தெய்வச்செயல்


எம்ஜிஆர் நடித்து தேவர் தயாரித்த நல்ல நேரம் பார்த்திருப்பீர்கள். நல்ல நேரம் ராஜேஷ் கன்னா நடித்து தேவர் தயாரித்த ஹாத்தி மேரா சாத்தி படத்தை தழுவி எடுக்கப்பட்டது. ஹாத்தி மேரா சாத்தியின் மூலம்? தெய்வச்செயல் என்ற இன்னொரு தேவர் படம்தான்!

இதில் ஹீரோ மேஜர் சுந்தரராஜன்தான். அவருக்கு வழக்கம் போல அப்பா வேஷம்தான். நல்ல நேரம் எம்ஜிஆர் மாதிரியே எப்போதும் டக்சீடோ இல்லாவிட்டால் ஃபுல் சூட்டில் இருக்கிறார். (படத்தில் போஸ்ட் மாஸ்டர் கூட ஃ புல் சூட்டில்தான் தபால் ஆஃபீசுக்கு வருகிறார்) அதே மாதிரி நாலு யானை வளர்க்கிறார். அவருக்கு ரொம்ப விருப்பமான யானை பேர் ராமு. அடுத்த யானையின் பேர் அதே மாதிரி சோமு. எம்ஜிஆர் மாதிரியே இவரும் நொடித்துப் போய் பிறகு யானையை வைத்து வித்தை காட்டி அந்தப் பணத்தில் ஒரு zoo வைத்து பணக்காரர் ஆகிறார். பையன் முத்துராமன் பாரதியை காதலித்து திருமணம் செய்துகொள்கிறார். பாரதிக்கு யானையைப் பார்த்து பயந்துபோய் கருச்சிதைவு. அப்புறம் யானை இருக்கும் இடத்தில் நான் இருக்கமாட்டேன் என்று பிடிவாதம் பிடிக்க, ராமு தன் உயிரை தியாகம் செய்ய, எல்லாரும் இணைந்து சுபம்!

கதை நடிகர்களையோ இசையையோ நம்பி எடுக்கப்படவில்லை. முற்றிலும் முற்றிலும் மிருகங்களை மட்டுமே நம்பி எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. யானை அபிஷேகம் செய்கிறது, டாக்டரை கூட்டி வருகிறது (அதுவும் வாசலில் இருக்கும் போர்டைப் படித்து இது வக்கீல், இது ஆடிட்டர், இதுதான் டாக்டர் என்றெல்லாம் புரிந்துகொள்கிறது) பூ கொண்டுவந்து கொடுக்கிறது (நல்ல நேரத்தில் தலை கூட வாரிவிடும்). ஒரு நீர்யானைக்கும் பெரிய ரோல் உண்டு. அவ்வப்போது அது வாயை திறப்பதை க்ளோசப்பில் வேறு காட்டுகிறார்கள். தேவரின் கணிப்பு சரிதான், இந்த காட்சிகள் மட்டுமே படத்தை வெற்றி பெற செய்ய அந்தக் காலத்தில் வாய்ப்பு உண்டுதான். ஆனால் ஸ்டார் வால்யூ இல்லாததால் படம் தோற்றுப் போனது. கதையிலிருந்து மற்ற மிருகங்களை விளக்கினார், ஸ்டார்களை சேர்த்தார், படம் ஹிந்தியிலும் தமிழிலும் பிய்த்துக்கொண்டு ஓடியது.

67-இல் வந்த படம். மேஜர், முத்துராமன், பாரதி தவிர ஐ.எஸ்.ஆர்., சுந்தரிபாய், ராமதாஸ் நடித்திருக்கிறார்கள். தேவருக்கும் ஒரு சின்ன ரோல் உண்டு. யாரோ திவாகர் என்பவர் இசை அமைத்திருக்கிறார். கதை தேவருடையதுதானாம். இயக்கம் எம்.ஜி. பாலு.

பாட்டுகள் ஒன்றும் சுகப்படவில்லை. வீடியோ, ஆடியோ, ஸ்டில் எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

நல்ல நேரத்திலேயே யானையைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை. இதில் நீர்யானையைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை.

நந்தனார்


Nandanarநான் பார்த்த மிக பழைய தமிழ் படங்களில் நந்தனாரும் ஒன்று. பழைய படங்கள் பிரின்ட் கிடைப்பதே அபூர்வம். இந்த வீடியோ நன்றாகவே இருந்தது. ராண்டார்கை தன் பத்தி ஒன்றில் இது 2008இல் Vintage Heritage அமைப்பு திரையிட்டதாகவும் நல்ல கூட்டம் வந்ததாகவும் வேறு சொல்கிறார். இந்த அமைப்பு பற்றி அதிகம் தெரியவில்லை, ஆனால் அவர்களுக்கு ஒரு ஜே!

இது தண்டபாணி தேசிகர் நடித்த படம். ஜெமினி வெளியீடு. செருகளத்தூர் சாமா, சுந்தரிபாய் ஆகியோரும் நடித்திருக்கிறார்கள். கோபால கிருஷ்ண பாரதியாரின் நந்தன் சரித்திரத்தை அடிப்படையாக வைத்து எடுக்கப்பட்டது. (சேக்கிழாரின் கதையில் ஆண்டையான வேதியர் எல்லாம் கிடையாதாம். அது கோபால கிருஷ்ண பாரதியார் சேர்த்த மசாலாவாம்.) எஸ்.எஸ். வாசன் தயாரிப்பு. இசை எம்.டி. பார்த்தசாரதி மற்றும் எஸ். ராஜேஸ்வர ராவ். படம் வந்தது 1942 என்று ராண்டார்கை சொல்கிறார். 1941ஓ என்றோ எனக்கு கொஞ்சம் சந்தேகம். நான் பார்த்த படங்களில் மிக பழையது இதுவா சபாபதியா என்று எனக்கு தெரியவில்லை. சபாபதி 1941 என்று நிச்சயமாக தெரியும்.

நந்தனார் கதை எல்லாருக்கும் தெரிந்ததுதான். “இழிகுலத்தவரான” நந்தனுக்கு தில்லை சென்று நடராஜனை தரிசிக்க வேண்டும் என்று ஆசை. அவருடைய ஆண்டையான வேதியரிடம் சொல்லவே பயம். இதற்கு நடுவில் திருப்புன்கூரில் கோவிலுக்கு வெளியே நின்றாவது தரிசனம் செய்யலாம் என்றால் நந்தி மறைக்கிறது. கடைசியில் சிவபெருமானே சற்றே விலகி இரும் பிள்ளாய் சந்நிதானம் மறைக்குதாம் என்று நந்தியிடம் சொல்ல வேண்டி இருக்கிறது. ஒரு நாள் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு வேதியரிடம் பித்தம் தெளிய மருந்தான அந்த சிதம்பரத்துக்கு போக வேண்டும் சொன்னால் அவர் சிதம்பர தரிசனமோ அது உனக்கு அடுக்குமோ என்று கேட்கிறார். நாளைக்கு போ நாளைக்கு போ என்று தட்டி கழிக்கிறார். கடைசியில் என் நாற்பது வேலி நிலத்திலும் நீ ஒருவனே உழுது பயிர் செய்தால் போகலாம் என்று சொல்கிறார். நந்தன் சோர்ந்து உட்கார்ந்து அரகர ஜகதீசா என்று பாட, ராவோடு ராவாக சிவபெருமான் பூத கணங்களை வைத்து வேலையை செய்துவிடுகிறார். வேதியர் நந்தனின் பெருமையை உணர்ந்து மன்னிப்பு கேட்டு அனுப்பி வைக்கிறார். நந்தன் அங்கே தீயில் குளித்து ஆலய தரிசனம் செய்கிறார்.

தண்டபாணி தேசிகரும் செருகளத்தூர் சாமாவும் கொடுத்த வேலையை நன்றாக செய்திருக்கிறார்கள். அறுவடை செய்யும் ட்ரிக் ஷாட் அந்த காலத்தில் பேசப்பட்ட ஒன்றாம். ஆனால் படம் பார்ப்பதென்றால் பாட்டுகளுக்காகத்தான். பித்தம் தெளிய மருந்தொன்றிருக்குதாம், அய்யே மெத்தக் கடினம், சிதம்பர தரிசனமோ, சிவலோகனாதனைக் கண்டு சேவித்திடுவோம், பிறவா வரம் தாரும், என்னப்பனல்லவா என் தாயுமல்லவா, காமம் அகற்றிய, காண வேண்டாமோ, வருகலாமோ, அரகர ஜகதீசா என்ற பாட்டுகள் மிக அருமையானவை. முக்கால்வாசி கோபால கிருஷ்ண பாரதியார் எழுதியவைதான். மிச்சம் பாபநாசம் சிவன் எழுதியவை. யூட்யூபில் பல வீடியோக்கள் கிடைக்கின்றன.

என்னப்பனல்லவா என் தாயுமல்லவா

காமம் அகற்றிய நேயன் அவன்

காண வேண்டாமோ

அய்யே மெத்தக் கடினம்

வருகலாமோ

அரகர ஜகதீசா

வழி மறைத்திருக்கிது

நான் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்ட ஒரு விஷயம் – ஒரு சேரி சீனில் பிற்காலத்தில் “மல்லு வெட்டி மடிச்சுக் கட்டும் மச்சான் ஒரு மயிலக் காளை” என்ற பாட்டின் மெட்டு அப்படியே பின்னணி இசையாக வரும்! அசந்துவிட்டேன்! ஷங்கர் கணேஷ் எங்கிருந்தெல்லாம் பாட்டை எடுக்கிறார்கள்!

பாட்டுகளுக்காக பாருங்கள் என்று சிபாரிசு செய்கிறேன். பத்துக்கு ஆறு மார்க். C grade.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: அவார்டா கொடுக்கறாங்க–>படங்களின் பட்டியல்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
ராண்டார்கை நந்தனார் பற்றி எழுதிய பத்தி
ராண்டார்கை தேசிகரைப் பற்றி எழுதிய ஒரு கட்டுரை

சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் – சாரதாவின் விமர்சனம்


நானே பழைய சினிமா பைத்தியம். சாரதா என்னை விட பெரிய பைத்தியம். 🙂 இந்த ப்ளாக் எழுதியதில் பெரிய லாபமே அவரைப் போன்றவர்கள் பரிச்சயமானதுதான். அவர் ஸ்ரீகாந்த், ஜெய்ஷங்கர், ரவிச்சந்திரன் படங்களை பற்றி forumhub தளத்தில் எழுதி இருக்கிறார். சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் படத்தைப் பற்றி அங்கே இருப்பதை இங்கே மீள்பதிவு செய்ய அனுமதி கொடுத்தார். அவருக்கு என் நன்றி!

ஸ்ரீகாந்தின் புகழ் மகுடத்தில் ஒளிவீசும் வைரம்
லட்சுமிக்கு ஊர்வசி பட்டம் தந்த காவியம்
பீம்சிங்கின் கடைசி வெற்றிச்சித்திரம்
கருப்பு வெள்ளை யுகத்தின் கடைசி வெற்றி அத்தியாயம்
ஜெயகாந்தனின் ஒப்பற்ற திரை ஓவியம்

…..இப்படி புகழ்மாலை சூட்டிக்கொண்டே போகலாம் இப்படத்துக்கு.

ஆர்ட் பிலிம் என்றாலே வெற்றிக்கும் அதற்கும் வெகுதூரம். மக்களைச் சென்றடையாது என்ற சித்தாந்தங்களைப் பொய்யாக்கி மாபெரும் வெற்றியடைந்ததன் மூலம், இதுபோன்ற திரைப்படங்களை எடுக்கும் தைரியத்தை தயாரிப்பாளர்கள் மற்றும் இயக்குனர்களுக்கு தந்த உன்னதச் சித்திரம்.

ஒரே வீட்டில் பல குடித்தனங்கள் சேர்ந்து, அதே சமயம் தனித்தனியாக வாழும் ஒண்டுக்குடித்தன வாழ்க்கையில் தன் தாயுடன் வசிக்கும் ஒருத்தி ஒரு மழைபெய்த மாலை நேரத்தில் காரில் வந்த காமுகனால் சூறையாடப்பட, அதை மறைக்கத்தெரியாமல் தாயிடம் வெகுளித்தனமாகச் சொல்லப்போக, அதை அந்தத்தாய் அவளைவிட வெகுளித்தனமாக, ஒண்டுக்குடித்தனக்காரர்கள் மத்தியில் விஷயத்தைப்போட்டு உடைத்து, மகளைத் அடிக்க, வெறும் வாய்களுக்கு கிடைத்த அவலாக, அவளது அந்த கருப்பு சம்பவம் அலசப்பட, அவள் களங்கப்படுத்தப்பட்டதை விட அதை வெளியில் சொன்னதுதான் மகா பாவம் என்ற நிலைமைக்கு ஆளாகிப்போனாள்.

முள்ளில் விழுந்த சேலையாக ரொம்ப ஜாக்கிரதையாகக் கையாளப்பட வேண்டிய கதை. கொஞ்சம் நூலிழை பிசகினாலும் விரசம எனும் பள்ளத்துக்குள் விழுந்துவிடக்கூடிய கதையை, இந்திய பாகிஸ்தான் பிரிவினையை விட கவனமாகக் கையாண்டிருந்தார் இயக்குனர் பீம்சிங். அதற்கு அடித்தளமாக அமைந்தது ஜெயகாந்தனின் யதார்த்தமான நடை.

ஊர்வாயில் விழுந்த அவலாக மெல்லப்படும் அவள் அவஸ்தை தாங்காமல் துடிப்பதை லட்சுமியை விட இன்னொருவர் சிறப்பாகக் காண்பித்திருக்க முடியுமா என்ன?. அதிலும் அந்த ‘அக்கினிப்பிரவேசம்’ என்ற நாவலை தாயிடம் கொடுத்து, அதில் வரும் குறிப்பிட்ட இடத்தைச்சுட்டிக்காட்டும்போது, மீண்டும் பழைய காட்சி… அம்மா சுந்தரிபாய் லட்சுமியை அடிக்கும்போது, வீடு மொத்தமும் எழுந்துபார்க்க.. ‘ஒண்ணுமில்லே, இப்படி மழையிலே நனைஞ்சிட்டு வந்திருக்காளேன்னுதான் அடிச்சேன்’ என்று சொல்ல மொத்த வீடும், மீண்டும் தங்கள் வேலையைப் பார்ப்பதைக்காண்பித்து, ‘அன்னைக்கு மட்டும் நீ இப்படிச் சொல்லியிருந்தால், என் வாழ்க்கை இன்று சேற்றில் போட்டு இழுக்கப் பட்டிருக்குமா’ என்பது போல லட்சுமி பார்ப்பாரே ஒரு பார்வை. அப்பப்பா… (தேசிய விருதுக்கமிட்டி அந்த இடத்தில்தான் விழுந்திருக்க வேண்டும்). எப்பேற்பட்ட ஒரு நடிகையை வெறுமனே டூயட் பாடவைத்ததன் மூலம், ஒரு நாதஸ்வரத்தை அடுப்பு ஊத பயன்படுத்தியுள்ளோம் என்ற குற்ற உணர்வு எழுகிறது.

ஸ்ரீகாந்த் மட்டும் என்னவாம். சூப்பர்ப். பாத்திரத்தின் தன்மைக்கு ஈடுகொடுத்து அற்புதமாகச்செய்துள்ளார். ஆரம்பத்தில் லட்சுமியை ஏமாற்றிவிட்டுப்போனதும், அவருக்கு வழக்கமான ரோல்தானோ என்று தோன்றும். ஆனால் மீண்டும் லட்சுமியைச் சந்தித்தபின், அவர் தொடரும் அந்த உறவில் அவர் காட்டும் கண்ணியம், நேர்மை. ஏற்கெனவே தனக்கு ஒரு குடும்பம் இருந்தும், லட்சுமியிடம் அவர் காட்டும் அன்பு, வரம்பு மீறாத பெரியமனுஷத்தனம் …..வாவ். இன்னும் ஒரு நாலைந்து படம் இதுபோல தேர்ந்தெடுத்து நடித்திருந்தால் மனிதர் எங்கோ போயிருப்பார்.

மறக்காமல் குறிப்பிடப்படவேண்டிய இருவர் அம்மாவாக வரும் சுந்தரிபாய் (வெகுளியான அம்மா), மற்றும் மாமாவாக வரும் ஒய்.ஜி.பார்த்தசாரதி. தங்கை மகள் கெட்டுப்போய்விட்டாள் என்று தெரிந்ததும், அவளைத் தான் அடைய அவர் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள், பெரிய மனிதனின் வக்கிர புத்திக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. சாய்வு நாற்காலியில் படுத்துக்கொண்டே, கட்டிலில் படுத்திருக்கும் லட்சுமியிடம் செய்யும் சேஷ்டைகள் எல்லைமீறுமுன், கொதித்தெழும் லட்சுமி அவரை பெல்ட்டால் விளாச, தன் மனதில் இருந்த சாத்தான் விரட்டியடிக்கப்பட்டதும், லட்சுமி தூக்கி எறிந்த பெல்ட்டை கையில் வைத்துக்கொண்டு கண்ணீர் சிந்தும்போது, இந்த மனிதர் ஏன் நாடக மேடைகளிலேயே தன்னைக் குறுக்கிக்கொண்டார் என்ற ஆதங்கம் நமக்கு வரும். அதற்கு ஈடாக இன்னொரு காட்சியைச் சொல்வதென்றால், மறுநாள் பொழுது விடிந்ததும் ஒய்.ஜி.பி., லட்சுமியின் அறைக்கதவைத்தட்டி, ‘ஐ ஆம் லீவிங்’ என்று சொன்னதும், லட்சுமி சட்டென்று அவர் காலில் விழுந்து நமஸ்கரிப்பாரே அதைச்சொல்லலாம்.

இப்படி, படிப்படியாக நம்மை படத்துடன் ஒன்றவைத்து, படம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம் என்ற நினைவை மாற்றி, அல்லது மறக்கடித்து, ஏதோ நம் கண்முன் நடந்துகொண்டிருக்கும் சம்பவங்களில் நாமும் ஒன்றாகிப்போனோம் என்ற நினைவில் நம்மைக்கொண்டு விடுவதால்தான், அந்த கிளைமாக்ஸ் காட்சி நம்மை அப்படி பாதிக்கிறது.

நம் ஊனையும் உருக வைக்கும் வாணி ஜெயராம் குரலில்….
‘வேறு இடம் தேடிப்போவாளோ – இந்த
வேதனையில் இருந்து மீள்வாளோ’ என்ற பாடல் பின்னணியில் ஒலித்துக்கொண்டிருக்க,
அவர் (ஸ்ரீகாந்த்) இனிமேல் வர மாட்டார் என்று தெரிந்தும், வாசலை வாசலைப் பார்த்துக்கொண்டும், திரைச்சீலை அசையும்போதெல்லாம் ஆவலோடு திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டும் இருக்கும் லட்சுமி இனி வரமாட்டார் என்ற நிதர்சனத்துடன் கடைசியில் ஸ்ரீகாந்த் கழற்றி வைத்துவிட்டுப்போன கோட்டை எடுத்து தன்னோடு அணைத்துக்கொள்ளும்போது, உணர்ச்சிப்பெருக்கால் நம் மனதில் விழும் சம்மட்டி அடி. (பின்னாளில், ‘பூவே பூச்சூட வா’ கிளைமாக்ஸில் நதியாவை ஆம்புலன்ஸில் கொண்டுபோனபின், கண்களில் நீருடன் மீண்டும் காலிங் பெல்லை பொருத்திக் கொண்டிருக்கும் பத்மினியைப் பார்த்தபோது, மீண்டும் மனதில் விழுந்த அதே சம்மட்டி அடி). ஆம், செல்லுலாய்டில் கவிதை வரையும் திறன் சிலருக்கு மட்டுமே வாய்த்திருக்கிறது.

படம் முடிந்தபின்னும் பிரம்மை பிடித்தது போன்ற உணர்வுடன், இருக்கையை விட்டு எழக்கூட மனமில்லாமல் எழுந்து செல்கையில், அடுத்த காட்சிக்காக கியூவில் நிற்பவர்களைப்பார்த்து, ‘பீம்சிங் கொன்னுட்டாண்டா’ என்று கத்திக்கொண்டு போகும் ரசிகர் கூட்டம் (அன்று ‘பாகப்பிரிவினை’ பார்த்துவிட்டு இவர்களது அப்பாக்கள் கத்திக்கொண்டு போன அதே வார்த்தை).

இப்படத்துக்கு அற்புதமான இசையைத் தந்தவர் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன். ‘கண்டதைச் சொல்லுகிறேன்’ என்ற பாடலும், ‘வேறு இடம் தேடிப்போவாளோ’ என்ற பாடலும் படத்தின் தரத்தை மேலும் உயர்த்தின. பின்னணி இசையிலும் மனதை வருடியிருந்தார்.

தமிழ்த்தாயின் தலைமகன் ஜெயகாந்தன் எழுதி, முதலில் தினமணி கதிர் பத்திரிகையில் தொடர்கதையாகவும், பின்னர் முழுநாவலாகவும் வெளியாகி மக்கள் உள்ளங்களைக்கொள்ளை கொண்டு, கிடைத்தற்கரிய ‘சாகித்ய அகாடமி’ விருதையும் பெற்ற இந்நாவல், திரைப்படமாகிறது என்றதும் ஒரு பயம். காரணம் அதற்கு முன் திரைப்படமாக உருப்பெற்ற நாவல்களில் 95 சதவீதம், சிதைந்து உருமாறி, நாவலைப்படித்து விட்டு படம் பார்க்கச்சென்றோர் மனங்களை ரணமடையச்செய்தன என்பதுதான் உண்மை. ஆனால், இப்படி மாமல்லபுரம் சிற்பமாக இப்படம் உருப்பெற்று, உயர்ந்து நிற்கும் என்பது எதிர்பாராத இன்ப அதிர்ச்சி என்றால், ‘சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்’ என்ற இப்ப்டம் மாபெரும் வெற்றிப்படமாகவும் அமைந்தது தமிழ் ரசிகர்களை தலைநிமிரச்செய்தது. ஆம், 112-ம் நாள் படம் பார்க்கச்சென்று டிக்கட் கிடைக்காமல் ரசிகர்கள் திரும்பிய அதிசயமும் நடந்தேறியது.

லட்சுமிக்கு, இந்தியாவின் சிறந்த நடிகை என்ற தேசிய விருதான ‘ஊர்வசி’ விருதையும் பெற்றுத்தந்தது. ஸ்ரீகாந்த்தை நினைக்கும்போதெல்லாம் எனக்குத்தோன்றுவது, “உங்களுக்கு இந்த ஒரு படம் போதுமய்யா”.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படங்களின் பட்டியல்

தொடர்புடைய பதிவுகள்: ஆர்வியின் விமர்சனம், பக்சின் விமர்சனம்
ஸ்ரீகாந்த் – ஃபோரம்ஹப் திரி
ஜெய்ஷங்கர் – ஃபோரம்ஹப் திரி
ரவிச்சந்திரன் – ஃபோரம்ஹப் திரி

சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் – ஆர்வியின் விமர்சனம்


பணமா பாசமா படம்தான் அடுத்தபடி லிஸ்டில் இருந்தது. ஆனால் சில நேரங்களில் சில மனிதர்களுக்கு கட்சி மாறிவிட்டேன்.

இந்த படம் முதல் முறை பார்த்தபோது நான் டீனேஜர். எனக்கு அப்போது படம் பிடித்திருந்தது. அந்தக் காலத்தில் இந்த கதைக்கும் சினிமாவுக்கும் இருந்த ஷாக் வால்யூவும் அதற்கு ஒரு காரணம். கெட்டுப் போன பெண், அதுவும் அய்யராத்துப் பெண், ஒய்ஜிபி “You can only be a concubine” அப்படின்னு சொல்றார்டா, கான்குபைன் அப்படின்னா வப்பாட்டிடா என்ற கண்டுபிடிப்புகள், என்னடா குளிச்சா எல்லாம் சரியாயிடுமா என்ற விவாதங்கள், இவளும் இஷ்டப்பட்டுதானே போனா என்ற யோசனைகள் எல்லாம் இன்னும் நினைவிருக்கிறது. கெட்டுப் போன பெண்கள், பெண்ணாசை பிடித்த கனவான்கள் எல்லாம் அப்போது திரைப்படங்களில் சர்வசாதாரணம். ஆனால் ஒரு எம்ஜிஆர் படத்தில் அசோகனை அப்படி பார்க்கும்போது இது சும்மா ஜுஜுபி என்று நன்றாகத் தெரியும். இது என்னவோ பக்கத்து வீட்டு பெரிய மனுஷனைப் பார்ப்பது போல, நாலு வீடு தள்ளி இருக்கும் ஒரு ஒண்டுக்குடித்தனத்து பெண்ணைப் பற்றி வம்பு பேசுவது போல (அந்த காலத்துக்கு) ரியலிஸ்டிக்காக இருந்தது.

லக்ஷ்மியின் நடிப்பு மிகவும் அபாரமாக இருந்தது. எனக்கு பக்ஸ் டெலிஃபோனில் பேசும்போது ஏன் அழ வேண்டும் என்று கேட்பதில் இசைவில்லை. அந்தக் கட்டத்தில் அழுகை வரத்தான் வரும் என்று தோன்றுகிறது. இதற்கு பிறகுதான் அவரை பொம்பளை சிவாஜி என்று அழைக்க ஆரம்பித்தார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

ஸ்ரீகாந்த், ஒய்ஜிபி, நாகேஷ், சுந்தரிபாய் எல்லாருமே நன்றாக நடித்திருந்தார்கள். சுந்தரிபாய்க்கு இதை விட நல்ல வாய்ப்பு கிடைத்ததே இல்லை. ஒரு சராசரி பிராமண பாட்டியை கண் முன் கொண்டு வந்திருப்பார். ரயில் எஞ்சின் மாதிரி புகை விடறான் என்று ஸ்ரீகாந்தைப் பற்றி சொல்வதும், தலையை மொட்டை அடித்துக் கொண்டு வருவதும் நல்ல சீன்கள்.

இரண்டாவது முறை பார்த்தபோது இது சினிமா மாதிரியே இல்லையே, நாடகம் மாதிரி இருக்கிறதே என்று தோன்றியது. பீம்சிங் கதையை விஷுவலாக மாற்ற முயற்சியே செய்யவில்லை. நாவலை அப்படியே எடுத்திருக்கிறார். இதற்கு சினிமா எதற்கு, புத்தகத்தையே படிக்கலாமே? அடிப்படையில் கதை வலுவானது, அதனால்தான் வீக்கான திரைக்கதையையும் தாண்டி படம் நிற்கிறது.

இரண்டு விஷுவல் சீன்கள் இப்போது நினைவு வருகின்றன. நாகேஷ் கண்டதை சொல்லுகிறேன் பாட்டின் இறுதியில் அவரது பேப்பர்கள் பறக்கும், அவர் அதை எல்லாம் பிடிக்க படாத பாடு படுவார். கடைசியில் மிஞ்சும் ஒரு பேப்பரும் பறக்கும், அவர் அதற்கு அப்போது கூலாக டாட்டா காட்டுவார். லக்ஷ்மி, ஸ்ரீகாந்த், ஸ்ரீகாந்தின் மகள் எல்லோரும் வாக்கிங் போவார்கள், அப்போது பகோடா காதர் (பகோடா காதர் கொஞ்சம் குண்டு) நடந்து வருவார், அவரைப் பார்த்து நடக்க முடியாமல் நடக்கும் ஸ்ரீகாந்த் நீ கூடவா என்று ஆசுவாசப் பெருமூச்சு விடுவார்.

கண்டதை சொல்லுகிறேன் மிக நல்ல பாட்டு. நல்ல வரிகள். எம்எஸ்வியின் குரல் பாட்டுக்கு நன்றாக பொருந்துகிறது.

இது நல்ல படம், அதற்கு காரணம் ஜெயகாந்தன், பீம்சிங் இல்லை. நல்ல நடிப்பு. லக்ஷ்மி, ஸ்ரீகாந்த், சுந்தரிபாய் மூவரும் அசத்தினார்கள். பத்துக்கு எட்டு மார்க். A- grade.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படங்களின் பட்டியல்

தொடர்புடைய பதிவுகள்: பக்ஸின் விமர்சனம்

சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்


நடிகை – லக்‌ஷ்மி, சுந்தரிபாய், ராஜசுலோச்சனா, சுகுமாரி, புவனாதேவி, ஜெயகீதா
நடிகர் –  ஸ்ரீகாந்த் (பழைய நடிகர்), நாகேஷ், ஒய்.ஜி. பார்த்தாசாரதி, நீலகண்டன்
கதை – ஜெயகாந்தன்
டைரக்டர் – A. பீம்சிங்

1975ல் பீம்சிங் இயக்கத்தில் வந்தது.  சாகிதய அகடமி பரிசு பெற்ற ஜெயகாந்தனின் கதை. கறுப்பு வெள்ளை படம். ராணி முத்துவில் நாவலாக மிகவும் பரபரப்பாக விற்கப்பட்டது. திரைப்படம் ஒரு அப்ரிட்ஜ்ட் வெர்ஷன் போல் இருக்கிறது.

கல்லூரிப் பெண்ணாக இருக்கும் பொழுதே சோதனைக்கு ஆளாக்கப்பட்ட கங்கா (லக்‌ஷ்மி) தன் மாமாவின் (ஒய்.ஜி.பி) தயாவால் படித்து அட்மினிஸ்ட்ரேட்டிவ் ஆஃபீஸராக பொறுப்பேற்கிறார். அதன் பிறகு ஒரு வலிமையான் பெண்ணாக பரிணமிக்கிறார்.

சிக்கல் வரும்பொழுது அதை சமாளிக்கத் தெரியாத தாய் (சுந்தரிபாய்), கல்லூரி லைப்ரரியில் வேலை செய்யும் ஆர்.கே.யின் (நாகேஷ்) அக்னி பிரவேஷம் என்ற கதையின் மூலமாக தான் இப்படி செய்திருக்கலாமோ என்று வேதனைப்படுவது சிந்தனைத் தடுமாற்றம் கொண்டவர்களின் பலவீனத்தின் குறியீடு. சிறப்பாக வந்திருக்கிறது.

கல்லூரி மேடையில் ஆர்.கே.யிடம் மாணவிகள் விவாதிப்பது முக்கியமான ஒன்று. ஆனால் மேலும் விவாதிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே ஆர். கே. இறங்கிப் போய்விடுகிறார். மாணவிகளுக்கு ஏமாற்றமோ இல்லையோ, நமக்கு உண்டு. கங்காவின் நிலைமைக்கு காரணமான பிரபுவை 15 வருடங்களுக்கு பின்னர் போனில் சந்திக்கும் பொழுது பெண் சிவாஜி போல் மாறிவிடுகிறார் லக்‌ஷ்மி. (போனை எடுத்தாலே, அதுவும் பல வருடங்களுக்கு பின்னர் ஒருவரிடம் பேசும் பொழுது துடிக்கவேண்டும் என்று நம் நடிகர் நடிகைகளுக்கு யார் சொல்லிக் கொடுத்தார்கள்?) அதை மறந்துவிட்டால் மிக நிதானமான, நேர்த்தியான நடிப்பு. கங்கா பாத்திரத்திற்கு பொறுத்தமானவர். ஜெயகாந்தனின் கங்காவின் மன பிம்பத்தை பீம்சிங் நம்முன் நிருத்தியிருக்கிறார் என்று சொல்லலாம். ”மெட்ராஸ்” பாஷை பேசும் பிரபு (ஸ்ரீகாந்த்) மிடுக்காக ஆங்கிலத்தில் உரையாடுவது வித்தியாசமாக இருக்கிறது. ஆங்கிலம் என்று சொன்னதும் நினைவுக்கு வருவது கால் பங்கு வசனங்கள் ஆங்கிலத்தில் உரையாடப்படுவதே. நிச்சயமாக B, C ஏரியாக்களில் வணிகரீதியாக வெற்றி பெறாமல் போவதற்கும், A செண்டர்களில் சக்கை போடு போடுவதற்கும் விரிக்கப்பட்ட வியூகமாகத் தெரிகிறது. மொத்தத்தில் வெற்றி பெற்றதா? அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்.

கங்காவின் வலிமையான ஆளுமைகள் பெண்களுக்கு இன்ஸ்பிரேஷன். தன் மாமாவின் தயவால் முன்னேறி வந்தாலும், அவர் தவறு செய்யும் பொழுது துணிந்து எதிர்த்து நிற்பது கதாபாத்திரத்தை தூக்கி நிறுத்துகிறது. கங்காவிற்கு கிடைத்த மிச்சமுள்ள வாழ்க்கையையும் கெடுப்பது போன்று குடும்பத்தார்கள் குறுக்கிடும் பொழுது, எல்லவற்றையும் உடைத்து எறிவது, மிஸஸ்.இம்மானுவேல் மீது ஆத்திரம் கொள்வது – இயற்கை. கங்கா மீது இரக்கமிருந்தாலும், கங்காவின் அம்மா மீண்டும் மீண்டும் தன் பழமையில் இருந்து வெளியே வர முடியாமல் தவிப்பது, அதனால் கங்காவிடம் கோபம் கொள்வது – யதார்த்தம். வீட்டுக்கு வந்திருக்கும் மாமாவை கிளப்ப கங்கா திருவல்லிக்கேணி அண்ணன் வீட்டுக்கு அம்மாவை அழைக்க வரும் பொழுது ”அத்தை வந்திருக்காங்க” என்று வரும் குழந்தைகளிடம் கனிவாகவும், கண்டிப்பாகவும் வரமுடியாது என்று சொல்வது, மன எழுச்சியில் குழந்தை பாட்டியுடன் அத்தையைப் பார்க்க வாசலுக்கு செல்ல முயலும் பொழுது கணேஷின் (நீலகண்டன்) மனைவி (சுகுமாரி) அதட்டி தடுப்பது, கங்கா கோபித்துக் கொண்டு வந்த அம்மவிடம் உரிமையுடன் கட்டளையிடுவது, போன்ற காட்சிகள் மிக இயற்க்கையாக, நம் வீட்டில் நடப்பது போல் இருக்கிறது.

மாமா மனம் மாறுவது போல் காட்டியிருப்பது புரியவில்லை. இயற்க்கையாக அவர் மிகவும் ஆத்திரம் அடைந்திருக்க வேண்டும் எனத் தோன்றியது.

கான்குபைனாக (concubine) வாழவேண்டிய சூழ்நிலைகள் உருவாக்கப்பட்டால் அப்படியும் வாழமுடியும் என்பது போல் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்கான வாதங்கள் வலிமையாக சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் சமுதாய எதிர்ப்பு (வசிதிக்காக?) ஆழமாக சொல்லப்படாதது இப்படத்தின் வீக்னெஸ் என்று நினைக்கிறேன். நாவல் வாசிக்கவில்லை. ஜெயகாந்தன் அதில் இன்னும் தீவிரமாக விவாதித்திருப்பார் என்று தோன்றுகிறது. எனக்கு மிகவும் பிடித்தது கங்காவின் காரக்டரைசேஷன்.

லக்‌ஷ்மிக்கு கங்கா பாத்திரத்தில் திறம்பட பணிபுரிந்ததற்கு தேசிய விருது கிடைத்தது.

இரண்டு பாடல்கள். இரண்டும் தேறவில்லை.

பத்துக்கு ஏழு.

(இந்த திரைப்படத்தின் எக்ஸ்டென்ஷன் “சிறை” என்ற லக்‌ஷ்மி, ராஜேஷ் நடித்தப்படமா?)

மேலும் Dr. கோபாலன் ரவீந்திரன் analysis கீழே:

Part A

Part B

கணவன் (Kanavan)


1968ல் வந்தது. வள்ளி ஃபில்ம்ஸும், MGRரும் சேர்ந்து சத்யா ஸ்டுடியோவில் விட்ட 18 ரீல்கள தான் ”கணவன்”

MGR, ஜெயலலிதா, ”உணர்ச்சிப் பிழம்பு” அசோகன் (யாரும் அசோகனுக்கு பட்டம் கொடுக்க முன்வராததால் நான் கொடுத்துவிட்டேன்), மனோகர், சோ, விஜயகுமாரி, மனோரமா, சுந்தரிபாய், ராமாராவ், என்னத்தே கண்ணையா, கண்ணன், உசிலை மணி, கரிகோல்ராஜ், ஜஸ்டின் ஆகியோர் நடித்தது.

கதை – MGR; வசனம் – சொர்ணம்;
பாடல்கள் – வாலி, ஆலங்குடி சோமு
பின்னணி – TMS, P.சுசீலா, L.R. ஈஸ்வரி
இசை – கோவர்த்தனம் உதவியுடன் மெல்லிசை மன்னர் MSV
சண்டை – சோமு
உதவி டைரக்‌ஷன் – ஜகந்நாதன், துரை
ஒளிப்பதிவு – A.V.ராமகிருஷ்ணன் உதவியில் V.ராமமூர்த்தி
தயாரிப்பு – சடையப்பன்
டைரக்‌ஷன் – P.நீலகண்டன்

சொத்துக்களை தக்க வைக்க, திருமணத்தை வெறுக்கும் ஃபெமினிஸ்ட் ஜெ (ராணி) தந்தையின் ராஜதந்திரத்தால் (மேனேஜர் அசோகன் அட்வைஸ் படி) – அதாவது திருமணம் செய்தால் தான் சொத்து – கொலைகுற்றம் சாட்டபட்ட MGRரை (வேலையா) திருமணம் செய்ய ஒத்துக்கொள்கிறார் தனது ராஜதந்திரமாக நினைத்து – அதாவது ”இவன் முடிவு வெகு சீக்கிரத்தில், அப்புறம் சொத்து நமக்குத்தான்” என்ற நம்பிக்கையில்.

அவருடைய போதாதகாலம் விதியின் ராஜதந்திரத்தால் –  அதாவது MGR நிரபராதி என தீர்ப்பானதால் – திருமணம் நீடித்து விடுகிறது. MGRருடன் சேர்ந்து வாழமாட்டேன் என அடம் பிடிக்க, சொத்தை அடைய துடிக்கும் மானேஜரிடமிருந்து பாதுகாக்க ஜெயுடம் சேர்ந்தே வாழ்வேன் என MGR அடம் பிடிக்க, ஒரே அடம் தான். ஒரு வழியாக MGR தன்னை பாதுகாக்கத் தான் இப்படி தன்னுடன் வாழ்ந்து கஷ்டப்படுகிறார் என்பதை புரிந்துக்கொண்ட ஜெ தானும் முழுமனதாக MGRருடன் வாழ்ந்து கஷ்டப்பட ரெடியாகும் தருணத்தில், அதாவது, அட சுபம் போடமாட்டார்களா என நாம் ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கும் தருணத்தில், தற்கொலை முயற்ச்சியில் தோல்வியடைந்து பிழைத்துக் கொள்கிறார். நம்மை கொல்கிறார். ராணி கண்ணம்மாவாகிறார். ஒரு முக்கால் மணி நேர அறுவைக்கும், டிஷ்யூம், டிஷ்யூமிற்க்கு பிறகு போனால் போகட்டும் என சுபம்.
பாடல்களில் மயங்கும் வயது பரவாயில்லை – TMS மற்றும் PS. என்னப்பொருத்தமடி மாமா சகிக்கவில்லை L.R.ஈஸ்வரி, குழுவினர். (ஆமாம், எந்த கோர்ட்டில் 7 பேர் டென்னிஸ் விளையாடுகிறார்கள்?) ”உண்மையின் சிரிப்பை” லிரிக்ஸ் ஒகே, டுயூன் கொடுமை. “நான்  உயிர்பிழைத்தேன்”, “அடி ஆத்தி ஆத்தி” (கொள்கை விளக்கப் பாடல்), “நீஙக நினைச்சா நடக்காதா?” பாடல்களும் கொடுமையே.

ஒரு டயலாக் நன்றாக இருந்தது

”வாங்க மாப்பிள்ளை, வாங்க” – ஜெயின் அப்பா லண்டன் ரிடர்ன்ட் மனோகரிடம் கூற அதற்கு ஜெயிடம் அப்பொழுது தான் அவமானப்பட்டிருந்த மனோகர்

“வாங்க வேண்டியதெல்லாம் வாங்கியாச்சு” என்று கூறுவது.

பெண்களை பெண்டாட்டி என்று கூப்பிட்டால் ஆண்களை ஆண்டாட்டி என்று ஏன் கூப்பிடக்கூடாது எனக் கேட்கிறார் மனோரமா. கூப்பிடலாமே.

சீனியர் லாயரான ராமாரவும் ஜூனியரான சோவும் காமெடி என்ற் பெயரில் பண்ணுவது அபத்தமோ, அபத்தம்.

அசோகன் கண்ணன்மீது ஆஸிட் அடிப்பது கொஞ்சம் வியப்பூட்டியது. ஆஸிட் கலாச்சாரம் 1968ல்யே உண்டு போலும்.

தாங்கமுடியலைப்பா.

எனக்கு வெறுப்பேற்றிய MGR படஙகள் என்ற லிஸ்ட் ஒன்று ஓப்பன் செய்யவேண்டும் போலும். சன் TVயின் கட் பண்ணி போடும் கொடுமை வேறு.

10க்கு 3.5 மார்க்.

சந்திரலேகா (Chandralekha)


நினைவிலிருந்து இன்னொரு படத்துக்கு லேட்டான விமர்சனம்.

தமிழில் சினிமாவின் சாத்தியங்களை வெளிபடுத்திய முதல் படம் இதுதான். இன்றும் சுவாரசியம் குறையவில்லை. இதைத்தான் தமிழின் முதல் சினிமா என்று சொல்லவேண்டும். உண்மையிலேயே பிரம்மாண்டமான படம். 1948இல் பார்த்தவர்கள் அசந்து போயிருப்பார்கள். (அன்று விகடனிலோ கல்கியிலோ அல்லது வேறு பத்திரிகைகளிலோ எழுதப்பட்ட விமர்சனத்தை யாராவது பார்த்திருக்கிறீர்களா?) அன்று வரையில் வந்த உலக சினிமாக்களின் வரிசையில் வைத்து பார்க்கக்கூடிய படம்.

யுனெஸ்கோ இந்திய சினிமாவின் மைல் கல்களாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படங்களில் இதுவும் ஒன்று. (மற்ற இந்தியப் படங்கள் அடுத்த போஸ்டில்). அமெரிக்க லைப்ரரி ஆஃப் காங்க்ரசில் இருக்கும் இரண்டு தமிழ் படங்களில் இதுவும் ஒன்று (மற்றது அவ்வையார். இந்த லிஸ்டில் இருக்கும் படங்களைப் பார்க்கும்போது இந்தியாவுக்கு வெளியே தமிழ் சினிமா இல்லவே இல்லை என்று தெரிகிறது.) நியூ யார்க் டைம்ஸின் விமர்சனம் இங்கே.

இந்த படம் வந்த போது தமிழில் பதினேழு பதினெட்டு வருஷங்களாக படங்கள் தயாரிக்கப்பட்டு வந்திருக்கின்றன. ஹரிதாஸ், கண்ணகி, சேவா சதனம், தியாக பூமி, சிவகவி, மீரா, நந்தனார், திருநீலகண்டர், எஸ்.எஸ். வாசனே எடுத்த மங்கம்மா சபதம் உட்பட்ட பல படங்கள் பிரம்மாண்ட வெற்றி அடைந்திருக்கின்றன. இவற்றுள் அநேகமானவை பாட்டுக் களஞ்சியங்களே. அதுவும் தியாகராஜா பாகவதரின் படங்களில் பாட்டுகளுக்கு நடுவே சில சமயம் வசனம் பேசுவார்கள். அபூர்வமாக சபாபதி, சேவா சதனம் போல பாட்டுக்களை மட்டுமே நம்பி இருக்காத படங்கள் வந்தாலும் அவை நாடகங்களை வீடியோ எடுத்தது போலத்தான் இருந்தன . சந்திரலேகாவுக்கு பிறகும் பல படங்கள் அப்படி வீடியோ எடுத்தது போலத்தான் இருந்தன என்பது வேறு விஷயம்.

சொல்லப் போனால் இதற்கு முன் வந்த படங்களில் 1941இல் டி.ஆர். ராமச்சந்திரன், சாரங்கபாணி நடித்து வெளி வந்த சபாபதி, 1945இல் எம். எஸ். சுப்புலக்ஷ்மி நடித்து வெளி வந்த மீரா ஆகியவற்றைத்தான் இன்றும் பார்க்கமுடியும். ஆனால் இந்த இரண்டைத் தவிர 1948க்கு முன் வெளி வந்து நான் பார்த்த படங்கள் குறைவுதான். 1942இல் தண்டபாணி தேசிகர், செருகளத்தூர் சாமா நடித்து வெளி வந்த நந்தனார், 1943இல் ரஞ்சன், வைஜயந்திமாலாவின் தாய் வசுந்தரா தேவி நடித்து வெளி வந்த மங்கம்மா சபதம், எந்த வருஷம் வந்தது என்று சரியாக தெரியாத எம். எஸ். நடித்த சகுந்தலை அவ்வளவுதான். பக்கத்து வீட்டுக்கு டிவி வந்த புதிதில் பார்த்த சிவகவி ரொம்ப மங்கலாக நினைவு இருக்கிறது. (எனது கருத்து படித்தும் கேட்டும் உண்டானது, படங்களைப் பார்த்து அல்ல.)

சபாபதி இன்றும் சிரிப்பு மூட்டக்கூடிய படம். மீராவின் பஜன்களை இன்றும் எம்.எஸ்ஸின் குரலில் கேட்கலாம். ஒரு வேளை இளங்கோவனின் வசங்களுக்காக புகழ் பெற்ற கண்ணகியும் இந்த லிஸ்டில் இருக்கலாம், ஆனால் நான் பார்த்ததில்லை, இன்று பார்க்கக்கூடிய பிரிண்ட் இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. சதி லீலாவதி, தியாக பூமி, சேவா சதனம், திருநீலகண்டர், ஹரிதாஸ், கே.பி. சுந்தராம்பாள் நடித்த நந்தனார் இதை எல்லாம் பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசைதான், ஆனால் பார்க்கக்கூடிய பிரிண்ட்கள் இன்னும் இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை.

1948இல் வெளி வந்த படம். ஹிந்தியிலும் தமிழிலும் ஒரே நேரத்தில் எடுக்கப்பட்டது. டி.ஆர். ராஜகுமாரி, எம்.கே. ராதா, ரஞ்சன், என்.எஸ். கிருஷ்ணன், டி.ஏ. மதுரம், சுந்தரிபாய், எம்ஜிஆரின் மனைவி வி.என். ஜானகி, ஜாவர் சீதாராமன் இவர்களை அடையாளம் தெரிகிறது. எஸ். எஸ். வாசன் இயக்கம். எஸ். ராஜேஸ்வர ராவ் இசை.

படத்தை எடுக்க 5 வருஷம் பிடித்ததாம். 30 லட்சம் ரூபாய் செலவாம். ஒரு கோடி ரூபாய் வசூலாம். 48இல் கோடீஸ்வரன்!

இந்த படத்திற்கு கதை எழுத வாசன் எல்லாரையும் சக்கையாக பிழிந்தாராம். இதை பற்றி ராண்டார்கை எழுதிய சுவையான குறிப்பு இங்கே.

கதை என்னவோ இந்த படத்தில் முக்கியம் இல்லை. (முக்கால்வாசி தமிழ் படங்களைப் போலத்தான்.) வாரிசுப் போட்டியில் வில்லனான தம்பி ரஞ்சன் நாட்டை கைப்பற்றுகிறார். அண்ணனான எம்.கே. ராதா காதலிக்கும் டி.ஆர். ராஜகுமாரியையும் பிடித்து வைத்துக் கொள்கிறார். சரியான சமயம் பார்த்து ரஞ்சனை ராதா தோற்கடித்து நாட்டையும் காதலியையும் கை பிடிக்கிறார். இதுதான் கதை. இதில் முரசு டான்ஸ், சர்க்கஸ், யானைகள், அனல் பறக்கும் கத்தி சண்டைகள், வேகமாக ஓடும் குதிரைகள், தாவணி இல்லாத டி.ஆர். ராஜகுமாரி போன்ற மக்களை கவரும் பல விஷயங்கள்.

தாவணி இல்லாத டி.ஆர். ராஜகுமாரி வரும் காட்சி ஆபாசம் என்று பலத்த கண்டனம் செய்யப்பட்டதாம். கண்டித்தவர்கள் எல்லாரும் ஜொள்ளு விட்டுக்கொண்டே கண்டித்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன். என் அம்மா சில சமயம் இந்த காலத்து சினிமாக்களை பார்த்து விட்டு “அந்த காலத்திலே சந்திரலேகாவிலே தாவணி இல்லாததற்கே…” என்று என்று துவங்கும் ஆபத்து எங்கள் குடும்பத்தில் இப்போதும் உண்டு. இதில் சர்க்கஸ் பெண்களுக்கும் ஜிப்சி பெண்களுக்கும் கூடத்தான் தாவணி இல்லை, ஆனால் அது ஏன் பேசப்படவில்லை?


எல்லாரும் சிலாகிக்கும் அந்த முரசு டான்ஸ் அபாரமானது. எத்தனை முரசுகள்? அருமையான காட்சி அமைப்பு. கொடுத்த காசு இந்த ஒரு காட்சிக்கே சரியாகிவிட்டது. விவரித்து மாளாது, மேலே உள்ள வீடியோவை பாருங்கள். அதற்கு ஈடான காட்சிகளை கொண்டு வரக்கூடியவர் இன்றைய இயக்குனர் ஜி. ஷங்கர் ஒருவர்தான். (டி.ஆர். ராஜேந்தருக்கும் ஆசை இருக்கிறது, ஆனால்…)

கிராமத்தில் நெருப்பு பிடிக்கும் காட்சி, எம்.கே. ராதாவின் கூடாரங்களை ரஞ்சன் தாக்கும் காட்சி, யானைகளை வைத்து எம்.கே. ராதா இருக்கும் குகையை மூடி இருக்கும் பாறையை நகர்த்தும் காட்சி என்று சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். அருமையாக, நாடகம் போல இல்லாமல் படமாக்கப்பட்டிருந்தன. ஒரு சினிமா போல பல ஆங்கிள்களில் எடுக்கப்பட்டது அந்தக் காலத்தில் பெரிய விஷயம். சர்க்கஸ் கூட்டம் ஊரைவிட்டு ஊர் போகும் காட்சி, சர்க்கஸ் சாகசங்கள் எல்லாமே நன்றாக படமாக்கப் பட்டிருந்தன. அந்தக் காலத்தில் பெரும் அதிசயமாக இருந்திருக்கும்.

எல்லாரும் நன்றாகவே நடித்திருக்கிறார்கள். ரஞ்சனின் நடிப்பில் ஒரு உத்வேகம் இருக்கிறது. ஆனால் டி.ஆர். ராஜகுமாரி ஸ்லோ மோஷனில்தான் பேசுவார்.

என்.எஸ்.கேயின் காமெடி இன்று (எந்த படத்திலும்) பார்க்க முடிவதில்லை. இதில் அவர் கரடி வேஷம் போட்டுக்கொண்டு வரும்போது ஆளை விடுங்கப்பா என்றுதான் தோன்றுகிறது. கோட்டைக்குள் நுழைய அவர் எல்லா வார்த்தைகளையும் ரிவர்சில் பேசுவது கொஞ்சம் சிரிக்கலாம்.

எல்லா பாட்டுகளும் எனக்கு நினைவில் இல்லை. “நாட்டிய குதிரை நாட்டிய குதிரை”, “ஐநிலோ பக்கிரியாமா” கேட்கலாம்.

வி.என். ஜானகி நடனம் பார்க்க வேண்டுமா?

கட்டாயமாகப் பாருங்கள். 10க்கு 8 மார்க். A- grade.

P.S. நெட்டில் தேடியபோது தட்டுப்பட்ட எம்.கே. ராதாவின் பேரன், பால கமலாகரன் எழுதும் ப்ளாக். ப்ளாகிலிருந்து இவர் க்ளிட்னிர் என்ற வங்கியில் பணி புரிகிறார் என்றும், சில மாதங்களுக்கு முன்னால்தான் இந்தியாவுக்கு திரும்பி வந்திருக்கிறார் என்றும், பல மாரதான்களில் ஓடி இருக்கிறார் என்றும் தெரிகிறது. இவர் தன் தாத்தா எம்.கே. ராதாவைப் பற்றி எழுதிய குறிப்புகள் இங்கே.