தண்டபாணி தேசிகர் பேட்டி


M.M. Dhandapani Dhesigarநண்பர் நல்லதந்தி எம்.எம். தண்டபாணி தேசிகர் அளித்த ஒரு பேட்டியை அனுப்பி இருக்கிறார். இது குமுதம் பத்திரிகையில் 1958-59 வாக்கில் அளிக்கப்பட்ட பேட்டியாம். நல்லதந்தி சொல்வது போல தேசிகரின் பேட்டியை யாரும் படித்தே இருக்க மாட்டோம். அவருக்கும், குமுதத்துக்கும் நன்றி!

“தோன்றிற் புகழோடு தோன்றுக” என்ற தெய்வ வாக்கை மெய்பிக்கும் வகையில் முதற்படத்தின் மூலமே திரையுலகின் குறிச்சொல்லாகிய நட்சத்திர பதவியை எனக்குத் தேடித் தந்தது பட்டினத்தார். அதிலிருந்து நான் தொடர்ந்து நடித்த எல்லாப் படங்களிலுமே பக்திப் பாத்திரங்களை ஏற்க்கும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது, என் தவப்பயன் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

பட்டினத்தார் படம் வெளியான புதிதிலே திருநெல்வேலியைச் சேர்ந்த திரு. முத்தையா பிள்ளை என்ற இராணுவ அதிகாரி அந்தப் படத்தைப் பார்த்து மனம் மாறிப் பதவி, குடும்பம், சொத்து சுகம் அனைத்தையும் துறந்து துறவு பூண்டார் என்ற செய்தி அப்போதே பலரும் அறிந்தனர். ஆனால் அதே மாதிரி, சென்னை திருவெற்றியூரில் நிறைந்த சொத்து சுகத்துடன் வாழ்ந்து வந்த அன்பர் ஒருவர் தம்முடைய அனைத்தையும் ஏழை எளியவர்களுக்கு ஈந்துவிட்டு கையேந்தி பிச்சை வாங்கி உண்ட வண்ணம் ஆலயத்தில் நாளைக் கடத்திக் கொண்டிருக்கிறார் என்ற விவரம் அண்மையில் எனக்குத் தெரிந்தது.

பட்டினத்தார் படம் 1937இல் வெளி வந்தது. அடுத்தபடி லோடஸ் பிக்ஸர்ஸார் தயாரித்த வல்லாள மகாராஜன் படத்தில் நான் அரசனாக நடித்தேன்.

பல காரணங்கள் குறுக்கிட்டு அந்தப் படத்தில் நியாயமாக எற்படவேண்டிய சிறப்பைக் குறைத்து விட்டன. மூன்றாவது முயற்சியாக ஒரே சமயத்தில் உருவானவை மாணிக்க வாசகர், தாயுமானவர்.

1941ஆம் வருடத்தில் ஜெமினி அதிபர் திரு எஸ்.எஸ். வாசன் அவர்கள் நந்தனார் படப்பிடிப்பை துவங்கினார்.

பட்டினத்தாருக்கு அடுத்தபடி உண்மையில் உணர்ச்சியுடன் நடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம், எனக்கு ஏற்பட்டது நந்தனார் படத்தில்தான்.

இதற்கு அடுத்தபடியாக நான் நடித்த ஆறாவது படம் திருமழிசை ஆழ்வார்.

இதற்குப்பின் எனக்கு இசைக் கச்சேரிகளுக்கு ஏராளமான சந்தர்பங்கள் கிடைக்கத் தொடங்கின. திரையுலகில் இருந்து நான் விடுபட்டேன்.

அன்று, பத்தாண்டுகளுக்கு முன், வெளிவந்த படங்களுக்கும் இன்று வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்ற படங்களுக்கும் எத்தகைய மாறுபாடு!

புராதனம்தான் வேண்டும், சரித்திரம்தான் வேண்டும் என்று கண்ணை மூடிக்கொண்டு நான் சொல்லவில்லை. கதை எக்காலத்ததாயினும் அதில் உயர்ந்த கருத்துக்கள் நிரம்பி இருக்க வேண்டும். படத்தைப் பார்க்கும் இரசிகர்கள் ஒவ்வொரு படத்திலும் எதாவது ஒரு நல்ல நீதியைக் கைகொள்ள வேண்டும். அதற்கு மாறாக மட்டமான நினைவுகளைத் தட்டி எழுப்பும் தன்மை உடைய அம்சம் பொருந்திய படம் ஒன்றுகூட நமக்குத் தேவையில்லை. ( நல்ல காலம் இவர் இன்னும் உயிரோடு இல்லை. இவர் செய்த புண்ணியம்! )

எந்தப் பொருளும் நன்கு கவனிக்கப் பெறாவிடின் மாசுறும்; தீய வழிகளில் உபயோகப்படுத்தினால் நாசமுறும். நல்ல வழியில் ஆண்டால் நமக்கும் பயன் உண்டு, அதற்கும் மதிப்பு உண்டு.

கலைகளும் அப்படித்தான், சினிமாக் கலையில் அந்நிலை ஏற்படக் காலம் ஆகும் என்றால் அது வரைக்கும் கண், காது, கருத்து ஆகிய புலன்களுக்கு ஓய்வு அளிக்கலாமே! நான் அதையே செய்து வருகிறேன்.

நல்லதந்தியின் கமென்ட்: 1958-59களிலேயே திரையுலகம் மோசமாக இருக்கிறது என்று சொல்கிறார். அது சரி அந்தகாலத்திலே!… என்று ஆரம்பித்து பழைய காலத்தை சிலாகிப்பது தண்டபாணி தேசிகர் காலத்தில் மட்டுமல்ல, அட!.. நம் காலத்தில் மட்டுமல்ல, மூவாயிரம் ஆண்டுகளாகவே இருக்கிறதே!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
நந்தனார் திரைப்பட விமர்சனம்
ராண்டார்கையின் ஒரு கட்டுரை

Advertisements