தயாரிப்பாளர், நடிகர் பாலாஜி மறைவு


இட்லி வடையில் பார்த்தேன், மணிவண்ணனும் எழுதிவிட்டார்.

பாலாஜி என் கண்ணில் குறிப்பிடப்பட வேண்டிய நடிகர் எல்லாம் இல்லை. ஒரு also ran-தான். அவர் நடித்த படங்கள் என்று யோசித்துப் பார்த்தால் நினைவுக்கு வருவது பலே பாண்டியா, படித்தால் மட்டும் போதுமா, சகோதரி, தில்லானா மோகனாம்பாள், வசந்த மாளிகை, திருடன், தியாகம், என் கடமை (வில்லன்), சொர்க்கம், எங்கிருந்தோ வந்தாள் மாதிரி வெகு சில படங்கள்தான். எல்லா படங்களிலும் சும்மா வந்து போவார். எனக்கு தெரிந்து அவர் ஹீரோவாக நடித்தது மனமுள்ள மறு தாரம் என்ற ஒரு மொக்கைப் படம்தான் (திருவிளக்கு வீட்டுக்கு அலங்காரம் என்ற அருமையான பாட்டு உள்ளது). அவர் எம்ஜிஆருடன் நடித்தது என் கடமை படத்தில் மட்டும்தானோ?

ஆனால் ஒரு தயாரிப்பாளராக அவர் சாதனை புரிந்திருக்கிறார். பாலாஜி-சிவாஜி காம்பினேஷன் ரீமேக் படங்களாக எடுத்து வெற்றி மேல் வெற்றி பெற்றார்கள். அவர் எடுத்த படங்கள் ஒரு பத்து பதினைந்து வருஷங்கள் தோல்வியே அடைந்ததில்லை. ரீமேக்தான் செய்வார். வெற்றி பெற்ற படங்களாக பார்த்து தமிழுக்கு கொண்டு வருவார். சாதாரணமாக சிவாஜி ஹீரோ. எம்எஸ்வி இசை. சிவாஜியை வைத்து அவர் எடுத்த மொக்கைப் படங்களான நீதிபதி, தீர்ப்பு எல்லாம் கூட செமை ஓட்டம் ஓடியது. சிவாஜியை வைத்து அதிக படங்கள் தயாரித்தவர் இவர்தானாம் – 17 படங்கள். என்ன படம் என்று யாராவது லிஸ்ட் கொடுங்கப்பா/கொடுங்கம்மா!

மனிதருக்கு midas touch இருந்தது. நீதி, எங்கிருந்தோ வந்தாள், திருடன், தியாகம், தீபம் என்று சிவாஜி கூடவும், தீ, பில்லா, விடுதலை என்று ரஜினி கூடவும், சவால், சட்டம் என்று கமல் கூடவும் வெற்றி மேல் வெற்றி. பில்லா ரஜினியை சூப்பர்ஸ்டார் ஆக்கிய படம்.

அவர் எடுத்த முதல் படத்தில் ஜெமினி ஹீரோவாம் – அண்ணாவின் ஆசை என்று பேராம்.

ஒரு பேட்டியில் அவர் ஒரு முறை தன ரீமேக் ரகசியத்தைப் பற்றி சொன்னார். ஒவ்வொரு முறையும் பம்பாய் போய் இறங்கும்போது டாக்சி டிரைவரிடம் பேச்சு கொடுப்பாராம். என்ன படம் நன்றாக இருக்கிறது, என் இப்படி சொல்கிறீர்கள் என்று அவரிடம் ஒரு பேட்டி எடுப்பாராம். அதை வைத்துதான் இந்த படத்தை ரீமேக் செய்யலாமா வேண்டாமா என்று முடிவெடுப்பாராம். அவருக்கு அது நன்றாகவே வொர்க் அவுட் ஆகியது.

மோகன்லாலின் மாமனார். அவர் மகன் சுரேஷ் பாலாஜியும் தயாரிப்பில் இறங்கி இருக்கிறார். அவரது குடும்பத்துக்கு என் அனுதாபங்கள்.

சில பாலாஜி பாட்டு வீடியோக்கள் கீழே.

ஆண்டொன்று போனால் வயதொன்று ஆகும்

பொன் ஒன்று கண்டேன் பெண்ணங்கு இல்லை

அத்திக்காய் காய் காய்

நண்பர் சூர்யா இந்த தகவல்களை தருகிறார்: சுஜாதா சினி ஆர்ட்ஸ் என்றாலே சிவாஜி கதாநாயகன். கதாநாயகனின் பெயர் ராஜா, கதாநாயகி பெயர் ராதா, வசனம் ஏ.எல்.நாராயணன், இசை எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் என்று ஒரு சில விஷயங்கள் படம் வெளியாகும் முன்னரே எல்லாருக்கும் தெரிந்திருக்கும்.
ஏ.சி.திரிலோக்சந்தர், சி.வி.ராஜேந்திரன், ’பில்லா’ கிருஷ்ணமூர்த்தி என்ற வரிசையில் ஒரு குறிப்பிட்ட இயக்குனர்களையே அவர் பயன்படுத்தி வந்தார்.
ரஜினி, கமல், சிவகுமார், மோகன், சத்யராஜ் என்று பலரை வைத்தும் பின்னாளில் அவர் படங்கள் எடுத்தபோதும், இத்தனை வருடங்களில் அவர் எம்.ஜி.ஆரை வைத்து ஒரு படம் கூட எடுத்ததே இல்லை. இதே போல சாண்டோ எம்.எம்.ஏ.சின்னப்பா தேவர் சிவாஜியை வைத்து ஒரு படம் கூட தயாரித்ததே இல்லை.
ரிஷிகேஷ் முகர்ஜியின் நமக் ஹராம் என்ற படத்தை பாலாஜி உனக்காக நான் என்று தமிழில் எடுத்தபோது, அமிதாப் பச்சன் நடித்த வேடத்தில் சிவாஜியும், ராஜேஷ் கன்னா நடித்த வேடத்தில் எம்.ஜி.ஆரும் நடிக்கலாம் என்று ஒரு வதந்தி அப்போதைய பத்திரிகைகளில் பரவியது நினைவுக்கு வருகிறது. இறுதியில் அதில் நடித்தவர் ஜெமினி கணேசன்.
Gods must be crazy என்ற ஆங்கிலப்படத்தை இந்தியாவில் வினியோகம் செய்யும் உரிமையைப் பெற்று அனைவரையும் மிரள வைத்தவர் பாலாஜி.
பிற்காலத்தில் அவரது பல படங்கள் வியாபார ரீதியாகத் தோல்வியுற்றதும், வனவாசம் போல ஒதுங்கியிருந்தார்.
ட்ரெண்ட் செட்டர் என்ற வார்த்தைக்கு, தமிழ் திரைப்பட உலகில் ஒரு தயாரிப்பாளர் தகுதியானவர் என்றால், அது பாலாஜியாகத் தானிருக்க முடியும்.

நண்பர் தாஸ் இந்த தகவல்களை தருகிறார்: நாகேஷ் பாலாஜிக்கு நன்றி கடன் பட்டிருந்தார். அவர் முன்னுக்கு வர பாலாஜி மிகவும் உதவி புரிந்தார். தனக்கு எடுப்பது போல் நாகேஷுக்கும் துணி எடுத்துக்க் கொடுப்பாராம். தனது வீட்டிலேயே நாகேஷை தங்க வைத்து போஷித்தார்.

நண்பர் ரவி ஆதித்யா பாலாஜி பற்றி இங்கே ஒரு அருமையான பதிவை எழுதி இருக்கிறார்.

அன்பைத் தேடி II


இதுவும் சாரதாவின் guest post. Enough said. என்னுடைய ஒரிஜினல் போஸ்ட் இங்கே. Over to Saradha!

முக்தா பிலிம்ஸ் சார்பில் ‘முக்தா’சீனிவாசன் இயக்கிய படம். முக்தா ஒரு பழம்பெரும் இயக்குநர். அந்த காலத்திலேயே முதலாளி என்ற படம் எடுத்து மகத்தான வெற்றியைக்கணடவர் (’ஏரிக்கரையின் மேலே போறவளே பெண்மயிலே’ என்ற பாடலை மறக்க முடியுமா). அவர் எடுக்கின்ற படங்கள் எல்லாமே கதையம்சத்தைப் பொறுத்த்வரை ச்ற்று வித்தியாசமாகவே இருக்கும். அதாவது மற்றவர்கள் எடுக்கத் தயங்கும் கதைகளை துணிந்து படமாக்குவார். தொடர்ந்து ‘பனித்திரை’, ‘தேன்மழை’, ‘பொம்மலாட்டம்’ போன்ற படங்களை இயக்கியபின்னர் நடிகர்திலகத்திடம் வந்தார். ‘நிறைகுடம்’ என்ற அற்புதமான படத்தைத் தந்தார். சிறப்பான கதை அற்புதமான நடிப்பு, சிறந்த நட்சத்திரத் தேர்வு என்று எல்லா அம்சங்களையும் உள்ளட்க்கிய படமாக அது வந்தது. (அதைப்பற்றி தனியாக ஒரு எபிசோட் எழுத இருப்பதால் இப்போது விட்டுவிடுவோம்).

முக்தா – நடிகர்திலகம் காம்பினேஷன் ஒரு விசித்திரமான கூட்டணி. தொடர்ந்து இரண்டு வெற்றியைத்தர மாட்டார்கள். ஒரு வெற்றி ஒரு தோல்வி என்று தொடர்ந்தது. உதாரணமாக, இவர்கள் கூட்டில் உருவானவற்றுள்

நிறைகுடம் – வெற்றி
அருணோதயம் – தோல்வியைக்கடந்த சுமார் வெற்றி
தவப்புதல்வன் – வெற்றி
அன்பைத்தேடி – தோல்வி
அந்தமான் காதலி – வெற்றி
இமயம் – தோல்வி
கீழ்வானம் சிவக்கும் – வெற்றி
பரீட்சைக்கு நேரமாச்சு – வெற்றி
இரு மேதைகள் – தோல்வி

இப்படி வெற்றியும் தோல்வியும் வெற்றியும் மாறிக்கண்ட ஒரு காம்பினேஷன். இவற்றிற்கிடையே முக்தா தனியாக ‘சூரியகாந்தி’, ‘அந்தரங்கம்’, ‘அவன் அவள் அது’ போன்ற படங்களையும் இயக்கினார். (அது பற்றி இங்கு விளக்கம் அவசியமில்லையென்பதால் விட்டு விடுவோம்).

“அன்பைத்தேடி” படம் ரொம்பவும் எதிர்பார்க்கப்பட்டு தோல்வியடைந்த படம் அல்ல. முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்த்ததுமே நடிகர்திலகத்தின் ரசிகர்களிடையே எதிர்பார்ப்பு விட்டுப்போய் விட்டது. (பொதுவாக முக்தாவின் ப்டங்களை ரசிகர்கள் மிகுந்த எதிர்ப்பார்ப்போடு எல்லாம் அணுகுவதில்லை. இப்படித்தான் இருக்கும் என்று அவர்களுக்குள்ளாகவே ஒரு கணிப்பு இருக்கும்). கண்தெரியாத கதாநாயகியை வைத்து, நிறைகுடம், மாலைக்கண் நோய் உள்ள கதாநயகனை சித்தரித்து தவப்புதல்வன் என்று எடுத்த முக்தா, அன்பைத்தேடி படத்தில் ‘எப்போதும் பகல் கனவு காணும்’ ஒரு கதாநாயகனை மையமாக வைத்து கதயை உருவாக்கி இருந்தார். நடிகர் திலகத்துக்கு தன் திறமையைக் காட்ட கொஞ்சம் கூட ஸ்கோப் இல்லாத ஒரு களம்.

கதைச்சுருக்கம்:

அக்கா விஜயகுமாரியின் கணவர் மேஜரின் ப்ராமரிப்பில் வளரும் சிவாஜி, எப்போதும் பகல் கனவு காண்பவராக இருப்பார். அவரை முன்னுக்கு கொண்டுவர மேஜரும் என்னென்னவோ வியாபாரங்களை அமைத்துக்கொடுக்க ஒவ்வொன்றும் அவருடைய பகல்கனவு நோயால் பாழ்பட்டுப்போகும். கண்ணாடிக்கடை வைத்திருக்கும்போது, கிரிக்கெட் விளையாடுவதாக கனவு கண்டு விளாச மொத்த கண்ணாடிகளும் பாழ். மீண்டும்பட்டாசுக்கடை வைத்திருக்கும் சிவாஜி, ஜெயலலிதாவை ‘மிஸ்.மெட்றாஸ்’ ஆக கனவு கண்டு கொண்டே மத்தாப்புகளைக் கொளுத்திப் பட்டாசுகளின் மேல் போட, மொத்தக்கடையும் எரிந்து சாம்பல். இன்னொரு இடத்தில் ஓவியக்காட்சியைகாணச் சென்ற இடத்தில் ஒரு படத்தைப்பார்த்து அதில் வரும் பெண்ணுடன் கற்பனையில் ஜெயலலிதாவை நினைத்துப் பாட்டுப்பாடி, அதே நினைவில், அங்கே விளக்கம் அளித்துக் கொண்டிருக்கும் சி.ஐ.டி.சகுந்தலாவைக் கட்டிப்பிடிக்க மிகவும் ரசாபாசமாகிவிடுகிறது. இதற்கெல்லாம் முத்தாய்ப்பாக அக்கா விஜயகுமாரி – மேஜர் தம்பதியின் பெண்குழந்தையை கடைக்கு அழைத்துச் செல்லும் சிவாஜி, அங்கே ஒரு புத்தர் சிலையைக் கண்டு, தானே புத்தராக பகல் கனவில் மூழ்கி விட, குழந்தை காணாமல் போக, விஷயம் அறிந்த மேஜர் இனிமேலும் பொறுக்க முடியாமல் வெகுண்டு போய் மைத்துனனின் சொத்துக்களை அவரிடமே ஒப்படைத்து விட்டு மனைவி விஜயகுமாரியுடன் தனியே சென்று விடுகின்றார். இதனிடையே, காணாமல் போன தன் மகளின் ஒரே நினைவாக தன்னிடம் இருந்த (அந்தக் குழந்தை முன்பு பாடிய) பாடல் கேஸட்டையும் தன்னுடைய அவசர நடவடிக்கையால் விஜயகுமாரி அழித்து விடுகிறார். அக்காவும் அத்தானும் தனியே விட்டுச்சென்றதால் தவிக்கும் சிவாஜிக்கு ஜெயலலிதாதான் உறுதுணையாக இருந்து அவரை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பயந்த சுபாவத்தைப் போக்கி, தைரியமுள்ளவராக மாற்றுகிறார். இந்நிலையில் ஒருநாள் வானொலியில் காணாமல் போன அக்காவின் குழந்தை பாடிய பாட்டு ஒலிக்க, அதைக்கேட்டு உடனடியாக வானொலி நிலையத்தை அணுகும் சிவாஜி அவர்களிடம் இருந்து குழந்தையின் இருப்பிடம் பற்றியறிந்து அங்கே சென்று குழந்தையை மீட்டு அக்கா குடும்பத்திடம் சேர்க்க, குடும்பம் மொத்தமும் ஒன்று சேர … முடிவு ‘சுபம்’.

இப்படத்திற்கு மிகச்சிறந்த ஒளிப்பதிவாளரான (சிவந்த மண், இதயக்கனி, தியாகம் புகழ்) என்.பாலகிருஷ்ணன் ஒளிப்பதிவு செய்திருந்தார். ‘மெல்லிசை மாமன்னர்’ எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையமைத்திருந்தார். அவருடைய இசையில்

“அம்மாவும் அப்பாவும் இரு பூனைகள்.. அவர்களின் மகள் நான் செல்லப்பூனை” (குழந்தை பாடுவது, கிளைமாக்ஸில் குழந்தையை கண்டு பிடிக்க உதவும் பாட்டு)

“புத்தி கெட்ட பொன்னு ஒண்ணு சுத்துதடி என்னையே” (டி.எம்.எஸ். – சுசீலா) நடிகர் திலகமும் ஜெயலலிதாவும் வித்தியாசமான காஸ்ட்யூமில்.

டி.எம்.எஸ்ஸுடன் ஜெயலலிதா சொந்தக்குரலில் பாடிய “சித்திர மண்டபத்தில் சில மொட்டுகள் கொட்டி வைத்தேன்” என்ற பாடல் அப்போது ரொம்ப பாப்புலர். இப்படத்திற்காக சென்னை தேவி பாரடைஸ் தியேட்டரில் நன்றாக ஓடிக்கொண்டிருந்த ‘என் மகன்’ படம் மாற்றப்பட்டது.

திரிசூலம் (Thirisoolam)


1979-இல் வந்த படம். அன்றைய சிவாஜி ரசிகர்களுக்கு நல்ல தெம்பூட்டிய படம். உலகம் சுற்றும் வாலிபன், உரிமைக் குரலுக்கு பின்னால் எம்ஜியார் படங்கள் பெரிய வெற்றி அடையவில்லை. சிவாஜியின் பல படங்கள் (தீபம், அண்ணன் ஒரு கோவில், அந்தமான் காதலி, தியாகம், என்னைப் போல் ஒருவன், பைலட் ப்ரேம்னாத்) வர்த்தக ரீதியாக பெரும் வெற்றி அடைந்திருந்தன. அவரது நடிப்பும் அண்ணன் ஒரு கோவில், தியாகம் போன்ற பல படங்களில் ரசிக்கப்பட்டது. அவரது நீண்ட நாள் போட்டியாளரான எம்ஜியார் முதல் அமைச்சராகி படங்களில் நடிப்பதை நிறுத்திவிட்டார். இந்த நிலையில் திரிசூலம் அடைந்த மகத்தான வெற்றியும், ஒரு ரோலில் அன்றைய இளம் கதாநாயகர்களான கமல், ரஜினி ஆகியோரொடு போட்டி போடும் அவரது “இளமைத் துள்ளலும்” ஒரு ரோலில் அவரது ட்ரேட் மார்க் நடிப்பும், சிவாஜி ரசிகர்களை பெரிய அளவில் உற்சாகப்படுத்தின. அவர்தான் ராஜா, கமல் ரஜினி போன்றவர்கள் வெகு தூரத்தில் இருக்கிறர்கள் என்று தோன்றியது.

இன்று யோசித்துப் பார்த்தால் அதிசயமாக இருக்கிறது. இந்தப் படத்துடன் சிவாஜியின் சகாப்தம் முடிந்துவிட்டது. அதற்குப் பிறகு அவர் தனது ட்ரேட் மார்க் ஸ்டைலில் நடித்த படங்கள் ஒன்று கூட வெற்றி பெறவில்லை. அப்படி அபூர்வமாக வெற்றி பெற்ற படங்களில் அவர் வயதானவராகத்தான் நடிதிருந்தார். (கீழ்வானம் சிவக்கும், ரிஷிமூலம், கல் தூண்). அவரது படங்களுக்கு ஒரு எதிர்பார்ப்பே இல்லை. அதற்கு பிறகு அவரது நடிப்பு பரவலாக ரசிக்கப்பட்டது அபூர்வமே. முதல் மரியாதையில் அவர் மிகவும் அடக்கி வாசித்தது நினைவிருக்கலாம். அதையே மிகை நடிப்பு என்று என் நண்பன் பாலமுரளி சொல்லுவான். (இன்னும் ஆஸ்திரேலியாவில்தான் இருக்கிறாயா, பால்ஸ்?) எப்படி மக்களின் ரசனை இவ்வளவு விரைவில் மாறியது என்பது ஒரு பெரிய புதிர்தான்.

77, 78 வாக்கில்தான் நான் மெதுவாக ரஜினி/கமல் ரசிகனாக மாறிக்கொண்டிருந்தேன். குறிப்பாக பைரவி படத்தின் போஸ்டர்களில் ரஜினி ஒரு உள்ளெ சட்டை ஏதும் போடாமல் ஒரு கறுப்பு கோட்டு அனிந்திருந்த கோலத்தை பார்த்தபோது “ஸ்டைலு ஸ்டைலுதான்” என்று தோன்றியது. அதே போல் “என்னடி மீனாட்சி” டான்ஸைப் பார்த்து கமல் ரசிகர்கள் ஆனவர்கள் அனேகம். இதில் சிவாஜியும் அதே ஸ்டைலில் தன்னை சாட்டையால் அடித்துகொள்ளும் காட்சியில் சட்டை ஏதும் இல்லாமல் நீண்ட, திறந்த ஓவர்கோட்டுடன் வருகிறார். கொடுமையடா சாமி!

கன்னடத்தில் ராஜ்குமார் நடித்து பெரிய hit ஆன “சங்கர் குரு” படத்தின் ரீமேக். 3 சிவாஜிக்கள். ஒருவர் பாரம்பரிய சிவாஜி ரசிகர்களுக்காக “சுமதீஈஈ” டயலாக்குடனுடனும், இன்னொருவர் புது ஜெனரேஷனுக்காக நக்கல் வசனங்களுடனும், ஒருவர் சும்மா டம்மியாகவும் வருவார்கள். அன்றைய கவர்ச்சிக் கன்னியான ஸ்ரீப்ரியா முதன்முதலாக சிவாஜிக்கு ஜோடியாக நடித்த படம். வழக்கம் போல கையை பிசையும் நம்பியார், ஆ என்று கத்தும் வி.கே. ராமசாமி, காண்பவர்கள் கண்களை குளமாக்கும் கே.ஆர். விஜயா, புஷ்பலதா, மேஜர், ஜெய்கணேஷ் முதலானோரும் நடித்திருக்கிறர்கள்.எம்.எஸ்.வி.யின் இசையில், கண்ணதாசன் பாடல்களுடன், கே. விஜயன் இயக்கத்தில் வந்த படம்.

பாட்டுக்கள் எல்லாம் சுமார்தான். “மலர் கொடுத்தேன்” பாட்டு சிவாஜியை பல வருஷங்கள் கிண்டல் செய்ய பயன்பட்டது. “காதல் ராணி”, “திருமாலின் திருமார்பில்”, “இரண்டு கைகள்” போன்ற பாட்டுக்களும் உண்டு.

கதை இன்று cliched ஆக தெரிகிறது. 79இல் அப்படி தோன்றவில்லை. தன் மனைவி கே.ஆர். விஜயாவை விட்டு ஓடிவிடும் சிவாஜி காஷ்மீரில் பெரிய எஸ்டேட் அதிபர் ஆகிவிடுவார். தன் மனைவியை தவிக்கவிட்ட குற்றத்துக்காக வருஷத்துக்கு ஒரு முறை திதி கொடுப்பது போல் சாட்டையடி வாங்குவார். கே.ஆர். விஜயாவின் இரட்டைக் குழந்தைகளில் ஒன்றை டாக்டர் புஷ்பலதா மேஜரிடம் கொடுத்துவிடுவார். அந்தக் குழந்தை குறும்புக்கார குருவாக வளரும். இன்னொரு குழந்தை கே.ஆர். விஜயாவிடம் – போலிஸ் அதிகாரி சங்கர். அவர் போலிஸ் அதிகாரி என்பது யாருக்கும் தெரியாது. 25 வருஷம் கழித்து எல்லாரும் காஷ்மீருக்குப் போவார்கள். குரு ஸ்ரீப்ரியாவைக் காதலிக்க போவார். சங்கர் துப்பு துலக்கப் போவார். ஓடிப் போன சிவாஜி கூப்பிட்டதால் கே.ஆர். விஜயாவும் வருவார். வில்லன்களும் அங்கே இருந்தால்தான் அடி வாங்க முடியும் என்று அங்கே போவார்கள். டாக்டர் புஷ்பலதாவும் குருவுக்கு ஸ்ரீப்ரியாவுக்கும் காதல் உண்டாக்கவும், எல்லா உண்மைகளையும் சொல்லி சங்கரையும் குருவையும் அம்மாவையும் இணைக்க அங்கே போவார். எனக்கும் ஒரு டிக்கெட் வாங்கி கொடுத்திருந்தால் நான் என்ன வேண்டாமென்ற சொல்லப் போகிறென்?

எங்கோ கொள்ளை அடித்த நெக்லஸ் சங்கர் கையில் சிக்கி, அதை வில்லன்கள் தேடி அலைந்து இரண்டு சிவாஜிகளும் இணைந்து “இரண்டு கைகள் நான்கானால்” என்று பாட்டெல்லாம் பாடி, வில்லன்களை அடித்து உதைத்து எல்லாரும் ஒன்று சேர்ந்து சுபம்! (எனக்கென்னவோ சுபம் என்று எழுதினால்தான் நிறைவு!)

எல்லாரும் அடிக்கடி காஷ்மீருக்கு போகிறேன் என்பார்கள். ட்ரங்க் கால் கூட ஸ்ரீநகருக்கோ குல்மார்க்குக்கோ புக் செய்ய மாட்டார்கள் – காஷ்மீருக்குத்தான் செய்வார்கள். அந்தக் கால டெலிஃபோன் ஆபரேட்டர்கள் பாடு படுகஷ்டம்!

சிவாஜியும் கே.ஆர். விஜயாவும் நடத்தும் டெலிஃபோன் உரையாடல் புகழ் பெற்றது. இன்னும் கூட அவ்வப்போது அசத்தப் போவது யாரு போன்ற நிகழ்ச்சிகளில் “சுமதீஈஈஈ” என்ற அலறலை கேட்கலாம். எஸ்.வி. சேகரின் “காட்டுல மழை” நாடகத்தில் இது மிகவும் கிண்டல் செய்யப்பட்டது.

ஆனால் படம் வந்தபோது எல்லாருக்கும் – பள்ளி கல்லூரி மணவர்களுக்கும் – குரு காரக்டர் பிடித்துத்தான் இருந்தது. சும்மா கலக்கிவிட்டார் என்றுதான் நானும் 13 வயதில் நினைத்தேன். The story just hasn’t aged well.

தீவிர சிவாஜி ரசிகர்கள் பார்க்கலாம்.