அன்பைத் தேடி II


இதுவும் சாரதாவின் guest post. Enough said. என்னுடைய ஒரிஜினல் போஸ்ட் இங்கே. Over to Saradha!

முக்தா பிலிம்ஸ் சார்பில் ‘முக்தா’சீனிவாசன் இயக்கிய படம். முக்தா ஒரு பழம்பெரும் இயக்குநர். அந்த காலத்திலேயே முதலாளி என்ற படம் எடுத்து மகத்தான வெற்றியைக்கணடவர் (’ஏரிக்கரையின் மேலே போறவளே பெண்மயிலே’ என்ற பாடலை மறக்க முடியுமா). அவர் எடுக்கின்ற படங்கள் எல்லாமே கதையம்சத்தைப் பொறுத்த்வரை ச்ற்று வித்தியாசமாகவே இருக்கும். அதாவது மற்றவர்கள் எடுக்கத் தயங்கும் கதைகளை துணிந்து படமாக்குவார். தொடர்ந்து ‘பனித்திரை’, ‘தேன்மழை’, ‘பொம்மலாட்டம்’ போன்ற படங்களை இயக்கியபின்னர் நடிகர்திலகத்திடம் வந்தார். ‘நிறைகுடம்’ என்ற அற்புதமான படத்தைத் தந்தார். சிறப்பான கதை அற்புதமான நடிப்பு, சிறந்த நட்சத்திரத் தேர்வு என்று எல்லா அம்சங்களையும் உள்ளட்க்கிய படமாக அது வந்தது. (அதைப்பற்றி தனியாக ஒரு எபிசோட் எழுத இருப்பதால் இப்போது விட்டுவிடுவோம்).

முக்தா – நடிகர்திலகம் காம்பினேஷன் ஒரு விசித்திரமான கூட்டணி. தொடர்ந்து இரண்டு வெற்றியைத்தர மாட்டார்கள். ஒரு வெற்றி ஒரு தோல்வி என்று தொடர்ந்தது. உதாரணமாக, இவர்கள் கூட்டில் உருவானவற்றுள்

நிறைகுடம் – வெற்றி
அருணோதயம் – தோல்வியைக்கடந்த சுமார் வெற்றி
தவப்புதல்வன் – வெற்றி
அன்பைத்தேடி – தோல்வி
அந்தமான் காதலி – வெற்றி
இமயம் – தோல்வி
கீழ்வானம் சிவக்கும் – வெற்றி
பரீட்சைக்கு நேரமாச்சு – வெற்றி
இரு மேதைகள் – தோல்வி

இப்படி வெற்றியும் தோல்வியும் வெற்றியும் மாறிக்கண்ட ஒரு காம்பினேஷன். இவற்றிற்கிடையே முக்தா தனியாக ‘சூரியகாந்தி’, ‘அந்தரங்கம்’, ‘அவன் அவள் அது’ போன்ற படங்களையும் இயக்கினார். (அது பற்றி இங்கு விளக்கம் அவசியமில்லையென்பதால் விட்டு விடுவோம்).

“அன்பைத்தேடி” படம் ரொம்பவும் எதிர்பார்க்கப்பட்டு தோல்வியடைந்த படம் அல்ல. முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்த்ததுமே நடிகர்திலகத்தின் ரசிகர்களிடையே எதிர்பார்ப்பு விட்டுப்போய் விட்டது. (பொதுவாக முக்தாவின் ப்டங்களை ரசிகர்கள் மிகுந்த எதிர்ப்பார்ப்போடு எல்லாம் அணுகுவதில்லை. இப்படித்தான் இருக்கும் என்று அவர்களுக்குள்ளாகவே ஒரு கணிப்பு இருக்கும்). கண்தெரியாத கதாநாயகியை வைத்து, நிறைகுடம், மாலைக்கண் நோய் உள்ள கதாநயகனை சித்தரித்து தவப்புதல்வன் என்று எடுத்த முக்தா, அன்பைத்தேடி படத்தில் ‘எப்போதும் பகல் கனவு காணும்’ ஒரு கதாநாயகனை மையமாக வைத்து கதயை உருவாக்கி இருந்தார். நடிகர் திலகத்துக்கு தன் திறமையைக் காட்ட கொஞ்சம் கூட ஸ்கோப் இல்லாத ஒரு களம்.

கதைச்சுருக்கம்:

அக்கா விஜயகுமாரியின் கணவர் மேஜரின் ப்ராமரிப்பில் வளரும் சிவாஜி, எப்போதும் பகல் கனவு காண்பவராக இருப்பார். அவரை முன்னுக்கு கொண்டுவர மேஜரும் என்னென்னவோ வியாபாரங்களை அமைத்துக்கொடுக்க ஒவ்வொன்றும் அவருடைய பகல்கனவு நோயால் பாழ்பட்டுப்போகும். கண்ணாடிக்கடை வைத்திருக்கும்போது, கிரிக்கெட் விளையாடுவதாக கனவு கண்டு விளாச மொத்த கண்ணாடிகளும் பாழ். மீண்டும்பட்டாசுக்கடை வைத்திருக்கும் சிவாஜி, ஜெயலலிதாவை ‘மிஸ்.மெட்றாஸ்’ ஆக கனவு கண்டு கொண்டே மத்தாப்புகளைக் கொளுத்திப் பட்டாசுகளின் மேல் போட, மொத்தக்கடையும் எரிந்து சாம்பல். இன்னொரு இடத்தில் ஓவியக்காட்சியைகாணச் சென்ற இடத்தில் ஒரு படத்தைப்பார்த்து அதில் வரும் பெண்ணுடன் கற்பனையில் ஜெயலலிதாவை நினைத்துப் பாட்டுப்பாடி, அதே நினைவில், அங்கே விளக்கம் அளித்துக் கொண்டிருக்கும் சி.ஐ.டி.சகுந்தலாவைக் கட்டிப்பிடிக்க மிகவும் ரசாபாசமாகிவிடுகிறது. இதற்கெல்லாம் முத்தாய்ப்பாக அக்கா விஜயகுமாரி – மேஜர் தம்பதியின் பெண்குழந்தையை கடைக்கு அழைத்துச் செல்லும் சிவாஜி, அங்கே ஒரு புத்தர் சிலையைக் கண்டு, தானே புத்தராக பகல் கனவில் மூழ்கி விட, குழந்தை காணாமல் போக, விஷயம் அறிந்த மேஜர் இனிமேலும் பொறுக்க முடியாமல் வெகுண்டு போய் மைத்துனனின் சொத்துக்களை அவரிடமே ஒப்படைத்து விட்டு மனைவி விஜயகுமாரியுடன் தனியே சென்று விடுகின்றார். இதனிடையே, காணாமல் போன தன் மகளின் ஒரே நினைவாக தன்னிடம் இருந்த (அந்தக் குழந்தை முன்பு பாடிய) பாடல் கேஸட்டையும் தன்னுடைய அவசர நடவடிக்கையால் விஜயகுமாரி அழித்து விடுகிறார். அக்காவும் அத்தானும் தனியே விட்டுச்சென்றதால் தவிக்கும் சிவாஜிக்கு ஜெயலலிதாதான் உறுதுணையாக இருந்து அவரை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பயந்த சுபாவத்தைப் போக்கி, தைரியமுள்ளவராக மாற்றுகிறார். இந்நிலையில் ஒருநாள் வானொலியில் காணாமல் போன அக்காவின் குழந்தை பாடிய பாட்டு ஒலிக்க, அதைக்கேட்டு உடனடியாக வானொலி நிலையத்தை அணுகும் சிவாஜி அவர்களிடம் இருந்து குழந்தையின் இருப்பிடம் பற்றியறிந்து அங்கே சென்று குழந்தையை மீட்டு அக்கா குடும்பத்திடம் சேர்க்க, குடும்பம் மொத்தமும் ஒன்று சேர … முடிவு ‘சுபம்’.

இப்படத்திற்கு மிகச்சிறந்த ஒளிப்பதிவாளரான (சிவந்த மண், இதயக்கனி, தியாகம் புகழ்) என்.பாலகிருஷ்ணன் ஒளிப்பதிவு செய்திருந்தார். ‘மெல்லிசை மாமன்னர்’ எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையமைத்திருந்தார். அவருடைய இசையில்

“அம்மாவும் அப்பாவும் இரு பூனைகள்.. அவர்களின் மகள் நான் செல்லப்பூனை” (குழந்தை பாடுவது, கிளைமாக்ஸில் குழந்தையை கண்டு பிடிக்க உதவும் பாட்டு)

“புத்தி கெட்ட பொன்னு ஒண்ணு சுத்துதடி என்னையே” (டி.எம்.எஸ். – சுசீலா) நடிகர் திலகமும் ஜெயலலிதாவும் வித்தியாசமான காஸ்ட்யூமில்.

டி.எம்.எஸ்ஸுடன் ஜெயலலிதா சொந்தக்குரலில் பாடிய “சித்திர மண்டபத்தில் சில மொட்டுகள் கொட்டி வைத்தேன்” என்ற பாடல் அப்போது ரொம்ப பாப்புலர். இப்படத்திற்காக சென்னை தேவி பாரடைஸ் தியேட்டரில் நன்றாக ஓடிக்கொண்டிருந்த ‘என் மகன்’ படம் மாற்றப்பட்டது.

அன்னமிட்ட கை (Annamitta Kai)


1972இல் வெளியிடப்பட்டது. எம்ஜிஆர், நம்பியார், மனோகர், ஜெயலலிதா, பாரதி, வி.கே. ராமசாமி, நாகேஷ், மனோரமா நடித்திருக்கிறார்கள். கே.வி. மகாதேவன் இசை. வாலி எல்லா பாடல்களையும் எழுதியிருக்கிறார்.

பாடல்கள் மோசம் இல்லை. ஆனால் கே.வி. மகாதேவனிடமும் எம்ஜிஆரிடமும் எதிர்பார்க்ககூடிய தரம் இல்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

ஒரு aside. புகழேந்தி கே.வி. மகாதேவனின் நிரந்தர உதவியாளர். அவர் தனியாக சில படங்களுக்கு இசை அமைத்திருந்தாலும், கே.வி. மகாதேவனிடம் இருந்த பக்தியாலும் விஸ்வாசத்தாலும் கடைசி வரைக்கும் அவரோடேயே இருந்தார். இசைத் துறையில்தான் இந்த மாதிரி விஸ்வாசம் சாதாரணமாக காணப்படுகிறது. எம்எஸ்வி தன் குருநாதரான எஸ்.எம். சுப்பையா நாயுடுவையும் அவரது மனைவியையும் தன் வீட்டிலேயே வைத்து பராமரித்தார். இளையராஜாவுக்கு அவரது குருக்களான ஜி.கே. வெங்கடேஷிடமும் தன்ராஜ் மாஸ்டரிடமும் இருந்த பக்தி சினிமாக்காரர்களுக்கு தெரியும். நடிப்பு, இயக்கம் போன்ற துறைகளில் இது அவ்வளவாக தென்படுவதில்லையே, ஏன்?

“அன்னமிட்ட கை” எம்ஜிஆரின் தத்துவப் பாட்டுக்களில் ஒன்று. டிஎம்எஸ்ஸின் குரலில் நல்ல உற்சாகம் இருக்கும். பாட்டைக் கேட்டவுடன் வாலி எம்ஜிஆருக்காக எழுதியது என்று சொல்லிவிடலாம்.

“ஒண்ணொண்ணா ஒண்ணொண்ணா சொல்லு சொல்லு” ஒரு சுமாரான பாட்டு. டிஎம்எஸ் சுசீலா. எம்ஜிஆர் கோட்டு சூட்டு டையுடன் பாடுவார். எம்ஜிஆர் தன் டூயட்டுக்களுக்கு ஒரு ஃபார்முலா வைத்திருந்தார். செட் போட்டு எடுத்தால் ஒன்று கோட்டு சூட்டு டை. இல்லாவிட்டால் ராஜ ராணி உடை. வெளிப்புற படப்பிடிப்பு என்றால் கோட்டு சூட்டு. அப்போதுதான் ரிச்சாக இருக்கும் என்று நினைத்திருக்கிறார்.

“மயங்கிவிட்டேன் உன்னைக் கண்டு” பாரதியும் எம்ஜிஆரும் பாடும் டூயட். டிஎம்எஸ் சுசீலா. எம்ஜிஆர் தன் ரசிகர்களை கவர்வதற்காக ராஜா உடையில் வந்து பாடுவார். பாரதி ஒரு அழகான நடிகை. தமிழில் ஏன் பெரிய கதாநாயகியாக வரமுடியவில்லை என்று தெரியவில்லை. அவரது குரலில் வேற்று மாநில வாடை அடிப்பதாலோ என்னவோ?

“அழகுக்கு மறு பெயர் கண்ணா” நல்ல பாட்டு. இந்த ஒரு பாட்டு மட்டும் டிஎம்எஸ் எஸ். ஜானகி குரலில். ஜெ அப்போதெல்லாம் இன்று இருப்பது போல் குண்டாக இல்லை. அதற்காக அவருக்கு “நூலிடை” என்றெல்லாம் சொல்லக்கூடாது!

“பதினாறு வயதினிலே பதினேழு பிள்ளையம்மா” என்றும் ஒரு பாட்டு உண்டு. சுசீலா.அது வரும்போது நான் தூங்கிவிட்டேனோ என்னவோ – இந்தப் பாட்டை மிஸ் செய்துவிட்டேன்.

பாட்டுக்களை இங்கே கேட்கலாம்.

எம்ஜிஆர் நடித்த கடைசி கறுப்பு வெள்ளை படம் என்று ஞாபகம். நீண்ட நாட்களாக தயாரிப்பில் இருந்தது. சில காட்சிகள் எம்ஜிஆர் சுடப்படுவதற்கு முன் எடுக்கப்பட்டவை. அவரது குரல் மாறுபாடு தெரிகிறது. படம் அவ்வளவாக வெற்றி பெறவில்லை என்று நினைக்கிறேன். எனது நினைவுகள் சரியாக இருந்தால் இது எம்ஜிஆரின் அபூர்வமான தோல்வி படங்களில் ஒன்று. (ப்ளம் கவனிக்க) அன்னமிட்ட கை தவப் புதல்வனோடும் வசந்த மாளிகையோடும் போட்டி போட்டது என்று நினைக்கிறேன். சிவாஜியின் அந்த இரண்டு படங்களும் பெரிய hits.

கதை வழக்கம் போல் முதல் காட்சியிலேயே யூகிக்கக்கூடிய ஒன்றுதான். எம்ஜிஆரும் நம்பியாரும் மாற்றாந்தாய் மக்கள். எம்ஜிஆர் உரிமை உள்ள (இளைய) வாரிசு. அப்பாவின் தவறான பழக்கங்களால் எம்ஜிஆர் அவரை பிரிந்து தாத்தா வீட்டில் வளர்வார். நம்பியார் எங்கோ ஓடிப்போய் வளர்வார். எம்ஜிஆர் எப்படி வளர்ந்திருப்பார், நம்பியார் எப்படி வளர்ந்திருப்பார் என்று உங்களுக்கு தெரியாவிட்டால் நீங்கள் தமிழனே அல்ல. (கலைஞர் terminologyயில் “அவாள்”ஆக கூட இருக்கமுடியாது) வளர்ந்த இருவரும் தற்செயலாக சந்தித்து ஒருவரை ஒருவர் தெரிந்துகொள்வார்கள். தியாகச் சுடரான எம்ஜிஆர் தன் அண்ணனை வாரிசாக நடிக்க சொல்வார். முதலாளியாக எப்போதுமே இருக்க விரும்பும் நம்பியாருக்கு தியாகியான எம்ஜிஆரிடம் கொஞ்சம் பயம் இருக்கும். கைவிடப்பட்ட நம்பியாரின் அம்மா பண்டரிபாய் குருடி. இறந்துபோனதாக கருதப்படும் அப்பா உயிரோடுதான் காடுகளில் சுற்றிக்கொண்டிருப்பார். மனோகரின் சூழ்ச்சி, பாரதியின் ஒரு தலை காதல், நம்பியாரின் பணத்தாசை எல்லாவற்றையும் சமாளித்து ஜெயை காதலித்து எஸ்டேட் தொழிலாளர்களின் தலைவனாகி, பெரியம்மா பண்டரிபாய்க்கு மீண்டும் கண் கொடுத்து, நம்பியாரை திருத்தி அப்பப்பா! புரட்சித் தலைவரால்தான் முடியும்!

பாரதி அழகாக இருக்கிறார். “அவளுக்கென்று ஒரு மனம்” படத்திலும் நன்றாக இருப்பார். (இதுவும் இந்த ப்ரோக்ராமில் முன்னால் திரையிடப்பட்டது, ஒரு தாமதமான விமர்சனம் எழுதலாமா என்று ஒரு யோசனை.)

எம்ஜிஆரின் அப்பாவாக வருபவர் பேர் முத்தையா (சாரதா, நன்றி!)யார்? அஅவருடைய குரல் எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். “மோட்டார் சுந்தரம் பிள்ளை”யிலும் சிவாஜியின் மாமனாராக வருவார். (இதுவும் இந்த ப்ரோக்ராமில் முன்னால் திரையிடப்பட்டது, ஒரு தாமதமான விமர்சனம் எழுதலாமா என்று ஒரு யோசனை.)

நகைச்சுவை பகுதி சுமாராக இருந்தது. நாகேஷும் மனோரமாவும் வி. கே. ராமசாமியும் தமிழ் சினிமா பாட்டுக்களை பாடியே காதல், காதலுக்கு அப்பாவின் எதிர்ப்பு, அப்பாவுக்கு காதலர்கள் எதிர்ப்பு எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிடுவார்கள். தமிழில் எல்லாத்துக்கும் பாட்டு இருக்கிறது!

படத்தில் சிம்பாலிக் டயலாக் ஜாஸ்தி. உதாரணத்துக்கு ஒன்று. எம்ஜிஆர் தன்னை காதலிப்பதாக நினைக்கும் பாரதி அடுப்பங்கரையில் கன்னத்தில் கொஞ்சம் கரியோடு இருக்கும் ஜெயிடம் எம்ஜிஆர் தன்னை காதலிப்பதாக சொல்வார். அதை கேட்டவுடன் ஜெ கையில் இருக்கும் பாத்திரத்தை தவறவிட்டுவிடுவார். அப்போது டயலாக்குகள்.

பாரதி: என்னாச்சு?
ஜெ: கை தவறிடுச்சு.
பாரதி: நீ ஜாக்கிரதையா வச்சிருந்திருக்கணும்
ஜெ: ஜாக்கிரதையாகத்தான் இருந்தேன், அப்படியும் தவறிடுச்சு.
பாரதி: பரவாயில்லே, நான் எடுத்துக்கிறேன்.
ஜெ: எனக்கு அடுப்பில் வேலை இருக்கு, அப்புறம் பேசலாம்.
பாரதி: முகத்திலே கரி, துடைச்சுக்கோ!

படத்தில் வீர தீர சாகசங்கள் அதிகம் இல்லை. சுவாரசியமும் கம்மிதான். தீவிர எம்ஜிஆர் ரசிகர்கள் தவிர மற்றவர்கள் மிஸ் செய்துவிடலாம். ரொம்ப வேண்டுமென்றால் பாட்டுக்களை மட்டும் கேட்கலாம்.