நான் மலரோடு தனியாக ஏனிங்கு நின்றேன்


இரண்டு வாரமாக இந்த பாட்டுதான் மனதில் ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறது.

நீ வருகின்ற வழி மீது யார் உன்னைக் கண்டார்
உன் வளை கொஞ்சும் கரம் மீது பரிசென்ன தந்தார்
உன் மலர்க்கூந்தல் அலை பாய அவர் என்ன சொன்னார்
உன் வடிவான இதழ் மீது சுவை என்ன தந்தார்

பாடும்போதே சுகமாக இருக்கிறது!

நான் மலரோடு தனியாக ஏனிங்கு நின்றேன்
என் மகாராணி உனைக் காண ஓடோடி வந்தேன்
நீ இல்லாமல் யாரோடு உறவாட வந்தேன்
உன் இளமைக்கு துணையாக தனியாக வந்தேன்

பொன்வண்டொன்று மலரென்று முகத்தோடு மோத
நான் வளை கொண்ட கையாலே மெதுவாக மூட
என் கருங்கூந்தல் கலைந்தோடி மேகங்களாக
நான் பயந்தோடி வந்தேன் உன்னிடம் உண்மை கூற

என்ற வரிகளில் குறை காணலாம். அதுதான் முகத்தை மூடியாயிற்றே, அப்புறம் என்ன பயம்? ஆனாலும் பொன்வண்டொன்று என்று ஆரம்பிக்கும் படிமம் அழகாக இருக்கிறது!

காட்சி இன்று செயற்கையாக இருக்கிறது. அதுவும் ஜெய்ஷங்கர் காட்டும் ஸ்டைலும் எல். விஜயலக்ஷ்மியின் முக பாவமும் கொஞ்சம் outdated-தான். ஆனால் ஜெய் அணிந்திருக்கும் உடை இன்றைய ஃபாஷனுக்கு சரியாக இருக்கும்!

திரைப்படம் இரு வல்லவர்கள். பாடியவர்கள் டிஎம்எஸ், சுசீலா. எழுதியது யார்? இசை வேதாவா? 1966 -இல் வந்த திரைப்படம். ஜெய் ஹீரோ, மனோகர் ஆன்டி-ஹீரோ. இரு வல்லவர்கள் ஐந்து வருஷம் கழித்து ஹிந்தியில் ஹாத் கி சஃபாய் என்ற பேரில் வந்தது. ஜெய் ரோலில் ரந்தீர் கபூரும் மனோகர் ரோலில் வினோத் கன்னாவும் நடித்தார்கள். கிட்டத்தட்ட பத்து வருஷம் கழித்து அதை ரீமேக் புகழ் பாலாஜி சவால் என்று தமிழில் எடுத்தார். இரு வல்லவர்கள் படத்தில் ஹீரோவாக நடித்த ஜெய்தான் சவாலில் ஆன்டி-ஹீரோ ரோலில் நடித்தார். கமல் ஒரிஜினல் ஜெய் ரோலில்!

Advertisements

அவர் எனக்கே சொந்தம்


திரைப்பட விமர்சனம் – By Eashwar Gopal


படம் வெளியான தேதி: 1.1.1977


நடிகர்கள் ஜெய்சங்கர், தேங்காய் சீனிவாசன், விஜயகுமார், வெண்ணிறாடை மூர்த்தி – வி.கே.ராமசாமி,
குலதெய்வம் ராஜகோபால், டைபிஸ்ட் கோபு, கே.விஜயன், வி.கோபாலகிருஷ்ணன்
நடிகைகள் ஸ்ரீவித்யா, ஃபடாபட் ஜெயலட்சுமி, Y.விஜயா, பேபி பபீதா, பேபி வந்தனா மற்றும் பலர்
பின்னணி டி.எம்.சௌந்திரராஜன்,.கே.ஜே யேசுதாச், மலேசியா வாசுதேவன், எஸ்.பி.பி, பி.சுசீலா, பூரணி, ரேணுகா, இந்திரா
பாடல்கள் கவிஞர் கண்ணதாசன், பஞ்சு அருணாசலம்
பின்னணி இசை இளையராஜா புகைப்படம் டி.எஸ்.விநாயகம்
கதை, வசனம் பஞ்சு அருணாசலம் தயாரிப்பு பி.ஏ.ப்ரொடக்ஷன்ஸ்
படத்தொகுப்பு பி.கந்தசாமி கலை இயக்குனர் பாபு
திரைக்கதை, இயக்கம் பட்டு


கதை ஒரு சிறு குப்பியில்

ஒரு ஒழுக்கமில்லாமல் வாழும் இயல்பைக்கொண்ட நாயகனுக்கும், எல்லாவற்றிலும் ஒரு ஒழுக்கம், நேர்த்தியை கடைபிடிக்கவேண்டும் என்ற எண்ணத்தையுடைய நாயகிக்கும் ஏற்படும் உரசல்களும், இது போன்ற எண்ணங்கள் சேர்ந்து வாழும்போது எத்தகைய பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது என்பதையும் சுவையாக காட்டியிருக்கிறார்கள்.

விரிவான கதை

ஜெய்சங்கர் ஒரு மாடலிங் நிறுவனம் நடுத்துகிறார். புகைப்படங்கள் எடுக்கும்போதும், பழகும்போதும் இயல்பாகவே பெண்கள் கூட பழகும் வாய்ப்பு வந்துபோனாலும், வேறு கெட்ட எண்ணங்களோ, பழக்கங்களோ ஏற்படுவதில்லை. இந்நிலையில், அவரின் சித்தப்பா அவருக்குப் பெண்பார்க்கிறார். ஒரு வரன் மலர்ந்து வந்திருப்பதாகவும், அப்பெண்ணை காண மறுநாள் ஒரு நேரத்தை குறிப்பிட்டு வருமாறும் கூறுகிறார். சரி என்று தலைஅசைத்து, தலையணைக்குள் தன்னைப்புதைத்து மறக்கிறார். பெண்பார்க்க போகும் இடத்தில் ஸ்ரீவித்யாவைத்தான் பெண்பார்க்க ஏற்பாடு. குறித்த நேரத்தில் வராததால், ஸ்ரீவித்யாவோ, “இப்பவே அவரால் நேரத்தை கடைபிடிக்க முடியாதவர் ஒழுங்கீனத்தை கடைபிடிப்பவராகவே இருப்பார் அதனால் இந்த மாப்பிள்ளை வேண்டாமென்று அப்பாவிடம் கூற, அவரோ, “சரி ஒருவேளை வந்தால் பார்த்துவிட்டு போகட்டும், பின் ஜாதகம் சரியில்லை என்று தட்டிக்கழித்துவிடலாம்” என்றும் கூற சமாதானம் அடைகிறார்.  அங்குவரும் நாயகன், உன்மையான காரணத்தை கூற, பின் சில பல சமுதாய வழக்கங்கள் கைப்பந்து விளையாட, உள்ளத்திலே நாயகிக்கு அவரை பிடித்துப்போகிறது.  நாயகனின் வசீகரத்தில்  முன் கூறிய கறார் ஆணையை அரசியல்வாதி கொடுக்கும் வாக்குறுதி போல் நாயகி மறக்க, இருவருக்கும் திருமணம் நடக்கிறது.

திருமணமான புதிதிலிருந்தே இருவரும் இரு துருவமாக இருக்கிறார்கள்.  நாயகிக்கு எதிலும் ஒரு ஒழுக்கம் தேவை, சரியான நேரத்தில் சாப்பிட்டு, சரியான நேரத்தில் எழுந்து எல்லா வேலைகளையும் செய்து, இராணுவ மிடுக்குடன் கையாள்வது பிடிக்கிறது.  நாயகரோ, நினைத்த நேரத்தில் எழுந்து, குளித்து, அலுவல் பணிகளை முடித்து, நினைத்த நேரத்தில் வீடு வந்து சேருவது வாடிக்கை. தொடக்கத்தில் பெருங்காய டப்பாவாக மணக்கும் நாயகியின் மோகத்தால், அவர் செயல்முறைப்படுத்தும் கட்டுப்பாடுகளை பொறுத்துக்கொள்ளும் நாயகன், நாளாக நாளாக அவைகள் தன்னையறியாமலே பெரும் தலைவலியாக உருவாவதை உணர்கிறான். இதனிடையில், அவன் அலுவலகத்தில் பெண்களும் வேலைபார்ப்பதால், சந்தேகம் பொறிதட்ட, தன் வீட்டில் வேலை பார்க்கும் வேலையாளை அய்யாவுக்கு திருமணத்திற்கு முன் ஏதாவது பொம்பளை தொடர்பு உண்டா என்று வினவ, விசுவாசியான அவன் அவரிடம் போட்டுக்கொடுக்க, பழங்காலச்சுவரின் நடுவில் செடிவ ளர்ந்தது போல் கருத்துவேறுபாடு துளிர்விடுகிறது.  இந்த வண்டி குறிப்பிட்ட இலக்கை அடையுமா என்று சந்தேகம் வருகிறது நாயகனுக்கு.

ஒருமுறை வேலைக்காரன் துடைக்கும்போது ஒருபொருளை தவறுதலாக கீழே நழுவ விட்டு அது உடைய, கடிந்து கொள்ளும் ஸ்ரீவித்யா, அவனை வேலையை விட்டு தூக்க, அவனுக்கு ஆதரவாக நாயகன் அங்கு வந்து பேச சண்டை வலுக்கிறது.  அவனே வேலையை விட்டு நின்று விடுகிறான். இதற்கிடையில், இவர்கள் அடிக்கும் ‘லூட்டியில்’, இரு குழந்தைகளும் பிறந்து வளர்கின்றன. அவர்களிடமும் கண்டிப்பு காட்டுகிறார் நாயகி.  வெளியில் சாப்பிடக்கூடாது, நேரத்திற்கு சாப்பிடவேண்டும், விளையாட்டு நேரத்தில் விளையாட்டு, படிப்பு நேரத்தில் படிப்பு, ஐஸ்கிரீம் உண்ணக்கூடாது போன்ற கடுமையான கட்டுப்பாட்டால், குழந்தைகள் அப்பாவிடம் வடிகால் தேடுகின்றன.  அப்பாவோ இதிலிருந்து தப்பிக்க, புதிதாக வந்த டைபிஸ்ட்டான ஃபடாபட் ஜெயலட்சுமியிடம் வடிகால் தேடுகிறார். அவரின் அன்பு, சிரித்துப்பேசும் குணம், எப்பொழுதும் உல்லாசமாக இருக்கும் குதூகலம் இவையெல்லாம் பிடித்துபோக, அவரை தன் உள்ளத்தை பகிர்ந்து கொள்ளும் சுமைதாங்கியாக எண்ணுகிறார் நாயகன்.  வெ.மூர்த்தியின் காதலிக்கு டைபிஸ்ட் வேலை கிடைக்காத்தால், சாப்பாடு கொண்டு வரப்போகும்போது நாயகியிடம் தன் பங்குக்கு தீக்குச்சியை உரசி விடுகிறார். இதற்கிடையில், இவர்களில் பக்கத்து வீட்டு வளாகத்தில், குழந்தைக்கு பாட்டு பாடிக்கொண்டே அமுதூட்டும் கைம்பெண்ணாக ஒய்.விஜயா.  குழந்தைகளை வேடிக்கைகாட்ட உப்பரிகைக்கு போகும் அவர், அவரின் குழந்தையையும் குதூகலப்படுத்த பாட்டுப்பாட, “நீங்கள் அருமையாகப் பாடுகிறீர்களே” என்று பாராட்ட, அந்த சமயத்தில் நாயகி அங்கு வர, தகாத வார்த்தைகளால் ஒய்.விஜயாவை திட்ட, ஆத்திரத்தில் அடித்துவிடுகிறார் நாயகன்.  இப்போது செடி, மரமாக வளர்ந்து, வீட்டைவிட்டு போய்விடுகிறார்.

ஸ்ரீவித்தியாவின் தந்தை சமாதானப்படுத்தி கூட்டிவருகிறார். இருந்தும் நீருபூத்த நெருப்பாக பிரச்சனை அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக முளைக்க, ஒருமுறை குழந்தைகளுக்கு பணத்தை எடுத்த்தற்காக சூடு போட, அவர்களை கூட்டிக்கொண்டு ஃபடாபட் வீட்டிற்கு போகிறார் நாயகன்.

ஃபடாபட்டிற்கும் ஒரு சோகம், அவர் காதலித்த நபருக்கு, இவருக்கும் விபத்து ஏற்பட, இவர் பிழைக்க, அவர் மரிக்க, காதலினின் நாட்களையே மனதில் ஏந்தி காலம் தள்ளுகிறார். இவருக்கு அப்பொழுது மண்டையில் ஏற்பட்ட அடியினால், மூளையில் ரத்தக்கசிவு ஏற்பட்டு, அமரிக்கா சென்றால்தான் (அப்போது வந்த படங்களில் எழுதப்படாத விதி இது) பிழைக்க முடியும் என்று மருத்துவர் கூற, நாயகன் அதற்குண்டான செலவை ஏற்றுக்கொள்ள முன்வருகிறார். நாயகி மீண்டும் தந்தைவீட்டுக்கு நடையைக்கட்டுகிறார், இனி திரும்புவதில்லை என்ற உறுதியோடு.

பின் உன்மை விளங்க, ஃபடாபட்டை அமரிக்கா போக அவரும் வற்புறுத்த, ஒரு மருத்துவரோடு விமானநிலயத்திற்கு ஓடிப்போக, அங்கு ஏற்கனவே குறிப்பிட்ட விமானம் ஓடுதளத்தில் ஊர்ந்துபோக, கட்டுப்பாட்டு அறைக்கு போய் விமானத்தை நிறுத்தச்சொல்ல (இப்படியெல்லாம் செய்யமுடியுமா என்ன?), பின் அதை நிறுத்தி அதில் ஏறும் ஃபடாபட் உயிரைவிட, இருவரும் சேர்ந்து “மங்களம்”.

நடிப்பு

கதாநாயகனாக ஜெய்சங்கர் நன்றாக நடித்துள்ளார். அவரின் கடைசிக்கால பட வரிசையில் இவை வருகிறது போலும். இருதலைக்கொள்ளி எறும்பாக நன்றாக அபிநயத்துள்ளார். ஸ்ரீவித்யாவும் தன் பங்குக்கு கண்டிப்பானதொரு மனைவியாகவும், தாயாகவும் நடித்துள்ளார்.  குமாஸ்தாவாக வரும் தேங்காய், வெண்ணீராடை மூர்த்தி வந்து போகிறார்கள். ஃபடாபட் ஜெயலட்சுமிக்கு கிருஸ்துவப் பெண் வேடம்.  அவர் கிரிஸ்துவர் என்று நமக்கு எப்படி தெரிவிப்பது? அதற்காக, கிட்டத்தட்ட எல்லாக்காட்சிகளிலும் – ஒரு பெரிய சிலுவையை எப்பொழுதும் வெளியில் தெரியும்படி அணிந்து கொண்டு வருகிறார்(விஜயகுமாரும் அப்படியே, கோட், சூட் அதற்குமேல் சங்கிலி). ஃபடாபட் நல்ல நடிகை என்பதில் சந்தேகமில்லை. விஜயகுமார் ஒருபாட்டுக்கு வந்து போகிறார். அதேபோல் ஒய்.விஜயாவும் பக்கத்துவீட்டு கைம்பெண்ணாக வந்து ஒரு பாட்டு பாடிவிட்டுப்போகிறார்.  ‘சுராங்கனி’ பாட்டு தொடங்குவதற்க்கு முன்பு ஆரம்பமாகும் கர்நாடக இசையை ரசிக்கும் நாயகியின் முகபாவத்தை குதூகலமாக காட்டி  நாயகனின் வாடிய பாவத்தையும், பின் ‘துள்ளல்’ பாட்டு தொடங்கியவுடன் இருவர் முகபாவனைகளை மாற்றிக்காட்டுவதும் நல்ல இயக்கச் சிந்தனை.

பாடல்கள்

பாடல்கள் அருமை. இப்படம் இளையராஜாவின் ஐந்தாவது படம் என்று நினைக்கிறேன். அருமையானதொரு இசையை, தேனை நூல்போல் திரித்து செவியில் பாய்ச்சியிருக்கிறார்.  தத்துவப்பாடல்களை எழுத வேண்டுமென்றால், ‘இருட்டுக்கடை அல்வாவை’ சாப்பிடுவது போல் சுவையுடன் கூடிய வெறி வந்துவிடும்போல நமது அற்புதக்கவிஞருக்கு.  அவருக்கு ஈடு இணை அவரே. இப்பாடலைக் கேளுங்கள்.  “குதிரையிலே நான் அமர்ந்தேன் கிழக்குப்பக்கம் போவதற்கு” அருமை,

http://www.mediafire.com/?ef6dyxqg32jy9rw

கதாநாயகனின் இயலாமையை பாட்டில் கொட்டியிருக்கிறார்.

ஒரு வீடு இரு உள்ளம்’ (எஸ்.பி.பி) பாட்டிலும் தன் நிலையையும், தன் குழந்தைகளின் நிலையையும் சோகமாக கொடுத்திருக்கிறார்.

http://www.mediafire.com/?dk5v26x1pvq7l7d

இளையராஜா ராஜங்கம் புரிந்திருக்கிறார். ‘தேவன் திருச்சபை மலர்களே” பாட்டில் வரும் பிண்ணனி ‘கிடார்’ இசையில் பட்டையை கிளப்புவதோடு, எல்லா முக்கிய சோக, குதூகுலக் காட்சிகளின் பிண்ணனியிலும் ‘கிடாரை’ மெல்லிய இழையாக வாசித்து அற்புதமாக லயிக்கச்செய்திருக்கிறார்.  ‘ப்ரதித்வானி’ என்ற கன்னட படத்திற்கு இசையமைத்த திரு.ஜி.கே.வெங்கடேஷுக்கு இதே ‘கிடார்’ வாத்யத்தை வைத்து பாட்டின் கட்டுரையை வாசித்ததாக எங்கோ படித்தேன்.

சுராங்கனி பாடல் ‘பாய்லா’ பாட்டுப்போல் உள்ளது. இப்பாடல்களில் இருவரின் ரசனையையும் நன்றாக காட்டியிருக்கிறார்கள்.  ‘கபி கபி மேரே தில்மே’ என்ற ஹிந்தி பாட்டுடன் தொடங்கும் வி.கே.ராமசாமியின் ஒரு நகைச்சுவை பாடல் கதாகாலட்சேபமாக உள்ளது.  “ஒரு வீடு இரு உள்ளம்” எஸ்.பி.பி. (இதை எழுதியவர் பஞ்சுஅருணாசலம்), “தேனில் ஆடும் ரோஜா”, “தேவன் திருச்சபை மலர்களே” (இரண்டு முறை) – எல்லாமே திரும்பத்திரும்ப கேட்கவைக்கும் சுகம்.

வேதம் ஒலிக்கின்ற மலரிது……http://www.youtube.com/watch?v=ZnN9FKddpTI

கபி கபி மேரே தில்மே (இளையராஜா/டிஎம்.எஸ்) http://www.youtube.com/watch?v=SzxVaAj7Y_Y

சுராங்கனி சுராங்கனி…(மலே.வாசு, பூரணி ) http://www.youtube.com/watch?v=5lUFTMXNzPM

தேவன் திருச்சபை மலர்களே…..(பூரணி) http://www.youtube.com/watch?v=MZuraxUzmsA

கடைசி ஒரு 30 நிமிடம் தமிழ் படத்துக்கேஉள்ள கலாச்சார, மாற்றமுடியாத, அந்நாளைய நடைமுறையை கத்தி எடுத்து கழுத்தில் பதம் பார்க்கிறார்கள். இதை தவிர்த்துப்பார்த்தால், பாட்டிற்க்காகவும், முன்பாதிக்காகவும் படத்தை பார்க்கலாம்.

இப்படன் ஓடியதா சுத்தமாக நினைவில்லை. இப்பாடல்களை இலங்கை வானொலியில் பல முறை கேட்டிருக்கிறேன்.  இப்பட்த்தில் பிரதி மதுரையில் கிடைக்கிறது (modern cinema). பொதுவாக, படங்களின் கதைகள் திருமணத்திற்கு பின் தொடங்கினால், அப்படம் நன்றாக வரும். இப்படமும் அந்த எதிர்பார்ப்பை பொய்க்கவில்லை.

நூத்துக்கு நூறு


திருப்பி கொஞ்சம் விமர்சனங்களை ஆரம்பிக்கலாம் என்று பார்க்கிறேன்.

நூத்துக்கு நூறு கொஞ்சம் புத்திசாலித்தனமான படம். அன்றைக்கு புத்திசாலித்தனமாகத் தெரிந்த முடிச்சு, காட்சி அமைப்பு இன்றைக்கும் புத்திசாலித்தனமாக இருப்பதில்லைதான், ஆனாலும் ஒரிஜினல் எண்ணம் தெளிவாகத் தெரிகிறது, பாராட்ட வேண்டிய முயற்சி.

ராஷோமான், அந்த நாள் மாதிரி காட்சி அமைப்பு. ஒரு சம்பவம் இப்படி நடந்தது என்று ஒருவர் ஃப்ளாஷ்பாக்காக சொல்வார்; இல்லை இப்படித்தான் நடந்தது என்று அடுத்தவர் சொல்வார். காமெரா கோணம் விரிந்துகொண்டே போய் இன்னும் இன்னும் காட்சிகள் தெரிவது போல ஒரு உணர்வு.

கல்லூரியில் பாப்புலர் ப்ரொஃபசர் ஜெய்ஷங்கர். ஆங்கிலோ-இந்தியர் வி.எஸ். ராகவன் வீட்டில் வாடகைக்கு இருக்கிறார். ராகவனோடு நல்ல உறவு. தன் மாணவன் நாகேஷின் சகோதரி லக்ஷ்மியோடு நிச்சயதார்த்தம் ஆகிறது. திடீரென்று அவர் மீது ஒருவர் மாற்றி பெண்கள் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள். மாணவி ஸ்ரீவித்யா ஜெய் தன்னை கெடுக்க முயன்றார் என்று குற்றம் சாட்டுகிறார். இன்னொரு மாணவி தனக்கு அவர் லவ் லெட்டர் கொடுத்தார் என்கிறார். வி.எஸ். ராகவனின் மகள் விஜயலலிதா ஜெய்தான் தன் வயிற்றில் வளரும் குழந்தைக்கு அப்பா என்கிறார். ஜெய் கைது செய்யப்படுகிறார். பிறகு?

பழைய படம், எல்லாரும் பார்த்திருப்பார்கள். அதனால் சஸ்பென்ஸ் எல்லாம் வைக்க வேண்டியது இல்லை என்று நினைக்கிறேன். கதையின் முக்கியமான முடிச்சு – தன்னை கெடுக்க முயலும் ப்ரொஃபசரிடமிருந்து தப்பி ஓடும் பெண் பாடப்புத்தகங்களையும் பையையும் கவனமாக எடுத்துக் கொண்டு போகமாட்டாள் என்ற பாயின்ட் – நன்றாக வந்திருக்கிறது. அதில் நான் மிகவும் ரசித்தது இயக்குனரின், அன்றைய ரசிகர்களின் tacit முடிவு – அப்படி புத்தகங்களை எடுத்துக் கொண்டு வந்தாள் என்று பெண்ணின் அம்மா உண்மையைத்தான் சொல்வாள், பொய் சாட்சி சொல்லமாட்டாள் என்பதுதான். கதாபாத்திரங்கள் பொதுவாக உண்மையைத்தான் சொல்வார்கள் என்பது அன்றைக்கு ஒரு unspoken assumption ஆக இருந்திருக்கிறது.

ஜெய் நன்றாக நடித்திருக்கிறார். அதுவும் ஸ்ரீவித்யா என்ன நடந்தது என்று சொல்லும்போது ஃப்ளாஷ்பாக்கில் அவர் விடும் ரொமாண்டிக் லுக்கும், தானே விவரிக்கும்போது அவர் முகத்தில் காட்டும் கண்டிப்பும் நல்ல கான்ட்ராஸ்ட். நாகேஷை மாணவனாக ஒத்துக் கொள்வது கொஞ்சம் கஷ்டம்தான். கொஞ்சம் மிகை நடிப்புதான். ஆனால் போலீஸ் அதிகாரி ஸ்ரீகாந்த் அவரை விசாரிக்கும்போது அவர் பேசுவது நன்றாக இருக்கும். காலேஜ் பிரின்சிபால் ஜெமினி கணேசன் சின்ன ரோலில் திறமையாக நடித்திருப்பார். வி.எஸ். ராகவனுக்கு over the top ரோல். சிவாஜி சாயல் அடிக்கிறது. அது சரி, இன்றைக்கும் கூட சிவாஜி சாயல் இல்லாத நடிப்பைப் பார்ப்பது கஷ்டம்தான்.

சில வசனங்களில் புத்திசாலித்தனம் தெரிகிறது. ஜெய் மீது எல்லாரும் குறை சொல்லும்போது நாகேஷ் வெள்ளை சுவரில் ஒரு கறுப்புப் புள்ளி வைத்துவிட்டு இது என்ன என்று கேட்பார். கறுப்புப் புள்ளி என்று சஹஸ்ரநாமம் சொன்னதும் இவ்வளவு பெரிய வெள்ளைச் சுவர் தெரியவில்லையா என்பார்.

சில இடங்களில் இயக்குனர் கோட்டை விடுகிறார். ஜெய் ஸ்ரீவித்யா தன் மேல் ஆசைப்படுகிறார் என்ற உண்மையை முதலில் சொல்லமாட்டார். ஏனென்றால் அது வெளியே தெரிந்தால் அவளை எல்லாரும் கேவலமாகப் பார்ப்பார்கள் என்பார். ஆனால் அவரே இதை எல்லாருக்கும் தெரியப்படுத்துகிறேன் என்று ஸ்ரீவித்யாவை மிரட்டுவார். அதனால்தான் ஸ்ரீவித்யா பொய்யாக அவர் மேல் பழி போடுவதே!

1970-இல் வந்த படம். ஜெய், லக்ஷ்மி, நாகேஷ், வி.எஸ். ராகவன், விஜயலலிதா, ஜெமினி, ஸ்ரீகாந்த் தவிர எஸ்.வி. சஹஸ்ரநாமம், வி. கோபாலகிருஷ்ணன், நீலு, ஒய்.ஜி. மகேந்திரன் (முதல் படம்), மனோகர், சுகுமாரி, எஸ்.என். லட்சுமி முகங்கள் தெரிகிறது. ஒரு சின்ன அம்மா ரோலில் வருவது ஜெயந்தி மாதிரி இருக்கிறது, ஆனால் 70-இலேயே ஜெயந்திக்கு அம்மா ரோலா என்று சந்தேகமாக இருக்கிறது. கதை வசனம் இயக்கம் பாலச்சந்தர். பாடல்கள் வாலி என்று நினைக்கிறேன். இசை வி. குமார்.

படத்தில் இரண்டு ஹிட் பாட்டுகள் – நான் உன்னை மாற்றிப் பாடுகிறேன் ஒன்று. அதுவும் மூன்று முறை வரும். ஒரு முறை விஜயலலிதா முதலில் விவரிக்கும் கோணத்தில், ஒரு முறை ஜெய்யின் கோணத்தில், இன்னொரு முறை முழு உண்மையாக. இப்போது கூட புத்திசாலித்தனமான காட்சியாகத்தான் தெரிகிறது.

இன்னொன்று நித்தம் நித்தம் ஒரு புத்தம் புது சுகம். இதுவும் அன்றைக்கு புதுமையான முறையில் காட்சி அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. Silhoutte உத்தி நன்றாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. பாட்டில் இருக்கும் துள்ளலும் பொருத்தமாக இருக்கிறது.

பூலோகமா என்று தொடங்கும் ஒரு நாடகப் பாட்டு ஒன்று. நாகேஷ் சத்தியவான் சாவித்திரி நாடகம் போடுகிறார். பிரமாதம் என்று சொல்வதற்கில்லை, ஆனால் பார்க்கலாம், கேட்கலாம்.

உங்களில் ஒருவன் நான் என்று இன்னொரு பாட்டு. மறந்துவிடலாம்.

சுருக்கமாக பாலச்சந்தரின் சிறந்த படங்களில் ஒன்று. பார்க்கலாம். பத்துக்கு ஏழு மார்க். பி க்ரேட்.

ஜெய்ஷங்கரின் கல்யாண ஆல்பம்


ரொம்ப நாளாயிற்று ஒரு ஃபோட்டோ பதிவு போட்டு. ஜெய்ஷங்கரின் கல்யாண ஆல்பத்திலிருந்து சில ஃபோட்டோக்கள். பல வாரங்களுக்கு முன் குமுதத்தில் வந்த ஒரு கட்டுரையிலிருந்து இங்கே மீள்பதித்திருக்கிறேன். நன்றி, குமுதம்!

முதல் படத்தில் ஜெமினி, சோ, சிவகுமார் தெரிகிறார்கள். இரண்டாவது படத்தில் நாகேஷ். கடைசி படத்தில் ரவிச்சந்திரன். வேறு யாரும் எனக்கு அடையாளம் தெரியவில்லை. தெரிந்தவர் சொல்லுங்கள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: அன்றும் இன்றும் (ஃபோட்டோ பதிவுகள்)

நல்லதந்தியின் ஜெய்ஷங்கர் புராணம்


நல்லதந்தியின் பல மறுமொழிகளை இங்கே படித்திருக்கலாம். அவர் எழுதமாட்டாரா என்று நான் எப்போதும் ஆவலுடன் இருப்பேன். அவர் ஜெய்ஷங்கர் பற்றி எழுதிய ஒரு மறுமொழி மிக சுவாரசியமாக இருக்கிறது, அதையே இங்கே பதிவாக போட்டிருக்கிறேன்.

நல்லதந்தி சேலத்துக்காரர். நானும் பக்சும் சேலம் அரசு பொறியியல் கல்லூரியில் படித்தவர்கள். எங்களுக்கு பொழுதுபோக்கு சினிமாதான். டவுனுக்கு போனால் (பழைய) பஸ் ஸ்டாண்டிலிருந்து சங்கீத் தியேட்டர் வரை உள்ள ஒரு மைல் ஏரியாவில் எழுபது என்பது தியேட்டர் இருக்கும். படம் பார்த்துவிட்டு பெங்களூர் பஸ் கண்டக்டர்களிடம் சண்டை போட்டு, அது பலிக்காவிட்டால் கெஞ்சி காலேஜில் இறங்குவோம். அவர் அப்சரா, உமா, பழனியப்பா, ஓரியண்டல் என்று தியேட்டர் பேரை அள்ளிவிடும்போது நாஸ்டால்ஜியா தாக்குகிறது!

நான் சின்ன வயதில் ரஜினி வருவதற்கு முன்பு ஜெய்யோட விசிறி. எனக்கு இன்னும் சேலத்தில ஓரியண்டல் தியேட்டரில் பொன்வண்டு பார்த்ததும், அத்தையா மாமியா? பார்த்ததும், ஜெயா தியேட்டரில் அக்கரை பச்சை, அப்சராவில் கல்யாணமாம் கல்யாணம் பார்த்ததும் பசுமையா நினைவிருக்கு!.

ஒருமுறை சங்கம் தியேட்டரில் ஜம்பு ரிலீஸ் ஆன முதல் நாள் படம் பார்க்கப் போனபோது (காலைக் காட்சி) (பெண்கள் பக்கம் தரை டிக்கட்) கவுண்டரில் இருந்த ஆள் எங்களுக்கு டிக்கெட் கொடுக்க மறுத்து விட்டார். எங்கள் கும்பலுக்கு (நான், என் சித்தி பையன், எனது தாய் மாமன் பையன்கள் 2) அது A படம் அதனால் கொடுக்கவில்லை என்ற விபரம் தெரியவில்லை. A படம் என்றாலே என்ன என்கிற விபரம் எங்களுக்குத் தெரியாது. அந்த டிக்கெட் கவுண்டர் நீண்ட திறந்த நடையாலானது என்பதால் நாங்கள் வெளியே சென்று அவருக்குத் கண்ணுக்குத் தெரியும்படியாகக் காத்திருந்தோம். கொஞ்ச நேரத்திற்குப் பிறகு பெண்கள் யாரும் வராததால் அவர் மனமிரங்கியோ, எதற்கு வந்த டிக்கெட்டை இழக்க வேண்டும் என்று நினைத்தோ எங்களைக் கூப்பிட்டு டிக்கெட் கொடுத்து உள்ளே அனுப்பினார். ஆண்கள் பக்கம் உள்ளே போகாததற்குக் காரணம் நாங்கள் எங்கள் அம்மாக்களுடன் பிற சினிமாக்களுக்குப் போகும் போது அந்தப் பக்கமே போனோம் என்பதைத் தவிர ஆண்கள் பக்கம் சரியான கூட்டம். உள்ளே போய் படம் பார்க்கும் போதுதான் A படம் என்றால் என்ன என்று தெரிந்தது! .

ஜெய்சங்கருக்கு சேலம் என்றால் ரொம்பப் பிரியம் அங்கே அவருக்கு நிறைய நண்பர்கள் கூட்டம் உண்டு. அவர் 70களில் சிறு தயாரிப்பாளர்களின் படத்தில் நடித்து வெள்ளிக் கிழமை ஹீரோ என்று புகழ் பெற்ற காலத்தில் அவரது பெரும்பான்மையான படங்கள் சேலத்தில் மாடர்ன் தியேட்டர் ஸ்டூடியோவிலேயே தயாரிக்கப்பட்டன.

ஒருமுறை குமுதம் வார இதழ் மாறு வேடத்தில் நடிகர்கள் இருக்க இரசிகர்கள் அவர்களைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். கண்டு பிடிப்பவர்களுக்கு பரிசு என்று ஒரு போட்டியை நடத்தியது. வாரவாரம் வெவ்வேறு ஊர்களில் பல நடிகர்கள் மாறு வேடமிட்டு தெருக்களில் அலையும் போது பொதுமக்கள் கண்டு பிடிக்க வேண்டும். ஜெய் வழக்கம் போல சேலத்தையே தேர்வு செய்தார். அதில் அவர் போட்டிருந்தது பிச்சைக்காரன் வேசம்!.

வண்டிக்காரன் மகன் பெருத்த வெற்றியைப் பெற்றவுடன், பிறகு தொடர்ச்சியாக கலைஞர் கைவண்ணத்தில் ஆடு பாம்பே, மாயாண்டி, காலம் வெல்லும் போன்ற படங்களில் தொடர்ச்சியாக நடித்த போது அவருக்கு தி.மு.க. முத்திரை குத்தப்பட்டது. கருணாநிதி ராசி அவரையும் தாக்கியது. அந்தக் குறிப்பிட்ட படங்கள் எதுவும் வெற்றியைப் பெறவில்லை. அந்த நேரத்தில் அவர் நடித்து வெளி வந்த (மேள தாளங்கள் சுமாரான வெற்றி சாந்தியில் வெளிவந்தது) அத்தனைப் படங்களும் காலி. எனவே பிற்காலத்தில் கலைஞர் கதை வசனம் எழுதி அழித்த நடிகர்களின் சகாப்தத்தை தொடங்கி வைத்த முதல் நடிகர் என்ற பெருமை மக்கள் கலைஞரை சென்றடைந்தது.(இதுவும் அந்த நேரத்தில் வழங்கப்பட்ட பட்டம்தான்).

ஒரு வருடம் சும்மா இருந்த அவரைக் கண்டு வருந்திய திரையுலகம் (ஜெய் திரைக்கு வந்த நாள் முதல் அவரை விரும்பாதவர்களே திரைஉலகில் இல்லை, என்கின்ற அளவிற்கு அவ்வளவு நல்ல பெயர் எடுத்திருந்தார். பத்திரிக்கைகள் கூட அவருக்கு படம் இல்லாமல் இருந்த காலத்தில் கூட ஆதரவு தந்தன. சினிமா நடிகர்களை புகழ்ந்து எழுதாத கல்கண்டு கூட அவரைப் பாராட்டியே எழுதியது) முரட்டுக் காளையில் வில்லனாக திரும்பவும் கொண்டு வந்து அவர் திரை வாழ்க்கையைப் பரபரப்பாக்கியது. அவரது இரசிகர்களுக்கு அவர் வில்லனாக நடிப்பது பிடிக்கவில்லை. பத்திரிக்கைகளுக்குக் கூட அவர் ஹீரோவாக நடிக்காமல் வில்லனாக நடிப்பது பிடிக்காவிட்டாலும், ஜெய்சங்கருக்கு வில்லன் வேடம் பொருந்தவில்லை இருந்தாலும் அவரது நடிப்புத் திறமையால் அதைச் சாமர்த்தியமாக சரி செய்து ஜெயித்துவிட்டார் என்று எழுதின.

நான் முரட்டுக்காளை வெளிவந்த நேரம் தீவீர ரஜினி ரசிகனாக மாறிவிட்டிருந்தேன்.விடியற்காலை ஐந்து மணிக்கு ஓரியண்டல் தியேட்டரில் எங்கள் கும்பல் படம் பார்க்க நின்றது, ரஜினிக்காக மட்டுமல்ல ஜெய்க்காகவும்தான்.

(இந்தப் படம் வரும்போது எனக்கு பதிமூன்று வயது இருக்கும். எவ்வளவு சுதந்திரமாக நான் இருக்க வீட்டில் விட்டிருக்கிறார்கள்.அப்போது ஊரும் கொஞ்சம் நன்றாக இருந்தது. இப்போது இந்த மாதிரி பையன்கள் இருக்க முடியுமா?)

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்

தொடர்புடைய பதிவுகள்: நல்லதந்தியின் தளம்

பட்டணத்தில் பூதம்


பட்டணத்தில் பூதம் கதையைப் பற்றி சாரதா விலாவாரியாக எழுதி இருக்கிறார். விகடன் விமர்சனத்தில் அந்தக் காலத்தில் இது எப்படி வரவேற்கப்பட்டது என்று தெரிகிறது. இனி மேல் புதிதாக என்ன எழுதுவது என்று யோசிக்க வேண்டி இருக்கிறது.

பாட்டுகள்: கோவர்த்தனம் ஏன் பெரிய இசை அமைப்பாளராக வளர முடியவில்லை என்று வியந்திருக்கிறேன். இதிலும் சரி, இது வருவதற்கு ஐந்தாறு வருஷம் முன் வந்த கைராசி படத்திலும் சரி பாட்டுகள் பெரிய ஹிட். ஆனால் கோவர்த்தனம் எம் எஸ்வியின் உதவியாளராகத்தான் முடிந்தார். ஏன் என்று தெரியவில்லை. இத்தனைக்கு இவர் ஏவிஎம்மின் ஆஸ்தான இசை அமைப்பாளரான சுதர்சனத்தின் தம்பி. பல தொடர்புகள் இருந்திருக்கும்.

பூவும் பொட்டும் விமர்சனத்தில் நான் கோவர்தனத்தை பற்றி எழுதிய சில வரிகள் –

கோவர்தனம் ஒரு almost man. ஏவிஎம்மின் ஆஸ்தான இசை அமைப்பாளரான ஆர். சுதர்சனத்தின் தம்பி. 1953இலேயே தனியாக ஜாதகம் என்ற படத்துக்கு இசை அமைத்திருக்கிறார். அவர் இசை அமைத்த முக்கால்வாசி படங்களின் இசை வெற்றி அடைந்திருக்கிறது. கைராசி, பட்டணத்தில் பூதம் போன்ற படங்களும் வெற்றி அடைந்தன. ஆனால் அவரது வாழ்க்கை உதவி இசை அமைப்பாளராகவே முடிந்துவிட்டது. சி.ஆர். சுப்பராமன், சுதர்சனம், விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி, எம்எஸ்வி, இளையராஜா, விஜயபாஸ்கர், சந்திரபோஸ் எல்லாருக்கும் உதவி! தேவாவுக்கு கூட உதவியாக இருந்தாராம்! இவ்வளவு திறமை இருந்தும் ஏன் அவரால் ஒரு இரண்டாம் தட்டு இசை அமைப்பாளராகக் கூட வெற்றி பெற முடியவில்லை என்பது ஒரு புதிர்தான்.

இளையராஜா வாய்ப்பு தேடி அலைந்த காலங்களில் அவரும் கோவர்தனமும் சேர்ந்து ஒன்றாக இசை அமைப்பதாக இருந்ததாம். பஞ்சு அருணாசலம் வற்புறுத்தியதால் இளையராஜா தனியாக இசை அமைத்தாராம்.

கண்ணதாசன் காமராஜரிடம் தான் காங்கிரசில் சேர விரும்புவதை குறிப்பாக சொல்லவே அந்த சிவகாமி மகனிடம் சேதி சொல்லடி என்று பாட்டு எழுதினாராம். எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. இது வந்தபோது கண்ணதாசன் தீவிர காங்கிரஸ்காரர் என்று நினைக்கிறேன். அப்படியே இல்லாவிட்டாலும் எழுதும் பாதி பாட்டு ரிலீஸ் ஆவதில்லை; படங்கள் எல்லாம் எப்போது ரிலீஸ் ஆகுமோ சொல்ல முடியாது. மேலும் காமராஜுக்கும் சினிமாவுக்கும் ரொம்ப தூரம். கண்ணதாசன் படம் ரிலீசாகி, பாட்டு ஹிட்டாகி, அதை காமராஜ் கேட்டு, இவரது உள்குத்தை புரிந்து கொண்டு இவரை சேர்த்துக் கொள்வார் என்று நினைத்திருந்தார் என்று எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. கண்ணதாசனோ, கோவர்த்தனமோ, காமராஜரோ, இல்லை யாராவது சினிமாக்காரர்களோ இப்படி சொல்லி இருக்கிறார்களா? இல்லை இது சும்மா யாரோ கிளப்பிவிட்ட கதையா?

சிவகாமி மகனிடம்தான் சிறந்த பாட்டு. கண்ணிலே கண்டதெல்லாம் காட்சியா, நான் யார் யாரென்று சொல்லவில்லை இரண்டும் நன்றாக இருக்கும். உலகத்தில் சிறந்தது எது சுமார். இதழ்கள் விரித்தது ராஜா என்றும் ஒரு பாட்டு இருக்கிறதாம். கேட்ட மாதிரியே இல்லை. எல்லா பாட்டையும் இங்கே கேட்கலாம்.

படத்தின் சிறந்த காட்சியே அந்த செய்தித்தாளிலிருந்து எம்ஜிஆர் கிளம்பி வந்து நான் ஆணையிட்டால் என்று முழங்குவதும் சிவாஜி பாட்டும் நானே என்று பாடுவதும்தான். மிக அழகாக எடுக்கப்பட்டிருக்கும். ஸ்ரீனிவாஸ் வீடியோ சுட்டி கொடுத்திருக்கிறார்.

கே.ஆர். விஜயா சிக்கென்று அழகாக இருந்த காலமும் உண்டு. 4 சிம்ரன் ஒன்றாக நிற்பது போல இருந்த காலமும் உண்டு. நல்ல வேளையாக இந்த படம் வந்த போது ஒல்லிதான். இதற்கப்புறம் நீச்சல் உடை போட்டுக் கொண்டு வரவில்லை என்று சாரதா எழுதி இருந்தார். இரண்டு மூன்று வருஷம் கழித்து எக்ஸ்ட்ரா எக்ஸ்ட்ரா எக்ஸ்ட்ரா லார்ஜ் சைஸ் நீச்சல் உடை தேவைப்பட்டிருக்கும்! நான் அசைந்தால் அசையும் அகிலமெல்லாமே என்ற வரிக்கு அவரை ஆடவிடலாம்!

படம் பிராஸ் பாட்டில் என்ற ஆங்கிலப் படத்தை தழுவி எடுக்கப்பட்டதாம். எஃப். அன்ஸ்டே எழுதிய நாவல் படமாகி இருக்கிறது. ராண்டார்கை இதைப் பற்றி விரிவாக சொல்கிறார். அவர் கட்டுரையில் அன்ஸ்டேயின் பெயர் தவறாக அச்சாகி இருக்கிறது. மேலும் ப. பூதம் படம் வந்த வருஷம் 1964 இல்லை, 67.

பாஸ்கெட்பால் காட்சியை ஆப்சென்ட் மைண்டட் ப்ரொஃபசர் படத்தில் பார்த்திருக்கலாம். எனக்கு பிடித்த படங்களில் ஒன்று.

நாகேஷ் காமெடி தேறவில்லை. ஜெய், விஜயா பார்க்க இளமையாக, அழகாக இருப்பார்கள். ஒரு நீளமான கிளிப் கீழே – ஜெய்யும் நாகேஷும் ஜாவரை முதல் முறை சந்திக்கிறார்கள்.

1967-இல் வந்த படம். ஜெய்ஷங்கர், நாகேஷ், கே.ஆர். விஜயா, பாலாஜி, வி.கே. ராமசாமி, வி.எஸ். ராகவன், ஜாவர் சீதாராமன் நடித்திருக்கிறார்கள். கதை ஜாவர். இயக்கம் எம்.வி. ராமன். இசை கோவர்த்தனம். வெற்றிகரமாக ஓடிய படம். பத்துக்கு 6.5 கொடுக்கலாம். C+ grade.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படங்களில் பட்டியல்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
பட்டணத்தில் பூதம் சாரதா விமர்சனம்
பட்டணத்தில் பூதம் விகடன் விமர்சனம்
பாட்டுகளை கேட்க
ராண்டார்கை குறிப்பு
Brass Bottle படம் IMDB தளத்தில்
F. Anstey பற்றிய விக்கி குறிப்பு
பூவும் பொட்டும் விமர்சனம்

பட்டணத்தில் பூதம் – விகடன் விமர்சனம்


பட்டணத்தில் பூதம்   (நன்றி – ஆனந்த விகடன் – விகடன் பொக்கிஷம் (24 -02 -2010 )

காதலரைப் பிரிப்பதும், கடைசியில் அவர்களை ஒன்று சேர்ப்பதும், மூவாயிரம் வருடங்கள் ஒரு ஜாடியில் அடைபட்டுக் கிடந்த பூதத்தின் முக்கிய வேலை. அது நமக்கு முழு நேரப் பொழுதுபோக்கு.

ஆகா! எத்தனை விதமான தந்திரக் காட்சிகள்! எத்தனை அழகான வண்ணக் காட்சிகள்! பார்க்கப் பார்க்கப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம் போலிருக்கிறதே! பத்திரிகை விளம்பரத்தில் இருக்கும் சிவாஜியும் எம்.ஜி.ஆரும் பாடுகிறார்களே!

படத்தில் இருக்கும் கார் ஒன்று உயிர் பெற்று, பெரிதாகி, போர்டிகோவில் வந்து நிற்கிறது. ஹெலிகாப்டர், படகைத் துரத்துகிறது. அந்த ஹெலிகாப்டரை எதிர்த்து கார் ஒன்று வானத்தில் பறந்து செல்கிறது. குழந்தைகளுக்குக் கொண்டாட்டம்! துப்பாக்கிச் சண்டை – ஆவி கக்கும் பயங்கர டார்ச், மின்சாரக் கதவு… இங்கிலீஷ் சினிமா கெட்டுது போங்கள்!

நாகேஷ் அந்த ஜாடியைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு, விருந்து சாப்பிட முடியாமல் திண்டாடும்போது வயிறு வலிக்கச் சிரிக்கிறோம். முதலில் காதல் மன்னனாக இருக்கும் ஜெய்சங்கர், பின்னால் புரட்சி நடிகராக மாறுகிறார். நீச்சல் உடையில் இருக்கும் கே.ஆர்.விஜயா மழையில் நன்றாக நனைகிறார். அப்படியிருந்தும் ஜலதோஷம் பிடிக்கவேயில்லை! வில்லன் பாலாஜி தோள்பட்டையைக் குலுக்கும் ஸ்டைலுக்கு, கை குலுக்கி ‘சபாஷ்’ சொல்ல வேண்டும்.முன்பு ஆங்கிலத்தில் பேசிய பூதத்தை இப்போது தமிழில் பேச வைத்திருப்பவர் ஜாவர் சீதாராமன். பூதமாக வரும் அவருடைய நடிப்பு அற்பூதம்!

பூதத்தின் சாதனை, ஒளிப்பதிவாளரின் வெற்றி!

-ஜெய் ரவிகாந்த் நிகாய்ச்!

பட்டணத்தில் பூதம் படத்தின்  இசை அமைப்பாளர் திரு . ஆர் . கோவர்த்தனம் .

ஆர் .கோவர்த்தனம்  அவர்கள் ” ட்யூன்” போட்டு விட்டு பாடலை எழுதச் சொல்வதில் அவருக்கு எப்போதும் நம்பிக்கை இல்லை ,

அவர் இசை அமைத்த எல்லாப் பாடல்களுக்கும் , பாடல்கள் தான் முதலில் எழுதப்பட்டது .  பிறகு தான் பாடலுக்கு ” ட்யூன் ” போடப்பட்டது !

அதனால் அவர் இசை அமைத்த எல்லாப் பாடல்களும் ஜீவனுடன் இருக்கின்றன !

இப்படி ஒரு கொள்கையை வைத்திருந்த ஆர். கோ . அவர்களுக்கும் ஒரு சோதனை வந்தது !

” பட்டணத்தில் பூதம் ” படத்திற்கு அவர் இசை அமைத்தபோது , அவர் வழக்கம் போல பாட்டு எழுதச் சொல்லி “ட்யூன் ”  போட்டார் .

ஆனால் ஒரே ஒரு ” டூயட்” பாடலுக்கு ” கஜல் ” இசையில் பாட்டு அமைக்க அப்படத்தின் இயக்குனர் விரும்பினார் !

எனவே கண்ணதாசனும் பாட்டை எழுதிக் கொடுத்துவிட்டு  சென்றார் !   கோவர்த்தன் ” கஜல் ” முறையில் இசை அமைக்க முயன்றார் ! முடியவில்லை !

மறுபடியும் முயன்றார் !   முடியவில்லை ! கண்ணதாசனின் பாடல் வரிகளை மாற்றிக் கொடுத்தால்   முடியும் .

ஆனால் கண்ணதாசன் அப்பாடலை மிகச சிறப்பாக எழுதிஇருந்ததால்,   கோவர்த்தனம் அதனை மாற்ற மறுத்துவிட்டார் .

( அதற்கு ஒரு காரணம் இருந்தது , அது பின்னர் உங்களுக்கு தெரியவரும் ! )

எனவே , இயக்குனரின் அனுமதி பெற்று , ” கஜல் ” இசையைத் தள்ளி  வைத்து வீணையுடன் கூடிய மெல்லிசையை பயன்படுத்தி , ஓர்  அழகான பாடலை நமக்கு கொடுத்தார் !

அந்தப் பாடல்தான் :

‘பட்டணத்தில் பூதம்’ (1967) படத்தில் இடம் பெற்ற,
சிவகாமி மகனிடம் சேதி சொல்லடி – எனை
சேரும் நாள் பார்க்க சொல்லடி!
வேறு எவரோடும் நான் பேச வார்த்தை ஏதடி”

67 பொதுத் தேர்தலின் போது தீவிர தேர்தல் பணிக்காக தன்னை அழைக்க காமராஜருக்கு கண்ணதாசன் விடுத்த விண்ணப்பமாக அப்போது இவ்வரிகள் அர்த்தம் கொள்ளப்பட்டது.

செய்தித்தாளில் வீடியோ – பட்டணத்தில் பூதம் படத்தின் புகழ் பெற்ற “தந்திரக் காட்சி”

சுஜாதா பதில்கள் – பாகம் 1  (உயிர்மை பதிப்பகம்)

மா.வி. கோவிந்தராசன், ஆரணி.
“பட்டணத்தில் பூதம்” என்கிற திரைப்படத்தில் பூதமாய் வருகிற ஜாவர் சீதாராமன் ஒரு செய்திப் பத்திரிகையைப் பார்ப்பார்.  அந்தப் பத்திரிகையில் சினிமா பார்ப்பதுபோல பாடல் காட்சி (பாட்டும் நானே பாவமும் நானே) வரும்.  அதுபோல இன்றைய விஞ்ஞானம் தருமா ?
அதுபோல இன்றைய விஞ்ஞானம் தந்துகொண்டிருப்பதுதான் இன்டர்நெட் இதழ்கள்.  இதில் சோகம் இன்னமும் அந்த “பாட்டும் நானே” பாடலைத்தான் கட்டிக்கொண்டு அழுகிறோம்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: படங்களின் பட்டியல்
தொடர்புடைய பதிவுகள்: பட்டணத்தில் பூதம் – சாரதா விமர்சனம்