

முனு: சரி, நடிப்பைப் பற்றிச் சொல்லு!

மாணி: குடிசையில வளர்ற சிவாஜி கணேசன், குடிகாரனா வளர்ற சிவாஜிகணேசன்… ஆளு ஒண்ணுன்னாலும் வேஷம் இரண்டில்லே? ஒருத்தரை ஒருத்தர் மிஞ்சிடறாங்க! ரெண்டு வேஷம் என்ன அண்ணே, 20 வேஷம் குடுத்தா லும் தத்ரூபமா நடிப்பாரு அவரு!

முனு: சரி; ஹீரோயின் எப்படி?

மாணி: பத்மினியாச்சே, கேக்கணுமா? மேக்கப் அள்ளுது; நடை, உடை, ஜடை மூணும் துள்ளுது; நடிப்பு வெல்லுது! ஆஹா! ஒரு சீன்லே நீளமா சடை போட்டு பூ வச்சுப் பின்னிக்கிட்டு வருது பாரு!

முனு: நம்பியாருக்கு என்ன வேஷம்?

மாணி: அவர்தான் ராணியின் தம்பி. வழக்கம் போல அமர்க்களப்படுத்தியிருக்காரு.

முனு: நம்பியார் வராரு இல்லே! அப்ப, கத்திச்சண்டை இருக்குமே?

மாணி: அது மட்டும் இல்லே! இரண்டு சிவாஜிகளுக்குள்ளேயே சண்டை நடக்குது!

முனு: காட்சி ஜோடனை?

மாணி: இயற்கைக் காட்சிகள் பிரமாதம்! மைசூர் பிருந்தாவனத்திலே ஒரு டான்ஸ் எடுத்திருக்காங்க. அற்புதம்! உயரமான கோட்டைச் சுவரிலேருந்து குதிரை மேல குதிக்கிறாரு சிவாஜி! நம்பவே முடியலே அண்ணே!

முனு: குதிரை தாங்குதா இல்லையா? அப்புறம் நீ ஏன் கவலைப்படறே? சரி, படம் எப்படி?

மாணி: ஒரு சில குறைங்க இருந் தாலும், நிச்சயமா இது ஒரு நல்ல படம் அண்ணே!

Advertisements

தர்மம் எங்கே?


சிவாஜியின் சொந்தப் படம் போலிருக்கிறது. சிவாஜி, ஜெயலலிதா, முத்துராமன், நாகேஷ், நம்பியார், குமாரி பத்மினி, ராமதாஸ், செந்தாமரை நடித்தது. இசை எம்எஸ்வி. வசனம் சக்தி கிருஷ்ணசாமி. இயக்கம் திருலோகச்சந்தர். 1972-இல் வந்திருக்கிறது.

ஒரு கற்பனை நாட்டில் படம் நடக்கிறது. நம்பியார் கொடுமைக்கார ராஜப் பிரதிநிதி. (ராஜாவை கடைசி வரைக்கும் காணவில்லை.) சிவாஜி கொஞ்சம் அப்பாவி கிராமத்தான். ஊர்க்காரர்கள் ராணுவத்தின் கொடுமையைப் பற்றி நம்பியாரிடம் முறையிடப் போகும்போது சிவாஜியையும் கூட்டிக் கொண்டு போகிறார்கள். நம்பியார் என்ன சாட்சி என்று கேட்க, எல்லாரும் பயப்படுகிறார்கள். சிவாஜி முன் வந்து நான் சாட்சி சொல்கிறேன், என் கண்ணால் பார்த்தேன் என்கிறார். நம்பியார் எல்லாரையும் சரி போங்கள் என்று விரட்டிவிட்டு சிவாஜியை அப்புறம் கைது செய்கிறார். சிவாஜி தப்பிக்கிறார். ஜெயலலிதா காப்பாற்றுகிறார். ஜெ இருக்கும் நாடோடி கும்பல் அவருக்கு ஆதரவு தருகிறது. மைத்துனர் முத்துராமன் அவரோடு சேர்ந்துகொள்கிறார். கலகம், புரட்சி, சிவாஜி நம்பியாரை விரட்டிவிட்டு புது ராஜபிரதிநிதி ஆகிறார். தனக்குப் பதவி தரவில்லை என்ற கோபத்தில் முத்துராமன் சிவாஜிக்கு எதிராக கிளம்புகிறார். கடைசியில் அவர் வேறு வழியில்லாமல் மனம் திருந்தி, க்ளைமாக்சுக்காக செஞ்சி போய் சண்டை போட்டு, சுபம்!

மூன்று விஷயங்கள் நன்றாக இருந்தன.

சிவாஜி ராணுவத்தின் கொடுமையைப் பற்றி சாட்சி சொல்ல வரும்போது நம்பியார் என்ன ரியாக்ஷன் காட்டுகிறாரோ அதே ரியாக்ஷன் சிவாஜி முத்துராமனின் கழகத்தைப் பற்றி ஒருவன் சாட்சி சொல்லும்போதும். பதவி மனிதனை மாற்றுகிறது என்று அருமையாக டெவலப் செய்திருக்கலாம். ஆனால் எழுபதுகளில் சிவாஜி நெகடிவ் ரோல்களைத் தவிர்த்தார். ரொம்ப நல்லவராகத்தான் வருவார். அதனால் ஒரு சீனோடு இது முடிந்துவிடுகிறது. இருந்தாலும் திரைக்கதை எழுதியவருக்கு ஒரு சபாஷ்!

முத்துராமன் தூக்குமேடையில் இருக்கும்போது மனோகரா ஸ்டைலில் சிவாஜி வசனம் பேசுகிறார். நல்ல வசனங்கள். சக்தி கிருஷ்ணசாமிக்கு ஒரு சபாஷ்!

சுதந்திர பூமியில் பல வகை ஜனங்களும் என்ற பாடல் அருமை. அருமையான சந்தம். எழுதிய கண்ணதாசன், இசை அமைத்த எம்எஸ்வி, பாடிய டிஎம்எஸ், சிவாஜியின் முதுகில் ஒரு பெரிய பூக்கூடையை வைத்து வித்தியாசமாக படமேடுத்திருந்த ஒளிப்பதிவாளர்+இயக்குனர்+உடை இன் சார்ஜ் எல்லாருக்கும் ஒரு சபாஷ்! சாரதா, நீங்கள் இதை கண்டிப்பாக பார்க்க வேண்டும். ஓபனிங் சாங் என்று இந்த காலத்தில் வருவதை எல்லாம் தூக்கி சாப்பிட்டுவிட்டார்கள். இவ்வளவு நல்ல பாட்டுக்கு ஆடியோ வீடியோ எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

இதைத் தவிர பள்ளியறையில் வந்த புள்ளி மயிலே என்ற கொஞ்சம் பிரபலமான பாட்டு ரிச்சாக படமாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

மற்றபடி படத்தில் சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லை. நாகேஷ் காமெடி, சண்டைக் காட்சிகள் எதுவும் தேறவில்லை. நம்பியார் வழக்கம் போல கையைப் பிசைகிறார். அம்மாவாக வருபவர் உருகி உருகி வசனம் பேசுகிறார். சிவாஜி அங்கங்கே ஓவர் ஆக்டிங் செய்கிறார். எல்லாரும் ஹிப்பி ஸ்டைலில் வருகிறார்கள்.

சிவாஜி ரசிகர்கள் நிச்சயமாக பார்க்கலாம். மற்றவர்களுக்கு கொஞ்சம் சினிமா பைத்தியம் இருக்க வேண்டும்.

முதல் தேதி


By E.Gopal


படம் வெளியான தேதி: 12.3.1955,

நடிகர்கள் சிவாஜி, கே.டி.சந்தானம், என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், குலதெய்வம் ராஜகோபால், ஆர்.பாலசுப்ரமணியம், டி.பி.பொன்னுசாமிப்பிள்ளை, எம்.கே.முஸ்தஃபா, மாஸ்டர் ரங்கநாதன்
நடிகைகள் அஞ்சலி தேவி, டி.ஏ.மதுரம், குமாரி சுசீலா, பேபி உமா,  மற்றும் பலர்
பின்னணி இசை அரசு எம்.எம்.தண்டபானி தேசிகர், டி.வி.ரத்னம்,என்.எஸ்.கிருஷ்ணன்,கோமளா, ராணி
பாடல்கள் உடுமலை நாராயணகவி, கே.டி.சந்தானம்
பின்னணி இசை டி.ஜி.லிங்கப்பா புகைப்படம் வி.ராமமூர்த்தி
கதை தாதா மிராஸி தயாரிப்பு பி.ஆர்.பந்துலு
படத்தொகுப்பு தேவராஜன் கலை ஏ.கே.சேகர்
திரைக்கதை, வசனம், இயக்கம் பா.நீலகண்டன்


கதை ஒரு சிறு குப்பியில்

நடுத்தர வர்கத்தின் எதிர்பார்ப்புகளும், ஆசைகளும், அவர்களின் அன்றாட வாழ்வும், வேலை பறி போய்விட்டால் என்ன பாடுபடும் என்று யதார்த்தமாக சோகத்தையும், நகைச்சுவையும் சேர்த்து முறுக்கு பண்ணி சுவைக்க விட்டுள்ளார்கள்.  வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தை நேர்த்தியாகவும், பிற்பகுதியில் நம் பொறுமையை கூழாக்கிக் குடித்தும் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.  அந்தக்காலத்து ‘வறுமையின் நிறம் சிவப்பு” படம்.

கையடக்கக்கதை

சிவாஜியும், என்.எஸ்கிருஷ்ணனும் ஒரு வங்கியில் குமாஸ்தாவாக பணிபுரிகிறார்கள். சிவாஜி நடுத்தரத்தட்டிற்கு கீழே உள்ள, வங்கிச்சம்பளத்தை ஒண்ணாம் திகதி ஆவலுடன் எதிர்நோக்கி, வரவுசெலவு கணக்குகளை கச்சிதமாகச்செதுக்கி நடத்திச்செல்லும் குடும்ப வாழ்க்கை வாழும் சாதாரண நடுத்தர வர்க்கம்.  வேலை இல்லாவிட்டால்  வறுமைதான் அடுத்த கட்டம் – என்ற கத்திமேல் நடத்தும் வாழ்க்கையிலும் ஒரு வித இன்பத்தோடு தொடங்குகிறது கதை. இவருக்கு வயதுக்குவந்த மகளும், இளம்வயதில் ஒரு மகளும், ஒரு பையனும், அன்பான மனைவியாக அஞ்சலிதேவியும் வருகிறார்கள்.

என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் மனைவி டி.ஏ.மதுரம் வசதியான குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர்.  அதனால் என்.எஸ்.கேக்கு வேலை பார்த்தெல்லாம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் கடுகளவும் இல்லை.  இருப்பினும், மதுரத்தின் நமச்சல் தாங்காமல்  வங்கி குமாஸ்தாவாக பணிக்குப்போகிறார். சிவாஜியும் இவரும் நண்பர்கள். இப்போதுதான் மிகவும் பிரபலமான பாடலான “ஒண்ணுல இருந்து 20 வரைக்கும்” என்ற பாட்டை நகைச்சுவையோடு பாடுகிறார்.

ஒருநாள் அலுவலகத்திற்குச் செல்லும் அவர்களுக்கு, வங்கி பூட்டப்பட்டிருப்பதும், ஒரு கரும்பலகையில் இனி வங்கி மூடப்பட்டது என்ற அறிவிப்பும் செவிட்டில் படார் என்று அடித்த அடியாக இறங்குகிறது. இதில் என்.எஸ்.கே மகிழ்ச்சியுற்றாலும், சிவாஜியின் கதை அதோ கதியாகிறது.  வேலைபோய்விட்டதை நினைத்து குடும்பமே அதிர்ச்சியில் துவண்டுவிடுகிறது. இதற்கிடையில், ஏற்கனவே மாமா பையனுக்கு, தன் மகளை பேசிமுடிப்பதாக கடிதாசி போட, அவர்களும் அதையேற்று பெண்பார்க்க வீட்டிற்கு வந்து உட்கார்ந்திருக்க, இவர் வேலையும் போய், வீட்டிற்குள் நுழைந்தால் இந்த அதிர்ச்சி வேறு.  இப்போது கல்யாணம் வேண்டாமென்று கூற – மாமாவோ “நீதானே எங்களை கடிதாசு போட்டு அழைத்தாய்” என்று கூற, அப்போது பார்த்து ஒருவர் வந்து “என்ன சிவஞானம், வேலை போய்விட்டதாமே” என்று சமயம் தெரியாமல் மண்பானையை போட்டு உடைக்க, எல்லாம் நிலைகுலைந்து நிச்சயதார்த்தம் நின்று போகிறது.

பின் வேலை தேடும் படலம் ஆரம்பமாகிறது. பல இடங்களில் வேலைதேடியும் கிடைக்காமல் சோர்ந்துபோகிறார் நாயகன்.  அவர் மனைவி என்னதான் அவரின் நிழலாக ஆறுதல் சொன்னாலும், கடன் தொல்லைகளும், பணமின்மையால் ஏற்படும் இன்னபிற துன்பங்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எட்டிப்பார்க்கின்றன.  இவருக்கு தொழில் ரீதியான ஒரு தேர்ச்சிபெற்ற வேலை தெரியாததாலும், வெறும் குமாஸ்தாவிற்கு வேலை கிடைக்காதென்பதாலும், அலைந்து அலைந்து வெறுப்பையும், சோர்வையுமே பலனாகப் பெருகிறார். இதனால் ஆங்காங்கே வெளிப்படும் கோபம் உரசி, உரசி பெரிதாக, அவரின் கையாலாகாத்தனம் கொப்பளித்து வெறுப்பை மற்றவர்கள் மீது உமிழ வைக்க – வீடே தீப்பிடித்த வைக்கப்படப்பாக  எரிகிறது.

கடன்காரர்களை அடித்து விரட்ட, பொய்யே சொல்லாத நாயகன் – பொய்சொல்லி அவன் குடும்பத்தையும் வறுமையினால் அப்பிழையை செய்யச்சொல்வது சோகம்.  இப்படியாயிருக்க அவரின் வறுமைப்பசியைப் போக்க, என்.எஸ்.கே கொஞ்சம் உதவுகிறார்.  அவருக்கு அவர் மாமனார் ஏற்பாடுசெய்திருந்த வேலையை தனக்கு வேண்டாமென்றும் அதை தன் நண்பனுக்கு கொடுக்கும்படியும் கூற, மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டு அங்கு செல்லும் நாயகனை வரவேற்று பேசும் அந்த நிறுவன அதிபர், இவரை வேலையில் சேர்த்துக்கொள்வதாகவும், நூறு ரூபாய் சம்பளம் கொடுப்பதாகவும் கூறுகிறார்.  இதைக்கேட்ட சிவாஜிக்கு மகிழ்ச்சி மின்னல்போல் வந்து மறையும் படி, அந்நேரத்தில் நிறுவனருக்கு தந்தி வர “ஆங், என்ன கப்பல் கவிழ்ந்துவிட்டதா” என்று அதைப்படித்த மாத்திரத்திலேயே, அவர் மரணிக்க, இவரின் வேலை ஆசையில் மண்விழுகிறது.

பின் அவர் தன் குடும்பத்தை எப்படி காபாற்றினார்? அவருக்கு வேலை கிடைத்ததா? யாராவது இறக்கம் காட்டினார்களா இல்லை தற்கொலைசெய்து கொண்டாரா? தன்குடும்பத்தின் பசியை எப்படி போக்கினார்? என்ற விடைக்கு பாருங்கள் ‘முதல் தேதி’.

மொத்தக்கருத்து

படம் சுவாரசியமாக ஆரம்பமாகிறது. மிகவும் எளிமையான காட்சிகள், நடுத்தரவர்கத்தினர் சந்திக்கும் தினப்பிரச்சனை என்று ஒரு புறம் சற்று சோகக்காட்சிகள் இடம்பெற்றாலும் ஒரு புறம் நகைச்சுவைப் போர்வையில் தூள் கிளப்புகிறார்கள் என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், டி.ஏ.மதுரம், குலதெய்வம் ராஜகோபால் கோஷ்டியினர். “ஒண்ணுல இருந்து இருபது வரைக்கும்” பாட்டுடன் கூடிய காட்சிகள் சிரிப்பை வரவைக்கின்றன. சிவாஜியின் மிதமான நடிப்பு, அஞ்சலிதேவியின், தேவையான நடிப்பு, என்.எஸ்.கி-டி.ஏ.மதுரம்-குல.ராஜகோபால் குழுவின் விலாநோக சிரிக்கவைக்கும் காட்சிகள் நன்றாக இருக்கிறது.

என்.எஸ்.கேக்கு தெரியாமல் டி.ஏ.எம். ராஜகோபாலை சமயல்காரராக வீட்டில் வேலைக்கு அமர்த்த, அது தெரியாமல் என்.எஸ்.கே வீட்டிற்குள் வந்து அமர, அவரை கத்தியால் துரத்தி வெளியேற்ற, பின்  டி.ஏ.எம் அவர்தான் எஜமானன் என்று கூற, அவர் பின் மன்னிப்பு கேட்க, “உன் பெயர் என்ன” என்று கேட்க, அவர் “கோவிந்தன்” என்று சொல்ல, என்.எஸ்.கே “கோவிந்தா” என்று கூப்பிட இவர் “ங்கேவ்” என்று கொக்கரிக்க, முன்னால் தயிர் விற்றதால் இந்தப்பழக்கம் வந்ததாகக் கூற, என்.எஸ்.கே அதை திருத்த பாடம் எடுக்க – வயிறு வலித்ததுதான் மிச்சம். அதேபோல் என்.எஸ்.கே மாமனார் ஏற்பாடு செய்திருந்த வேலைக்கு நேர்முகத்தேர்வுக்கு வேண்டாவெறுப்பாக ராஜகோபாலையும் கூட்டிக்கொண்டு போய் அங்கு அடிக்கும் ‘லூட்டி’ குளு குளு ‘ஊட்டி’.

எங்கள் ஊரில் ரம்ப ஆலை

சிறுவயதில் பள்ளிசெல்லும்போது எங்கள் ஊரிலேயே மிகப்பெரிய ரம்ப ஆலை ஒன்று இருந்தது. அதைக்கடந்து செல்லும்போது பெரிய மரத்தை சமன் செய்து இருவர் பெரியதொரு ரம்பத்தை இருபக்கமும் பிடித்து மெதுவாக அறுக்கத்தொடங்குவார்கள்.  பள்ளி சென்று திரும்பும்போதும் ஒரு பாதி மரம் அறுத்திருப்பார்கள்.  “சே, இதை அறுக்க ஒரு இயந்திரம் கண்டுபிடிக்க மாட்டேன்கிறார்களே” என்று மனது அறுப்பவர்கள் மீது பரிதாபம் கொள்ளும்.  என்னைப்போல், இப்படத்தின் இயக்குனர் திரு ப.நீலகண்டனும் அவர் ஊரில் ரம்பம்வைத்து அறுப்பதை பார்த்து நீங்கா பழியுணர்ச்சி அடிமனதில் தேக்கிவைத்திருப்பார் போலும்.  இடைவேளைக்கு சற்று பின், நாம் சாப்பிட்ட பக்கோடாவும், தண்ணி ‘டீ’யும் வாய் வழியே வெளிவரும் அளவுக்கு ஒரு ரம்பத்தை போடுகிறார்.  அதுவும் சிவாஜி செய்த காப்பீட்டுப்பணம் தன் குடும்பத்தை காப்பாற்றும் என்று கருதி, தற்கொலை செய்து கொண்டு மேல் உலகம் செல்ல, அங்கு இருக்கும் யமன், சிவன், விஷ்ணு போன்றவர்கள் “நீ செய்தது கோழைத்தனம்”, மீண்டும் பூலோகத்துக்கு போய் உன் குடும்பம் எப்படி பாடாய்படுகிறது என்று அமைதியாக பார் என்று சொல்ல, இவர் குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் ஒவ்வொருவராக தற்கொலை செய்து கொள்ள – “ஐயா நீலகண்டரே, அவர் விஷம் குடித்தால் கழுத்தில் நின்றது. எங்களுக்கு நீங்கள் குடுத்த விஷம் கழுத்திலிருந்து கீழேவரை இறங்கி விட்டது”. 1955-லேயே இப்படிப்பட்ட ஒரு ரம்பத்தை போட்ட உங்களை ரம்பா கூட மன்னிக்கமாட்டார்.  திரைக்கதை எழுதும்போது பாதிக்குமேல் ஏதோ ஒரு விக்கல் வந்திருக்க வேண்டும்.  இதற்கு கைமாறாக நீங்கள் “விருதகிரி” படத்தை தனி ஆளாக கொட்டகையில் நான்கு முறை பார்க்கவேண்டும்.

கடைசியில் எதிர்பார்த்தது போலவே, சிவாஜி கனவிலிருந்து விடுபட்டு அதிர்ச்சியுடன் எழுந்திருக்கும் போதுதான் “அப்பாடா நம் விஷம் முறிந்தது” – என்று நாமும் நிம்மதிப்பெருமூச்சு விடுகிறோம்.

நடிகர்கள்

சிவாஜியின் அதிகதுடிப்பு காட்டாத நடிப்பு கவர்கிறது.  உணர்ச்சிகளை அற்புதமாக வெளிக்காட்டும் திறமைக்கு திலகத்திற்கு ஈடு இணை கிடையாது. எந்த ஒளிப்பதிவாளரும் இவர் முகத்தைத்தவிர எந்த நடிகர் முகத்தையும் மிக அருகே காட்டமுடியாது. இப்படம் வந்த போது தமிழ் பட உலகம் ஒரு பாதைக்கு மாறிக்கொண்டிருந்தது. தமிழ் வசன நடையில் பேசிக்கொண்டிருப்பதும், சாதாரண நடைஉரையில் பேசுவதுமாக இரட்டை குதிரை சவாரி செய்துள்ளது (உதாரணம்: கல்யாணப்பரிசு).  இதில் சிவாஜி பழைய வசன நடைஉரையில் பேச, மற்ற பாத்திரங்கள் சாதரண உரையில் பேச, ஒரே தமாஷ்தான்.  என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் மட்டும் இல்லையென்றால் – (ப)நீலகண்டர் கழுத்தில் பாம்பை எடுத்து விட்டு படச்சுருளை சுற்றிவிட்டிருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன்..

இசை

இசை மெச்சத்தகுந்த படி இருக்கிறது. பாடல்களில் கேட்கும் இனிமை அதிகம்.  அந்தக்காலத்திலேயே வேலையில்லாத்திண்ட்டம் எப்படி இருந்திருக்கிறது என்பதை நன்றாக விவரித்திருக்கிறார்கள். எளிமையான வரிகளில் உடுமலை கவிஞர் பெயர் பதிக்கிறார்.

இப்படம் வந்து ஓடியதா என்றும் தெரியவில்லை, நான் அப்போது பிறக்கவில்லை.  பின் காட்சிகளை அப்போது இருந்த ரசனையில் மக்கள் ரசித்திருப்பார்களோ என்று தோன்றுகிறது.  நல்ல வேளை. சிவாஜி மற்றும் எல்லோருடைய அமைதியான நடிப்பாற்றலால் தப்பித்தோம்.  யாராவது ஒரு நடிகர் இழுத்திருந்தாலும் ஜவ்வுதான்.

ஒரு ஐந்து சுற்று சுருளை வெட்டிவிட்டு பார்த்தால், ரசிக்கலாம்.  முன்பாதிக்காகவும், அருமையான நகைச்சுவைக் காட்சிகளுக்காகவும், பாட்டிற்காகவும் பார்க்கலாம். இப்போது எல்லோருமே வட்டத்தகடில் பார்ப்பதால் – பின் பாதியை வெட்டிஎடுத்து விடுங்கள் அல்லது ஓட்டிவிடுங்கள். இப்பட்த்தின் பிரதி ராஜ் வீடியோ, அண்ணா சாலை, சென்னையில் கிடைக்கிறது.

சிவாஜி இல்லாத சிவாஜி பட டூயட் பாடல்கள்


சாரதாவின் ஒரு மறுமொழியிலிருந்து –

பலருக்குப் பிடிக்காத இமயம் படத்திற்கான எனது ஆய்வுக்கட்டுரையில் இடம் பெற்ற கீழ்க்கண்ட பகுதி மட்டும் உங்கள் (மற்றும் இதைப் படிப்பவர்கள்) பார்வைக்கு. (காமப் பார்வை சிவாஜியின் பெருந்தன்மைக்கு எடுத்துக்காட்டு).

ஜெய்கணேஷ்–மீரா ஜோடிக்கான டூயட் பாடல்:

இமயம் கண்டேன்….
பொன் தொட்டில் கட்டும் நேபாளத்தின்
பட்டுப்பூவை தொட்டுப் பார்த்தேன்… சுகங்கள்

இப்பாடலை எஸ்.பி.பி., சுசீலா பாடியிருந்தனர். பனி போர்த்திய இமயமலைச் சிகரங்களை பின்னணியாகக் கொண்டு எடுக்கப்பட்ட அற்புதமான டூயட் பாடல். இப்படம் வெளியானபோது இந்தப்பாடலும் ரொம்பவே பாப்புலர்.

தான் உச்ச நடிகராக இருந்த காலத்திலேயே இது போல எத்தனை அருமையான டூயட் பாடல்களைத் தன்னுடைய படத்தில், அடுத்த நாயகர்களுக்கும் துணை நடிகர்களுக்கும் விட்டுக் கொடுத்திருக்கிறார்!

  1. இன்பம் பொங்கும் வெண்ணிலா – கட்டபொம்மன்
  2. காற்று வெளியிடை கண்ணம்மா – கப்பலோட்டிய தமிழன்
  3. காலங்களில் அவள் வசந்தம் – பாவமன்னிப்பு
  4. யார் யார் யார் அவள் யாரோ – பாசமலர்
  5. அன்று ஊமைப் பெண்ணல்லோ – பார்த்தால் பசி தீரும்
  6. இதழ் மொட்டு விரிந்திட – பந்தபாசம்
  7. பண்ணோடு பிறந்தது ராகம் – விடிவெள்ளி
  8. வாராதிருப்பானோ – பச்சை விளக்கு
  9. கன்னி வேண்டுமா கவிதை வேண்டுமா – பச்சை விளக்கு
  10. வட்ட வட்ட பாறையிலே – பழனி
  11. உள்ளத்துக்குள்ளே ஓளிந்திருப்பது – பழனி
  12. கண்ணிரண்டும் மின்ன மின்ன – ஆண்டவன் கட்டளை
  13. இரவு முடிந்துவிடும் – அன்புக்கரங்கள்
  14. காத்திருந்த கண்களே – மோட்டார் சுந்தரம் பிள்ளை
  15. செந்தூர் முருகன் கோயிலிலே – சாந்தி
  16. மதுரா நகரில் தமிழ்ச்சங்கம் – பார் மகளே பார்
  17. ராஜ ராஜ ஸ்ரீ ராஜன் – ஊட்டி வரை உறவு
  18. என் கேள்விக்கென்ன பதில் – உயர்ந்த மனிதன்
  19. எங்க வீட்டு தங்க தேரில் – அருணோதயம்
  20. சொர்க்கத்தில் மயங்கும் மயக்கம் – குலமா குணமா
  21. முள்ளில்லா ரோஜா – மூன்று தெய்வங்கள்
  22. என்ன சொல்ல என்ன சொல்ல – பாபு
  23. யாருக்கு இங்கு கல்யாண ஊர்வலமோ – வாணி ராணி
  24. முல்லைப்பூ பல்லக்கு போவதெங்கே – வாணி ராணி
  25. பூவிழி வாசலில் யாரடி வந்தது – தீபம்
  26. அடி லீலா கிருஷ்ணா ராதா ரமணி -அந்தமான் காதலி
  27. அழகி ஒருத்தி இளநி விக்கிறா – பைலட் பிரேம்நாத்
  28. செவ்வானமே பொன்மேகமே – நல்லதொரு குடும்பம்
  29. தேவதை ஒரு தேவதை – பட்டாக்கத்தி பைரவன்
  30. ஒன்று சேர்ந்த அன்பு மாறுமா – மக்களை பெற்ற மகராசி
  31. குழலும் யாழும் உன்னிசைதானோ – கோடிஸ்வரன்
  32. ஆதி மனிதன் காதலுக்கு பின் அடுத்த காதல் இதுதான் – பலே பாண்டியா
  33. கண்ணான கண்ணனுக்கு அவசரமா – ஆலய மணி

அவசரத்தில் நினைவுக்கு வந்தவை இவை. இன்னும் இருக்கிறது. இதைக் குறிப்பிடக்காரணம், இவர் காலத்தில் இருந்த “மற்ற சில” நாயகர்கள், தங்கள் படத்தில் எத்தனை டூயட் பாடல் இருந்தாலும் அனைத்தையும் தானே பாடித் தீர்த்தார்களே தவிர மற்றவர்களுக்கு கொடுப்பதில்லை. (இதைச் சொல்லக் காரணம், பழம்பெரும் இயக்குனர் ப.நீ. தன்னுடைய கடைசிக் காலத்தில் ஒரு உண்மையைப் போட்டு உடைத்துவிட்டுப் போனார். எழுபதுகளில், தான் இயக்கிய ஒரு குதிரை வண்டிக்காரர் பற்றிய வண்ணப் படத்தில் இரண்டாம் நிலை நாயகனாக நடித்த ஒரு நவரசமான திலகத்துக்கு ஒரு டூயட் பாடல் கொடுத்து விட்டதற்காக, அதில் நடித்த பெரிய நடிகர் இவருடன் சண்டை போட்டாராம். ‘விடுங்கண்ணே நீங்க எவ்வளவோ டூயட் பாடியிருக்கீங்க. அப்படியிருக்க ‘கண்ணுக்கு தெரியாத’ ஒரே ஒரு பாடலால் என்ன வந்துவிடப்போகிறது’ என்று அவரை சமாதானம் செய்தார்களாம்).
ஆர்வி: இயக்குனர் ப. நீலகண்டன், திரைப்படம் என் தங்கை, இரண்டாம் கதாநாயகன் முத்துராமன், முத்துராமனின் ஜோடி விஜயநிர்மலா, பெரிய நடிகர் எம்ஜிஆர், பாட்டுதான் தெரியவில்லை

கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்த சுகம்
நெஞ்சுக்கு தெரிகின்ற இந்த சுகம்
ஒரு முறையா இரு முறையா
என்னைக் கேட்கச் சொல்லும்

மேலும் பாடல்களை நினைவுபடுத்திய விஜயனுக்கு நன்றி!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சிவாஜி பக்கம், சாரதா பதிவுகள்

ஜோடிக்கு முக்கியம் தராத சிவாஜி


சாரதாவின் இன்னும் ஒரு மறுமொழியிலிருந்து –

தன் திறமையை மட்டுமே நம்பிய நடிகர் திலகத்தின் அசாத்திய துணிச்சல்

எண்பதுகளுக்குப் பிறகு இவர் ஏற்று நடித்த வயதான வேடங்களை விட்டுவிடுவோம். ஆனால் இவர் மிகவும் மும்முரமான கதாநாயனாக நடித்த 1952 முதல் 1975 வரையிலான கால கட்டத்தை எடுத்துக்கொள்வோம். அன்றைய கால கட்டம், கதாநாயகன் என்றால் ஜோடியாக ஒரு கதாநாயகி வேண்டும். அவருடன் குறைந்தது மூன்று அல்லது நான்கு டூயட்கள் பாட வேண்டும் என்று தமிழ்த்திரையின் முன்னணி கதாநாயகர்கள் இருந்த நிலையில், இவர் ஜோடியில்லாமல் நடித்த படங்கள் எத்தனை!

இவற்றை பல வகைகளாக பிரிக்கலாம். அறவே கதாநாயகி (இவரது ஜோடியாக) இல்லாத படங்கள். சும்மா ஒரு பாடலுக்கு மட்டுமே ஜோடியாக வந்துவிட்டுப் போகும் படங்கள். படத்தின் முற்பாதியில் மட்டும் கொஞ்ச நேரமே ஜோடி இருக்க, பின்னர் படம் முழுதும் இவர் தனியாகவே நடித்த படங்கள் இப்படி பல.

அற்வே ஜோடியில்லாத படங்கள்:

  1. லட்சுமி கல்யாணம்
  2. பழனி
  3. காவல் தெய்வம்
  4. மூன்று தெய்வங்கள்
  5. ராமன் எத்தனை ராமனடி (கதாநாயகி உண்டு, ஆனல் இவருக்கு ஜோடி அல்ல)
  6. சரஸ்வதி சபதம் (இதில் வரும் ஒரே ஜோடி நாகேஷ் மனோரமா மட்டுமே, சிவாஜி, ஜெமினி, கே.ஆர்.விஜயா யாருக்கும் ஜோடியே கிடையாது)

ஒரே ஒரு பாடலுக்கு, அல்லது சிறிது நேரத்துக்கு மட்டுமே ஜோடி, பின்னர் தனி ஆவர்த்தனம்:

  1. நெஞ்சிருக்கும் வரை
  2. பாபு
  3. ஞான ஒளி
  4. தீபம்

படத்தின் முற்பகுதியில் சிறிது நேரம் மட்டுமே ஜோடியைகொண்ட படங்கள்:

  1. அவன்தான் மனிதன்
  2. பைலட் பிரேம்நாத்

ஜோடி இருந்தும் டூயட் பாடல்கள் இல்லாத படங்கள்:

  1. பாச மலர்
  2. படித்தால் மட்டும் போதுமா?
  3. மோட்டார் சுந்தரம் பிள்ளை (even he comes as young in flash-back)
  4. கை கொடுத்த தெய்வம்
  5. தில்லானா மோகனாம்பாள்
  6. நீதி
  7. தவப் புதல்வன்

அந்நேரத்தில் ஒரு படத்தில் குறைந்தது மூன்று அல்லது நான்கு டூயட் பாடல்கள் கண்டிப்பாக தேவையென்றிருந்த நிலையில், இவர் மட்டும் எப்படி!!!!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சிவாஜி பக்கம், சாரதா பதிவுகள்

சந்திரபாபு – 25


நன்றி : ஆனந்த விகடன், விமல்

சந்திரபாபு – தமிழன் சந்தோஷ பாபு. ஆளைப் பார்த்தாலே சிரிப்பு வரும். அவர் பாட்டை ரசித்தால், ஆட்டம் வரும், சொந்தக் கதையைக் கேட்டால் கண்ணீர் வரும். அவரைப் போல இன்னொரு கலைஞன் எப்போது வருவான்?

1. கடலோர நகரமான தூத்துக்குடியில் பிறந்த கலைமுத்து. பனிமயதாசன் என்று பெயர். கடும் காய்ச்சலில் இருந்து மீண்டது கர்த்தரின் கருணை என ஜோசப் பிச்சை என்ற பெயரை இணைத்தார்கள். பாபு என்பது செல்லப் பெயர். சந்திர குலத்தில் பிறந்தவன் என்ற பெருமிதத்தால் சந்திரபாபு என்று இவரே பேர் சூடிக்கொண்டார்!

2. பெற்றோர் ரோட்ரிக்ஸ் – ரோஸலின் இருவரும் சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள். சுதந்திர வீரன் என்ற பத்திரிகையும் நடத்தியவர்கள். உப்புச்சத்தியாகிரகத்தில் கலந்துகொண்டதால் இவர்கள் இலங்கைக்கு நாடு கடத்தப்பட, கூடவே சென்ற சந்திரபாபுவும் கொழும்பில் தனது பள்ளிக் கல்வியை முடித்தார்!

3. கொழும்புவில் வாழ்க்கை நடத்த வழியில்லாமல் பாபுவின் பெற்றோர் சில ஆண்டுகளிலேயே சென்னைக்கு வந்தார்கள். திருவல்லிக்கேணியில் வீடு. சாந்தோம் கடற்கரையில் இசையமைப்பாளர் வேதா, தபேலா தாழு. ஆகியோர் அறிமுகம் கிடைத்தது. இசை ஞானத்தை விதைத்தது இந்த இருவரும்தான்!

4. காமராஜருக்கு அறிமுகமான குடும்பம் பாபுவின் அப்பா சிறையில் இருந்த காலத்தில் அழைத்துச் சென்று குளிப்பாட்டி அரவணைத்தவர் காமராஜ். சந்திரபாபு மறைந்தபோது மலர் மாலையுடன் வந்த முதல் ஆளும் காமராஜரே!

5. சந்திரபாபுக்கு ஆங்கில அதிகாரிகள். பிரிட்டிஷ் பெண்கள், அவர்களது உடைகள் பாவனைகள் மீது சிறுவயதில் அலாதியான ஈடுபாடு இருந்தது. ஷர்ட் பேண்ட் இன் செய்து, சுத்தமான உடுப்பை அணியும் ஆசை அப்படித்தான் ஆரம்பித்தது!

6· மேற்கத்திய இசை கேட்பது, ராக் அண்ட் ரோல் நடனம் ஆடுவது, நுனி நாக்கு ஆங்கிலத்தில் பேசுவது. ஹாலிவுட் படங்களை மட்டுமே பார்ப்பது- பாபுவின் இளமைக் காலப் பொழுதுபோக்குகள். சந்திரபாபுவை கலைவாணி பிலிம்சுக்கு அழைத்துச் சென்று அறிமுகப்படுத்தியவர் சிறுகதை மன்னர் புதுமைப்பித்தன். அவருக்கு முதல் வாய்ப்பைக் கொடுத்தவர் மணிக்கொடி எழுத்தாளர் பி.எஸ். ராமையா!

7. முதல் படம், தன அமராவதி (1947), கடைசிப் படம் பிள்ளைச் செல்வம் (1974), 50-களில் சுமார் 15 ஆண்டுகள் தமிழ் சினிமாவில் கொடி கட்டிப் பறந்தார்!

8· புனித ஃபாத்திமா ஓவியத்தை தன்னுடன் எப்போதும் வைத்திருந்தார். இறந்தபோது அவருடன் வைத்து அதுவும் புதைக்கப்பட்டது!

9. ரப்பரைப் போன்ற உடல்வாகு. எவ்வளவு உயரத்தில் இருந்தும் குதிப்பார் எத்தனை தடவை சொன்னாலும் திரும்பத் திரும்பக் குதிப்பார். அவர் படங்களில் டூப் போட்டது இல்லை!

10. எம்.ஜி.ஆரை `மிஸ்டர் எம்.ஜி.ஆர்.’ என்று அழைத்த ஒரே ஆள் இவர்தான். சிவாஜியை வாடா, போடா போட்டுக் கூப்பிட்டதும் இவரே. அவர்களுக்கு இது பிடிக்கவில்லை. அது பற்றி இவர் கவலைப்படவும் இல்லை!

11· `புகழ் பெறுவதற்காக விளம்பரம் அடையும் வரை தொழிலில் அக்கறை காட்டுவது இயற்கை. ஆனால், புகழ் பெற்ற பிறகும் நல்ல விளம்பரம் கிடைத்த பிறகும் சந்திரபாபுவைப் போல அக்கறை காண்பிப்பவர்கள் குறைவு’ என்று சொன்னவர் எம்.ஜி.ஆர்!

12· ஏழு நாள் கால்ஷீட்டுக்கு ஒரு லட்சம் ரூபாய் பணம் வாங்கிய முதல் காமெடி நடிகர்!

13· ‘குங்குமப் பூவே கொஞ்சும் புறாவே’, ‘உனக்காக எல்லாம் உனக்காக’, ‘பம்பரக் கண்ணாலே’, ‘நானொரு முட்டாளுங்க’, ‘பிறக்கும் போதும் அழுகின்றான்’, ‘சிரிப்பு வருது சிரிப்பு வருது’, ‘ஒண்ணுமே புரியல உலகத்துல’, ‘பொறந்தாலும் ஆம்பளையாப் பொறக்கக் கூடாது’, ‘புத்தியுள்ள மனிதரெல்லாம் வெற்றி காண்பதில்லை’, ‘என்னைத் தெரியலையா இன்னும் புரியலையா’ ஆகிய 10 பாடல்களும் 50 ஆண்டுகளாக இன்னமும் தமிழகத்தின் இரவு நேரச் சங்கீதம்!
(இந்த ஒரு பாட்டுக்குத்தான் வீடியோ கிடைத்தது!)

14. எஸ்.எஸ். வாசனைச் சந்திக்க முடியாத வருத்தத்தில் ஜெமினி ஸ்டுடியோ வாசலில் மயில் துத்தநாகத்தைக் கரைத்து குடித்து தற்கொலைக்கு முயன்றார். நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தப்பட்ட இவர், தீக்குச்சியை உரசி தன் கையைச் சுட்டுக்கொண்டார். `நான் தீக்குச்சியைக் கொளுத்தியதை உணரலாம். ஆனால், அந்த சூட்டை உங்களால் உணர முடியாது’ என்று நீதிபதிக்குத் தன் துயரத்தை உணர்த்தினார !

15· சென்னை பாஷையை சினிமாவில் அறிமுகப்படுத்தியவர். சகோதரி படத்து பால்காரனைப் பார்த்துத்தான் இப்படியும் ஒரு தமிழ் இருக்கிறது என்பதை தமிழகம் உணர்ந்தது!

16· எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தனுக்கு மிக முக்கியமான ரசிகர். இருவரும் மணிக்கணக்கில் பேசுவார்கள். சந்திரபாபு கேட்டு அவருக்காக எழுதிய நாடகம்தான் `எனக்காக அழு’, ஆனால், அதில் சந்திரபாபு கடைசி வரை நடிக்கவில்லை!

17· ஷீலா என்ற பெண்ணைத் திருமணம் செய்தார். முதலிரவின் போதே தனக்கு உள்ள இன்னொரு தொடர்பை அந்தப் பெண் சொன்னார். மறுநாள் காலையில் மனப்பூர்வமாக ஷீலாவை அனுப்பிவைத்துவிட்டார்!

18· நடிப்பின் உச்சத்தில் இருந்தபோது தன்னுடைய பலவீனம் என்ன என்பதைப் பகிரங்கமாக அறிவித்தார். `சில சமயங்களில் என் திறமையை நினைத்து நானே அடைந்துகொள்ளும் பெருமை எனது பலவீனம். அடுத்தது, என்னுடைய குடிப்பழக்கம். நான் பெண்களைத் தேடி அலையும் லோலன் அல்ல’, அவர்கள் என்னைத் தேடி வரும்போது கதைவைத் தாழிட்டுக் கொள்பவனும் அல்ல’ என்று சொன்னார்!

19· மூன்று பேரைத் தனது வழிகாட்டிகளாகச் சொன்னார். “மனிதனாக வாழ்வது எப்படி என்று போதித்தவன் ஆபிரகாம் லிங்கன்; ஒரு மனிதனைச் சாகடிக்காமல் சித்ரவதை செய்வது எப்படி என்பதை எனக்குக் கற்றுத் தந்த என்னுடைய மாமனார்; ராஜதந்திரம் என்றால் என்ன என்பதையும் பணம் சம்பாதிப்பது எப்படி என்பதையும் கற்றுத் தந்தவர் ஜெமினி கணேசன்’’ என்றவர்!

20· ‘பாபு இஸ் பாபு, ஐ யம் பாபு’ என்று அடிக்கடி சொல்லிக் கொள்வார். படப்பிடிப்புத் தளத்தில் நுழையும்போது, ‘ஓ ஜீசஸ்!’ என்று சொல்லியபடிதான் நுழைவார்!

21· ஜனாதிபதி மாளிகையில் சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன் முன்னால் பிறக்கும் போதும் அழுகின்றான் பாடலைப் பாடினார். பிரமாதம் என்று அவர் பாராட்ட, உடனே ஓடிப் போய் அவரது மடியில் உட்கார்ந்துகொண்டார் சந்திரபாபு, `கண்ணா நீ ரசிகன்டா’ என்று அவரது தாடையைத் தடவ, ஜனாதிபதியும் மகிழ, உற்சாகமான பொழுது அது!

22· தட்டுங்கள் திறக்கப்படும் அவர் இயக்கிய படம். அதில்தான் கதை, திரைக்கதை, டைரக்‌ஷனுடன் நடனம் என்றும் சேர்த்துப் போட்டார். அப்படி போட்ட முதல் இயக்குநர் இவர்தான்!

23· நடிப்பு, பாட்டு, நடனம், இசை, ஒவியம், நாடகம், சிற்பம் ஆகிய அனைத்தின் மீதும் ஈடுபாடும், அது தொடர்பான கலைஞர்கள் அனைவரையும் தேடித் தேடிப் பழகியவரும் கூட. `ஆனால், எனக்கு நடிப்பைத் தவிர, செல்ஃப் ஷேவிங் மட்டும்தான் தெரியும்’ என்று சிரிப்பார்!

24· ‘நீ ஒரு கலைஞன், கற்பனை வளம் மிக்கவன், சிந்தனை சக்தி அதிகம் உள்ளவன்’ என்ற ஒரு பாராட்டு மட்டுமே தனக்குப் போதும் என்று சந்திரபாபு சொன்னார். இப்படிப் பாராட்டியவர், அவருக்கு ஒரு நாள் மட்டுமே மனைவியாக இருந்த ஷீலா!

25· ‘என் நடிப்பு மற்றவர்களுக்கு ஒரு சவால்தான். யாராவது இதைப் போல நடித்துக் காட்டட்டும், பார்க்கலாம்!’ என்று சவால்விட்டார் சந்திரபாபு. எதிர்கொள்ள இன்று வரை யாரும் இல்லை!

பிற்சேர்க்கை: சாரதாவின் மறுமொழியிலிருந்து –

சந்திரபாபு இறப்பதற்கு சில காலம் முன்பு, பிலிமாலயா என்ற சினிமா மாதப் பத்திரிகையில் மாடி வீட்டு ஏழையின் கண்ணீர்க் கதை என்ற தலைப்பில் தொடர் கட்டுரை எழுதி வந்தார். அதில் தன் வாழ்க்கையில் நடந்த சம்பவங்களை ஒளிவு மறைவின்றி எழுதியிருந்தார். அதனால் அந்த பத்திரிகை அலுவலகம் சில மர்ம நபர்களால் தாக்கப்பட்டு, தொடர் நிறுத்தப்பட்டது.

படப்பிடிப்பின்போது தயாரிப்பாளர்கள் மற்றும் இயக்குனர்களுக்கு பூரண ஒத்துழைப்பு கொடுக்காதவர் என்ற அவப்பெயர் இவருக்கு உண்டு. அதுபற்றி பல பேர் பல சமயங்களில் கூறியிருக்கிறார்கள். அவருக்கிருந்த மார்க்கெட் வால்யூவுக்காக படங்களில் போட வேண்டியிருந்தபோதிலும், முடிந்தவரையில் ‘கழட்டி விடவே’ பார்த்தனர். அந்த நேரம் ஆபத்பாந்தவனாக நாகேஷ், புயலாக திரையுலகில் நுழைய, இவர் சுத்தமாக ஓரங்கட்டப்பட்டார்.

அது போலவே பாடல் பதிவின்போதும் இவரை வைத்து பாடல் ஒலிப்பதிவு செய்வது ரொம்ப ரொம்ப கஷ்டம் என்பார்கள். சமீபத்தில் கூட ஜெயா டி.வி.யின் ‘ராகமாலிகா’ நிகழ்ச்சியில் டி.கே.ராமமூர்த்தி சொன்னார். சிரத்தை எடுத்துப் பாடமாட்டார், திருப்பி திருப்பி டேக் வாங்குவார். அப்போதெல்லாம் ட்ராக் சிஸ்டம் கிடையாது என்பதால் பாடகர் ஒருவர் தப்பு செய்தாலும் அனைத்து இசைக்கருவி வாசிப்பவர்களும் திருப்பி திருப்பி வாசிக்க வேண்டும். அதனால் இவர் பாட்டு என்றால் இன்ஸ்ட்ருமெண்ட் பிளேயர்கள் ஜகா வாங்கி ஓடுவார்களாம்.

புகழின் உச்சியில் இருக்கும்போது இது போன்ற வேண்டாத பழக்கங்களால் மார்க்கெட்டை இழந்து தனக்குத்தானே தீங்கிழைத்துக் கொண்ட ஒரு சிலரில் இவரும் ஒருவர். (தற்போதைய நடிகர் கார்த்திக் போல. வளமாக ஒளி வீச வேண்டிய அருமையான வயதுகளை கார்த்திக் எப்படி தொலைத்து நின்றார் என்பது நமக்குத் தெரியும்தானே).

நடிகர் ஜெமினி கணேசன் சாவி வார இதழில் எழுதி வந்த ஆசையாக ஒரு அசை வாழ்க்கைத் தொடரில், ‘நடிகை சாவித்திரியின் வேண்டாத பழக்கங்களுக்கும், விபரீத முடிவுக்கும் சந்திரபாபுதான் காரணம்’ என்று பகிரங்கமாக குற்றம் சுமத்தியிருந்தார்.

இவைற்றையெல்லாம் மீறியும் சந்திரபாபு சுடர் விட்டாரென்றால் அது அவருடைய அபார திறமையால் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

எந்த உயரத்திலிருந்தும் தானே குதிப்பார் என்பதை மெய்ப்பிக்கும் ஒரு இடம் – ஆண்டவன் கட்டளையில் சிரிப்பு வருது சிரிப்பு வருது பாடலில் ஒரு பஸ்ஸின் டாப்பிலிருந்து படுக்கை வசத்தில் பொத்தென்று விழுவார். கீழே நிற்பவர்கள் அவர் குதிக்கத் துவங்கிய பின்னர்தான் கைகளைக் கோர்ப்பார்கள். அவர்கள் கொஞ்சம் மிஸ்ஸாகியிருந்தாலும் விபரீதமாகியிருக்கும். ரொம்பவே தைரியம்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
சந்திரபாபுவும் புதுமைப்பித்தனும்
1964-இல் சந்திரபாபுவின் பேட்டி
சந்திரபாபுவின் மாஸ்டர்பீஸ் – சபாஷ் மீனா
சந்திரபாபு பற்றி எழுத்தாளர் எஸ். ராமகிருஷ்ணன்
சந்திரபாபு பற்றி எழுத்தாளர் முகில்
சந்திரபாபு சபாஷ் மீனா படத்துக்கு புக் ஆன கதை

ஆரூர்தாஸ் நினைவுகள் – 3


(ஜெயா தொலைக்காட்சியின் ‘திரும்பிப் பார்க்கிறேன்’ நிகழ்ச்சியில் அவர் சொன்னது – நன்றி, சாரதா!)

ஒரே நேரத்தில் எம்ஜிஆர் படங்களுக்கும் சிவாஜி படங்களுக்கும் வசனம் எழுதிய ஒரே வசனகர்த்தா நானாகத்தான் இருக்க வேண்டும். 1962-ம் ஆண்டு ஒரே நாளில் நான் வசனம் எழுதிய எம்ஜிஆரின் தாயைக் காத்த தனயன் படமும் சிவாஜியின் படித்தால் மட்டும் போதுமா படமும் ரிலீஸானது. ஒன்று தேவர் படமும் இன்னொன்று ரெங்கநாதன் பிக்சர்ஸ் படமுமாக இருந்த போதிலும், முறையே ஒன்றை எம்ஜியார் பிக்சர்ஸும், இன்னொன்றை சிவாஜி ஃபிலிம்ஸும் சென்னை நகரில் வெளியிட்டிருந்தார்கள். இரண்டுமே சூப்பர் வெற்றியடைந்து 100 நாட்களைத்தாண்டி ஓடிக்கொண்டிருந்தது. மவுண்ட்ரோடு ஏரியாவில் பிளாசாவில் தாயைக் காத்த தனயனும், மிட்லண்டில் படித்தால் மட்டும் போதுமாவும் ரசிகர்கள் கூட்டத்துடன் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

அன்று காலை எம்ஜிஆரின் அடுத்த படத்துக்காக வசனம் எழுதச் சென்றிருந்தபோது எம்ஜிஆர் என்னை அழைத்து, ‘போன படம் வெற்றியடைஞ்சதுக்கு உனக்கு எந்த பரிசும் நான் கொடுக்கலை. இப்போ தாயைக் காத்த தனயன் பெரிய வெற்றியடைஞ்சிருக்கு உனக்கு என்ன பரிசு வேணும்?’ என்று கேட்க, ‘அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேண்டாம்ணே, உங்க அன்பு இருந்தா போதும்’ என்றேன். ‘அப்படியா அப்போ நானே ஏதாவது பண்றேன்’ என்று சொல்லிவிட்டார்.

அன்று பிற்பகல் சிவாஜி பட ஷூட்டிங் போனபோது அவர் என்னை தனியே அழைத்து, ‘ஆரூரான், இதற்கு முந்தி நீ எழுதின பாசமலர் பெரிய வெற்றியாச்சு. அதுக்கு நான் பரிசு எதுவும் தரலை. இப்போ நீ எழுதின படித்தால் மட்டும் போதுமாவும் நல்லா ஓடிக்கிட்டிருக்கு. உனக்கு என்ன பரிசு வேணும் சொல்லு. அண்ணன் கிட்டே இருந்தா தர்ரேன். இல்லேன்னா வாங்கித் தர்ரேன்” என்று கேட்டதும் நான் ஆடிப்போனேன். அதெப்படி அவர்கள் இருவரது மனதிலும் ஒரே மாதிரி எண்ணம் ஓடுதுன்னு ஆச்சரியப்பட்டேன். எம்ஜிஆருக்கு சொன்ன அதே பதிலையே இவருக்கும் சொன்னேன். ‘அன்புதான் நிறைய இருக்கே, வேறென்ன வேணும்?’ என்றார். நான் ஒண்ணும் சொல்லவில்லை.

இரண்டு நாள் கழித்து எம்ஜிஆர் பிக்சர்ஸ் அலுவலகத்தில் இருந்து போன் பண்ணி வரச் சொன்னாங்க. போனபோது எம்ஜிஆர் இருந்தார். ஒரு பெரிய வெள்ளித் தட்டில் நான்கு மூலைகளிலும் சிறிய தங்கத் தகடுகள் பொருத்தியிருக்க, தட்டின் நடுவில் ‘எம்ஜியார் பிக்சர்ஸ் தாயைக் காத்த தனயன் வெற்றிக்கு ஆரூர் தாஸ் அவர்களுக்கு அன்பளிப்பு’ என்று பொறிக்கப்பட்டிருந்த அந்த தட்டை எம்.ஜி.ஆர். வழங்கினார்.

மறு நாள் பிற்பகல் சிவாஜி பிலிம்ஸிலிருந்து அழைப்பு வந்தது. போனால் அங்கே சிவாஜி அவர்கள், மூன்றரை சவரன் எடையுள்ள, உள்ளங்கையைவிட அகலமான தங்கப்பதக்கம் ஒன்றை எனக்கு அணிவித்தார். அதில் ‘சிவாஜி பிலிம்ஸ் படித்தால் மட்டும் போதுமா 100வது நாள் வெற்றிவிழா’ என்று சிவாஜி பிலிம்ஸ் எம்ப்ளத்துடன் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது.

அவ்விரண்டு பரிசுகளையும் என் வீட்டு வரவேற்பறை ஷோகேஸில் பக்கம் பக்கமாக வைத்திருக்கிறேன் (அதை தொலைக்காட்சியிலும் காண்பித்தனர்). அவற்றைப் பார்க்கும்போது அந்தப் பரிசுகளை விட அவ்விரண்டு மேதைகளின் முகம்தான் என் கண்ணில் காட்சியளிக்கும்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: எம்ஜிஆர் பக்கம், சிவாஜி பக்கம், ஆளுமைகள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
ஆரூர்தாஸ் நினைவுகள் – 1
ஆரூர்தாஸ் நினைவுகள் – 2
ஆரூர் தாஸ் நினைவுகள் 3