கொடி மலர்


1966ல் ஸ்ரீதர் டைரக்‌ஷனில் வந்த திரைப்படம்.  கதை மாந்தர்களைக் காட்டிலும் கதையை நம்பி எடுக்கப்பட்டத் திரைப்படம். ஸ்ரீதர் பொதுவாகவே அப்படித்தானே. அவருடைய அத்தியாயத்தின் கடைசி பக்கங்களில் சில திரைப்படங்கள் இந்த இலக்கணத்தைப் பின்பற்றாமல் போனாலும்  அதற்கு முன்னர் வந்த திரைப்படங்களின் தரத்தை நாம் எப்படி சீர்தூக்கிப் பார்த்தாலும் சோடை போனதில்லை. கொடி மலர் அப்படிபட்ட தரமான ஒரு திரைப்படம்.

பிரபல நடிகர்கள் – முத்துராமன், ஏவிஎம் ராஜன், நாகேஷ்

பிரபல நடிகைகள் – காஞ்சனா, விஜயகுமாரி, எஸ்.என். பார்வதி, (முத்துராமனின் தாய் காரக்டரரில் நடித்தவரின் பெயர் தெரியவில்லை. ஆனால் முக்கிய ரோல். பிற்சேர்க்கை – எம்.வி.ராஜம்மா  – நன்றி அப்துல்)

இசை – எம்.எஸ்.விஸ்வனாதன் பாடல்கள் – கண்ணதாசன்

டைரக்‌ஷன் – C.V.ஸ்ரீதர்

சமூக மாற்றத்தின் விளம்பில் அகப்பட்டுக்கொள்ளும் குடும்பங்கள் எது சரி, எது தவறு, ஏற்றுக் கொள்வதா, ஏற்க மறுக்கவேண்டுமா என்று தடுமாறுகிறார்கள். குடுமபத்தில் சிலர் மற்றங்களை ஏற்றுக் கொள்வதும், சிலர் ஏற்க மறுப்பதும் பிரச்சனைகளை உருவாக்குகிறது. இந்தப் பிரச்சனையை படம் பிடித்துக் காட்டும் ஒரு முயற்சியை கொடிமலிர்ல் ஸ்ரீதர் மேற்கொண்டிருக்கிறார்.

முத்துராமன் அண்ணன். ஏவிஎம் ராஜன் தம்பி. இருவரும் இரு துருவங்கள். ஏவிஎம் ராஜன் கல்லூரியில் படித்து முடித்து வீட்டிற்கு திரும்பி வரும் பொழுது ”மாற்றம்” எனும் முன்னேற்றக் கொள்கைகளுடன் நுழைகிறார். பழமைவாதங்களில் மூழ்கியிருக்கும் தாயுடன் போராட்டம் துவங்குகிறது. மிகுந்த வசதி படைத்தவர்களாயினும் இளைய மகனின் மோட்டார் சைக்கிளையே தேவையற்ற ஒரு பொருளாக கருதுகிறார் தாய். அனாவசிய பண விரயம் என்று கருதுகிறார். தன்னிடம் அனுமதி வாங்காமல் மகன் த்ன்னிச்சையாக செயல்படுவதும் மரபிலிருந்து விலகிச்செல்வதும் தாய்க்கு ஒரு சுமையாகத் தெரிகிறது.  மகனோ தாயிடம் மரியாதையாகவும், அன்புடன் இருக்கவேண்டும், ஆனால் தன் வாழ்க்கை தனது, அதில் முடிவுகள் தனதாகவே இருக்க வேண்டும் என்ற கொள்கையுடன் உறுதியாக இருக்கிறார். இதனால் மகனுக்கும் தாய்க்கும் இடைவெளி பெரிதாக உருவாகிவிடுகிறது. அதனால் தாயும் இளைய மகன் நம் கை அடக்கத்தில் இல்லை என்பதை மனதளவில் ஏற்றுக் கொள்கிறார். ஆனால் மகன் தன்னைவிட்டுப் போய்விடுவானோ என்ற பயம் இருப்பதால் அவன் வழியில் குறுக்கிடாமலும், மகன் சற்றே ஓங்கிப் பேசினால் பயந்து விடுவதும் இயல்ப்பாகிப் போகிறது.

மூத்த மகன் முத்துராமன். மூத்த மகன் இன்னொரு துருவம். அம்மா மேல் பக்தியே வைத்திருக்கிறார். அம்மா சிறிது மனம் கோணல் அடந்தாலும் துடித்து விடுகிறார். அம்மாவுக்கும் மகன் கையடக்கமாக இருப்பதில் பரம திருப்தி. தம்பியை பல முறை அம்மாவுக்காக கண்டித்தாலும், தம்பியின் மேலும் மிக பாசமாக உள்ளவர். தமபியைப் போல் அல்லாம்ல் மாமாவிடமும் மிகுந்த மரியாதையுடையவர். வீட்டிலேயே வளர்ந்து அம்மா வா என்றால் வருவதும், போ என்றால் போவதுமாக அம்மாவின் நிழலாக இருப்பவர்.

தாய் மாமா நாகேஷ். அவருக்கு அக்காவை விட்டால் பூவாவுக்கு வழியில்லை. இடமும் கிடையாது. அக்காவை காக்கா பிடித்துக் கொண்டும், அக்கா கொடுக்கும் இடத்தினால் கணக்கராக இருந்து வீட்டிலும், வயலிலும் எல்லோரையும் வேலை வாங்குவதும், அக்கா மகன்களையும், அக்காவையுமே தன் சொந்தங்களாகவும் கொண்டிருக்கிறார். தன் பாச்சா இளைய மகனிடம் பலிக்காவிட்டாலும் துணிச்சலாக அக்காவுக்காக பரிந்து இளைய மகனிடம் மோதிக் கொண்டு காலம் தள்ளுகிறார்.

பைக்கில் கிராம்ங்களை வலம் வருகையில் இயற்க்கையிலேயே துணிச்சலான காஞ்சனாவை சந்திக்கிறார் இளைய மகன். காதல் மலர்கிறது. விஜயகுமாரி காஞ்சனாவின் அக்கா. ஊமைப்பெண். இவர்கள் தந்தை பரம் ஏழை. தாய் எஸ்.என்.பார்வதி. ஊமையானாதால் மூத்த மகளை திருமணம் செய்து கொடுக்க முடியாமல் வெதும்புகிறார் தந்தை. ஊமைப் பெண்ணை தன் அசட்டு மகனுக்கு திருமணம் செய்து வைக்க வேண்டுமென்று வற்புறுத்துகிறார் பஞ்சாயத்து தலைவர்.  காஞ்சனாவின் துணிச்சலாலும், மதி நுட்பத்தாலும் குடுமபம் ஒருவாறு தாக்குப்பிடிக்கிறது. மூத்த மகளுக்கு திருமணம் ஆகாது என்று நினைத்து இளைய மகளுக்குத் திருமணம் செய்யத் தயாராகிறார்கள் பெற்றோர்கள்.

முத்துராமனுக்கு மனம் செய்ய தாய் தயாராகிறார். திருமணம் நடை பெறவிருக்கும் சமயத்தில் தாய் உடல் நலம் குன்றுகிறது. அதனால் தாய் மாமா தலைமையில் சகோதரர் இருவரும் செல்கிறார்கள். மனப்பெண் காஞ்சனா. அதே முகூர்த்தத்தில் விஜயகுமாரி பஞ்சாயத்து தலைவரின் அழுத்தம் தாங்க முடியாமல் அவரின் அசட்டு மகனுக்கு மணம் செய்யத் தயாராகிறார்கள். ஏவிஎம் ராஜனும் காஞ்சனாவும் பரிதவிக்கிறார்கள்.

இந்த இடத்தில் சினிமாத்தனம் புகுந்து விடுகிறது. விஜயகுமரி கிணத்தில் குதிக்க முத்துராமன் காப்பாற்ற பெருந்தன்மையுடம் ஊமைப்பெண்ணை மனம் செய்து கொள்கிறார். அனால் தாய் வீட்டில் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. தாய்க்கு எதிராகப் பேசி பழக்கமில்லாத மகன் விஜயகுமாரியை அவர் வீட்டிற்கே அனுப்பிவிடுகிறார் மகன்.

அதன் பிறகு ஏவிஎம் ராஜன் காஞ்சனா திருமணம் நடக்கிறதா, முத்துராமன் விஜயகுமாரியுடன் சேருகிறாரா? என்பதயெல்லாம் வெள்ளித்திரையில காண வாருங்கள் என்று கமர்சியல் தான் போடமுடியும். கதையை கொடுத்துவிட்டேன் (அப்படியெல்லாம் இல்லாமலேயே) என்று ஒரு வாசகர் கொந்தளித்துவிட்டதால் இத்துடன் நிறுத்திக் கொள்கிறேன். உங்களுக்கு எங்கேயாவது டிவிடி கிடைக்கமலா போய்விடும்?

”மௌணமே பார்வையாய்” என்று பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ் பாடும் பாட்டு பெரிய ஹிட். எம்.எஸ்.வியின் இசையில் அருமையாக இருக்கிறது.

அம்மா கேரக்டர் யாரென்று கண்டு பிடித்து கூறுபவர்களுக்கு நூறு கைத்தட்டல்கள் இனாம்.

நூற்றுக்கு அறுபத்தைந்து மதிப்பெண்கள்.

Advertisements

ஸ்ரீதரின் “கல்யாணப் பரிசு” பற்றி சாரதா


இயக்குனர் ஸ்ரீதர்

தமிழ் திரைப்பட உலகை புரட்டிப் போட்ட ஒரு பெயர். கதாநாயகர்களுக்காக படம் பார்க்க மக்கள் திரையரங்குகளுக்கு வந்த நிலையை மாற்றி, ஒரு இயக்குனருக்காக மக்கள் திரைப்பட கொட்டகைகளுக்கு படையெடுக்க வைத்த ஒரு மகத்தான பெயர். பின்னாளில் பாலச்சந்தர், பாரதிராஜா, மகேந்திரன், மணிரத்னம் என இயக்குநரின் பெயரில் படம் சொல்லப்பட முதன் முதலில் பிள்ளையார் சுழியிட்ட பெயர்.

அது வரை நீண்ட வசனங்கள் மூலமாகவும், அதற்கு முன்னர் ஏராளமான பாடல்கள் மூலமாகவும் படத்தின் கதை சொல்லப்பட்ட நிலையை மாற்றி காமிரா வழியாக கதையைச் சொல்ல வைத்தவர் ஸ்ரீதர். எப்படி கேமரா கோணம் அமைப்பது, எப்படி காட்சிக்குத் தேவையான லைட்டிங் செட் பண்ணுவது என்பதெல்லாம் அவர் படமெடுக்கத் துவங்கிய காலத்துக்குப் பின்தான் பேசப்பட்டன.

அதற்கு முன்னர் பராசக்தி போன்ற புரட்சிப் படங்களும், மலைக் கள்ளன், நாடோடி மன்னன் போன்ற வித்தியாசமான படங்களும், சந்திரலேகா போன்ற பிரம்மாண்டமான படங்களும் வந்திருந்த போதிலும், ஒரு படத்தை கவிதையாக வடிக்க முடியும் என்று ஒரு புதிய சித்தாந்தத்தை துவக்கியவர் ‘புதுமை இயக்குனர்’ ஸ்ரீதர்தான் என்றால் அது மிகையல்ல. அமர தீபம் போன்ற படங்களுக்கு வசனம் எழுதுபவராக தன்னுடைய வாழ்க்கையைத் துவங்கிய போதிலும் அவரை முழுக்க முழுக்க ஒரு வித்தியாசமான திரைப்படவாதியாக அடையாளம் காட்டியது, அவரது கதை வசனம் மற்றும் இயக்கத்தில் முதன்முதலாக வந்த கல்யாணப் பரிசுதான்.

கல்யாணப் பரிசு ஒரு மாபெரும் வெள்ளிவிழாப்படமாக அமைந்தது என்பது மட்டும் அதற்குப் பெருமையல்ல. அது பல படங்கள் செய்யக்கூடிய சாதனைதான். ஆனால் கல்யாணப் பரிசு படத்தை மக்கள் வேறு விதமாகக் கண்டார்கள். அது ஏதோ தங்கள் வாழ்க்கையில் ஒன்றிவிட்ட ஒரு கதையாக நிகழ்ச்சியாக அவர்கள் மனதில் படிந்தது. குறிப்பாக பெண்கள் மனத்தில் அது பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. டீக்கடைகளிலும், முடி வெட்டும் கடைகளிலும் அதுவே தலைப்புச் செய்தியாக பேசப்பட்டது.

கோயில்களிலும் குளக்கரைகளிலும் சந்தித்துக்கொள்ளும் பெண்களுக்கு வேறு பேச்சில்லாமல் போனது. ‘கல்யாணப்பரிசு படத்தை பார்த்தாயா’ என்று கேட்பதற்கு பதில், ‘நான் இத்தனை முறை பார்த்தேன், நீ எத்தனை முறை பார்த்தாய்’ என்று கேட்டுக் கொள்வது வாடிக்கையாகிப் போனது.

அந்த ஆண்டு தமிழகத்தில் பிறந்த பெண் குழந்தைகளுக்கு ‘வசந்தி’ என்றும் ஆண் குழந்தைகளுக்கு ‘பாஸ்கர்’ என்றும் பெயர் வைப்பதை பெருமையாக கொள்ளுமளவுக்கு அந்தப் படம் மக்கள் மனத்தில் ஒன்றிப் போனது.

படம் முடிந்த பின்னரும் கூட தியேட்டர் இருக்கையை விட்டு எழுந்திருக்காமல், ‘காதலிலே தோல்வியுற்றான்’ என்று பாடிக் கொண்டே அடிவானத்தை நோக்கிச் சென்ற பாஸ்கர் என்னவானான் என்று பிரமை பிடித்துப் போய் உட்கார்ந்திருந்த ரசிகர்கள் ஏராளம்.

1959ல், ஒரு புறம் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் சிம்ம கர்ஜனைக்கும், மறுபுறம் நாடோடி மன்னனின் மின்னல் வெட்டும் வாள் வீச்சுக்கும் நடுவே இந்த 21 வயது இளைஞர் இயக்குனராக விஸ்வரூபம் எடுத்தபோது பார்த்த கண்கள் பிரமித்தன.

கல்யாணப் பரிசு படத்தின் கதையை அதன் தயாரிப்பாளர் மற்றும் அன்றைய திரையுலக ஜாம்பவான்களுக்கு நடுவில் சின்னஞ்சிறு பையனாக இவர் கதை சொன்னபோது அதிசயித்தவர்கள் அதன் முடிவை இவர் சொன்னபோது அதிர்ச்சி அடைந்தனர். காரணம் முடிவு அன்றைய திரைப்பட இலக்கணத்துக்கு மாறுபட்டிருந்தது. கதாநாயகன் கதாநாயகியின் கழுத்தில் தாலி கட்டும்போது “வணக்கம்” போட்டே பழகியவர்கள் அவர்கள்.

“என்னது? கதாநாயகியின் கழுத்தில் கதாநாயகன் தாலி கட்டவில்லையா? கதாநாயகிக்கு வேறொருவன் தாலி கட்டுகிறானா? கதாநாயகன் ஏமாற்றத்தோடு செல்கிறானா? இது என்ன முடிவு? நிச்சயம் இந்த இளைஞர் தன் முதல் படத்திலேயே தோலிவியைத்தான் சந்திக்கப் போகிறார்” என்று அனைவரும் ஆரூட்ம் சொன்னார்கள்.

அவர்களின் ஆரூடங்களைப் பொய்யாக்கி விட்டு கல்யாணப் பரிசு மாபெரும் வெற்றியடைந்தது. மற்ற இயக்குனர்களுக்கு இந்த இளம் இயக்குனர் சிம்ம சொப்பனமானார்.

எந்தப்பக்கம் திரும்பினாலும் ‘வாடிக்கை மறந்ததும் ஏனோ’, ‘ஆசையாலே மனம்.. அஞ்சுது கொஞ்சுது தினம்’, ‘காதலிலே தோல்வியுற்றாள் கன்னியொருத்தி’ இப்படி அப்படத்தின் பாடல்களே ஒலித்தன.

பட்டுக்கோட்டையார், ஏ.எம்.ராஜா, ஸ்ரீதர் கூட்டணியில் இப்படம் திரையிடப்பட்ட அரங்குகள் எல்லாம் ‘பாடல் பெற்ற தலங்கள்’ ஆனது.

1960 முதல் இன்று வரையில் ஒவ்வொரு தீபாவளியன்றும் வானொலியில் ஒலி பரப்பப்படும் முதல் பாடல் பி.சுசீலாவின் இனிய குரலில், ராஜாவின் இசையில் பட்டுக்கோட்டையாரின் சாகாவரம் பெற்ற ‘உன்னைக்கண்டு நானாட… என்னைக்கண்டு நீயாட’ என்னும் கல்யாணப் பரிசு பாடலே என்பது இப்படத்தின் பிரத்தியேக சிறப்பு.

‘புதுமையை கொடுத்தால் நிச்சயம் வரவேற்போம்’ என்று தமிழக மக்கள் திரண்டெழுந்து கோஷமிட, இந்த புதுமை இயக்குனரின் வெற்றிப்பயணம் ஆரம்பமானது….

தொகுக்கப்பட்ட பக்கங்கள்: ஆளுமைகள்->ஸ்ரீதர் பக்கம், கூட்டாஞ்சோறு->நண்பர்கள்->சாரதா பக்கம், படங்களின் பட்டியல்

தொடர்புடைய பக்கங்கள்:
கல்யாணப் பரிசு – ஆர்வி விமர்சனம், விகடன் விமர்சனம்

பிற்சேர்க்கை: விஜயன் சொல்கிறார் – “எல்லாவற்றிலும் புதுமை. வசனம், காமிரா, உடை, ஒப்பனை, நாயகன் நாயகி சக நடிகர்கள் தேர்வு என்று எல்லாவற்றிலும் புதுமை, புரட்சி. ஒரிஜினாலிட்டி. பம்பாய் படவுலகம் மூக்கின் மேல் விரலை வைக்கிறது. சாந்தாராம், குரு தத் போன்ற ஜாம்பவான்கள் கூப்பிட்டு விருந்து வைக்கிறார்கள். தங்கள் நாயகனை வைத்து படம் எடுக்கவில்லை என்று எம்ஜிஆர் ரசிகர்கள் இவர் படம் ஓடும் அரங்கங்களின் இருக்கையை கிழிக்கிறார்கள். வேலுமணி போன்ற தயாரிப்பாளர்கள் இவர் இயக்கத்தில் படம் தயாரிக்க brand new plymouth காரையே அட்வான்சாக கொடுத்தார்கள். வெள்ளிவிழா இயக்குனர் பீம்சிங் தன மகன் லெனினை இவரிடம் தொழில் கற்று கொள்ள அனுப்பினார். சினிமாவை வெறுத்த காமராஜர் இவர் பெருமை உணர்ந்து இவர் திருமண வரவேற்பில் கலந்து இவரை பெருமைப்படுத்தினார்.”

கல்யாண பரிசு – விகடன் விமர்சனம்


படம் வெளியானபோது – 26/4/59-இல் வந்த விகடன் விமர்சனம். நன்றி, விகடன்!

என் விமர்சனம் இங்கே. ஸ்ரீதர் பக்கம் இங்கே.

சேகர்: சந்தர், உன்னிடம் ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்லணும். நீ யாரையாவது காதலிக்கிறாயா? அப்படியானால் அதை உடனே தெரியப்படுத்தி விடு!

சந்தர்: என்னப்பா, என் சொந்த விஷயங்களைக் கூடவா ரகசியமாக வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது?

சேகர்: காதல் விஷயத்தை மறைச்சு வைக்கக்கூடாதப்பா! உடனே வெளிப்படுத்தாவிட்டால் அப்புறம் காதலையே தியாகம் செய்ய வேண்டி வரும்.

சந்தர்: ஏதோ படம் பார்த்துவிட்டு வந்திருக்கிறாய் என்று தெரிகிறது. ஹிந்தியா? ஆங்கிலமா?

சேகர்: அசல் தமிழ்ப் படமே தான். ‘கல்யாண பரிசு’ பார்த்தேன். உடனே உன்னிடம் ஓடி வருகிறேன், தமிழ்ப் படங்களிலேயே முதன் முதலாக ஒரு நல்ல கதையைப் பார்த்துவிட்ட மகிழ்ச்சியைத் தெரிவிக்க!

சந்தர்: நல்ல கதையா? சொல்லப்பா சுருக்கமாக!

சேகர்: கடிதங்கள்தான் இந்தக் கதைக்கு ஆதாரம். கதையிலே சுமார் எட்டு கடுதாசிகள் வருது. ஒரு கடுதாசியிலேதான் தகராறே ஆரம்பமாகுது. ஒரு கடிதத்தைக் கொடுத்துத்தான் கதையும் முடியுது. இந்தக் காதல் தியாகக் கதையை நன்றாக எடுத்திருக்கிறார் டைரக்டர் ஸ்ரீதர். பல காட்சிகள் உள்ளத்தை உருக்குகின்றன. சில சமயம் கண்ணீரே பெருகுகிறது.

சந்தர்: இடையிலே காமிக் வருகிறதா, இல்லையா?

சேகர்: டூப்னு ஒரு கேரக்டர். மன்னார் கம்பெனி மானேஜர்னு டூப் விட்டு, பணக்காரப் பெண்ணைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு அவதிப்படறார், டூப் தங்கவேலு. அந்தக் குட்டு வெளியானதும், பெரிய எழுத்தாளர் ஒருவருடைய பெயரை வைத்துக்கொண்டு ஏமாற் றுகிறார். அதுவும் வெளிப்பட்டவுடன், சூப்பர் டீ கம்பெனியிலே சேர்ந்து, மோட்டார் வானிலே குடும்பத்தோட சுத்தறாரு.

சந்தர்: கதைக்கு அவர் என்ன சம்பந்தம்?

சேகர்: அவர்தான் ஹீரோவுக்கு வேலை கிடைக்க உதவுகிறார்; தங்க இடம் தருகிறார்; கடைசியிலே வசந்தி கல்யாணத்தைப் பற்றித் தகவலும் தெரிவிக்கிறார். போதாதா?

சந்தர்: சரி, வில்லன் யாரு?

சேகர்: இது வழக்கமான திரைக்கதை இல்லையே? ஆகவே வில்லனே கிடையாது. கதையிலே வர அவ்வளவு பேரும் நல்ல உள்ளம் படைத்தவங்க.

சந்தர்: நம்பியார் வரார் போலிருக்கே?

சேகர்: அவரும் நல்லவர்தான். கௌரவ நடிகராச்சே! கௌரவமான பாத்திரமாகவே நடிக்கிறார்.

சந்தர்: நாகேசுவர ராவ்?

சேகர்: அவரும் தங்கமானவர். தன் காரியாலயத்தில் குமாஸ்தாவாக வந்த வசந்தியைக் காதலிக்கிறார். ஆனால், அவள் மனநிலை தெரிந்ததும் தன் பதவியையே ராஜினாமா செய்துவிட்டுப் போகிறார். கடைசியில் அவரைத்தான் வசந்தி மணந்து கொள்கிறாள்.

சந்தர்: ஜெமினி கணேசன் நடிப்பு எப்படி?

சேகர்: ரொம்ப உணர்ச்சியோட நடித்திருக்கிறார். வசந்தியாக வந்து காதல், தியாகம், கடமை என்ற மூன்று உணர்ச்சிகளையும் அற்புதமாக வெளிக்காட்டியிருக்கிறார் சரோஜாதேவி. கீதாவாக வரும் விஜயகுமாரியும் அற்புதம்! மொத்தத்தில், கதைக்கு ஒரு பரிசு, நடிப்புக்கு ஒரு பரிசு, வசனத்துக்கு ஒரு பரிசு. இதுதான் கல்யாண பரிசு!

தொடர்புடைய பதிவுகள்
கல்யாணப் பரிசு – என் விமர்சனம்
ஸ்ரீதர் பக்கம்

1950-இல் வந்த படங்கள்


1950-இல் 13 படங்கள்தான் வெளி வந்திருக்கின்றன. இதய கீதம், ஏழை படும் பாடு, கிருஷ்ண விஜயம், சந்திரிகா, திகம்பர சாமியார், பாரிஜாதம், பொன்முடி, மச்ச ரேகை, மந்திரி குமாரி, மருத நாட்டு இளவரசி, ராஜ விக்ரமா, லைலா மஜ்னு, விஜயகுமாரி அவ்வளவுதான். சின்ன லிஸ்டாக இருப்பதால் முழுதாக கொடுத்திருக்கிறேன். எத்தனை படத்துக்கு இன்னும் பிரிண்ட் இருக்கிறதோ? யாராவது பார்த்தவர்கள் இருந்தால் படங்களை பற்றி சொல்லுங்கள்.

விக்டர் ஹ்யூகோ எழுதிய Les Miserables நாவல ஏழை படும் பாடு நாகையா, ஜாவர் சீதாராமன் ஆகியோர் நடித்து ஏழை படும் பாடு என்று வந்தது. இந்த படத்தில் ஜாவர் என்ற ரோலில் நடித்ததால்தான் ஜாவர் சீதாராமன் என்ற பட்டப் பெயர் அவருக்கு கிடைத்தது. இன்றும் பேசப்படுகிறது.

நம்பியார் பல வேடங்களில் நடித்த திகம்பர சாமியார் இந்த வருஷம்தான் வந்தது. இது வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார் எழுதிய அந்த காலத்தில் புகழ் பெற்ற மர்ம நாவல்.

பாரதிதாசன் எழுதிய நூல் பொன்முடி என்று படமாக்கப் பட்டது.

எம்ஜிஆர், வி.என். ஜானகி நடித்த மருத நாட்டு இளவரசி இந்த் வருஷம் வந்ததுதான்.

இவ்வளவு இருந்தும் இவற்றில் நான் பார்த்தது மந்திரி குமாரி ஒன்றுதான். அதனால் எந்த படத்தை பற்றி எழுதுவது என்று பெரிதாக ஒன்றும் யோசிக்க வேண்டியதில்லை. அது அடுத்த பதிவில்.

கல்யாணப் பரிசு (Kalyanap Parisu)


இரண்டு நாட்களுக்கு முன் மறைந்த இயக்குனர் ஸ்ரீதர் தமிழ் சினிமாவில் ஒரு புதிய இயக்கத்தை ஆரம்பித்தார் என்று சொல்ல வேண்டும். நகர்ப்புற, படித்த, மத்திய தர வர்க்கத்தின் ஆசாபாசங்களை ஓரளவு உண்மையாக பிரதிபலிக்கும் சினிமா அவர் ஆரம்பித்ததுதான். அவரது மார்க்கெட்டும் அதுதான். அவர் ஆரம்பித்த வழியில்தான் பின்னால் கே. பாலச்சந்தர் நடந்தார். கல்யாணப் பரிசு இந்த இயக்கத்தின் முதல் படம். அவரை எனக்கு தெரிந்த ஒரே வழியில் கௌரவப் படுத்த சில படங்களுக்கு விமரிசனம் எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன்.

சமீபத்தில் மறைந்தவர் என்பதற்காக அவர் மீது குறை சொல்லக்கூடாது என்பது போலித்தனம். அவரது குறைகள் மீது பூசி மெழுகுவது அவருக்கு அகௌரவம். எந்த முன்னோடிக்கும் குறைகள் இருக்கத்தான் செய்யும். அந்த குறைகளை மீறி அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் என்பது முக்கியம். அன்றைய காலகட்டத்தில் அவரால் வேறு விதமாக சிந்திக்க முடிந்தது. சில முறை வெற்றி அடைந்தார், பல முறை தோல்வி அடைந்தார். அதனால் தமிழ் சினிமாவில் அவரது பங்களிப்பை குறைவாக எண்ண முடியாது. இது உங்களுக்கு தவறாக தெரிந்தால் – நீங்கள் இறந்த பிறகு ஒருவரை குறை சொல்ல கூடாது என்று நினைப்பவராக இருந்தால் – அது உங்கள் கருத்துரிமை, நானும் அப்படியே நினைக்க வேண்டும் என்று சொல்லாதீர்கள்.

அவருக்கு கல்யாணப் பரிசு ஒரு turning point. ஏ.எம். ராஜா, பட்டுக்கோட்டை, தங்கவேலு, சரோஜா தேவி எல்லாரும் சேர்ந்து தமிழ் நாட்டையே கலக்கினார்கள். பதினாறு வயதினிலே 77இல் ஏற்படுத்திய தாக்கத்துக்கு கொஞ்சமும் குறைந்ததல்ல இந்த படம் 59இல் ஏற்படுத்திய தாக்கம். இப்போது பார்த்தால் புரிந்து கொள்வது கஷ்டம் – ஆனால் நம் பக்கத்து வீட்டு மனிதர்களை திரையில் கொண்டு வந்தது இந்த படம். பராசக்தியின் குணசேகரன், நாடோடி மன்னன் எல்லாருமே கதைகளில் காணப்படுபவர்கள். நாம் பார்ப்பது சினிமா என்று நமக்கு நன்றாக தெரியும். இந்தப் படத்தில் வந்தது உண்மையான சதையும் ரத்தமும் உள்ள சாதாரண மனிதர்கள். அவர்களும் அவ்வப்போது சினிமாத்தனமாக நடந்துகொள்வார்கள்தான், ஆனால் அவர்களில் நம்மை காண முடியும். நீங்கள் ஹாரி பாட்டர் கதைகளை விரும்பிப் படிக்கலாம், ஆனால் அது கதை என்பது நன்றாக தெரியும். அசோகமித்திரன் கதைகள் நம் கண்ணெதிரே நடப்பவை. அதைப் போலத்தான் இந்த படமும் அப்போது வந்து கொண்டிருந்த மற்ற படங்களும் இருந்தன.

சமீபத்தில் சன் டிவியின் இதை பார்த்த போது என்னை மிகவும் கவர்ந்த இடம் சரோஜா தேவி தன் காதல் தோல்வியை பற்றி பேசும் இடம்தான் – “நான் எப்படியும் யாரையாவது கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்ளத்தான் போகிறேன், இப்படியே இருந்துவிட மாட்டேன்” என்று சொல்வார். நம் தமிழ் பட நாயகிகள் இதற்கு முன்னால் எந்த படத்திலும் இப்படி சொல்லி இருக்கமாட்டார்கள். ஏன், இதற்கு பிறகு கூட இப்படி சொல்வதற்கு ஒரு முப்பது வருஷம் ஆகி இருக்கலாம். நிஜமான பெண். நம் படங்களில் நிஜம் வருவது குறைவுதான்.

எனக்கு தெரிந்து இதற்கு முன் சாதாரண மனிதர்களை சித்தரிக்க முயன்ற ஒரே படம் கூண்டுக்கிளிதான் – முயற்சி என் கண்களில் தோல்வி. எம்ஜிஆர் ஜெயிலுக்கு போனதும் எல்லாரும் கெட்டவர்களாக ஆகி விடுவார்கள்!

ஸ்ரீதருக்கு சில கலைஞர்களோடு ஒரு நல்ல rapport இருந்தது. ஒன்றாக இணையும்போது பாடல்கள், நடிப்பு எல்லாம் அருமையாக வரும். ஜெமினி, முத்துராமன், சிவாஜி, நாகேஷ், பாலையா, ஏ.எம். ராஜா, எம்எஸ்வி , கண்ணதாசன் போன்றவர்கள் இந்த லிஸ்டில் உண்டு. அவர் இயக்கிய முதல் படத்திலேயே அவருக்கு அப்படிப்பட்ட ஹீரோவும், இசை அமைப்பாளரும் அமைந்தது நல்ல விஷயம். ஏ.எம். ராஜாவின் மாஸ்டர்பீஸ் எல்லாமே ஸ்ரீதரின் படங்களில்தான். பற்றாக்குறைக்கு பட்டுக்கோட்டை வேறு இந்த படத்தில் சுமமா ரவுண்ட் கட்டி அடித்தார்.

1959இல் வந்த படம். ஜெமினி, சரோஜா தேவி, விஜயகுமாரி, தங்கவேலு, நாகேஸ்வர ராவ், நம்பியார் மற்றும் பலர் நடித்தது. ஏ.எம். ராஜா இசை. எல்லா பாட்டுமே பட்டுக்கோட்டைதான் என்று நினைக்கிறேன். சூப்பர் டூப்பர் ஹிட். ஹிந்தியில் ராஜ் கபூர், வைஜயந்திமாலா நடித்து நஸ்ரானா என்று எடுக்கப்பட்டது. தெலுங்கிலும் வந்தது.

கதை தெரிந்ததுதான். ஜெமினியின் காதலை ச. தேவி தன் அக்கா வி. குமாரிக்காக விட்டுக்கொடுப்பார். அக்கா சந்தேகப்படுவதால் ச. தேவி வீட்டை விட்டு வெளியேறுவார். ஜெமினி தங்கையின் தியாகத்தை சொல்லிவிட, அக்கா குற்ற உணர்ச்சியில் இறக்கும்போது ஜெமினி தங்கையை கண்டுபிடித்து கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று கேட்பார். ஜெமினி கண்டுபிடிக்கும்போது ச. தேவிக்கு கல்யாணம் நடந்துகொண்டிருக்கும். ஜெமினியும் அட்சதை போட்டு ஆசீர்வாதம் பண்ணிவிட்டு “காதலிலே தோல்வியுற்றான் காளை ஒருவன்” என்று பாட்டு பாடிக்கொண்டு walks out in the sunset.

கதை முழுவதும் ரியலிஸ்டிக் என்று சொல்லிவிட முடியாது. உதாரணமாக வீட்டை விட்டு வெளியேறும் ச. தேவி, எப்படியோ தன் மீது ஆசைப்படும் நா. ராவின் வீட்டில் போய் தங்குவார். 1959இல் கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்ளும் எவரும் என்ன ஜாதி என்று கேட்க மாட்டார்கள். ச. தேவியின் குடும்பம் ஏழையாகத்தான் தெரியும், ஆனால் அவர் காலேஜில் படிப்பார். Perhaps I am nitpicking. But, எல்லாவற்றையும் விட, காதல் தியாகம் செய்யக்கூடியதா? அப்போதைய values வேறாக இருந்திருக்க வேண்டும். (எனக்கும் படம் பார்த்துதான் தெரியும். :-))

தங்கவேலுவின் காமெடி பிரமாதம் என்று அந்த காலத்தவர்கள் சொல்லுவார்கள். என் அம்மா எப்போது இந்த வசனத்தை சொன்னாலும் – “மாப்பிள்ள என்ன பண்ணிட்டிருக்கார்? போண்டா சாப்பிடறார்” – சிரிப்பார். மன்னார் அண்ட் கோ நகைச்சுவை மிகவும் பிரபலமானது. இப்போது அவ்வளவு சிரிப்பு வரவில்லை.ஒரு வேளை நமக்கு இந்த ஜோக் தெரிந்துவிட்டிருபதாலோ என்னவோ புன்னகைதான் வருகிறது. தங்கவேலு வேலைக்கு போகாமல் தான் ஒரு ஆசிரியர் என்று டபாய்க்கும் இடமும் அப்படித்தான். மன்னார் அண்ட் கோ சித்ராலயா கோபுவின் மூளையில் உதித்ததாம்.

ஜெமினியின் அலட்டல் இல்லாத மிருதுவான நடிப்பு படத்துக்கு பலம். ஆனால் இது சரோஜா தேவியின் படம். கதை அவரை சுற்றித்தான் சுழல்கிறது. அவரும் சோடை போகவில்லை. விஜயகுமாரி தான் ஒதுக்கப்படுகிறோம் என்று நினைக்கும்போது நன்றாக நடிக்கிறார்.

நம்பக்கூடிய திரைக்கதை படத்துக்கு ஒரு தூண் என்றால், பாட்டுக்கள் இன்னொரு தூண். 8 பாட்டுகள் – 2 பாட்டுக்கள 2 முறை வரும். ஏ.எம். ராஜா இந்த படத்திலும் தேனிலவு படத்திலும் அடைந்த சிகரங்களை வேறு எப்போதும் அடையவில்லை. அவரது முன் கோபத்தால் அவரால் தமிழ் திரை உலகில் பிரகாசிக்க முடியவில்லை என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஸ்ரீதரும் சீக்கிரத்தில் எம்எஸ்வி காம்புக்கு மாறிவிட்டார்.

“வாடிக்கை மறந்தும் ஏனோ” என்ன அருமையான பாட்டு? “நான் கருங்கல்லு சிலையோ காதல் எனக்கில்லையோ வரம்பு மீறுதல் முறையோ” வார்த்தைகள் என்ன அபாரமாக விழுந்திருக்கின்றன?

“ஆசையினாலே மனம்” பாட்டில் வாலி எழுதுவது போல அர்த்தமில்லாத சில வார்த்தைகள் வரும் – “வாலில்லாத ஒரு அணில்” ?? அதுவும் ஒரு அழகுதான். அதுவும் ராஜா ஊ ஹூம், சாரி என்று சில வார்த்தைகளை மட்டும் சொல்லுவார். மிக நன்றாக இருக்கும்.

“துள்ளாத மனமும் துள்ளும்” பாட்டு உண்மையிலேயே மனதை அள்ளும் பாட்டு. ஜிக்கி எங்கேயோ போய்விட்டார்.

“காதலிலே தோல்வியுற்றான்”, “காதிலிலே தோல்வியுற்றாள்” இரண்டிலும் தெரியும் சோகம் மனதை தொடும். வரிகளும் சூப்பர்.

“உன்னை கண்டு நானாட” பாட்டு ஒரு காலத்தில் எல்லா தீபாவளிகளிலும் கேட்கலாம். இந்த பாட்டில் உள்ள உற்சாகம், வேகம், சிம்பிளான வரிகள், “சித்திரப்பூ போல சிதறும் மத்தாப்பூ, தீ ஏதும் இல்லாமல் வெடித்திடும் கேப்பு” – ஏன் எனக்கு பழைய தமிழ் பாட்டுகள் மீது ஒரு பைத்தியம் பிடிக்காது? இதன் சோக version எனக்கு அவ்வளவாக பிடிக்காது. ஆனால் இவ்வளவு உற்சாகமான பாட்டை கொஞ்சம் மெதுவாக பாடி சோகப் பாட்டாகியது ஜீனியஸ்!

எனக்கு அந்த வளைகாப்பு பாட்டு ஞாபகம் வரவில்லை. “அக்காவுக்கு வளைகாப்பு”?

எல்லா பாட்டுகளையும் இங்கே கேட்கலாம்.

உண்மையில் இந்த படத்துக்கு C+ தான் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால் இதன் தாக்கத்துக்காகவும், பாட்டுகளுக்காகவும், ஒரு pioneering effort என்பதற்காகவும், B grade கொடுக்கிறேன். 10க்கு 7 மார்க்.

அன்பைத் தேடி II


இதுவும் சாரதாவின் guest post. Enough said. என்னுடைய ஒரிஜினல் போஸ்ட் இங்கே. Over to Saradha!

முக்தா பிலிம்ஸ் சார்பில் ‘முக்தா’சீனிவாசன் இயக்கிய படம். முக்தா ஒரு பழம்பெரும் இயக்குநர். அந்த காலத்திலேயே முதலாளி என்ற படம் எடுத்து மகத்தான வெற்றியைக்கணடவர் (’ஏரிக்கரையின் மேலே போறவளே பெண்மயிலே’ என்ற பாடலை மறக்க முடியுமா). அவர் எடுக்கின்ற படங்கள் எல்லாமே கதையம்சத்தைப் பொறுத்த்வரை ச்ற்று வித்தியாசமாகவே இருக்கும். அதாவது மற்றவர்கள் எடுக்கத் தயங்கும் கதைகளை துணிந்து படமாக்குவார். தொடர்ந்து ‘பனித்திரை’, ‘தேன்மழை’, ‘பொம்மலாட்டம்’ போன்ற படங்களை இயக்கியபின்னர் நடிகர்திலகத்திடம் வந்தார். ‘நிறைகுடம்’ என்ற அற்புதமான படத்தைத் தந்தார். சிறப்பான கதை அற்புதமான நடிப்பு, சிறந்த நட்சத்திரத் தேர்வு என்று எல்லா அம்சங்களையும் உள்ளட்க்கிய படமாக அது வந்தது. (அதைப்பற்றி தனியாக ஒரு எபிசோட் எழுத இருப்பதால் இப்போது விட்டுவிடுவோம்).

முக்தா – நடிகர்திலகம் காம்பினேஷன் ஒரு விசித்திரமான கூட்டணி. தொடர்ந்து இரண்டு வெற்றியைத்தர மாட்டார்கள். ஒரு வெற்றி ஒரு தோல்வி என்று தொடர்ந்தது. உதாரணமாக, இவர்கள் கூட்டில் உருவானவற்றுள்

நிறைகுடம் – வெற்றி
அருணோதயம் – தோல்வியைக்கடந்த சுமார் வெற்றி
தவப்புதல்வன் – வெற்றி
அன்பைத்தேடி – தோல்வி
அந்தமான் காதலி – வெற்றி
இமயம் – தோல்வி
கீழ்வானம் சிவக்கும் – வெற்றி
பரீட்சைக்கு நேரமாச்சு – வெற்றி
இரு மேதைகள் – தோல்வி

இப்படி வெற்றியும் தோல்வியும் வெற்றியும் மாறிக்கண்ட ஒரு காம்பினேஷன். இவற்றிற்கிடையே முக்தா தனியாக ‘சூரியகாந்தி’, ‘அந்தரங்கம்’, ‘அவன் அவள் அது’ போன்ற படங்களையும் இயக்கினார். (அது பற்றி இங்கு விளக்கம் அவசியமில்லையென்பதால் விட்டு விடுவோம்).

“அன்பைத்தேடி” படம் ரொம்பவும் எதிர்பார்க்கப்பட்டு தோல்வியடைந்த படம் அல்ல. முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்த்ததுமே நடிகர்திலகத்தின் ரசிகர்களிடையே எதிர்பார்ப்பு விட்டுப்போய் விட்டது. (பொதுவாக முக்தாவின் ப்டங்களை ரசிகர்கள் மிகுந்த எதிர்ப்பார்ப்போடு எல்லாம் அணுகுவதில்லை. இப்படித்தான் இருக்கும் என்று அவர்களுக்குள்ளாகவே ஒரு கணிப்பு இருக்கும்). கண்தெரியாத கதாநாயகியை வைத்து, நிறைகுடம், மாலைக்கண் நோய் உள்ள கதாநயகனை சித்தரித்து தவப்புதல்வன் என்று எடுத்த முக்தா, அன்பைத்தேடி படத்தில் ‘எப்போதும் பகல் கனவு காணும்’ ஒரு கதாநாயகனை மையமாக வைத்து கதயை உருவாக்கி இருந்தார். நடிகர் திலகத்துக்கு தன் திறமையைக் காட்ட கொஞ்சம் கூட ஸ்கோப் இல்லாத ஒரு களம்.

கதைச்சுருக்கம்:

அக்கா விஜயகுமாரியின் கணவர் மேஜரின் ப்ராமரிப்பில் வளரும் சிவாஜி, எப்போதும் பகல் கனவு காண்பவராக இருப்பார். அவரை முன்னுக்கு கொண்டுவர மேஜரும் என்னென்னவோ வியாபாரங்களை அமைத்துக்கொடுக்க ஒவ்வொன்றும் அவருடைய பகல்கனவு நோயால் பாழ்பட்டுப்போகும். கண்ணாடிக்கடை வைத்திருக்கும்போது, கிரிக்கெட் விளையாடுவதாக கனவு கண்டு விளாச மொத்த கண்ணாடிகளும் பாழ். மீண்டும்பட்டாசுக்கடை வைத்திருக்கும் சிவாஜி, ஜெயலலிதாவை ‘மிஸ்.மெட்றாஸ்’ ஆக கனவு கண்டு கொண்டே மத்தாப்புகளைக் கொளுத்திப் பட்டாசுகளின் மேல் போட, மொத்தக்கடையும் எரிந்து சாம்பல். இன்னொரு இடத்தில் ஓவியக்காட்சியைகாணச் சென்ற இடத்தில் ஒரு படத்தைப்பார்த்து அதில் வரும் பெண்ணுடன் கற்பனையில் ஜெயலலிதாவை நினைத்துப் பாட்டுப்பாடி, அதே நினைவில், அங்கே விளக்கம் அளித்துக் கொண்டிருக்கும் சி.ஐ.டி.சகுந்தலாவைக் கட்டிப்பிடிக்க மிகவும் ரசாபாசமாகிவிடுகிறது. இதற்கெல்லாம் முத்தாய்ப்பாக அக்கா விஜயகுமாரி – மேஜர் தம்பதியின் பெண்குழந்தையை கடைக்கு அழைத்துச் செல்லும் சிவாஜி, அங்கே ஒரு புத்தர் சிலையைக் கண்டு, தானே புத்தராக பகல் கனவில் மூழ்கி விட, குழந்தை காணாமல் போக, விஷயம் அறிந்த மேஜர் இனிமேலும் பொறுக்க முடியாமல் வெகுண்டு போய் மைத்துனனின் சொத்துக்களை அவரிடமே ஒப்படைத்து விட்டு மனைவி விஜயகுமாரியுடன் தனியே சென்று விடுகின்றார். இதனிடையே, காணாமல் போன தன் மகளின் ஒரே நினைவாக தன்னிடம் இருந்த (அந்தக் குழந்தை முன்பு பாடிய) பாடல் கேஸட்டையும் தன்னுடைய அவசர நடவடிக்கையால் விஜயகுமாரி அழித்து விடுகிறார். அக்காவும் அத்தானும் தனியே விட்டுச்சென்றதால் தவிக்கும் சிவாஜிக்கு ஜெயலலிதாதான் உறுதுணையாக இருந்து அவரை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பயந்த சுபாவத்தைப் போக்கி, தைரியமுள்ளவராக மாற்றுகிறார். இந்நிலையில் ஒருநாள் வானொலியில் காணாமல் போன அக்காவின் குழந்தை பாடிய பாட்டு ஒலிக்க, அதைக்கேட்டு உடனடியாக வானொலி நிலையத்தை அணுகும் சிவாஜி அவர்களிடம் இருந்து குழந்தையின் இருப்பிடம் பற்றியறிந்து அங்கே சென்று குழந்தையை மீட்டு அக்கா குடும்பத்திடம் சேர்க்க, குடும்பம் மொத்தமும் ஒன்று சேர … முடிவு ‘சுபம்’.

இப்படத்திற்கு மிகச்சிறந்த ஒளிப்பதிவாளரான (சிவந்த மண், இதயக்கனி, தியாகம் புகழ்) என்.பாலகிருஷ்ணன் ஒளிப்பதிவு செய்திருந்தார். ‘மெல்லிசை மாமன்னர்’ எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையமைத்திருந்தார். அவருடைய இசையில்

“அம்மாவும் அப்பாவும் இரு பூனைகள்.. அவர்களின் மகள் நான் செல்லப்பூனை” (குழந்தை பாடுவது, கிளைமாக்ஸில் குழந்தையை கண்டு பிடிக்க உதவும் பாட்டு)

“புத்தி கெட்ட பொன்னு ஒண்ணு சுத்துதடி என்னையே” (டி.எம்.எஸ். – சுசீலா) நடிகர் திலகமும் ஜெயலலிதாவும் வித்தியாசமான காஸ்ட்யூமில்.

டி.எம்.எஸ்ஸுடன் ஜெயலலிதா சொந்தக்குரலில் பாடிய “சித்திர மண்டபத்தில் சில மொட்டுகள் கொட்டி வைத்தேன்” என்ற பாடல் அப்போது ரொம்ப பாப்புலர். இப்படத்திற்காக சென்னை தேவி பாரடைஸ் தியேட்டரில் நன்றாக ஓடிக்கொண்டிருந்த ‘என் மகன்’ படம் மாற்றப்பட்டது.

கணவன் (Kanavan)


1968ல் வந்தது. வள்ளி ஃபில்ம்ஸும், MGRரும் சேர்ந்து சத்யா ஸ்டுடியோவில் விட்ட 18 ரீல்கள தான் ”கணவன்”

MGR, ஜெயலலிதா, ”உணர்ச்சிப் பிழம்பு” அசோகன் (யாரும் அசோகனுக்கு பட்டம் கொடுக்க முன்வராததால் நான் கொடுத்துவிட்டேன்), மனோகர், சோ, விஜயகுமாரி, மனோரமா, சுந்தரிபாய், ராமாராவ், என்னத்தே கண்ணையா, கண்ணன், உசிலை மணி, கரிகோல்ராஜ், ஜஸ்டின் ஆகியோர் நடித்தது.

கதை – MGR; வசனம் – சொர்ணம்;
பாடல்கள் – வாலி, ஆலங்குடி சோமு
பின்னணி – TMS, P.சுசீலா, L.R. ஈஸ்வரி
இசை – கோவர்த்தனம் உதவியுடன் மெல்லிசை மன்னர் MSV
சண்டை – சோமு
உதவி டைரக்‌ஷன் – ஜகந்நாதன், துரை
ஒளிப்பதிவு – A.V.ராமகிருஷ்ணன் உதவியில் V.ராமமூர்த்தி
தயாரிப்பு – சடையப்பன்
டைரக்‌ஷன் – P.நீலகண்டன்

சொத்துக்களை தக்க வைக்க, திருமணத்தை வெறுக்கும் ஃபெமினிஸ்ட் ஜெ (ராணி) தந்தையின் ராஜதந்திரத்தால் (மேனேஜர் அசோகன் அட்வைஸ் படி) – அதாவது திருமணம் செய்தால் தான் சொத்து – கொலைகுற்றம் சாட்டபட்ட MGRரை (வேலையா) திருமணம் செய்ய ஒத்துக்கொள்கிறார் தனது ராஜதந்திரமாக நினைத்து – அதாவது ”இவன் முடிவு வெகு சீக்கிரத்தில், அப்புறம் சொத்து நமக்குத்தான்” என்ற நம்பிக்கையில்.

அவருடைய போதாதகாலம் விதியின் ராஜதந்திரத்தால் –  அதாவது MGR நிரபராதி என தீர்ப்பானதால் – திருமணம் நீடித்து விடுகிறது. MGRருடன் சேர்ந்து வாழமாட்டேன் என அடம் பிடிக்க, சொத்தை அடைய துடிக்கும் மானேஜரிடமிருந்து பாதுகாக்க ஜெயுடம் சேர்ந்தே வாழ்வேன் என MGR அடம் பிடிக்க, ஒரே அடம் தான். ஒரு வழியாக MGR தன்னை பாதுகாக்கத் தான் இப்படி தன்னுடன் வாழ்ந்து கஷ்டப்படுகிறார் என்பதை புரிந்துக்கொண்ட ஜெ தானும் முழுமனதாக MGRருடன் வாழ்ந்து கஷ்டப்பட ரெடியாகும் தருணத்தில், அதாவது, அட சுபம் போடமாட்டார்களா என நாம் ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கும் தருணத்தில், தற்கொலை முயற்ச்சியில் தோல்வியடைந்து பிழைத்துக் கொள்கிறார். நம்மை கொல்கிறார். ராணி கண்ணம்மாவாகிறார். ஒரு முக்கால் மணி நேர அறுவைக்கும், டிஷ்யூம், டிஷ்யூமிற்க்கு பிறகு போனால் போகட்டும் என சுபம்.
பாடல்களில் மயங்கும் வயது பரவாயில்லை – TMS மற்றும் PS. என்னப்பொருத்தமடி மாமா சகிக்கவில்லை L.R.ஈஸ்வரி, குழுவினர். (ஆமாம், எந்த கோர்ட்டில் 7 பேர் டென்னிஸ் விளையாடுகிறார்கள்?) ”உண்மையின் சிரிப்பை” லிரிக்ஸ் ஒகே, டுயூன் கொடுமை. “நான்  உயிர்பிழைத்தேன்”, “அடி ஆத்தி ஆத்தி” (கொள்கை விளக்கப் பாடல்), “நீஙக நினைச்சா நடக்காதா?” பாடல்களும் கொடுமையே.

ஒரு டயலாக் நன்றாக இருந்தது

”வாங்க மாப்பிள்ளை, வாங்க” – ஜெயின் அப்பா லண்டன் ரிடர்ன்ட் மனோகரிடம் கூற அதற்கு ஜெயிடம் அப்பொழுது தான் அவமானப்பட்டிருந்த மனோகர்

“வாங்க வேண்டியதெல்லாம் வாங்கியாச்சு” என்று கூறுவது.

பெண்களை பெண்டாட்டி என்று கூப்பிட்டால் ஆண்களை ஆண்டாட்டி என்று ஏன் கூப்பிடக்கூடாது எனக் கேட்கிறார் மனோரமா. கூப்பிடலாமே.

சீனியர் லாயரான ராமாரவும் ஜூனியரான சோவும் காமெடி என்ற் பெயரில் பண்ணுவது அபத்தமோ, அபத்தம்.

அசோகன் கண்ணன்மீது ஆஸிட் அடிப்பது கொஞ்சம் வியப்பூட்டியது. ஆஸிட் கலாச்சாரம் 1968ல்யே உண்டு போலும்.

தாங்கமுடியலைப்பா.

எனக்கு வெறுப்பேற்றிய MGR படஙகள் என்ற லிஸ்ட் ஒன்று ஓப்பன் செய்யவேண்டும் போலும். சன் TVயின் கட் பண்ணி போடும் கொடுமை வேறு.

10க்கு 3.5 மார்க்.