தெய்வீக ராகங்கள்


(By Saradha – Originally published in ForumHub)

ஸ்ரீகாந்த் கதாநாயகனாக நடித்து 1980-ல் இப்படி ஒரு படம் வந்தது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும் என்பது தெரியவில்லை. கதாநாயகனால் வாழ்வு சூறையாடப்பட்டு, உயிரை இழந்த மூன்று பெண்கள் ஆவியாக வந்து (?????) அவரைப் பழிவாங்கும் கதை. நம் திரைப்படங்களுக்கு கதை ‘பண்ணுபவர்களும்’ கதாநாயகன் ஒரு படத்தில் நடித்ததை மனதில் கொண்டு, அந்த மாதிரியே அவருக்குத் தொடர்ந்து கதை பண்ணுவார்கள் போலும். அல்லது இம்மாதிரி கதை என்றால், அதுக்கு ஸ்ரீகாந்த் தான் என்று ஒதுக்கி வைத்துவிட்டார்கள் போலும். இப்படி குறிப்பிட்ட நடிகருக்கு குறிப்பிட்ட முத்திரை குத்துவதால்தான் அவர்கள் உண்மையான திறமைகள் வெளிவராமல், அல்லது வெளிவர வாய்ப்பளிக்கப்படாமல் போகிறது. ஒரு படத்தில் அவன் பிச்சைக்காரனாக நடித்தால் போச்சு. அப்புறம் பிச்சைக்காரன் ரோலா? கூப்பிடு அவரை என்ற கதைதான். (‘ஞான ஒளி’யில் பாதிரியார் ரோலில் மணவாளன் என்கிற கோகுல்நாத் அருமையாக நடித்தார். சரி. உடனே ‘பாரதவிலாஸ்’ படத்தில் ஒரே ஒரு பாடல் காட்சியில் பாதிரியாராக வந்து ‘நிற்பதற்கு’ அவரை தேடிப்போய் அழைத்து வந்தார்கள்). சார்லிக்கு ‘வெற்றிக்கொடி கட்டு’ படத்தில் சேரன் துணிந்து கொடுத்த அற்புதமான ரோலின் மூலம்தானே சார்லியின் பன்முகத்திறமை வெளித்தெரிந்தது?. அப்படியில்லாமல், ‘கற்பழிப்புக்காட்சி கொண்ட பாத்திரமா?. கொண்டா ஸ்ரீகாந்தை’ என்று அப்போதைய இயக்குனர்கள் கடிவாளம் பூட்டிய குதிரைகளாக இருந்தனர், சிலரைத்தவிர. (ஸேஃப்டிக்கு இப்படி ஒரு வார்த்தையை போட்டு வச்சிக்குவோம்).

தன்னிடம் வேலைக்கு வரும் பெண்களை கற்பை சூறையாடி, அவர்களை அருவியில் தள்ளி, தற்கொலை அல்லது விபத்துபோல செட்டப் செய்யும் ஸ்ரீகாந்தை, சட்டமோ, போலீஸோ தண்டிக்க முடியாத காரணத்தால், அவரால் கொல்லப்பட்ட மூன்று பெண்களே பேயாக மாறி, ஆனால் பெண் உருக்கொண்டு அவரைப்பழி வாங்குவதான (??) புதுமையான (??) கதை. அதில் ஒரு பேயாக, அதாவது ஸ்ரீகாந்தினால் ஏமாற்றப்பட்ட பெண்ணாக வடிவுக்கரசி நடித்திருந்தார். மற்ற இருவர் யாரென்பது சட்டென நினைவுக்கு வரவில்லை, எனினும் அப்போதிருந்த இரண்டாம் நிலைக் கதாநாயகிகள்தான்.

ஆரம்பத்தில் ஸ்ரீகாந்தை ஒரு சிதார் இசைக்கலைஞனாக அறிமுகப்படுத்தி, கேட்போர் மனம் உருகும் வண்ணம் சிதார் இசைப்பவராக காண்பித்தபோது, ‘பரவாயில்லையே, நல்ல கௌரவமான ரோல் கொடுத்திருக்காங்களே என்று தோன்றும். ஆனால் கொஞ்ச நேரத்திலேயே (அடடே நாம ஸ்ரீகாந்துக்கல்லவா கதை பண்ணுறோம் என்பது கதாசிரியருக்கும் இயக்குனருக்கும் நினைவு வந்திருக்க வேண்டும்) அவரை காம விகாரம் கொண்டவராகக் காண்பித்து, வழக்கமான ட்ராக்கில் திருப்பி அந்தப் பாத்திரத்தின் தன்மையையே குட்டிச்சுவர் பண்ணி, கதையை சொதப்பி விட்டனர்.

படத்தில் பாதிக்கு மேல் பேய்கள் ஸ்ரீகாந்தின் வீட்டில் வந்து டேரா போட்டுக்கொண்டு அவரை பாடாய் படுத்துவது, பார்க்க கொஞ்சம் தமாஷாக இருக்கும். மூன்று பேயகளுக்குள் நல்ல கூட்டணி. அதனால் கொஞ்சம்கூட பிசகாமல் ஸ்ரீகாந்திடமிருந்து அத்தனை தொகுதிகளையும் கைப்பற்றுகின்றன. பேய்களுக்கு கால்கள் இல்லையென்று யார் சொன்னது?. அதில் ஒரு பேய் பரதநாட்டியமே ஆடுகிறது. பேய்களின் அட்டகாசத்திலிருந்து தன்னைக் காப்பாற்றச்சொல்லி ஸ்ரீகாந்த் ஒரு ஏஜென்ஸியை நாடிப்போக, அதிலிருந்து வரும் இரண்டு அதிகாரிகள் சரியான கோமாளிகள். தங்களது அசட்டுத்தனத்தால் நம்மைச் சிரிக்க வைக்கிறார்கள். அதிலும் பேய்களை அண்டாவுக்குள் தேடுவது நல்ல தமாஷ். அவர்களில் ஒருவர் வி.கோபாலகிருஷ்ணன், இன்னொருவர் வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தியா? நினைவில்லை.

வயிறு குலுங்க சிரிக்க வைக்கும் இன்னொருவர் சுருளிராஜன். பேய்களுக்குப்பயந்து தன்னுடன் இரவில் தங்க ஸ்ரீகாந்த் சுருளியை அழைத்துவர, அவரோ கனவில் பேயைக்கண்டு அலறி ஸ்ரீகாந்தை இன்னும் அச்சமூட்டுகிறார். கனவில் சுடுகாட்டுவழியே செல்லும் சுருளி, அங்கே ஒரு சமாதியின்மேல் அமர்ந்திருக்கும் ஒரு பெரியவரிடம், ‘ஏன்யா, எந்த பெரிய மனுஷன் சமாதியோ. அதுல காலையும் மேலே வச்சிக்கிட்டு உட்கார்ந்திருக்கியே’ என்று கேட்க அதற்கு அவர் (அது..?) ‘நான்தான் தம்பி, உள்ளே புழுக்கம் தாங்கலைன்னு வெளியே வந்து உட்கார்ந்திருக்கேன்’ என்றதும் அலறியடித்துக்கொண்டு ஓடும்போது, அங்கே நடந்து போய்க்கொண்டிருக்கும் இன்னொரு பெரியவரிடம் ‘ஏங்க இந்த பேய் பிசாசையெல்லாம் நம்புறீங்களா?’ என்று கேட்க, அவர் ‘எவனாவது உயிரோடு இருப்பன்கிட்டே போய்க்கேளு. நான் செத்து அஞ்சு வருஷமாச்சு’ என்று சொன்னதும் அலறிக்கொண்டு எழுவாரே… அந்த இடத்தில் தியேட்டரே சிரிப்பில் அதிரும்.

பேய்களுக்குப்பயந்து வீட்டைவிட்டுத் தப்பிப்போகும் ஸ்ரீகாந்தை ஒவ்வொருமுறையும் பேய்கள் வழியில் மடக்கி வீட்டுக்குக் கொண்டுவந்து சேர்ப்பது சுவையான இடங்கள். அதுபோலவே, தனக்கு நடக்க இருந்த திருமணம் நின்றுபோனதை நியூஸ் பேப்பர் மூலம் படிக்கும் ஸ்ரீகாந்த், அப்படியானால் தான் திருமணம் செய்துகொண்டு அழைத்து வந்த பெண்கூட உண்மையான பெண்ணல்ல அதுவும் கூட ஒரு பேய்தான் என்று அதிர்ச்சியடைவதும் இன்னொரு சுவாரஸ்யமான இடம். பேய்களின் அட்டகாசத்துக்குத் தோதாக ஒரு காட்டு வனாந்திரத்தில் இருக்கும் ஸ்ரீகாந்தின் பங்களா, முடிந்தவரையில் திகிலூட்டுவதற்காக பெரும்பாலான காட்சிகளை இரவு நேரத்திலேயே (தமிழில் சொன்னால் ‘நைட் எஃபெக்ட்’) எடுத்திருக்கும் புத்திசாலித்தனம் தெரிகிறது.

நடிப்பைப்பொறுத்தவரை ஸ்ரீகாந்த் மிகச்சிறப்பாக நடித்திருந்தார். அவருடைய ரோல் ஒருமாதிரியாக சித்தரிக்கப் பட்டிருந்தபோதிலும், அதிலும் தன் திறமையான நடிப்பால், ஈடுகட்டி பேலன்ஸ் பண்ணியிருந்தார். கதை இவரைச்சுற்றியே அமைந்ததாலும், படத்தில் குறைவான கதாபாத்திரங்களே பயன்படுத்தப்பட்டிருந்ததாலும், படத்தின் அதிகப்படியான காட்சிகளில் இவரே நிறைந்திருந்தார். இவருக்கு அடுத்து மூன்று பேய்களுமே நன்றாக நடித்திருந்தனர். மூவரும் பெண்ணாக வந்ததை விட பேயாக வந்தபோது கச்சிதமாகப்பொருந்தினர். (same side goal).

படத்துக்கு மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையமைத்திருந்தார். ஆரம்பத்தில் சிதார் இசைக்கலைஞராக ஸ்ரீகாந்தைக் காண்பிக்கும்போது, அழகாக இதமான சிதார் இசையால் வருடியிருப்பார். பின்னர் பேய்கள் அட்டகாசம் துவங்கியதும் அவருக்கே உரிய அதிரடி திகில் பின்னணி இசையால் நம்மை பயமுறுத்துவார். இவரது இசையில் இப்படத்தில் வாணி ஜெயராம் பாடிய இரண்டு பாடல்கள் கேட்கும்படி இருந்தன. ஆனால் முதலடிதான் எவ்வளவு யோசித்தும் நினைவுக்கு எட்ட மறுக்கிறது. படத்தில் கேட்டதோடு சரி. பின்னர் வானொலி/தொலைக்காட்சிகளில் ஒளிபரப்பினால் அல்லவா நினைவில் நிற்கும்?. அவர்கள் ஒரு பட்டியல் போட்டு வைத்துக்கொண்டு அவற்றையே திரும்ப… திரும்ப… திரும்ப… திரும்ப… திரும்ப… திரும்ப… திரும்ப… திரும்ப… திரும்ப… திரும்ப… ஒளிபரப்பிக்கொண்டு இருப்பார்கள்.

எல்லாம் சரிம்மா, படம் எப்படி ஓடியதுன்னு கேட்கிறீங்களா?. இயக்குனர் (பாடலாசிரியர்/இசையமைப்பாளர்) கங்கை அமரன் (இப்படத்தின் இயக்குனர் அவர் அல்ல) தான் இயக்கிய சில படங்கள் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்த நேரங்களில் ஒரு காரணம் சொல்வார். அதாவது, ‘தன்னுடைய படம் வெளியான நேரம், மக்கள் கைகளில் பணப்புழக்கம் இல்லாமல் போனதால், மக்களால் அந்தப்படத்தைப் பார்க்க முடியாமல் போய்விட்டது’ என்பார். அதுபோலவே ‘தெய்வீக ராகங்கள்’ என்ற இந்தப்படம் வெளியான நேரத்திலும் மக்கள் கைகளில் பணப்புழக்கம் இல்லாமல் போய்விட்டது. புரிந்திருக்குமே..!

பைரவி (1978)


1978ல் வெளிவந்த திரைப்படம். இதற்கு கொடுமை என்று பெயர் வைத்திருக்கலாம். என்னவோ பழைய படங்கள் நமது நேரத்தை வேஸ்ட் பண்ணாது என்று நினைத்துக் கொண்டு எடுத்து வருவோம். பத்தில் ஏழாவது நல்ல படமாக இருக்கும். மிச்சம் சுமாராக இருக்கும். இது போன்ற கொடுமைகள் சில சமயம் மாட்டத்தான் செய்யும்.

இது தமிழ்நாட்டினில் தயாரிக்கப்பட்ட தமிழ் படமாக இருப்பதால் விமரிசனத்தில் அளவுகோலை கடுமையாக்கி கொடுமை ரகத்தில் சேர்க்கிறேன். சமீபத்தில் மலேசியாவில் தயாரிக்கப்பட்ட தமிழ் திரைப்படம் ஒன்றை பார்க்க தொடங்கினோம். தாங்கமுடியாமல் பத்து நிமிடத்தில் நிறுத்திவிட்டோம். அது போன்ற ”மகா கொடுமை”யை ஒப்பிடும் பொழுது பைரவி ”பிரமாதம்”. அவ்வளவுதான் எனக்கு பைரவியைப் பற்றி ”நல்ல” வார்த்தைகள் சொல்ல தோன்றுகிறது.

நடிகர்கள் – ரஜினி காந்த், ஸ்ரீ காந்த், சுருளி ராஜன், வி.கே. ராமசாமி
நடிகைகள் – ஸ்ரீ ப்ரியா, (பைரவி) கீதா, ஒய் விஜயா, மனோரமா
இசை – இளையராஜா
டைரக்‌ஷன் – M. பாஸ்கர்

ரஜினிகாந்த சிறுவயதில் தன் தங்கையை தவறவிட்டு, பசி கொடுமையால் அவதிப்படும் பொழுது ஸ்ரீ காந்தின் தாய் காப்பாற்றி வளர்க்கிறார். அந்த நன்றி கடனுக்காக வளர்ந்த பிறகும் தன் வயது ஒத்த ஸ்ரீகாந்திற்கு விசுவாசமான வேலைக்காரனாக இருக்கிறார். ஸ்ரீ காந்த் ஊரில் பெரும் புள்ளி. பெரும் பணக்காரர். அவர் செய்யும் அயோக்கியத்தனங்களுக்கு அப்பாவி வேலைகாரன் ரஜினிகாந்த் துணை போகிறார். சில சமயங்களில் பழியை தான் ஏற்றுக் கொள்கிறார். தன் அட்டகாசங்களை பார்த்துவிடும் ஸ்ரீ பிரியாவை தனக்கு சாதகமாகப் பேச வைக்க அவருடைய வீட்டுப் பத்திரத்தை கொடுக்காமல் ரஜினிகாந்தை விட்டு மிரட்டுகிறார். வீடு தந்தை காலத்தில் ஸ்ரீ காந்திடம் அடமானம் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. (வயது எப்படி..? லாஜிக் உதைக்கிறதே என்றெல்லாம் மூளையை கசக்காதீர்கள்.) ஸ்ரீபிரியா அதற்கெல்லாம் கலங்காமல் ரஜினிகாந்தை லவ் பண்ண ஆரம்பித்துவிடுகிறார். அவரை திருத்தி ஸ்ரீ காந்திற்க்கு எதிராக் திருப்ப முனைகிறார். ரஜினிகாந்திற்கு முதலில் விசுவாசமான எஜமானாகவே இருக்கத்தான் முயர்ச்சிக்கிறார் ஸ்ரீ காந்த். ஆனால் அவர் அட்டகாசங்கள் ரஜினிகாந்தின் தங்கையிடமே வந்து முடிவது அவர்களை எதிர்களாக்கிவிடுகிறது.

சில தாங்கமுடியாதவைகள் – ஸ்ரீ பிரியாவிற்கு கண்டிப்பாக ஜாக்கெட் போட்டு விடுவேன் என்று ரஜினிகாந்த் ஒத்தக்காலில் நின்று, அப்படி போட்டும் விடுவதை விரசம் என்ற கணக்கில் சேர்ப்பதா என்பதை உங்கள் யூகத்திற்க்கே விட்டு விடுகிறேன். ரஜினிகாந்திற்கு மூக்கில் பெரிய வலையத்தை மாட்டி வேலைக்கார கெட்டப் கொடுத்திருக்கிறார்கள். பார்க்க சகிக்கவில்லை.

வளர்ப்பு அண்ணன்களாக வந்து போகிறார்கள் சுருளிராஜனும் இன்னொருவரும் (யார் இவர்? ஆர்வி, சாரதா, ஹெல்ப் பண்ணுங்க). விகேஆர், மனோரமா, சுருளி நகைச்சுவை திரைப்படத்தின் மற்ற பல அம்சங்களுடன் சேர்ந்துக் கொண்டு நம்மை என்னடா இது கொடுமை என்று ரொம்ப அழவைக்கிறது.

வசனகர்த்தா சரளம் வராமல் மிகவும் கஷ்டப்பட்டிருக்க வேண்டும் என நினைக்கிறேன். சில வசனங்களின் போக்கு நம்மை சிரிக்க வைக்கின்றன. உதாரணம்: ஸ்ரீகாந்த் ரஜனிகாந்திடம் ஸ்ரீ பிரியாவின் வீட்டுப் பத்திரை ஒப்படத்துவிட்டு சொல்லும் “பத்திரம்…. பத்ரம்” என்பது, ஸ்ரீ காந்த் கீதாவின் இரண்டாவது அண்ணனிடம் டிராக்டர் வாங்கும் பொழுது “டிராகடர் எவ்வளவு?” “ஒரே விலை 25000 ரூபாய்” “எனி பார்கெய்ன்” “நோ பார்கெய்ன்” “நீங்க பெரிய பிஸினஸ் மேன்” என்ற வசனங்களும் சுருளி-விகேஆர்-மனோரமா காமெடியய் காட்டிலும் நம்மை சிரிக்க வைக்கிறது.

கீதா புதுமுகம். இந்த படத்தினால் தான் அவர் ”பைரவி” கீதா என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று நினைக்கிறேன். கருப்பு வெள்ளை படமானாலும் அவர் கலர் பளீரென்று தான் இருக்கிறது. படத்தின் ஒரே ஒர் நாவல்ட்டி இவருடைய மான பங்கத்திற்கு காரணம் இவரின் அண்ணன் தான் என்பது.

பத்துக்கு மூன்று மதிப்பெண். அதிகம் தான். இருந்தாலும் ”பத்திரம் பத்ரம்” க்கு ஒன்று , “எனி பார்கெய்ன் நோ பார்கெய்ன்”னுக்கு ஒரு அரை மதிப்பெண், மிச்சம் கீதா வந்து போவதற்கு, ரஜினிகாந்த்க்கு, ஸ்ரீகாந்துக்கு சமமாக.

யப்பா….சாமி…

பாலாபிஷேகம் (Paalabishekam)


1977ல் வந்தது. கலா வள்ளி கம்பைன்ஸ் எடுத்தது.

ஜெய்சங்கர், ஸ்ரீ ப்ரியா, ஸ்ரீகாந்த், ”உணர்ச்சி பிழம்பு” அசோகன், தேங்காய் சீனிவாசன், சுருளிராஜன், பண்டரிபாய், ராஜசுலோச்சனா, சாமிகண்ணு, பிரேமி, டைப்பிஸ்ட் கோபு ஆகியோர் நடித்தது.

இசை – சங்கர் கணேஷ்

தயாரிப்பு – டி. ராஜு

டைரக்‌ஷன் – KS கோபாலகிருஷ்ணன்.

பண்ணையார் அசோகன் மனைவி பண்டரிபாய். ஆனால் ராஜசுலோச்சனா செட் அப். ராஜசுலோச்சனா ஒரு செட் அப்புக்காக தான் செட் அப் ஆக வருகிறார். அவருடைய உள்நோக்கம் அசோகனுடைய சொத்து. ஜெய்சங்கர் பண்டரிபாயின் மகன். ஸ்ரீகாந்த் ராஜசுலோச்சனாவின் மகன். பண்டரிபாய் அசோகனின் செட் அப்பால் அப் செட் ஆகி ஜெய்சங்கருடன் பங்களாவை விட்டு வெளிநடப்பு செய்கிறார். என்றைக்காவது அசோகன் திரும்பிவருவார் என்ற நம்பிக்கையில் தேவுடு காக்கிறார் ஒரு குடிசை வீட்டில். ஊருக்கெல்லாம் பொய் சாட்சி சொல்லி சர்வீஸ் பண்ணும் தேங்காய் சீனிவாசனின் மகள் ஸ்ரீப்ரியா. ஜெய்சங்கருக்கும் ஸ்ரீப்ரியாவுக்கும் காதல் மலர்கிறது. ஸ்ரீகாந்த் கடுப்பாகிறார். அம்மாவிடம் கம்ப்ளெய்ண்ட் செய்ய அவர் சபதம் செய்கிறார். தே. சீனிவாசனும் ராஜசுலோச்சனாவும் தாம்பூலம் மாற்றிகொள்கிறார்கள். சிலம்புச் சண்டையில் ஜெய்ப்பவர் ஸ்ரீப்ரியாவை திருமணம் செய்துக்கொள்ளலாம். ஜெய்சங்கர் தான் ஜெய்ப்பார் என்பதை ஊகம் செய்ய முடியாதவர் த்மிழனே இல்லை.

இதற்க்கு இடையில் 3 பாட்டு பாடிவிடுகிறார்கள். ஒன்று தேறியது. ”மச்சானே அச்சாரம் போடு”. ”ஆலமரத்துக் கிளி, ஆளப் பார்த்து பேசும் கிளி” வாணி ஜெயராம் பாடியது. “படமெடுக்கிற பாம்புக்கூட” என்ற பாட்டு ஒரு கணக்கிற்க்காக. சுத்த போர்.

ராஜசுலோச்சனாவும், தே. சீனிவாசனும் சேர்ந்து கோயில் பூசாரிக்கும் பண்டரிபாய்க்கும் கிசு,கிசு எழுப்பிவிட கொதித்தெழுந்த அசோகன் அறைகுறையாகத் திருந்திவிடுகிறார். ராஜசுலோச்சனா தே. சீனிவாசனுக்கு பண்ணையார் பிரோமோஷன் கொடுத்துவிட – அதாவது செட் அப்புக்கு தே. சீனிவாசன் செட் அப்பாக மாறிவிட, தாயின் நடத்தைப்பார்த்து உடைந்துபோன ஸ்ரீகாந்தும் ஜெய்யும் சேர்ந்து பிறகு – பிறகு என்ன? ஃபார்மாலிடிஸ் தான். சுபம் தான்.

படம் வந்த காலத்தில் ஒரளவு ஓடியிருக்கலாம்.

4.5/10 மார்க்

நாட்டு மக்களுக்கு ஒரு நல்ல வாய்ப்பு! (Hello Partner)


நேற்று வீட்டில் புரட்சி வெடித்தது. படத்தைப் போட்ட ஐந்தாவது நிமிஷத்தில் என் மனைவி “நாகேஷ்தான் heroவா? இது உங்களுக்கே அடுக்குமா?” என்று சொல்லி ரிமோட்டை வெற்றிகரமாக கைப்பற்றினாள். என் பெண்களோ Hannah Montanaவில் முழுகி இருந்தனர். அதுவும் என் 4 வயதுப் பெண்ணுக்கு ஒரு boss fixation உண்டு. அவளிடம் நான் தெரியாத்தனமாக “You are my boss” என்று சாயங்காலம்தான் சொல்லி இருந்தேன். “If I am the boss, I get to watch my TV, daddy!” என் எடை பலம், அவர்கள் குரல் பலத்தையும் கண் பலத்தையும், எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமாக என் மனைவியின் பக்க பலத்தையும் ஜெயிக்க முடியவில்லை.

ஒன்றரை மணி நேரத்துக்கு பின்னால்தான் என்னால் பார்க்க முடிந்தது. பாதிக்கு பிறகு பார்ப்பது ரொம்ப கொடுமை – அரை மணி கஷ்டப்பட்டு பார்த்தேன், அவ்வளவுதான். அதனால் இன்று விமரிசனம் எழுதமுடியவில்லை. பார்த்த வேறு யாராவது எழுதுங்களேன்! நடுவில் ஒரு படத்தை விட்டுவிடுவதற்கு என்னவோ போல் இருக்கிறது. ப்ளீஸ்!

இந்த படத்தைப் பற்றி எனக்கு தெரிந்த சில விவரங்கள். 1972இல் வந்தது. இதே கதையை 1981இல் “எல்லாம் இன்ப மயம்” என்று கமல், ஜெய்ஷங்கர் நடிக்க பஞ்சு அருணாசலம் எடுத்தாராம். ஹலோ பார்ட்னர், எ.இ. மயம் இரண்டுக்குமே பஞ்சு அருணாசலம்தான் கதை வசனம் என்று உப்பிலி ஸ்ரீனிவாஸ் தகவல் தருகிறார். 1970களின் முற்பாதியில் சித்ரமகால் குழுவினர் (சித்ரமகால் கிருஷ்ணமூர்தி, பஞ்சு அருணாசலம்) லோ பட்ஜெட் நகைச்சுவை படங்கள் சிலவற்றை எடுத்தனர். சாதாரணமாக நாகேஷ்தான் கதநாயகன். விஜயலலிதா கதாநாயகி. எம்.ஆர்.ஆர். வாசு, வி.கே. ராமசாமி, தேங்காய், சுருளிராஜன் பொன்ற நகைச்சுவை நடிகர் பட்டாளமே நடிக்கும். (இதில் சச்சுவும் இருந்தார்). இந்தப் படம் லாபம் பார்த்திருக்கும் போலிருக்கிறது. இதைப் போலவே இந்த கோஷ்டி எடுத்த இன்னொரு (சகிக்க முடியாத) நகைச்சுவை படம் “தேன் கிண்ணம்“. (அதுவும் இந்த ப்ரோகிராமில் திரையிடப்பட்டது. அதையும் நான் பாதி படம்தான் பார்த்தேன். அதில் முன் பாதிக்கு பிறகு ஓடிவிட்டேன், இதில் பின் பாதி). விஜயலலிதாவின் கவர்ச்சியையும் நம்பி இந்த படங்கள் எடுக்கப்பட்டன. (அந்தக் காலத்து கவர்ச்சி – டைட்டான பான்ட் போட்டுக்கொண்டு வருவார், அவ்வளவுதான். இதை நம்பி யாரும் இந்தப் படங்களை பார்க்காதீர்கள்). 1973இல் வந்த “கல்யாணமாம் கல்யாணம்”உம் இந்த கோஷ்டிதான் எடுத்தது என்று நினைவு.

இசை அமைத்தவர் தாராபுரம் சுந்தரராஜன். இந்தப் படத்தில் “டிங்டாங் டிங்டாங் டிங்கியாலோ” என்ற ஒரு க்ளப் டான்ஸ் பாட்டை கேட்டிருக்கிறேன்.

தாராபுரம் சுந்தரராஜனுக்கு அதிர்ஷ்டம் கட்டை. நல்ல குரல், ஆனால் வெற்றி பெற முடியவில்லை. நாகேஷும் தாராபுரத்துக்காரர்தான். நாகேஷின் சிபாரிசோடு திரைப்படங்களில் பின்னணி பாடகராக நுழைய முயன்றார். எனக்குத் தெரிந்து அவர் பாடிய ஒரே வெற்றிப் பாட்டு “செல்வம்” படத்தில் இடம் பெற்ற “உனக்காகவா நான் எனக்காகவா”தான். ஜமுனா ராணியுடன் இணைந்து பாடியது. “ஆயிரம் பொய்” விமரிசனத்தில் நானும் tfmpage.காமிலிருந்து கட்-பேஸ்ட் பண்ணி இருந்தேன் – “தமிழ் விடு தூது முன்னாலே” என்று மனோரமாவுடன் ஒரு பாட்டு பாடி இருந்தார். “திருமலை தென்குமரி” படத்தில் “அழகே தமிழே நீ வாழ்க” என்ற பாட்டை பலரோடு இணைந்து பாடி இருக்கிறாராம். அந்தப் பாட்டில் சீர்காழியின் கம்பீரமான குரல் மற்ற எல்லார் குரலையும் டாமினேட் செய்துவிடுகிறது, இவர் குரல் என் நினைவில் கேட்கவில்லை. 1979இல் நீச்சல் குளம் என்ற படத்துக்கும் இசை அமைத்தாராம், அந்தப் படத்தில் “ஆடிப் பதினெட்டு” என்று எஸ். ஜானகி பாடும் பாட்டு நினைவிருக்கிறது. முறைப்படி இசை பயின்ற அவர் சென்னை இசைக் கல்லூரியிலும் பணி புரிந்தாராம். 1999இல் இறந்துவிட்டார்.

“உனக்காகவா எனக்காகவா” பாட்டை இங்கே கேட்கலாம்.

மீண்டும் கேட்டுக்கொள்ளுகிறேன், ப்ளீஸ், யாராவது விமரிசனம் எழுதுங்களேன்!

நண்பர் ராஜா அனுப்பி இருக்கும் குறிப்பு:

முதலாளியால் ஜெயிலுக்கு அனுப்பப்படும் அப்பாவி ஹீரோ (அப்பாவியை வச்சுகிட்டு காரியத்தை சாதிக்காம ஏன் ஜெயிலுக்கு அனுப்பறானுக மட முதலாளிகள்?) திரும்பி (வெவரமா) வந்து முதலாளிக்கு குடைச்சல் கொடுக்கும் கதை. (கொஞ்சம் கதை, நிறைய கவர்ச்சி..[வேறொரு வார்த்தை எழுத எண்ணி தவிர்த்துவிட்டேன்] லீலான்னு ஒரு பொண்ணு.. {தமிழ்வாணனின் காதலிக்க வாங்க.. தேவரின் கெட்டிக்காரன் போன்ற படங்களில் நடிச்சிருக்கு.. போணியாகாத பொண்ணு .. பாவம். குரு படத்தில் சைடு வில்லி.. கடைசி காட்சியில் ஸ்ரீதேவியோடு ஃபைட் போடும்} தேங்காயின் மனைவியா வந்து பொடவையைத் தவிர மத்த எல்லா ட்ரெஸ்ஸும் போட்டுகிட்டு தரை டிக்கெட்டை வாழவைக்கும்)

ஒவ்வொரு தடவையும் வில்லனுக்கு குடைச்சல் கொடுத்துட்டு, போன் ப‌ண்ணி, “ஹலோ பார்ட்னர்..!”ன்னு ஆரம்பிச்சு நாகேஷ் டயலாக் பேசி டைட்டிலை நியாயப்படுத்துவார். வில்லனின் சன் தேங்காய்.. தத்தி.. அசடு என்பதால் மட்டுமல்ல.. தண்ணியடிச்சுட்டு தத்தி தத்திதான் தவழ்வார்.

ஹ்ம்ம்ம்ம் .. என்னவோ நெனச்சு எடுத்து எப்படியோ முடிஞ்ச படம்.. என் விமர்சனத்தைப் போல..!

போஸ்டர்களின் கைங்கர்யத்தால் படுதோல்வி.. ( நான் 4 தடவை பார்த்துட்டேன்.. இருந்தும் கதையைக் கவனிக்கல..சாரி..!)

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: அவார்டா கொடுக்கறாங்க–>படங்களின் பட்டியல்

தேன் கிண்ணம் (Then Kinnam)


பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு பாதி வரைக்கும் பார்த்தேன். அதற்கு மேல் தாங்க முடியவில்லை. நாகேஷ், சுருளி ராஜன், வி.கே. ராமசாமி, எம்.ஆர்.ஆர்.வாசு, தேங்காய் ஸ்ரீனிவாசன், ராமாராவ் என்று ஒரு பெரிய நகைச்சுவை நடிகர் பட்டாளமே இருக்கிறது. நகைச்சுவைதான் இல்லை. தாங்க முடியாத படம். சன் டிவிக்கு ஒரே இந்த நிகழ்ச்சியில் ஒரு criterionதான் இருக்கிறது – படம் ஒரு 25 வருஷங்களுக்கு முன்னால் வந்திருக்க வேண்டும். ஒரு தீம் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும். இதே படத்தைக் கூட லோ பட்ஜெட் 70களின் நகைச்சுவை படங்கள் என்ற தீமில் காசேதான் கடவுளடா, காசி யாத்திரை போன்ற படங்களுடன் திரையிட்டால் 70களில் எதை நகைச்சுவை என்று நினைத்தார்கள் என்று தெரிந்து கொள்ளவாவது பார்க்கத் தோன்றலாம். இப்போதோ விளம்பரம் எப்போது வரும் என்று காத்திருக்க வேண்டிய நிலைமை. தேன் கிண்ணம் தேன் கிண்ணம் என்ற பாட்டுதான் கொஞ்சமாவது கேட்கும்படி இருக்கிறது. அதுவும் ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய பாட்டு அல்ல.