பராசக்தி


km_parashakthi
கலைஞர் சூப்பர்ஸ்டார் ஆகிவிட்டிருந்த நேரம். சிறந்த தயாரிப்பாளரான ஏ.வி.எம். செட்டியார் கலைஞரின் வசனங்களைத்தான் இந்த படத்தின் துருப்பு சீட்டாக நினைத்திருப்பார். அவரே எதிர்பார்க்காத திருப்பம் சிவாஜி. சூப்பர்ஸ்டார் கலைஞரை விட இந்த படத்தில் தெரிபவர் சிவாஜிதான். இத்தனைக்கும் அவருக்கு கடுமையான போட்டி – எஸ்.எஸ்.ஆர், ஸஹஸ்ரனாமம் ஆகியவர்கள் நடிப்பில் இளைத்தவர்கள் இல்லை. சிவாஜி காட்டிய வேகம், உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பு, குரல் மாடுலேஷன், சிம்மக் குரல், நடனம் (ஆரியக் கூத்தாடினாலும் தாண்டவக் கோனே பாட்டை பாருங்கள்) முதல் படத்திலேயே சென்சுரி!

இந்த நீதிமன்றம் பல விசித்திரமான வழக்குகளை சந்தித்திருக்கிறது என்று வசனம் பேசி பார்க்காத தமிழ் நடிகர் இல்லை. ஓடப்பராய் இருக்கும் ஏழையப்பர் உதையப்பர் ஆகிவிட்டால் என்றும் ஓடினாள் ஓடினாள் வாழ்க்கையின் ஓரத்துக்கே ஓடினாள் என்றும் பேசுவதை மறக்க முடியாது. அனல் பறக்கும் வசனங்கள், அந்த வசனங்களையும் விஞ்சிய நடிப்பு.

செட்டியாரின் தயக்கத்தை மீறி சிவாஜிதான் நடிக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்திய பெருமாளுக்கு தமிழ் சினிமா உலகம் கடமைப்பட்டிருக்கிறது.

நினைவில் நிற்கும் சில வசனங்கள்.
கல்யாணி: இட்லிக் கடையா?
பக்கத்து வீட்டு அக்கா: தமிழ்நாட்டில் தாலி அறுத்தவர்களுக்கு அதுதானே தாசில் உத்யோகம்!

குணசேகரன்: மெட்ராஸ்ல மனுஷன் மிருகமாகத்தானிருக்கான்
போலீஸ்காரன்: ஏய்
குணசேகரன்: உங்களை சொல்லலைங்க. முதுகெலும்பு உடைய மூட்டை வண்டியை இழுக்கிறானே, குதிரைக்கு பதிலாக நரம்பு தெறிக்க தெறிக்க ரிக்ஷா இழுத்து கூனிப்போயிருக்கிறானே, நாயை போல சுருண்டு நடைப்பாதையில் தூங்குகிறானே அந்த நல்லவனை, நாதியற்றவனை, நாலு கால் பிராணியாய் ஆக்கப்பட்ட மனிதனை சொன்னேன். சென்னை புனிதமான நகரம். இங்கே மனித மிருகம்
போலீஸ்காரன்: சரிதான் போடா. மெட்ராஸுக்கு நீ மேயராகற காலத்துல மிருகத்தை எல்லாம் மனுஷனாக்கலாம்.

பார்க்கில் தூங்கும் குணசேகரனை எழுப்பும் ஆள்: என்னடா? முழிக்கிறே?
குணசேகரன்: பின்ன, தூங்கினவன எழுப்பினா, முழிக்காம என்ன செய்வான்?

பாரதிதாசனின் வசனம் என்று நினைக்கிறேன் – ஓடப்பர் இருக்கும் ஏழையப்பர் உதையப்பர் ஆகிவிட்டால் ஓடப்பர் உதையப்பர் எல்லாம் மாறி ஒப்பொப்பர் ஆகிடுவார் உணரப்பா நீ!

1952-இல் வந்த படம். ஏ.வி.எம். தயாரிப்பு. பெருமாள் ஒரு பாகஸ்தர். சிவாஜி, எஸ்.எஸ்.ஆர்., பண்டரிபாய் ஆகியோருக்கு முதல் படம். எஸ்.வி. ஸஹஸ்ரனாமம் ஒரு முக்கிய ரோலில். இதில் அவருக்கு தங்கையாக வருபவர் பேர் மறந்துவிட்டது.ஸ்ரீரஞ்சனி (நன்றி கிருஷ்ணமூர்த்தி!) பின்னாளில் இல்லற ஜோதி படத்தில் சிவாஜிக்கு ஜோடியாகவும் நடித்தார். பிறகு ரத்தக் கண்ணீரில் எம்.ஆர். ராதாவுக்கு ஜோடியாகவும், அறுபதுகளில் நான் படத்தில் முத்துராமனின் வளர்ப்புத் தாயாகவும், மனோகரின் நிஜத் தாயாகவும் நடித்தாராம். (நன்றி, நல்லதந்தி!) வி.கே. ராமசாமி உண்டோ? இசை சுதர்சனம். இயக்கம் கிருஷ்ணன் பஞ்சு. அவர்கள் ஏ.வி.எம்முக்குள் நுழைந்தது இந்த படம் மூலமாகத்தான் போலிருக்கிறது. செட்டியார் சொல்வதை இங்கே பாருங்கள்.

கதை தெரிந்ததுதான். ரங்கூனில் மூன்று அண்ணன்கள். கல்யாணி தமிழ் நாட்டில். கல்யாணியின் கல்யாணத்தை பார்க்க ஒரு அண்ணன்தான் வர முடியும் நிலை. சென்னையில் வந்து இறங்கும் சிவாஜி பணத்தை ஒரு நாட்டியக்காரியிடம் இழக்கிறார். கல்யாணியோ கணவனை இழந்து இட்லிக் கடை வைத்து பிழைக்கிறாள். கல்யாணியை கண்டுபிடிக்கும்போது அவள் உன் மாமன் உன்னை சீராட்ட பெரும் பணத்தோடு வருவான் என்று பாட்டு பாடிக் கொண்டிருக்கிறாள். பணம் எல்லாம் போய் ஏழை ஆகிவிட்டேன் என்று சொல்ல விரும்பாத சிவாஜி தான்தான் அண்ணன் என்று சொல்லாமல் கிறுக்காக நடித்து அதே நேரத்தில் கல்யாணிக்கு பாதுகாப்பாகவும் இருக்கிறார். கல்யாணியை ஒரு பூசாரி படுக்கைக்கு கூப்பிட, கல்யாணி வெறுத்து போய் தன் குழந்தையை காப்பாற்ற முடியாததால் அதை அற்றில் வீசி விட்டு தானும் தற்கொலை செய்து கொள்ள முயல, போலீசில் பிடிபடுகிறார். பூசாரியை தாக்கும் சிவாஜியும் போலீசில் பிடிபடுகிறார். பிறகு புகழ் பெற்ற நீதி மன்ற வசனங்கள். நடுவில் அவருக்கு பண்டரிபாயிடம் இட்லி திருட்டு, மற்றும் காதல். பண்டரிபாய்க்கு தன்னிடமிருந்து இட்லி திருடிக் கொண்டு போன அழுக்கான வாலிபன்தான் காதலிக்க கிடைத்தானா என்றெல்லாம் கேட்கக் கூடாது. ரங்கூனிலிருந்து தப்பி வரும் சின்ன அண்ணன் எஸ்.எஸ்.ஆர். காலை இழந்து பிச்சைக்காரனாகி பிச்சைக்காரர்களை ஒன்று சேர்த்து அவர்கள் நல்வாழ்வுக்கு போராடுகிறார். பெரிய அண்ணன் சஹஸ்ரனாமம்தான் கேசை விசாரிக்கும் ஜட்ஜ். பிறகு ஆற்றில் வீசப்பட்ட குழந்தை காப்பாற்றப்பட்டு, எல்லாரும் ஒன்று சேர்ந்து சுபம்!

சிவாஜி ஒரு புயல்தான். அந்த மாதிரி வேகம் உள்ள நடிகரை தமிழ் சினிமா உலகம் அது வரை பார்த்ததில்லை. இதற்கு முன் எனக்கு தெரிந்து ஓரளவாவது வேகம் உள்ள பாத்திரங்கள் அபூர்வம்தான் – சந்திரலேகா ரஞ்சன், வேலைக்காரி கே.ஆர். ராமசாமி, மந்திரி குமாரி எஸ்.ஏ. நடராஜன் மாதிரி. ஹீரோக்கள் எல்லாம் வேறு மாதிரி – ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் நடுவில் இரண்டு நிமிஷம் gap விடும் பாகவதர், மென்மையாக பேசும் டி.ஆர். மகாலிங்கம், எம்.கே. ராதா, எம்ஜிஆர் மாதிரி கத்தி சண்டை வீரர்கள், இவர்கள் நடுவில் ஸ்டைலாக கலைந்த தலையோடும், கவர்ச்சியான புன்னகையோடும், சிம்மக் குரலோடும் அவர் நுழைந்து நேராக டாப்புக்கு போய்விட்டார். அத்துடன் திராவிட இயக்கப் படங்களுக்கு, உணர்ச்சிகரமான வசனம் பேசுவதற்கு, intense நடிப்புக்கு அவர்தான் சரி என்றாகிவிட்டது. டி.ஆர். மகாலிங்கம், கே.ஆர். ராமசாமியின் குறுகிய திரை உலக வாழ்க்கை சடாலென்று இறங்கி விட்டது. என், நன்றாக நடித்த எஸ்.எஸ்.ஆர். சஹஸ்ரனாமம் ஆகியோரையே இந்த படத்தில் நமக்கு ஞாபகம் இருப்பதில்லை.

பண்டரிபாய் சின்ன பெண்ணாய், சொப்பு மாதிரி இருப்பார்.

இன்று இந்த படம் முதல் முறையாக பார்ப்பவர்களுக்கு அதே தாக்கம் ஏற்படுமா எனபது எனக்கு சந்தேகம்தான். ஐம்பதுகளில் அது யதார்த்தமான படம் என்றே கருதப்பட்டிருக்கும். இப்போது நாடகத்தன்மை உள்ளது, melodrama என்று சொல்லலாம். melodrama-வின் ஒரு உச்சம் என்று நான் இந்த படத்தை கருதுகிறேன்.

மிகவும் charming, quaint பாட்டுக்கள். சுதர்சனம் கலக்கிவிட்டார்.


அந்த “போறவரே” என்ற வார்த்தையில் இருக்கும் கொஞ்சல் அபாரம். எம்.எஸ். ராஜேஸ்வரியின் குரல் பாப்பா மாதிரி இருக்கும் பண்டரிபாய்க்கு நன்றாக பொருந்துகிறது.

ஓ ரசிக்கும் சீமானே வா ஒரு பிரமாதமான பாட்டு. பாடியது, எழுதியது யார்? எழுதியது கலைஞர்தானாம். விவரம் சொன்ன தாசுக்கு நன்றி!

சி.எஸ். ஜெயராமன் பாடும் “தேசம் ஞானம் கல்வி” எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாட்டுகளில் ஒன்று. உடுமலை நாராயண கவி அருமையாக எழுதி இருப்பார்.
ஆரியக் கூத்தாடினாலும் தாண்டவக் கோனே
காரியத்தில் கண் வையடா தாண்டவக் கோனே
கட்டி அழும்போதும் தாண்டவக் கோனே – பணப்
பெட்டியிலே கண் வையடா தாண்டவக் கோனே
நல்ல வரிகள்!

அப்புறம் “கா கா கா” – அதற்கு காக்காய் கத்துவதை போலவே பின்னணியில் வயலின் சூப்பர். கலைஞர் எழுதிய பாட்டோ? சி.எஸ். ஜெயராமன் பாடியது.

“நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே” பாரதியார் பாட்டு. சி.எஸ். ஜெயராமன். சுமார்தான்.

இதை தவிர “என் வாழ்விலே ஒளி ஏற்றும்”, “பூ மாலையை புழுதியிலே”, “பொருளே இல்லார்க்கு”, “திராவிட நாடு வாழ்கவே”, “கொஞ்சும் மொழி சொல்லும்”, “பேசியது நானில்லை” என்ற பாட்டுகளும் இருக்கின்றனவாம். நினைவில்லை.

பாட்டுகளை இங்கே, இங்கே மற்றும் இங்கே கேட்கலாம்.

பிற்காலத்தில் விவேக் அந்த நீதி மன்ற வசனங்களை மாற்றி பேசும் காட்சியும் புகழ் பெற்றது. கீழே அது.

திராவிட இயக்கத்தின் தலை சிறந்த பங்களிப்பு, கலைஞரின் வசனங்கள், சிவாஜி, quaint பாட்டுக்கள் ஆகியவற்றுக்காக இந்த படத்தை சிபாரிசு செய்கிறேன். பத்துக்கு ஏழு மார்க். B grade.

விவேக்குக்கு பத்மஸ்ரீ


விருதுகள் சரியானவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்பது முக்கியம். அதை விட முக்கியமான விஷயம் தவறானவர்களுக்கு கொடுக்காமல் இருப்பது. சிவாஜி ஒரு முறை கூட சிறந்த நடிகர் விருது பெறவில்லை என்பது மோசமான விஷயம். அதை விட மோசமான விஷயம் எம்ஜிஆருக்கு ரிக் ஷாக்காரனுக்காக கொடுக்கப்பட்டது.

விவேக்கை விட பல மடங்கு தகுதி வாய்ந்த நாகேஷுக்கு பத்மஸ்ரீ விருது இன்னும் கொடுக்கப்படவில்லை. எம்எஸ்வி, டிஎம்எஸ், பாலச்சந்தர், ஸ்ரீதர், பாரதிராஜா, எஸ்பிபி, பத்மினி, சுஹாசினி, எஸ். ஜானகி போன்றவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டதா என்று தெரியவில்லை. சிவாஜியும் பத்மஸ்ரீ, கமலும் பத்மஸ்ரீ, விவேக்கும் பத்மஸ்ரீயா? என்னய்யா ஒரு விவஸ்தையே இல்லாமல் இருக்கிறதே? இனி மேல் கமல் பத்மஸ்ரீ கமலஹாசன் என்று போட்டுக்கொள்வதை நிறுத்திவிடலாம்.

இதற்காக நான் விவேக்கை குறை சொல்ல மாட்டேன். அவரை பரிந்துரைத்த கலைஞர் அரசைத்தான் குறை சொல்வேன். இந்த விருது இவருக்கு ஏன் கொடுக்கப்பட்டது? கருத்து கந்தசாமி பல படங்களில் நம்மை கருத்து சொல்லி கழுத்தை அறுத்ததற்காகவா? இல்லை இவரும் கலைஞருக்கு நன்றாக ஜால்ரா அடித்தாரா?

ஏற்கனவே கலைமாமணி விருது சந்தையில் கூறு கட்டி விற்பதைப் போல ஆகிவிட்டது. இந்த விருதுகளையும் அப்படி ஆக்கிவிடாதீர்கள்.

அந்நியன் (Anniyan)


Anniyan

Anniyan

2005ல் வந்த திரைப்படம். Sydney Sheldonனின் Tell me your Dreams என்ற நாவல், மற்றும் ”மர்மதேசம்” என்ற டெலி சீரியல் இவற்றை தழுவிய திரைப்படம். தெலுங்கில் ”அபரிச்சித்துடு” என்ற பெயரில் சம காலத்தில் வெளிவந்தது. ”அபரசித் – தி ஸ்ட்ரேஞ்சர்” என்று ஹிந்தியில் வந்தது. ஃப்ரெஞ்சு மொழியிலும் கொலம்பியா டிரைஸ்டார் நிறுவனம் வெளியிட்டது. 8 ஃபில்ம்ஃபேர் அவார்டுகள் மற்றும் ஒரு தேசிய விருதும் பெற்றது.

நடிகர்கள் – விக்ரம், நெடுமுடி வேணு, பிரகாஷ் ராஜ், விவேக், நாசர், ராஜூ சுந்தரம், கலாபவன் மணி, சுரப் ஷுக்லா, யானா குப்தா.

நடிகைகள் – சதா

வசனம் – சுஜாதா மற்றும் சங்கர்

இசை – ஹாரிஸ் ஜெயராஜ்

ஒளிப்பதிவு –  வி. மணிகண்டன் மற்றும் ரவி வர்மன்

எடிட்டிங் – வி.டி. விஜயன்

தயாரிப்பு – வி. ரவிச்சந்திரன்

டைரக்‌ஷன் – சங்கர்

”ஆஸ்கர்” ரவிச்சந்திரன் தமிழ் திரையுலக வர்த்தகத்தில் பல புரட்சிகளை பண்ணிய படம். Necessity is the mother of invention. இவருடைய அப்போதைய தேவை 26 கோடியே 38 லட்சத்திற்கு மேல் பணம் பண்ணுவது. இவ்வளவு பணத்தை செலவழித்தால் அதை சம்பாதிப்பதற்கு எதாவது ஒரு வழியை கண்டு பிடித்தாக வேண்டுமே. அதை அட்டகாசமாக கண்டு பிடித்தார். இடைத்தரகர்களான வினியோகஸ்தர்கள் தலையில் கை வைப்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக ஆகிவிட்டது. முதன் முதலில் தமிழ் திரையுலகில் டிஸ்ட்ரிபியூட்டர்கள் தயவை நாடாமல் 400 பிரிண்ட்டையும் தியேட்டர் உரிமையாளர்களுக்கே விற்றுவிட்டார். முன்பணம் மற்றும் ”குறைந்தபட்ச உத்திரவாதம்” (Minimum Guarantee) முறைகளில் கிட்டதட்ட 12 கோடி தேற்றிவிட்டார். முதன் முதலில் தமிழ் சினிமாவிற்கு ஒரு நிதி நிறுவனம் ஃபைனான்ஸ் பண்ணியது. IDBI பணம் ஒரு ஒன்பதரை கோடி வந்தது. முதன் முதலில் இன்ஷ்யூர் பண்ணப்பட்ட தமிழ் படமும் இதுவே. இன்ஷ்யூரன்ஸ் தொகை 29 கோடி. முற்காலத்தில் இடைத்தரகர்களிடம் ஜாக்கி சேன் படங்களை வாங்கி கொண்டிருந்த இவர் அவர்களை கட் பண்ணிவிட்டு ஹாங்க்காங்க் தயாரிப்பாளர்களிடமே நேரடியாக வர்த்தகம் வைத்துக்கொண்ட ஒரு பிஸினஸ் இன்னொவேட்டர் இவர். காசை எங்கே தாரளமாக செலவு செய்யவேண்டும் எங்கே பிடிக்கவேண்டும் என்பது இவருக்கு நேச்சுரலாக வரும் கலை போலும்.

சங்கர் பிரச்சனைகளை சுகர் கோட் பண்ணி சொல்வார். சமுதாய பிரச்சனைகளை பொழுதுபோக்கு அம்சமாக்கி சொன்னால் பொதுமக்களிடம் விழிப்புணர்வு ஏற்படும் என் நினைப்பவர். பலன் உண்டாக்குமா என்பது சந்தேகமே. ஆனால் அவர் சொல்ல தேர்ந்தெடுத்திருக்கும் வழிமுறை உற்சாகமான ஒன்றே. சங்கர் ஃபார்முலா இதுதான்: அருமையான விஷுவல்ஸ் + அருமையான் இசை + பிரச்சனையை மையமாகக் கொண்ட கதை + தாரளமான பணச்செலவு + விஜிலாண்டிஸம் – ”பாய்ஸ்”ஸில் இந்த விதி சிறிது தளர்த்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இதை செவ்வனே செய்து பாக்ஸ் ஆபிஸ் ஹிட் கொடுப்பார்.

இதற்கு முன் வந்த சங்கர் திரைப்படங்களில் யாராவது ஒரு வில்லாதி வில்லன் ஒருவர் ஹீரோவிடம் உதை வாங்க வருவார். இதில் ஒரு மாற்றம். வில்லன் எதோ ஒரு மர்ம மாளிகையில் இருந்து உலகை ஆட்டிப் படைப்பவனில்லை. நானும், நீங்களும் தான். அதாவது நம்மில் உள்ள சாலை விதிகளை மதிக்காத ஒரு ரிக்‌ஷா ஒட்டுனர், காந்தி ஜெயந்தி அன்று ஒயின் வியாபாரத்திற்கு உத்வி செய்யும் பூக்கடை பெண், ஒய்ன் ஷாப் ஊழியர், போலிஸ் கான்ஸ்டபிள், மின்சார வாரிய ஊழியர், ரயில்வே காண்டின் ஊழியர் மற்றும் காண்டிராக்டர், ரயிலில் மது அருந்தும் பயணி, கையூட்டு கொடுக்கும் காதலி, சோம்பேறி பொதுமக்கள் – இப்படி பட்டவர்களே.

கடமை தவரும் பொது மக்களால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு ”பிராமணன்” எதிர்பார்த்த நீதி கிடைக்காதலால் சட்டத்தை கையில் எடுத்துக் கொண்டு பொது மக்களுக்கு கருடபுராணம் முறைப்படி தண்டனை (கிருமிபோஜனம், கும்பிபாகம், அந்தகூபம்…) அளிப்பது தான் கதை. இந்த தண்டனை முறை ஆங்கிலத்தில் (ஹாலிவுட்டில்) கெவின் ஸ்பேஸி, மார்கன் ஃப்ரீமன் நடித்து வெளிவந்த ”செவன்” என்ற படத்தின் வழிமுறைகளை நினைவுக்கு கொண்டு வருகிறது. நாயகன் விக்ரம் (”அம்பி”) MPD எனறு மெடிக்கல் லிங்கோவில் அழைக்கப்படும் Multiple Personality Disorderஆல் பாதிக்கப்பட்டு அம்மாஞ்சி அம்பி, காதல் ரோமியோ ரெமோ, கொலைகார அந்நியன் என அவதரிக்கிறார்.

டைம் ஸ்லைஸ் (Time Slice) முறையை நன்றாக கையாண்டிடுருக்கிறார்கள். இது ”மாட்ரிக்ஸ்” என்ற ஹாலிவுட் படத்தில் கையாளப்பட்ட ஒரு யுக்தி. ஒரே காட்சியை ஒரு பெரிய வட்டத்தில் 120 காமிரக்க்களை கொண்டு படம் பிடிக்கிறார்கள். ஒரு காமிரா மூன்று டிகிரியை கவர் செய்கிறது. பின்னர் போஸ்ட் ப்ரொடக்‌ஷன் கட் அண்ட் பேஸ்ட் மற்றும் சில யுக்திகள் மூலமாக அனைத்து பிம்பங்களையும் ஒருமுறை பயணிப்பதே இந்த “டைம் ஸ்லைஸ்” டெக்னிக். டிகிரிக்கு ஒரு காமிரா ஏன் வைக்கவில்லை? 24 ஃப்ரேம் ஒரு நொடிக்கு என வைத்துப் பார்த்தால் கிட்டதட்ட ஒரு முழு வட்டம் அடிப்பதற்க்கு 15 நொடிகள் தேவைப்படுகின்றன. இரண்டு மணி நேரத் திரைப்படத்தில் 15 நொடிகள் என்பது மிகவும் காஸ்ட்லியான சமாச்சாரம். அதனால் 120 காமிராவை கொண்டு இதை 4 அல்லது 5 நொடிகளே காட்சியாக்குவார்கள் என நம்புகிறேன். அதனால் ஒரு கால்வட்டம் அளவுள்ள கோணங்களை கவர் செய்யும் பிம்பங்களை மட்டும் வைத்து நம்மை விஸிலடிக்கச் செய்கிறார்கள். மேலும் 15 நொடிகள் நாம் காட்சியை பிரகாரம் சுற்றி வந்தால் வெறுத்துவிடுவோம்.

ரண்டக்க ரண்டக்க, கண்ணும் கண்ணும் நோக்கியா போன்ற பாடல்கள் ஹிட். செங்கோட்டை(குற்றாலம் அருகில்), ஆம்ஸ்டெர்டாம், கோலாலம்பூர் ஆகிய இடங்களில் பாடல் காட்சிகள் ஆக்கப்பட்டுள்ளன. பாடல் காட்சிகளில் விஷுவல்ஸ் அபாரம். சபு சிறில் பிரம்மாண்ட செட்கள், ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் இசை, மணிகண்டன் மற்றும் ரவிவர்மன் விஷுவல்ஸ் எல்லாமே சேர்ந்து நம்மை மெய்மறக்க செய்கிறது. லிரிக்ஸ்க்கு அவார்ட் கொடுத்துள்ளார்கள். ”நோக்கியா”, “ரண்டக்க” போன்ற வார்த்தைகளுக்கெல்லாம் என்ன அவார்டா கொடுக்கிறாங்க (இந்த ப்ளாக்கின் தலைப்புபோல்)? வைரமுத்துவிற்கு ஒரு ஓஸி அவார்ட்.

திரைப்படத்தில் ஓட்டைகள் அதிகம்.  MPD  என்றால் ஒரு பெர்ஸனாலிட்டியில் இருந்து இன்னொன்றுக்கு போகும் பொழுது தூக்கி எறியப்படவேண்டுமா? கருடபுராணம் பற்றி ”பிராமணர்” புத்தகம் வைக்கலாம். ஆனால் எண்ணெய் கொப்பறை மற்றும் பாம்புகள் எல்லாம் “பிராமணர்” ஸ்டாக் வைத்திருப்பாரா? நேரு ஸ்டேடியம் காட்சிகள் சொல்ல வேண்டியதில்லை. இப்படி பல. கண்டுக்காதீஙக.

பத்துக்கு 5 மதிப்பெண்.

சாமி (Samy)


நேற்று மதியம் பார்த்த படம். தமிழ் கூறும் நல்லுலகில் எல்லாருமே பார்த்த படம்தான். குறைந்த பட்சம் “கல்யாணம்தான் கட்டிக்கிட்டு ஓடிப்போலாமா” பாட்டையாவது கேட்டிருப்பார்கள். சன் டிவியிலே நாலைந்து முறை போட்டுவிட்டார்கள்.

2003இல் வந்த படம். ஹரியை பெரிய இயக்குனர்கள் லிஸ்டில் சேர்த்த படம். த்ரிஷாவை டாப் ஹீரோயினாக்கிய படமும் இதுதான். விக்ரமுக்கு பெரிய வெற்றி. இவர்களைத் தவிர விவேக், ரமேஷ் கண்ணா, கோட்டா ஸ்ரீனிவாச ராவ், வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி, டெல்லி கணேஷ், சுமித்ரா, மனோரமா, பாலா சிங், தியாகு, கிரேன் மனோகர், விஜயகுமார் நடித்திருக்கிறார்கள். ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் இசை. பாலசந்தரின் கவிதாலயா தயாரிப்பு.

படம் வந்த புதிதில் “கல்யாணம்தான் கட்டிக்கிட்டு” எழுப்பிய சர்ச்சைகள் என்னை கடுப்படித்தன. ஏதோ பாட்டு, அவ்வளவுதான். உங்களுக்கு பாட்டு பிடிக்கவில்லை என்றால் கேட்காதீர்கள். ஆனால் இந்த பாட்டை மூன்று நாலு வயது குழதைகள் பாடும்போது கொஞ்சம் distasteful ஆக இருந்தது. பாட்டுகளுக்கும் A, PG13, U சர்டிஃபிகேட்கள் அவசியமோ?

விறுவிறுப்பான திரைக்கதை. ஊறுகாய் போல கொஞ்சூண்டு செண்டிமெண்ட். அழகான ஹீரோயின். ஓரளவு நம்பக்கூடிய கதை அமைப்பு. அழகான, இளமையான விக்ரம். தெலுங்கு பட வில்லன்களை நினைவுபடுத்தினாலும், பார்க்க முடிகிற வில்லன். அங்கங்கே கேபூ, முகூ என்று கெட்ட வார்த்தை பிரயோகத்தினாலும், “பிள்ளை குட்டி பெத்துக்கிட்டு கட்டிக்கலாமா” போன்ற “புரட்சிகரமான” வார்த்தைகளாலும் ஏற்பட்ட சர்ச்சைகள். படம் வெற்றி பெற இவை போதாதா?

பொது மக்களுக்கு இடைஞ்சல் உண்டாகாத வரை வில்லன்களுடன் சமரசமாக போகலாம் என்று நினைக்கும் போலிஸ் அதிகாரி விக்ரம். திருநெல்வேலிக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர் ஆகி வரும் அவர் முதலில் இட்லியை பியரில் பிசைந்து சாப்பிட்டும், “திருநெல்வேலி அல்வாடா” என்று பாட்டு பாடியும் கிரேன் மனோகர் உள்ளிட்ட பல அடிமட்ட மக்களின் நண்பராகிவிடுகிறார். கோட்டாவிடம் லஞ்சம் வாங்கிக்கொண்டு முடிந்தவரை அட்ஜஸ்ட் செய்துகொள்கிறார். நடுவில் த்ரிஷா மாமியுடன் காதல். ஒரு முறை மக்களுக்காக அவர் கோட்டாவிடம் முறைத்துக் கொள்ள, கோட்டா அவரை திருநெல்வேலியிலிருந்து தூக்கிவிட, இருக்கும் ஒரே வாரத்தில் சபதம் போட்டு அவர் கோட்டாவையே தூக்கிவிடுகிறார்.

படத்தின் சுவாரசியமே விக்ரம் செய்து கொள்ளும் காம்ப்ரமைஸ்கள்தான். வன்முறை ஊர்வலத்தை கத்தி கபடா காட்டியே அடக்குகிறார். போலிஸ் ஸ்டேஷனை போட்டு தள்ளும் திட்டத்துடன் நடக்கும் ஊர்வலத்தில் வரும் ரௌடிகளை வேறு ரௌடிகளை வைத்து போட்டு தள்ளுகிறார். கலப்படம் என்று வந்தால் விட்டுவிடுகிறார், ஆனால் பொது ஜனத்துக்கு அடி விழுந்தது என்றால் பொங்கி எழுகிறார். அவரது பன்ச் டயலாக் “நான் போலிஸ் இல்லை, பொறுக்கி” நன்றாகவே இருக்கிறது.

திருநெல்வேலியில் எண்பதுகளில் கொடி கட்டிப் பறந்த கராத்தே செல்வினின் வாழ்க்கையை ஓரளவு தழுவி எடுக்கப்பட்டதாம். அதனால்தானோ என்னவோ, படம் குருவி போலவோ, பாபா போலவோ நம்ப முடியாத காமிக்ஸ் போல இல்லை.

ஹரிக்கு ஒரு நல்ல பழக்கம். சென்னை தவிர்த்த ஏதாவது ஒரு ஊரில் படம் எடுக்கிறார். இதில் திருநெல்வேலி. திருநெல்வேலி ரோடுகள், தாமிரபரணி போல ஏதோ ஒரு ஆறு, கோவில் எல்லாம் பார்க்க முடிகிறது.

அறுவையான நகைச்சுவை. விவேக் இந்த மாதிரி காட்டு கத்தலோடு உபதேசம் செய்தால் எல்லாரும் வெளியே தம்மடிக்க போய்விடுவார்கள்.

எல்லா பாட்டுகளையும் இங்கே கேட்கலாம்.

“கல்யாணம்தான் கட்டிக்கிட்டு” பாட்டுதான் பெரிய ஹிட். கேகேயும் ஸ்ரீலேகாவும் பாடியது.

“இதுதானா இதுதானா” நல்ல மெலடி. சித்ரா பாடியது.

“அய்யய்யோ அய்யய்யோ பிடிச்சிருக்கு” நல்ல பாட்டுதான். ஹரிஹரனும் மதாங்கியும் மஹதியும்(நன்றி, ப்ளம்!) பாடியது.

ஸ்ரீராம் பார்த்தசாரதி பாடிய “திருநெல்வேலி அல்வாடா” பாட்டும், திப்பு பாடிய “வேப்ப மரம் ஆல மரம்” பாட்டும் கேட்கலாம்.

மொத்தத்தில் இந்த படத்தின் ஆடியோவை தைரியமாக வாங்கலாம்.

நான் சிபாரிசு செய்வதால் இந்த படத்தை யாரும் இனி மேல் புதிதாக பார்க்கப் போவதில்லை. இருந்தாலும் சொல்கிறேன், இது நல்ல பொழுதுபோக்கு படம். பார்க்கலாம். 10க்கு 7 மார்க். B grade.

மாமன் மகள் இல்லை ஆயுதம் செய்வோம் (Maman MagaL illai Aayutham Seyvom))


இன்று வீட்டில் ஸ்ட்ரைக். என் இரண்டு பெண்களுக்கும் ஏதோ Hannah Montana பார்க்க வேண்டுமாம், என் மனைவிக்கோ பழைய கறுப்பு வெள்ளை தமிழ் படத்தை சகித்துக் கொள்ளும் பொறுமை போய் விட்டது. இதனால் எனக்கு மாமன் மகள் பார்க்க ஒரு டிவியும் கிடைக்கவில்லை. கடைசியில் ஆயுதம் செய்வோம் என்ற படத்தைப் பார்த்தோம். இது ஒரு டைம் பாஸ் படம். லகே ரகோ முன்னாபாயின் ((என் தமிழ் எழுத்தியால் h என்ற மெய் எழுத்தை சரியாக கையாள முடியவில்லையே? எப்போதும் h k ஆகிவிடுகிறதே!) பாதிப்பு தெரிகிறது. இதைப் பற்றிதான் இன்று விமர்சனம் எழுத வேண்டிய நிலைமை.

மாமன் மகளை முன்னால் எப்போதோ பார்த்திருக்கிறேன். இது 1955-இல் ஒரு யூத் படமாக இருந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். ஜெமினி கணேசன், சாவித்திரி, சந்திரபாபு நடிக்க, எஸ்.வி. வெங்கட்ராமன் இசை. ஒரே ஒரு பாடல்தான் நினைவிருக்கிறது – கோவா மாம்பழமே மல்கோவா மாம்பழமே என்று சந்திரபாபு பாடும் ஒரு பாட்டு. ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய பாட்டு அல்ல.

ஆயுதம் செய்வோம் சுந்தர், விவேக், விஜயகுமார், நாசர் நடித்துள்ள படம். ஸ்ரீகாந்த் தேவா இசை. படத்தில் காமெடி இழைந்து வருகிறது. விவேக்கின் மார்கெட்டை உயர்த்தும். சுந்தருக்கும் வெற்றிப் படமாக அமைந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். நான் காலேஜில் படிக்கும் போது இந்த மாதிரி படங்களைத்தான் பார்க்க ஆசைப்படுவோம். அது இன்றும் மாறி இருக்காது என்று நினைக்கிறேன். மாளவிகாவை வைத்து காந்தியை மார்க்கெட் செய்யும் காட்சியில் வாய் விட்டு சிரித்தேன். சுந்தரின் பலம் அவர் அலட்டிக் கொள்ளாமல் வந்து போவதுதான். கடைசியில் வில்லன் மனம் மாறும் காட்சியை டைரக்டர் கூட நம்ப மாட்டார். படத்தை முடித்தாக வேண்டுமே? எல்லா பாட்டுக்களும் எங்கோ கேட்டது போலவே இருந்தன. முதல் பாட்டு “கைகே பானு பனாரஸ்வாலா” மெட்டின் காப்பி என்பது மட்டும்தான் கண்டுபிடிக்க முடிந்தது.

ஒரு முறை பார்க்கலாம். அதுவும் வீடியோவில் பார்ப்பது உத்தமம். காலேஜை கட் அடித்து விட்டு பார்க்க உகந்த படம்.